KİTAP ADI: AKSİYON VE AFORİZMALAR. (kitap 58) author poet nafiz coşkun

 

Felsefik yazılar, jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,

Aforizmalar, hikmet, sanat ve sonnet…

 https://drive.google.com/file/d/1LLxvR6bhK7qs9u8qBpwqje3CfJEFxekp/view?usp=drive_link

 KİTABIMI PDF OLARAK OKUMAK İÇİN YUKARIDA Kİ LİNKİ TIKLAYIN

 

                                 ♛ ♣ ♡

 

     Aksiyon ve aforizmalar… Kitap: 58.

 

 

                                ☆☆☆

 

         Kader ya da tâlih değildi Zâlim olan

     Kendi seçimleriydi insanı kötü ya da iyi yapan

                                     …

Sanatçı aynadır gösterir kâtillere gerçek yüzlerini

Sahnelerken eserlerini cinayetkeşlere gözlerinin önünde,

Fakat kâtiller ise kendilerini dev zannederler önünde sahnenin.

                                     …

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.

                                                                   Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

Twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

 

 

Bu ve tüm kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü yapılamaz.

 

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

                                  ☆☆☆

 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI

Sayfa: 9: Devlet yöneticilerine aziz milletin seslenişi…

Sayfa: 12: Bir Kişi Yeter Uyuyanları Uyandırmaya! (sonnet)

Sayfa: 13: Akıllar, idrak, irade ve kölelik… (sonnet)

Sayfa: 14: Fırsatlar bilgiyle can bulurlar… (sonnet)

Sayfa: 15: Büyük düşman idraksizlik… (sonnet)

Sayfa: 16: Onları fark edin… (sonnet)

Sayfa: 17: Güzel miraslardan birisidir temiz tabiat… (sonnet)

Sayfa: 18: de ve da eklerim… (sonnet)

Sayfa: 19: Ayrılığın şerefine… (bir şarkı daha)  (sonnet)

Sayfa: 20: Kurşun kalemlerin dansı… (sonnet)

Sayfa: 21: Hem görünür hem de görünmez…

Sayfa: 22: Aptallıkla abdallık ayrı şeylerdir… (sonnet)

Sayfa: 23: Bir olmakla diri olunur ancak… (sonnet)

Sayfa: 24: Doğru ayar… (sonnet)

Sayfa: 25: İnsanlıkta ayarı tutturmak… (sonnet)

Sayfa: 26: Sizi öldürecek olanı üretiyorsunuz… (sonnet)

Sayfa: 27: Anlaşmak cinayetsiz mümkün mü? (sonnet)

Sayfa: 28: Kalıpların kölesi olmayın… (sonnet)

Sayfa: 29: Soytarılık ve bilimsel komedya…

Sayfa: 31: Kırın zincirleriniz…

Sayfa: 32: Aşk hecelerim…

Sayfa: 42: Anlaşmak… (sonnet)

Sayfa: 43: İlahi kitapla adaletle çelişen her şey zarardır. (sonnet)

Sayfa: 44: Fikirsiz ve silik… (sonnet)

Sayfa: 45: İnsana ve dünyaya yön veren kimdir… (sonnet)

Sayfa: 46: Dünyaya ve insanlara yön verenler… (sonnet)

Sayfa: 47: Zanneden neyi ne kadar değiştirebildi ki… (sonnet)

Sayfa: 48: Demokrasiden notlar… 1   (sonnet)

Sayfa: 49: Demokrasiden notlar… 2   (sonnet)

Sayfa: 50: Demokrasiden notlar… 3   (sonnet)

Sayfa: 51: Demokrasiden notlar… 4   (sonnet)

Sayfa: 52: Demokrasiden notlar… 5   (sonnet)

Sayfa: 53: Demokrasiden notlar… 6   (sonnet)

Sayfa: 54: Demokrasiden notlar… 7   (sonnet)

Sayfa: 55: Darbe olur mu?

Sayfa: 56: İçtenlik ve samimiyet… (sonnet)

Sayfa: 57: Öneri, öğüt… (sonnet)

Sayfa: 58: Sanatın, sanatçının kalite ayarı… (sonnet)

Sayfa: 59: Büyük, kaliteli şiir… (sonnet)

Sayfa: 60: Günümüz ilişkileri yusufçuk böceği ömrü kadar.(sone

Sayfa: 61: Herkes bir liman arar sığınabilecek… (sonnet)

Sayfa: 62: Hikmetli sanatkâr yön verseydi insanoğluna. (sonnet)

Sayfa: 63: Geç kalmaktan farkı mı var erken gitmenin. (sonnet)

Sayfa: 64: Geç mi erken mi bilemedim. (bir şarkı daha) (sonnet)

Sayfa: 65: Önemli işleri eline yüzüne bulaştırır insan… (sonnet)

Sayfa: 66: aşkta zirvenin tadına varan hiç inmek ister mi?(sone)

Sayfa: 67: Tok zengin ne anlar açın hâlinden… (sonnet)

Sayfa: 68: İlahi kitabı anlamak için ne gerekli…

Sayfa: 69: İkiyüzlü ve yalancı demokrasiciler…

Sayfa: 70: Kader de bâzı cümleleri değiştirmek elin de…(sonnet)

Sayfa: 71: Gözyaşının kuruduğu yerde… (sonnet)

Sayfa: 72: Sizler ve yazarlarınız… (sonnet)

Sayfa: 73: Sanat ve zanaat bir bütündür…

Sayfa: 74: Sen hayattan ne öğrendin peki… (sonnet)

Sayfa: 75: Sorgulayın kendinizi… (sonneto)

Sayfa: 76: Kime teveccüh iltifat ediyorsunuz sizler… (sonnet)

Sayfa: 77: politikacılar ve oyunları… (sonnet)

Sayfa: 78: Anlamak büyük bir hazinedir… (sonnet)

Sayfa: 79: Aramakmış oysa sevmek… (sonnet)

Sayfa: 80: Islıklanır dudaklarda efkârlı şarkılar… (sonnet)

Sayfa: 81: Yar bize kim kalır onca uçurumdan başka… (sonnet

Sayfa: 82: Kime duyurur sevgili sesini… (sonneto)

Sayfa: 83: Aşk Senden vaz mı geçer… (sonnet)

Sayfa: 84: İkiyüzlü insan uslanmaz… (sonnet)

Sayfa: 85: Bana dediler ki senin Rabbin kim…

Sayfa: 87: Sen olunca…  (bir şarkı daha)

Sayfa: 88: Başarı gayrete sevdalı…  (bir şarkı daha)

Sayfa: 89: Aşka yürürken olur böyle şeyler…

Sayfa: 93: Güven tükendi artık… (sonnet)

Sayfa: 94: Tanrıların kibirli savaşları… (sonnet)

Sayfa: 95: Tanrılık iddia edenler ne isterler… (sonnet)

Sayfa: 96: Size bir hikâyeyi hatırlatayım mı?  (sonnet)

Sayfa: 97: Doğrudur taşıyacak bir başım var… (sonnet)

Sayfa: 98: Derviş yunus anlatmış derdimizi… (sonnet)

Sayfa: 99: Aşk adaletten ve hikmetten soyunamaz ki. (sonnet)

Sayfa: 100: Sevgililerin ayrılığı sıla mıdır veda mıdır?  (sonnet)

Sayfa: 101: yazarın bugüne kadar yayınlanmış olan kitapları.

Sayfa:

Sayfa:

Sayfa:

 

 

 

                               

                                ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                      

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

            

                 ☆☆☆

          ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

              Devlet yöneticilerine aziz milletin seslenişi…

 

Şairin görevi aziz bir milletin düşünce ve isteklerini

Haklı olarak edepli bir biçimde haykırmaksa eğer;

Haykırıyorum!

Ey tüm politikalar

Ve tüm devlet yetkilileri;

Biz millet olarak sizlere

İşlerimizi yürütmek hakkını vermedik ki

Biz sizlere;

Demokrasi,

Hürriyet,

Toplumsan nizam adına

İşlerimizi

O bizim seçtiğimiz yasalar çerçevesince

Yapmaya sizleri mêmur ettik!

Fakat

Hakkı biz size vermedik ki

Hak yine biz aziz milletin elindedir!

İşleri yürütmek hakkı başka şey,

İşlere belirlediğimiz ölçülerde

Memurlar tayin etmek başka bir şeydir!

Sizi işlerimizin bir kısmına

Mêmur ettik diye

Bunları topyekûn

Kendi hakkınız zannetmeyiniz

Çünkü

Öğle olduğunu zannediyorsunuz sizler!

Böyle bir kanıya nereden kapıldınız ki

Para makam kudret hırsı mı sizi canavarlaştırıyor!

Yönetim mi?

Cumhurbaşkanından

Tâ ki

Bakanlara,

Emniyet yetkililerine,

Askere,

Zabıtadan tâ ki

Belediye temizlik işçisine kadar

Herkes bu aziz milletin

Tâyin ettiği birer memurdur ve

Yeniden tekrar ediyorum;

İşte bu aziz millete ait bir kısım işlere

Bizim Seçtiğimiz yasalar çerçevesince

Yine milletin bir kısım işlerini

Göresiniz yürütesiniz diye,

Bu aziz milletin,

Para karşılığı tuttuğu birer işçilersiniz sizler!

Bu memurluk ile işçilik dışında

Hiçbir kimse bu aziz millete

Krallık

Paşalık

Kabadayılık yapmak,

Haksız kazanç sağlamak,

İnsan kayırmak,

Gibi haklara sahip değildir ve olamazda!

Bu aziz millet sizi para karşılığı

Birer işçi mêmur olarak tuttu

Ve sâdece sizden istenen

Belirli âdil yasalar çerçevesince işlerinizi yapmanız,

Bunda anlaşılmayacak hiçbir şey göremiyoruz biz

Tabi ki sizler iblisin memesinden emdiyseniz eğer

Bizler o vakit topyekûn kaybetmişiz demektir!

Anlaşılıyor ki hatalı bir seçim yapmışız,

Bunu bu aziz millet düzeltemezse eğer

İlahi mahkemede görürüz biz sizin ateş bulaşmış yüzlerinizi

Bilmem anlatabiliyor muyum?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           Bir Kişi Yeter Uyuyanları Uyandırmaya!

 

Bir tabur asker düşünün ki Çok büyük bir savaştan zaferle çıkmışlar, Uzun yollar yürümüşler ve taburlarına dönerek temizlenmiş, yemeklerini yedikten hemen sonrasında;

Koğuşlarına çekilerek çok derin bir uykuya dalmışlardır ki

Hem de uykunun okyanus misâli en derinlerine dalmışlardır.

Sâdece bir kişi uyanıktır, o uyanık olan kişide; kulede ki

Akıllı bilge hünerli bir nöbetçi askerdir! Birkaç saat sonra düşman birlikleri on tabur askerle ve büyük kuvvetli zırhlı silahlar ile o uyuyan askerlerin üç beş dakika yakınlarına vardıklarında sonuç itibariyle; O Kulede ki Akıllı Bilge Hünerli nöbetçi Bir tane asker; O tüm uyuyanları uyandırmaya yetecektir!

Şimdi sizlerin arasında da akıllı bilge hikmetli Hünerli Erdemli birkaç tane aşk insanı; Şu Gaflete Sihre Bataklığa saplanmış Umarsız dünya halkını uyandırmaya yeteceksiniz Elbette!

 

                                           Sonnet… NAFİZ COŞKUN

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Akıllar, idrak, irade ve kölelik…

 

Kederleri çok bir insan için

Çaresizlik tükenmek bilmez bir ıstırap olur,

Haydi, şimdi çık çıkabilirseniz işin içerisinden.

Seni hiçbir şeyi

İrdelemeyecek,

Sorgulamayacak bir akıl hapishanesine sokmak isterler,

Bunu köleleştirerek yaparlar,

Akıl iradeni ve idrakini elinden almak için yaparlar tüm bunları

Unutmayınız ki

İrdelemezseniz,

Sorgulamaz iseniz

Aklınızı bir başkaları yönetmeye başlar,

Ne yâni sizler aklınızı

O bir başkalarının cinayet dolu akıllarına mı teslim edeceksiniz.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fırsatlar bilgiyle can bulurlar…

 

Hayatı doğru yaşamayı ıskalamayın

Çünkü çok fazla fırsat tanımayabiliyor insanlar

Fakat umudunuzu da asla kaybetmeyin,

Umut ve gayret

Bilginin ve idrakin

En yakın dostlarıdır

Ve sakın unutmayın ki

Yapılacak olanı kavrayacak olanlar

Başarıya daha çabuk ulaşırlar.

Şairin dediği gibi;

Kavramak için bana bir bardak dolusu

Faydalı bilgi ve hikmetli anlayış verin

Ben de size

Atomlarla dans etmeyi öğreteyim.

 

                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      Büyük düşman idraksizlik…

 

Artık sizlere bir hiçmiş gibi,

Birer zavallıymış gibi davranan insanları

Sevmekten yorulmadınız mı?

Aptallık; mücadele de en büyük düşmandır unutmayınız bunu.

Onların sizleri sağılacak birer inek gibi görmelerinden

Bıkıp usanmadınız mı artık, neden hâlen bâzılarınız

O kendilerini aptal yerine koyanlara

Çok fazla tolerans tanırlar anlamak zor.

Kendiniz olmaya çalışın, fakat hem duygularınıza

Ve hem de hislerinize iyi yön veren sosyal bir birey olmaya çalışın,

Sizler o sizleri aptal yerine koyanlara mecbur değilsiniz,

Onlara mecbur kalacak durumlardan kurtarmalısınız kendinizi,

Hem onlar sizler kadar temiz saf duyguları olanları

Hak edemeyecek kadar aptallar.

 

                                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onları fark edin…

 

Fark edilmek isterler

Onların da sizler gibi

Duyguları, hisleri vardır,

Fark edilmek isterler,

Dostları pek olmaz onların

Hemşirelerden

Ve doktorlardan başka!

Fark edilmek isterler

Ismarlama arkadaşları değil

Onları candan

Bile isteye

Hem de kendi istek ve sevgileriyle sevebilecek

Samimi arkadaşlarının olmasını beklerler.

Fark edilmek isterler.

 

                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Güzel miraslardan birisidir temiz tabiat…

 

Çocuklarınıza güzel bir miras mı bırakmak istiyorsunuz,

Dünyaya bir iyilik mi yapmak istiyorsunuz,

Evet, ona, yâni dünyanıza bir iyilik yapmalısınız

Çünkü o dünya sizleri şefkatle gezdirdi omuzları üzerinde,

O halde sularınızı koruyup temiz tutun,

Ormanlarınızı koruyun

Ve çoğaltın onları, çoğaltın ki güvenle yaşamanız artsın,

Havanızı koruyun

Çünkü onlarla

Daha huzurlu

Ve daha sağlıklı nefes alabilirsiniz, tercih sizlerin.

Çocuklarınıza en güzel miras mı bırakmak istiyorsunuz

O halde emin olun ki işte bu anlattıklarımı yapmakla

En güzel mirası da onlara bırakmış olacaksınız.

 

                                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                    de ve da eklerim…

 

Benim şu de ve da eklerime kafayı takmış ahmaklar

Ve bu sebeple bir edebiyat çöplüğü olmuş yazılarınız diye

Söylenip duruyorlar

O bâzı çokbilmişler ile ülke edebiyatının köleleri,

Defalarca söyledim yine söylüyorum sizlere, benim sanatımı,

Benim edebiyatımı benden başkası bir kalıba sokamaz,

Buna türk dil kurumu

Ve ya da bir başka ülkenin edebiyatçıları karışamaz,

İster de ve da ekini ayrı ve ya da bitişik yazarım size ne ki

Sizler benim tarzımı kalıba sokmak kudretine sahip değilsiniz

alın bakın bu satır başınada küçük harfle başladım,

sizler mânadan yoksul kalıpçı ve ezberciler değil misiniz?

Mâdem çok iyi edebiyatınız var neden hâlen yerin dibisiniz.

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ayrılığın şerefine… (Bir şarkı daha)

 

Ayrılığın şerefine kaldırıyorum kırık kadehimi,

Hatırında kalsın

Sen bana kör kütük âşıktın çok zaman,

Bende sana tutuklu.

Hatırın da kalsın diye söylüyorum,

Çünkü gün gelirde

Benden ayrılırken hatırlarsında

Vazgeçersin diye ayrılmaktan.

Ayrılığın şerefine kaldırıyorum kırık kadehimi,

Şu kırılmış kalbime benzeyen

Şu kırık kadehimi ayrılığın şerefine kaldırıyorum,

Ah ayrılmak için mi yoksa âşık olurlar birbirlerine insanlar

Yoksa bir ömür mutlu olmak için mi?

Ayrılığın şerefine kaldırıyorum kırık kalbime benzeyen kadehi.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kurşun kalemlerin dansı…

 

Savaşma!

Değiştirmek için

Ustaca

İyi bir şeyler yap.

Savaş ancak

Felaket,yıkım,

Istırap ve keder getirir.

Elinizden hiçbir şey gelmiyorsa eğer

Çekilin köşenize de

Seyredin şairlerin

O kutlu şölenlerini,

Görün bakın nasıl verilirmiş meydanlarda mücadele,

Eğer kutlu bir mücadele göremiyorsanız etrafınızda

Anlayın ki şairler çoktan ölmüşlerdir.

 

                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hem görünür hem de görünmez…

 

Var olan bir şey görünmüyorsa eğer

Ya çok büyüklüğündendir,

Ya da onu göremeyenlerin

Ruh gözleri kör ve ya da akılları aptaldır.

Peki, bir şeyin görünmemesi için

Ne kadar büyük olması gerekiyor

Dağlar kadar mı?

Okyanuslar kadar mı?

Dünyalar kadar mı?

Güneş sistemleri kadar mı?

Fakat bu saydıklarım

Çok büyük olmalarına rağmen görünebiliyorlar öğle değil mi?

Demek ki var olan bir şeyin

İnsan gözüyle görülmemesi için

Dağları da, okyanusları da,

Dünyayı da, yıldızları da,

Güneş sistemlerini de içerisine alacak bir kudrete

Sahip olması gerekiyor ki insan kendi gözleriyle onu göremesin.

Peki, böyle bir varlığın var olabilmesi mümkün mü?

Elbette ki mümkün, nasıl mı?

Şöyle ki; şu görünen kusursuz sanatları da

Ancak her bir şeyi kudretinin içerisinde tutabilecek

Üstün büyük sonsuz bir güç var edebileceğinden dolayı,

Onu ya aptallar göremez ve ya da cahiller.

Çünkü akıl gibi bir varlığı bile ancak o var edebilirdi,

Ben her bir var edilen sanat da onun varlığını görebiliyorum,

Darısı sizlerin başına!

 

Aptallıkla abdallık ayrı şeylerdir…

 

İlahi kitabı

O kadar çok okumuşsunuz ki

Ve o kadar çok okuyorsunuz ki

Onu çok fazla okumaktan dolayı olsa gerek

Onun içerisinde ki

O âdil hükümleri

Adaleti

Ve kardeşçe paylaşımı

Yerine getirmeye

Vakit bile bulamıyorsunuz.

Oysaki

O yaşanması ve lâyıkıyla izlenmesi için

âdil bir peygamberin kalbine indirilmemiş miydi?

Kim bilir belki başka bir Nuh tufanı sonrasında ne dersiniz.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bir olmakla diri olunur ancak…

 

Sen bir kişisin

Biz çokluğuz senden

Daha güçlüyüz

Büyüğüz her şeyden diyorsanız eğer

Ben de derim ki sizlere

Hem ayrıca çokluklar

Ancak çok olup ayrışık olarak değil

Çokluklarda bir olunca güçlü olurlar.

Hem ayrıca

Ben bir kişi olarak da

O her şeyden güçlü olan

Bire sığındım,

İşte bu beni daha güçlü

Ve korkusuz yapmaya yetiyor.

 

                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             

               Doğru ayar…

 

İnsan kendi çıkar ve menfaatleri uğruna

İlk başta saat olmak üzere

Birçok şeye doğru bir ayar vermeye uğraşır da

Fakat bir türlü

O doğru ayarı kendisine vermez nedense,

Neden acaba,

Çünkü kendisinin doğru olduğunu

Zanneder de ondan.

Oysaki bu kocaman bir küstahlık

Hatta daha da ilerisi

Hem de en fenası

Oysaki bu kocaman bir kibirdir.

Saatine doğru ayar vermeye uğraşanlar

Lütfen bir de kendi karakterlerine doğru bir ayar verseler keşke.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İnsanlıkta ayarı tutturmak…

 

Milyarlarca sayıda da olsalar

Aynı doğru bir ayarda ilerleyen

O Her bir saatin

Akrebi de, yelkovanı da,

Hatta saniye çubuğu da

Birbirinden ne bir an geri,

Ve nede bir an ileri geçemezler,

Peki,

Neden insan o icat ettiği

Ve yanından hiç ayırmadığı o saat kadar

İnsanlıkta da hep birlik de

O aynı doğru bir ayarda ilerlemiyor ki

Çünkü kendisini

Bir türlü doğruya kuramıyor da ondan.

 

                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sizi öldürecek olanı üretiyorsunuz…

 

Sizlere zarar verecek

Hatta sizleri öldürebilecek olanları icat edip

Onları üretmekten başka

Ne yapıyorsunuz ki

Onları icat ettiğiniz için

Sevinç duyuyor,

Onlar sebebiyle hastalanıyor,

Hatta ölüyorsunuz,

Yine de o sizleri öldürecek olanları

Üretip mutlu oluyorsunuz,

Söyler misiniz Allah aşkına

Delirdiniz mi?

 Bakın şimdide tüm bunlarla başa çıkamıyorsunuz,

Ektiğinizi biçiyor olabilir misiniz acaba.

 

                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Anlaşmak cinayetsiz mümkün mü?

 

Genç bir ressam bana şöyle demişti;

Bana bir kurşun kalem verin

Bende sizlerin gözlerinizin önünüze

Kâinatı resmedeyim,

Ben de cevaben ona demiştim ki;

Bana da karbondan bir kurşun kalem verin

Ben de sizlere o kâinatı anlatıp açıklayayım,

Biz iki sanatkâr

Kendi sanatlarımızı erdemlice konuşup

Gâyet kavgasız ve cinayetsiz anlaşabildik,

Peki, ya sizler anlaşıp

Durdurabilecek misiniz o hem kendi

Ve hem de tüm insanlığın

Birbiriyle olan cinayetlerini!

 

                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kalıpların kölesi olmayın…

 

Rütbelerinizi kendiniz takınız,

Yoksa sizlere sıra geleceğe benzemiyor

O kalıpların köleleri olmayı tercih edenlerden.

Görüyorum ki sanatçıların birçoğu

Kendilerini kalıpların darlığına hapsediyorlar

Ve o tek kalıbı kurtarıcı bir sanat zannetmeye başlamışlar ki

İşte bu çok kederli

Ve hem de terbiyesizce.

Ben mi? Ben de elbette sanatı ilimle

Kalıplara dökebilmek kudretine sahibim,

Fakat ben o kendilerini tek bir kalıba hapsedenlerden

Olmak gibi zayıflığa köleliğe düşmek istemiyorum.

Sanatı faydalı kalıplara döküp

Hür ve hikmetli çoklu sanatlarla yol almayı severim ben.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            Soytarılık ve bilimsel komedya…

 

Birçok insan özellikle tek kişilik komik güldürü şovlarının, güldürü gösterilerinin, komedyanın, o soytarılık mesleğinden geldiğini düşünseler de, ben öğle düşünenlerden değilim,

Çünkü soytarılık mesleği sâdece krala ve sarayın misafirlerini eğlendirip güldürmek amacıyla yaptırılan hatta kralın bizzat zora ki emriyle yaptırılan bir meslektir. Yâni soytarılık yapan hür ve bağımsız olarak bu işi yapmak yerine, bizzat kralın emri ile zorunlu olarak yapardı. Yapmazsan ne mi olurdu, tabi ki de kellen elden gidi verirdi. Fakat o dönemlerde soytarılık mesleğinin dışında ki komedya ve tiyatro sahneleri de tarihe adını büyük ustalarıyla yazdırmıştı. Adını tarihe yazdıran birçok efsane isim veya adı pek duyulmamış birçok oyuncu bilinir günümüzde hâlen. Birçoğu da komedyayı farklı kalıplar ile tiyatro sahnelerinde yapmaktaydılar. Bunlar daha çok sistemli, yâni daha çok uzmanlık gerektiren bir alandı. Şimdi günümüzde ise komedya tek kişilik veya birden fazla kişiyle birbirinden farklı komedya gösterileri olmak üzere yapılır ve soytarılık mesleği gibi zora ki bir meslek de değildir. Şimdi komedya mesleği hür ve bağımsız olarak komedyenler ve tiyatrocular tarafından, sistematik, bilimsel, eğitim ve ders vermek amacı üzerinden, daha çok hiciv yoluyla sahnelerde yapılmaktadır. Buna karşılık komediden tutunda, bilimsel, eğitimsel komedya gösterilerine kadar birçok sistemli çalışmalar artık günümüzde sahneye konulmaktadır. Bilimsel, eğitimsel komedya mesleğiyle, soytarılık mesleğini birbirinden ayıran en belirgin özellik ve çizgiler şunlardır;

Bilimsel sistematik komedya da; bilimsel olması, eğitimsel olması,

Hiciv ağırlıklı olması, hür ve bağımsız olması, sistemli

Ve hatta guruplar üzerinde denenerek olumlu olumsuz yanları gözlemlenerek, hatta bâzen eleştiriler altında incelenerek yapılıyor olması, işte bunlardan daha başka yine birçok farklı neden sayabiliriz. Soytarılık mesleği ise; hür ve bağımsız değildir, kralın zorlaması ve kralın belirlediği kişi ve gurupların eğlendiriliyor olmasıdır. İşte görüyorsunuz her ikisinin arasında dağlar kadar fark vardır. Şimdi birçok insan diyecekler ki hadi canım sen de komedi gösterisini, komedyayı yapmanın, dram komedi yapmanın, hiciv komedi yapmanın, eğitimsel komedya yapmanın bilimsel içerikli olduğunu da nerden çıkartıyorsun veya komedinin bilimsel olabildiğini de nereden çıkarıyorsun derseniz eğer,

Bende sizlere derim ki; yalan ve bir saçmalık olan astrolojiye bilim diyorsunuz da, şu sistematiği ve büyük bir çalışma ve büyük bir performansla, bilim araçlarını, bilim yöntemlerini,

Eğitimsel araçları da kullanarak hatta eğitimin, sanatın birçok alanının içinde olduğu faydalı büyük bir sanat olan şu bâzı komedya gösteri tiyatrosunun bilimden bir parça olmasını mı kıskanıyor çekemiyorsunuz.

Hem kaldı ki komedya, hem psikolojik, hem de sosyolojik bilimin dallarının bile vazgeçilmez bir serüveni, macerasıdır ve hem ayrıca sistemi olan gerçek bir sanattır komedya. Kısacası daha ne denir ki bundan başka. Tarih, coğrafya, fizik, kimya, edebiyat, vesaire, vesaire birçok bilimi, sanatı içerisinde gerçekçi olarak seslendiren, görselleştiren, renkleştiren, hicveden, üstün, canlı-kanlı gösteri perdesi değil midir yani eğitimsel komedya, komedya, komedya, komedya.

 

 

 

 

                          Kır zincirlerini...

 

Hür ve bağımsız düşünmeye cesareti olmayanlardır köleler.

Ben hür ve bağımsız düşünüp, düşüncelerimi yazıp anlattıkça deli olduğum söylenmiştir, tamam dedim ben doğru yoldayım, çünkü onca zır-deli tarafından benim gibi aklı başında hür düşünen akıllı bir insana deli olduğu söyleniyorsa eğer ancak bu benim doğru yolda olduğuma bir işaret olmasın da ya ne olsun. Unutmayınız ki delilerin, cahillerin, gâfillerin, zorba ve yobazların, cinayet-keşlerin, arsız ve hırsızların en çok eleştirdiği varlıklar; hikmetli, akıllı, hür ve bağımsız insanlardır. Bizim bağımız ise olsa-olsa ancak adalet ve hakikatedir.

Zincirlerinizi kırın, düşünmeyi öğrenin,

Düşünmeyi öğrenip öğütlemekle başlayın ilkönce işe,

Unutmayın ki kendisinin delilik yaptığını ancak akıllı bir insan anlayabilir, fakat delilik yaptığını deli kendisi asla anlayamaz ve delilik yaptığını da inkâr eder. Aklı başında hikmetli hangi insana sorarsanız sorun inkâr etmez o cahil dönemlerinde ve bir de yeni dönemlerinde yaptığı kimi küçük delilikleri.

Haydi, kırın zincirlerinizi, hür ve bağımsız düşünmeye başlayın,

Başlayın ki o sizleri tek bir kalıba hapsedenlerin de köleleri olmaktan da kurtulmuş olasınız. Bizler deli değiliz, bakın gerçek delilere ki dünyayı ruhsuz insanlarla, cinayetlerle, havayı, suyu, toprağı zehirlerle doldurdular, işte bunlarda eğitimli deliler.

Kırın zincirlerinizi.

 

 

 

 

 

      Aşk hecelerim…

 

Kafeslerine dikerim umut tomurcuklarını ekinlerin,

Aşkın kefeninin gözlerine

Toz kaçırmış bir şairimdir ben,

Çocuklar ise,

O çocuklar ovuşturur her sabah

Gözlerini huzurunda annelerinin!

Fırtına bulutları birçok kıyıyı esir aldığında

Okur rüzgârlar şiirlerimi dünyaya,

Çocuklar gibi cesurca

Sevgiyle bakarım yine de onca kederine rağmen dünya insanının.

Serin bir söğüt gölgesi arayan

Âşıkların ellerinde

Islanır kurşun kalemim,

Ve titrek dudaklarına ısmarlarım

Okunan aşk vasiyetimi sevgilimin!

Kederli bir sanatkârın masumiyetine

İhtilal biçerim tarlalarda

Ve bilirim ki en güzel ihtilali

Erdemli bilge bir şair ve güzel bir kadın çizer toprağa.

Haykırır bilgeler;

Korkma, sönmez bu şafaklarda kutlu sözleri şairlerin,

Islanırım işte bu sözlerin

Serinleten yağmurlarıyla beraber,

Sonra bir ses duyarım der ki;

Oysaki ne farkı vardır leşten

Şairleri susmuş bir milletin,

Diyerek haykırır bilgeler,

Ve çekilir birden bire gulyabaniler ile ifritler etrafımızdan.

Ben mi?

Ben serpilirim ziraatçıların ellerinde toprağa,

Güğümlerim sularımı, serin pınarlarından memleketimin,

Akrebin kıskacından çalarım zamanı,

Yelkovanına çalarım düşlerimi zamanın,

Ulaşabilmek içindir tüm bu gayretim senin adımlarına.

Sana gülümserim geceleri

Baktıkça dolunayın en parlak yüzüne,

Sana çekerim nefesimi

İlkbaharın o en neşeli ve renkli anlarında,

Sana kaçırırım gülüşlerimi,

Sana koşarım şafağında ben

Her yeni sabahın ardına seninle yürürüm.

Ben mi?

Benim küllerim savrulur denizlere

Elleriyle balıkçıların,

Gözlerinde batar

Rüyalarında doğarım her gece sevgilimin ve çocukların.

Sana süpürürüm yalnızlığımı soğuk odalardan,

Ölülerin soğuk mezar taşlarına

Dünyayı anlatırım çığlık-çığlık,

Bilir misiniz daha çok

Endişe biçer insan şu hayat toprağından

Ölüm yarışı içerisine girişmiş dünyalılar sebebiyle.

Ben duyarım kederlerini mazlumların

Ta binlerce kilometre ötelerden,

Uyutmaz beni artık ninnileri hiçbir şarkının

Gördükten sonra eğitimli kâtillerini dünyanın.

Adalet mi?

Adalet; kutsal kitapların nâmusudur çok iyi bilirim,

Tevrat’ın Musa’sı kadar, Zebur’un Davud’u da bilir bunları,

Kuranın Muhammedi kadar, İncil’in İsa’sı da bilir tüm bunları,

İnsan mı?

İnsan ise o nâmus kitabının lâyıkıyla takipçisi olmalıydı oysaki

İnsan mı?

İşte o nâmusu elleriyle insan, kirletti hiç acımadan insanlığın.

Ey ağalar beyler, kadınlar

Kulak kesilin de dinleyin;

Cinayetlerin erdem zannedildiği bir dünyanın

Gün gelecek kefenini biçecek olan melekler

Gezinir her gece odalarımda.

Bilir misiniz ne için yaşamaya geldiğini

Hatırlamaktan ürken bir dünya insanlığı

Boğar beni her gece rüyalarımda,

Islatın, ıslatın dudaklarımı ey bilgeler

Susuz kaldım erdemin varlığına ben,

Islatın, ıslatın dudaklarımı ey bilgeler

Aç kaldım erdemi seyretmeye dünyada,

Yüzlerinde, hamlelerinde insanların aç kaldım seyretmeye erdemi!

Ah dadım;

Bu nasıl bir hikâyedir ki insanlığın

Gecesi kahır, gündüzü zehir,

Aklı endişe ve aklı geveze,

Kalbi ise yangın yeri dünyanın!

Ah dadım;

İlmiği iblisin her gece

Boğar uykularımı acımadan,

Gulyabanilerini kiralayan insanlık

Ayrılmaz bir türlü ifritleriyle nazarlarımdan uykularımın.

Uyanarak daha sonra o uykularımdan dedim ki;

Mâdem kimseler dikmezler

Şu hayatımın yırtılmış hikâyelerini,

Uzatma sen bâri sevgilim

Şu dünya da ki sürgünü mü benim,

Bak görüyorsun ki kanıyor her hikâyesi hayatımın.

Ah ölüm fermanımın gölgesine düşen kanlı heceler,

Ah içerimde ki binlerce gizemli yol,

Ah o Arap edebiyatında sonsuzluğu ifade eden bin rakamı,

Ah o kitapların satır aralarında

Bugünden sonra senin devrim şiirlerin

Okunacaktır her bir çocuğun yüreğinde ey bilge şair,

Belki göğe çekilen o ruhuma atılan

Sarı ve beyaz papatyalar olurlar okunan o şiirler.

Ey insanlar nereden bileceksiniz ki

Yarından tezi yok benzemeyeceğinizi sizlerde bana,

Oysaki ben sana benziyorum,

Oysaki her bir insan birbirimize benziyoruz,

Erdemli bir bilge seslendi uzaklardan,

Dedi ki,

Oysaki renkleri değildir

Üstünlüğü birbirine insanlığın

Adaleti yaşaması değil de ya nedir üstünlüğü birbirine insanlığın.

Ben mi?

Ben gecenin göğsüne ışıklar dikerim,

Sana silerim camlarını buğuların

Bak diye yüzüme göklerden,

Sana dalarım her gece,

Yalnızlığı ilmikleyenleri boynuna

Benim şiirlerim teselli eder her gece,

Her vakit annelere

Senin sözlerini dinletirim ki

Güzel hikâyeler okusunlar yatırırken uykularına çocuklarını.

Ah benim vicdanım,

Ah benim merhamet soluyan öfkem,

Ah benim hür iradem

Kim bilir kaçıncı gününde zamanın

Bir son verilir diye beklerim şu dünya sürgünüme benim.

Bilge Kant’ın öğütlerine ısmarladığım gençlere,

Gider gitmez yıldızlar biçerim cennetlerde.

Zorba mâtemlerin mahkemelerin de

Kan kusturan o cellat engizisyon karşısında

Ben de haykırırım her bir kâşif kadar;

Pur si muove (buna rağmen dünya dönüyor)

Pur si muove (buna rağmen dünya dönüyor) diye.

Susturulan ve itibarsızlaştırılmaya çalışılan

O her bir şair,

O her bir sanatkâr

Ve her bir kâşif için

Şerefine kaldırırım ballı süt dolu kadehimi,

Mâdem almayacaksa kimseler şu kederlerimi

Sonra cennetlere ısmarlarım ben de düşlerimde kendimi,

Korkmayın derim sakın

Ölmek ıstırap değil yaşamaktır aslında,

İnsana asıl ne ıstıraptır biliyor musunuz?

Ben sizlere söyleyeyim,

Şöyle ki;

Cinayetlerine bir türlü son vermeyişi insanlığın!

Daha çok lüks içinde yaşamanın

Arsızlığına ve hazzına

Düşerek yuvarlanıp giderken

Duymaması öğütlerini bilgelerin

Daha çok ıstırap verir insana kabir de pişmanlığı.

Ah benim kanatan âsiliğim,

Ah bana şerefimi heceleyen aşk,

Ah benim içerime demirleyen korsan gemilerim,

Söyler misiniz?

Ne gün gelecek ötelerden

O ısmarladığım mutluluk,

Yoksa

Islıklarını çaldıklarında mı mutluluk getirirler yeniden

Sokaklarda savaşsız o öksüz çocuklar.

Haydi,

Serinde bâri önüme karanlıklarınızı

Aydınlatayım hiç olmaz ise şiirlerimle,

Yoksa hikmetli şairlerden başka

Kimler o yalnızlığınızı döktüğünüz yerlerden

Ve o kirli, soğuk kaldırımlarda

Sizleri daha başka kimler merhametlice teselli ederler ki

Gidin, gidiniz önümden fenerler,

Dağılın, dağılınız dört bir yanına dünyanın

Aydınlanır belki de karanlığı insanlığın, diyerek

Söylenirim ben şu öksüz kaldırımlarında şehirlerin.

Erdemli bir şair der ki;

Sen gitmez isen yanlarına,

Ben gitmez isem gulyabaniler ve ifritler giderler

O aşka susuz kalmış çocukların rüyalarına.

Gidin, gidiniz önümden fenerler,

Dağılın, dağılınız dört bir yanına

Aydınlanır belki de karanlığı insanlığın.

Aydınlanır belki de karanlığı insanlığın.

Ölümsüzlük mü?

Ölümsüzlüğü cennetin

Adalet üzerine kuruldu dediler hikmetli bilgeler,

Şimdi sorsunlar yüreklerine

Kaç insanın kalbinde adalet çarpar,

Kaç insanın yüreğinde aşk hecelenir,

Kaç insanın aklında hikmet düşlenip,

Sevgi hamleleri cesurca yapılır acaba

Şimdi sorsunlar bir yüreklerine,

Acaba var mıdır bunlar kalplerimiz de diye,

Sorsunlar bir yüreklerine,

Sizlerde sorun, ben de soruyorum her gece bunu rüyalarıma.

Şair birden bire usta bir tiyatrocu edasıyla seslendi kalabalıklara;

Durun, durun yoksa ne mi olur,

Bir adım daha atarsanız ölürüm ben,

Burası aşkın meydanıdır,

Burası hikmetli şairlerin

Cümlelerini ete kemiğe büründürüp

Kitabelerini okudukları yerdir kutsal sözlerin.

Şair yine haykırdı üst bir kürsüden; tanrılar ölür

Fakat bir tek Rab Allah kalır diri ve ebedi,

Dedikten sonra sustu bir müddet o bilge şair,

Ve daha sonra sözlerine şöyle devam etti, dedi ki;

Benim mi?

Benim hâlen kulaklarım da çınlar

Kirletmeyin sularımı

Balıklarım ağlar geceleri rüyalarım da yoksa

Hâlen kulaklarımda çınlar

Zehirlemeyin toprağımı, göğümü,

Kuşlarımı, ağaçlarımı zehirlemeyin,

İncinir, kırılırlar yoksa gülüşlerimle beraber benim,

Nefes alamıyorum, adalet yoksa o halde huzur da yok sizlere,

Nefes alamıyorum diye haykırır tüm o siyah ağaçlarım her gece,

Her gündüz aynı ıstıraplı seslerle yankılanır dünya,

Dediklerini duyar gibi oluyorum kuşların,

Tırtıllar artık kuşlarıma

Yem olamayacak kadar

Uzun yaşayamayacaklar o göğüsleri süt dolu

İncirler büyüttüğüm topraklarım da.

Ah yalancı insanlık,

Hani çok seviyordunuz,

Torunlarınızı ve çocuklarınızı hani çok seviyordunuz

Öğleyse

Neden zehirleyip

İşlediniz ki binlerce cinayetlerinizi dünyaya,

Şimdi ise miras diye nesillerinize

Kirletilmiş, zehirlenmiş

Nefret ve cinayet dolu,

Kâbuslarla kefenlenmiş bir dünyayı

Bırakmak yakışıyor mu sizlere,

Söyler misiniz?

Peki, bu muydu yakıştırdığınız o büyük eser diye kendinize.

Şair coştu haykırmaya devam etti durmadan, geceler ifrit,

Sabahlar endişe,

Gündüzler kavga, gürültü, telaş,

Garip ve ürküten tipleri arasından geçerek sokakların,

Her akşam evlerinin yataklarına

Toza toprağa kire bulanmış ruhlar dökülür,

Bakın geceleri şehrin gökdelenlerinin pencerelerine

Soyunan, yapayalnız çığlıklar duyarsınız her bir gece.

O gündüz ki kahkahalarının ardında

Aslın da binlerce gözyaşı dökülür o yataklarda her gece.

Ağlamaktan kurumuş,

Göz kıyılarında yosunlaşmış

Kara çizgiler uzar gider kederle

O endişe dolu gelecek günlere.

Ben mi?

Ben sağarım şiirlerimin memelerinden

Tomurcuklarını umutların,

Hâlen duyar gibiyim;

Korkma,

Sönmez bu şafaklarda

Hikmetli sözleri şairlerin diye.

Ben mi?

Ben ölüler diyarından geldim,

Okumak için sana kutlu sözlerimi,

Korkutmasın ölüm hecelediğim sözlerim seni,

Oysaki ölmek değildir yok olmak,

O yok olunmayan bir hayatın

Muhteşem bir bestesidir ölüm dediğimiz ancak.

Ölüm mü?

Ölüm; ebedi bir hayatla sevişilmenin,

Ebedi bir hayatla raks etmenin ahengidir,

Ölüm; yalnızlığımızın sancılarını dindiren kudret!

Ah benim öfkelerim,

Dinmez öfkem o beni inciten ifrit insanlara karşı,

Ah benim tükenmez bir türlü o haklı arzularım

O beni çağıran cennetlere karşı.

Bilge şairler derler ki;

İnsanın mutlu olduğu yerdir vatanı,

Öğleyse alın sürgüne geldiğim şu dünyaları,

Verin o halde bana doğduğum o cennet toprakları,

Vermek elinizden gelmez sizlerin,

Bilirim ki orayı hak etmek adaletle ancak mümkün.

Çürüdük diye söylendi kalabalıklardan bir ses,

Haykırdı bilge şairler,

Dediler ki;

Siz ne zannediyorsunuz ki

Asıl bu dünya da yaşayanlar çürürler,

Ölenler ise şu dünyadan geçerek kavuşurlar ebedi bir hayata,

O ebedi hayatın kapıları

Şu dünyada yaşamaya devam edecekler için ise

Kapalıdır henüz daha,

Dünyada ölenler için ancak

Açılır o ölüm denen ebedi huzur denen yaşamın kapıları.

Peki, ya sonrası dedi şaşkın bir kadın,

Sonrası mı dedi şair bakarak yüzüne kadının,

İşte bu sorunun cevabı da ancak şöyle olmalı;

Orada hem yapılacak

Ve hem de düşünecek tükenmek bilmez vakitler ufuklar var,

Ya sonrası diye sorulacak o her bir soruya ise

Yetecek kadar da çok cevap ve zaman var.

Şairin birden bire aklına gelince düşmanları,

Astı yüzünü ve haykırdı öfkeyle,

Yaşasın öğleyse zâlimler için cehennemin ateşleri,

Yaşasın o halde erdemli bilgeler için de

O ebedi cennetlerin bahçeleri.

Ey kadim dünyanın iblisleri beni duyuyor musunuz?

Çökün artık, önünde diz çökün ne duruyorsunuz hakikatin.

        

      Anlaşmak mı?

 

Erdemli bilge bir ressam dedi ki;

Bana bir kurşun kalem verin

Sizlerin önünüze resmedeyim kâinatı,

Buna cevaben bilge bir şair de dedi ki;

Sizler de bana bir kurşun kalem verin

Ben de o kâinatı anlatım açıklayayım sizlere,

Ne için var edilip

Ne için yaşadığınızı

Kurşun kalemimle çizeyim cümlelerimle sizlere,

Tüm bu olup bitenleri

Ne dersiniz,

Bakınız hem biz iki sanatkâr da anlaşmaya vardık,

Peki, ya insanlık olarak sizler acaba

Cinayetlerinizden vazgeçerek bir anlaşmaya varabilecek misiniz?

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İlahi kitapla adaletle çelişen her şey zarardır…

 

Her hangi bir şey o âdil olan ilahi kitabın

O âdil olan sözleriyle çelişiyorsa eğer

Bilin ki o bir yalandır, uydurmadır,

İsterse peygambere isnat edilen bir söz bile olmuş olsa bile,

O vakit anlayın ki o âdil olan ilahi kitabın sözüyle çatışan çelişen söz, peygamberin söylediği zannedilen sözlerle

Çatışıp çelişiyorsa eğer bu da demek oluyor ki o söz de peygambere ait değildir, o söz de peygamber söylemiş gibi zannettirilmeye çalışılan bir yalandır, genelde bu gibi yalanları İslam düşmanları ve sapık tarikatlar, sapık fikirli partiler kuruluşlar uydurup yapmakta ve yaptırmaktadırlar. Unutmayınız ki hakiki gerçek mürşid ancak ilimdir,

Hakiki mürşid ancak ilahi kitaptır. Unutmayınız ki;

Âdil olmayan her bir şey ilahi kitapla çatışır ve çelişir.

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           Fikirsiz ve silik…

 

Kimlerdir silik insanlar biliyor musunuz?

Onları bir defa görmek

Ömür boyu unutmak için yeterlidir aslın da,

Onlar hem üstün fikirlerden mahrum, habersiz

Ve hiçliğe kendilerini asmaya çalışan,

Hatta faydalı önermelerden,

Faydalı tavsiyelerden,

Faydalı öğütlerden mahrum

Fikirsiz insanlardan başkaları da değildirler.

Kimlerdir silik insanlar biliyor musunuz?

Varlıklarıyla şu yeryüzünde

Boşu boşuna yer kaplayan

Hacimlerine bir bardak su alamayanlardır

Bir başka insanlara çölde o suyu verebilmek için.

 

                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İnsana ve dünyaya yön veren kimdir…

 

Unutmayınız ki

Tâlih ya da kader değildir zâlim olan,

İnsanların kendi tercihleridir

Kendilerini ve dünyayı

İyi ve ya kötü olarak

Şekillendiren ve yön veren!

Tercihler ise ikiye ayrılırlar,

Aptalca olanlar

Ve bir de hikmetlice, akıllıca olanlar diye,

Umarım ki sizler

Hikmetli,

Akıllıca olanı tercih edenlerden olursunuz,

İşte olmak ya da olmamak prensibi

Tam da burada geçerli olacaktır.

 

                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dünyaya ve insanlara yön verenler…

 

Zannederler ki

Dünyaya politikacılar,

Senaristler, sanatçılar,

Şirket yöneticileri veriyorlar yön,

Oysaki asıl

İnsanların toplamının tercih ettiklerinin neticeleridir

Dünyaya şekil ve yön veren!

Eğer ki sâdece hikmetli, iyi

Ve kaliteli sanatçıların

Eserleri yön vermiş olsaydı dünyaya

Kalır mıydı hiç vahşi cinayet adında bir varlık şu topraklarda.

Unutmayınız ki tâlih ya da kader değildir zâlim olan,

İnsanların kendi tercihleridir

Kendisine ve dünyaya iyi veya kötü olarak şekillendirip yön veren!

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zanneden neyi ne kadar değiştirebildi ki…

 

Kimileri zannederler ki şu ve şu müzikler ile

Klasik müzik dinlenmeden erdemli ve verimli olunamaz,

Kimileri zannederler ki

Şu ülkelerin şu mimarisinin isimleri bilinmeden,

Şu tabloların akımlarının ezberleri yapılmadan

Sanatkâr olunamaz,

Kimileri zannederler ki

Şu ülkelerin şu lisanları bilinmeden

İlim sahibi olunamaz,

Kimileri de zannederler ki

Kudretli ülkelerin ödüllendirdiği yazarlar çizerler

Hem sevilip hem de okunmadan erdemli bir bilge olunamaz,

Peki, neleri ne kadar değiştirebilmişler o zannedenler

Bir de bunu sorun onlara, neleri ne kadar değiştirebilmişler.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Demokrasiden notlar… 1

 

Bir ülkede demokrasi

Pek bir işe yaramıyorsa eğer

Anlayınız ki

O ülkede ırkçılık, mezhepçilik,

Particilik gibi çatışmalar alevlendiriliyor demektir.

Halkın bir arada erdemlice yaşamayı başaramadığı ülkeler de

Demokrasi daima topaldır,

Her an kış vakti kayıp düşmek ihtimalini daima yaşar.

Bütün mesele erdemli bir halk oluşturmaktan geçmektedir,

Buda tüm dünya halkını kapsamalı

Yoksa demokrasilerin

Uzun yaşamaları

Ve tüm ömür ayakta kalmaları imkânsız olmakla beraber

Demokrasinin yaşanması da tam anlamıyla mümkün değildir.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             Demokrasiden notlar… 2

 

Türkiye de ki demos krotos(demokrasi) fotoğrafına baktığımızda

Görürüz ki bir umum, genel demos krotos(demokrasi)

Kültürü ve yönetimi yaşanmaktan ziyade,

Daima eskiden beridir süregelen

Bir hükümet demokrasisi uygulanmaktadır.

Ülke yönetimine gelen her bir hükümet

Devlet silahını ve kudretini o kendisini desteklemeyen

Guruplara ve kuruluşlara karşı bir

Sert ve yumuşak sert bir silah,

Ve onları susturmak için bir sopa olarak kullanmayı

Hiçbir vakit ihmal etmemişlerdir.

İşte bu da ancak demos krotos(demokrasi) olmaktan ziyade,

Hükümetlerin kudret savaşı, totaliterlik,

Tanrılık kavgası olmaya başlamıştır.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Demokrasiden notlar… 3

 

Demokrasi sözlük anlamı itibariyle halkın yönetimi demektir,

Fakat ilmi mânası itibariyle de demokrasi,

Milletlerin, milletin ve tüm dünya halkının

Bir âhenk(uyum) içinde yaşaması anlamına gelmektedir.

Birbiriyle uyum içinde yaşamayan bir dünya halkından

Dünya demokrasisi beklenmesi de mümkün değildir,

Birbiriyle uyum içinde yaşamayı başaramayan ülke halkından

Gerçek bir demokrasi beklenilmesi asla mümkün değildir.

Bir ülkenin demokrasiyi yüzde yüz içselleştirip yaşamaması,

Demokrasiyi yaşamak isteyen diğer bir ülkenin

Demokrasisini bile kötü yönde etkilemektedir,

Hele de o ülke silah da ve ekonomi de süper bir güç ise

Diğer bir başka ülkeleri etkilemeleri de

Hem olağan ve hem de kaçınılmazdır.

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               Demokrasi notları… 4

 

Şimdi diyeceksiniz ki ne yani her bir işimizi bırakalım da

Sırf dünyanın şu süper güçlerinin demokrasilerini

Düzeltmeye mi çalışalım, evet, aynen öğle,

Çünkü onların ülkelerinde gerçek bir demokrasi içselleştirilip

Yaşanmadığı takdir de

Gözleri ve pençeleri daima bir başka ülkelerin

Demokrasilerinin üzerinde

Hâkimiyet kurmak peşinde ve amacında olacaktır.

Eğer ki silah ve makam bir kâtilin eline verilirse neler olur

Sorusuna aklı başında bir çocuk bile der ki cinayet keder, endişe.

Eğer ki kudret: erdemli, âdil

Ve hikmetli bir hâkimin ellerine verilirse ne olur

Sorusunun cevabını da bırakın ben vereyim

Elbette ki demokrasi olur, elbette ki demokrasi olur.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             Demokrasiden notlar… 5

 

Şunu unutmayınız ki

Dünyanın süper güçleri olarak bilinen ülkeler de

Yüzde yüzlük içselleştirilmiş bir demokrasi anlayışı

Yaşanmaya başlandığı takdirde

İşte ancak o zaman hem bu ülkeye ve hem de

Tüm dünya ülkelerine, hatta dünyanın en sefil,

En çok cinayet işlenen ülkelerine bile en kısa süreler de

Demokrasi ve huzur gelip hâkim olmaya başlayacaktır,

Buna emin olabilirsiniz, neden mi?

Çünkü yüzde yüz demokrasiyi içselleştiren süper güçler

Adaletin her bir yana yayılmasının

Hem kendi ülkeleri ve gelecekleri açısından

Ve hem de tüm dünyanın geleceği açısından

Faydalı olacağını, tehlikenin bertaraf edileceğinin farkındadırlar.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 Demokrasiden notlar… 6

 

Dünyanın her hangi bir ülkesinde

Sefalet ve cinayetler şaha kalkmış devam ediyor ise eğer

Biliniz ki dünyanın o süper güç olan devletlerinde

Demokrasi olarak zannettiğiniz şey aslında demokrasi değil,

Demokrasi adı altında, demokrasi olarak bilinen,

Dünyaya demokrasi diye yutturulmaya çalışılan,

Demokrasi makyajlı bir senaryodan ibaret,

Tanrılaşmaya çalışan bir diktatör devlet anlayışı,

Totaliter bir ülke sistemi rejiminden başka bir şey değildir.

Yâni demokratik görünen bir liderin arkasında duran aslında

Totaliter ve mafia bir derin devlet anlayışı ve hamleleri vardır.

Bu tür ülkeler de cinayetler bir erdemmiş gibi,

Ülkenin faydasınaymış gibi yutturulmaya çalışılır insanlığa.

Dünya birlik de kardeşçe yaşamadığı sürece demokrasi imkânsız.

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Demokrasiden notlar… 7

 

Hep söylediğim gibi

Yine söylüyorum,

Dünya halkının tümü

Demokrasiyi

Hep birlik de

Yüzde yüz

İçselleştirip yaşamadığı sürece

Demokrasi

Her bir ülkede

Uzun süreli,

Uzun soluklu

Yaşamasına

İmkân ve ihtimal yoktur,

Çünkü haset, insanın ve ülkelerin damarlarında kan diye akar.

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               Darbe olur mu?

 

Türkiye de ve dünya da darbe, ihtilal

Ve devrim olmaz hayâli ile düşüncesi kurduğunuz vakit

Biliniz ki darbe ve ihtilaller kaçınılmazdır.

Türkiye de ve tüm dünya ülkelerinde

Darbe olmak ihtilali daima vardır

Ve daima da olmaya da devam edecektir düşüncesini

Hayatınızın bir gerçeği içerisine yerleştirerek yaşamak,

Olası darbelere karşı doğru bir gard almanın

İlk hamlelerinden bir tanesidir.

İnsanoğlu var olduğu sürece darbeler de kaçınılmazdır,

Çünkü insanın içinde o haset

Ve adaletsizlik duygusu yaşadığı sürece

İhtilaller, darbeler, devrimler, anarşiler devam edecektir.

Sizlere tavsiyem, endişeyi terk edin fakat hem gardınızı

Ve hem de tedbirlerinizi alarak, demokrasiyi de terk etmeden,

Adalet üzere yaşamaya devam ettiğiniz sürece,

Halkın ekonomisini zengin ve huzurlu tuttuğunuz sürece,

Halkın yaşantısını kolaylaştırıp sağlıklı imkânlar verdikçe,

Felaketlerle ilgili vergilerle onları boğmadığınız sürece,

Saçma sapan vergiler türetip onların maaşlarından

Çalmadığınız sürece,

Milletler ve halk yanınız da olmaya devam edecektir,

Halkı kaybetmeyin, yoksa anarşinin kapısını

Onları kaybettiğiniz anda aralamış olursunuz,

İşte bundan sonra darbenin nereden ve ne zaman geleceğini

Asla bilemezsiniz, bir de bakmışsınız ki

Soğuk bir mezarda yatıyorsunuz, üstünüzde küfreden halk.

 

İçtenlik ve samimiyet…

 

Fikirlerimi

Sanatımı,

Projelerimi,

Eserlerimi

Dünya çapında

Ete kemiğe

Büründürebilmek için,

Eserlerimi

Ve projelerimi

Hayata kavuşturabilmek için,

Kurduğum hayaller de bile

Duygulanırdım da

Burnumun kemikleri sızlardı,

Ve ben yoluma devam ederdim.

 

                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                      Öneri, öğüt…

 

Bir sanatta, bir hikâyede, şiirde, yazıda, romanda,

Senaryoda öneri, öğüt, o işin yemeği ne ve nasıl olmalı

Derseniz eğer, bende derim ki;

Okuyucuyu ve seyirciyi karamsarlıktan aydınlığa çıkmasına

Yardımcı olacak ve ya ona fayda ve bilgi verecek,

Hayatına kaliteli anlam katacak hikmetli bir öğüt olmalı.

Öneri, öğüt; sanatın aş’ı, suyu gibidir, onu iyi, doğru pişirmeli,

Her iyi ve kaliteli aşçı ve gurmenin, kaliteli sanatçıyla, şairle, yazarla, iyi ve kaliteli iş yapan senaristle benzer bir yanı vardır,

Yapılan yemekler de, aşçı gurmenin önermesi, tavsiyesi, öğüdüdür.

Kaliteli bir yemek pişirmek isteyenler elbette

Ustalardan fikirler alarak yapmalı diye de bir önerme,

Bir öğüt verebilirim sizlere, ne dersiniz.

Faydalı ve can sıkmayan bir öğüt gibisi yok öğle değil mi?

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        Sanatın, sanatçının kalite ayarı…

 

Sanatçı;

Yirmi dört altın ayarı derecelendirilmesi üzerinden

Söyleyeceği, göstereceği, üretebileceği faydalı ve ya faydasız,

İyi ve ya kötü, güzel ve ya çirkin,

Ahlaklı ve ya ahlaksız bir şeyleri olandır.

Fakat kalite açısından o yirmi dört altın ayarı derecesi ise;

Sanatın ve sanatçının kalitesini göstermeye yarar.

Peki, sanatın, sanatçının yirmi dört ayar altın derecesi üzerinden Kalitesini anlayabilmek ustalığına sahip olanlar kimlerdir,

Elbette ki bilge, erdemli ve hikmetli insanlardır.

Bilge, erdemli, hikmetli insanların sayıları ne kadar çok artarsa

Kaliteli sanat yapan sanatçılarda o kadar çok el üstünde

Hem tutulur ve hem de korunurlar

Ve maddi mânevi olarak da desteklenirler diye düşünüyorum.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

                      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Büyük, kaliteli şiir…

 

Bana diyorlar ki

Öğle bir şiir yaz ki

Dünyaya ve insanlığa

Büyük ve faydalı bir hazine, miras olarak kalsın,

Tamam, olur dedim, yazarım,

Ve şu eserimi kaleme bende, şöyle ki,

Öğle insanlar var ki suya ve yiyeceğe ulaşabilmek için,

Ölümle, hastalıkla, yaralanmalarla, şiddetle

Boğuşa-boğuşa, hem de kilometrelerce yol gidiyorlar,

Düşünsenize bir o kötülüklerin yollarına çıkabileceğini

Bile-bile o yola çıkmak mecburiyetin de olduğunuzu empati yapın,

Lütfen merhamet, lütfen merhamet, lütfen merhamet!

Hem ayrıca artık zamanı gelmedi mi israfı ter edip

Onlara da merhamet ve yardım elini uzatmanın.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Günümüz ilişkileri yusufçuk böceği ömrü kadar…

 

Günü birlik sevmekler

O yusufçuk böceklerinin

Ömürleri kadar mı oldu artık

Acaba bir gün!

Hatta öğle ilişkiler başlıyor ki

Sürdürülüp

Geçemiyor bile

O yusufçuk böceklerinin

O bir günlük ömürlerini.

Kalitesiz sanatlar gibi oldu artık

Günümüz insanlığının birçoğunun ilişkileri, okunmaya değmez,

Üflesen sönüveriyor aralarında ki ışık.

Küçük bir dedikodusunu ve iftira bile yapsan

Hemen güvensizlik duyup birbirlerine savaş açıyorlar ne acı.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Herkes bir liman arar sığınabilecek…

 

Şu dünya fırtınalarından

Şu kederlerden yorulan

Her bir insan ya sığınacak bir liman arar

Ya da kendisine sağlam bir liman inşa etmeye uğraşır,

Yoksa başka türlü

Ne şu dünya fırtınalarından

Ne de şu insanların zorbalıklarından, haksızlıklarından

Kurtularak huzura ermenin başka çâresi yok.

O halde sakın tembellik yapma dedim kendime,

Yoksa kimseler merhametli olmuyor,

Düşersen de kalk yeniden çalışmalarına devam et,

Çâre mi arıyorsun, o çâre senin gayretinden bir başkası değil,

Ha bu ara da sağlığını ve uyku düzenini

Korumayı da ihmal etme, haydi, sağlıcakla kal kardeş.

 

                                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hikmetli sanatkâr yön verseydi insanoğluna...

 

Ben kötü kalpli şairleri kastetmiyorum ki

Fakat hikmetli şairlere bırakılsaydı eğer

Şu dünya insanlığının yönlendirilmesi

Hiç cinayetler bu kadar çok

İşlenebilir miydi ki yeryüzünde,

Fakat bırakmazlar rahat

Ne o hikmetli şairleri

Ve ne de şu dünya halkının

O hikmetli şairlerin öğütlerine uymalarını,

Çünkü bilirler ki insanlık

Terk ederlerse savaşı kavgayı

Kimlere cinayet silahı satacak,

Kime zehir tâcirliği yaptıracak

O arsız hırsız dünya devletleri.

 

                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geç kalmaktan farkı mı var erken gitmenin…

 

Bâzen erken gitmek

Geç gitmek gibidir

Çünkü her ikisinde de

Bulamayabiliyorsun.

Soruyorum da bâzen kendime

Kader mi yoksa

Beni

Avlamak

Hevesinde,

Yoksa

Ben mi kaderin

Peşinden

Koşturuyorum

Bilemedim bâzı günler.

 

            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geç mi erken mi bilemedim…(Bir şarkı daha)

 

Geç kaldım sana gelmeye ben,

Aslında ne farkı var ki

Sordum çoğu zaman kendime bu soruyu

Ha erken gelmiş olsaydım

Seni bulabilecek miydim?

Bilemiyorum,

Sanki bir bilmeceymiş gibi bu hayat,

Koşturdum durdum peşinden kaderin,

Ne bir zerre ben değiştirebildim

Ne de o peşinden koştuğum,

Kader mi beni avlar

Yoksa ben mi kaderin ardından

Sürüklenen bir garip seyyahım

Bilemedim gitti bir türlü.

 

                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Önemli işleri eline yüzüne bulaştırır insan…

 

O Rab tarafından

İnsanların ellerine

Önemli işler veriliyor

Fakat onu bir türlü

Dosdoğru yönetmeyi

Başaramıyor insanoğlu,

Baksanıza

Cinayet,

Zehir,

Ve savaş meydanına çevirdi

Şu insanoğlu

O

Bizleri güven içinde

Omuzları üzerinde dolaştıran dünyayı!

 

                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aşkta zirvenin tadına varan hiç inmek ister mi?

                                

Birisini ve ya onu sevmekle,

Birisini ve ya onu sevmeyi sevmekle,

Bir de sevmeyi sevmek

Arasında fark var öğle değil mi?

Bunların hepside güzeldir birbirinden elbet,

Fakat sen tüm bunları yaşarken

İncitme kalbini yeter.

Onu hissedersiniz,

Onunla olan büyük sevgi

Ve huzur dolu hislerinizi başkalarında bulamayınca

Ondan sonra bir daha bir birliktelik kurmakta zorlanırsınız,

Çünkü onunla hem sevgi, saadet ve huzur hususunda

Zirveye çıkmışsınızdır ve o saatten sonra da o zirveden inmeyi

Ve azına râzı olmayı ise hiç ama hiç arzu etmezsiniz.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tok zengin ne anlar açın hâlinden…

 

Şair dedi ki biraz da politik konuşalım

Şunca insan fakirlikle mücadele ederken

Anlatıp yazmak olmazdı,

Hem yazmasaydık onların dertlerini yakışık almazdı bize,

Şu vatandaşın aldığı asgari ücret sanki yetiyormuş gibi

Bir de o ay sonunu bile getiremeyecek kadar

Verilen şu asgari ücretten o arsız hükümetlerin

Vergi kesintilerini yapmaları yok mu inanın ki

İnsanın cinnet geçirmemesi ne mümkün!

Çekin arttık ellerinizi şu fakir fukaranın ceplerinden

Diye haykırası geliyor çıkıp karşılarına politikacıların,

Gerçi o süt banyoları içerisinde lüks bir yaşam sürdüren

Şu politikacılar ve şu hükümet yetkililerinden

Ne anlamasını bekleyebiliriz ki fakirin fukaranın hâllerinden.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         İlahi kitabı anlamak için ne gerekli…

 

Dininizi, o dedikoducuların, o âlimlerin ve arkalarından bir köpek gibi koşturduğunuz nefsi arzularının esiri olmuş şeyhlerinizin dediği gibi mi yoksa ilahi kitapla o sizlere o ilahi kitabı yaşayarak tebliğ etmeye gelmiş olan son peygamberin dediği gibi mi yaşamak istersiniz!

Ben ilahi kitabı ve o ilahi kitabı bizlere yaşayarak anlatmış olan peygamberi tercih ederim, çünkü o âdil ve mütevazıydı.

Eğer ilahi kitabın ve son peygamberin dediği gibi yaşamayı bırakır da, o bir başkalarının kendi arzularına göre saçma sapan yaşadığı bir yaşantıyı sizler devir alır devam ederseniz eğer

Hem kendinize

Hem de insanlığa

Şu dünyayı huzursuz ve mutsuz bir yer hâline getirirsiniz.

İlahi kitap ve peygamber sizleri kolaylığa

Samimi bir dünya kardeşliğine

Ve hem de adalete davet ederken,

Sizlerin bir takım dedikoducularınız,

Sizlerin bir takım pezevenkleriniz

Rab’dan başka o edindiğiniz fâni tanrılarınız ancak

Sizleri kargaşalara, fitnelere, yalnızlığa, dini zorlaştırmaya,

Kavgaya, savaşa, ayrıştırmaya, ötekileştirmeye, dâvet etmekten başka ne yaparlar ki bir düşünün artık, zâten bugüne kadar onlara uydunuz da ne oldu, ne geçti elinize binlerce parçaya bölünüp, kavga etmekten ve ilahi kitabı anlayamamaktan başka. Düşün kardeş, ilk önce düşünmenin ne olduğunu düşün

Ve kurtar kendini artık bir başkalarının bir ömür akıl kiracısı, akıl kölesi olmaktan.

 

               İkiyüzlü ve yalancı demokrasiciler…

 

Oysaki demokrasi, âdil olan halkın bir uyum için de

Kendilerini âdil olarak yönetebilmesi

Ve birbirinin âdil hürriyetlerine tecavüz etmeden yaşaması olmalı.

Kimi demokrasi ile yönetildiği iddia edilen ülkelerin yasalarınca

O bâzı insanlar anarşist ve suçlu sayılırlarken,

Diğer bir başka demokrasi ile yönetildiği iddia edilen ülkelerce de

O suçlu ve anarşist zannedilenler

Birer halk kahramanı olarak adlandırılabiliyorlar.

Her ülkenin milliyetçiliği kendisine göredir,

Her ülkenin menfaati kendi yasalarını oluşturmaktadır,

Doğru olmamış olsa bile

Her ülkenin menfaati oluşturur kendi demokrasilerini,

İster bunlara milliyetçilik ve ya menfaat deyin,

İsterseniz siz tüm bunlara ülkelerin birbirine karşı

İkiyüzlülüğü deyin,

Her ne derseniz deseniz bile değişmez bir şey varsa

O da bir türlü insanlığın ve devletlerin yaşayamadığı o adalet,

Onu da henüz daha yaşayanı ne görülebilmiş

Ne de bulunabilmiş değil,

Onu bir zamanlar incilin İsa’sıyla, Kuranı kerimin Muhammedi

Ve Tevrat’ın Musa’sıyla, Zebur’un Dâvud’u yaşamışlardı.

Bakın görün ki ülkelerin yasaları adaletle değil,

Acı bir gerçek ki ülke menfaati, ikiyüzlülüğüyle oluşturulmakta.

Ah adalet, mutluluk seni yaşamakla mümkün

Fakat seni her bir ülke elinin tersiyle atıyor bir kenara.

 

 

 

          Kader de bâzı cümleleri değiştirmek elin de…

 

İnsanların kimileri kendi yazdıkları kaderlerinin kurbanıdır,

Kimileri de birilerinin o doymak bilmez

Arzu ve kibirlerinin kaleme aldığı kaderin kurbanıdır,

Oysaki ne Rab ne de kaderin kendisi

Asla ve asla insana zulmetmiş değildi, insan hem kendisine

Ve bir takım insanlara yaptığı haksızlıkların günahını

Atmak için üzerlerinden

Uydurdukları ve hâlen uydurmaya devam ettikleri

O yalanlara, iftiralara yüklemeye çalıştılar hatalarını,

Siz ister buna vicdanlarının çığlıklarını susturmak için deyin,

İsterseniz kendilerini uykulara yatırırlarken

Vicdanlarını susturup o zorbalık ve zulümleriyle yatağa

Rahat ve huzurluymuş gibi girebilmek için yapıyorlar deyin,

Her ne derseniz deyin değişmeyecek bir ilahi mahkeme bekliyor.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gözyaşının kuruduğu yerde…

 

Eğer ki

Adaletin sesi

Bir ülkede

Anarşist şairlerin kalemlerinden,

Mazlumların çığlıklarından,

Ve mâsumların

Gözyaşlarından başka

Hiçbir yerde

Yaşanmıyor bir hâle geldiyse,

Birkaç vicdan sahibi gazetecinin

Hakkı yenmişlerin sesi soluğu olurken

Boynu bükük haberlerinden ibaret kaldıysa eğer

Ne diyebilirim ki işte o günden sonra

Bekleyin kıyametinizi artık demekten başka.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                Sizler ve yazarlarınız…

 

Hiç düşündüğünüz oldu mu o fikirlerini çok sevdiğiniz

Ve belki de hiç tanışmak fırsatı bile bulamadığınız

Erdemli bilge insanlar acaba sizlerin karakterinize

İlgi ve samimiyet gösterirler miydi?

Sizlerin, onların fikirlerine

Ve karakterlerine

İlgi, alaka, teveccüh

Ve samimiyet gösterdiğiniz kadar

Ve ya da gerçekte

Sizlerin o erdemli bilgelere

Yakışır bir dost olabilecek kadar

Erdemleştirebildiniz mi kendinizi.

Evet,

İsterseniz birde bu pencereden sorgulayın kendinizi olmaz mı?

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sanat ve zanaat bir bütündür…

 

Sanattan zanaatı ayırmaya kalkmayın,

Ayırmak amacıyla çabaladığınız da

Gerçi buna gücünüz de yetmeyecektir,

Çünkü zanaat soyutun ve somutun insan eliyle

Üretilen bir hamlesidir,

İşte bu hamleyi, ve bu işi yapanlara da sanatçı, sanatkâr,

Ve ya da zanaatkâr denmektedir,

Yâni şairden tutunda ressama,

Düşünürden tutunda ziraatçıya,

Balıkçıdan tutunda tiyatrocuya

Ve ya bilgisayar üreticisine,

Fikir mimarlarına kadar

Her bir sanatkâr sanatını işlerken

Zanaat mesleği adını kullanarak yapar.

Mesela bir örnek verecek olursak eğer;

Ressam bir sanatkârdır ve tüm o araç gereçleriyle

Tuvale ve ya resimlerini o resmettiği alana resmederken

Yapmış olduğu o örnek ve emek çalışmasına hem zanaat

Ve hem de sanat denmektedir,

Bu hem fikirde de böyledir, hem de maddede de böyledir,

Yâni somut sanatta da soyut sanatta da iş aynıdır, değişmez.

Tabi ki sanatın kalitesi de her zaman söylediğim gibi

Yirmi dört ayar altın üzerinden yapılabilir,

İşte o vakit üstün sanatkâr da ortaya çıkmış olur,

Bir ayar altın mı yoksa yirmi dört ayar altın mı olup olmadığı

Ya da altın değil de tenekeden bir sanatkâr mı olup olmadığı

Çıkar ortaya nasıl olsa yalancının er ya da geç ortaya çıktığı gibi.

 

Sen hayattan ne öğrendin peki…

 

Hayat bana nemi öğretti,

Adaletli yaşamanın önemini,

Çünkü adaletli bir yaşamın gayretini

Samimiyetle bu dünyada gösteremeyenlerin

Hiç birinin kurtulmayacaklarını ahiret denen âlemde.

Ey yaşayanlar dedi genç şair, sorun ölmüşlerinize

Onlar verirler bana hak,

Anlattıklarımın doğruluğuna ancak

Ölmüşleriniz şahit olurlar

Fakat sizler onları anlayamayacak kadar

Eğlencesine dalmışsınız dünyalarınızın,

Hiç merak etmeyin

Anlayacaksınız sizlerde anlattıklarımın doğruluklarını

Ölülerinize kavuştuğunuzda er ya da geç.

 

                                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              Sorgulayın kendinizi…

 

Sizler, sizlerden öncekilerin yalanlarını ve nefretlerini

Devir ve miras alıp sürdürenlerden misiniz?

Yoksa sizler, hem sizlerden önce ki

O bir-kaç iyi erdemli insanın erdemli mirasını

Ve o mirasa kendinizden de erdemlilikler katarak

Büyük bir gayretle yaşamaya çabalayanlardan mısınız?

Yoksa doğruluğa, adalete ve hatta o âdil olan ilahi kitaplara

İnandıklarını söyleyip de, o inandıklarını söyledikleri

O güzellikleri yaşamak yerine, savaşıp kavga edenlerden misiniz?

Oysaki bizlerden önceki ne o birkaç erdemli insan

Ve ne de ilahi kitaplar istememiştir birbirimizle

Kıran kırana etmemizi savaşı!

Kardeş olmaktan, dost olmaktan, âdil olarak paylaşıp,

Güzel ahlak üzerine yaşamaktan başka ne istemiş olabilirler ki

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kime teveccüh iltifat ediyorsunuz sizler…

 

Şu dünya insanlarını

Ve şu güzelim dünyamızı

Kana

Ve hem de zehre boyayan

O politikacılara,

Bir kısım ne olduğu belirsiz teneke sanatçılara

Ve o zengin bir kısım şirketlerin patronlarına

Ve o patronların ceo’larına

Göstermiş olduğunuz teveccühü

Biraz olsun yirmi dört ayar altın değeri üzerinden

Yirmi ayar üstü olan sanatkârlara da gösterseydiniz eğer

Dünya hiç bu kadar cinayet yurdu hâline gelir miydi diye

Sormalısınız kendinize,

Haksız mıyım?

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         Politikacılar ve oyunları…

 

İyi bir şeyler olacakmış hissi uyandırırlar

Ve oyalayabildikleri kadar oyalarlar sizi,

Tâ ki siz ya usanıp pes edersiniz,

Bir daha çıkmazsınız karşılarına,

Ya öfkelenip

Öfkenize yenik düşerek zarar görürsünüz

Ve ya da cinnetin eşiğinde her gün

Dans edersiniz serseri ruhunuz

Ve geveze aklınızla

Kalarak baş-başa!

Onlar sizleri çileden çıkartmayı da,

Sizleri oyalamayı da çok iyi bilirler,

Peki, sizler ne gün öğreneceksiniz acaba

Almaya gardınızı yıkılmamak ve düşmemek üzere bir daha.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Anlamak büyük bir hazinedir…

 

Fikir büyük bir ni’mettir,

İş ki onu bulup çıkartmakta,

Kim bilir ne zorluklarla

Ne büyük akıl yolculukları yaparak

Bir araya getirir kâşifler keşiflerini,

Ne büyük emeklerle

Söküp alırlar o binlerce, milyonlarca karmaşık

Harf denizinden bilgileri düşünür ve fikir mimarları.

Anlamaktır aslında bütün mesele,

Bakarsın fakat görmezsin,

Görmeyince de anlayamazsınız,

Anlamaktır aslında bütün mesele,

Görürsün fakat anlayamaya bilirsin

Yoksa eğer akıl hazinenizde hikmet ve bilgelik.

 

                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aramakmış oysa sevmek…

 

Kim asar ruhunu acılara

Gece uykularından alarak kendisini,

Kederli hastalardan

Ve kalbi sancıyan sevgililerden başka!

Kim sarar kanayan yanlarımızı

Erdemli bilge şairlerden

Ve güzel hâtıralarından başka sevgililerin,

Kim korkutur her gün rüyalarımızı

O gün boyu üzerimize çöken

Gulyabaniler gibi

İnsanların gürültülerinden başka!

Kime ısmarlanır saadet,

Kim özlenir sımsıcak iklimler kadar,

Kime sancılanır insan doğurmak için mutluluğu.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Islıklanır dudaklarda efkârlı şarkılar…

 

Nefretler ıslıklanır kimi zaman,

Islıklanır züppeler eğlenince kızlarla,

Hercailer konar çiçeklere bir-bir

Hercai erkekler kadar göğüslerinde genç kızların.

Çocuklar ıslıklar gülüşerek oyunlarında,

Kozalarında şairler seslenir ıslıklanınca kumru kuşları,

Şarkılara

Kızlar ritim tutarlar ıslıklarıyla gelin adaylarının ardından.

Sesleri kesilir davulların

Duyulunca sesi sevgilimin,

Demine kurban edilir,

Demin söylenen

Tüm o olmamış

Eski, köhne hikâyelerin ıslıkları.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yar bize kim kalır onca uçurumdan başka…

 

Kimler zamana kusar,

Kimler sancır üzerine gecelerin hastalar kadar,

Kime çalınır türküler kalplerden,

Kime dövülür uykusuzluk sevgiliden başka.

Kim siler yaşını göğümüzün,

Onca yağmur kime boşalır tepemizden,

Kim ihanet kusar şu onca ni’mete,

Kim beni sever ölüm meleği kadar söyler misiniz?

Kime taşarım sıcak-sıcak ocaklarda,

Kime üflerim dumanını ateşler içinde ki kalbimin,

Yoksa sen mi bana yar olursun ey ürküten uçurum.

Serin ve toy düğünlerin hayâlleri bestelenirken

O ergensiz düşleri, belki de insanın en büyük zaferidir aslında

O ergenlik de ki büyük cinayetlerini düşününce.

 

                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kime duyurur sevgili sesini…

 

Hikmetli cümlelerden başka

Kim aydınlatabilir ki yüzlerini insanlığın,

Güneşten daha sıcak sevgilinin özlemi kadar

Kim ısıtabilir ki sılasını sevgililerin.

Kime ihtiyaç duyulur

Binlerce insan arasında bile

Kaldığında sevgililer

Yapayalnız.

Kime dinlenir sevgililer

Bir gece vakti

Ansızın ayak sesleri yaklaştığında sevgilinin.

Ah anlamların ötesi,

Ah gündüzümün karanlığı olan gaflet yurdunun insanları,

Sizi anlamak mı? Bir aslanı şehre alıştırmak kadar imkânsız.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             Aşk Senden vaz mı geçer…

 

Günü koynuna yatıran her bir akşam vakti

Ben sana gülümsemeyi ihmal etmedim,

Bakıp-bakıp yüzüne

O güneş diye baktıkları insanlığın.

Senin orucunu tutmak mı?

Zehir, yalnızlık,

Oysaki meteoritler kadar yalnız ve öfkelidir bâzen insan,

Bâzen de yutar içine-içine küstahlığını insanlığın.

Bâzen düşlerim acır,

Kanar yaralarımı kalplerim,

Sancır ülkemin yetim, öksüz çocuklarıyla birlikte yüreğim.

Kim gelir ki bu saatten sonra ardımdan,

Kim uğurlar beni terminallerinden otobüslerin,

Sana mı sarmalanırım yine hissettirmeden geçemem ki senide.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İkiyüzlü insan uslanmaz…

 

Şairler kadar

Çocuklarda küserlermiş

Zehirlerini

Kustuklarında insanlık yeryüzüne!

Ne kuşları

Ve nede tabiatı

Terk etmedi bir türlü

Şu insanlığın nefreti!

Peki,

Kim bundan sonra

Alıp da götürecek şu yeryüzünden dertlerimizi,

Peki,

Kim bundan böyle

Okşar şu sevilmek bilmez merhametli yüreğimizi.

 

                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bana dediler ki senin Rabbin kim…

 

Bana dediler ki ima yoluyla insanlar

Bizim ilahımız ve Rabbimiz politikacılar, krallar, padişahlar,

Ceo’lar, babalarımız, atalarımız, hayaletlerimiz,

Şeyhlerimiz, mezarlarda yatan ölülerimiz, mücevherlerimiz,

Paralarımızı veren patronlarımız, hayallerimizde ki tanrılar,

Vesaire, vesaire bir sürü şey saydılar

Ve bana da dediler ki sen neden bizim Rab edindiklerimizi

Rab edinmiyor teveccüh etmiyorsun onlara,

Hatta bizimle bile samimi olmuyorsun,

Bende dedim ki onlara, onlar benim Rabbim olamazlar,

Peki, dediler o halde senin Rabbin yok mu?

Varsa bir Rabbin söyler misin kimdir o,

Ben de cevaben dedim ki onlara;

Güçsüz düşüp zarar görebilecek,

Hastalanıp ölebilecek,

Ayrıca bir de adaletsiz ve merhametsiz bir varlık

Asla ve asla benim ilahım ve Rabbim olamaz.

Benim ilahım ve Rabbim ancak

Güçsüz düşmeyip, zarar görmeyen,

Hastalanmayan ve ölmeyen,

Yemeyen ve içmeyen,

Hem âdil ve hem de merhametli olmalı.

Doğmayan ve doğurmayan olmalı.

Düşünmeyip tüm düşünceleri kavrayabilen olmalı,

Çünkü düşünmek; bilmediklerini bulmak,

Hatırlamadıklarını hatırlayabilmek için birilerine danışmak

Veya da kaybettiklerini aramak eylemidir

Oysaki Rab öğle bir Rab olmalı ki her şeyi bilmeli

Ve hiçbir varlığa danışmayacak kadar

Her bir şeyi kuşatıp her şeyden haberdar olabilmeli,

Ve aramaya, kaybetmeye düşmeyecek kadar kudretli olabilmeli.

Akletmeyip tüm akıllara hükmedip her şeyi bilen olmalı,

Her şeyi yoktan var edip

Ve her bir şeyi kolayca evirip çevirebile olabilmeli,

Hata yapmayan bir varlık olmalı o benim Rabbim.

Şimdi şurasını daha iyi dinleyin,

Daha çok yaklaşın kulak kesilin,

Benim rabbim;

Şu tüm kâinatı, güneşleri ve yıldızları bile

İçine alabilen kudretli bir insan aklını var edebilecek kudrete

Sahip bir ilah Rab düşünün,

İşte o kudret ancak benim Rabbim de mevcuttur,

Çünkü insanın o büyük ve muhteşem aklını

Ancak sizlerin değil benim Rabbim var edebilir.

Akıllı olanlar anlar işte o vakit benim söylediklerimi

Ve anlar baktığın da şu kâinata benim rabbimin kudretini.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Sen olunca… (Bir şarkı daha)

           

Ancak iklimlerim seninle değişir

İlkbahar yaz olur ısınırım tüm kışlardan,

Seninle huzur bulur günlerim,

Ancak, uykularım sen varken

Diner kâbuslarım

Seninle kavuşur ruhum saadete,

Ağzımın tadı bal şeker olur

Seninle ancak,

Anla, anla sen olunca

İçerimde onlarca çocuk

Şarkılar söyler

Gülücükler dağıtır etrafına,

Yaz yağmurları yağdırırım sen olunca,

Ancak, tüm bunlar seninle olunca olur sevgilim,

Benim en güzel şiirim;

Seni çok seviyorum.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Başarı gayrete sevdalı…  (Bir şarkı daha)

 

Etmiyorsan eğer gayret

Şikâyet etmen boşuna,

Dövünmen inan ki boşuna,

Eğer ki başarmak için

Gayret etmiyorsan

Unutma ki başarmak

Gayrete sevdalı.

Yine eğer ki bir tavsiye istersen benden

Derim ki sana ben

Az olanı değil,

Çok olanı da değil,

Sen tam kararını uygula

Er ya da geç

Belki güç

Fakat

Yakalarsın kim bilir sende

Belki de o çok istediğini.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aşka yürürken olur böyle şeyler…

 

Hayatlar biriktiririm

Düşlerimde

Her kederlendiğim de yine ben.

Yine beni kırdıklarında

Yeni yaşamlar çalarım olmadık yerlerden,

Ağaçlardan meyveler koparır gibi

Koparmaya çalışırım

Söke-söke mutluluğu ellerimle, tırnaklarımla.

Sancılarımı ninnilerim soğuk odalarım da,

Telaşa kapıldığımda göremeyince umudu dalında

Tutarak yakasından zorla

İçerime sevgiler ısmarlarım

Fakat onlarda yalancı baharlar gibidirler

Ve hiçbir zaman gelmeyecek bir saadetin

Tiyatro sahnesini yaşarım

Sokaklarında kalabalık medeniyetsiz şehirlerin!

Keşke mutluluk adında ki birçok şey

Tiyatro sahnesine koyulabildiğinde

Dönüverseydi gerçeğe,

O vakit hepimiz

O sahnelerin tozunu toprağını

Sürerdik hem ellerimize

Ve hem de yüzlerimize,

Peki, tüm bu olup bitenlere sizler ne dersiniz.

Oysaki birçok insan

Olamayacağını bilmekle

Olacağını bilmenin arasında

Bir Ârafda yaşar,

Aslında

Birçok insan

Ne yaşar

Ve ne de yaşamaz be kardeşim

Çünkü

Şu saatlerin

Ve takvim yapraklarının

Keder diye-diye yandığı bir dünyadayız da ondan.

Hep gitmekle kalmak arasındayız,

Hep sevmekle sevmemek arasındayız,

Hep evet mi?

Yoksa hayır mı demek le dememek arsındayız,

Peki, neden hep böyle olur biliyor musunuz?

Ben size söyleyeyim,

Çünkü

Hiçbir güven duygusu

Ve hiçbir sevgi bırakmadılar

Yaralaya kıra döke öldüre içerimizde.

Endişe içerisinde bir dünya hayatının

Resmini çiziyorlar artık önümüze,

Gülmek mi?

Ben gülümsemeyi bile zorlayarak resmedebiliyorum artık.

Kendi seçimlerimiz zannediyoruz

O her bir gün

O her bir an

Bizim adımıza seçim yapanların tercihlerini.

Modern köleleri olduk artık dünyanın.

Kapımızı melekler çalsın diye beklerken

Karşımıza kederlerden başkası

Çıkmaz oldu farkında mısınız?

Her güzel yürekli insan

Yeni bir şans daha bekliyor,

Her güzel yürekli insan

Yeni bir mûcize daha bekliyor,

Hiç tükenmeyecek bir saadeti

Usanmadan

Bekliyor her güzel yürekli insan,

Hem de günün her saatinde.

İster inanın ister inanmayın

Aldatılmaktan

Kaybediyor insan güven duygusunu,

Merhametini, şefkatini kaybediyor,

Ve kalbini kapatıyor her bir şeye artık,

Hatta kurtuluşu bir bardak iksirde olsa şu dünya insanlığının,

O da kendisinde olmuş olsa

Onu bile vermeyecek kadar öfkeyle kaskatı kesilebiliyor

Kalbi her gün paramparça kırılan insanın!

Geceleri ıslıkladığımız kederleri

Her yeni günde

Yine görünce karşısında insan

Ne ağzının tadı kalıyor

Ne de hayatının huzuru,

Sokaklarda canlar satılıyor

Kimselerin aldığı yok öldürüp yaralamaktan başka.

Dedim ya

Bâzen gitmekle

Kalmak arasında,

Olmakla olmamak arasında

Kederli bir hayatı yaşıyoruz,

Koynumuza her gece sokaklardan yatağımıza kederler taşıyoruz.

Ben mi?

Ben henüz daha pes etmedim,

Hani kederler çaldığında kapılarımızı

Mürekkebin bile kuruduğu acılar vardır ya,

Fakat

Öğle bir gün gelir ki

Dikilip o acıların karşısına

Şöyle demek gerekir;

Ben artık saadete hüküm giyindim

Yıkıl karşımdan,

Der ve kırarım kalemini kederlerin böylece,

İster inanın ister inanmayın

O gün gelecek biliyorum

Ve ben de aynen o kederlere böyle söyleyeceğim.

Ben mi?

Ben henüz daha pes etmedim.

Tüm bunlara ne denir ki

Aşka yürümek mi dersiniz,

Boş ver sıkma canını

Aşka doğru yürürken

Olur, böyle şeyler kardeş.

Aşka doğru yürürken

Olur, böyle şeyler kardeş.

Hem unutma ki

Hangi ağaç güzel şifalı meyveler verirken taşlanmadı ki

Hangi toprak başaklarla filizlenirken ıslanmadı ki

O hangi devran yol alıp giderken yorulup tavaf etmedi ki

Dedim ya, ben henüz daha pes etmedim kardeş.

 

 

Güven tükendi artık…

 

Haydi, gel cenge gidelim derler bana,

Ne kurşunu

Benim sevdanın karşısında

Bir kelam etmeye bile

Gücüm kaldı mı ki

Bana diyorsunuz

Haydi, gel cenge gidelim de

Şölenlerden şölen beğenelim kendimize,

Eski zamanlarda

Şölenlerden çıkmayan,

Cenklerden usanmayan beni,

Şimdi ise

Kırıp döktü insanoğlu

Göstererek o çirkin kalplerini bana.

 

                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            Tanrıların kibirli savaşları…

 

Tanrılık iddia edenler tutuştukların da kavgaya

Ben çekileceğim aşkın çekildiği gibi gerilerde bir yerlere,

Neden mi?

Çünkü ben o tanrılık iddiasında bulunanların

Kibirli pis kavgalarında boğulacak kadar aptal değilim de ondan.

Tanrılar neden tutuştururlar savaş ateşlerini biliyor musunuz?

Kibirli oluşları onların kalp gözlerini, basiretlerini,

Hikmetle akledebilmek kudretlerini bağlayıp

Kapatmıştır da ondan.

Hem ben o kendisinden başka ilah olmayan Rab Allah’ın

Yerini almaya çalışan o aptal tanrılar için mi savaşacağım,

Hem bana ne ki bir avuç zenginin daha fazla

Zenginliğe ve lükse kavuşması için yapılacak savaşlardan,

Hadi oradan, canları cehenneme!

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      Tanrılık iddia edenler ne isterler…

                                 

O kendisinden başka ilah olmayan Rab Allah

Sizlere adaletli olmayı,

Ahlaklı yaşamayı,

Savaşsız ve kavgasız

Sevgi ve barış içerisinde birlide yaşamayı emrederken,

Kötülükleri yasaklarken,

Sizlerin o tanrı edindikleriniz de kanlı ve kederli savaşları

Ve bir avuç zenginin köleleri hâline gelmenizi,

Politik yasalarının kuklaları,

Zenginlerin mallarını mülklerini korumak uğrunda ölmenizi

Arzu etmekten başka ne isterler ki

Ne mi isterler

Binlerce yıl daha yaşamak

Ve binlerce yıl daha halkı sömürüp aptal yerine koymak.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Size bir hikâyeyi hatırlatayım mı?

 

Musa peygamber ile firavunun hikâyesini bilir misiniz?

Kaçmak nereye kadardır,

Nereye kadardır sabretmek,

Şartlar olgunlaşıncaya kadar

Bâzen saklanılacak en güvenli yerdir

Düşmanın sarayı,

Şartlar olgunlaşıncaya kadar

Bâzen en güvenli saklanılacak yerdir

Düşmanının ülkesi.

Kaçmak nereye kadardır,

Nereye kadardır sabretmek.

Yardım mı?

En olmaz zannettiğin anda bile

Çalar kapını melekler, her nerede olursan ol ne fark eder ki.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Doğrudur taşıyacak bir başım var…

 

Üstat haklıydı

O da tek başına kalmıştı aslında

Bakmayın öğle

Cenazesinde on binlerce insanın olmasına,

Bakmayın öğle cenazesinde

Birçok küçük ve büyük baş hayvanın olmasına,

Nereden mi anladım diye sorarsanız eğer,

Üstat diyordu ki;

‘’Taşıyacak bir başım var

Onu da hangi diyar olsa götürürüm.’’

On binlerce insanın içinde olup da

Yine de yalnız kalan bir insandan başkası

Söylemez bu taşıması ağır yüklü sözü kardeş.

 

                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Derviş yunus anlatmış derdimizi…

 

Öğle anları olur ki insanın

Daha doğrusu insan gibi yaşamak gayretinde olanların

Öğle anları olur ki

Şair yunus Emre’nin dediğini der artık,

Aşkın pazarında canlar satılır

Satarım canımı alan bulunmaz.

Yusuf’u kaybettim Kenan ilinde

Yusuf bulunur, Kenan bulunmaz

Bu aklı fikr ile leyla bulunmaz

Bu ne yâredir ki çare bulunmaz,

Aşkın pazarında canlar satılır

Satarım canımı alan bulunmaz

Yunus öldü deyu salâ verirler

Ölen beden imiş âşıklar ölmez.

 

               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

Not: (Yunusa hep söylemişimdir, dedim ki; ey derviş yunus

Ölmeden âşıklar ebedi can bulamazlar ki

Oysaki ölmektir âşıkları ebedi hayata taşıyan.)

 

 

 

 

 

 

 

Aşk adaletten, hikmetten soyunamaz ki…

            

Aşk biçer bizi çer çöplerimizden ayırıp,

Aşk süpürür ancak kederlerimizi,

Yaralarımız onunla kabuk bağlar,

Onun kollarında şefkat bulup,

Onun elleriyle şifaya kavuşur ruhumuzun sancıları,

Onunla hayat bulup,

Onunla kanatlanırız uzak diyarlara,

Pencerelerimizi açarken güne

Onunla başlarız sevmeye,

Umuda onunla yürürüz

Fakat

Ne bilsin aşktan haberdar olmayanlar,

Hikmetten bihaber olanlar nereden bilsinler ki

Aşkın bir adının da adalet ve hikmet olduğunu!

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sevgililerin ayrılığı sıla mıdır veda mıdır?

 

Uğurlarken uzak diyarlara ardından,

Şair sevgilisine seslendi

Dedi ki ona;

Beni bihaber bırakma kendinden, kalbin benimle kalsın daima

Çünkü usanmaz haber almaya sevdiğinden sevdiği,

Bakma bana öğle

Hiç gelmeyecekler gibi,

Bir bakışla ya can bulur

Ve ya da ölür sevgililer bilmiyor musun?

Şairin sevgilisi çevirdi başını şaire doğru,

Tebessüm etti ve şaire dedi ki;

Aşk her ikimizi de insan ettikten sonra

Varlığımda da seninleyim, yokluğumda da seninleyim,

Ey şair bunu sen benden daha iyi bilmez misin? Ferah tut içini.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yazar şair nafiz coşkunun yayınlanan diğer kitapları

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ile aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…        66: Aşk töreni…