KİTAP ADI: CENNETİN ÇOCUKLARI. (kitap 35) yazar şair author poet nafiz coşkun
Felsefik yazılar,
jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,
Aforizmalar, hikmet,
sanat ve sonnet…
♛ ♣ ♡
Cennetin
çocukları… Kitap: 35.
☆☆☆
Düşüncelerimin,
aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki
zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden
yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm
bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf
olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir
mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım
olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.
Nafiz coşkun.
☆☆☆
Yazar şair düşünür ve
sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com
Ve ayrıca daha çok
facebook Messenger,
Twitter ınstagram
linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.
Bu kitabın telif
hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan
kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka
yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz.
…
Baskı
Ofset baskı merkezi
/
Matbaa sertifikası
ISBN:
☆☆☆
Kitap içerisindeki
Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:
…
Sayfa: 7:
ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI.
Sayfa: 9: Kiralık akıllar…
Sayfa: 11: hürriyet adaletle başlar…
Sayfa: 14: İyi ki
varsınız…(bir şarkı daha)
Sayfa: 15: Şair
dediğin…(sonnet)
Sayfa: 16: Kısacası
şiir…(sonnet)
Sayfa: 17: Aydınlık,
iyi bir gelecek için.
Sayfa: 18: Kalbin
kırılıyorsa çok…
Sayfa: 20: Derin
kesikler ruhumda…
Sayfa: 21: Kalp
kırıklığı… (sonnet)
Sayfa: 22: Seferberlik…(sonnet)
Sayfa: 23: Kalbimin
hırsızı… (bir şarkı daha)
Sayfa: 24: Beni
bırakma…(bir şarkı daha)
Sayfa: 25: Kalbimi
mezar ettin…
Sayfa: 26: Karar
vermek için… (sonnet)
Sayfa: 27: Saltanat
kitaplarla…(sonnet)
Sayfa: 28: Öğle bir
yerdeyim ki… (sonnet)
Sayfa: 29: Güya
inzivaya çekildi diyorlar…(sonnet)
Sayfa: 30: İnsana
senfoni…
Sayfa: 32: Millete
senfoni…(sonnet)
Sayfa: 33: Yeniden
başlamamızın şerefine…
Sayfa: 35: Üç beş
günlük ayrılık sadece…
Sayfa: 37:
Metropoller…
Sayfa: 39: Sen
gidince benden…(sonnet)
Sayfa: 40: Sarıl
bana…
Sayfa: 41: Kanlı
Kumar Agora da…
Sayfa: 43: Ayazda
kalmak…
Sayfa: 45: Ha
siktirin gidin lan…
Sayfa: 46: Var yok
arasında…(bir şarkı daha)
Sayfa: 47: Bir
fısıltı yetmeli…
Sayfa: 48: Yoksul
kente bir bakış…
Sayfa: 49: On
sekizlik hece şiiri…
Sayfa: 50: Merhamette
sınır…
Sayfa: 51: Korsanın
seyir defteri… (sonnet)
Sayfa: 52: Tek olan
yaratıcıya… (sonnet)
Sayfa: 53: Kısa çöpü
çektim…
Sayfa: 55:
İblislerinin rüyamda ne işi var…
Sayfa: 56: Şimdi
sevişmek zamanı…
Sayfa: 57: Dikkat,
hırsız var…
Sayfa: 59: Fikirlerim
raks ederken…
Sayfa: 61: Hayallerin
peşinden giderken…
Sayfa: 63: Cinayetsiz
sevgilerle sevmek seni…
Sayfa: 64: Gayret ile
kader ilişkisi…
Sayfa: 65: Saçma
sapan bir sevgiliydi…
Sayfa: 66: Üstün
akıl, yüce anlayış… (sonnet)
Sayfa: 67: Yoldaşlar…
(sonnet)
Sayfa: 68: İstanbul
kadar vefalıdır kederler…
Sayfa: 70: Deliler
mektebi… (sonnet)
Sayfa: 71: Sevgilim…
(sonnet)
Sayfa: 72: Âşık olmak
mı? (sonnet)
Sayfa: 73: Aşk
filminde başrol ister misin? (sonnet)
Sayfa: 74: Anlamak…
(sonnet)
Sayfa: 75:
Kararsızlık düşmandır… (sonnet)
Sayfa: 76: Hikmetli
bir gaye için yaşa… (sonnet)
Sayfa: 77: Gitmek
zamanı gelmişse…(bir şarkı daha)
Sayfa: 78: Sevişesim
var… (bir şarkı daha)
Sayfa: 79: Haksızlık…
(sonnet)
Sayfa: 80: Aşkın
yakasına tutunmak…(sonnet)
Sayfa: 81: Aşktan
korktun sen…
Sayfa: 82: En çok
sevdiğim hikâyemsin sen…
Sayfa: 83: Büyücüler
mezarlığı…
Sayfa: 84: Çok
özlersin…(bir şarkı daha)
Sayfa: 85: Kimdir
vefalı sadık olan…
Sayfa: 86: Arabesk bir şiir…
Sayfa: 87: Anlam
kargaşası… (sonnet)
Sayfa: 88: Hayatın
noktası virgülü olmalıydı…
Sayfa: 89: Büyük
hazine hikmetli dostlar…
Sayfa: 90: Tez gel
bekletme beni… (sonnet)
Sayfa: 91: Gel artık
ısıt beni…
Sayfa: 92: Tutku…
(sonnet)
Sayfa: 93: Dedikodu
bir iç çatışmanın tetikleyicisidir…
Sayfa:95: Önemsiz bir
mesele…(sonnet)
Sayfa: 96: bir iyilik
yapmak istemiştim sadece... (sonnet)
Sayfa: 97: yazarın
bugüne kadar yayınlanan tüm eserlerin adları
Sayfa: 99: sözlük…
☆☆☆
Nafiz derki:
…
Sevgili Mikel’e, Cibril’e
ve Şafağa ve sana
Ve senin için
sevgilim.
Sevgili İsrafil’e,
Ölüm meleği Azrail’e
ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.
Sonnet ve şiirlerimi,
tane-tane,
Yavaş-yavaş ve
yumuşak bir ses ile oku.
Fikir yazılarımı,
makalelerimi, aforizmalarımı,
Şiirlerimi,
sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,
Jurnallerimi okurken
düşünerek oku!
Anlamak istiyorsan bu
dediklerimi yerine getirmelisin!
Ve unutma ki hikmetli
düşünerek okumak;
Erdemlilerin,
kibarların,
Asaletli,
Asil insanların aziz
bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!
Sonnet. Nafiz coşkun
☆☆☆
ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI.
Bu yazıyı tüm kitaplarımın
baş sayfalarına yerleştiriyorum!
Beni ve sanat şiir
tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı
bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz
mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla
seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir
nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi
çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve
anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını
şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster,
olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi,
fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu
arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz
olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal
etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da
çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her
bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu
yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal
etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan
ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla.
Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem
sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının
felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap
içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik
hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal
etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali
olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar
ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i,
kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan
kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir
kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok
şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan
çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi
bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü
artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir
sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat
tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla
çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya
çaba gösteren bir varlığım.
Yeniden kısaca tekrar
etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın
büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel
kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile
tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz
birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır
gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici,
tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen
sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir
anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez
erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!
Kiralık akıllar…
Siz kendilerinizi hür zannederken
Sizler hiç kendinizin bir sistem tarafından Köleleştirildiğinizi düşündünüz mü?
Bunu sorguladınız mı hiç sizler.
Sizler farkına varmadan bir gurup tarikat, bir gurup parti, bir gurup cemaat,
bir gurup hizip, bir gurup sistem Veya herhangi birileri tarafından
zihinlerinizin yönlendirildiğini hiç düşündünüz mü? Köleleştiriliyorsunuz
farkında mısınız? Siz köle misiniz? Bunu kabul etmeniz onursuzluk değil de ya
nedir. Hür veya köle olup olmadığınızı hiç sorgulamak aklınıza gelmedi mi?
Bakınız sizleri yoktan var eden Allah bile sizleri köle olarak yaratmıyor ve
sizlere kölelerim değil de, kullarım diye hitap ediyor hürriyet veriyorken
sizler nasıl oluyor da insanların köleleri oluyorsunuz hiç olacak iş mi Allah
aşkına! Bu sizdeki fikirleri bir düşünün gerçekten size mi ait, bu sizde
bulunan fikirleri gerçekten kafa çatlatırcasına mı buldunuz, yoksa bir sistemin
size aşıladığı size kendinizinmiş gibi hissettirdiği fikirler mi şu an sizin
savunduklarınız! Sistemler sizi yönetmek istediklerinde ilk önce sizi avlamak
için sizin değer verdiğiniz, uğruna öleceğiniz davalarınızla sizi kandırmaya
gelirler, sizdenmiş gibi gelirler ve öğle bir gün gelir ki artık gazetelerde
sokaklarda en mâsum insanları zâlim olarak gösterilir de siz inanır hâle
gelirsiniz. Siz hiç düşündünüz mü zihinlerinizin başkaları tarafından
yönlendirildiğini! Başkaları tarafından yıllarca size dayatılan fikirleri mi
yoksa kendi anladıklarınızı mı taşıyorsunuz o kafanızın içerisinde. Sizler
aslında yıllardır başkalarının fikirlerini hayatlarını kendinizmiş gibi
benimseyip yaşıyorsunuz. Başkalarının akıllarını kiralayarak kendi kafanızın
içerisine yerleştiriyorsunuz, peki sizin aklınız yok mu? Kalmadı mı? Düşünün ki
O yaratıcımız sahibimiz olan Allah bile biz insanları kendisine hürriyeti
ellerinden alınmış zavallı birer köle muamelesi yapmak yerine O şerefli olan
hür kulluk insan makamını vererek onurlandırıyor. Peki ya o halde insan neden
kendi elleriyle o kendi aklını tutup da başka akılların emrinde başka hayatları
yaşayıp, kendi hayatını ve kendi fikirlerini üretmeyip, komut yazılı bir makine
bilgisayar gibi hareket ediyor acaba bunu hiç düşündünüz mü? Düşünün… Bu
sizdeki fikirler sizlere mi ait yoksa sizlere yıllardır dayatılan fikirler mi?
Düşünün… İnsan bir an önce ilmi ve hikmeti öğrenip çevresini, kendisini,
kâinatı ve yaratıcısını düşünmeye başlasa çok iyi olur. Siz O kendisinden başka
ilah olmayan Allah’a bile inanırken bir başkasının istemesiyle dayatmasıyla
inanıyorsunuz artık. Kendinize o size ait olan akılla, kendi kalbinizle Allah’a
inanmanın vakti gelmedi mi.? Her hangi bir şeye Eğer bir başkasının
dayatmasıyla inanmaya başlarsanız o kişiler sizi o inandığınız şeyler üzerinden
bir maymun gibi oynatırlar haberiniz olsun. Kendinizi ve Allah’ınızı tanıyıp
bulsanız iyi olacak, bir başkasının dayatmasıyla değil, kalbinizle, aklınızla
bulup tanıyın… Yoksa başkalarının hayatlarını yaşayarak, başka birilerinin
kiralık akıllarını, başkalarının kiralık fikirlerini kullanarak sönük bir
zavallı gibi çekip gideceksiniz dünyadan, gayesiz, hissiz, fikirsiz, Aşksız bir
zavallı gibi defolup gideceksiniz dünyadan… Ayakta gezinen canlı cenazeler gibi
olmuş insanlık, leşten farkı yok insanlığın artık. Bak gör binlerce milyonlarca
çocuk mâzlum mâsum kederler içerisinde, acaba insanlar bir robot haline
getirilmemiş mi hâlen mi inanmıyorsun çünkü insan dediğin zulme asırlardır
kalabilir mi bu kadar sessiz! Allah’ı ve
peygamberi anlayacak bir akıl gerek! Ne diyeyim, Allah aklınızı başınıza
aldırtsın…
☆☆☆
Hürriyet adaletle
başlar…
Bilge insanları
dinlerim, onları dinleyip düşünmeyi severim.
Düşüncelerimin doğru
sonuçlanması için, fikirlerimi peygamberlerin mantığına ve peygamberin getirdiği
kitaba yaklaştırırım, işte bu beni adaletten hem ayırmaz ve hem de bu beni hür
olarak yaşatır…
Sizler hür müsünüz?
Ben hür bir insanım fakat sizler hür insan değilsiniz. Kendinize ait hiçbir
fikre sahip değilsiniz. Çünkü sizler kendi partilerinizin, kendi
guruplarınızın, kendi kültürlerinizin, kendi tarikat cemaatlerinizin, kendi
ailelerinizin, kendi sahiplerinizin birer kölesi haline gelmişsiniz. Ve onların
sizlerin beyinlerinize yüklediklerinden başka hiçbir fikir üretemiyor ve hatta
sizlerin beynine ne yüklenirse bir bilgisayara yüklenmiş program gibi onu
yaşıyor, onu anlatıyor, onu yapıyorsunuz. Hatta kimileriniz öğle aşağılık bir
duruma gelmişler ki tamamen kendisi olmaktan çıkmış, yediği içtiğini bile
sağlıklı ölçülerle, sağlıklı yiyeceklerle yiyemiyor bir kültür kölesi haline
getirilmiş. Hatta seks yaptığı ilişki kurduğu o eşiyle bile birlikte olurken,
kendisinin o emir aldıklarının izni doğrultusunda onların verdiği ölçülerle
seks yapıyor, onların verdiği ölçülerle yiyor içiyor, onların verdiği ölçülerle
konuşup susuyor, onların verdiği ölçülerle gülüyor somurtuyor, tamamen bir
robota dönüşmüşler. Her şeyin sağlıklı ölçüsünü sizler bulabilirsiniz, yeter ki
kölelikten kurtarın kendinizi. Sizler hür değil, birer kölesiniz. Size bir sır
vereyim mi? O kölesi olduklarınıza bağlılığınız kadarının birazını Allah’a ve
peygamberi ve bu çağı anlamayı çabalamakta gösterseydiniz eğer şu dünyada
hiçbir mazlum mâsum insan acı çekmez, açlıktan ölmezdi. Ve şu birbirini
boğazlayan sadece adı Müslüman fakat İslam’la alakası olmayan ham softa kaba
yobazlar şu kan gölüne dönen ülkelerde O kanlı olayları meydana getiremezlerdi.
Sizce şu kendilerinin Müslüman olduklarını söyleyen ülkeler neden gazaba
uğruyor olabilirler, acaba sizlerin ve onların daima köleliği çok severek
isteyerek kabul etmelerinizden dolayı uyuşmuş insanlar olmanızdan dolayı
olabilir mi onca gazap acı ve savaş. Veya Allah’ı peygamberi hür bir akılla,
çağı ve geleceği hür bir akıl hikmetli bir ilimle anlamaya çalışmadığınızdan
dolayı onca gazap acı keder savaş sizi bulmuş olabilir mi? Size son olarak bir
sır daha vereyim mi? Ben hür bir insanım ve hiç kimseye bağlı değilim. Allah’ı,
peygamberi çok seviyor ve hem Allah’ı peygamberi ve hem de bu çağı geçmişi
geleceği anlamaya okumaya çalışıyorum, hür bir akılla ilahi kitabı inceliyorum,
başkalarının akıllarını kiralamadan inceliyorum, fakat aziz bilgelerin
fikirlerine anlayışlarına da göz atıyorum. Sizler ise kölelerisiniz bazı
gurupların, bazı kültürlerin, hatta kültürlerinizi bir yerde ilahi kitabın bile
önüne geçiriyorsunuz, o kölesi olduklarınızın, işte onların akıllarıyla
sizlerin beyinlerinize yükledikleri komutlarla bakıyorsunuz her şeye, onlar ne
anladıysa onları anlamak dışına çıkamıyorsunuz artık. Sözüm meclisten dışarı Ve
neredeyse işemeye giderken bile bağlı olduğunuz o kimselerden müsaade isteyecek
kadar kölesiniz. Kibirli sahiplerinize taptığınızın farkında mısınız? Çünkü
sizler onların yediğini yiyor onların yemediğini bile yemez hale gelmişsiniz,
İyi ya da kötü hiç araştırmadan yapıyorsunuz tüm bunları. Sizler hür müsünüz?
Ben hür bir insanım fakat sizler hür insan değilsiniz. Kendinize ait hiçbir
fikre sahip değilsiniz. Çünkü sizler kendi partilerinizin, kendi
guruplarınızın, kendi tarikat cemaatlerinizin, kendi kültürlerinizin, kendi ailelerinizin,
kendi sahiplerinizin birer kölesi haline gelmişsiniz. Kısacası dünyada hür
erdemlilerin değil, kölelerin savaşı sürüyor şuanda.
Ve onların sizlerin
beyinlerinize yüklediklerinden başka hiçbir fikir üretemiyor ve hatta sizlerin
beynine ne yüklenirse bir bilgisayara yüklenmiş program gibi onu yaşıyor, onu
anlatıyor, onu yapıyorsunuz. Sizler hür müsünüz? Ben hür bir insanım, İlk başta
söylediğim gibi; ben, Bilge insanları dinlerim, onları dinleyip düşünmeyi
severim. Düşüncelerimin doğru sonuçlanması için, fikirlerimi peygamberlerin
mantığına ve peygamberin getirdiği kitaba yaklaştırırım, bilge insanların
felsefelerine de göz atarım, işte bu beni adaletten hem ayırmaz ve hem de bu
beni hür olarak yaşatır…
☆☆☆
İyi ki varsınız…(bir
şarkı daha)
İyi ki varsın
hayatında sevgilim
İyi ki varsın
Sokak fenerleri iyi
ki var
Gecelerimi
aydınlatıyorlar fenamı
Yağmurlar iyi ki
varsınız
İyi ki varsınız sabâ
rüzgârları
Toprağa ve bana su
veren bereketli yağmurlar
Üzerime yağan beyaz
kar tâneleri iyi ki varsınız
Sıcak bir ev
Gülümseyen ve düşünen
sevgilim
Tutkulu ve bilge
kadınım benim sevgilim iyi ki varsınız
İyi ki varsınız
hayatımda
Hayatımın anlamına
güzel anlam katan kitaplar
İyi ki varsınız hayatımda
Sizinle mutluluğu
tanıyabiliyorum
Sevebiliyorum mesela
Umutlanabiliyorum
sizinle
Huzuru bulabiliyorum
sizinle
Sizleri seviyorum,
İyi ki varsınız
hayatımda,
İyi ki varsınız
İyi ki varsınız.
☆☆☆
Şair dediğin…
Şairleri muhbir
olmalı
Temsil edebilmeli
halkını
Hıçkıra-hıçkıra
ağlayan susan her bir mazlumun
Sesi soluğu
olabilmeli şair dediğin.
Her bir âşığın
kederlerini söküp atabilecek
Teselli
bulundurabilmeli zulasında,
Her bir sorunun
cevabını taşıyabilmeli kaleminin ucunda.
Şair dediğin muhabir
olabilmeli
Çözülmesi gereken her
bir sorunu duyurabilmeli milletine.
Ve
Şair dediğin
Fikir tohumu
ekebilmeli, cesur olmalı telkinci şairler,
Kökleri daha kuvvetli
bir millet için
İşte tüm bunları
samimiyetle başarabilmeli.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Kısacası şiir…
Şiir; sözlerin
birbirinden farklı nazm
Farklı kalıplarla
serbest ya da ölçüyle,
Sanatsal, güzel
söylemek ile
Ve mükemmel bir ifade
anlatım beyan biçimidir.
Bir örnek verecek
olursak;
Usta bir terzinin
kumaşı biçerek keserek dikerek muhteşem göz kamaştıran bir elbise yapması
Ve bu elbiseyi güzel
endamlı birine giyindirmesi her ne ise,
İşte şiir de ustası
olan şairinin elinde odur.
Yani şairde harfleri
kelimeleri bir iğne iplik gibi alır
Ve anlatılıp beyan
edilmesi gereken meseleleri
En mükemmel
etkileyici açıklayıcı bir ifade biçimiyle
İçerlere kalplere
Ve insanların
anlayışlarına işleyerek tercüme ile beyan etmesidir.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Aydınlık, iyi bir gelecek
için.
Metropolde çoğu zaman
Gecelere kâbus gibi
çöken her bir gürültü
Uçurur kelebeklerini
pervazlarından içerilere.
Zifiri bir karanlığa
hapsetmek doğru değildi elbet hayatı
Fakat elde avuç da olmayan
ışığı zorla getiremezsin!
Sokakları
aydınlatabilecek aşk sözcükleri ne olabilirdi acaba
Birkaç tane
aydınlatıcı fener iş görmezdi elbet sâdece
Çünkü uçsuz bucaksız
bir yalnızlık karanlığını Metropollerde
Aydınlatabilecek
ışıklar, kalpleri akılları ferahlatabilmeliydi.
Boğuluyorlardı
insanlar Metropollerde yalnızlaştıkça,
Kurtarmalıydı
kendisini bu ifrit karanlıklardan insanlar
Peki ya nasıl
olmalıydı
Nasıl
ferahlatabilirdi kalbini aklını her gece her gündüz,
Bir sevgili edinmek
yeterli mi olacaktı
Veya birkaç vefalı
dost bulmak,
Tabi ki vefalı insan
bulmak
Denizde yaya
yürümekten farksızdı ya oysaki hadi neyse,
Bir kedimi almalıydı
acaba
Ya da birkaç çocuk
sahibimi olmalıydı
Kitapları nereye
kadar okumalıydı yapayalnız,
Oysaki kitaplar
yalnızlıktan ve
Karanlıktan kurtarmak
için olmalıydı,
Neler yapabileceğini
düşünmeliydi elbet
Hem de bir an önce
işe koyulmalıydı
Aydınlatmak için
hayatımızı, iyi bir gelecek için
Ve tüm iyi yürekli
insanların hayatlarını aydınlatabilmeliydi…
☆☆☆
Kalbin kırılıyorsa
çok…
Sevmek,
Zarar vermek midir?
Hayır,
Sevmek zarar vermek
değildir
O halde sevdiğine
zarar vermekten vazgeçmelisin artık.
Sen mi zarar
görüyorsun
E o halde kendine
yapılan sevgisizlik zulmüne
Bir son verdirmelisin
artık.
Sevmek üzmek midir?
Hayır
Elbette Sevmek üzmek
değildir
Bilakis sevmek
Mutlu etmektir.
Doğru insanı, doğru
bir şekilde severek mutlu etmektir sevmek.
Eğer diyorsan ki
sevdiğim bana sevgi de kusur ediyor,
Sevmek yerine çok üzüyor
zarar veriyor bana diyorsan eğer,
E o halde o sevilmeye
lâyık değil,
Ve sen bir an önce
mantıklı bir konuşma yaparak ona,
İlişkinizin nasıl bir
durumda olduğunu masaya yatırmalısınız beraber karşılıklı,
Gerekirse sâdece
ikiniz konuşun ve
Bu yeterli olmuyor
ise
Profesyonel bir aile
uzmanından yardım almalısınız.
Bu da mı yeterli olmadı,
Bu görüşmelere rağmen
hâlen seni şiddetle üzmeye devam ediyorsa
Sana zarar vermeye
devam ediyorsa eğer
E artık sende
anlamışsındır ki o sevilmeye lâyık değilmiş ne den hâlen onunla birlikte o
güzel ömrünü harap ediyorsun.
Kendi ayaklarının
üzerinde durabilmeyi öğrenmelisin bir an önce, haksız mıyım?
Terk etmek zamanı
gelmiştir artık seni mutsuz eden her bir şeyi! Senin kalbin boşuna harcanacak
bir bozuk para mı ki hâlen seni şiddetle üzenleri o kalbinin içinde tutuyorsun,
yapma!
O güzel kalbine ait
değerli sevmekleri ancak Değerli olan insanlara vermelisin, haksız mıyım?
Sen, aptallık ile
abdallığı birbirine karıştırıyorsun,
Karıştırma!
Birisinde bilgelik
mütevazılık, anlayış üstünlüğü var.
Diğerinde ise
anlayışsızlık, cehalet, kalp kötülüğü var.
Abdallar bilgece aşk
ile aşkın yansımalarıyla cilveleriyle severler. Fakat aptallar ise sevgilerini
sâdece bir heva uğruna
Bir heves hiç uğruna
israf ederler.
☆☆☆
Derin kesikler ruhumda…
Ruhuma giyindirilmek
istenen o kâbus, cinayetidir iblisin,
O kader kaleminin
biçtiği tarlası ömrümün içerisinde bâzen
Acı meyveleri de
olmuştur,
Tadı eczalık
meyvelerin de olmuştur.
Tatları eczalık
meyveleri olunca hiç hoşlanmamıştır iblis bundan,
Fakat acı zehirli
meyveleri olunca
Çok hoşlanmıştır
bundan iblis.
Uğraş, didiş, boğuş,
hamle yap, geri çekil, pusuya yat, seviş, dövüş, ilerle, birkaç güzel söz konuş
insanlar ile sevgilini çok sev, işte böylece iblisi de alt edebilirsin. Sen
yalvarsan da iblis seninle bile dost olmaz çünkü kendi o en merhametli âdil sahibine
ihanet eden sana ihanet etmesin mi?
Kanıyor bâzen açtığı
yaraları ruhumda
İblis bu hiç pes
etmiyor, ebedi düşman.
Sızlıyor bâzen açtığı
yaraları ruhumda onun
Bekliyorum kabuk
bağlar belki
Elma yesem iyileşir
mi dersin
Fakat bu elmaya ilahi
kudret bir şeyler emretmeli ki
Ancak o zaman şifa
bulabileyim, iyileşsin yaralarım ruhumda
Yoksa kim
kurtarabilmiş ki yakasını ellerinden iblisin.
Senin işin Allah’ına
kalmış diyorlar, işin çok zor dediler bana,
İyi ki benim işim
Allah’ıma kalmış dedim bende,
Ne iyi olmuşta
İyi ki benim işlerim
Allah’ıma kalmış.
Bâzı kimselerin
işleri gibi iblise kalmamış ya,
İyi ki benim işlerim
Allah’ıma kalmış.
☆☆☆
Kalp kırıklığı…
Dikiş tutmuyorlar
artık öğle yaralar vardır ki kalplerinizde.
Bir zamanlar
sevgililerim ile dostlarım için heyecan duyardım!
Şimdi ise bir hiçten
bile farksızlardır benim için.
Değmiyor asla
haddinden fazla gösterdiğin sevgi insanlara.
Heyecanlanırdım
sevgilim ile buluşacağım diye.
Buluşmanın Her bir
anında, Buluşmamın öncesinde, Buluşunca Diğer buluşma için sözleşerek
ayrıldığımızda da heyecanlanırdım, Dostlarım zannettiğim insanlar içinde kayda
değer bir heyecan coşku hislerini samimiyetle yaşardım ben o günler. Fakat
yalanlarını vefasızlıklarını, paraperestliklerini, ihanetlerini apaçık
defalarca gördükten sonra, yine de bunlara rağmen affettiğim bile olmuşsa da,
fakat o eskisi gibi, heyecan coşku kalkmış içerimden ve yerini nefrete terk
etmişti.
E haksızda değildim
hani, kalbimizden başka neyimiz var ki
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Seferberlik…
Senden ayrılığa bir
seferberlik ilan ettim şu aralar kalbimde.
Tüm duygularımla
hislerimle kalbimle sana seferberlik ilan ettim.
Seferberlik ilan
etmiştim senden ayrıldıktan hemen sonrasında fakat bilemiyorum ki yüreğimin
ağaçlarından bu seferberliğe yetecek kadar meyve dal yaprak çiçek çıkar mı
benden, var mı?
Yeter mi?
Bilemiyorum,
Bakınıyorum,
Çabalıyorum.
Sen gittiğin o günden
hemen sonra sevgilim
Seferberlik ilan
etmiştim,
Hiç durmadım yıllar
sürdü hazırlanması
Senden ayrıldıktan
hemen sonrasında seferberlik için yaptığım
O tüm hazırlıklarım
boşa çıkar mı çıkmaz mı Allah bilir…
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
Kalbimin hırsızı… (bir şarkı
daha)
Senden sonra sevgilim
Yıllar oldu kimseleri
sevemiyorum
Şimdi anladım ki
yerinde yok kalbim
Sende kalmış meğerse.
Ne olursun getir
kalbimi bana geriye dön lütfen bana
Dön artık bana geriye,
Beni kalpsiz sevgisiz
bırakma
Yalnızlık ne acı
kederdir bilirsin,
Sen çok daha iyi
bilirsin
Bensizlik senide
yalnız bıraktı nihayet,
Senden sonra sevgilim
yıllar oldu kimseleri sevemiyorum
Şimdi anladım ki
yerinde yok kalbim
Sende kalmış meğerse
ne olursun getir kalbimi bana geriye
Tamda aptal bir âşık
olmuşum
Sende kalmışım hâlen
Tamda o bıraktığın
yerde kalbindeyim hâlen.
Ha unutmadan kalbimi
çalan hırsız sen
Kalbimi geriye getirirken
bana sen sevgilim
Kendini de bir
ömürlük getirmeyi unutma bana geriye,
Ben sende kalmışım
dön lütfen bana artık
Gel yeniden başlasın
hayat güzel yaşanmaya
Sevişelim yeniden
tutkuyla
Doya-doya bir ömür.
☆☆☆
Beni bırakma…(bir şarkı daha)
Beni düştüğüm yerden
kaldır hayata
Beni düştüğüm yerde
bırakma
Hiçbir heyecanı
kalmamış ilişkilerin
Hayatın anlamını
unuttuk mu çoktan yoksa
Daha dün sevmeyi
biliyor gibiydik birazda olsa,
Beni düştüğüm yerden
kaldır hayata
Tutunmak için aziz
bir aşka ve sana
Hayata değil
hayır-hayır
Tutunmak için sana ve
aşka
Beni düştüğüm yerden
kaldır hayata
Beni düştüğüm yerde
bırakma
Siyah bir gölge gibi
Devrilmişken
üzerlerime kederler
Çek al üzerimizden
onları
Çek al üzerimizden
kederleri
Mutluluğu ver bize
Çünkü sen aşk dolusun
Heyecanlarını ver
bize sevmelerin
Seninle mutlu
olabilmeyi ver bize
Beni düştüğüm yerden
kaldır hayata
Beni düştüğüm yerde
bırakma.
☆☆☆
Kalbimi mezar ettin…
Ben savaşçı bir
şairimdir
Kılıcım ıslak ve
Keskindir
Üzerime gelme
Gelme üzerime
Ardımda ne kadar yol
varsa
O yolları keserim
dönüşü olmaz artık,
O da yetmez ise
Bana geleceğin tüm o
yollarını da keserim
Dedim ya sana
Ben savaşçı bir
şairimdir
Kılıcım ıslak ve
Keskindir.
Yollar kesilirse
O vakit ne sen bana
gelebilirsin
Nede ben sana buyur
gel demem artık
Ben uzun yıllardır
Metropollerin
ellerini ceplerine sakladığı bir zamandan
Caddelerin sokakların
karınları deşildiği bir tarihten
Sana en içten his
duygularımla bağlılığımı ilan etmiştim
Oysaki sen kalbimi
çalarak
Ve üzerine birde
Kendini o kalbimin
içerisine mezar ettin.
☆☆☆
Karar vermek için…
Çok kalabalıkları
araştırdım,
Hikmetli birkaç
bilgeyle görüştüm,
Ve tek başıma
kararlar aldım
Bu yola çıkmak için.
Ve bu yola çıkarken
ben
Yanımda gölgemden
başka hiçbir kimsem yoktu,
Gölgem de
karanlıklarda beni terk ediyordu
Oysaki
Doğru kararlar
aldığıma gerçekten eminsem eğer
Neden pişmanlık
duyayım ki
Düşünsene bir
Sevgimiz
Ve
İdeallerimizden başka
neyimiz var ki başka.
Sonnet…
Nafiz coşkun
☆☆☆
Saltanat kitaplarla…
Kitaplarımla ben
Büyük ve
Verimli toprakları
olan bir ülkenin
Mutlu halkı olan bir
ülkenin
Sultanı gibiyiz.
Çünkü
Büyük bir sarayda
gibiyim kitaplarla ben.
Ve ben kitaplarımdan
aldığım lezzeti
O aziz bilgelerle
Ben, o krallardan
daha da kralım.
Kitaplarla olan büyük
saltanat
Tüm kralların
saltanatına değmesinde ne yapsın
Bilmem anlatabiliyor
muyum?
Sür şimdi
kitaplarınla safâsını erdemli bir hayatın
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Öğle bir yerdeyim
ki…
Öğle
Bir
Yerdeyim ki
Adı yok
Sanı yok
Nâmı yok
Cadde yok
Sokak yok
Tadı ise
Daima
Var olmalıydı bende
Huzurlu
Ve
Neşeli.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Güya inzivaya çekil
diyorlar…
Tuttuğum toprakları
ben altına
Ekmeye, Yakuta
Zümrüt’e
Pırlantaya veya Kuşa
döndürmenin hevesinde değilim.
Şu insanlar
kötülükleri bıraksın
Yeter zaten o an her
bir şey
Altından elmastan
yakuttan
Daha değerli
olacaktır.
Ne isterim ki Rab
Allah sevse bizi, işte al sana büyük hazine.
Benim mağaram inzivam
Şehirlerdir
Kalabalıklardır
Ve insanla iyi
geçinip neşeli sohbetler yapmaktır benim inzivam.
İyilik mücadelesi
yapmak benim inzivamdır ben nereye çekilirim!
Sonnet…
Nafiz coşkun
☆☆☆
İnsana senfoni…
Karanlıkta tutma
kendini aydınlığa aç kapılarını
Ruhunun ve bedenin
kapılarını aç haydi,
Kederlenmek zamanı tükenmiştir
artık
Kalk
Ve başla,
Yeni bir güne azimle
yürü
Ve yeni sevmelerle
başla haydi,
Bir şeyleri
değiştirmek senin elinde
Aydınlığa çık artık,
Düşmek insan için
olabilir
Kalkabilecek gücünde
var
Senin aklın Allah’ın
aziz bir ayetidir
Hikmetli, doğru
işleri düşün
Ve başla
Bekleme artık,
Sabırla devam et o
başladığın yola
Vakit ilerliyor,
Zaman işliyor
Yelkovan ile akrebin
kıskacında zaman
Durursan seni
parçalar,
Hikmetli işler yapmak
kadar
Sevmekte Allah’ın bir
sanatıdır unutma,
Sen, aziz işler
yapmak için yaratıldın,
Aşk ile güzel bir
aile hayatı kurmak kadar
İnsanlara iyi işlerde
yardımcı olmakta aziz işlerden birisidir,
Bunları sen de çok
iyi biliyorsun
Tekrar-tekrar
söylememe ne gerek var
Öğle değil mi?
Seni kandırmak
Sana hile yapmak
isteyenler kadar
Senin aileni
milletini paramparça yapmak isteyenlerde olacaktır,
Bunlara karşı bilgili
uyanık olmak, hikmetli olmayı gerektiriyor.
Hikmetin mânasını
biliyorsun, mânası şöyle ki
Düşünmek ve doğru
kararlar alıp, doğru işleri yapmak demektir!
Doğru, hikmetli
hamleler yapabilmeyi öğren artık
O hikmetli hamleler
kadar
Maddi kazanç
gerektiren işleri de öğrenebilmelisin,
Hem mânen
Hem madden
Hem bedenen
Ve Hem de ruhen
Sağlıklı
Kuvvetli bir insan
olmayı başarabilmek çok önemli,
Hamlelerini
yapabilmek için bunlar gerekli sana,
Birkaç iyi dost
Sevgilin
Ailen
Ve Allah’ından başka
kimsen yok
Veya da
Sadece
Allah’ından başka
hiçbir kimsen yok
Bunu sakın unutma!
☆☆☆
Millete senfoni…
Mafya her bir köşeden
süpürüldüğünde
Fırtınalar
Durur,
Sahipsiz gölgeler
Vücutlarına
Kavuşur,
Bebeklerin
Dudakları
Annelerin
Göğüslerine
Kavuşurlar
Artık o vakit,
Barış zamanlarında,
Zafer günlerinde,
galibiyet mevsimlerinde olur bu mutluluklar...
Sonnet…
Nafiz coşkun
☆☆☆
Yeniden başlamamızın
şerefine…
Kolayca kırılacak
kadar kurumuş bir ağaç dalına
Benziyordu birlikteliğimiz
artık,
Kan kaybediyordu bana
olan sevişmelerin
Bir bahane arıyordun
gidebilmek için benden sanki
Fakat öğlede
değilmiş,
Gidemiyordun,
Merak ediyor
soramıyordum
Neredeyse bana hiç
kalmamışken o tutkulu bağlılığın
Seni tutan neydi ki
benim yanımda
Oysaki başarılıydın
yaptığın her bir işte
İstesen gidebilir
Tek başına da
yapabilirdin,
Paranı çok iyi
kazanabiliyordun
Çocuğuna karşı
annelik görevlerini bile çok iyi yapabiliyordun,
Onca işinin arasında
her bir işini başarıyla yönetebiliyordun sen,
O durumdayken bile
ilişkimiz
Hatta kız çocuğu
yeğenlerinin
Benim yanımda uzun
bir süre oluşlarına bile tahammül edemez
Hem yeğenlerinden
kıskanırdın beni,
Çok kıskanırdın beni
başkalarıyla paylaşamazdın sen.
Onların bile bana
olan sevgisine tahammül edemediğini
Fark ederdim, belli
ederdin bâriz bir şekilde sen
Bunlar sâdece beni
kıskandığın içindi bilirdim,
Zâten tüm bu olanları
inkâr etmez, itiraf ederdin bana sen,
Peki ya şimdi ne
değişti
Kendini neden
alıyordun ki benden,
Görüyorum ki
Ruhun bir başka
yerlerde artık benimleyken bedenin,
Bedenini bana bırakıp
da
O ruhunu nerelere
götürüyordun ki bilmem,
Gülmelerin
Kahkahaların
O ateşli sevişmelerin
kaybolmuşlardı artık
Soruyordum
Beni sevdiğini
söylüyordun sadece
Hatta senden bir
başkası da yok diyordun bana,
Sen çok güvenilir bir
kadınsın bunu biliyorum
Fakat
Allah aşkına söyler
misin?
O öncelerde ki aşk
canlılığın nerelerde
Onun yerine
Neden bu solmuş
Kırılmak üzere olan
O kurumuş yapraklara
benzemeye başladı ki bana yakınlığın.
Anlat artık lütfen
Mâdem kalmayı tercih
ediyorsun
Haydi,
Yeniden canlandıralım
sevişmelerimizi
Eskimeyen ve hep yeni
kalan bir sevdamız olsun
Haydi,
Yeniden
birlikteliğimizin
Devamına kaldıralım
Tatlı bal süt şerbeti
kadehlerimizi,
Şerefine sevgilim,
Şerefine.
☆☆☆
Üç beş günlük ayrılık
sadece…
Sevgilim,
Sensizim,
Sensizlikten şikâyet
ediyorum ben
Fakat
Başka birilerini
değil
Yine seni sana
şikâyet ediyorum sevgilim,
Meğerse
Sevgili olup bir
arada yaşamak farklı
Farklıdan da öteymiş
Paylaşmak her bir
şeyi, farklı ve çok güzel seninle,
Kendinden başka
birinin sorumluluğunu taşıyabilmek farklı,
Farklıdan da öte,
Başka bir sen
oluyorsun birden bire sevgili olunca
Yalnız yaşarken biraz
egoist olabiliyor insan
Dedim ya biraz egoist
olabiliyor insan
Anlatabiliyor muyum?
Fakat
Gerçekten sevgili
olabilmenin hakkını verebilmek zor olsa da
Bu farklı zorluk
insanı
Hem yalnızlıktan
kurtarıyor
Hem de egoizmden
kurtarıyor,
Ve yalnızlık çok
kederde verebiliyor insana biliyorsun,
Ah o kederlerin
kaynağı olan yalnızlık yok mu?
Bırakalım da
yalnızlığı
O farklılıktan
bahsedelim biraz
O farklılık var ya
Seninle beraber
olunca sevgilim,
Eş olunca insan bir
kadın ile bir erkek aynı evde olunca,
Değişmeye başlıyor
insan,
Erdemleşiyor tepeden
tırnağa artık,
Çünkü
Artık sadece kendini
taşımıyor
O çok değer verdiğin
bir insanı
Yani sevgilini
hayatına alarak onu da taşımaya başlıyorsun,
Onun o güzel
sorumluluğunu
Karakterini,
şahsiyetini bile temsil etmeye başlıyorsun,
Sevgilini temsil
etmek olmaz olur mu şeref, tabi ki şeref,
Yalnızken insan başka
birilerini incitse de pek umursamaz
Fakat bir sevgili eş
edinince
O çok değerli kalbi
kırmadan incitmeden yaşamak var ya
İşte o sorumluluk
incelik var ya
İşte o sevgiline
karşı ince davranışların artık
O diğer insanlara da
başlıyor yansımaya,
Haksız mıyım?
Ah sevgilim
Birkaç gündür ayrıyız
Yarın akşam geleceğini
bildiğim halde
Tahammül edemiyorum
sensizliğe üç beş gün bile,
Sensizlikten şikâyet
ediyorum
Fakat
Başka birilerine
değil
Yine seni sana
şikâyet ediyorum,
Lütfen beni birkaç gün
bile olsa bırakma sensiz
Hoşça kal sevgilim
Sağlıcakla kal
Yarın akşam görüşmek
üzere, seni çok seviyorum.
☆☆☆
Metropoller…
Güzel insanlarla
değişir Metropoller,
Sen gelince şehir
değişti
Gerçekten medenileşmeye
başlamıştı şehir
Sen olmayınca bu
şehir
Fakir bir medeniyet
yoksulluğuna tutulmuştu
Güneşin ayın arkasına
saklandığındaki o karanlığından
Daha beterdir bu
tutulmak,
Metropoller genelde
O çöl kumu çokluğu
kadar insan kalabalığının
Fabrikalaşmanın
Sanayileşmenin
Okullaşmanın
Kalabalıkların
teşkilatlanmasının
Özel bir yüz
ifadesidir Metropoller,
Fakat
O Metropol
medeniyetine
İyi bir ahlak kuralı
kitabı okutmaz isen vay haline,
Eğer ki bir
arsızlaştı mı Metropoller
Eğer ki bir
mafyalaştı mı Metropoller
Vay haline işte o
zaman
O Metropol içesinde
ki günahsız insanların vay hallerine artık,
Tükenmez çileleri
varmış desek yeridir onlar için,
Çünkü
Mâsum
Günahsız
Bilge erdemli
insanların çilehanesi olmaya başlar işte o zaman,
O çılgınca eğlencede
Para kazanmak hırsı
içerisinde
Sınır tanımak bilmez
insanların yurdu haline dönüştüğünde
İşte o zaman
Metropollerde yaşamak
aslan olmayı gerektiriyor.
Şehirde yaşamak hüner
ister
Daima bir aksiyon
Daima bir adrenalin,
İşte Metropol
İki kelimeyle
Üç beş kelimeyle
Metropolü anlat deselerdi bana
Ben şu üç kelimeyi
tercih ederdim;
İnsan, adrenalin ve
aksiyon!
Metropol mü?
Yeter ki o gazaba
uğramış sodom gomore pompai olmasında,
Ve en az insanların
yüzde kırkı gâfil olmasında,
Çünkü
Aşk ile anlayış,
bitkiye hayvana
Hatta taşa toprağa
bile nüfus edebiliyor da
O gâfil insanın
ruhuna nüfus edemiyor bir türlü,
İşte bu sebepten
dolayı
Yeter ki halkın en
azından yüzde kırkı gâfil olmasında,
O gazaba uğrayan
Sodom Gomore Pompei olmasınlar da,
Olmasınlar da yeter
ki onlar gibi
İşte o vakit
katlanılır belki biraz Metropollere.
Metropollerin
hızlarına yetişebilmek mi?
Sen ne dersin,
Sen öğle bir tavır
ortaya koy ki
Hayır-hayır sen
Metropollerin hızına değil,
Metropoller senin
hızına aksiyonuna
Senin ahlakına ayak
uydurmaya çabalasın.
☆☆☆
Sen gidince benden…
Aşk sancılarım tuttu
bu aralar
Güzel bir kadın
doğuruyordu beni gözlerinde
Kesiyordu
dudaklarında ki ıslıkta kalbimi benim
Acıyordu her yanımı
ruhumun
O aralar yanı başım
da orkideler, Kasımpatılar,
Serin-serin uyuyorken
içerimde sevda nöbetlerim
Şimdi ne gereği vardı
Yeniden acıtmaya
kalbimi diyordum
Uyandırarak Aşka
uykusundan yüreğimi!
Şimdi anladım gidince
sen benden
Seninle zenginmiş
oysaki yüreğim
Şimdi bu araları daha
iyi anlayabiliyorum
Gidince sen benden
Aşkta sensizken ne
kadar da fakir kaldığımı…
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Sarıl bana…
Ölüyordu bir kelimesi
daha şiirlerimin
Yaralı bir sıla
kelimesi kan kaybediyordu
Yaralıydı benim kadar
her bir menekşe bu akşam,
Beni senden başka
mutlu edebilecek
Hangi aşk suyu vardı
ki acaba.
İblisler sevmezlerdi
sana aşk duymamı,
Sarılmamı sevmezlerdi
sana iblisler,
Hele de sevişmelerimizi
hiç sevmezlerdi iblisler,
Vur o zaman boynunu
tüm zakkumların,
Kana susamış
gulyabani hayallerini
Temizleyerek
akıllarından çocukların,
Temiz bir hayata
seninle yeniden kaldığımız yerden
Hiçte ara vermemiş
gibi başlayabiliriz.
Sadece bir kış mevsimiydi
O uzun seneler süren
ilkbahar yaz aşkımızın
Arasına girerek
soğutan ikimizi birbirimizden…
Üşütme gel artık
bedenimi
Ruhumu verme ayazlara
artık gel,
Hiç sonu olmayan
seninle
Bir cennete
gülümseyelim girerek içerisine olmaz mı?
Biliyorsun daha çok
ben gülümsemelerini
Mutluluk
kahkahalarını seviyordum yüzünde,
Yüzünde açardı cennet
yeniden her sabah,
Vatanımızı nede çok
sevdiğimizi konuşurduk,
Ha sahi hiç
kaybolmazdı ki yüzünde ki cennet,
Daha çok üşütmeden
ruhumu
Haydi, gel artık
sarıl bana sevgilim.
☆☆☆
Kanlı Kumar Agora da…
Bir sokak şairinin
duvar yazısından alıntılamıştım, diyordu ki
‘’bana yaptığın
kahpelikleri Bizans görse, Bizans utanırdı kahpeliğinden’’
Resmen bir kumar
masasına çevirdiler dünyayı ünlü ünsüz istihbaratlar, istihbaratların savaş
bahçesi haline dönüştü dünya. Herkes hamlesini yapıyor, devriliyor kanlar
içinde çocuklar!
Ortalık çok karışık
ve her bir kulağı kesik ülke gizli saklı ajan oyunlarını oynuyor, stratejik
denemeler her an her köşe başında baş kesiyor. Memleket bizim kira ödüyoruz, ne
acayip bir iştir bu, karası akı boku belli oluyor yola çıktığın zaman
insanların.
Avrupalı bir
filozofun söylediği aklıma geldi şu onca hengâme arsında, diyordu ki ‘’yalnız
yaşar ve yalnız ölürüz’’
Evet, böyle
söylüyordu işte, haklıydı da üstelik. Şunu da söylemeden geçemeyeceğim,
Avrupalı demişken, zâten İstanbul bir Avrupa şehri olması münasebetiyle biz
Türkiyeliler hem Asya hem de Avrupalı bir kıta üzerinde yaşamaktayız. Aslında
bunun bedeli daha çok çalışmamız olmalı fakat çoğumuz uyumaktayız. Her neyse
kaldığımız yerden devam edelim, iyi bir insan olmaya çalışarak ve iyi bir
şeyler yapmaya çabalayarak, onca kederli yılların peşine mükâfat olarak hiçbir
kimseden hiçbir şey beklemiyorum. Çünkü ben çok iyi biliyorum ki sahibim olan
Rab Allah beni mükâfatlandıracaktır. Hem bu dünyada hem de diğer âlemlerde
merhamet edeceğini ümit ederek, beni mükâfatlandıracağını beklemek yetiyor
bana. Çünkü merhamet en aziz mükâfatlardan birisidir. Hani ölüm güzeldir
demiştim ya, bir örnek verecek olursak, düşünün ki sevdiklerinizin olduğu
sevdiğiniz bir memleketten uzaklaştınız, yıllar geçti ve hasretle
sevdiklerinize kavuşmayı arzularsınız öğle değil mi? Ha işte o sevdiklerinize
kavuşabilmek için bindiğiniz ulaşım aracı var ya, işte o araç gibidir ölüm.
Çünkü o ölüm aracı olmadan ulaşamazsınız asıl memleketimiz olan cennete. Sevdiğimiz
iyi insanlar orada ve bizleri bekliyorlar. İçiniz rahat etsin diye yazdım bu
satırları. Neden mi? Etrafa, tüm dünyaya gezegenlere bir bakın, kanlı kirli bir
agoraya, kanlı kederli kirli bir kumar masasına çevirtilmiş dünyadayız. Onca
çile çeken mazlumları, onca çile çeken yüz milyonları aşmış mâsumların mazlum
insanların seslerini duyan insanlar için, hiç durmadan iyilik yapmaya kendini
adamış insanlar için, büyük bir huzur kaynağı olan o memleketimiz cenneti
hatırlattım. Fana mı etmiş oldum şimdi! İyi işleri hatırlatmak güzeldir
biliyorsunuz. Şu kanlı kumar Agorasına döndürülen dünyada gardınızı alırken,
sizlerde hamlelerinizi profesyonelce yapmaya hazırlanırken, cennet yurdunuzu
hatırlattım ki bilmiş olun ki ölmek zaferdir hepimiz için, çünkü cennete
alınacaksınız, onun gibi yaşayıp adil bir iyilik mücadelesi vermekte zaferdir
bizler için, huzurlu olun demek istedim sadece! Yani iyilik mücadelesi verirken
sizlere moral vermek istedim sadece. Ne yani kötü şeyleri hatırlatarak iyice
kederlere mi boğayım sizleri. İyi o zaman iyi bir şey daha hatırlatayım
sizlere, ancak çocukların neşelenebileceği şehirler, ülkeler dünya fatihi olabilirler,
ister inanın, ister inanmayın, benden söylemesi. Şairlerin görevlerinden
biriside hatırlatmaktır yapılması gerekenleri, sen hatırlatmadın demeyin sonra bana,
ben mızıkçılığı sevmem, işte apaçık görüyorsunuz kanlı kederli bir kumar
agorasına çevirtilmiş olan dünyayı. Bir hamle yap, iyi bir hamle olsun bu, seni
ve tüm sevdiklerini mutlu edebilecek bir hamle, işte senin o güzel hamlenle o
kumar masasındaki her bir iblis çatlasın gebersin hasetlerinden.
☆☆☆
Ayazda kalmak…
Soğuk havalar
kırılmaya başladı
Sıcak mevsimler
geliyor artık
Ve buna en çok
sevinen
Kendisini ısıtacak ya
hiçbir şeyi olmayanlardır
Veya da
Kendisini yorganından
başka ısıtacak bir şeyleri olmayanlardır.
Acaba bu kış
mevsiminde kar yağmadığına çok üzülenler,
Kaç gece, kaç gündüz,
Ve kaç yıl ayazlarda
kalanların halinden anladılar mı ki acaba!
Eğer anlayabilselerdi
Ne o fakir insanlar
ayazlarda
Zemheride karda kışta
kalmazlardı,
Ve nede kar kışın
şiddetini arzulamazlardı.
Gecelere mendil
dayandıramadık artık
Bu ağladığımızdan
dolayı değil elbette,
Soğukların bizi her
gece yıllardır bir sevgili gibi sarmasındandır.
Tabi ki burun
akıntısı işte
O soğukta çok
kalanların değişmeyen resimlerinden birisidir.
Yağmurlar içimize
kadar işler
Ayaz iliklerimize
kadar sızardı
Sıcak bir mekân
bulduğumuzda bile
Daha ısınamadan
kemiklerimiz, koyulurduk yola,
Yola koyulmak zorunda
bırakılırdık daha doğrusu.
Soğuk havalar
kırılmaya başladı
Sıcaklar geliyor
artık
Ve buna en çok
sevinen
Kendisini ısıtacak
hiçbir şeyleri olmayanlar
Veya da
Kendisini yorganından
başka ısıtacak hiçbir şeyi olmayanlardır.
Her insanın kendi
kederi
Her bir insanın kendi
derdi
Kendine göre büyüktü
Ve o büyük bir keder
denizinde hissediyordu kendisini.
Bir şair sormuştu
bana ölüler hakkında
Ölüler ağlar mıydı?
Ölüler ağlamaz mıydı?
Orasını bilemem
Fakat
Ayazlarda çok kalanın
iyi bir anası varsa ağlıyordu!
Odun kömür doğalgaz
elektrik ısıtıcı derdi,
İşte bu dert vardı
aklında sürekli fakirin,
Gerçi sevda fakiri
olmak daha beterdi ya hadi neyse.
O güzelim ilkbahar
ile yaz mevsimlerini bile
Heder ediyor
kederlere çeviriyordu fakirlik,
Çünkü hep aklındaydı
fakirin
Isınmak işi ne olacak
zemheri soğuklarda!
Soğuk havalar
kırılmaya başladı
Sıcak mevsimler
gelirken
Buna en çok sevinen
Soğuktan kendisini
koruyacak hiçbir şey bulamayanlar
Ve
Soğuktan kendisini
yorganından başka hiçbir şey korumayanlar.
Şimdi okumuş
olduğunuz bu yazı ile ilgili Empati kurmaya
Var mısınız?
Hayat, iyilikleri
paylaşınca güzeldir, haksız mıyım?
☆☆☆
Ha siktirin gidin lan…
Öğle kahpelikler
dönüyor ki
Bu kahpelikleri kahpe
Bizans görseydi kahpeliğinden utanırdı.
Memleket bizim kira
veriyoruz
Ne acayip bir iştir,
Mahalle bizim
Fakat
Haraç ödüyoruz ev
için,
Vatan bizim
Fakat
Yediğimize içtiğimize
İşediğimize bile
haraç ödüyoruz
Ne acayip iştir bu.
Memleket bizim
Fakat
Biz neden haraç kira
veriyoruz ki
Ne acayip iştir
Çeksen diyelim ki ha
siktir
İşte o zamanda haraç
almayı çoğaltırlar
Bir de onca yılını
telef ederler hapislerde
Memleket bizim fakat
Aldığın havaya
İçtiğin suya bile
haraç ödüyoruz,
Ne acayip bir iştir
Düşünüyorum da
Çeksem mi ki siktir,
Ha siktirin lan.
☆☆☆
Var yok arasında…(bir şarkı
daha)
Şair, sevgilisine son
kez şunları söylüyordu;
Susma lütfen konuş
benimle
Bizim bu sevgimiz
Var ile yok arasında
bir aşk hikâyesi
Duvarlara mı
konuşuyorum yoksa ben
Çarparak yüzüme
geriye geliyor sana söylediğim her cümlem,
Susma lütfen konuş
benimle
Her bir gün acı
çekmek için gelmedik ya dünyaya
Çok iyi biliyorum
Fakat sen neden bu
hayatımızı acılara çeviriyorsun
Hem kendinin hem de
benim hayatlarımızı neden zehirliyorsun,
Çok iyi gidiyorduk
oysaki
Mutlu yıllarımız
olmuştu
Sevişiyorduk her gün,
üzüntü hiç yoktu aramızda
Şimdi ne değişti de
Keder üstüne keder
veriyorsun bana sen,
Susma lütfen konuş
benimle,
Bizim bu sevgimiz
Var ile yok arasında
bir Aşk hikâyesi
Duvarlara mı
konuşuyorum yoksa ben
Çarparak yüzüme
geriye geliyor sana söylediğim her bir cümlem,
Susma, lütfen konuş
benimle
Son bir kez
söylüyorum sana
Bak seni terk etmek
üzereyim.
☆☆☆
Bir fısıltı
yetmeli…
İlk hamlen bir
kitabın sayfasını açmak olsun…
Kendini duyurabilmek
için bağırıp çağırmana
Sesini yükseltmene
Çığlıklar kopartmana
gerek yok,
Gerçekten seni
sevseydi
Küçücük bir
fısıldamanla seni duyar
Ve koşa-koşa sana
gelirdi.
Ve zâten sevenin
sevdiğini çağırmasına gerekte yok ki
Çünkü gerçekten
seviyorsa
Çağırmaya gerek
kalmaz hemen gelirdi.
Hani bak etrafına
kimler var
Kim kaldı okşayacak
başını meleklerden başka,
Hayatını düzene
sokacak kitaplarından başka yok kimsen,
Sıkıntılarını
paylaşıp
Senin cenderelerden
kurtulmana kimler yardımcı olacak şimdi,
Hani bak etrafına
kimler kaldı
Sana elini uzatacak
meleklerden ve kitaplardan başka.
Hayatını kuvvetli ve
doğru yaşamak istiyorsun eğer
İlk hamlen kitapları
dost edin kendine.
Sen bilirsin, tercih
senin,
Ben söyleyeceğimi
söyledim kardeş…
☆☆☆
Yoksul kente bir bakış…
Yoksul kentlerin eli
cebinde insanları
Daha henüz yeni
terlemiş sakalları delikanlıların
Hem okul,
Hem iş
İkisi de bir arada
Evinde hafif
tebessümü eksik etmeyen bir evlat ailesine karşı,
Öğle çokça sırıtmayan
Fakat
Eski bir kravat
Düzgünce bağlandı
gömleğin boğazına kaldırılarak yakaları,
Bir iş görüşmesi
vardı delikanlının
Nedense takım elbise
giyinmeyi tercih etti giderken görüşmeye
Daha iyi bir imaj
bırakacağını düşünmüş olmalıydı,
Sabahçı kahvesi
açılmıştı çoktan
Temiz bir
kahvehaneydi burası
Türk Osmanlı
kültürüne uygundu
Gelenlerin çoğu
fakirlerdi
Fakat
Beyefendileriydi
onlar gelirdi Anadolu’nun.
Sabah simitleriyle
bir bardak içerek kuşburnu çayını şekersiz,
Peynir zeytin tahinli
pekmez bir kaşık,
Böylece kahvaltısını
o güzelim sabahçı kahvesinde yapıyordu,
Ara-ara gelerek bu
kahvehanede
Kitap okurdu
Yazılarını
fikirlerini kaleme kâğıda dökerdi.
Yoksul kente bir
kahvehaneden bakabilirsin
Veya da bir sokağın
köşesinden ne kadar ıssızlaştığımıza…
☆☆☆
On sekizlik hece şiiri…
Çok yoruldum çok,
haydi artık sobelesen diyorum beni
Saklambaç oyunundan
başka neydi ki oynadığın bana
Bana yaptığın
biliyorsun nazlanmaktı ancak seninki
Gün gelir ben
giderim, kalır özlemim ve kederler sana.
…
(hece şiiri yaz
diyenler olmuştur, bende kıramadım onları)
☆☆☆
Merhamette sınır…
Elbette merhametli ol
Fakat şunu da bil ki
En fazla merhameti
Allah gösterir
Ancak Allah’ın
yapacağı o fazla merhameti aşmaya çalışma,
Sen merhamet ederken
bile
Sınırları taşma sakın
zarar görebilirsin.
Allah fazla merhamet
gösterebilir
Çünkü zarar görmez O!
Sen fazla merhamet
gösterirsen eğer
Bu zarar sadece
bedenine değil
Hem sevdiklerine
Hem Ruhun, Hem
aklına, Hem kalbine
Ve hatta dinini
yaşadığın her bir yere bile zararı dokunur,
Adaleti sorarsan eğer
hak edene hakkını vermektir ki
Adaletin eksiği
fazlası olmaz
Yarımı çeyreği de
olmaz
O tam kıvamındadır.
Sen adaletli ol
Ve sakın unutma ki
merhamette aşırılık veya hiçlik gösterirsen
İşte o zaman
adaletsizlik yapmış olursun,
Çünkü birisine yapacağın
aşırı merhametten dolayı
O diğerleri
adaletsizliğe uğrayabilir!
Peki, adalet ve
merhameti nasıl tanıyabileceksin,
Hikmet ilmini
öğrenerek kardeş,
Yani doğruları, doğru
idrak edebilmeyi öğrenerek kardeş,
Onlarda ancak bilgiyle
ilimle tecrübe, güzel ahlakla olur kardeş.
☆☆☆
Korsanın seyir defteri…
Peşin fiyatına
Ya da taksitle
Uygun fiyatlarla
Arkadaşlar dostlar
satılır,
Duysan şaşırırdın çok
ucuza gittiler.
Kimileri defoluydu
ucuza gittiler
Kimileri marka isimdi
fiyatı tavan yaptı satılırlarken
Kimilerinin de
karakterleri zengindi çok yazık oldu,
Fakat
Nihayetinde kimi de
taksitle veya
Uygun fiyatlarla
Arkadaşlar dostlar
satılır
Hatta yar bile
satılır bu âlemde
Duysan şaşırırdın çok
ucuza gittiler…
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
Tek olan yaratıcıya…
Elimde kalan
Tek
Servetimin
Sana olan
Sevgim zannederdim,
Oysaki
Elimde kalan
Tek
Servetim
Senin
Bana
Olan
Merhametinmiş
Meğerse.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Kısa çöpü çektim…
Sana olan sevgim
Fahiş bir duygudaydı
daima,
Adını söyledikçe
gırtlağım duygusallaşıyordu,
Gözlerim yaz
yağmurlarını aratmıyordu artık.
Bir duvar yazısında
okumuştum
Diyordu ki
‘’biz kimseyi yarı
yolda bırakmadık
Onlar müsait bir
yerde indiler’’
Haklıydı o yazıyı
yazmakta sokak şairi.
İşte o da benim
hayatımda
Müsait bir yerde
diyerek çekip gidenlerden,
Acaba
Düşünüyorum da
Şu hayat vasıtasını
çok mu süratli,
Çok mu fahiş bir
şekilde kullandım ki
Korktu ve indi galiba!
Bilemiyorum…
Sevmekten kim usanır
ki
Galiba insan olan
usanmıyor,
Ben insan olmanın
özelliklerini taşıdığımı zannediyorum
Çünkü kimselere
haksızlık yapmamıştım.
Ne yapalım
Ben sevdiğim zaman
usanmıyor, uslanmıyorum,
Fahiş bir ölçüyle bağlanıyorum
Ve fahiş bir ölçüyle
seviyorum.
Sen benden gittikten
sonra
Yıllarca her bir genç
kadının yüzünde
Senin yüzünü gördüm,
çıldırmak içten bile değildi.
Adını hâlen andıkça
Gırtlağım
duygusallaşıyor,
Gözlerim yaz
yağmurlarını aratmıyor artık.
Şu an daha iyi
anlıyorum ki
Ben bu hayatta kısa
çöpü çekmişim,
Kısa çöpü çekenler
kaybediyorlardı
Biliyorum,
Bunu en iyi
bilenlerdenim
Çünkü etrafımda
kaybedenler kulübünün üyeleri var daha çok.
Her şey değişebilir
miydi ki acaba!
Her neyse
Her nerede,
Ve kimlerleysen
Sağlıcakla kal,
Hoşça kal o bir
zamanlar çok sevdiğim.
Aslında bu hayatı
Anladım ki
Öğle çokta ciddiye
alıp kafaya takmamak gerekiyor,
Çünkü nasıl olsa
O vakti zamanı
geldiğinde
Yani bir süre sonra
ölmeyecek miyiz?
Öleceğiz elbette.
Ha bu arada,
Ölüm
Adaleti ayakta
tutmaya çalışanlar için
Bilge aşk insanları
için bir düğün gecesidir.
Ne aşktan adaleti
bilgeliği
Ne de adaletten aşk
ile bilgeliği çekip soyamazsın.
☆☆☆
İblislerinin rüyamda ne işi
var…
Bir rüya görüyordum
Rüyamda,
Çok sevdiğim bir
dostuma silah doğrulttu iblisin biri
Ben gülmeye başladım
kahkahalarla,
Silahları dostuma
doğrultan iblisler dediler ki
Bu neden gülüyor
kahkahalarla deli midir nedir diyerek
Çekip gittiler
Uzaklaştılar bizden,
Sonra birkaç gün
sonra güya
Bir sokağın karanlık
köşesinde iblisler yolumu keserek
Dediler ki
Senin dostuna silah
doğrultuyoruz korkmak yerine gülüyorsun,
Hem de kahkahalarla
gülüyorsun,
Hiç de deliye
benzemiyorsun
Nedir bu halin
korkmuyor musun bizden dediler bana,
Bende dedim ki o
ebedi düşmanların olan iblislere
Yahu o arkadaşım
zaten bir ömür ölümün kucağına atladı ki
Ölüm alsın diye onu
Hiç ölümün kucağına
severek atlayan insan
Silahla korkutulur mu
aptallar.
O gördüğün dostum var
ya işte o ölümü bir düğün gecesi olarak
En sevgiliye kavuşmak
anı olarak görür, ölüm ona zaferdir
Yaşarken iyilik
mücadelesi vermek nasıl ki aziz bir zaferse!
Gerçi siz iblisler o
en sevgiliye ihanet ederek cennetten kovuldunuz
Siz anlayamazsınız bu
duyguyu
Haydi, basın gidin
buralardan, dedim iblislere
Ve uyanmışım gülerek
kahkahalarla…
☆☆☆
Şimdi sevişmek zamanı…
Haydi,
Islak-ıslak öp beni
En cesur olman
gereken bu değil mi zâten,
Sevgilinle sevişmek
kadar
Daha başka rahat yapabileceğin
ne iş olabilir ki
İşemek mi?
Yemek-yemek mi?
Ağlamak mı?
Gülmek mi?
Para kazanmak mı?
Mutlu olmak mı?
Vesaire, vesaire,
vesaire,
En çok ne yaparken
rahat olmalı sence insan sevgilisiyle!
Bu arada sana dört
kuraldan bahsedeyim sevgilim,
Onlar da şunlardır;
Hikmetlice konuşmak,
Sevmek,
Sevişmek
Kibar olmak
İşte bunlarda sevgili
olmanın dört temel kuralıdır,
Bunlar sen de var mı
bir bak kendine aynalarda,
Varsa eğer,
Haydi,
Şimdi sevişmek
zamanıdır.
☆☆☆
Dikkat, hırsız var…
Her yönetici bir
sihirbaz mıdır?
Politika bir
teşkilatlandırmak sistemidir oysaki
Veya da kaba
tabirlerle,
Aaa
İpteki cambaz
maymunuyla geziniyor!
Kısacası politika
sadece bu mudur?
El çabukluğu mudur politika,
El çabukluğu daha çok
sihirbazın uyguladığı yöntemdir para için
Peki, en büyük para
kazancı ne zaman yapılır sizce
Yani en büyük vurgun
ne an yapılır,
Kargaşa anında
Terör savaş zamanı
yapılır,
Çünkü
Büyük soyguncuların
maymunu ile ipi nedir biliyor musun?
Büyük soyguncunun
maymunu ile ipi; savaş, kargaşa, terördür!
Ülkede ki her bir
evin kilerinde ki kutucuklar delinmiştir,
Açık ya da gizli
olarak halkı soymak
Her hâlükârda
Ahlaksızca bir âdet hâline
getirilmiştir.
Ve bir de
hükümetlerin
Muhalefetlerin,
Ayrıca hükümet ile
muhalefetler iyi kötü polis rolü yapıyorlarsa
Ve diğer siyasi
partilerin
Politik oluşumların
Tarikatların
Cemaatlerin
Kısacası top yekûn bu
saydıklarımın hepsi birden
Her birisinin siyasi
fikirleri çoğunlukta
Hemen-hemen aynı
kanaatte oldukları vakit anla ki
İyi kötü polis rolü
buna da dâhil tabi ki
Zâten soyulan halk
İşte o vakit tamamen
soyuluyor
Ve enayi yerine
koyuluyor demektir.
Bilmem anlatabiliyor
muyum?
Çünkü bir ülkede
adaleti arzulayan hiçbir muhalefet
Veya adaleti isteyen
hiçbir hükümet
Veya diğer siyasi
oluşumlar
Çoğunluk meselelerde
asla hem fikir olmalarına,
Aynı kanaatte
olmalarına imkân ve ihtimal yoktur.
Çünkü bu insanlık
karakterinde vardır
Adalet arzulayanlar
daima kılı kırk yararcasına anlaşamazlar,
Böyle bir durumda
merhamet ön plandadır çünkü
Ve kimsede kimseyi
susturmaya çalışmaz zorbalıkla!
Eğer ki birbirlerini
susturmaya çalışıyorlarsa zorbalıkla
Anlayın ki hırsızlar
halkın parasını bölüşmekte anlaşamamıştır!
Ta ki mutlak ülkeler
arası
Bir savaşma
zorunluluğu hali gelmiş olsa bile
Dikkat
Yine de hırsız var,
Hırsız var,
Hırsız var.
☆☆☆
Fikirlerim raks ederken…
Bazı tanıdıklarımı
hatırladığımda
Kendimi eskiciye
satıyor gibi hissettiğim anlar olmuştur.
Bu ne paslanmış bir
duygudur ki
Zehirliyordu
mutluluklarımı,
Öfkeyle silkeliyordum
yakamdan bugün
O geride
bırakamadığım bâzı kederli hâtralarımı.
Buna geriye dönmek
demeyin sakın,
Oysaki ben ileriye
bakan bir insanımdır,
Sadece çok acıdığı
için hâlen bâzı yaralı hatıralar,
İğne batar gibi
derine derimin
Bende bir refleks
olarak hatırlıyorum geçmişi bâzen.
Fakat
Bugünden sonra
görüyorum ki
Tatlı bir kaşıntı
kabuk bağlamış,
O iyileşmesi güç
zannettiğim ruhumda açılmış kesiklerin,
Hani hatırlarsanız
Söylemiştim bir
zamanlar
Demiştim ki
O kederli ayrılıklar
gelmezden önce
Siz terk etmesini
öğrenin ayrılıklarda ki kederleri.
Sevgi büyük keder
vermezdi,
Hele de aşk asla
büyük keder vermezdi,
Fakat
Erdemleşememek
Kibarlaşamamak
Bilge olamamak
Hikmetli yaşayamamak
büyükçe kederlendiriyordu insan olanı!
Cümleler bağda,
bostanda bahçede, tarlada, saksıda yetişmiyordu,
Kafatasım
Fikirlerle dolmuş
kaynıyor,
Beynimde raks
ediyordu düşünceler,
Kıyamet zamanını
yaşıyor gibi bâzen,
Bâzen mahşer kadar kalabalık
düşüncelerimin arasında
Tutmaya çalışıyordum
güzel hatıralarımı ve geleceğimi.
Her hercai kuş gibi o
daldan o dala koşuyor atlıyor
Temaşa ediyordu
kâinatı düşüncelerim,
Aklımın sokaklarında
bir serseri çocuk gibi bâzen
Fakat
O öğle bir çocuk ki
haksızlık yapmadan kimselere
Yaşamak istiyordu bu
hayatı onuruyla.
Ve ben kederleri
ayrılıkları süpürüyordum evimden
Kalbimden, yakamdan
silkeliyordum artık,
İşte o aziz
düşüncelerin yardımıyla oluyordu tüm bu olup bitenler.
☆☆☆
Hayallerin peşinden
giderken…
Hayallerin peşinden
giderken
Hikmetli
Doğru hamleler
yapmayı unutmamak gerekiyor.
Senin anlayacağın
parasızda olmuyordu birçok işler
Muhakkak gerekiyordu
para, anlatacağım anlayacaksın sende, neden muhakkak gerekli olduğunu sabret ve
okumaya devam et lütfen. Hayallerim vardı, hayallerim, bunun için neler
gerekliydi
Ve özellikle
motivasyon,
Motivasyonun ne
anlama geldiğini iyi düşün, bildiğini zannetme hemen her şeyi, yarım bilgiyle
yolda kalma sonra,
Amaçlar için temel
hazırlıkları yapmak gerekiyordu.
Hayallerimin peşinden
gidiyordum
Fakat
Henüz daha şartlar
olgunlaşmamıştı
Ve ben yağmurdan daha
çok
Fırtınaların arasında
buldum kendimi
Nasıl yapacağımın da
tam da farkında bile değildim,
Ve nasıl bir yol
takip ederek hedeflerime ulaşabilecektim ki
Çok iyi bir yazar
şair
Düşünür sanat insanı
olabilmenim yanı sıra
Çok iyi bir fikir
adamı, üstün sanat insanı
Ve telkinci bir yazar
şair olmayı arzuluyordum.
Kimseler haksızlık
yapmayan biri olarak yoluma devam etmek,
Okumaya ve meseleler
üzerinde düşünmeye
İrdelemeye devam
ediyordum kâinatı,
Bir şeyler düşünürken
aklım çok gerilmeye
Ruhum acımaya
başlamıştı,
Fikirler birbirine
dolanıyor, birbirlerinin üzerine basarak birbiriyle yarışıyordu aklımın içerisinde.
Tam olarak zapt
edemiyordum
Kaçak ve kurnazlardı fikirlerim
bazı.
Öğleki korkmaya
başlamıştım
Düşüncelerimi
durduramamaktan
Dizginleyememekten
Zapt edememekten.
Daha doğrusu kendi
irade isteğimle
İstediğim gibi
fikirleri düşüncelerimi yönetememekten
Korkmaya başlamıştım
artık.
Ruhum acılar çekmeye
devam ediyordu
Binlerce karışık
vehim fikir dolanırken aklımda,
Yeter artık düşünmek
bile istemiyorum
Dediğim anlarım bile
olmuştur.
Ve şimdi yıllar sonra
düşünceleri fikirleri
Evirip çevirip anlamlaştırmak
çok lezzetli, çok güzel tabi ki
Bu bana mutluluk
veriyordu. Yazar şair düşünür sanat insanı ve telkinci bir şair olmuştum fakat
kendimi de beş parasız kışta karda ayazda koca bir Metropol şehrin bir parkında
donmak üzere bulmuştum yapayalnız. Başarmıştım fakat beş parasız yapayalnız,
kimilerince deli zannedilen bir insandım şu koca Metropol içerisinde. Beş
parasız o kış kıyamet yollarda çok üşürken aklıma ruhu şad olsun o istiklal
şairi Mehmet Akif Ersoy’un oğlu aklıma gelmişti, çünkü o beş parasız bir parkta
donarak yapayalnız aç bir şekilde ölmüştü ve korkuyor Allah’ıma sığınıyordum.
Şimdi iyi anlata biliyor muyum?
Para kazanmak
gerekiyor, şimdi anlatabildim mi sana kardeş!
☆☆☆
Cinayetsiz sevgilerle
sevmek seni…
Hangi akşamın
kollarına bıraktık ki kendimizi,
O akşamlar ne kadar
temizlerdi ki
Hayallerimiz kas-kara
kesildiler kömür kadar isli oldu artık ve
Kirlendi ellerimiz
Şimdi hangi su
pınarında yıkamalı ki
Yoksa cinayet
bulaşmış o ellerle okşamak yakışmazdı sevgiliyi!
Öğle sevgili
olabilmek kolay olmamalıydı
Öğle kolay
söylenmemeliydi
Aslında o kadar
cinayetsiz ve
O kadar çok
sevmeliydi ki
İşte o zamanda hiç
korkmadan söyleyebilmeliydi sevdiğini sevgiliye
Şimdi dönün ve sorun
içerinize
Hanginizin kalbi
cinayetlere karşı durduruldu,
Hiç değilse
durdurmaya çalışın cinayetleri kalbinizde,
Dizginleyin
kalbinizi, cinayetleri sokmayın onun içerisine artık,
Hiç değilse
engellemeye çalışın cinayetleri hayallerinizde.
Hanginiz sabah
edebiliyor cinayetsiz,
Hanginiz akşam
edebiliyor cinayetsiz,
Biraz olsun hak
edebilin seviyorum diyebilmeyi,
Cinayetsiz
sevebilmeyi öğrenin artık,
Sevdiklerinizi,
sevgililerinizi
Okşayabilmeye hak
kazanın hiç değilse,
Sahi insanın kaç tane
sevgilisi olabilir ki
Eşi,
Çocukları,
Ailesi…
☆☆☆
Gayret ile kader ilişkisi…
Gayret
Kaderin sevgilisidir.
İşte ben bu ilişkiyi
pek çok seviyorum.
Gayret gösterdim
Yoruldum
Terledi anlım
Fakat
Alın terimle kazandım
seni nihayetinde
Helal kazanç.
İşte sevmekler bile
böyle olmalı, helal olmalı.
Yediğin içtiğin nimet
kadar
Sevgilini de alın
terinle kazanmalısın,
Yani onu hak
etmelisin,
Mâdem prenses
istiyorsun
E o halde sen de
sultan olmaya
Prens olmaya hak
kazan, öğle değil mi?
Gayret
Kaderin sevgilisidir
İşte ben bu ilişkiyi
pek çok seviyorum
Teşekkürler sevgilim,
Sana
Teşekkür ediyorum.
☆☆☆
Saçma sapan bir
sevgiliydi…
Ah benim eski
zamanlarda kalan sevgilim
Senin şerrinden
Bırak beni
Gölgem bile korkuyordu
O gün seni görünce
Şehrin o kalabalık
kaldırımlarında
Benden önce gölgem
kaçtı uzaklara.
Uyumsuzluk böyle bir
şey işte,
Yüz ve vücut olarak
çok güzelsin
Fakat
O anlayışsızlığın yok
mu?
İnsan olanı pişman
eder doğduğuna.
Senin bir de o kötü
huylarından bir diğeri
Bozuk para gibi
harcarsın insanı,
Ne vicdan,
Ne ruh muhaseben,
Bunlardan hiç birisi
sende yok
Mâdem ki yok,
Bu şairde bundan
böyle
Senin hayatında artık
yok!
Beni aradığını
öğrendim,
Haberin olsun daha
çok ararsın
Fakat
Arama,
Çünkü iblisten
kaçtığım gibi senden kaçıyorum.
☆☆☆
Üstün akıl, yüce anlayış…
Ey üstün akıl
Ey yüce anlayış
Meğer sizler
Ne mübarek
yoldaşlarsınız,
Bir insanın
Yüz ile vücut
güzelliğinin yanında
Üstün akıl ile
O yüce anlayış yoksa
eğer
Hemen düşmeli
O sevgilinin
yakasından,
Yoksa hayatı zindan
oluyor insan olanın.
Benden
Söylemesi
Demedi demeyin sonra.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Yoldaşlar…
Şu ömründe
Hikmet
İlim
Sabır
İle
Gayret adında
Yoldaşların olsun
Artık
Emin ol ki
Yol da
Hiçbir zaman
Kalmazsın.
Aşkı da zâten
hikmetten
Söküp de ayıramazsın!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
İstanbul kadar vefalıdır
kederler…
Olamadık kederler
kadar vefalı birbirimize
İnsanlar şu kederler
kadar vefalı olamadılar gitti
Neden hep
yalnızlıklar dertler çıkar ki vefalı
Düşmezler bir türlü
yakamızdan…
Benim sana
konuşacaklarım vardı
Gelseydin bu akşam
bana
Sana söyleyeceklerim
vardı çok
İki lafın belini
kırardık
Dertleşirdik
Omuz omuza yaslardık
kederlerimizi
Sen bir yanından
Ben diğer bir
yanından çekiştirirdik
Böylece
Azalırdı paylaşınca
dertler
Sen gelince huzur
bulurdum ben…
Benim yalnızlığım çok
bir serseridir Fakat
Hercai olsun isterdim
yalnızlığımın
Ve mümkünse vefasız
olup gitsin benden kederli yalnızlığım,
Yalnızlığın iyisi de
vardır kötüsü de bilirsin sen de bunu,
Benden ayrılmaz huzur
vermez kötü huylu bir yalnızlıktır bu
Sen gelseydin çekip
alsaydın bâri onu benden…
Ah sevgililer!
Dertlerin insana
sarıldıkları kadar sıkıca
Onlarda
sarılabilselerdi birbirlerine tutkuyla
Kalır mıydı insanda
keder diye bir yabancı!
Ah be keder, sen ne
vefalı çıktın öğle
Her gün odalarımda
sarmaş dolaş bana geziniyorsun sevgilim gibi
Ah be keder, sen
neden bu kadar vefalı çıktın ki
İnsanlar bakarak
senden ibret almalılar
Oysaki insan için var
edilmiş en aziz bir vasıf olan vefa ile sevgiyi
Sen gösteriyorsun
insan olana
Ah be kederler siz
neden bu kadar vefalı çıktınız ki böyle!
Şu İstanbul kadar
Var mıdır kuytusu
olan bir şehir
Ve
Sabâ rüzgârları kadar
var mıdır serin yüzümü aydınlatan!
Gel
Haydi,
Bu akşam İstanbul’un bir
kuytusunda buluşup paylaşalım
Geçmişten bugüne her
ne kadar varsa keder bizde…
Benim sana
konuşacaklarım vardı
Gelseydin bu akşam
bana
Sana söyleyeceklerim
vardı çok
İki lafın belini
kırardık
Dertleşirdik
Omuz omuza yaslardık
kederlerimizi
Sen bir yanından
Ben diğer bir
yanından çekiştirirdik
Azalırdı paylaşınca
dertler
Sen gelince huzur
bulurdum ben.
☆☆☆
Deliler mektebi…
Kendisini uzman
doktor zanneden bir akıl hastasının
Seni ameliyat
etmesine izin verir miydin?
Tabi ki izinde
vermezdin!
İşte dünya üzerindeki
birçok parti hizip tarikat cemaat dernek vakıf sistem ile o bazı kötü niyetle
yazılmış, cahillerin kaleme aldığı kitaplarda aynı o örnekte vermiş olduğum
kendisini doktor zanneden akıl hastasının seni ameliyat etmek istemesi gibidir.
Dikkat et ve kendini kendi ellerinle kimlere teslim ediyorsun bir bak, bunları
daha iyi anlayabilmen için doğru kitapları okumalısın ve tüm kalbinle aklını
hesaba çekmelisin, ne nasıl hangisi doğrudur diyerek. Demedi deme sonra. Yoksa
öğle bir ameliyat masasından ya ölü kaldırılırlar seni veya da sakat
kaldırılırlar insanlar seni. Bak yuların kimde, sen at değilsin ki
Delilere her gün
bayrammış, akıllıya her gün kederdir bu dünya.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Sevgilim…
Sen benim
En güzel şiirimsin
Fakat
O şiiri de
Ben yazmadım,
Hiç
Bir insanda
Böyle güzel bir şiiri
Yazamazdı zâten
elbette.
Seni
Seyretmek
Ne kadarda güzel,
Gülümseyişin var ya
O mükemmel yüzünde ki
o güzel gülümseyişin var ya…
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Âşık olmak mı?
Kadın çok istedi
konuşmayı benle
Hoşuna giderdi
birlikte oturup konuşmak bir yerlerde
Hoş bir cazibesi
vardı
Etkilenirdim fakat
çok değil öğle,
Sordu o çok merak
ettiği meseleyi
Zâten soramadan
edemezdi sabahı belliydi halinden,
Neden bir sevgilimin
olmadığını soruyordu
Anlayınca olmadığını
sevgilimin,
Bende ona diyordum ki
Sonunda acı keder
çekeceğim zor bir yola neden gireyim ki
Fakat
Aşkı bilebilseydim
gerçekten ben
Ve büyük tutkulu bir
sevda duyabileceğim bir insan olsaydı eğer
Olabilirdi belki işte
o zaman, dedim bakarak içerisine gözlerinin.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Aşk filminde başrol ister
misin?
İnsanın tekrar-tekrar
okumaktan izlemekten sıkılmayacağı tükenmez aziz bir hikâyedir aslında Aşk!
Bâzı filmler, o bâzı
hikâyeler romanlar vardır ki ikinci veya üçüncü tekrar okunup izlemelerde bile
sıkılmadan seyrettirirler, bıktırmadan okuttururlar kendilerini.
Var mısın bir aşk
filmini Yaşamaya, nasıl mı?
E o halde neyi
bekliyorsun ki bu aşk filminde başrol yıldız oyuncu sen olabilirsin. Her bir
insan eğer ki o aşk denen o aziz gerçeği doğru olarak yaşayabilecek bir
karaktere sahipse eğer zâten o insan en mükemmel bir hikâyenin başrolünü kapmış
demektir ve o zâten çoktan bir yıldız olmuş demektir. Hem de rol yapmasına bile
gerek kalmadan en içten duygu hislerle sevgilisinin yıldızı olmuştur.
Milyonlarca hayran arzulamana ne gerek var ki işte öğle aziz bir sevgilinin
hayranlığı sana yetmez mi? Bana yeter
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Anlamak…
Savaşların bir son
bulması ancak, insanların aptallık hastalığı tedavi olduğunda
gerçekleşebilecektir.
Bâzı insanlar beni
neden anlamıyorlar diye soruyorsun,
Çünkü o bâzı insanlar
seni anlayamayacaklar olmalarını sen
Anlayamayacak kadar
aptalsın da ondan.
Sen hikmetli olan bir
yol tut kendine ve
Onların seni
anlamamalarıyla çok ilgilenmek yerine,
Sen o bâzı anlayışı
olmayanların tedavisine
Hem de kendi
anlayışsızlığının tedavisine başla bir an önce!
Eğer az bir anlayışın
kalmışsa diyeceksin ki
Ben bu işin doktoru
muyum? Tabi ki değilsin sen tedavi olmak isteğiyle tedaviye başlamış bir adım
atmış olacaksın. Sana anlamları öğretecek kitaplarla dost olmalısın.
Anlamak ya da
anlamamak işte bütün mesele bu!
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
Kararsızlık düşmandır…
Anlayışı yüksek aziz
bilgelere danış meselelerini,
Hikmetli kitaplara
danış (sahi hikmetin ne olduğunu biliyor muydun?) ve sonrasında birkaç aziz
bilgeyle istişare yaptıktan hemen ardından kendin kararlarını alabilirsin.
Kendin kararsız kalıp
bocalarsan eğer, senin yerine aptallar ile iblisler sana karar aldırırlar bunu
unutma sakın.
Aziz bilgeler
üzerlerine düşen vazifeyi yaparak seni aydınlatmışlar artık, kararsız kalma bir
daha. Hayatta bir şeyleri hikmetlice düşünmeden, hikmetli kararlar vermeden
yaparsan eğer, sen kendini değil de, o yanlış o kötü kararlar seni yönetmeye
başlarlar. Unutma ki sen tercihte bulunmaz isen, senin yerine bir başkaları
zararlı bir şeyleri sana tercih ettirirler. Sonra ne mi olur, sana ne olacağını
haber vereyim mi? Şu olur ki iki ucu da boklu değnek haydi tut tutabilir misin
ucundan.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Hikmetli bir gaye için
yaşa…
Acı ve kederli değil
de
Hoş bir lezzet
arzuluyor isen eğer hayattan
İlk önce
Hikmetin ne olduğunu
öğren
Sonra deki kendine
Güzel hikmetli bir iş
için hayatı yaşamak hoş bir lezzet verirmiş.
Bilgim ve tecrübemle
söylüyorum bunu,
İnan ki bana doğruyu
söylüyorum
Tüm o tercihlerini
hikmetlice yapmak senin kârına olacaktır.
Bu söylediğimi tercih
etmez isen eğer
Her gün kilolarca acı
biber ve kül yemiş gibi
İğrenç bir tat almaya
başlarsın yaşamaktan, demedi deme sonra.
E sen bilirsin
Benden söylemesi.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Gitmek zamanı gelmişse…(bir şarkı
daha)
Acılar süpürüldüğünde
kapından
Anla ki ölüm meleği
çoktan gelmiş olmalı
Galiba ondan
öncesinde rahat yüzü yok gibi bize
Fakat
Terk etmek zamanı
gelmişse de eğer ki dünyayı
Zâten benim de burada
işim kalmamıştı
Haydi,
Gel daha neyi
bekliyorsun sevgilim
O çok sevdiğimiz ölüm
meleği buralarda
Son anlarımızı daha
çok birlik de yaşamak gerekmiyor mu?
Fakat
Terk etmek zamanı
gelmişse de eğer dünyayı
Zâten benim de burada
çok bir işim kalmadı
Gidelim
Haydi,
Bakmadan bile
ardımıza
Hiçbir şeyini dünya
hayatının özlemeden
Haydi,
Gidelim
Sevişmek varken neden
onca kederi takalım ki peşimize, bak
O çok sevdiğimiz ölüm
meleği buralarda
Son anlarımızı daha
çok birlik de yaşamak gerekmiyor mu?
Fakat
Terk etmek zamanı
gelmişse de eğer dünyayı
Zâten benimde burada
hiçbir işim kalmadı.
Haydi, gidelim.
☆☆☆
Sevişesim var…(bir şarkı
daha)
Sarılasım var sana
Sevişesim var seninle
sevgilim
Soyunasım bu mehtabın
altında usul-usul Haydi,
Çıkartın mâdem beni
baştan
Usul-usul sokul bana
Haydi,
Gel durma yaklaş
yamacına sevişmelerimin…
Hangi kuşun kanadına
yüklemeliyim sevgimi,
Kendimi ve seni hangi
kuşun kanadına yüklemeliyim ki
Güneşi de geçerek
yükselte bilir belki cennetlere bizi kuşlar,
Cennete gidesim var
seninle,
Bir iyiliğin ucundan
tutasım var her gün
Ve her sabah seninle
yeni sevmelere başlayasım var…
Sen yokken bildiğin
gibiyim işte
Gölgem ve ben hüzün
doluyuz
Mutluymuş gibi
görünenlerden oluyoruz
Mutsuz olmasın diye
çocuklar bizim mutsuzluğumuzu görerek,
Haydi, gel durma
yaklaş yamacına sevişmelerimin…
Sarılasım var sana
Sevişesim var seninle
sevgilim
Soyunasın altında
yine mehtabın usul-usul,
Usul-usul sokul bana
Yaklaş artık durma
haydi,
Çıkarttın beni mâdem
ki baştan
Uçurum değilsin sen
yarsın bana, düşmem tutunca seni,
Haydi,
Durma gel yanaş
yamacına sevişmelerimin.
☆☆☆
Haksızlık…
Haksızlık yapmanın
sonuçlarını anlamak için dünyayı seyret gör bak ki Geçmişte yapılan onca
yüzlerce binlerce milyonlarca haksızlıkların sonuçları tüm bu felaketler. Şimdi
o büyük felaketlere dönüşerek haksızlıklar Bir çığ gibi büyüdüler, büyüyorlar
da ve şimdi durdurulamayacak kadar büyük bir felakete doğru sürüklüyor tüm insanları.
Çoğu o felaketin içinde.
Şimdi hâlen haksızlık
yapmak istiyor musun?
Bak gör işte yukarda
ki cümlelerde açıkladım sana haksızlık yapmanın sonuçlarını, hâlen anlayamadın
mı?
Haksızlık yaparak hem
kendini
Hem de tüm
sevdiklerini dibi karanlık çukurlara atıyorsun.
Haksızlık yapmakla
insana, gömmüş oluyorsun onu karanlığa.
Sen ise o yaptığın
haksızlıkların toplamının altında kalacaksın.
Yani o haksızlıkların
toplamı ise büyük dehşet bir çığ felaketidir!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Aşkın yakasına
tutunmak…
Kısa bir hayat
hikâyesiydi, bir kitabın sayfasında takılı kaldım, o takılı kaldığım kitabın
sayfasında diyordu ki birbirimizi çok severdik Uzun bir süre birlikte yaşadık,
seviştik her gün durmadık. Ortada büyük bir gerçek vardı ki bizi birbirimizden
ayırabilecek bir gerçek, o babasını çok severdi o benden daha çok severdi ve
derdi ki babam kabul ederse eğer bir ömür seninleyim, Her ne olduysa bir şeyler
oldu ve ayrı düştük birbirimizden. Kendisi hürdü oysaki ve hür kadınların kendi
tercihi yeterliydi aslında. Bende o gün bu gündür Aşkın yakasını bıraktım mı ki
artık! Fakat tutmayı başaramadığımda bir gerçekmiş galiba, belki de, acaba! Bilemiyorum…
Aşk mı yoksa o kadını mı tercih yapmam gerekseydi eğer, ben aşkı tercih
ederdim, o halde bu da demek oluyor ki ben onun yakasını bırakarak, o aziz
aşkın yakasına tutunmuşum, mutluyum ve pişman değilim…
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Aşktan korktun sen…
Aşk hayatımız
İstanbul kadar güzel gidiyordu bâzen, bu sevgiyi yarım bırakarak nereye gitti
ki acaba bilmiyorum. Senin bana yaptığını ancak deliler yapardı. Sana trajikomik
bir olay anlatayım iyi dinle lütfen, şöyle ki İstanbul’dan çok konuşulduğunu
duyunca İstanbul’u merak ederler iki deli ve o iki deli İstanbul’a gezintiye
yaya olarak gitmeye karar verirler. Yola çıkarlar, yolculukları bir yıl kadar
sürer ve nihayetinde İstanbul’a yaklaştıklarında, İstanbul’a hoş geldiniz
yazılı bir tabela görürler, evet, artık İstanbul’a gelmişlerdir. Fakat o iki
deliden birisi derki ben çok yoruldum hiç keyfimde yok geriye dönelim keyfimiz
gelince yine geliriz. O diğer delide derki evet, haklısın bende yoruldum
keyfimiz gelince yine geliriz derler ve geriye dönerler geldikleri yere doğru. Hem
de o İstanbul tabelasından ileri bir adım bile içeriye giremeden dönerler
geriye. İşte sevgilim senin de bu aşk hikâyemizde bana yaptığın tamda bu
delilerin yaptıklarına benziyor. Keyfim yok dedin, çekip gittin. Fakat şunu da
aklından çıkartma ki aşk kolay-kolay bulunabilecek bir şey değil. Aşk gayret
ister, vefa ister, fedakârlık gerektirir aşk. Cömertlik ister aşk, hikmetli bir
yaşam bekler senden aşk. Aşkı istiyordun, keyfim kalmadı dedin ve aşktan
vazgeçerek çekip gittin e ben sana artık ne diyebilirim, yolun açık olsun
artık, sağlıcakla, hoşça kal.
☆☆☆
En çok sevdiğim hikâyemsin
sen…
Rica ediyorum çok iyi
dinleyin beni lütfen; sevdim diyerek tükeniyorsa sevginiz, Sevdim diyerek
kopuyorsa bir zaman sonra bağınız, Anlamalısınız ki o sizinki aşk değilmiş,
sevgi değilmiş. Bir anlık hevesmiş meğerse. Çünkü aşk sona ermez tükenmez. Eğer
bir şey sona eriyorsa anlayın ki onda aşk yoktur. Sevgi olabilir fakat o da
değersiz bir sevgiymiş ki çabuk tükenip sönmüş aydınlığı. Bir aşkta en
heyecanlı bölüm neresidir biliyor musunuz? Bir aşkta en heyecan verici bölüm her
anıdır, unutma sakın lütfen. Sevgilim, âşık olmasını başaramadık mâdem, gel de
bâri o romanların hikâyelerin en heyecanlı bölümü olan tam orta yerinden
yürümeye başlayalım hayatımızı. O kaldığımız yerde zâten tamda orta yeriydi
kitabın. Çektin ve gittin! Gerçi ben senin o okuduğun romanında hikâye kitabında
bir virgül olarak kalmışım. Oysaki sen benim o çok severek okuduğum romanımda
hikâye kitabımda hem harfsin, hem cümlesin, hem de o tüm ünlem işaretleriydin
edebiyatın. Ey en çok sevdiğim hikâyem, sevgili kadınım benim, haydi, gel de o
kaldığımız yerden, kitabın en çok heyecan veren o orta yerinden başlayalım aşk
hayatımıza yeniden.
☆☆☆
Büyücüler mezarlığı…
Büyücüler çok erken
kalktılar uykularından,
İnkâra ne çabukta
başladılar yaratıcılarını,
Gazabına
uğrayacaklarının farkına bile varmadan,
Kendi elleriyle
kapadılar o kendi gözlerini.
Büyücülerin kemikleri
kırıldılar
O gelecekten haber
verdiklerini
Zannettikleri
kemikler kırıldılar artık…
Ufalandılar toprağa
kemikler
Kanları zifire döndü
ateşlerle beraber külleşti,
Geberesi sodom gomore
pompei hortladı,
Güneş kendisine secde
yapanları lânetledi,
Kendisine secde
yapıldığı için güneşin
Utancından kıpkızıl
kesildi çehresi,
Nasıl utanmasın ki
asıl secde onu var edene yapılmalıydı
Ve güneş bunu çok iyi
bildiği için utandı kızıl kesildi kirpikleri.
Büyücülerin tükürüğü
zehirledi otları,
Otları kurudu
bahçelerimizin,
Yeniden otlar yeşerdi
topraktan
Ve lânetlediler hepsi
de o çirkin tüm büyücüleri,
Güçleri tükendi
büyülerinin artık,
O çirkin yüzlerine kan
uğramaz oldu.
Rab çarptı büyücüleri
ateş kamçılarıyla,
Büyücüler kara küle
döndüler,
Cehennem sevindi daha
çok görünce
Kara küllerini
büyücülerin.
☆☆☆
Çok özlersin…(bir şarkı
daha)
Gün gelir ben giderim
senden
Kalır özlemim ve
kederler sende
Ancak o bana
bıraktığın sensizlik var ya
İşte o benimle kaldı
Bana sımsıkı sarıldı
kaldı.
Artık ne onu ben sana
verebilirim
Nede sen geriye
alamazsın ki
Üşür ellerin üşür
O ince ve narin güzel
ellerin üşür
Üşür ellerin üşür
Bensizlikten
Bana sarılamamaktan,
Ürperirsin yine
Sen benimle çok
cesurdun
Hatta derdinki bana
Sen yanımdayken ben
dünyayı dize getirebilirim.
Şimdi ne değişti,
Gör de bak gün gelir
ben giderim
Kalır özlemim ve
kederler sana
Ancak o bana bıraktığın
sensizlik var ya
O benimle kaldı
Bana sımsıkı
sarılarak kaldı,
Artık geriye de alamazsın
ki
Üşür ellerin üşür
/tutamazsın ki ellerimi ısınasın/
Nedendir bilmem fakat
bir benle ısınırdı ancak ellerin ile yüreğin,
Üşür ellerin üşür /
tutamazsın ki ellerimi ısınasın/
☆☆☆
Kimdir vefalı sadık
olan…
Körkütük sarhoş
birbirlerine insanlar
Ne yalan söyledikleri
belli
Nede doğrular
anlaşılmıyor artık.
Buharlaşmış camlara
yazılan yazılar kadar
İşte bu zamanenin sevmeleri
artık!
Ne vefaları var
Nede fedakârlıkları.
Al birini vur ötekine
Dem tutmak mı?
Cinayetlere dem
tutturmak rövanşta artık,
Dostluklara ihanet
etmek mi?
Vur patlasın çal
oynasın olmuş dostlular sadece.
Eşek sulu köprüden
geçene kadar olmuş artık dostluklar.
Sadakat desen
O da sadece iblise
sunuluyor
Ve bir de yalnızlık
sadıktır,
Kederler sadıktır
insana,
Gamlar sadıktır
insana,
Hiç gitmezler
odalarımızdan
Kapımızın eşiğinden
ayrılmazlar hiç onlar…
☆☆☆
Arabesk bir şiir…
Öğle bir biçtin ki
büyümez artık yüreğimde ekinler
Oysaki değmezmişsin
onca kedere katlanmaya sen
Yolumu bakışların
kesmişti
Farklı hayallerim
vardı oysaki içinde mutluluktan bir hayat,
Seninle olmak bir şeylere
değdi mi? Diye sorarsan,
Evet, bir şeylere
değdi
Fakat değen o şeyler
gamlardan başka bir şeyler değildi
Oysaki ne güzel çok
şeylerimi çalıp götürmüşsün hayatımdan.
Öğle insanlar var ki
bir tebessüm edebilmeye muhtaç iken
Sen bu güzel ömrümün
yıllarını çalarak kaçırdın benden
Bir şeylere değdi
Fakat o değen şeyler
gamlardan başka bir şeyler değildi,
Seninle çuvalladım
Dibe vurdum seninle
Haydi,
Şimdi kalk
kalkabilirsen hayata diyorum kendi kendime
Haydi, kalk
Arabesk şarkılar
söylemenin zamanı değil diyorum kendime,
Bir şeylere değdi
Fakat
O şeyler gamlardan
başka bir şeyler değildi
Kalk ulan,
Bunlarda senin
hayatında bir sayfaya kapak olsun.
☆☆☆
Anlam kargaşası…
Anlatabiliyorum fakat
Sen anlayabiliyor
musun?
Anlamış zannederek
Neden anlatmaya
çalışırsınız ki
Çünkü
Ortaya
Trajikomik bir şeyler
çıkıyor.
Ve ne mi oluyor
İnsanlık,
Halk,
Bir türlü o
meseleleri anlayamıyorlar
Ve bir anlam bunalımı
yaşanıyor ülkemizde ve dünyada.
Demiştim ya, anlamak
ya da anlamamak işte bütün mesele bu!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Hayatın noktası virgülü olmalıydı…
İlk önceleri sana bir
megabayt sevgi besliyordum ve bu sevgim zamanla beş megabayta, daha sonraları
yükselerek elli, yüz, bin megabayta kadar yükselmeye başladı. Biliyorum sen
haklıydın. Üstelik hayatımın noktası virgülü de doğru düzgün yoktu bile,
Bir düzene yoluna
koyabilmem gerekiyordu yaşantımı. İyi çalışır bir bilgisayar programı gibiden
daha iyi olmalıydı. Tabi ki her kez gibi değil, olması gerektiği gibi, peki ya
olması gerekenler neydi ki bir insanda, işte bu sorunun cevabını sormadan kendileri
de arıyorlardı insanların. Hayatımız bir şehir trafiği kadar, ve hatta bir Metropol
trafiği kadar içerisinden zor çıkılır labirent olmuştu ve megabayt sevgiler,
gigabayt ile ölçülür sahte aşklar süslüyordu hayatlarımızı. Yaşantımızda trafik
ışıkları, yaya geçitleri olmalıydı. Hayatımızı bir Metropol trafiğine
benzetirsek eğer, yaşantımıza da noktalar virgüller trafik lambaları, yaya
geçitleri, üst alt geçitler, feribotlar, uçak radar sistemleri, trafik
memurları yerleştirmeliydik, örnekler çoğaltılabilir. Dedim ya işte
Aşk hayatımızı doğru
bir düzene sokabilmek için noktası virgülü olmalıydı yaşantımızın. Bilmem
anlatabiliyor muyum?
İyi bir edebiyatı
olmalıydı bu aşk hayatımızın, iyi bir edebiyatı.
☆☆☆
Büyük hazine hikmetli
dostlar…
Hayatında sana zarar
vermeyen
Ve sana faydası olan
insanlar varsa eğer
Bu sana verilmiş
büyük bir hazine demektir.
Sakın bu aranızda ki
arkadaşlık, dostluk, sevgi bağını kopartma ve diğer başkalarının da
kopartmasına da izin verme.
Böyle büyük hazineler
kolay-kolay bulunmaz, demedi deme sonra, işte söylüyorum. Sana zarar veren
insanlarla arkadaşlık dostluk kurmaya çalışmak ise okyanusun dalgalarına
betonarme bir evin temelini atmaya çalışmak gibidir. Daima yıkılacaktır,
paramparça olacaktır. İyilerle kötüyü ayırmak zorlaştı biliyorum, fakat sen
yine de iyiyle kötüyü ayırabilmeyi öğren artık lütfen.
Senin Kederlerini
paylaşmayan insanlarla dostluk kurma, dost dediğin kederlerini paylaşabilmeli
senin ve o kederlerden kurtulabilmen için sana yardımcı olup, doğru hikmeti
yolu gösterebilmeli. Dedim ya işte o hikmetli arkadaşlarla dostlarla sevgi
bağını kopartma, böyle dostlar büyük birer hazinedir unutma lütfen.
☆☆☆
Tez gel bekletme beni…
Ben gelirim dedi bana
bu akşam haber gönderip, sabahın ilk ışıklarında yanındayım diye/
Allah aşkına şu
güneşi uykusundan uyandıracak olan var mı? Ben gelirim dedi yar sabahın ilk
ışıkları uyandığında yanındayım diye ve ben sen yokken hep sustum
sözlerimi. Allahtan başkasına nazar
etmeyen yârim, tez gel lütfen bekletme beni artı. Beklemenin ne olduğunu,
haksızlığa uğrayarak o ilahi mahkemeyi bekleyenler bilirler daha çok…
Beklemenin ne olduğunu, iblis bilir bir günah uğrunda, kader mahkûmları bilir
İntikam arzulayan bir şair bilir Ve peygamber Yusuf ve melek İsrafil daha iyi
bilirler beklemenin ne demek olduğunu.
Ben gelirim dedi bana
bu akşam haber gönderip, sabahın ilk ışıklarında yanındayım diye, Allah aşkına
şu güneşi uykusundan uyandıracak olan var mı?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Gel artık ısıt beni…
Tamam dedim bin bir
umutla
Ben kaderime yaz
mevsimi geldi derken
Yazıma kar düştü
Ellerim üşüdü sana
ulaşamamaktan
Soluklarım dondu yine
kaldırımlarına düştü şehrin,
Hatta küle döndü
nefesim sen gidince benden.
Kendi kendimi
uğurladım terminallerden, tren garlarından,
Kendi kendime el
salladım penceresinden otobüslerin,
Kendimi kendimin
içine hapsettim
Ve kızdım kendime
neden izin vermiştim ki
Yapılmasına kendime haksızlıklar.
Sen yokken sustum
sözlerimi
Gözlerimi çevirdim
yüzlerinden insanların,
Çünkü
değersizleşmişti her bir insan sen gidince benden.
Fakat
Cümlelerim buz tuttu
Açamadım kimselere
seni
Tamam,
İşte şimdi dedim bin
bir umutla
Oysaki bir serapmış gördüğüm
Ben kaderime yaz
mevsimi geldi derken
Yazıma kar düştü
Ellerim üşüdü sana
kavuşamamaktan.
Haydi,
Gel de artık
Isıt beni.
☆☆☆
Tutku…
Yeni baştan çiz beni
al şekillendir
Duygularımı,
Hislerimi evir çevir
parmak uçlarında
Nasıl arzuluyorsan
yeni baştan çiz beni al şekillendir.
O güzel gözlerine
nasıl görünmemi istiyorsan
Yeniden boya beni
ayağımdan başıma kadar,
Uslanmıyorsam eğer,
Al o güzel ellerinle
uslandır beni,
Karıştığı kadar gece
geceye
Sende içerlerine çek
karıştır beni kendine,
Terin terime karışır
o vakit
Kokun dudaklarıma
Parmak uçlarım
gezinir her bir yerinde vücudunun
O vakit sönmeyen bir
aşk tutuşur aramızda sevgilim.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Dedikodu bir iç çatışmanın
tetikleyicisidir…
Şimdi görelim bakalım
dedikodu nelere mâl olabiliyormuş,
Ve dedi kodunun
mobbing terörünün, vatana ve Allah’a yapılan büyük bir ihanet olduğunu
düşünerek şöyle devam edeyim;
Dedikodusu yapılan
insan daima yıpranır buna birde mobbing terörü eklenince o insanlar vatanına
verim veremez hâle gelirler. Bir rivayete göre Osmanlı imparatorluğunun
padişahlarından birisi olan fatih sultan Mehmet han, Bizans imparatorluğunu çökerten
sebeplerden birisinin dedikodu hastalığı olduğunu söylemiştir. Bizans halkının
çok yoğun bir şekilde birbirlerinin dedikodularını yaptığını ve bunun yanı sıra
her bir iş meslekte Fuhşiyatın, haset hastalığının, cehaletin, mobbing
terörünün, içkinin, tembelliğin yanı sıra birde dedikodu hastalığının yoğun bir
şekilde yapılmasından dolayı Bizans halkının bu gibi sebeplerle yıpranarak
güçsüz düştüğü ve çöküşünün böyle başladığı söylenir. Şunu aklınızdan
çıkartmayın ki İstanbul’u her kim almışsa o en büyüklerdendir yeryüzünde. İşte Bizans
da en büyüklerdendi ve o saymış olduğum bazı manevi hastalıklar karşısında
çöktü kaldı. Evet, bu gerçekleri göz ardı etmek aptallık olurdu. Gerçekten de
bir ruh hastalığı olan dedi kodu bir milleti, büyük bir imparatorluğu çökerten
büyük sebeplerden birisi olabilir miydi? İşte bu hastalık Osmanlı
imparatorluğunu da yerle bir etmiştir. Bu meseleyi sosyapsikoloji uzmanlarına
havale ediyorum. Ve şahsi kanaatim olarak ben gerçekten ruhi bir hastalık
olarak dedikodunun büyük bir imparatorluğu yerle bir edebileceğine inanıyorum.
Çünkü dedikodu hastalığı bir ülkenin bir milletin içerisinde bulunan tüm kasaba
köy mahalle ve şehirlerin halkını birbirine düşman etmeye ve bu düşmanlığı da
körükleyen ekonomik ve diğer başka ruh hastalıklarından olan kibir aşırı öfke,
fuhuş, haset, cehalet gibi etkenlerinde tetiklemesiyle işte o ruh hastalığı
dedikodu bir iç çatışmaya dönüşebiliyor. Sizlerde birliyorsunuz ki birbirine
küs olan, insanları birbirinden nefret ettirmeye sebep olan dedikodu
hastalığıyla insanlar birbirinden ayrılır, güven kaybolur, mesuliyet sorumluluk
duyguları zayıflar, yardımlaşmak azalır, hatta yardımlaşmak son bulur.
Yardımlaşmak azalır veya son bulunca da fakirlik çoğalır, ekonomik sebepler
çatışmaları tetiklemeye başlar, çünkü bir milletin ekmeğini elinden alırsan
eğer ihtilali terörü hortlatmış olursun demektir. Fakir zengin ayırımına,
nefrete, kine, şiddete yol açarak diğer bazı dış etkenlerinde tetiklemesiyle
büyük bir iç çatışmaya, guruplara bölünmeye sebep olabilir. Sizlerde çok iyi
biliyorsunuz ki onca iç savaş ile kin nefret büyük bir sınır çatışmasına, hata
ülkeler arası bir savaşa bile sebep olabilir. Dediğim gibi bu meseleyi sosyapsikoloji
uzmanlarına havale ederek, sadece ben bir şair yazar düşünür ve sanat insanı
olarak hatırlatmak görevini yapıyorum. İşte sizlerde gördünüz hem dedikodusu
yapılanlar buna mobbing terörü de eklenince vatana verim veremez hâle
getiriliyorlar insanlar. Yani dedikodu sebebiyle yıpranan insanlar ile dedikodu
yapan insanlar artık fikir üretmek yerine hacimleriyle boş yere dünyayı ve
zamanı işgal eden vücutlar hâline geliyorlar… Bilmem ki anlatabiliyor muyum?
Ben anlatabiliyorum da sen anlamak mı istiyor musun yoksa! Dedim ya işte bütün
mesele anlamak ya da anlamamak ile anlayarak, olmak ya da olmamak meselesidir!
Ateşi kıvılcımken
söndür, sen-sen ol ateşi kıvılcımken söndür, yoksa alevler büyüyünce boyunu
aşınca seni ateş kaplar, anlatabiliyor muyum?
☆☆☆
Önemsiz bir mesele…
Kendime
Bugünlerde
Yaptığım
En
Önemsiz
Nasihatlerden
Biriside
Şu
Oluyor;
Şöyle ki
Kapat
Perdeleri
Bu oyun
Tükendi artık!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Bir iyilik yapmak istemiştim sadece…
Zararlardan
Mahrum
Etmek
Şefkatli bir uzaklaştırmak
isteğiyle cezalandırmak değildir oysaki
Ben
Seni
Zararlardan
Mahrum etmek
istemiştim,
Mahkûm etmek değildi
bu,
Tehdit etmek hele hiç
değildi,
Keşke
Beni
Anlayabilseydin…
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Yazar, şair Nafiz
coşkunun, yayınlanan diğer kitapları:
...
1: Kelebek mevsimi ve
saklambaçlar şehri…
2: Elma kokuları ve
yağmur zamanı…
3: Azap yağmurları…
4: Sevgili nâna ve
mektupları…
5: Papatya mevsimi…
6: Gece yürüyüşü…
7: Sevgili tutya ve
mektuplar…
8: Sürgün şehir…
9: Su kavmi ve Ruhûl
Kudüs...
10: Şafak gemisi…
11: Gemileri yaktım
Aşk ülkesinde…
12: Sürgün çocuklar…
13: Siyah incir ve
mavi kelebek…
14: Sofia filo ve
mektuplar…
15: İstanbul da sanat
ve aşk…
16: Afili
yalnızlıklar şehri…
17: Şairler anarşist
olurmuş…
18:
Sular kesti kılıçları…
19:
Kafa kâğıdı…
20: Hikmet ve
felsefe…
21: Olmak ya da
olmamak…
22: Papirüsler…
23: Meleklerin şehri…
24: İstanbul’un
kanatları altın da…
25: Kırmızı
yağmurlar…
26: Sobe, körebe ve
saklambaç…
27: Bakır cezve…
28: Kaldırımda
demlenen fikir…
29: Senfoni gülüşü…
30: Sevgiliye senfoni
ve aforizmalar.
31: Ölümsüzlük
senfonisi ve Felsefik yazılar.
32: Felsefe ile şiirin
buluşması.
33: Çirkin kral ve
fikir yazıları.
34: Ölü şairler
mezarlığı.
35: Cennetin
çocukları.
36: Şairler kenti ve
aforizmalar.
37: Kelebekler şehri
ve Felsefik notlar
38: Tutsak melekler
ve fikir yazıları…
39: Şair korsanlar ve
aforizmalar…
40: Şehrin azizleri
ve Felsefik yazılar…
41: Sofia filo ve
aforizmalar…
42: Faili meçhul
sevdalar ve aforizmalar…
43: Kırmızı balık ve
aforizmalar…
44: İhbarlanmış
aşklar ve Felsefik notlar…
45: Kılıçlar ve
kalemler…
46: Pur si muove ve
aforizmalar…
47: Şairlerin ölüm
dansı ve aforizmalar…
48: Düşmanlar ve
sevgililer…
49: Soprano ve kanlı
sözler…
50: Kurşun askerler
ve aforizmalar…
51: Ölüm öpücüğü ve
aforizmalar…
52:Kale düştü ve
felsefik yazılar…
53:Şairin kurşun
kalemi ve aforizmalar…
54: Şairin seyir
defteri ve aforizmalar…
55: Kartal yuvası ve
aforizmalar…
56: Kelimelerle dans
ve aforizmalar…
57: Yalnızlık
senfonisi ve aforizmalar…
58: Aksiyon ve
aforizmalar…
59: Aşk yasası, Aşk
diyalektiği…
60: Sinekler lordu ve
aforizmalar…
61: Kod-adı şair ve
aforizmalar…
62: Su akar yatağını
bulur…
63: insan ilişkileri
ve aforizmalar… (karma)
64: Sokrates’in
intikamı ve aforizmalar…
65: Cehennem melekleri
ve aforizmalar…
SÖZLÜK:
...
(A)...Ab-ı hayat: bengi su, ebedi hayat suyu, cennet,
hayat için yaşam için değerli olan.../...Acve hurması: medine de yetişen ve
bazı zehirlere karşı panzehir ilaç olabilen tatlı bir meyve..../...Ad kavmi:
hud peygamberin tebliğ için gönderildiği kavim.../...Âfak: görünen, ufuklar,
göz önün de olanlar, objektif.../...Adalet: olması gerekenin olması gerektiği
yer de olmaz. hak el de etmek, herkesin hakkını vermek.../...Agah: uyanık,
haberli.../...Agora: pazar yeri, halkın toplandığı meydan, büyük alan.../...Ahenk:
uyum.../..Ahd: söz.../....Ahmak: anlayışsız.../...Aksiyon: kudretin iş üzerin
de ki tecellisi. hareketlilik. işler de devamlılık.../...Ampirik: Lügat,
ampirik bilimini de şöyle tarif eder; ''Matematiksel metotlu bir öğrenime deyi
de, görerek İşiterek bellenen deneylerle bulunan formül
tecrübeye(deneye)görgüye deneyime dayanmaktadır.../... Anarşi: hukuk dışı,
kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Anarşist: hukuk
dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Arhia:
hâkimiyet.../… Arı'lanmak: pak, temizlenmek, boş, çıplak.../... Aristonikos:
miladdan önce putperest roma için de yapılan en büyük ihtilallerden birini
yapmıştır, kendisi bir gladyatördür, köleleri gladyatörleri alarak ihtilali
başlatmış ve güneş devlet adın da bir ideali olan kahramandır. kendisi
yakalanınca romaya getirilip işkenceyle öldürülmüştür,. Arş: yukarılar, sema,
gök.../...Arz: yer yüzü.../..Arzın dürülmesi: yolculuğun sürati, rahat kolay
olması bu sone de bu anlam da kullanıldı .../...Arş'ı azam: Allah'ın kudretinin
tecelli ettiği yer.../...Asabiyet:Zulüm de kavmine yardım eden ve zulmünü de
destekleyen.../....Asalet: temiz soyluluk köklü.../...Asayiş: rahat, huzur,
güven. kanuna uygunluk.../...Asil: asaletli.../......Aşk: sevginin en ileri
derecesi, candan sevmek ve allaha duyulması geren bir tutkulu bağlılıktır çünkü
sevginin en ileri derecesiyle ancak o sevilmeye layıktır.../....Aşikâr: açık,
ortada.../...Attar: güzel koku satan yer.../...Ayaz: Ayaz: ay gibi parlak,
soğuk, kuru havadaki soğuk.../...azizün züntikam: allah'ın intikam
alışı.../...(B)...Başak: ekin tarlaları, buğday gibi ekinleri taşıyan
koçan.../...Bedahat: açıklık.../...Bedi: ebedi ve güzel olan.../...Beliğ:
meramı eksiksiz ve noksansız güzel doğru söylemek, etkileyici söz sanatı. içe
işleyen söz sanatı.../...Belkıs: Kuran’ı kerimde anlatılan sebe kraliçesi.../...Bengi
su: ab-ı hayat, hayat suyu, yaşam suyu,
hayat için değerli olanlar, cennet.../...Bereket: ilahi hayrın devamlı ve
kararlı olması, ni'met, bolluk, feyz, çokluk.../...Beyan: açmak, açıklamak,
kelimeler, sözler, fıkıh, tercüme etmek.../...Beynel havfi ve'r-reca: Ümit ve
korku uyumuyla ahirete hazırlanmak.../...Beyza: beyaz, parlak.../...BİYOM:
canlı, canlılar topluluğu. (Canlıları bir ara da tutmak projesi.) Biom;
Organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatistiksel yöntemlerle
anlatılmasını sağlayan bilm dalı, bometry, biom. Birlikdeliği gerçekleştirme
projesi. Topluluğu bir canlı etrafın da
tutmak projesi. (canlıları , canlıların biyolojik tepkilerini, zaaflarını,
insanları deneysel, tecrübeyle inceleyip, sosyo pskolojilerini metodsal olarak yönlendirip
yönetebilmek projesi) Biyom, biyosferin aynı iklim koşulların da ve aynı bitki
örtüsünün egemen olduğu çok geniş bölümlerini belirten çevre bilim terimidir.
Yeryüzün de ki birbirine bitişik benzer yayılmış yaşam alanları olarak da
tanımlanır. Biom , (Biometry): İnsan hayatının muhtemel ömrünü ölçme ilmi.
Canlılar. Barış için
ortaklık merkezinin kısa yazımı. genelkurmay bünyesinde faaliyet gösteren
uluslararası bir eğitim merkezidir. Biyom: organizma da oluşan biyolojik
sorunlara istatiksel yöntemlerin uygulanması ve ayrıca organizmayı ilgilendiren
biyolojik özelliklerin istatiksel yöntemlerle yöntemlerle anlatılmasını
sağlayan bilim dalı.…/…Bostan: güzel
kokulu çiçek meyve bahçesi.../...Bucak: her yer de, her taraf da.../...Buğz:
düşmanlık duymak, sevmemek.../...Buhran: sıkıntı.../...Brütüs: bir zaman roma
imparatoru culyüs sezarın oğlu ve babasını öldürerek imparatorluğu
almıştır.../...Burç: yıldız toplulukları. bilim insanlarının gökyüzü haritası
olarak bu yıldız topluluklarına bir isim vererek bir harita olarak
kullanırlar.köşk, yüksekler.../...Buse: öpmek.../...(C)..Cedil: arabca bir
kelimedir mücadele demek. bu daha çok fikir mücadelesi ilmin de kullanılan
konuşma savunma ikna etme. delilleriyle akla hitab etme ilmi,
mesleğidir.../...Cehd: çalışmak, güç, gayret.../....Cemad:
cansız.../...Cendere: baskı, dar, sıkıntı, zorluk.../...Cenub: güney. güney
rüzgârları. cennet rüzgârları.../...Cevher: kendi özellikleriyle var olan.
soydan gelen değer. değerli. kıymetli. elmas. yakut bakır cevheri. ruh. öz.../...Cihad:
İyilikleri yaymanın mücadelesi.../...Cihet: yön, yön tayini.../...Cinayet: kötü
olan her iş.../...(D)...Demos krotos: demokrasi, halk idaresi.../...Din:
kanunlar, hukuk, ceza, mükâfat, ödül, ecir, yasalar, arzular, istekler.
Allah'ın dini olan islam ise Allah'ın biz insanlara seçtiği emirler temiz
yasalar.../...Din günü: cennete ve cehenneme gireceklerin belli olacağı ilahi
mahkeme.../...Diyalog: konuşmak ve konuşturmak, karşılıklı konuşmak,
.../...Duha: güneşin kuşluk vakti, yani öyleye bir saat kadar kala bir zaman
için de ki vakitte etrafa verdiyi aydınlık.../...(E)...Eda: tarz,
duruş.../...Edep: terbiye, eğitim, ilahi hududa riayet etmek, her alan da dğru
bir eğitim vermek.../...Efdal: çok faziletli, iyi olan, Ekonomizim; alış veriş,
alım satım kültürlerinin, matematikselleştirilmeye ve metotlaştırmaya çalışılan
ve içerisin de ampirik bilimi ve kuramların olduğu ekonomi kültür
sistemidir.../...Ekonomi: Lügat da ekonomiyi şöyle tarif ederler; ''kural,
kelimeler, iktisat! Nispeten sınırlı nicelikte olan eşya ve malların üretim,
dağıtım, deyişim ve tüketimine ait kültür kısmı! insani ihtiyaçların
karşılanması için gerekli olan mal ve hizmet gurupları ile kaynaklar arasın da
ki bağıntıları değişik açılardan inceleyen sosyal ampirik bilimi! ve tutumlu
olmak manasına da geliyor, ekonomi ayrıca; Beslenme, yaşama düzeyi, eğitim,
sağlık, bakım, konut ve çalışma şartları gibi insani değerler açısından
iktisadi düzeni inceleyen iktisat bilimi dalı ve işletme mânasına gelir,
iktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir!
İktisadın konusu ise; insan faaliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve
hizmet etme bakımından incelenmesi.../...Elem: ağrı, acı, keder,
sıkıntı.../...Endam: boy, vücut.../...Enfüs: içsel, sübjektif, canlar, bir
kimseye mahsus görüş enfüsi, ruhla ilgili, mana alemiyle ilgili içsel
alemler.../...Erak ağacı: diş temizliğin de kullanılır, hoş kokulu bir sıvısı
vardır ve yumuşak püskül haline getirilip hafifçe dişler üstün de bastırmadan
gezdirilir.../...Esef: şiddetli hüzün.../...Eser: kâinat, yaratılanlar,
keşfedilen, icad edilen, kişiye ait
olan.../...Esvab: elbise.../...Etik: ahlak bilimi, töre
bilimi..../...(F)...Fahiş: fahiş iş yapan, zarara götüren aşırılık.../...Fahişe:
fahiş iş yapan, çok aşırı giderek zarara giren. kötü işleri yapan. kötülükle
ilgili olan. aşırılık.../...Farakliyt: hakkı batıldan ayıran, faruk, seçilmiş,
övülen, hamd eden, şefaat eden, Piroklitos, pariklotos, paraklitos, farakliyt,
yunancadan arapcaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor,
hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli
eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi
tarif eden bir isimdir..../...Fasık: günahkâr, kendine başkalarına zarar veren.
doğru yoldan dışarı da olan.../...Fasih: çok güzel konuşan.../...Fazl:
üstünlük.../...Fazilet: erdem iylik, hüner, değer.../...Fenni ilimler: fizik,
kimya, matematik, biyoloji gibi bilimlerin genel adı. maddi sonuçlar el de
etmek üzere bili uygulama alanına koyan bilgilerin topu. erdem,
hüner.../...Fersah: beş kilometrelik mesafe.../...Feyz: bolluk,
bereket.../...Feth: açmak, ele geçirmek, üstün gelmek.../...Fıkıh: derin ve
ince anlayış, islam hukuku kişinin lehin de ve aleyhin de olanı bilmesi.
meseleleri teferruatıyla düşünmek, anlamak ve açıklamak.../...Fitne:
karışıklık, arabozmak, kargaşa, dedikodu, sınav. altını başka maddelerden
ayırmak için yapılan işlem. çatışmak. zulmetmek. birilerini zorla ve işkenceyle
dininden vazgeçirmeye çalışmak./ ...Fıtrat: yaratılışın özü, temiz, allahın
insanı temiz yaratması, islam temizliği hukuku üzere yaratışı.../..Fikir:
düşünceler! bilinmeyene ulaşmak için bilinenlerin düzenlenmesidir! akıl
yürütmek ve akli bir nazarla bilinendir! akla gelenler, bilinenden bilinmeyene
ulaşmak, akıl, akletmek gibi mânalara gelmektedir.../...Fil dişi kule: kendi
şahsi davalarından başka kimseyi kabul etmeyen, kendini hapsetmek, kapanmak
kendine.../....Firavun: geçmiş zaman bazı kavimler de krallarına firavun
ünvanını kullanırlardı ve bu sone de anlatılan firavun kötülüğün temsili bir
kral.../...(G)...Gafil: dikkatsiz, kârı zararı ayıramayan, nefsi emmaresine
uyarak allahı unutan.../...Gayz: kin.../...Gard: boks sporunda boksörün
savunmak ve vuruşa hazır duruşu ve korunmak için kuvvetli ve dengeli bir
korunma duruşu. Elleri ve kollarıyla başını ve vücudunun zayıf yerlerini koruma
duşu..../...Garip: İşitilmemiş, görülmemiş, ve nadir görülen olay, davranış.
farklı bir yaşam tarzı. .../...Gayb: gizli olan, görünmeyen.../...Gazap: öfke,
hiddet, kızgınlık, cezalandırmak.../...Gerçek: hakikat, bilgi ve bilinen uyum
için de olması, obje ve subje uyum için de olması .../...Gıpta: imrenmek. iyi
bir niyetle başkasının güzel bir halinin kendisin de de olmasını arzulamak,
(H)...Habbe-i sevda: çörek otu, bazı zehirlere karşı panzehir olduğu söylenmek
de ve eczacılık da kullanılmaktadır.../...Hacim: bir maddenin kapladığı
yer.../...Hâdim: hizmet eden, çalışan.../...Hafiye: gizli şeyleri araştıran,
casus, haber taşıyan.../...Ham softa kaba yobaz: kâinat kitabını ve islamı
bilmez cahilce islamı yaşadığını ve anladığını zannederek insanları islamdan
uzaklaştıran eğitimsizler, ham softa olmamış medrese öğrencisi demek . kaba
yobazlarda islamı kuranı tam okumadan ve üzerin de düşünmeden düşmanlık
yapanlar. yobaz da gerici, ayrımcı, fitne çıkarıcı, davranışları kötü
olan.../... Hased: Çekememezlik, yani haset ettiği kişinin elindeki nimetlerin,
güzelliklerin yok olmasını ister, sadece kendinin olmasını ister.../...Haşmet:
büyüklük.../...Hatır: akıl, ilgi, hayâl, düşünce, gönül. fikir. sevgisi için
yapmak, hatırı için yapmak. ilham, duygu. sevgi. beklenilen ilgi.../...Hatıra:
hatıra gelen. Hatır da kalan. hafıza da yaşamaya devam eden geçmiş bir izlenim,
duygu ve heyecanlı olay.../...Havari: yardımcı.../...Haya: haya kelimesi
hayattan gelir ve insan de ayıplanmaya sebep olacak şeyin korkusundan doğan
ıstırap halidir. suç işlemekten alıkoyucu ruh melekesinin ismi..../...edep,
ilahi hudutlara riayet, kötülüğü sevmeyen, kötülüklerden uzak olan insan
vasfı.../...Helal: Allah'ın müsaade ettiği şey, kötü olmayan.../...Heme ezost:
herşey ondandır.../...Heva: havai, istekler, nefsi emmarenin istekleri, gelip
geçici hevesler.../...Hılf-ul fudul:
birbirine yardım etmek, ahdetmek, (Hılf-ul fudul: birbirine yardım etmek, ahd etmek, and,
yemin, söz vermek. kötülükleri yok etmek için, yardımlaşmak) fudul, kelimesi
ise tek başına kullanıldığın da şu manaya da gelebiliyor; itiyaçtan fazlası,
boş işler, boşa zaman harcamak, uygunsuz işler, kötülükle sonuçlanan işler vs
vs…../….Hikâye: yaşanmış olayları anlatmak,
yazmak, etkileyici olayları anlatmak.../...Hikmet: düşünmek, Başlangıcı
düşünmektir ve şartı ise akıl ve doğru tercihtir. Faydası ve gayesi bilinerek
kati bir isabetle yapılan fiile hikmet denir. Fiilin sebep olduğu faydalara ve
gayelere de o fiilin hikmetleri denir. İşlerde sağlamlık, bir kimsenin lehinde
ve aleyhinde olanı bilmesi, Kuranı kerimin hikmet ilminin manası, Allah ve
kâinat ve özellikle insan ve insanların arasındaki işler ve bağlar.
Yaratılmışların yaratılışındaki ilahi gaye.../...Hukuk: yasa, haklar, kanun,
arzu, istek.../...Hüküm günü: Din günü, kıyamet sonrası insanlar tekrar
diriltilip toplanarak çıkarılacakları ilahi mahkeme.../...Hürriyet: insanın
kendi hukukuna sahip olması ve başkalarının da hukukunu koruması ve adil
hukukla yönetilmek.../...Hüsran: zarar. mahrumluk.../......(I)...Islah:
iyileştirmek, kusurları gidermek.../...(İ)...İcaz: az sözle çok şey
anlatmak.../...İnkılab: alt üst olmak değişmek, halden hale geçmek..../...İcra:
bir işi yürütmek. bir işi bir işe bağlamak.../...İçtinap:
sakınmak.../...İçtimai: sosyal.../...İdeolocya: sistem. bir şeyin en doğrusunu
elde etmeyi gaye edinmiş fikir programı. fikir sistemi.../...İdrak:
anlayış.../...İffet: ahlak, namus, haya, ilahi sınırlara uymak.../...İfsad:
bozmak, zarar vermek.../...İflah: halini düzeltip selamete çıkmak, kurtuluşa
ermek.../...İhkâm: sağlamlık, muhkem bilgi.../...İhlas: doğru, temiz sevgi ve
içten gelen saf duru bağlılık ve Allah emrettiği için ibadetleri yapmak.../...
İhtilal: Bir bünyenin kendi için de kendi öz nizamını sarsıcı ve yeni bir
nizama yol arayıcı her hareket.../...İhtisas: belli bir ilim sanat dalın da
yeterli bilgi edinmek. uzmanlaşmak.../...İkmal: tamamlamak.../...İktisad;
İktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir!
İktisadın konusu ise; insan faliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve
hizmet etme bakımından incelenmesi ve lüzumundan fazla veya noksan harcamaktan
kaçınmak. tutumlu olmak. israf etmeden harcamak.../...İlim: bilmek, dünya ve
ahretle alakalı, kâinatla alakalı gerçekleri bilmek. ayrıca 60 nolu sonede ilim
ve şiir başlıklı sone de üstad necip fazıl ilim hakkındaki sözlerine bakılsın.
kanunlarını mücerret tefekkürden alıp onları bir takım sûri nisbetler için de
kalıplaştırmak.../...İlla: arabca bir kelimedir ve ''başka'' anlamın da
kullanılır.../...İltica: sığınmak.../.İnbisat-ı külli: sürekli genişlemek,
açılmak ölümcül.../...İnkıbaz-ı külli: sürekli daralmak, tutulmak, ölümcül
daralmak.../...İnfak: nafaka vermek. beslemek, geçindirmek. sadaka vermek.
ihtiyacı olana yardım etmek.../...İmaj: zihin de canlandırılan görüntü. hayâl,
imge, görüntü, zihin de planlamak.../...İnsaf: merhamet, adalet üzere
hareket.../...İrfan: bilmek, anlayış, zihin, kemale ermek, sırları ve
gerçekleri kavramak.../...İrşad: erdirmek, varılması gereken yere vardırmak,
açıklamak ve doğru yolu göstermek, doğruyu anlatmak.../...İrtica: geriye
gitmek, yeniden ayrılarak gerilemek, ilerlemek.../...İsnat: nispet,
bağlamak.../...İstidat: kabiliyet.../...İstişare: meşveret etmek, fikir
danışmak.../...İştiyak: fazla arzu, özlemek.../...İtikaf: bir şeyden ayrılmak.
dini anlam da ise şöyledir; bedenen ruhen temiz bir niyetle oruçlu veya oruçsuz
bir an veya belli zamanlar da ibadet tefekkür ilim uğraşmak için Allahın rızasına
ulaşma sebebiyle yapılan bir ibadet( ramazan ayın da oruçlu yapılır ve belli
kuralları vardır).../...İttifak: anlaşmak.../...İzzet: değer, güç,
kıymet.../...(J)....Jurnal: gazete. Dairelerde memurların imzaladıkları gelip
gitme listesi. Polisçe bir olay üzerine düzenlenen rapor. Günlük olaylar
yazılan hatıra defteri. Hafiyeliği iş edinmiş kimselerin biri için kötüleyerek
çeşitli yerlerle yaptıkları haber verme yazısı. Gemi. İşaret. Bir kimseyi
kovalama, yazısıyla ele vermek.../...(K)...Kabz: tutulmak.../...Kader: ölçü,
miktar, takdir, tayin. Allah'ın ezelden ebede her şeyi bilmesi ve her şeyi
yaratması.ve insan da bu her şeyin yaratıldığı kader de doğru ve iyi olanı
tercih edebilmesi gerekiyor..../...Kara sevda: Melankoli: ruhça ve bedence
çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli
nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak.../...
Karbon: kimyasal element. Doğada veya maden kömürü, linyit antrasit gibi
şekilsiz bir halde bulunan ve kömürlerin temel maddesini meydana getiren ametal
basit bir cisimdir. Arı olmayan karbona da kömür denir./...Kari:
okuyucu.../...Kavram: bir meseleyi veya herhangi bir şeyi nitelikleriyle
nicelikleriyle anlamak kavramak.../...Kaza: hüküm beyan ilan, yaratmak. bir şeyi
hareketle tamamlamak. kazayı bir pırograma benzetirsek zamanı geldiğin de
Allah'ın takdiri ve insanın kaderden cüzzi iradesiyle seçtiğiyle o programın
devreye girmesi.../...Kâbe: mekke şehrin de bulunan ve yeryüzünün ilk kurulan
mescidi, ibadet yeri.../...Kainat, kozmos. yaratılan her şey.../...Kâmil:
olgunluk bilgelik, fazilet, erdem.../...Kamu: bir ülke de ki halkın
tümü.../...Kanaat: helal temiz olanlarla yetinip ve pis haram olanı istemeden
temiz olanları tercih etmek.../...Kanaviçe: kanavalı işlemeli tül. edebiyatta;
ön örgü: bir eserin planı, sanatçının gereken şekil ve süslerle doldurarak
eseri meydana getirmek üzere kurduğu çatı.../...Kemal: olgunluk, fazilet,
erdem, iğlikler.../...Karun: musa peygamber zamanın da yaşamış, zengin,
peygamber Allah'a iman etmesini ve zenginliğiyle fakirlere yardım etmesini
teklif ediyor ve karun bu daveti reddediyor, hazinesiyle birlik de yere
batırıyor Allah onu. Kuran ve kuran tefsirlerine bakın.../...Kerem: izzetli,
şeref, kuvvetli, cömert.../...Kerim: her şeyin iyisi, faydalısı. faydalandıran,
iyilik veren.../...Kesbi: kazanmakla ilgili.../...Ketûm: sır
saklayan.../...Kınamak: kınamak eylemi, ayıplamak, yapılan bir işin kötü
görüldüğünü bildiren söz eylemi.../...Kibar: Büyükler, olgunlar, kemal bulmuş,
güzel davranışlı.../...Kibir: büyüklük, kendini üstün görmek, kendinde olan
nimetleri kendinden bilip hakkı reddetmek.../..Kibriya: Allah'ın azameti.
büyüklüyü.../....Kuba mescidi: peygamberin kâbeden, mekke şehrinden medine
şehrine hicret ettiği sefer de kurmuştur.../...Kudret helvası: İsrail (Yakup)
oğulları, Musa peygamberden farklı yiyecekler istemişlerdi ve bir mucize olarak
Allah bıldırcın ve kudret helvası verdi.../...Kûr'an'ı kerim: cem etmek,
tefekkuh etme, dağınık parçaları bir araya getirip bir bütün hasıl etmek gibi
manalara gelir. her şeyin iyisi faydalısı, izzetli şerefli olan, Allah'ın
kelimeleri emirleri hukuku ..../...Külliyen: devamlı../...Kültür: ''Bir
topluluğun tinsel özelliğini, duyuş ve düşünüş birliğini meydana getiren,
gelenek halinde ki her türlü yaşayış, düşünce ve sanat varlıklarının topu!
İnsansal toplum mirası! gerekli bilgileri edinerek, muhakeme, zevk ve eleştirme
yeteneklerini geliştirmiş olma hâli! belli bir konu da edinilmiş geniş ve
sistemli bilgi! insan eliyle yapılmış ve araların da ortak nitelikler bulunan
bir eşyalar topluluğuyla belirlenen, gelişen dönemi.../...Küstah: saygısız,
laubali, karşısındakini kıran.../...Kozmos: kâinat.../...(L)...Lâ'l:
kırmızı.../..Lâle: halka.../....Latif: latife, yumuşak, nazik, ince,
meselelerin inceliklerine vakıf olmak, ince anlayışlı, ruhla ilgili,
inceliklere nüfuz eden.../...Laübali: saygısız ve kaygısız, kaygı ise endişeyle
karışık üzüntü tasa.../...Lisan: dil, lehçe, konuşulan dil.../...Lûtuf:
iltifatla muamele eylemek, iyilik, iyi muamele, güzellik özel seçkin
ayrıcalıklı muamele.../...(M)..Mağfiret: Allah'ın günahları affetmesi. kulunu
sevmesi. kulunu mükâfatlandırması, cennete alması.../....Mahfuz: saklanmış.
korunan. muhafaza edilen.../...Mahşer: kıyamet sonrası insanların diriltilip
toplanacakları yer.../...Makale: söylenen söz.../...Makul: aklın kabul edeceği,
akla uygun.../...Mana: bir sözden veya bir şeyden anlaşılan.../...Manolya: hoş
kokulu ve yaprakları büyük bir çiçek ve ağaçları küçük ve büyükçedir, deniz
kıyısı şehirlerde görülür daha çok..../...Mansur: galib, yardım
görmüş.../...Mantık: doğru fikri bulma ilmi.../...Manzum: vezni ve kafiyesi
olan söz. vezn tartmak ölçmektir ve kafiye ise mısra sonların da ki ses
benzerliğidir.../...Maraz: hastalık.../...Marifet: bilmek, hüner, ustalık.../...Mârifetullah:
Allah’ı isimleriyle bilmek.../...Muhabbetullah: Allahı bilmek ve emirlerine
itaat etmekle Allah'ı sevmek, aşkla bağlılık.../...Mâsiyet: günah, kötü,
zararlı işler.../...Mâsûm: günahsız, suçsuz.../...Mazlûm: zulme adaletsizliğe
uğramış, sessiz.../....Mecaz: bir kelimenin gerçek manasıyla deyil de benzer
bir mana da kullanılması.../...Mecnun: deli, aklını yitiren, idraki şuuru yerin
de olmayan .../...Medeniyet: ''bir memleketin veya bir toplumun düşünce sanat
Hayatıyla maddi ve mânevi varlığına özgü niteliklerin tümü! uygarlık mânasına
da gelmek de ve medeni kelimesine de lügat şöyle der; imar edilen medeniyetin
imkânlarından yararlanan veya bu imkânlardan yararlanılan bir ülke de yaşayan!
uygar şehirli mânasına da gelmek de.../...Med cezr: çekilen ve yükselen. med
çekilendir, cezr ise yükselendir. dünyanın uydusu ay ile denizlerin arsın da ki
bir gel git olayı.../...Melankoli: kara sevda. ruhça ve bedence çöküntü şeklin
de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de,
konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak. romantik devir de ağır
belirtisiz tatlı bir üzüntüye karşı eğilim, yalnızlık için de hayâl kurmak ve
düşünmekten dolayı duyulan zevk.../...Menfa: sürgün yeri.../...Menşur: sultanın
emri.../...Meram: niyet, istek, anlatılması gereken.../...Mercan: balık ve
ayrıca suyu, taşı, gibi çokluk ifade eder.../...Merhale: konak.
derece.../...Meryem: temiz dine hizmetkâr olan, Babasız yaratılan İsa
peygamberin annesi( bir adıda betül)iffetli.../...Mesel: meşhur söz, meşhur
hikâye, anlatı örnek vermek için.../...Mesih: İsa peygamberin lakabı..../
...Meşrep: huy, feyz alınan yer, huyların iyi veya kötü olması.../...Meşveret:
danışma görüşme meclisi.../...Mezhep: tutulan yol. bir kimsenin bir mesele bir
fikir ve bir konu hakkın da ki kendi görüşleri.../...Mevhum: aslı olmayan,
evham.../...Mil: binsekizyüzkırksekiz metrelik bir ölçü ve denizciler bunu
halen kullanırlar.../...Militan: gayesine tutkuyla bağlı olan.../...Misk: bir
cins güzel koku. genel de çin toprakların da yaşayan bir cins geyik türünün
göbeğin de senenin belli bir mevsimin de toplanan kandır.kan toplanınca orası
şişer ve geyik de şişen bu kısmın düşünceye kadar ondan rahatsızlık hisseder,
hayvanın yaşadığı bölge de ki insanlar bu yumurtaların düşmesi için tedbir
alır..../...Mizah: nükteli söz, ince manalı söz, latife.../...
Mobbing: bir grup insanın, bir kimseye veya
başka bir gruba sosyal kabadayılık yapması. Latince kökenli sözcük; psikolojik
şiddet, baskı, kuşatma, taciz, rahatsız etme veya sıkıntı vermek anlamlarına
gelir. En iyi ifade eden anlamıyla yıldırma veya iş yerinde psikolojik terör
anlamlarıdır…./…Mona arhia: tek ferdin hakimiyeti,
krallık.../...Mona: tek.../...Monarşi: krallık idaresi, tek ferdin
hakimiyeti.../...Muhal: imkansız.../...Muhabbetullah: Allah'ın emirlerine itaat
ederek ve aşk ile Allah'ı sevmek.../...Muhakeme: karar vermeden önce iyice
düşünmek.../... Muhal: imkânsız.../...Muhasebe: hesap işleri. iç âlemin
mimarlığı, dışa yansıyan.../...Muharrir: yazan, yazar.../...Muhyiddin ibn
arabi: alim bilge bir insan.../...Mukabele:
karşılıklı. karşılıklı yapılan
iş.../...Murakabe: kontrol etmek, gözetmek.../...Mutabık:
uygun.../...Mutabakat: uygunluk.../...Muvazene: nisbetler arasın da ki
ahenk.../...Müaşeret: kuranın ve peygamberin sünnetleri emirleri istekleri
dairesin de iyi münasebet.../...Mübâlağa: bir şeyi olduğundan fazla veya eksik
göstermek.../...Müessir: tesir eden.../...Mücerret: yalnız, saf, soyut.../...
Müj: kirpik, sevgiliyi öldüren bakış, kirpiğin kılıcı, duman./..Mükellef: bir
işi yapmaya mecbur, vazifeli.../...Mülayemet: yumuşaklık. hislerin
davranışların ilişkilerin güzel bir yumuşaklık da oluşu.../...Mümeyyiz: iyiyi
kötüden ayıran.../...Münzevi: yalnız, yalnız başına çekilip ibadet
eden.../...Mü'min: vefalı, sözün de duran, dostluk da devam eden, ihanet
etmeyen, sabırlı, güvenilir, güven veren, dosdoğru olan, Allah'a itaat eden,
temiz, ilim sahibi. ayrıca Allah'ın vasfı ve ismidir.../...Münekkit: tenkit
edici, eleştiri, yapıcı iyileştirici ö, sağlam eleştiri.../...Müsamaha: hoş
görü.../...Müşahhas: şahıslanmış, somut.../...Müteşabih: iki benzerden biri,
herkese açık olmayan, mâna, ilim.../...Mütevazı: Kibirsiz, yüce gönüllü, iyinin
tarafında ve kötülüğün yok olmasını isteyen, vakarlı.../...Mütefekkir:
düşünür.../...(N)...Namus: nomos, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz
kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka
uymak.../....Nana: isim, ekmek, arkadaş, sevgili, mübarek bereket, dost vs
vs.../...Nankör: gördüğü iyiliği bilerek reddeden ve gördüğü iyiliğe karşılık
kötülük yapan ve nimeti inkâr eden, nimetlerin Allahtan olduğunu
reddeden.../...Nazariye: yalnız görüş halin de bulunan, teorik.../...Nebz: bir
şeyi kaldırıp atmak.../...Necib: soyu ve nesli temiz.../...Nefs: can, kişi, öz
varlık, tek ve şahane. Bir şeyin kendisi, ruhun tam(anti) tezi olarak, zıt
kutbu olarak ruhla beraber insana verilmiş latife(cisim olmayan, ruhla
ilgili)dir nefs.../..../ Nefs-i emmare: insanı kötü isteklere sevk eden ve
nefsin terbiye olmamış ilk hali.../...Nemrut: geçmiş asırlar da yaşamış bazı
millet, kavimlerin hükümdarlarına verilen ünvan. kral anlamın da
.../...Nezaket: yumuşaklık. tedbirle güzel davranış.../...Nisap: ölçü, zekât
ölçüsü.../...Nisbet: münasebet, bağlılık.../...Nicelik: bir şeyin sayılabilen,
ölçülebilen, azalıp çoğalabilen özellikleri. kemmiyet.../...Nitelik: Bir şeyin
iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. iyilik kötülük gibi,
güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi.varlıklar arasın da bulunan ve
nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren
hal.../...Niyaz: yalvarış.../...Nizam: dizi, düzen, ölçü.../...Nomos: namus,
ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi
hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../......(O)...Oligarşi:
azınlık zümresinin saltanatı, krallık.../...Oryantalizm: Doğu dilleri ve
edebiyatı üzerine bilgi sahibi. şarkiyat uzmanı.../......(P)...Piroklitos:
pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan Arapçaya girmiş bir kelime muhammed,
ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı
getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve
son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir.../...(R)...Rabb: Allah'ın
isimlerinden, terbiye eden, eğiten.../..Rabbani: alim, eğitimci, ilmi ile
amil.../....Rabıta: bağlanmak, bağlamak, nefsin iradesini Allah'a bağlamak,
kuranı kerim de nisa suresi ayet 200 de rabıta kelimesine bakınız.../...Rahman:
Allah'ın isimlerinden, bütün mahlukata rızıkları veren, merhamet eden,
yaratan.../...Rahim: Allah'ın isimlerinden, rahmet edici, merhamet eden,
öğreten, yollarını gösteren, ve ahirette yalnız mü'minlere merhamet
edici.../...Rasülüs-sekaleyn: insan ve cinlerin peygamberi mühammed.../...Remz:
işaret, nişan, belirti, iz.../...Riayet: ağırlamak uymak.../...Riba: aldatmak.
faiz.../...Rikkat: acımak, incelik.../...Riya: göstermek. göstermenin iyi ve
kötü gösterişler vardır, İki yüzlülük de ise hakkın rızasını unutup istemeyip
halkın yakınlığına erebilmek için ve gönüllerini çevirmek için çalışan demek bu
kötü manası yani iki yüzlü olan.../... Romeo ile juliet: Wıllıam shakespeare'ın
bir tiyatro eseri bir aşk hikâyesi.../...Rönesans: aklın hakimiyet teşebbüsü,
eşya ve hadiselere maddeye hükmetmek.../...(Rûh’ul Kudüs: melek Cebrail, ismet,
kuvvet, ilim, temiz, elçi, güvenilir.../...Rüştüne ermek: olgunlu, aklı
Olgunlaşmak.../...(S)...Sâba: sabahları esen serin hafif rüzgâr ve ayrıca
peygamber der ki sâba rüzgârı ile yardım gördüm..../...Sahtiyan:
boyanmış.../...Salih: iyi hayrlı insan.../...Salim: sağlam kusuru
olmayan.../...Sâm: ölüm.../...Sanat: bir duygunun, tasarının, güzelliğin,
fikrin veya bir keşfin ifade ve yapımlarında kullanılan yöntemler, Sanat, büyük
mücerret (yalnız saf, soyut) peşinde ebedi bir arayış anlama yahut anladığını
sanmayla sezme ve bedahat (açıklık) duygusu içinde kâşifliğe erme arasındaki
fark..../...Sebat: kararlılık.../...Sefih: kâr zarar ayıramaz, israf eden,
eğlence düşkünü.../...Seciye: karakter, huy.../...Sekine: gönül rahatlığı, ihahi
yardım, kararlılık.../...Selim akıl: kusursuz sağlam akıl.../...Serap: çöl de
çorak yerler de, sıcak ve ışığın tesiriyle ufuk da su ve yeşillik varmış gibi
görünmesi. şuur kayması sebebiyle olabilen bir hal.../...Sezgi: olayları
olabilirlik ihtimalleriyle değerlendirip anlayabilmek, olasılık hesaplarıyla
hesaplamak olayları, veya hislerle ilmin ve ilhamın yardımlarıyla sonuca
ulaşmak. Allah'ın öğretmesi ve kalbine ilham etmesi, anlaşılır hale
getirmesi.../...Sıdk: sözün öze ve kendisinden haber verilen şeye mutabakatı ve
doğruluk. kalp ve dilin doğruluğu.../...Sır: sadece Allah'ın bildiği. sadece
senin bildiğin. kendinden bile saklamaya çalıştığın.../...Sıla:
kavuşmak.../...Sihir: etkileyici. gizli olan, ince. aldatmak. söze yalan
karıştırmak. kötülük. şaşkın hale koymak. hakkı batılmış gibi göstermek. şuuru
bozmak.../...Simya: adi şeyleri altın madenine çevirebilmekle ilgili bir kimya
çalışması.../...Softa: öğrenci.../...Sokrates: nesillere bildiği doğruları bir
olan allah inancını anlattığı için zehirlenerek idam edilmiş. miladdan önce
yunan da yaşamış bir bilge.../...Sonneto: başta iki dörtlü sonra iki üçlüden
ibaret ondört dizeli bir italyan tarzı şiir türü. türkcede sone ve ingilizce
ile fransızca da da sonneto diye telaffuz edilir.../...Spartaküs: tırakyalı bir
gladyatördür, roma ve italyadan onbinlerce köle ve gladyatörü toplayarak
putperest romaya baş kaldırıyor, uzun yıllar destansı bir mücadele vermiş. bu
olaylar milattan önce ve isa peygamberin doğumuna yakın oluyor. spartaküsün
kendisi savaşların hiçbirin de yakalanamadığından bir parçalanmış cesedin o
olduğu zannedilerek roma kendini böyle teselli etmiş.../...Sperm: erkeğin
tohumu. döllenme hücresi. tek başlı bir kuyruklu hücre. insanın meydana
gelmeden önceki ilk hallerinden biri, hüre şekli.../... Serseri: başı boş,
şüpheli.../....Stratei: yönetim bilimi, düzenleme sanatı, tanıma ve tedbir
alma. mücadele sanatı.../...Sulh: barış.../...Sûrî:
gösterişte.../...Sübhan: Allah'ın
Sıfatıdır. eksiği ve noksanı olmayan, yarattıklarına benzemeyen, eşsiz ve benzersiz
ve tek yaratıcı olan.../...Süheylâ: iyi huylu kadın.../...Süheyl-i yemen: güney
yarım gök küresin de siyüşden sonra ki en parlak yıldız.../...Sürgün:
uzaklaştırılmak. bir ağacın dalı.../...Süvari: atlı asker.../...(Ş)...Şâd:
sevinçli, mutlu.../...Şafak: : akşamın Güneş batış anı ve sabahın ilk
ışıkları.../...Şaşkın: ne yapacağını bilemeyecek derece de düşünce
karışıklığı.../...Şeceat: cüret, gözü karalık, yiğitlik,
cesurluk.../...Şarkiyat: doğu, şarkiyat(doğu) dilleri ilimleri hakkın da
inceleme yapan ilim dalı.../...Şeair: Allah'ın hürmet göstermemizi istediği
şeyler, kâbe, ezan, kurbanlık gibi şeyler.../...Şeriat: Arapça lisanın da
nehrin su alınan kısmı, ilim, temiz faydalı kanunlar anlamın da kullanılır.
hukuk, yasa, Allahın kanunları.../...Şirk: Allah'a ortak koşmak, Allahtan
başkasına tapmak. insanları ilah edinmek. hiçbir faydası olmayan putlaştırılmış
şeylerden yardım beklemek. Adaletsizlik..../...Şuur:
anlayış.../...(T)...Taassub: kendi inancını çok üstün tutmak.../...Tâzim:
Allah'ı isimleriyle tanıyıp saygı duymak, düşünmek onu.../...Tahlil: müşkül
meseleyi halletmek. zor meseleyi çözmek. incelemek.../...Takdis: Allah'ın
eksiyi ve noksanının olmadığını bilmek bildirmek ve Allah'ı isimleriyle tanımak
düşünmek.../...Takva: Allah'a ve Allahın iman et dediklerine inanmak, allaha
aşk ile itaat etmek.../...Talut: kuranı kerim ilahi kitap da adı geçen ve Allah
tarafından seçilen bir kumandan.../...Tanrı: tan kökünden gelen bir kelimedir
ve hoş görmeyen, hoş görmemek, doğmak, güneşin doğumu, tan yerinin sökmesi, gün
doğumu anlamlarına gelir.../...Tasavvur:
zihin de canlandırmak, akla hayâle getirmek.../...Tavaf: dönüş, Allah'ın
namaz kıblesi olarak ve toplantı merkezi, ibadet yeri olarak seçtiği kâbe
adındaki yerin etrafın da ve peygamberin öğrettiği Allah'a sevgi sözlerini
söyleyerek bu merkez etrafın da dolaşmak, dönmek. gezegenlerin bir eksen
etrafın da dönüşleri gibi, yörüngelerin de ki dönüşleri gibi.../...Tasvir: bir
şeyi söz yazıyla veya başka bir şekil de anlatmak, evirip çevirmek.../...Tebliğ:
bildirmek, eriştirmek.../...Teenni: ihtiyatlı ve akıllıca davranmak, acele
etmeden tedbirli davranmak./ ...Tecelli: görünme, bilinme.../...Tecrit: yalnız
başına kalmak.yalnızlığı tercih etmek.../...Tefrika: ayrılık, bölünmek,
parçalanmak.../...Telkin: zihinde yer etmek, fikir aşılamak, fikir tohumu
ekmek..../...Temaşa: seyretmek, gezmek.../...Tenkit: bir şeyin iyi veya kötü
taraflarını bulup meydana çıkartmak. eleştiri../...Terakki:
ilerlemek.../...Terbiye: yetiştirmek, ilim ve edep öğretmek, alıştırmak, olması
gereken kemale erdirmek.../...Terkib: bir kaç şeyden meydana gelen cisim... /...Teşbih:
benzetmek.../...Teşvik: şevklendirmek.../...Tevekkül: kendine ait vazifeleri
yaptıktan sonra, neticelerini Allahtan istemek, iş için sebepleri yerine
getirip Allaha tevekkül etmek, dayanmak.../...Tevazu: Temiz ve kibirsiz bir
gönül. ni'metler Allahtan bilmek ve iyi tarafda olarak, iyi bir kimse olmaya
gayret etmek.../...Tövbe: dönmek, dönüş, yaptığı kötü işlerden pişman olup ve
kötü işleri terk edip iyiliklere dönmek.../...Tiryak: ilaç.../...Trajedi:
konusunu efsanelerden veya tarihten alan sahne eseri. trajediler insan oğlunun
hırslarını, kaygılarını gösterir ve çoğu felaketle sonuçlanır. facia. sonu kötü
olan durum. fransızca tragedie. ingilizce tragedy.../...Tûtiya: tutya. isim.
bir maden çeşidi. gök rengi bir taş ve göz kenarlarına sürme çekmek boyamak
için makyaj malzemesi olarak kullanılır.../...(U)...Ufuk: gözün alabildiği,
ileriler, ilerlere bakmak, uzaklar.../...Umum: bütün, herkes.../..Uzlet:
yalnızlık.../....(Ü)….. Ütopya,; sizin de
bildiğiniz gibi, kusursuz bir toplum kurabilmek hayâlini
gerçekleştirebilmektir, kusursuz, kökten değişebilen, faydalı alternatifler
geliştirebilen, iyi bir gelecek üreten düzenli bir toplum kurabilmenin
hayâlidir. Ütopya; Altın bir toplum kurmak anlamına da gelmektedir. Veya da
ütopyayı, hiç olmayacak işlere nispet etmek maksadıyla dalga geçmek için
kullananlar da olmuşlardır. Ütopyaya, sadece bir hayâl olarak kalacak diyenler
de olmuşlardır, bunun yanı sıra bu ütopya denen altıntoplum oluşturmak hayâlini
bir İdeolocya ya çevirmek gayreti için de olanlar da görülmüştür tarih
sayfaların da. (V)...Vasf: nitelik, sıfat.Bir şeyin
iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. İğilik kötülük gibi,
güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi. varlıklar arasın da bulunan ve
nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren
hal.../...Vâveyla: yaygara, eyvah.../...Vecd: kendinden geçecek kadar ilahi bir
Aşk.../...Vedia: emanet.../...Vefa: sözünde durmak, sevgi ve dostlukta sebat
etmek.../...Vefik: arkadaş.../...Vehm: belirsiz fikirler, belirsiz düşünceler,
bazı kuruntuların uğrak yeridir .../...Vakar: ağır başlılık, allahın
ni'metlerini muhafaza. kibirsiz. ni'metleri allahtan bilen. mütevazı. doğru
ölçülerle davranışlarını eğiten. kibar. kemal sahibi.../...Vehbi: Allaah
vergisi.../...Veli: yönetici, yöneten, birbirlerinin işlerine vekil olabilen,
dost, yardımcı.../...Verâ: takvanın ileri derecesi.../...Verd: gül.../...Vız
geldi, tırıs gitti: hızlı gediği gibi hızlı da gitti. yani ben korkmam kimseden
onlar bir hışımla öfkeyle gelirse ben de onları geldikleri gibi kovarım anlamın
da.../...Vicdan: insanın içindeki iyilik etmekten lezzet, kötülük etmekten elem
duyan manevi his.../...(Y)...Yalçın: çıplak kayalar.../...Yalın: üzerine başka
bir şey katılmamış olan, sâde, çıplak, alev.../...Yasemin, yasemen: tropik
sıcak iklimin güzel çiçekleri ve daha çok sıcak nemli deniz kıyısı Arabistan
gibi ve sıcak iklimlerin çiçeğidir Yunus emre: geçmiş zamanlarda yaşamış bir
kanaat insanı. bilge, yazar, şair, düşünür, halkın sevdiği bir gönül
insanı.../...Yağız: esmer, zeytin esmeri, kızılımtırak.../...(Z)...Zarif:
zarafetli, ince, etkili, etkileyici uyumlu bir seçicilik güzellik.../...Zekât:
büyümek çoğalmak, belli bir malın kırk da bir olan kısmını fakirlere ihtiyaç
sahibi olan yerlere Allah rızası için vermektir. bu zekat nisap miktarı bir
zenginliye sahip olup ve o nisap miktarının üzerinden bir yıl geçmesiyle o
nisap miktarı zenginliğin hale kendini koruyor olmasıyla ve işte o nisap
miktarı maldan vermektir.../...Zemheri: kara kış.../...Zeval: düşkünlük,
bozulma, batma, kararma../...Zihin: bilincin algılama kısmı../...Zü:
sahib.../...Zü'n nun: balığın sahibi, bura da yusuf peygamber anlatılmakta,
kuran da bu anlatı var bakılsın. nun: balık
Yorumlar
Yorum Gönder