KİTAP ADI: ÇİRKİN KRAL VE FİKİR YAZILARI. (kitap 33) yazar şair author poet nafiz coşkun

 

Felsefik yazılar, jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,

Aforizmalar, hikmet, sanat ve sonnet…

 https://drive.google.com/file/d/1H5MJ4xnFYMzuJqGPE040Z-SeFLnnp0v2/view?usp=drive_link

 KİTABI PDF OKUMAK İÇİN YUKARIDAKİ LİNKİ TIKLAYIN

 

                                 ♛ ♣ ♡

 

 

          Çirkin kral ve fikir yazıları… Kitap: 33.

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

 

 

                            

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.

 

                                                          Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

 

 

 

 

Bu kitabın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz.

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

                                   ☆☆☆

 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

Sayfa: 9. Bilge şairin ölümü…

Sayfa: 12. Demokrasi erdemleştiğinde…

Sayfa: 13. Neyi kaybettiğini hatırla…

Sayfa: 16. İnsanlık cinnet geçiriyor…

Sayfa: 17. Kanun görevlisi…

Sayfa: 18. Kânun nâmına…

Sayfa: 19. Ayrılık ve ölüm… (sonnet)

Sayfa: 20. Ölüm ile can bulmak… (sonnet)

Sayfa: 21. Aşklara ihanet etmeyenler… (sonnet)

Sayfa: 22. İhaneti görünce ölümü çok seveceksin…

Sayfa: 23. Aşk ve Göç zamanı başladı…

Sayfa: 27. Ertelenmiş aşklar, uf oldu… (bir şarkı daha)

Sayfa: 28.  Aşklar ertelenince…

Sayfa: 30. Sevgileri ötelemek…

Sayfa: 31. Ömürlük severler…

Sayfa: 32. Aşklar yoluma düştü…  

Sayfa: 34. Ölü şairler mezarlığında…

Sayfa: 35. Cimri Kapitalizm sisteminin ezdiği…

Sayfa: 37. Duvar yazıları… (sonnet)

Sayfa: 38. Hürriyet ve vasıfları… (sonnet)

Sayfa: 39. İnsan ne için vardır… (sonnet)

Sayfa: 40. Kaybedenler kulübünde… (sonnet)

Sayfa: 41. Küçük fısıltılar…(bir şarkı daha)

Sayfa: 42. Çekip aldıkların… (bir şarkı daha)

Sayfa: 43. Kederden mutluluk doğdu…(bir şarkı daha)

Sayfa: 44. Neyin çatışması…(sonnet)

Sayfa: 45. Genç şair öfkeyle doğruldu ve… (sonnet)

Sayfa: 46.  Cömertlik ile cimrilik… (sonnet)

Sayfa: 47.  Fikrimin ince gülü… (sonnet)

Sayfa: 48. Adele’den Daydreamer şarkısı…

Sayfa: 49. Seninle bir ömür… (sonnet)

Sayfa: 50. Tırnak kirası…

Sayfa: 51. Beraber… (sonnet)

Sayfa: 52. Biyolojik sevişmeler…

Sayfa: 53. Seni seviyorum… (sonnet)

Sayfa: 54. Künde üstüne künde…

Sayfa: 55. Okuyucu ister ki… (sonnet)

Sayfa: 56. Fikir hürriyet… (sonnet)

Sayfa: 57. Ölü tanrılar ve yaşayan Rab… (sonnet)

Sayfa: 58. Krallar ve düşmanları…

Sayfa: 59. Sensizliğe alışmak… (bir şarkı daha)

Sayfa: 60. Kaybetmeyelim…(bir şarkı daha)

Sayfa: 61. Hürriyet… (sonnet)

Sayfa: 62. Kaybetmeyelim… (bir şarkı daha) (sonnet)

Sayfa: 63. Aşk’ı insandan soyarsan… (sonnet)

Sayfa: 64.  Kederleri yenmek… (sonnet)

Sayfa: 65. Huzur baktım kendime… (bir şarkı daha)

Sayfa: 66.  Aşk çiçeğim… (bir şarkı daha)

Sayfa: 67. Romanımdın… (sonnet)

Sayfa: 68. Süpür kederleri kapından…

Sayfa: 69. Dikiş tutmadı mutluluk bende… Sonnet)

Sayfa: 70. Kederli bir Aşktan kalan… (sonnet)

Sayfa: 71.  Erkenden ihtiyarladı çocuklar…

Sayfa: 72. Kiralık akıllar…

Sayfa: 74. Gelsen…(bir şarkı daha) (sonnet)

Sayfa: 75. Kanlı oyun dünya sahnesi…

Sayfa: 78. Kendini bulmak… (sonnet)

Sayfa: 79. Hayatımdan inmek mi istiyorsun…(sonnet)

Sayfa: 80. Beni kendine Âşık ettirmeden…

Sayfa: 82. Ruhsal hastalıklar en büyük tehlikedir…(sonnet)

Sayfa: 83. Huzurunda eğileceğim tek sevgi…(sonnet)

Sayfa: 84. Saadet mi? (sonnet)

Sayfa: 85. Tövbeler kabul edilmek içindir. (sonnet)

Sayfa: 86. Aşk çiçeğim…(bir şarkı daha) (sonnet)

Sayfa: 87. Şüphe mi? Olmalı fakat… (sonnet)

Sayfa: 88. Aşk hamle yaptığında… (sonnet)

Sayfa: 89. Astronomi ile astroloji… (sonnet)

Sayfa: 90. İstanbul ile kadın… (sonnet)

Sayfa: 91. Yazar nafiz coşkunun yayınlanmış kitap adları.

Sayfa: 93. Sözlük.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                 ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                      

                                                       Sonnet. Nafiz

 

         

 

                              ☆☆☆

 

            ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

                         Bilge Şairin ölümü…

 

Aşk

Çıkmazım olur

Ben sana mecbur kalırım

Vazgeçilmezim olursun,

Yamacına

Dudaklarımın yamacına,

Kıyısına

Parmaklarımın kıyısına,

Rüyalarıma

Uykularımın kenarından geçersin ılık-ılık

İlkbahar ve

Sabâ rüzgârları gibi olursun

Yağmurları kadar bâzen,

Yaz yağmurları kadar

Üzerime dökülürsün ılık-ılık

Vazgeçilmezim olursun

Ben sana mecbur kalırım

Hikâyeler yazarım, sen olursun

Her sabah

Ve her gün boyunca hikâyelerimde

Roma’ya

İstanbul’a

Paris’e

Mekke’ye

Ve mescidi-aksa ’ya seyahatler ederiz

O gün gelir belki

Gerçek olur yazdığımız her bir hikâye

Fakat

Gerçekte olduğu gibi

O her hikâyemin kıyısında ölürüm ben

Taşırlar beni kayığında denizlerin

Kanatlarında meleklerin

Serin-serin

Ve o seyrettiğim filmler gibi

Tükenir böylece hayatım dünyada,

Tükenmeli

Ölmeliyim ki

Ancak işte öğle kavuşabilmeliyiz ebedi

Kim bilir belki bugün, belki de yarın

Aziz bir şairin dediği gibi yarından yakın,

Ben sana mecbur kalırım

Vazgeçilmezim olursun böylece…

Sevgilim anlatırdı

Ve şöyle derdi o tüm insanlığa hikâyesinde;

Geçmişin o bazı tüm karanlık hikâyelerini

Neden yaşamak ister ki insan

Neden hâlen

Hayvanları bile korkutan o kanlı hikâyelerinden

Neden vazgeçmez ki insan bir türlü,

Neden!

Hikâyesini insanın kendisi seçiyor

Kendi hikâyesini

O kendi kaderinin içerisinden seçebilirsin sende

İnan ki bana kaderimizin içerisinde

Çok güzel yaşanmaya değer

Eşsiz denilebilecek kadar harikulade hayat hikâyeleri de var,

Fakat

Mümkünse

Erdemli

Ve hikmetli bir hayat hikâyesini

Ve içerisinde mutlaka Aşk olan bir aziz hikâyeyi

Tercih etmelisin ki

Zâten erdemden ne Aşk’ı

Ve nede Aşktan hikmeti sıyırıp atman mümkün değildir.

İşte,

Sevgilim böylece bunları anlatırdı ve

O benim vazgeçilmezim olurdu

Ben ona mecbur kalırdım,

Kıyısına inerdi dudaklarımın dudakları

Aşk kokardı

O her dokunduğunda bana baharlar

Melek Cibril göğe uğrardı

Melek Cibril dünyaya uğrardı

Melek Cibril yıldızlara uğrardı,

Bana da uğra, bana da uğra derdim

Bu bende bir dertti sızlayası özlem dolu,

Bana dokunurdu soluklarıyla Cibril, cümlelerime dokunurdu

Sevgilimin soluklarına dokunurdu kanatlarıyla melek Cibril

Dualarımda Aşk kokardı

O her ertesinde ertelenmiş sevmeleri bile kıskandırırdı Aşkımız

Dokunur kalbine ve

Sana derdim ki

Aşkımı hiç ertelemedim sana ben

Vazgeçilmezim olurdun

Ben sana mecbur kalırdım

Aşk çıkmazım olurdun sen, ben sana mecburum sevgilim…

 

                                   ☆☆☆

                      Demokrasi erdemleştiğinde…

 

Mâdem ki demokrasi halkın idaresi, halkın muradı demekse eğer, e o hal de hırsızlarda arsızlarda kâtillerde diyecekler ki e biz de halkız ve çoğunluktayız, hatta toplumun en büyük çoğunluğunu biz oluşturuyoruz diyecekler ve hatta diyecekler ki en üst mevki mâkamlarda bile birçok adamımız var. E haksızda değiller hani öğle değil mi? Sırf hırsızlar arsızlar kâtiller böyle söylüyorlar, hem de böyle söylemekle doğruyu söylüyorlar diye demokrasi kötüdür anlamına mı gelir bu, e tabi ki hayır, demokrasi kötü değildir, tekrarlıyorum, bilakis demokrasi kötü değildir asla. Nasıl kötü olsun ki demokrasinin anlamı halkın idaresi, Halkın yönetimi demektir, demokrasi güzel bir anlam mâna taşıyor. Fakat ilk önce demokrasi dediğimiz o halkı erdemlice eğiteceksin ki demokraside otomatikman iyileşsin ve kendisinden istenilen iyi verimi tercihi suna bilsin. Demokrasi, yani halk, erdemli cesur bir duruma getirildiğinde o diğer halktan olan çoğunluktaki hırsızlar arsızlar kâtiller de, işte o erdemleşmiş cesur demokrasi tarafından, yani demokrasi olan halk tarafından ıslahla öteleştirilerek saf dışı edileceklerdir o hırsızlar arsızlar kâtiller domokrasisi. Yani iyi demokrasi, kötü demokrasiyi alt etmiş, saf dışı bırakarak, ortaya erdemli bir demokrasi, gün yüzüne erdemli bir demokrasi çıkartacaktır. Bu da ancak sevgi disipliniyle, erdemli, planlı bir eğitim süreciyle olabilecek çok sabır fedakârlık gerektiren zahmetli fakat çok gerekli hayati önem taşıyan aziz bir hayat yaşam mesleğidir. Sevdiklerinizi korumak, iyi yaşamalarını arzulayan varsa bu dediklerime inansa iyi olur. Bilmem anlata biliyor muyum? Sağlıcakla, hoşça kalın.

 

                                 ☆☆☆

                         Neyi kaybettiğini hatırla…

 

        Neyi kaybettiğini hatırlayanlar, zafere galibiyete bir adım yaklaşmışlardır demek!

Peki, galibiyete vardıran o en son adım nedir!

O en son adım ise tüm bir gayretle, erdemlice, o kaybettiğin güzel hikmetli olan her bir şeyi yeniden aşkla yaşamaya başlamaktır!

…

        Hayatlarını kumara bağlayanlar, kim bilir nasıl kumar oynuyorlar. Ben kumar oynamam fakat herkesten çok daha iyi mekr oyun tuzak kurabilen bir padişahım var benim, bilmem anlatabiliyor muyum?

Allah mekr tuzak kuranların en hayrlısıdır ve onların, düşmanlarımın tuzaklarını boşa çıkartandır.

       Öğrenmek gerekiyor oyun nasıl kurulur, öğrenmek gerekiyor oyunlar tuzaklar nasıl ustalıkla bozularak kendi menfaatine döndürülebiliyor. Öğrenip, hatırlamak lâzım…

Sana sesleniyorum!   Neyi kaybettiğini hatırla!

        Haydi, ne duruyorsun arayarak bulsana onları, neyi kaybettiğini hatırla. Sevgiline iyi hisler beslemeyi mi? Ailene iyi davranabilme özelliğini karakterini mi? Kaybettiğin bunlar mı? Şunları da düşün o halde, ülkeni mi? Ülkene şereflice hizmeti mi? Mutluluğunu mu? Aşk ahlakını mı?

İyilik adına çalışmak azmini mi?

Gerçek bir insan olabilmek özelliğini mi?

Cömertliği mi?

Dostluk ilişkisini mi? Bunlarımı kaybettin yoksa.

Yoksa iyi bir komşu olabilmeyi mi kaybettin.

Güzel ahlakı mı kaybettin yoksa. Okumayı mı? Anlamayı mı? Büyük fikirler kurmayı mı kaybettin yoksa.

O aziz hikmetli ilmini mi kaybettin.

Anlama şuur kudretini mi kaybettin. Hesap yapabilmek gücünü anlayışını mı kaybettin. Doğru dürüst sevmek duygusunu mu hislerini mi, vicdanını mı kaybettin yoksa.

Şu kâinatı okuyup anlayabilmek ve sırlarını keşfedebilmek hikmetini mi? Kâinatı okuyup anlamanın ilim irfanını mı kaybettin, Allah aşkına söyle misin? Sen neyi kaybettiysen hatırla artık onları. O kaybolması imkânız muhal olan her şeyi yoktan var eden sanatkârın Allah’ımı kaybettin yoksa. Düşün ve hatırlamaya çalış lütfen, sen, hikmetli bilgeleri, erdemli bilgeleri kılavuzları bulabilirsen sor bunları onlara, öğren neleri kaybetmişsin artık, lütfen sor ve öğren artık olur mu?

     Neyi ve neleri kaybettiğinin farkına varabildikten sonra, o kaybettiklerini yeniden kazanabilmenin azmine gayretine, bilgisine sahip olabilmekle başla işlerine yeni baştan.

Elif harfine yeni baştan, alfabeye yeni baştan başlamak gibidir bu biraz. Her karanlık gecenin ardında bir aydınlık var gibiden başla mesela. Evet, insanlara o kaybettiklerini hatırlattıktan hemen sonrada o yeniden hatırladıkları ve o yeniden buldukları aziz hikmetli değerlere kavuşabilmenin, sahip olabilmenin azmini, sevincini, coşkusunu ve gayretini vermelisiniz. Ve daha-daha sonrasında da o maddi mânevi kaybedilmiş, sonrasında bulunmuş, farkına varılmış, özlemle hatırlanan o aziz hikmetli değerlerle de Ne gibi çalışmalar, ne gibi faaliyetler, ne gibi hamleler, ne gibi fiili işler, ameller yapılması gerektiğini de öğretmeli, Öğretmeli, öğretmeli diyorum sana anlıyor musun? 

O bulunmuş ve özlemle farkına varılmış olan, hikmetli aziz değerler ile iyi hikmetli işler yapamadan öğlece durup kalakalmanın da büyük bir kayıp, yenilgi, hezimet, mağlubiyet, büyük bir hüsran olduğunu hatırlatarak insanlara, hiç olmazsa  Sen bari çalışmaya devam edebil lütfen. İşte o kaybedip de sonra bulunan, özlemle hatırlanan, hatırlatılan hikmetli aziz değerler ile yeniden, yeni baştan, iyi güzel hikmetli çalışmalar yapmayı da öğrenip öğretmek, fikredip fikrettirmek, düşünüp düşündürmek aziz bir vazifen olmalı ki yoksa hezimete uğrayacak kaybedenlerden olacaksın sende. Dünya asırlardır bir cinnet geçirmeye devam ediyor. Daha doğrusu dünya gezegeninin üzerinde yaşayan insanlar, bir büyük cinnet içerisinde paramparça olmak üzere ve bunu değiştirebilecek yine bizleriz, biz insanlar, o hangi aziz değerleri kaybettiğimizi hatırlayalım yeter ki işte o zaman o tüm yıkılış, yeniden iyi bir düzene, hikmetli bir yükselmeye başlayacaktır ümidindeyim. İnan ban doğruları söyledim. Ben eğer ki bozuk bir saat isem, bozuk bir saat bile bir gün içerisinde tam iki defa doğruyu gösterir ki bu anlattıklarımda o iki doğrudan birisidir.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

 

                         İnsanlık cinnet geçiriyor…

 

Cinnet geçirmeye yaklaşan

Yapayalnız bir kadın gibi,

Cinnet geçirmeye yaklaşan

Yapayalnız bir adam gibi,

İki ellerinin arasına koyarak başını

Soruyor kendisine;

Sor kendine!

Hayatı delirten biz miyiz?

Dünya çıldırmak üzeredir insanlığın işledikleri cinayetlerden!

Tüm çocuklar savaşın içerisinde yapayalnızlar, Canları acıyor,

Eğer ki öğlece büyür yetişirlerse eğer, birer canavara,

Ölüm makinelerine dönüşeceklerdir, İşte onlar,

Hem tüm bu cinayetleri yapanlardan intikam almakla beraber

Topyekûn tüm dünyadan da intikam almaya başlayacaklardır,

Unutmayın ki aynı dünya gemisindeyiz,

Kalkın artık ayağa ve hem o çocukları

Hem de tüm şu dünya gezegeninizi

Şu birkaç şerefsiz fahişeleşmiş insanlardan ve şu insanlıktan çıkmışların ellerinden kurtaralım artık,

Bir şeyler yapın, yoksa çok geç olacak,

İntikam duygusunun ne olduğunu ben biliyorum,

Fakat siz biliyor musunuz?

Cinnet geçirmeye yaklaşan bir insan gibi, iki elinin arasına koyarak başını sor kendine, hayatı delirten biz miyiz?

Dünya insanlığı çıldırmak üzere, insanlığın işlediği cinayetlerden!

Bak, tüm o çocuklar yapayalnızlar, Anla beni artık, anla!

 

                                   ☆☆☆

                           Kanun görevlisi…

 

Küçük ya da büyük, tüm o kânunsuzluklara müsaade edersen eğer bir kanun yetkilisi olarak, senin de o kanunsuzluk yaparak halkın hakkına tecavüz edenlerden farkın kalmayacaktır. Halkın hakkına tecavüz edenlere o tüm yakası açılmamış sövgüleri küfürleri sıralıyorlar milyonlarca insan ve nasıl başları hâlen dimdik gezebiliyorlar o kanunsuz işlere müsaade eden kanun yetkilileri, ben bu şerefsizler anlayamıyorum bir türlü, peki değişen nedir! Hiç.

Adalet yaparken Merhameti elden bırakma elbette

Fakat birde O bâzı hatalı davranışlar var ki o hataları yapan insanlara müsamaha merhamet göstererek iyi bir şey yaptığını zanneden bâzı aptal yetkililerde o diğer insanların haklarına tecavüz ettiklerinin farkındalar mı acaba, kimi farkında kimileri de farkında olmadan yapıyorlar. Sen-sen ol o birilerine iyilik adı altında yaptığın yasa dışı işlerine yardımcı olmayı bırak artık. O yasa dışı işleri bırakmaz isen diğer insanların haklarına tecavüz etmiş, kul hakkına girmiş oluyorsun, lütfen dikkatli, âdil kanunlar hepimizin huzurlu yaşaması için hesaplandı, eğer o âdil kanunların ayakta kalması için çalışmaz isen sana verilen mâkam mevki sana cehenneme gidiş bileti oluverir, bunu unutma lütfen. Ey kanun görevlisi, O yardım ettiğin her bir kanunsuz insan sana şöyle diyeceklerdir, cehennem de görüşürüz. Aklını kullanana bir işaret yetmez mi? Ben sana affetme merhamet etme demiyorum ki elbette yeri geldiğinde ıslah olması için affet merhamet et fakat işi abartma ve adaleti sağlamak erdem cesaret ister. Biz Türkler şöyle deriz, kalıbının adamı ol artık.

 

                                ☆☆☆

                            Kânun nâmına…

 

Kânun görevlileri sokaklarda evlerde düğün eğlence nâmına yapılan o yüksek rahatsızlık verici gürültülere müsaade ederek o gürültüleri yapanlara karşı güya bir iyilik merhamet ettiklerini, iyi bir şeyler yaptıklarını zannediyorlar. Bir iki yalakalık veya bâzı hediyeler karşılığında veya birilerinin hatırları karşısında onlara müsaade ediyorlar. E peki kanunun hatırı daha önemli olmalı değil miydi? Allah’ın hatırı daha önemli değil mi? Oysa onların bir süre gürültülerine müsaade ederek diğer o gürültülü eğlencelerden rahatsız olan insanlarında haklarına tecavüz etmiş olduğunuzun da farkında mısınız? Kul hakkına giriyorsunuz, Allah’ın hatırını hiçe sayarak, o insanların hatırları için çalışıp o diğer insanların haklarına tecavüz ediyorsunuz farkında mısınız?

Bal gibide farkındasınız,

Sizi ilahi mahkemede görürüz.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

               ☆☆☆

 

 

                           Ayrılık ve ölüm…

 

Ölümün varlığını bilmek beni cesaretlendiriyor,

Ölümün varlığıyla hürlüğümü bulabiliyorum, günahları yırtılmış bir şairim ben, işte bak yerinden söküldü asırlık ağaçlar gibi cümlelerim, kanlı bir ufukta beni bekleyen bir umut bile görebiliyorum artık, kanlı zehirli hançerlerin arasında bir umut görebiliyorum artık. Düş bahçelerim soluyor, görebilseydin keşke kalbimi, kalbim ki en değerli hazinemdi sana verecektim, sen hazineden anlayabilseydin, iyi bir sarraf, iyi bir sahhaf olabilseydin keşke… Seni ne kadar çok sevdiğimi görebilseydin keşke… Oysaki ben kirletmedim kalbimi o senin yalancı hilebâz sevginden başkasıyla… Gözlerim hâlen yine o çok uzun yıllar öncesi gibi bakıyor ufuklardaki o beni alması için beklediğim ölüm meleğini, çünkü sen gelmeyeceksin o baktığım ufuktan.

Sen gelmeyeceksen eğer ben neden gelecek olanı beklemeyeyim ki!

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                          Ölüm ile can bulmak…

 

Bir kadın ağlar martılarla birlik de avuçlarıma,

Solmaya başlıyor

İşte o an İstanbul’un düş bahçeleri rüyalarımda.

Bâzen düşlerimle Aşk filizleniyor,

Umut, umut, umut adında

Ve bâzen de düşüyor umutlarım

O kirli kaldırımlarına Metropollerin

Ve o bâzen kocaman bir yalnızlık bahçesi büyüyor şehirlerde,

Sonra ise

Sevmelerimin düğmeleri kopuyor yakamdan bir-bir

Benim nefsim ölüyor canlanmak için yeniden

Sen ölüyorsun içerimde, taş ölüyor, ateş ölüyor,

Ölüm bile ölüyor içerimde benim ve ben büyüyorum işte o gün

Ve ben can bulup büyüyorum işte o gün!

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                                 ☆☆☆

 

 

                     Aşklara ihanet etmeyenler…

 

Aziz erdemli bilge kalpli militaristlerin aşklarına sevmelerine hayranımdır ben,

Çünkü her insanın sadece kendi menfaatine düşeceği

O en kirli kanlı savaşlarda bile

Sevdiklerine ihanet etmezler onlar asla.

Sevgilim,

Ben giriştiğim her savaşta yaralandım,

Yenildim,

Fakat

Şu hayatta tek zaferim

Bu hayatta tek bir galibiyetim olmuştur,

O galibiyetim, zaferim ise

Seni severek beklemek oldu,

Seni çok severek beklemek kederdir fakat sana söz vermiştim.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

                İhaneti görünce ölümü çok seveceksin…

 

Bâzen soruyorum kendi kendime de,

İhanetlere, bal yer gibi

O kadar mı tutkuludur insanlar,

Biliyorum ki ihanet dolu her bir insan engeldir Aşk’a

Oysaki Aşkla filizlenir güzel olan her bir yaşam.

O her ihanet tiyatrosu gördükten sonra ben,

Ölüyor içerimde

Ve içerimde ölen o her bir insanlık sonrası

Ben daha çok hürleşmeye başlayan fikirler türetiyorum,

Edebiyatım sancılar çekiyor karanlık odalarda

Karanlık sokaklarda üşüyor edebiyatım,

Buz tutuyor cümlelerim fahişelerin nazarlarında,

Ve her ne kadar

Merhamet adına yazılsam da idam yapraklarına,

Kanlı kalemlerini kafa kâğıdımın üzerinde gezdirdiklerinde ben,

İdam sehpalarının cellatlarını çekiyorum iplere idamımdan önce.

Cellatlar öldüler,

Elleri kanlı cellatlar öldüler artık…

Biliyorsun ki ölüm Allah’ın emri

Ve iyi ki ayrılık adında aziz bir kelime var

Ya o ayrılık olmasaydı eğer

Nasıl gidebilirdik

Cennet denen gerçek vatanımıza, hiç düşünmüş müydün bunu,

Şimdi ölümü ve

Ölüm meleğini daha çok seveceğinden eminim.

 

                                    ☆☆☆

 

                        Aşk ve Göç zamanı başladı…

 

Bu bir aşk ile savaş şiiridir,

Aşk’ın ve savaşın birlik de yaşandığı bir anlatıdır bu.

Haydi başlayalım

O arsızlığın asla uğramayacağı cümlelerle anlatmaya çalışalım.

Ateş,

Toprak

Ve su,

Göğün göğsü parçalanıyor

Sevişirken Âşıklar güzel cümleleriyle şairlerin…

Ateş,

Toprak

Ve su.

Küçücük bir bakışıyla

Avlar kadını erkeğini

Bakışıyla devirir dağları

O aslanların kulaklarını büken

Cesur insanların kalplerini devirirler bakışlarıyla güzel kadınlar.

Kırıntıları dökülüyor yürüdükçe hayatın ardımda,

Küçücük bir kibrit parçasıyla

Kopar dünya kadar ormanların, şehirlerin kıyametleri kopar,

Kıyametleri kopar alevlerle Metropollerin,

Metropoller kurtulacaklarsa eğer

Ancak kurtulabilirler cümleleriyle şairlerin.

İblisler kahroldu

Her bir savaş sonrası okunan güzel cümlelerine şairlerin,

Güzel temenniler, barış arzularını duyan her bir şeytan kahroldu,

Sevişirken her savaş meydanında sevgililer

Kahroldu iblisleri metropollerin…

Koşun itfaiyeciler yanıyor ruhları insanların,

Göç zamanı başladı artık

Yırtıldı denizler ateşleriyle beraber

Dağıldı çil-çil kubbesi göğün

Şarapnel parçalarıyla yamalandı toprak,

Kanlarıyla ıslandı başaklar,

Utandı bu hâlinden her iyi yürekli delikanlı,

Âdeme verdiği sözü tutamamaktan

Utandı her bir iyi yürekli Âşık.

Kanat çırpamaz oldu artık kuşları göğün

Kapanalı yüzüne göğün kıyametin avuçları!

En kanlı savaşların ortasında bile Aşklar yaşanır,

Küçücük bir bakışıyla

Avlar kadını erkeğini

Bakışıyla devirir dağları

O aslanların kulaklarını büken

Cesur insanların kalplerini devirirler bakışlarıyla güzel kadınlar.

Ve artık kanadı ten rengi kırmızıya dönerken

Al-al saçıldı altınları mezarların üzerlerine

Çalkalandı kara kazanların suları

Kanı su temizler

Ölüyü su yıkar

Yur yıkar ellerini şairler kelimelerle,

Yur yıkar ellerini şairler güzel kadınların nazarlarında.

Nazarlarında ölür her kötü yürekli insan, şairlerin nazarlarında

Nazarı sen bilir misin?

Küçücük bir bakışıyla yangın yerine döner

O dev zannettiğin insanların kalpleri

Aşk’ın huzurunda,

Aşk’ın huzurunda…

Göç zamanı başladı artık

Yüzümün yaprakları soldu

Savruldu ellerinde sevgililerin, her bir tarafa

Her bir yöne savrulduk,

Toparla bizi ey sabâ rüzgârları

Biz Allah’ın olduğumuz kadar

Sende Allah’ınsın ey sabâ rüzgârı.

O güze dönmüş hayatlar,

Battı aynalarda,

O güze dönmüş hayatlar

Battı gözlerimde.

Aşk ile savaş çıktığında meydana

Güneşi sütten kesildi,

Yağmurları kan buladı,

Aman uçurtmasını vurmasınlar,

Allah cesurları sever

Ve daha çok aklını iyi kullanan cesurları sever

Çok sever Allah çocukların neşelenmelerini

Aman uçurtmasıyla neşelenen çocuğu üzmesinler.

Metropoller de babası belli kendisi piç değil bir çocuk büyüyor

Altı üstü hapis yatan bir militanın çocuğu,

Göç zamanı başladı,

Militarist bir delikanlıya Âşık oldu bir kız,

Aman uçurtmasını vurmasınlar

Küçücük militanı

Küçücük bir uçurtma için devlet düşmanı yapmasınlar.

Ve şair bağırdı

Haykırdı,

O her kurtarmadığınız çocuk

İntikam almaya gelecek dedi dünyaya,

Küçük bir kibritle tükenir

Dünya kadar ormanlar alevlerle

Bakın her bir yürek de bir kibrit var

Dünya ise orman yeri…

Göç zamanı başladı

Soldu o tâze yüzleri şairlerin artık,

Göç zamanı başladı

Hoşça kal sevgilim

Az kaldı

Ben ölüp

Meleklerle biraz görüşmem var

Sonra merak etme hemen geleceğim.

Küçücük bir bakışıyla

Avlar kadını erkeğini

Bakışıyla devirir dağları

O aslanların kulaklarını büken

Cesur insanların kalplerini devirirler bakışlarıyla güzel kadınlar.

Su,

Ateş,

Toprak,

Ve kıyameti yaklaştı dünyanın hazırlan sevgilim,

Hazırlan artık,

Evimize gidiyoruz!

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

               Ertelenmiş Aşklar, uf oldu… (bir şarkı daha)

 

Ertelenmiş Aşklardan geriye kalan yalnızlıklar

Düş kırıklıkları,

Kırılmış camlar kadar ufalandık

Acıdı kalbimiz,

Sessiz çığlıkları eşyaların kimsesiz odalarda

Sonra,

Hiç kimsesiz, renksiz, karanlık odalarda

Kırılmış camlar üzerinde çıplak ayaklarla gezer gibi

Acıyan yanlarımız olur,

Ertelenmiş her bir Aşk sonrasında,

Acıdı kalbimiz,

Kalbimiz acıdı ertelenmiş her bir Aşk sonrasında.

Uf oldu

Uf oldu bak gör çocuk işte uf oldu,

Uf oldu, acıdı kalbimiz, uf oldu

Acıdı kalbimiz, uf oldu bak gör çocuk işte.

İyimi oldu sanki şimdi ah çocuk

Ne oldu

İyimi oldu sanki

Bak, renkleri soldu hayatındaki her bir karenin

Esrarı, gizemi bozuldu hayatının

İyimi oldu sanki ertelendi de Aşkları

Gör bak işte ne oldu ah çocuk, Uf oldu

Uf oldu yandı kalbimiz kederlerle

Uf oldu bak gördün işte ah çocuk

Yandı, kalbimiz yandı ah çocuk, uf oldu.

 

                                   ☆☆☆

                         Aşklar ertelenince…

 

Ay tutulmasını yaşıyoruz

Erteledik erteleyeli hayatımızdan Aşkları.

Aşkları hayatımızdan erteleyeli

Ay tutulmasını yaşıyor hayatlarımız her gün

Tutuldu,

Ve bir daha yerinden kıpırdamadı bile

Bir anlık nazarlardan başka…

Aşk hayatımızda ki güneşimizin önünde

Tutuldu ay,

Soğuduk,

Üşüdü duygularımız,

Tutuldu,

Ve bir daha yerinden kıpırdamadı bile

Bir anlık nazarlardan başka…

Zamane Aşklar ise

Sadece lafta şimdi,

Zamane Aşklar şimdi

Sadece karın ağrısı,

Ne üçüncü güne

Ve nede

O üçüncü haftayı geçemedi

İşte zamane aşklar,

Zamane aşklar şimdi

Sadece karın ağrısı.

Şimdilerde ise sadece

Ay tutulmasını yaşıyor hayatlarımız

Hayatımızda ki

Güneşin önüne geçti

Tutuldu,

Ne Aşkın tarifini ve nede sevginin tarifini bilmez olduk

Ve bir daha yerinden kıpırdamadı bile tutulunca aşk

Bir anlık nazarlardan başka…

Soğuduk, üşüdü duygularımız

Haytalıktan kurtulamadı bir türlü ruhunuz

Sancılar

Beynimizde kıyamet sahnesini yaşıyor oldu,

Bunların tek sebebi ise

Erteleyeli Aşkları hayatımızdan…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

                           Sevgileri ötelemek…

 

Nasıl olduklarını hiç düşündün mü?

O bâzı dost zannettiklerinin

Bâzen baldıran zehri tadında olabiliyorlar insanlar

Ekmeği kederlere bandırarak yemek gibi bâzen oluyorlar

Şu yaşadığım hayatın içinde bâzı insanlar ile yaşamak beraber!

Ekmeğe katık olarak kederleri almak bâzen

Bu yaşamaya çabaladığımız dünya içinde

Bâzı arkadaşların hainliğine benziyor öğle değil mi?

Tutunmak isterdim yakalarından kavrayıp senin

Göndermemek üzere seni tutmak isterdim yakalarından senin.

Gitme diye ardından haykırmayı da çok isterdim

Fakat

Yapamadım,

Sustum sadece…

Değil bir yıl

Değil bir ay

Bir hafta

Bir gün bile benden uzağa göndermemek üzere seni

Tutunmak isterdim yakalarından kavrayarak elbiseni senin

Dur, gitme,

Tükenecek elbet biliyorum

Fakat

Şu tükenmez zannettiğimiz dünya telaşeleri koparmasın

Bizi de birbirimizden demek isterdim sana,

Seni seviyorum gitme lütfen benden, diye

Söylemeyi de istemişimdir sana, fakat sustum sadece…

 

                                       ☆☆☆

                             Ömürlük severler…

 

Unutmamı istiyorsun

İyide

Seni ben unutmak için sevmedim ki

Aşk yaralamaz

Acıtmaz

Kederlere boğmaz insanı Aşk

Kanlı canlı bir insanın varlığında

Beraber var olmaya devam eder Aşk.

Unut diyorsun

İyide

Seni ben unutmak için sevmedim ki

Bir insanda Aşk’ın varlığından söz edebilmek için

İlk önce

O insanda bakınız erdemlilik özellikleri var mı?

Eğer ki erdemlilik vasıflarına sahip ise o insan

İşte o insanda Aşk’ın varlığından söz edilebilir,

Bir insanda Aşk’ın var olduğuna delil olan en önemli şey ise

Erdemlilik, hikmet vasfıdır.

Aşk’ın var olduğu bir insan kendi kalbine bir insanı yerleştirirse

Unutması ne mümkün,

Ömürlük severler onlar bilmiyor musun? Bal gibide biliyorsun işte

Sen Aşk’a ihanet etmeye meyilliysen

Bendende ihanet etmemi beklemen hatadır,

Unutmamı istiyorsun

İyide

Seni ben unutmak için sevmedim ki

 

                                  ☆☆☆

                         Aşklar yoluma düştü…

 

Şarkılar ağladı beşiklerde

Kundaklandı gözyaşları avlamak için vicdanları,

Vicdanları terlememiş her bir Çakal

Dansına çıktılar gulyabanilerin

Kürsülere barut,

Kan,

Yalan bulaştı,

Avuçlarımda ki hayata mor menekşe

Ayazlarda yüzüme zemheri dolaştı

Sıçradı kederleri üzerime sevgilimin

Ve

Savaş çocuklarının kederleri kustu üzerime,

Soldu kirpiklerimin etrafında ki çehrem

Küs tutmak bile nedir bilmezdim oysa

Nefret duygusundan ta öfke kılıcına kadar kuşandım,

Aşklar yoluma düştü

Fakat

Aklıma

Kalbime intikam bulaştı,

Aşk ile intikamı birbirinden ayırmak

Yine bana düştü,

Ve aştı içerimde ki ufkum kendimi

Ölüm, dünya yaşantısından daha iyidir diye

Aklım ile kalbime aziz bir ilham düştü…

Durun,

Gitmeyin

Ve susmayın lütfen

Ve sönmeyin

Ey benim aydınlığımı veren bilgeler

Ey bilgelerimin kalemine kanlı mürekkep çektiren Rab

Benden son bir hamle daha

O ilk hamlenin aynısı işte

Yaşasın zâlimler için cehennem ateşi diye aziz bir cümle

Dudaklarımın arasına düştü,

Üşüdü içerime,

Üşüdü yaz yağmurları

Durmadı şiirler ağladı beşiklerde

Ve ninnileri sustu tatlı dillerin

Savaşlar susmadı,

Beşikleri sallayan ellere kan düştü

O her bir mâsumun

O her bir mazlumun

İntikamı ise bana düştü

Aşk ise yolumu kesti benim.

Ağıt düştü ninnilere

Ellerim yüzüme kapandı

Ey aziz Allah’ım dedim

Şu uçsuz bucaksız göğün yüzü nede büyük bir bilmece

Cennet oralarda bir yerlerde mi dedim,

Cehennem yerin dibinde midir?

Diye aklıma aziz bir fikir düştü,

Ay yırtıldı tam orta yerinden

Serseri tüm akıllara, Geveze tüm ruhlara bir bilmece ay,

Bana ise hayranlık, Bana ise hayran-hayran seyretmek

O göğü baştanbaşa düşünmek ise bana düştü,

Senin anlayacağın, Aşk intikam benim o sessiz yolumu kesti.

 

                                   ☆☆☆

                         Ölü şairler mezarlığında…

 

Seni sevmek şeytana küfürdür…

Seni sevmeye hüküm giyinmişim diye

Sana, senin için yazılmaya kırıldı kalemim,

Tükendi sevmekten hayatım gibi nilüferlerinde

Sana gelen suları kül etti Aşk çiçeği nergis

Sana hasret kalmaya hüküm giyinmişim diye

Uzandı gölgem boydan boya gözlerine serilerek,

Sulanmış kılıçlara damlayan kan ile boyanıp

Önünde yenildim toprağa düşerek anlımdan vurulup ellerinle,

Aşk acısı zannettiğin şey aslında şifadır biliyor muydun?

Çünkü Aşk acı çektirmez

O acı senin nefsi-emmarende ki

O günahlardan kurtuluş anından çıkarak

O sana şifa olan Aşk’a geçiş anında duyduğun hislerdir.

İşte ancak Aşk acısı zannettiğin budur.

Haydi, yeniden gel bir kez daha bak da o keskin gözlerinle

Bu defa geriye dönüşü olmayan

Aziz bir ölüm dansı yapayım huzurunda

Ve

Şair ölür

Ölüler can bulur

Şairler mezarlığında ölüler konuşurlar Aşk’ın adaletini

Anladım ki seni sevmek şeytana küfürdür

Benim seni sevmekten başka ne önemli işim olabilir ki

Anladım ki seni sevmek

O topyekûn tüm düşmanlarımla yaka paça olmakmış

Benim seni sevmekten başka ne önemli işim olabilirdi ki

                                   ☆☆☆

                  Cimri Kapitalizm sisteminin ezdiği…

 

Yağmurlar saklandı şehirlerden gözlerime

Düştü kaldırımlara bir hayali daha kırıldı insanın

Yamacıma yaklaşan o soğuk gölgeler kadar iri bir gürültü

Kırdı geçirdi zamanın düştüğü bir evin avlusunu kederle

Kadın ağlıyordu yamacında kederlerin

Tutunmaya çalıştığı

O son umudun kökleri kopmuştu yerinden

Hiçbir birikimi kalmamıştı

Tükenmişti yıllar içerisinde ailesi için biriktirdikleri

Rüzgârlarda kurumuş bir dal gibi titriyordu ölüsünün ardından

Evlendikten sonra eskileşmişti arkadaşları kendisi için

Kopmuştu o her bir arkadaşı birbirinden

Tâneleri gibi eski taş yolların,

Aslında kopmak iyi değildi iyi arkadaşlardan

Çünkü ne olacağı bilinmez bu dünyada

Birlik de kalınmalı ki eski iyi dostlarla

Düşünce sıkıntılara kalkabilesin onlarında yardımıyla.

Düşmüştü artık

Yalnızdı

Karşısında cimri kapitalizm diye bir sistem vardı

Ve her bir insanı o sistem kendisi gibi cimrileştirmişti,

Ne iş yapabilirdi ki şimdi

İş yapabilmek yeteneğini bile unutmuştu

Oysaki hayata tutunmak için

Hayatın iplerini ellerinden bırakmamalıydı.

Yağmurlar saklandı şehirlerden gözlerime

Düştü kaldırımlara bir hayali daha kırıldı insanın

Şimdi kim ısıtır o yamacına yaklaşan ayazlardan bedenini

Son bir hamleyle doğrulmalıydı dimdik

Çünkü

Kapitalist

Cimri bir sistem

Ona ne gibi bir fayda verebilirdi ki

İşte en çok da bu sebeple

Daha sımsıkı doğrulmalıydı karşısına dünyanın

Yenilmemek

Ve

O yüz milyonlarca yenilmiş insanlardan birisi olmamak için

Kalkmalıydı

Dimdik doğrulmalıydı

Hem yeniden sevebilmeyi

Ve hem de yeniden bilenmeye başlamalıydı

Şu kapitalist cimri sisteme karşı…

Haydi

Kalk lütfen

Ve dimdik doğrul

Sen başarabilirsin

Henüz her şey tükenmiş değilken,

Sen başarabilirsin.

 

 

 

 

 

 

                                       ☆☆☆

 

 

                           Duvar yazıları…

 

Sokak şairlerinden;

Hepinizin de mutlaka

Şehrin bir yerlerinde rastladığınız

Duvar yazıları vardır öğle değil mi?

Benim etkilendiğim

Hatta beni hüzünlendiren,

Beni güldüren yazılarla karşılaştığım olmuştur

Sizlere o duvar yazılarından iki tanesini yazarak

Sizinle paylaşmak istedim

Nihayetinde benimde bir yanım sokak şairidir.

O yazılardan ikisi Şöyle ki

‘’Mahalle bizim ev kira’’

‘’Bizans seni görse

Kahpeliğinden utanırdı’’

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                                 

 

                                 ☆☆☆

 

                         Hürriyet ve vasıfları…

 

Hürriyet,

Güzel ahlakın

Şartlarından sadece birisidir

Ve

Unutmayalım ki

Güzel ahlak,

Hürriyet,

Adalet,

İşte sıraladığım

Bu üç önemli vasıf

Birbirinden ayrılmaması gereken

İç içe olan

Doğru bir yaşam biçimidir.

Sen bu üç vasfı karakterinle harmanlamalısın şiir sever kardeş.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

                           

 

 

                                

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

                      İnsan ne için vardır…

 

İnsanları birbirleriyle olumlu yönde kaynaştırmalı,

Bunu yapmak yine insanın asli vazifelerinden birisi,

Bu başarılamadığı için savaşlar eksilmiyor görüyorsun sende.

İnsan,

Bilmiyordu

Alıcı ile vericisi vardı,

Eğitimi aldığı ilim, terbiyesine yansıdı,

Karakteri oluştu iyi ya da kötü,

İnsan,

Terbiyesini tamamlamaya gelen bir tohumdur.

Aziz vasıfları karakterine hamur yaparak

Kendini bulacak

Ve

İşte o gün iyi bir iş yapabilmek için yollara düşecek insan.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                               ☆☆☆

 

 

 

                      Kaybedenler kulübünde…

 

Kaybedenler kulübüne girebilmek için

Her türlü hesapsız

Olumsuz hamleyi adımları atıyor

Ve

Kaybediyoruz…

İyilikleri kaybediyoruz,

Saflığımızı kaybediyoruz,

Sevgilimizi kirli bir suya sokup kirletiyoruz

Oysaki kendimizi kirletiyor

Aynalarda kendimizi kaybediyoruz…

Bunlara sen

Aptallık mı diyorsun

Bunlara Sen

Ne dersen de artık.

 

                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

                     Küçük fısıltılar…(bir şarkı daha)

 

Kendimi anlatmaya çalışıyordum sana

Gerçekten sevseydin beni anlardın

Kısık ya da yüksek sesle ne fark eder ki,

Gerçekten sevseydin beni sen

Küçücük bir fısıldayışımı bile duyabilir

Anlayabilirdin oysaki

Daha çok acılar çektirmeden gelirdin bana,

Eğer gerçekten sevebilseydin beni.

Beni öğle bir sevişle sevki

Bende şöyle diye bileyim sana

Şimdi oldu tamam anlaşabiliriz

Yarınları

Ve tüm ömrümüzü

Birlikte daha mutlu yaşayabiliriz.

Fakat

Gerçekten sevseydin beni sen

Küçücük bir fısıldayışımı bile duyabilir

Daha çok özletmeden gelebilirdin bana.

 

 

 

 

 

 

 

                                ☆☆☆

 

 

                  Çekip aldıkların… (bir şarkı daha)

 

Nedir senin

Benden çektiğin

Çektin, çektin aldın götürdün

İçerimden her ne varsa

Kalmadı,

Dağıldı

İçerimde soldu

Soldurdun umutlarımı

Sevgiden yana her ne varsa,

Koptu,

Koptu kıyameti

Sana olan bağlılığımın,

Nedir senin

Benden çektiğin

Benden çekip de götürdüklerin nedir söyle

İçerimde kalmadı

Alıp götürdün

Sevgiden yana her ne varsa,

Sevgiden yana her ne varsa.

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

             Kederden mutluluk doğdu…(bir şarkı daha)

 

Beni duy

Sesimi duyurmak istiyorum sana

Ne sağıma

Ne de soluma değil

Avazım çıktığı kadar bağırdım sana

Aslında sen beni gerçekten sevseydin

Duyardın

Anlardın beni.

Sen beni duyuyordun

Biliyorum,

Fakat

Anlamayacak kadar

Kalbin sağırdı senin

Soluğun

Soluğun üşütüyordu şehirleri ve beni

Ben bu Aşkta

Öldüm-öldüm dirildim

Düş artık yakamdan

Nefesin

Nefesin artık ısıtmıyor beni ayazlarda

Senden ayrılmak kederli olacak

Fakat

Bu kez bir kederden doğruluk

Mutluluk doğuyor

Çünkü senden ayrılmakla bana gelecek kederden kurtuldum

Öğrendim senle kederi ve kurtuluyorum artık.

 

                                ☆☆☆

                                Neyin çatışması…

 

Akıl ve kalp; barışı paylaşmayı, sevgiyi, birlik de severek yaşamayı isteyecek kadar aziz iki varlık olmasına rağmen,

Acaba neden bu dünya insanlığı hâlen nefret ve kavgada…

Düşünüyorum da acaba şu karşımda, etrafımdaki insanlar

Acaba iblisin insan vücuduna girmiş hâli olabilir mi?

Evet, bence olabilir, çünkü bu insanların anlaşmaları gerekiyor!

Ne aynı gökyüzünde, aynı uçurtmayı birlikte uçurtmaktan zevk alabildik ve nede aynı uçurtmalarla, aynı bahçelerde birbirimize yakın durabildik. Ve hatta birbirimizin ufuklarına bile bakmaktan çekinir olduk. O uçsuz bucaksız göğü bile paylaşmaktan haz etmedik. Birbirimizi sevmek düşüncesinden bin nefret eder olduk, hâlbuki akıl ile kalp, barışı paylaşmayı, sevgiyi, birlikte severek yaşamayı isteyecek kadar aziz iki varlık olmasına rağmen! İnanın ki insanların ta gözlerinin içerisine bakıyorum acaba diyorum insan elbiselerinin içine saklanan kim!

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

                     Genç şair öfkeyle doğruldu ve…

 

Gönül evimin her bir odasında

Sevgi

Merhamet adında

Çiçekler büyütürdüm ben

Fakat

Onları oradan alıp çöpe atanlar utansınlar,

Alın şimdi o merhameti

Bende kalbimden rafa kaldırıyorum.

Merhamet yok artık size bundan böyle

Sevgi yok size

Sadece kızgınlık

Sadece öfke var size bundan böyle

Çünkü

Siz böyle olmasını istiyorsunuz.

 

                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                ☆☆☆

 

                      Cömertlik ile cimrilik…

 

İki değerli arkadaş geçerken akşamüzeri yanımdan onlarla

Akşamın o son ve en güzel sohbetini yaptık, şu sözle noktaladık ve ayrıldık o güzel sözün peşinden. O söz şöyle ki

‘’Gerçekten tok olunuyor bölüşünce

Ve gerçekten yok olunuyor bölününce…’’

İşte bu muhteşem anlamlı sözü söyleyerek

İnsanlığın nasıl olması gerektiğini anlatmış da oldular.

Yaşamak için Ve ölmek için zamanlaması bir harikadır insanın

Neden mi?

Yeter ki o yaşam doğum ile ölüm arasında ki hayatı

Doğru, erdemlice, hikmetlice değerlendirebilsin.

Evet, o iki güzel yürekli arkadaş doğruları söylemişlerdi

‘’Gerçekten tok olunuyor bölüşülünce

Ve gerçekten yok olunuyordu bölününce’’…

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                               ☆☆☆

 

 

                        Fikrimin ince gülü…

 

Seni gördüğümde heyecanlanıyorum hâlen

Bu akşam çok istedim görmeyi seni

Gördüm de nihayetinde benimle konuşuyordun

Fakat

Telefonda o konuştuğun kişiye de

Laf yetiştirmeye devam ediyordun, gülümsüyordun bana,

Ve Sana o ilk gün ki hayranlığım

Bugünde devam ediyor biliyor musun?

Ve sende bunun farkındasın öğle değil mi?

Farkına varılmamış her sevmek

Biraz buruk, Biraz kederli geçer

Yaşadıkça azalır biraz kederi

Yanında dertleşip sevebileceğin bir iki arkadaşın varsa eğer

Yaşadıkça unutulmaz, fakat azalır biraz kederi, biraz azalır.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

 

                      Adele’den Daydreamer şarkısı…

 

Sende dinlemelisin,

Bugün Adele’nin daydreamer adlı güzel bir şarkısını dinledik,

Beni anlatıyor gibiydi san ki kendimi buldum o şarkıda,

Sâde, sâkin ne güzelde bir şarkıdır o öğle. Sözlerini Türkçe paylaşayım seninle ister misin? Şöyle ki

Daydreamer

Hayal perest

Denizde oturuyor

Güneşi içine çekiyor o gerçek bir âşık

Geçmişi telafi etmede

Ve kızını hissetmede

Onun endamını önceden hiç hissetmemiş gibi

Çenesi düşük biri

Yürüdüğünde iyi görünüyor

Konuşmalarının kokusu

Kovalanması zor olurdu

Ama yakalaması iyi

Ve dünyayı değiştirebilirdi

Elleri arkasında

Onu kapının eşiğinde otururken bulabilirsin

Bir sürprizi beklerken

Ve saatlerdir oradaymış gibi hissedecek

Ve hayatı için orada olacağını söyleyebilirsin.

…

Beğendiniz öğle değil mi?

Dedim ya, sâde ve sâkin, Huzur verici değil mi?

 

                                  ☆☆☆

                            Seninle bir ömür…

 

Şimdi girsen şu kapıdan içeriye

Ve

Beni ne kadar çok sevdiğinden bahsetsen

Espriler yapsak birbirimize

Gülmeye ne kadarda çok

İhtiyacımız var bir bilsen

Seninle doyasıya.

Ne sensiz odalarda

Ne sensiz sokaklarda

Nede sensiz sanattan

Ne kadar tat alıyorsam

Şunu bilmelisin ki hepsi eksik

Hepsi yarım

Ben ancak Seninle tamamlanırım.

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                 ☆☆☆

 

 

                                   Tırnak kirası…

 

Ölsem kazacak yok mezar toprağımı

Ben bile hâlime hayret ederim

Peki, bu mudur benim idealim

Bir mezar kazıcısı bulmak mı kendime,

Elbette hayır, elbette hayır,

Peki, öğleyse nedir benim idealim;

İyi bir insan olabilmektir sen de bunu biliyorsun.

Kaç kilodur hayatım, kaç kilodan satmaya çalışıyorlar beni

Kaç sayfalık roman ederim,

Karakteri bozukların benden nefret ettiği ve bana

Düşman oldukları bir hayatım var benim de seviniyorum,

Ya erdemli insanlar nefret etseydiler benden

Çok şükür ki erdemli insanlar nefret etmiyor benden seviniyorum,

Burası öğle bir memleket oldu ki

Fakirin fakiri bile az sorduğu

Veya hiç sormadığı bir memleket hâline geldi…

Ülke bizim, mâdem benimse bu ülke

Peki ya öğleyse

O içtiğim yunup yıkandığım suya neden para veriyorum!

Neden tırnaklarını derime geçirmeye çalışıyor

Ve derime geçirdiği tırnaklarından neden kira alıyor benden!

 

 

 

 

 

                                     ☆☆☆

 

                      Beraber…

 

Farz edelim ki

Ben

Bir

Anka

Kuşuyum

Sevgilim

Sende benim

O

Uçsuz bucaksız

Gökyüzümsün,

Alabildiğine seninle uçayım

Hep seninle

Ve

Hep senin içerinde…

 

                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                                 ☆☆☆

 

 

                           Biyolojik sevişmeler…

 

Şehirlerin ruhu soyundu elbiselerinden,

Ellerini yudu bir aşk kumarbazı bu gece kirlerinden,

Şehirlerin o mantarlaşmış çizgilerinde

Döküldü bu defa çığlıkları gebelerin.

Çocuk doğdu,

Sordum kendi ilmime biraz tanımak yeterdi çünkü insanları

Aşk çocuğu olup olmadığını sordum ilmime,

Bakarak iyice insanların yaşantı hâline

Biyolojik sevişmelerdi sadece dediler

Anladım ki sahipsiz bir çocuk daha

Gebe kalmıştı yalnızlığa.

Bu defa çocuk gebe kalacaktı

Ergenlik yaşına kadar acılara…

Annesi altı ay gebe kalmıştı kendisinin doğum sancılarına

Fakat

Şimdi çocuğun kendisi doğar doğmaz ergenliğe kadar

Gebe kalacaktı yalnızlığa, kederlere onlarca sene gebe kalacaktı,

Belki de bir ömür gebe kalacaktı dünya kederlerine.

Biyolojik sevişmeler ve sahipsiz çocuklar.

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

 

                      Seni seviyorum…

 

Gülmeyi unutan

Yaslı gözlerime

Mutluluktan

Bir şeyler göster

Kendini

Göster mesela

Her gün yanı başımda…

İnsandan

Şu iki kelimeyi

Sıyır al kalmıyor

İnsanlık nâmına

Başka hiçbir şey geriye

‘’Seni seviyorum’’ dan başka,

İşte o iki kelime!

 

                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                                 ☆☆☆

 

 

                          Künde üstüne künde…

 

Gökyüzünün ellerine tutunmuşum

Uçurumun avuçlarında ben

Şu hayattaki durumum işte,

Kaç yüz defa yola girdim

Ve kaç yüz defa o girdiğim yoldan

Bariyerlere çarparak döndüm ben,

Yola gir dedi bir adam

Fakat

Yoldan da çıkma dedi bana bin defa

Ben ise

Kaç yüz defa yola girdim

Ve kaç yüz defa o girdiğim yoldan

Bariyerlere çarparak dönebildim.

Gökyüzü ellerini çekti ellerimden

Uçurumlar avuçlarını çekti benden

Ben künde üstüne künde

Ben künde üstüne künde

Şu hayattaki durumum işte.

Gökyüzünün ellerine tutunmuşum

Uçurumun avuçlarında ben…

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

 

                           Okuyucu ister ki…

 

Okuyucular bâzen diyorlar ki Huzur arıyoruz kitaplarda

Bize hem huzur vermeli

Hem de meseleleri doğru bir sonuca kavuşturmalı

Bâzen coşmak isteyebilir şiirde okuyucu,

Hüzünlüyse hüznünü paylaşmalı şiir, okuyucusunun.

Şiir okuyucusu ve

Tüm okuyucular

Şairin cümlelerinde

Kendisinde bulunan kederlerin veya mutlulukların

Veya ideallerinin târifini net bir şekilde bulmak isterler.

İşte bu şiir beni anlatıyor dedirtmeli,

İşte bu yazı benim sıkıntılarımı dile getirmiş dedirtmeli,

İşte bu yazar tamda benim anlatmak isteyip de anlatamadıklarımı yazmış dedirtebilmeli okuyucuya! İşte böyle.

 

                                             So0nnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

 

 

                               Fikir hürriyeti…

 

Cümlelerim

Sütten kesildiler artık

Hiçbir yerden emzirilmiyorlar

Ve hiçbir fikir işçisinin taklidi değiller

Ve hiçbir aklı kiralamadan konuşuyor lisanım.

Kiralık akılları terk edeli

Kavuştu egemenliğine kalemim

Kavuştu kalbim hürriyetine.

Ayrıca

O dibi yok zannedilen her sorunun

Küçük de olsa bir cevabı varmış meğerse insanda bunu anladım.

Sağır karanlığa hapsolmuş o her bir nefesin

Ve her bir soluğumun

Alırım intikamını Şiirlerimde.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

                                 Ölü tanrılar ve yaşayan Rab…

 

İnsanı

Yoktan

Var

Eden

Rab yaşıyor

Ebedi,

Fakat

İnsanın

O 

Var ettiği

Her bir tanrı

Ölmüştür

Bu

Böyle bilinsin.

 

       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

                        Krallar ve düşmanları…

 

Krallar ve aptallar vardır ve birde kralların düşmanları!

Halk, Birbirinden koptuğu anda Krallar gelir

Aslında krallar bu oluşumu hazırlayan kişilerdir

Yani krallığa gelebilmek için halkı birbirinden kopartırlar!

Ve Kölelik devri başlar artık.

Burada krallar akıllı

Halk ise aptal olduğu için mi Böyle olmuştur sizce!

Zâten krallık arzusuyla yanıp tutuşan insanlar

Eğer ki bir gurup, parti, hizip kurmuşlar ise

Top yekûn tüm güçleriyle

İlk önce yapacakları işlerden birisi

Halkı birbirinden keskin bir şekilde ayıracak diğer bir

Halk gurubu ortaya çıkartmaktır.

Yani, Halkın karşısına bambaşka bir fikir de ayrı bir halk,

Bambaşka bir töre de ayrı bir halk,

Bambaşka bir kültür yaşayan ayrı bir halk çıkartmak,

İşte o halkı teşkilatlandırıp

O kralı arzulamayan halka karşı o halkı kullanırlar.

Aslında halkın anlamı, tüm insanların toplamı mânasındadır.

Burada krallar iki gurup halk çıkartarak,

Onları birbiriyle uğraştırır. Oysaki kral bile

O kendi teşkilatlandırdığı halkla aynı fikirde bile değildir

Sadece kendi yoluna engel olarak çıkacak olanlara karşı

Bir set olarak kullanmak amacıyla o diğer halkı oluşturmuştur.

Akıllıya bir işaret yetmez mi?

 

                                 ☆☆☆

 

                 Sensizliğe alışmak… (bir şarkı daha)

 

Yıkıldı

Seninle olmasını istediğim

O her bir hayâl

Paramparça oldu

Çaldılar benden

Tükendim,

Sona erdi hayâllerimde ki

O Bütün güzel filmler

Yıkıldım

Sensizken ben,

Bu hayatı yaşamakta zorlanıyorum

Uzat ellerini tutmaz isen düşeceğim.

Rüyalarımdan koşarsın bana

Alabilseydim keşke rüyalarımdan seni gerçeğe,

Arasına kollarımın,

Uyanıp bulamamak seni yanımda

Kederli bir sabah başlangıcı olur bana hep

Günüm, şafağım gecem

Her vaktim dilsiz olup susar,

Sensizliğe alışamadım

Alışmalıyım biliyorum

Sensiz yaşamayı öğrenmeliyim artık.

 

 

 

                                 ☆☆☆

 

 

                       Kaybetmeyelim… (bir şarkı daha)

 

Günahlar yakamızda

Aşk yakamızda

Deniz yakamozda

Bakalım kim kalır ayakta.

Kayboluruz sevgilim

Siliniyoruz

Susma artık

Kopuyor o tüm bağlarımız

Boğma artık bu Aşkımızı kederlerle.

Anlamsız bir masaldır ayrılıklar

Öğle anlamsız masallarda silinirsin

Kaybolursun

Yiter gidersin

Kayboluruz sevgilim

Siliniyoruz

Kopuyor tüm o bağlarımız

Susma artık.

Silinmeyelim

Kaybolmayalım

Yitip gitmeyelim

Denize yazılan şiirler gibi…

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

 

                               Hürriyet…

 

Hürriyetimiz

Bir başkalarının

Azgın arzuları sebebiyle kısıtlanıyor

Oysaki

Azgın arzular hürriyet değildir.

Hürüm diyerek azgın arzularını tatmin etmekle ancak

Kargaşa, keder, kavga, terör, arsızlık meydana getirir.

Hürriyet

Hikmetli

Âdil hukuk kanunlarına uymaktır oysaki

İnsan ancak böyle âdil kanunlara uyarak kendini

Ve tüm sevdiklerinin hürriyetini canını koruyabilir,

Buda en isabetli

Doğru olan hürriyet tanımıdır, aklı olana bir işaret yetmez mi?

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                                ☆☆☆

 

 

                     Kaybetmeyelim… (bir şarkı daha)

 

Dinle sevgilim

Kopmak üzereyiz

Ben nelerden bahsediyorum sana

Oysaki

Sen hangi âlemlerdesin

Ayrılmakla kavuşmak arasındayız

Sanki sırat köprüsünün üzerinde gibiyiz

Ha düştük

Ha düşeceğiz

Ateşten bir çukura,

Ayrılık işte böyle bir kederdir

Hele de sen

Sevgilim

O acıtan yalnızlığı sorma gitsin ah…

 

                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                                ☆☆☆

 

 

                       Aşk’ı insandan soyarsan…

 

İncir ağacı sütten kesildiğinde

Nasıl ki incirler, incir olmazlar

İşte aynen insanı da

Aşktan uzaklaştırdığında

Aşk’ı insandan soyup aldığında

İnsanda, insanlıktan çıkıverir.

Ha bu arada

Aşk’ı insandan soyduğunda

İlimde

Güzel ahlak ile hikmette kalmaz insanda

Senin anlayacağın

İnsan insan olmaktan çıkıverir işte.

O halde yaşanılabilir bir dünya arzuluyorsan eğer

Aşk elbisesini insana giyindirmek gerekmez mi?

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                                    ☆☆☆

 

 

                               Kederleri yenmek…

 

Keder mahkûmlarıyız ikimizde

Yaşadık

Oldu

Tükendik ikimizde

Gün gelir

Elbet bir gün

Bizde yeneriz kederleri

Alıp götürdüklerini bizden

Elbet geri almasını da biliriz.

O günün gelmesi için sarıl sımsıkıca bana

O günün gelmesi için öp beni ısla-ıslak

İşte o gün geldiğinde

Bizde yeneriz kederleri

Alıp götürdüklerini bizden Elbet geri almasını da biliriz.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

             Huzur baktım kendime… (bir şarkı daha)

 

Senin uğruna hep bir şeyler eksildi benden

Aslında sen hayatımın hırsızı

Çaldığın yeter ömrümden

Git, gelme artık ömrüme

Denedim, gördüm ve baktım

Sensizken daha huzurlu kaldım

Oysaki sen hep acıttın

Oysaki sen hep kanattın

Çaldığın yeter ömrümden

Git, gelme artık ömrüme

Oysaki sen hep yaktın, yıktın hayatımı

Oysaki sen hep tükettin saadetlerimi

Git, gelme artık ömrüme

Çaldığın yeter artık ömrümden

Denedim, gördüm ve baktım

Sensizken daha huzurlu kaldım ben.

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

 

                      Aşk çiçeğim… (bir şarkı daha)

 

Aşk bahçelerimde

Tüm çiçekler soldu zannederken

Birde ne göreyim

Sen açtın o bahçemde

Aşk çiçeğim nergis

Güzel kokunla her sabah

Her gün

Ve her akşam

Yeni bir güne

Başlamak ne hoşmuş seninle

Sakın solma,

Gitme,

Üzülme

Bende asla soldurmam seni

Kal benimle merak etme

Bende soldurmam seni asla.

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

 

 

 

                                 Romanımdın…

 

Sen benim

Okumayı

En çok sevdiğim romanımdın

Fakat

Ben ise

Senin için

Senin o okuduğun romanında

Bir virgül

Olarak kaldım sadece!

Seyirlikti bir an

Baktın

Ve

Geçtin gittin

Alıp gözlerini üzerimden...

 

                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                           Süpür kederleri kapından…

 

Bir zamanalar derdim ki kim kovalar odalarımdan kederleri

O nice yenilmez zannedilen kahraman savaşçıları

Yerle bir eden kederleri kim kovalar odalarımdan…

Merak ettiğimden dolayı değil

Soruyorum size, şimdi nerelere gittiniz kederler!

Sizi özlemedim

Her neyse

Sadece sizinle alay ediyorum

Yendim sizi

Bana yenildiniz artık.

Hey,

Sizler,

İnsanlar,

Büyük birer kahraman mı olmak istiyorsunuz

Peki öğleyse

İşte size fırsat

Sizlerde o sizi tembelliğe

Yalnızlık hapsine atan kederleri,

İyilik yapmakta geriye atan kederleri terk etmeye var mısınız?

Bunu öğrenince hepiniz birer kahraman olacaksınız.

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

                      Dikiş tutmadı mutluluk bende…

 

Dikiş tutmadı gitti bu birlikteliğimiz

Bir türlü dikiş tutturamadık beraberliğimize

Mutluluk benden yırtıldı gitti

Söküldü gitti bir-bir benden

Tutsaydı bile

Öğle çabucak sökülür müydü?

Kopar mıydı ki bağlansaydık birbirimize bağımız.

Yırtıldı işte o tüm aşk cümlelerimiz

Tam orta yerinden

Koptuk orta yerimizden

Tam da orta yerinden yırtıldı,

Kopar mıydık ki birbirimize bağlansaydık

Kopmaz sökülmezdi aşk bizden

Bağlansaydık sıkıca birbirimize.

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

 

                         Kederli bir Aşktan kalan…

 

Bu üşüyen yaralı kuşa merhamet göster

Ey yar

Ah senin yüzünden bir hayat daha sönmek üzere

Sokakta bir ateş ışığında ölüm dansı eden kelebekler kadar

Bu üşüyen yaralı kuşta senin nazarından ölmek üzere…

Kelebekler nereden bileceklerdi ki ateşin

Merhametinin olmadığını

Kelebekler yanıldılar

Bedeli yanmak oldu,

Ben yanıldım

Bedeli bin keder oldu,

Ve nihayet

Aynada baktığım o solgun resim

Kederli bir aşktan arta kalan.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                               ☆☆☆

 

 

                        Erkenden ihtiyarladı çocuklar…

 

Ben bir şair olarak

Bir savaşın içerisinde gördüğüm

Yapayalnız kalmış bir kız çocuğunun yüzünde dünyayı

Kalbini okudum çocuğun o an

Sanki diyordu ki

Çocuklar kendilerini inandırmışlar,

Kendi kendilerine diyorlar ki

Anne ve babalarımız

Allah tarafından bizleri korumak için görevlendirilen

İnsansı meleklerdir

Evet,

Haklısınız çocuklar

Anne ve babalarınız

Allah tarafından sizi korumak için görevlendirilmiş meleklerdir,

Fakat

O çocuklar şunu hesap edememişlerdi

Acımasız zâlim zorba insanlar savaş çıkarttıklarında

O anne baba nâmında ki meleklerin

Artık onları korumaya güçlerinin yetmeyeceğini,

Bana o kadar çok uzaksın ki çocuk

Ellerimi uzattım

Fakat

Aramızda

Binlerce kilometre mesafe vardı

İsterdim seni çok çekip çıkartmayı o felaket meydanından

Fakat olmadı, özür dilerim çocuk, özür dilerim…

 

                                   ☆☆☆

                           Kiralık akıllar…

 

Siz kendilerinizi hür zannederken Sizler hiç kendinizin bir sistem tarafından Köleleştirildiğinizi düşündünüz mü?

Bunu sorguladınız mı hiç sizler. Sizler farkına varmadan bir gurup tarikat, bir gurup parti, bir gurup cemaat, bir gurup hizip, bir gurup sistem Veya herhangi birileri tarafından zihinlerinizin yönlendirildiğini hiç düşündünüz mü? Köleleştiriliyorsunuz farkında mısınız? Siz köle misiniz? Bunu kabul etmeniz onursuzluk değil de ya nedir. Hür veya köle olup olmadığınızı hiç sorgulamak aklınıza gelmedi mi? Bakınız sizleri yoktan var eden Allah bile sizleri köle olarak yaratmıyor ve sizlere kölelerim değil de, kullarım diye hitap ediyor hürriyet veriyorken sizler nasıl oluyor da insanların köleleri oluyorsunuz hiç olacak iş mi Allah aşkına! Bu sizdeki fikirleri bir düşünün gerçekten size mi ait, bu sizde bulunan fikirleri gerçekten kafa çatlatırcasına mı buldunuz, yoksa bir sistemin size aşıladığı size kendinizinmiş gibi hissettirdiği fikirler mi şu an sizin savunduklarınız! Sistemler sizi yönetmek istediklerinde ilk önce sizi avlamak için sizin değer verdiğiniz, uğruna öleceğiniz davalarınızla sizi kandırmaya gelirler, sizdenmiş gibi gelirler ve öğle bir gün gelir ki artık gazetelerde sokaklarda en mâsum insanları zâlim olarak gösterilir de siz inanır hâle gelirsiniz. Siz hiç düşündünüz mü zihinlerinizin başkaları tarafından yönlendirildiğini! Başkaları tarafından yıllarca size dayatılan fikirleri mi yoksa kendi anladıklarınızı mı taşıyorsunuz o kafanızın içerisinde. Sizler aslında yıllardır başkalarının fikirlerini hayatlarını kendinizmiş gibi benimseyip yaşıyorsunuz. Başkalarının akıllarını kiralayarak kendi kafanızın içerisine yerleştiriyorsunuz, peki sizin aklınız yok mu? Kalmadı mı? Düşünün ki O yaratıcımız sahibimiz olan Allah bile biz insanları kendisine hürriyeti ellerinden alınmış zavallı birer köle muamelesi yapmak yerine O şerefli olan hür kulluk insan makamını vererek onurlandırıyor. Peki ya o halde insan neden kendi elleriyle o kendi aklını tutup da başka akılların emrinde başka hayatları yaşayıp, kendi hayatını ve kendi fikirlerini üretmeyip, komut yazılı bir makine bilgisayar gibi hareket ediyor acaba bunu hiç düşündünüz mü? Düşünün… Bu sizdeki fikirler sizlere mi ait yoksa sizlere yıllardır dayatılan fikirler mi? Düşünün… İnsan bir an önce ilmi ve hikmeti öğrenip çevresini, kendisini, kâinatı ve yaratıcısını düşünmeye başlasa çok iyi olur. Siz O kendisinden başka ilah olmayan Allah’a bile inanırken bir başkasının istemesiyle dayatmasıyla inanıyorsunuz artık. Kendinize o size ait olan akılla, kendi kalbinizle Allah’a inanmanın vakti gelmedi mi.? Her hangi bir şeye Eğer bir başkasının dayatmasıyla inanmaya başlarsanız o kişiler sizi o inandığınız şeyler üzerinden bir maymun gibi oynatırlar haberiniz olsun. Kendinizi ve Allah’ınızı tanıyıp bulsanız iyi olacak, bir başkasının dayatmasıyla değil, kalbinizle, aklınızla bulup tanıyın… Yoksa başkalarının hayatlarını yaşayarak, başka birilerinin kiralık akıllarını, başkalarının kiralık fikirlerini kullanarak sönük bir zavallı gibi çekip gideceksiniz dünyadan, gayesiz, hissiz, fikirsiz, Aşksız bir zavallı gibi defolup gideceksiniz dünyadan… Ayakta gezinen canlı cenazeler gibi olmuş insanlık, leşten farkı yok insanlığın artık. Bak gör binlerce milyonlarca çocuk mâzlum mâsum kederler içerisinde, acaba insanlar bir robot haline getirilmemiş mi hâlen mi inanmıyorsun çünkü insan dediğin zulme asırlardır kalabilir mi bu kadar sessiz!  Allah’ı ve peygamberi anlayacak bir akıl gerek! Ne diyeyim, Allah aklınızı başınıza aldırtsın…

                  ☆☆☆

                      Gelsen… (bir şarkı daha)

 

Kapandı tâlihim

Aşktan yana

Görmüyor musun?

Vurgunum

Hâlen sana.

Utanmıyor bu kederler

Hiç durmuyorlar da

Oyun oynuyorlar

Sana vebana.

Çok yoruldum

Gelsem

Uzansam yanı başına

Sevmene aç susuz kaldım

Aç kapılarını artık sevgilim ol benim bir ömür boyu.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

             

 

               ☆☆☆

 

 

                       Kanlı oyun dünya sahnesi…

 

Herkes oyununu oynamakta

Dost

Ve

Düşman yakınlığı…

Herkes oyununu oynamakta

Şu kanlı dünya sahnesinde…

Dostunu yakın tut dedi kendine bilge adam,

Fakat

Yine de hikmetli bir ölçüyle olsun bu yakınlık aranızda dedi o bilge adam.

Düşmanını ise

Daha yakın tut dedi kendine,

Yakın tut ki kendine düşmanını onun o öldürücü tuzaklarını hamlelerini daha yakından keşfedebilesin.

Fakat

Yine de hikmetli bir ölçü kullanmayı da ihmal etme.

Ne gerçektir ki bir başkalarının tuttuğu ipte cambazlık yapıyorlar,

Fakat ben bir başkasının tuttuğu ipte oynamam diyebilmelisin kardeş…

Cambaz değilim ki

Benim sizlerle ne işim olur ki diyebilmelisin.

Ayrıca

Birde o cambazları seyrederken ipi tutanları göremeyebilirsin,

Cambazları oynatanları da göremezsiniz sizler,

İşte filmin en can alıcı noktası da burasıdır, sizler göremezsiniz çünkü çocukluğunuzdan bu yanı aklınızı aptallıklarla doldurdular, sizleri anlamsızlaştırdılar, o sanatkârımız olan O kendisinden başka ilah olmayan Allah’ımızı bile sizlere şaşırttırdılar. Aptal yerine koyuluyoruz.

Kaç kukla, kukla olduğunun farkındadır ki işte sizi bir kukla gibi oynatıyorlar.

Tüm bu olup bitenler var ya neye benziyor biliyor musunuz, delilerin kendilerinin akıllı olduklarına inanmaları kadar acı

Ve komik…

Herkes oyununu oynamakta…

Dünya bir oyun alanı değildi

Fakat

Herkes oyun oynamakta…

Kimilerine, ne melekler

Ve nede şeytanlar bile dost olmazlar

Çünkü zâten şeytan sadece kendisiyle dosttur. Neden mi?

Allah gibi kudretli güzel bir varlığın dostluğundan kovulan size hiç dost olur mu ki aptallar…

Ben zâten bir aşk budalasıyım nerden bilirim ki öğle değil mi?

Kibir haset sebebiyle cennetten kovulanlar size hiç dost olur mu ki aptallar…

Herkes oyununu oynar…

Dünyayı bir kumar masasına çevirdiler,

Fakat

Ben kumar oynamam, kumar oynamak için gelmedim dünyaya diyebilmeli insan.

Peki, Bunca oyunun hilenin içerisinde

Peki, benim oyunumu kim oynayacak ben oynamaz isem derseniz eğer,  benim oyunumu bu insanlar gibi, iblisler gibi kumarbazlar değil de, oyunlara bile hükmedebilen bir oyunbozan oynar benim oyunumu, işte böyle söyleyin, oyun bozmayı öğrenin.

Yasaları koyucu oynar benim oyunumu deyin onlara.

Hadi var mısınız?

Şimdi öyle söyle ve kurtul tüm o içerinde ki kargaşalarından kederlerinden.

Oyunlarını bozmayı öğren kumarbazların.

Ben ruhumu iblis ile kuklacılara kiralatanlardan değilim diyebilmelisin onlara artık

Ve o başkasının hayatını yaşayanlardan da asla olamam diyebilmelisin sen onlara artık.

Herkes oyununu oynamakta…

Hamlelerim şimdi küçük gibi

Fakat

Şah çektiğimde

Görürüm ben sisin o yenilginizi…

Çünkü ben kudretli bir oyunbozanın kuluyum,

Kudretli bir sanatkârın,

Kudretli en aziz bir sanatkârın kuluyum…

Herkes oyununu oynamakta…

Fakat

Şah çektiğimde

Görürüm ben sizin o yüzünüzü,

Oturarak karşılıklı gülerim sevgilimle

Sizin o şaşkın kaybetmiş yenilmiş halinize o an…

Şah

Ve

Mat!

 

                      

 

                                ☆☆☆

 

                           Kendini bulmak…

 

Genç bir şair dedi ki

Solmuş yüzünü

Tutarak aynalarda

Nereden bilebilirdim ki

Haklıların

Ve mazlumların intikamını

Ben alacağım.

Oysaki

Ben

Yersiz

Yurtsuz

Günahkârın biriyim

Ve

Aşk budalasının tekiyim.

 

                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

                  Hayatımdan inmek mi istiyorsun…

 

Başkalarının

Benim hakkımda söylediği yalanlara inanacak kadar sevmemişsin mâdem beni,

E o halde yıkıl karşımdan

İn hayatımdan, birde hesap mı soruyorsun benden

Beni sevmeyen benden hesap vermemi isteyemez.

Hayatımdan inmek isteyen kim varsa eğer

Müsait bir yerde inecek var desin yeter ki

Kimseleri yarı yolda bırakmadık ki onları da

Yarı yolda zorda bırakmayız elbet.

Fakat

Hayatımızdan inmek isteyene de

Engel olmakla o zulmü ona yapmayız,

İnmek isteyen var mı? İnebilir kalbimizden, zorlamak yok.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               ☆☆☆

 

 

                     Beni kendine Âşık ettirmeden…

 

Sevgilim olmayacaksan benimle eğer

Lütfen haydi çabuk uzaklaş karşımdan

Kendine âşık ettirmeden beni

Aman Allah’ım

Bu ne kadar çok güzellik

Şirinlik

Ve gülen gözler nede güzel öğle

Bir ömür yaşamak isterdim beraber seninle

Aziz bir sevgili gibi olmak isterdim sana ben

Aman Allah’ım

Bu ne güzel bir akıllılık

Ve o güzelliğin yanında erdem,

Ah endam

Ve yanında cilve,

Etkileyicilik desen tavan yapmış,

Sana söylüyorum a kadın

Sevgili olmayacaksan benimle eğer

Lütfen haydi çabuk uzaklaş karşımdan

Kendine âşık etmeden beni…

Bir an olsun seni düşünüyorum,

Yalan söyledim

Her an olsun seni düşünüyorum

Hayal ediyorum seni

Kederlenmiyorum ben bunu yapmakla

Seni hayal etmekle kendimi

Mutlu ediyorsam her an

Bu gerçek bir sevgidir

Çünkü gerçek sevgiler keder vermezler asla…

Eğer bir şeyler tükeniyorsa da

O da aşk değildir zâten.

Eğer bir şeyler mutsuzluk veriyorsa

O da sevgi değildir zâten.

Ve bâzen de

Kendime sevmek senin neyine diyesim geliyor

Böyle söylüyorum hiç sorma gitsin.

Sen onu bunu bırak da

Sana söylüyorum a kadın

Sevgilim olmayacaksan eğer benimle, l

Lütfen haydi

Çabuk uzaklaş karşımdan

Âşık ettirmeden beni kendine…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               ☆☆☆

 

               Ruhsal hastalıklar en büyük tehlikedir…

 

Dedikodu, haset, iftira büyük kirli bir savaş taktiğidir aslında. Dedikodu, haset, iftira gibi benzeri mânevi ruhsal hastalıklar bir insanı, bir aileyi ve hatta koca bir milleti devleti devirip yerle bir edebilen büyük bir zaaf, hastalıktır. Ve bu ruhsal mânevi hastalıklar düşman elinde, hatta strateji oyunlarını iyi bilen zâlim bir düşmanın elinde büyük yıkıcı bir silaha dönüşerek, mânevi kutsal değerlerden uzaklaştırıp insanları, aileleri, milletleri, devletleri çökerterek, yıkmak bölmek parçalamak için kullanılmaktadır. Evet, yanlış anlamadınız o dedikodu, haset iftira gibi ve benzeri mânevi ruhsal hastalıkların özellikle de bir düşman elinde nasıl büyük bir tehlikeli soğuk sıcak bir savaş oyununa dönüştüğünü şimdi daha iyi anladınız öğle değil mi? Düşününüz… Dedikodu, haset, iftira, gibi hastalıklarla erdemlice mücadele etmek büyük bir ibadet değil midir?

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

               ☆☆☆

 

 

 

                   Huzurunda eğileceğim tek sevgi…

 

Birçok sevginin,

Onlarca büyük sevginin uğrunda savaşlar verdim

Gerektiğinde kanlı savaşlarda verilebilir bunun farkındayım,

Birçok sevginin uğrunda sonucu ölüm ile tükenecek savaşlarda verdim bununda farkındayım

Fakat

Üzerine bastırarak söylüyorum ki

Ve asla O tek bir sevgi hariç

Hiçbir sevginin huzurunda da eğilmedim,

O uğrunda savaşlar bile verdiğim sevgilerde dâhil olmak üzere,

Huzurunda eğilebilecek

Huzurunda ölünebilecek tek bir sevgi varsa

O da tek yaratıcımız sanatkârımız olan Rab ilah Allah’tır. Zâten o da Aşkımın yegâne tek sahibidir.

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                                 Saadet mi?

 

Mukaddes bir sevgi uğruna

Mukaddes bir gaye aşk uğruna hikmetlice yaşamak saadettir bunlar için yaşamak huzurdur ben bunu yaşadım biliyorum.

Mukaddes bir sevgi

Mukaddes bir gaye aşk uğruna hikmetlice ölmek saadettir huzurdur ben bunu anlayabiliyorum, hissediyorum.

Bundan gerisi ise

Acı bir yaşamak

Zehirli bir hayat

Hiçlik

Hiçlik

Hiçlik

Boşluk

Ve boşluk.

 

                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

                   Tövbeler kabul edilmek içindir.

 

Benim için diyorlar ki

Kendisini büyük bir şair zannediyor deli mücrimin birisidir,

Alt alta saçma sapan cümleleri dizmiş yazmış diyorlar,

Bende onlara diyorum ki

Cümleler alt alta dizilmeden yazı, yazı olmuyor

Fakat

O saçma sapan dediklerinizin saçma sapan olduklarını

Kabul etmiyorum çünkü

Ben aziz bir Aşk için yola çıktım

Ve işte o aziz Aşk huzurunda emekleyen bir çocuğum ben hâlen,

Her ne cümle kullandıysam da onun için kullandım,

Bu sebeple benim savunmamı yapması için

O aziz sanatkârım olan Allah’a havale ediyorum sizleri.

 

                                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                    Aşk çiçeğim…(bir şarkı daha)

 

Aşk çiçeğim nergis

Bu sabah erken açtı gözlerini gülücüklerle,

Yüzüm gülümsedi

O aynalarda solgun kederli yüzüm,

Ruhum huzur buldu,

Ah, Aşk çiçeğim benim

Yüzüme gülümse daima

Üzüntü yakışmıyor sana

Üzülme ah benim aşk çiçeğim

Aşk çiçeğim nergis

Bu sabah erkenden açtı gözlerini gülücüklerle

Yüzüm gülümsedi

O aynalarda solgun kederli yüzüm,

Ruhum huzur buldu böylece.

 

                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

                       Şüphe mi? Olmalı fakat…

 

Kuşku ile şüphe gerçektir

Faydaları vardır ve hikmetli ilimle çözülüp anlaşılabilir

Fakat

Kuşku ile şüphe de

Tek mutlak gerçek değildir.

Aşkından şüphemi ediyorsun

Eğer aşkından şüphe ediyorsan

O aşk, Aşk değildir.

Sevgimden şüphemi duyuyorsun

Eğer sevgimden şüphe duyuyorsan

Defol git,

İşte bu kadar basit konuşurum

Çünkü sevgimden şüphe duyup küçümseyene

Bende ancak bir kibrit çöpü muamelesiyle yakar atarım.

 

                                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               ☆☆☆

                        Aşk hamle yaptığında…

 

Neden benim felsefemi

Susturabilmek için

İhtilal planları yapıyorsun,

Sana hissettiğim Aşk duygumu

Darmadağın

Ve

Paramparça edebilmek için mi bu ihtilal planın,

Yapma bana bunu

Zorbalık olur bu yapacağın,

Aşkta zorbalık olmaz,

Aşk zorbayı istemez hayatında biliyorsun. Hepimiz beklemede!

Aşkta ihtilal hamlesini doğru hikmetli yapan kazanıyor,

Evet, Haklısın, fakat ihtilal sırası Aşk’a geldiğinde,

Hamle sırası Aşk’a geldiğinde hangi kudret durur ki karşısında!

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

                       Astronomi ile astroloji…

 

İnanmak ya da inanmamanın yolu, anlamak ya da anlamamaktan geçer. Astronomi burçlarına inanıyorum, onlar göğün üzerinde yıldızlar topluluğudur, Çünkü onlar göğün haritalarıdır, bilim insanları onları harita olarak kullanırlar, bizim emrimizde faydalı cansız varlıklardır,  insan üzerinde tasarruf kudreti asla yoktur. Fakat Astroloji masallarının burçlarına inanmıyorum Çünkü Onlar kocaman birer yalandır. Astroloji bir bilim değil, yalancı falcıların atmasyonları, şöhret para tuzağıdır. Ben ancak akıl ile kalp burcuna inanıyorum. Yıldızların hepsi de insanın emrine verilmişken o yıldızlar burçlar kim oluyorlar ki benim bedenime ruhuma hayatıma yön verip tasarruf edebilsin, ancak benim hayatıma yön verecek bir beşer varsa o da aklım ile kalbimdir, aklım ile kalbimin gıdası hikmetli ilimdir. Yıldızlar ise kördür. Aklı olana bir işaret yeter.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

                        İstanbul ile kadın…

 

Bir türlü

Kendimi sana sevdiremedim ya

İçime dert oldu

Ne zor kadınmışsın.

Evet,

Doğru ben söylemiştim şunu

Kadın dediğin

İstanbul gibi olmalı,

Öğle İstanbul gibi bir kadını da

Ancak Fatih gibi biri fetih edebilirdi,

Demek ki hâlen Fatih olamamışız

Fatih olabilseydim eğer

Sende çoktan benim olmuştun ya

Hadi neyse…

 

                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

Yazar, şair Nafiz coşkunun, yayınlanan diğer kitapları:

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ve aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…             

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…

 

 

 

                                                  SÖZLÜK:

...

(A)...Ab-ı hayat: bengi su, ebedi hayat suyu, cennet, hayat için yaşam için değerli olan.../...Acve hurması: medine de yetişen ve bazı zehirlere karşı panzehir ilaç olabilen tatlı bir meyve..../...Ad kavmi: hud peygamberin tebliğ için gönderildiği kavim.../...Âfak: görünen, ufuklar, göz önün de olanlar, objektif.../...Adalet: olması gerekenin olması gerektiği yer de olmaz. hak el de etmek, herkesin hakkını vermek.../...Agah: uyanık, haberli.../...Agora: pazar yeri, halkın toplandığı meydan, büyük alan.../...Ahenk: uyum.../..Ahd: söz.../....Ahmak: anlayışsız.../...Aksiyon: kudretin iş üzerin de ki tecellisi. hareketlilik. işler de devamlılık.../...Ampirik: Lügat, ampirik bilimini de şöyle tarif eder; ''Matematiksel metotlu bir öğrenime deyi de, görerek İşiterek bellenen deneylerle bulunan formül tecrübeye(deneye)görgüye deneyime dayanmaktadır.../... Anarşi: hukuk dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Anarşist: hukuk dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Arhia: hâkimiyet.../… Arı'lanmak: pak, temizlenmek, boş, çıplak.../... Aristonikos: miladdan önce putperest roma için de yapılan en büyük ihtilallerden birini yapmıştır, kendisi bir gladyatördür, köleleri gladyatörleri alarak ihtilali başlatmış ve güneş devlet adın da bir ideali olan kahramandır. kendisi yakalanınca romaya getirilip işkenceyle öldürülmüştür,. Arş: yukarılar, sema, gök.../...Arz: yer yüzü.../..Arzın dürülmesi: yolculuğun sürati, rahat kolay olması bu sone de bu anlam da kullanıldı .../...Arş'ı azam: Allah'ın kudretinin tecelli ettiği yer.../...Asabiyet:Zulüm de kavmine yardım eden ve zulmünü de destekleyen.../....Asalet: temiz soyluluk köklü.../...Asayiş: rahat, huzur, güven. kanuna uygunluk.../...Asil: asaletli.../......Aşk: sevginin en ileri derecesi, candan sevmek ve allaha duyulması geren bir tutkulu bağlılıktır çünkü sevginin en ileri derecesiyle ancak o sevilmeye layıktır.../....Aşikâr: açık, ortada.../...Attar: güzel koku satan yer.../...Ayaz: Ayaz: ay gibi parlak, soğuk, kuru havadaki soğuk.../...azizün züntikam: allah'ın intikam alışı.../...(B)...Başak: ekin tarlaları, buğday gibi ekinleri taşıyan koçan.../...Bedahat: açıklık.../...Bedi: ebedi ve güzel olan.../...Beliğ: meramı eksiksiz ve noksansız güzel doğru söylemek, etkileyici söz sanatı. içe işleyen söz sanatı.../...Belkıs: Kuran’ı kerimde anlatılan sebe kraliçesi.../...Bengi su:  ab-ı hayat, hayat suyu, yaşam suyu, hayat için değerli olanlar, cennet.../...Bereket: ilahi hayrın devamlı ve kararlı olması, ni'met, bolluk, feyz, çokluk.../...Beyan: açmak, açıklamak, kelimeler, sözler, fıkıh, tercüme etmek.../...Beynel havfi ve'r-reca: Ümit ve korku uyumuyla ahirete hazırlanmak.../...Beyza: beyaz, parlak.../...BİYOM: canlı, canlılar topluluğu. (Canlıları bir ara da tutmak projesi.) Biom; Organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatistiksel yöntemlerle anlatılmasını sağlayan bilm dalı, bometry, biom. Birlikdeliği gerçekleştirme projesi. Topluluğu bir canlı  etrafın da tutmak projesi. (canlıları , canlıların biyolojik tepkilerini, zaaflarını, insanları deneysel, tecrübeyle inceleyip, sosyo pskolojilerini metodsal olarak yönlendirip yönetebilmek projesi) Biyom, biyosferin aynı iklim koşulların da ve aynı bitki örtüsünün egemen olduğu çok geniş bölümlerini belirten çevre bilim terimidir. Yeryüzün de ki birbirine bitişik benzer yayılmış yaşam alanları olarak da tanımlanır. Biom , (Biometry): İnsan hayatının muhtemel ömrünü ölçme ilmi. Canlılar. Barış için ortaklık merkezinin kısa yazımı. genelkurmay bünyesinde faaliyet gösteren uluslararası bir eğitim merkezidir. Biyom: organizma da oluşan biyolojik sorunlara istatiksel yöntemlerin uygulanması ve ayrıca organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatiksel yöntemlerle yöntemlerle anlatılmasını sağlayan bilim dalı.…/…Bostan: güzel kokulu çiçek meyve bahçesi.../...Bucak: her yer de, her taraf da.../...Buğz: düşmanlık duymak, sevmemek.../...Buhran: sıkıntı.../...Brütüs: bir zaman roma imparatoru culyüs sezarın oğlu ve babasını öldürerek imparatorluğu almıştır.../...Burç: yıldız toplulukları. bilim insanlarının gökyüzü haritası olarak bu yıldız topluluklarına bir isim vererek bir harita olarak kullanırlar.köşk, yüksekler.../...Buse: öpmek.../...(C)..Cedil: arabca bir kelimedir mücadele demek. bu daha çok fikir mücadelesi ilmin de kullanılan konuşma savunma ikna etme. delilleriyle akla hitab etme ilmi, mesleğidir.../...Cehd: çalışmak, güç, gayret.../....Cemad: cansız.../...Cendere: baskı, dar, sıkıntı, zorluk.../...Cenub: güney. güney rüzgârları. cennet rüzgârları.../...Cevher: kendi özellikleriyle var olan. soydan gelen değer. değerli. kıymetli. elmas. yakut bakır cevheri. ruh. öz.../...Cihad: İyilikleri yaymanın mücadelesi.../...Cihet: yön, yön tayini.../...Cinayet: kötü olan her iş.../...(D)...Demos krotos: demokrasi, halk idaresi.../...Din: kanunlar, hukuk, ceza, mükâfat, ödül, ecir, yasalar, arzular, istekler. Allah'ın dini olan islam ise Allah'ın biz insanlara seçtiği emirler temiz yasalar.../...Din günü: cennete ve cehenneme gireceklerin belli olacağı ilahi mahkeme.../...Diyalog: konuşmak ve konuşturmak, karşılıklı konuşmak, .../...Duha: güneşin kuşluk vakti, yani öyleye bir saat kadar kala bir zaman için de ki vakitte etrafa verdiyi aydınlık.../...(E)...Eda: tarz, duruş.../...Edep: terbiye, eğitim, ilahi hududa riayet etmek, her alan da dğru bir eğitim vermek.../...Efdal: çok faziletli, iyi olan, Ekonomizim; alış veriş, alım satım kültürlerinin, matematikselleştirilmeye ve metotlaştırmaya çalışılan ve içerisin de ampirik bilimi ve kuramların olduğu ekonomi kültür sistemidir.../...Ekonomi: Lügat da ekonomiyi şöyle tarif ederler; ''kural, kelimeler, iktisat! Nispeten sınırlı nicelikte olan eşya ve malların üretim, dağıtım, deyişim ve tüketimine ait kültür kısmı! insani ihtiyaçların karşılanması için gerekli olan mal ve hizmet gurupları ile kaynaklar arasın da ki bağıntıları değişik açılardan inceleyen sosyal ampirik bilimi! ve tutumlu olmak manasına da geliyor, ekonomi ayrıca; Beslenme, yaşama düzeyi, eğitim, sağlık, bakım, konut ve çalışma şartları gibi insani değerler açısından iktisadi düzeni inceleyen iktisat bilimi dalı ve işletme mânasına gelir, iktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faaliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi.../...Elem: ağrı, acı, keder, sıkıntı.../...Endam: boy, vücut.../...Enfüs: içsel, sübjektif, canlar, bir kimseye mahsus görüş enfüsi, ruhla ilgili, mana alemiyle ilgili içsel alemler.../...Erak ağacı: diş temizliğin de kullanılır, hoş kokulu bir sıvısı vardır ve yumuşak püskül haline getirilip hafifçe dişler üstün de bastırmadan gezdirilir.../...Esef: şiddetli hüzün.../...Eser: kâinat, yaratılanlar, keşfedilen, icad edilen,  kişiye ait olan.../...Esvab: elbise.../...Etik: ahlak bilimi, töre bilimi..../...(F)...Fahiş: fahiş iş yapan, zarara götüren aşırılık.../...Fahişe: fahiş iş yapan, çok aşırı giderek zarara giren. kötü işleri yapan. kötülükle ilgili olan. aşırılık.../...Farakliyt: hakkı batıldan ayıran, faruk, seçilmiş, övülen, hamd eden, şefaat eden, Piroklitos, pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan arapcaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir..../...Fasık: günahkâr, kendine başkalarına zarar veren. doğru yoldan dışarı da olan.../...Fasih: çok güzel konuşan.../...Fazl: üstünlük.../...Fazilet: erdem iylik, hüner, değer.../...Fenni ilimler: fizik, kimya, matematik, biyoloji gibi bilimlerin genel adı. maddi sonuçlar el de etmek üzere bili uygulama alanına koyan bilgilerin topu. erdem, hüner.../...Fersah: beş kilometrelik mesafe.../...Feyz: bolluk, bereket.../...Feth: açmak, ele geçirmek, üstün gelmek.../...Fıkıh: derin ve ince anlayış, islam hukuku kişinin lehin de ve aleyhin de olanı bilmesi. meseleleri teferruatıyla düşünmek, anlamak ve açıklamak.../...Fitne: karışıklık, arabozmak, kargaşa, dedikodu, sınav. altını başka maddelerden ayırmak için yapılan işlem. çatışmak. zulmetmek. birilerini zorla ve işkenceyle dininden vazgeçirmeye çalışmak./ ...Fıtrat: yaratılışın özü, temiz, allahın insanı temiz yaratması, islam temizliği hukuku üzere yaratışı.../..Fikir: düşünceler! bilinmeyene ulaşmak için bilinenlerin düzenlenmesidir! akıl yürütmek ve akli bir nazarla bilinendir! akla gelenler, bilinenden bilinmeyene ulaşmak, akıl, akletmek gibi mânalara gelmektedir.../...Fil dişi kule: kendi şahsi davalarından başka kimseyi kabul etmeyen, kendini hapsetmek, kapanmak kendine.../....Firavun: geçmiş zaman bazı kavimler de krallarına firavun ünvanını kullanırlardı ve bu sone de anlatılan firavun kötülüğün temsili bir kral.../...(G)...Gafil: dikkatsiz, kârı zararı ayıramayan, nefsi emmaresine uyarak allahı unutan.../...Gayz: kin.../...Gard: boks sporunda boksörün savunmak ve vuruşa hazır duruşu ve korunmak için kuvvetli ve dengeli bir korunma duruşu. Elleri ve kollarıyla başını ve vücudunun zayıf yerlerini koruma duşu..../...Garip: İşitilmemiş, görülmemiş, ve nadir görülen olay, davranış. farklı bir yaşam tarzı. .../...Gayb: gizli olan, görünmeyen.../...Gazap: öfke, hiddet, kızgınlık, cezalandırmak.../...Gerçek: hakikat, bilgi ve bilinen uyum için de olması, obje ve subje uyum için de olması .../...Gıpta: imrenmek. iyi bir niyetle başkasının güzel bir halinin kendisin de de olmasını arzulamak, (H)...Habbe-i sevda: çörek otu, bazı zehirlere karşı panzehir olduğu söylenmek de ve eczacılık da kullanılmaktadır.../...Hacim: bir maddenin kapladığı yer.../...Hâdim: hizmet eden, çalışan.../...Hafiye: gizli şeyleri araştıran, casus, haber taşıyan.../...Ham softa kaba yobaz: kâinat kitabını ve islamı bilmez cahilce islamı yaşadığını ve anladığını zannederek insanları islamdan uzaklaştıran eğitimsizler, ham softa olmamış medrese öğrencisi demek . kaba yobazlarda islamı kuranı tam okumadan ve üzerin de düşünmeden düşmanlık yapanlar. yobaz da gerici, ayrımcı, fitne çıkarıcı, davranışları kötü olan.../... Hased: Çekememezlik, yani haset ettiği kişinin elindeki nimetlerin, güzelliklerin yok olmasını ister, sadece kendinin olmasını ister.../...Haşmet: büyüklük.../...Hatır: akıl, ilgi, hayâl, düşünce, gönül. fikir. sevgisi için yapmak, hatırı için yapmak. ilham, duygu. sevgi. beklenilen ilgi.../...Hatıra: hatıra gelen. Hatır da kalan. hafıza da yaşamaya devam eden geçmiş bir izlenim, duygu ve heyecanlı olay.../...Havari: yardımcı.../...Haya: haya kelimesi hayattan gelir ve insan de ayıplanmaya sebep olacak şeyin korkusundan doğan ıstırap halidir. suç işlemekten alıkoyucu ruh melekesinin ismi..../...edep, ilahi hudutlara riayet, kötülüğü sevmeyen, kötülüklerden uzak olan insan vasfı.../...Helal: Allah'ın müsaade ettiği şey, kötü olmayan.../...Heme ezost: herşey ondandır.../...Heva: havai, istekler, nefsi emmarenin istekleri, gelip geçici hevesler.../...Hılf-ul fudul:  birbirine yardım etmek, ahdetmek, (Hılf-ul fudul: birbirine yardım etmek, ahd etmek, and, yemin, söz vermek. kötülükleri yok etmek için, yardımlaşmak) fudul, kelimesi ise tek başına kullanıldığın da şu manaya da gelebiliyor; itiyaçtan fazlası, boş işler, boşa zaman harcamak, uygunsuz işler, kötülükle sonuçlanan işler vs vs…../….Hikâye: yaşanmış olayları anlatmak, yazmak, etkileyici olayları anlatmak.../...Hikmet: düşünmek, Başlangıcı düşünmektir ve şartı ise akıl ve doğru tercihtir. Faydası ve gayesi bilinerek kati bir isabetle yapılan fiile hikmet denir. Fiilin sebep olduğu faydalara ve gayelere de o fiilin hikmetleri denir. İşlerde sağlamlık, bir kimsenin lehinde ve aleyhinde olanı bilmesi, Kuranı kerimin hikmet ilminin manası, Allah ve kâinat ve özellikle insan ve insanların arasındaki işler ve bağlar. Yaratılmışların yaratılışındaki ilahi gaye.../...Hukuk: yasa, haklar, kanun, arzu, istek.../...Hüküm günü: Din günü, kıyamet sonrası insanlar tekrar diriltilip toplanarak çıkarılacakları ilahi mahkeme.../...Hürriyet: insanın kendi hukukuna sahip olması ve başkalarının da hukukunu koruması ve adil hukukla yönetilmek.../...Hüsran: zarar. mahrumluk.../......(I)...Islah: iyileştirmek, kusurları gidermek.../...(İ)...İcaz: az sözle çok şey anlatmak.../...İnkılab: alt üst olmak değişmek, halden hale geçmek..../...İcra: bir işi yürütmek. bir işi bir işe bağlamak.../...İçtinap: sakınmak.../...İçtimai: sosyal.../...İdeolocya: sistem. bir şeyin en doğrusunu elde etmeyi gaye edinmiş fikir programı. fikir sistemi.../...İdrak: anlayış.../...İffet: ahlak, namus, haya, ilahi sınırlara uymak.../...İfsad: bozmak, zarar vermek.../...İflah: halini düzeltip selamete çıkmak, kurtuluşa ermek.../...İhkâm: sağlamlık, muhkem bilgi.../...İhlas: doğru, temiz sevgi ve içten gelen saf duru bağlılık ve Allah emrettiği için ibadetleri yapmak.../... İhtilal: Bir bünyenin kendi için de kendi öz nizamını sarsıcı ve yeni bir nizama yol arayıcı her hareket.../...İhtisas: belli bir ilim sanat dalın da yeterli bilgi edinmek. uzmanlaşmak.../...İkmal: tamamlamak.../...İktisad; İktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi ve lüzumundan fazla veya noksan harcamaktan kaçınmak. tutumlu olmak. israf etmeden harcamak.../...İlim: bilmek, dünya ve ahretle alakalı, kâinatla alakalı gerçekleri bilmek. ayrıca 60 nolu sonede ilim ve şiir başlıklı sone de üstad necip fazıl ilim hakkındaki sözlerine bakılsın. kanunlarını mücerret tefekkürden alıp onları bir takım sûri nisbetler için de kalıplaştırmak.../...İlla: arabca bir kelimedir ve ''başka'' anlamın da kullanılır.../...İltica: sığınmak.../.İnbisat-ı külli: sürekli genişlemek, açılmak ölümcül.../...İnkıbaz-ı külli: sürekli daralmak, tutulmak, ölümcül daralmak.../...İnfak: nafaka vermek. beslemek, geçindirmek. sadaka vermek. ihtiyacı olana yardım etmek.../...İmaj: zihin de canlandırılan görüntü. hayâl, imge, görüntü, zihin de planlamak.../...İnsaf: merhamet, adalet üzere hareket.../...İrfan: bilmek, anlayış, zihin, kemale ermek, sırları ve gerçekleri kavramak.../...İrşad: erdirmek, varılması gereken yere vardırmak, açıklamak ve doğru yolu göstermek, doğruyu anlatmak.../...İrtica: geriye gitmek, yeniden ayrılarak gerilemek, ilerlemek.../...İsnat: nispet, bağlamak.../...İstidat: kabiliyet.../...İstişare: meşveret etmek, fikir danışmak.../...İştiyak: fazla arzu, özlemek.../...İtikaf: bir şeyden ayrılmak. dini anlam da ise şöyledir; bedenen ruhen temiz bir niyetle oruçlu veya oruçsuz bir an veya belli zamanlar da ibadet tefekkür ilim uğraşmak için Allahın rızasına ulaşma sebebiyle yapılan bir ibadet( ramazan ayın da oruçlu yapılır ve belli kuralları vardır).../...İttifak: anlaşmak.../...İzzet: değer, güç, kıymet.../...(J)....Jurnal: gazete. Dairelerde memurların imzaladıkları gelip gitme listesi. Polisçe bir olay üzerine düzenlenen rapor. Günlük olaylar yazılan hatıra defteri. Hafiyeliği iş edinmiş kimselerin biri için kötüleyerek çeşitli yerlerle yaptıkları haber verme yazısı. Gemi. İşaret. Bir kimseyi kovalama, yazısıyla ele vermek.../...(K)...Kabz: tutulmak.../...Kader: ölçü, miktar, takdir, tayin. Allah'ın ezelden ebede her şeyi bilmesi ve her şeyi yaratması.ve insan da bu her şeyin yaratıldığı kader de doğru ve iyi olanı tercih edebilmesi gerekiyor..../...Kara sevda: Melankoli: ruhça ve bedence çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak.../... Karbon: kimyasal element. Doğada veya maden kömürü, linyit antrasit gibi şekilsiz bir halde bulunan ve kömürlerin temel maddesini meydana getiren ametal basit bir cisimdir. Arı olmayan karbona da kömür denir./...Kari: okuyucu.../...Kavram: bir meseleyi veya herhangi bir şeyi nitelikleriyle nicelikleriyle anlamak kavramak.../...Kaza: hüküm beyan ilan, yaratmak. bir şeyi hareketle tamamlamak. kazayı bir pırograma benzetirsek zamanı geldiğin de Allah'ın takdiri ve insanın kaderden cüzzi iradesiyle seçtiğiyle o programın devreye girmesi.../...Kâbe: mekke şehrin de bulunan ve yeryüzünün ilk kurulan mescidi, ibadet yeri.../...Kainat, kozmos. yaratılan her şey.../...Kâmil: olgunluk bilgelik, fazilet, erdem.../...Kamu: bir ülke de ki halkın tümü.../...Kanaat: helal temiz olanlarla yetinip ve pis haram olanı istemeden temiz olanları tercih etmek.../...Kanaviçe: kanavalı işlemeli tül. edebiyatta; ön örgü: bir eserin planı, sanatçının gereken şekil ve süslerle doldurarak eseri meydana getirmek üzere kurduğu çatı.../...Kemal: olgunluk, fazilet, erdem, iğlikler.../...Karun: musa peygamber zamanın da yaşamış, zengin, peygamber Allah'a iman etmesini ve zenginliğiyle fakirlere yardım etmesini teklif ediyor ve karun bu daveti reddediyor, hazinesiyle birlik de yere batırıyor Allah onu. Kuran ve kuran tefsirlerine bakın.../...Kerem: izzetli, şeref, kuvvetli, cömert.../...Kerim: her şeyin iyisi, faydalısı. faydalandıran, iyilik veren.../...Kesbi: kazanmakla ilgili.../...Ketûm: sır saklayan.../...Kınamak: kınamak eylemi, ayıplamak, yapılan bir işin kötü görüldüğünü bildiren söz eylemi.../...Kibar: Büyükler, olgunlar, kemal bulmuş, güzel davranışlı.../...Kibir: büyüklük, kendini üstün görmek, kendinde olan nimetleri kendinden bilip hakkı reddetmek.../..Kibriya: Allah'ın azameti. büyüklüyü.../....Kuba mescidi: peygamberin kâbeden, mekke şehrinden medine şehrine hicret ettiği sefer de kurmuştur.../...Kudret helvası: İsrail (Yakup) oğulları, Musa peygamberden farklı yiyecekler istemişlerdi ve bir mucize olarak Allah bıldırcın ve kudret helvası verdi.../...Kûr'an'ı kerim: cem etmek, tefekkuh etme, dağınık parçaları bir araya getirip bir bütün hasıl etmek gibi manalara gelir. her şeyin iyisi faydalısı, izzetli şerefli olan, Allah'ın kelimeleri emirleri hukuku ..../...Külliyen: devamlı../...Kültür: ''Bir topluluğun tinsel özelliğini, duyuş ve düşünüş birliğini meydana getiren, gelenek halinde ki her türlü yaşayış, düşünce ve sanat varlıklarının topu! İnsansal toplum mirası! gerekli bilgileri edinerek, muhakeme, zevk ve eleştirme yeteneklerini geliştirmiş olma hâli! belli bir konu da edinilmiş geniş ve sistemli bilgi! insan eliyle yapılmış ve araların da ortak nitelikler bulunan bir eşyalar topluluğuyla belirlenen, gelişen dönemi.../...Küstah: saygısız, laubali, karşısındakini kıran.../...Kozmos: kâinat.../...(L)...Lâ'l: kırmızı.../..Lâle: halka.../....Latif: latife, yumuşak, nazik, ince, meselelerin inceliklerine vakıf olmak, ince anlayışlı, ruhla ilgili, inceliklere nüfuz eden.../...Laübali: saygısız ve kaygısız, kaygı ise endişeyle karışık üzüntü tasa.../...Lisan: dil, lehçe, konuşulan dil.../...Lûtuf: iltifatla muamele eylemek, iyilik, iyi muamele, güzellik özel seçkin ayrıcalıklı muamele.../...(M)..Mağfiret: Allah'ın günahları affetmesi. kulunu sevmesi. kulunu mükâfatlandırması, cennete alması.../....Mahfuz: saklanmış. korunan. muhafaza edilen.../...Mahşer: kıyamet sonrası insanların diriltilip toplanacakları yer.../...Makale: söylenen söz.../...Makul: aklın kabul edeceği, akla uygun.../...Mana: bir sözden veya bir şeyden anlaşılan.../...Manolya: hoş kokulu ve yaprakları büyük bir çiçek ve ağaçları küçük ve büyükçedir, deniz kıyısı şehirlerde görülür daha çok..../...Mansur: galib, yardım görmüş.../...Mantık: doğru fikri bulma ilmi.../...Manzum: vezni ve kafiyesi olan söz. vezn tartmak ölçmektir ve kafiye ise mısra sonların da ki ses benzerliğidir.../...Maraz: hastalık.../...Marifet: bilmek, hüner, ustalık.../...Mârifetullah: Allah’ı isimleriyle bilmek.../...Muhabbetullah: Allahı bilmek ve emirlerine itaat etmekle Allah'ı sevmek, aşkla bağlılık.../...Mâsiyet: günah, kötü, zararlı işler.../...Mâsûm: günahsız, suçsuz.../...Mazlûm: zulme adaletsizliğe uğramış, sessiz.../....Mecaz: bir kelimenin gerçek manasıyla deyil de benzer bir mana da kullanılması.../...Mecnun: deli, aklını yitiren, idraki şuuru yerin de olmayan .../...Medeniyet: ''bir memleketin veya bir toplumun düşünce sanat Hayatıyla maddi ve mânevi varlığına özgü niteliklerin tümü! uygarlık mânasına da gelmek de ve medeni kelimesine de lügat şöyle der; imar edilen medeniyetin imkânlarından yararlanan veya bu imkânlardan yararlanılan bir ülke de yaşayan! uygar şehirli mânasına da gelmek de.../...Med cezr: çekilen ve yükselen. med çekilendir, cezr ise yükselendir. dünyanın uydusu ay ile denizlerin arsın da ki bir gel git olayı.../...Melankoli: kara sevda. ruhça ve bedence çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak. romantik devir de ağır belirtisiz tatlı bir üzüntüye karşı eğilim, yalnızlık için de hayâl kurmak ve düşünmekten dolayı duyulan zevk.../...Menfa: sürgün yeri.../...Menşur: sultanın emri.../...Meram: niyet, istek, anlatılması gereken.../...Mercan: balık ve ayrıca suyu, taşı, gibi çokluk ifade eder.../...Merhale: konak. derece.../...Meryem: temiz dine hizmetkâr olan, Babasız yaratılan İsa peygamberin annesi( bir adıda betül)iffetli.../...Mesel: meşhur söz, meşhur hikâye, anlatı örnek vermek için.../...Mesih: İsa peygamberin lakabı..../ ...Meşrep: huy, feyz alınan yer, huyların iyi veya kötü olması.../...Meşveret: danışma görüşme meclisi.../...Mezhep: tutulan yol. bir kimsenin bir mesele bir fikir ve bir konu hakkın da ki kendi görüşleri.../...Mevhum: aslı olmayan, evham.../...Mil: binsekizyüzkırksekiz metrelik bir ölçü ve denizciler bunu halen kullanırlar.../...Militan: gayesine tutkuyla bağlı olan.../...Misk: bir cins güzel koku. genel de çin toprakların da yaşayan bir cins geyik türünün göbeğin de senenin belli bir mevsimin de toplanan kandır.kan toplanınca orası şişer ve geyik de şişen bu kısmın düşünceye kadar ondan rahatsızlık hisseder, hayvanın yaşadığı bölge de ki insanlar bu yumurtaların düşmesi için tedbir alır..../...Mizah: nükteli söz, ince manalı söz, latife.../... Mobbing: bir grup insanın, bir kimseye veya başka bir gruba sosyal kabadayılık yapması. Latince kökenli sözcük; psikolojik şiddet, baskı, kuşatma, taciz, rahatsız etme veya sıkıntı vermek anlamlarına gelir. En iyi ifade eden anlamıyla yıldırma veya iş yerinde psikolojik terör anlamlarıdır…./…Mona arhia: tek ferdin hakimiyeti, krallık.../...Mona: tek.../...Monarşi: krallık idaresi, tek ferdin hakimiyeti.../...Muhal: imkansız.../...Muhabbetullah: Allah'ın emirlerine itaat ederek ve aşk ile Allah'ı sevmek.../...Muhakeme: karar vermeden önce iyice düşünmek.../... Muhal: imkânsız.../...Muhasebe: hesap işleri. iç âlemin mimarlığı, dışa yansıyan.../...Muharrir: yazan, yazar.../...Muhyiddin ibn arabi: alim bilge bir insan.../...Mukabele:  karşılıklı.  karşılıklı yapılan iş.../...Murakabe: kontrol etmek, gözetmek.../...Mutabık: uygun.../...Mutabakat: uygunluk.../...Muvazene: nisbetler arasın da ki ahenk.../...Müaşeret: kuranın ve peygamberin sünnetleri emirleri istekleri dairesin de iyi münasebet.../...Mübâlağa: bir şeyi olduğundan fazla veya eksik göstermek.../...Müessir: tesir eden.../...Mücerret: yalnız, saf, soyut.../... Müj: kirpik, sevgiliyi öldüren bakış, kirpiğin kılıcı, duman./..Mükellef: bir işi yapmaya mecbur, vazifeli.../...Mülayemet: yumuşaklık. hislerin davranışların ilişkilerin güzel bir yumuşaklık da oluşu.../...Mümeyyiz: iyiyi kötüden ayıran.../...Münzevi: yalnız, yalnız başına çekilip ibadet eden.../...Mü'min: vefalı, sözün de duran, dostluk da devam eden, ihanet etmeyen, sabırlı, güvenilir, güven veren, dosdoğru olan, Allah'a itaat eden, temiz, ilim sahibi. ayrıca Allah'ın vasfı ve ismidir.../...Münekkit: tenkit edici, eleştiri, yapıcı iyileştirici ö, sağlam eleştiri.../...Müsamaha: hoş görü.../...Müşahhas: şahıslanmış, somut.../...Müteşabih: iki benzerden biri, herkese açık olmayan, mâna, ilim.../...Mütevazı: Kibirsiz, yüce gönüllü, iyinin tarafında ve kötülüğün yok olmasını isteyen, vakarlı.../...Mütefekkir: düşünür.../...(N)...Namus: nomos, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../....Nana: isim, ekmek, arkadaş, sevgili, mübarek bereket, dost vs vs.../...Nankör: gördüğü iyiliği bilerek reddeden ve gördüğü iyiliğe karşılık kötülük yapan ve nimeti inkâr eden, nimetlerin Allahtan olduğunu reddeden.../...Nazariye: yalnız görüş halin de bulunan, teorik.../...Nebz: bir şeyi kaldırıp atmak.../...Necib: soyu ve nesli temiz.../...Nefs: can, kişi, öz varlık, tek ve şahane. Bir şeyin kendisi, ruhun tam(anti) tezi olarak, zıt kutbu olarak ruhla beraber insana verilmiş latife(cisim olmayan, ruhla ilgili)dir nefs.../..../ Nefs-i emmare: insanı kötü isteklere sevk eden ve nefsin terbiye olmamış ilk hali.../...Nemrut: geçmiş asırlar da yaşamış bazı millet, kavimlerin hükümdarlarına verilen ünvan. kral anlamın da .../...Nezaket: yumuşaklık. tedbirle güzel davranış.../...Nisap: ölçü, zekât ölçüsü.../...Nisbet: münasebet, bağlılık.../...Nicelik: bir şeyin sayılabilen, ölçülebilen, azalıp çoğalabilen özellikleri. kemmiyet.../...Nitelik: Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. iyilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi.varlıklar arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren hal.../...Niyaz: yalvarış.../...Nizam: dizi, düzen, ölçü.../...Nomos: namus, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../......(O)...Oligarşi: azınlık zümresinin saltanatı, krallık.../...Oryantalizm: Doğu dilleri ve edebiyatı üzerine bilgi sahibi. şarkiyat uzmanı.../......(P)...Piroklitos: pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan Arapçaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir.../...(R)...Rabb: Allah'ın isimlerinden, terbiye eden, eğiten.../..Rabbani: alim, eğitimci, ilmi ile amil.../....Rabıta: bağlanmak, bağlamak, nefsin iradesini Allah'a bağlamak, kuranı kerim de nisa suresi ayet 200 de rabıta kelimesine bakınız.../...Rahman: Allah'ın isimlerinden, bütün mahlukata rızıkları veren, merhamet eden, yaratan.../...Rahim: Allah'ın isimlerinden, rahmet edici, merhamet eden, öğreten, yollarını gösteren, ve ahirette yalnız mü'minlere merhamet edici.../...Rasülüs-sekaleyn: insan ve cinlerin peygamberi mühammed.../...Remz: işaret, nişan, belirti, iz.../...Riayet: ağırlamak uymak.../...Riba: aldatmak. faiz.../...Rikkat: acımak, incelik.../...Riya: göstermek. göstermenin iyi ve kötü gösterişler vardır, İki yüzlülük de ise hakkın rızasını unutup istemeyip halkın yakınlığına erebilmek için ve gönüllerini çevirmek için çalışan demek bu kötü manası yani iki yüzlü olan.../... Romeo ile juliet: Wıllıam shakespeare'ın bir tiyatro eseri bir aşk hikâyesi.../...Rönesans: aklın hakimiyet teşebbüsü, eşya ve hadiselere maddeye hükmetmek.../...(Rûh’ul Kudüs: melek Cebrail, ismet, kuvvet, ilim, temiz, elçi, güvenilir.../...Rüştüne ermek: olgunlu, aklı Olgunlaşmak.../...(S)...Sâba: sabahları esen serin hafif rüzgâr ve ayrıca peygamber der ki sâba rüzgârı ile yardım gördüm..../...Sahtiyan: boyanmış.../...Salih: iyi hayrlı insan.../...Salim: sağlam kusuru olmayan.../...Sâm: ölüm.../...Sanat: bir duygunun, tasarının, güzelliğin, fikrin veya bir keşfin ifade ve yapımlarında kullanılan yöntemler, Sanat, büyük mücerret (yalnız saf, soyut) peşinde ebedi bir arayış anlama yahut anladığını sanmayla sezme ve bedahat (açıklık) duygusu içinde kâşifliğe erme arasındaki fark..../...Sebat: kararlılık.../...Sefih: kâr zarar ayıramaz, israf eden, eğlence düşkünü.../...Seciye: karakter, huy.../...Sekine: gönül rahatlığı, ihahi yardım, kararlılık.../...Selim akıl: kusursuz sağlam akıl.../...Serap: çöl de çorak yerler de, sıcak ve ışığın tesiriyle ufuk da su ve yeşillik varmış gibi görünmesi. şuur kayması sebebiyle olabilen bir hal.../...Sezgi: olayları olabilirlik ihtimalleriyle değerlendirip anlayabilmek, olasılık hesaplarıyla hesaplamak olayları, veya hislerle ilmin ve ilhamın yardımlarıyla sonuca ulaşmak. Allah'ın öğretmesi ve kalbine ilham etmesi, anlaşılır hale getirmesi.../...Sıdk: sözün öze ve kendisinden haber verilen şeye mutabakatı ve doğruluk. kalp ve dilin doğruluğu.../...Sır: sadece Allah'ın bildiği. sadece senin bildiğin. kendinden bile saklamaya çalıştığın.../...Sıla: kavuşmak.../...Sihir: etkileyici. gizli olan, ince. aldatmak. söze yalan karıştırmak. kötülük. şaşkın hale koymak. hakkı batılmış gibi göstermek. şuuru bozmak.../...Simya: adi şeyleri altın madenine çevirebilmekle ilgili bir kimya çalışması.../...Softa: öğrenci.../...Sokrates: nesillere bildiği doğruları bir olan allah inancını anlattığı için zehirlenerek idam edilmiş. miladdan önce yunan da yaşamış bir bilge.../...Sonneto: başta iki dörtlü sonra iki üçlüden ibaret ondört dizeli bir italyan tarzı şiir türü. türkcede sone ve ingilizce ile fransızca da da sonneto diye telaffuz edilir.../...Spartaküs: tırakyalı bir gladyatördür, roma ve italyadan onbinlerce köle ve gladyatörü toplayarak putperest romaya baş kaldırıyor, uzun yıllar destansı bir mücadele vermiş. bu olaylar milattan önce ve isa peygamberin doğumuna yakın oluyor. spartaküsün kendisi savaşların hiçbirin de yakalanamadığından bir parçalanmış cesedin o olduğu zannedilerek roma kendini böyle teselli etmiş.../...Sperm: erkeğin tohumu. döllenme hücresi. tek başlı bir kuyruklu hücre. insanın meydana gelmeden önceki ilk hallerinden biri, hüre şekli.../... Serseri: başı boş, şüpheli.../....Stratei: yönetim bilimi, düzenleme sanatı, tanıma ve tedbir alma. mücadele sanatı.../...Sulh: barış.../...Sûrî: gösterişte.../...Sübhan:  Allah'ın Sıfatıdır. eksiği ve noksanı olmayan, yarattıklarına benzemeyen, eşsiz ve benzersiz ve tek yaratıcı olan.../...Süheylâ: iyi huylu kadın.../...Süheyl-i yemen: güney yarım gök küresin de siyüşden sonra ki en parlak yıldız.../...Sürgün: uzaklaştırılmak. bir ağacın dalı.../...Süvari: atlı asker.../...(Ş)...Şâd: sevinçli, mutlu.../...Şafak: : akşamın Güneş batış anı ve sabahın ilk ışıkları.../...Şaşkın: ne yapacağını bilemeyecek derece de düşünce karışıklığı.../...Şeceat: cüret, gözü karalık, yiğitlik, cesurluk.../...Şarkiyat: doğu, şarkiyat(doğu) dilleri ilimleri hakkın da inceleme yapan ilim dalı.../...Şeair: Allah'ın hürmet göstermemizi istediği şeyler, kâbe, ezan, kurbanlık gibi şeyler.../...Şeriat: Arapça lisanın da nehrin su alınan kısmı, ilim, temiz faydalı kanunlar anlamın da kullanılır. hukuk, yasa, Allahın kanunları.../...Şirk: Allah'a ortak koşmak, Allahtan başkasına tapmak. insanları ilah edinmek. hiçbir faydası olmayan putlaştırılmış şeylerden yardım beklemek. Adaletsizlik..../...Şuur: anlayış.../...(T)...Taassub: kendi inancını çok üstün tutmak.../...Tâzim: Allah'ı isimleriyle tanıyıp saygı duymak, düşünmek onu.../...Tahlil: müşkül meseleyi halletmek. zor meseleyi çözmek. incelemek.../...Takdis: Allah'ın eksiyi ve noksanının olmadığını bilmek bildirmek ve Allah'ı isimleriyle tanımak düşünmek.../...Takva: Allah'a ve Allahın iman et dediklerine inanmak, allaha aşk ile itaat etmek.../...Talut: kuranı kerim ilahi kitap da adı geçen ve Allah tarafından seçilen bir kumandan.../...Tanrı: tan kökünden gelen bir kelimedir ve hoş görmeyen, hoş görmemek, doğmak, güneşin doğumu, tan yerinin sökmesi, gün doğumu anlamlarına gelir.../...Tasavvur:  zihin de canlandırmak, akla hayâle getirmek.../...Tavaf: dönüş, Allah'ın namaz kıblesi olarak ve toplantı merkezi, ibadet yeri olarak seçtiği kâbe adındaki yerin etrafın da ve peygamberin öğrettiği Allah'a sevgi sözlerini söyleyerek bu merkez etrafın da dolaşmak, dönmek. gezegenlerin bir eksen etrafın da dönüşleri gibi, yörüngelerin de ki dönüşleri gibi.../...Tasvir: bir şeyi söz yazıyla veya başka bir şekil de anlatmak, evirip çevirmek.../...Tebliğ: bildirmek, eriştirmek.../...Teenni: ihtiyatlı ve akıllıca davranmak, acele etmeden tedbirli davranmak./ ...Tecelli: görünme, bilinme.../...Tecrit: yalnız başına kalmak.yalnızlığı tercih etmek.../...Tefrika: ayrılık, bölünmek, parçalanmak.../...Telkin: zihinde yer etmek, fikir aşılamak, fikir tohumu ekmek..../...Temaşa: seyretmek, gezmek.../...Tenkit: bir şeyin iyi veya kötü taraflarını bulup meydana çıkartmak. eleştiri../...Terakki: ilerlemek.../...Terbiye: yetiştirmek, ilim ve edep öğretmek, alıştırmak, olması gereken kemale erdirmek.../...Terkib: bir kaç şeyden meydana gelen cisim... /...Teşbih: benzetmek.../...Teşvik: şevklendirmek.../...Tevekkül: kendine ait vazifeleri yaptıktan sonra, neticelerini Allahtan istemek, iş için sebepleri yerine getirip Allaha tevekkül etmek, dayanmak.../...Tevazu: Temiz ve kibirsiz bir gönül. ni'metler Allahtan bilmek ve iyi tarafda olarak, iyi bir kimse olmaya gayret etmek.../...Tövbe: dönmek, dönüş, yaptığı kötü işlerden pişman olup ve kötü işleri terk edip iyiliklere dönmek.../...Tiryak: ilaç.../...Trajedi: konusunu efsanelerden veya tarihten alan sahne eseri. trajediler insan oğlunun hırslarını, kaygılarını gösterir ve çoğu felaketle sonuçlanır. facia. sonu kötü olan durum. fransızca tragedie. ingilizce tragedy.../...Tûtiya: tutya. isim. bir maden çeşidi. gök rengi bir taş ve göz kenarlarına sürme çekmek boyamak için makyaj malzemesi olarak kullanılır.../...(U)...Ufuk: gözün alabildiği, ileriler, ilerlere bakmak, uzaklar.../...Umum: bütün, herkes.../..Uzlet: yalnızlık.../....(Ü)….. Ütopya,; sizin de bildiğiniz gibi, kusursuz bir toplum kurabilmek hayâlini gerçekleştirebilmektir, kusursuz, kökten değişebilen, faydalı alternatifler geliştirebilen, iyi bir gelecek üreten düzenli bir toplum kurabilmenin hayâlidir. Ütopya; Altın bir toplum kurmak anlamına da gelmektedir. Veya da ütopyayı, hiç olmayacak işlere nispet etmek maksadıyla dalga geçmek için kullananlar da olmuşlardır. Ütopyaya, sadece bir hayâl olarak kalacak diyenler de olmuşlardır, bunun yanı sıra bu ütopya denen altıntoplum oluşturmak hayâlini bir İdeolocya ya çevirmek gayreti için de olanlar da görülmüştür tarih sayfaların da. (V)...Vasf: nitelik, sıfat.Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. İğilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi. varlıklar arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren hal.../...Vâveyla: yaygara, eyvah.../...Vecd: kendinden geçecek kadar ilahi bir Aşk.../...Vedia: emanet.../...Vefa: sözünde durmak, sevgi ve dostlukta sebat etmek.../...Vefik: arkadaş.../...Vehm: belirsiz fikirler, belirsiz düşünceler, bazı kuruntuların uğrak yeridir .../...Vakar: ağır başlılık, allahın ni'metlerini muhafaza. kibirsiz. ni'metleri allahtan bilen. mütevazı. doğru ölçülerle davranışlarını eğiten. kibar. kemal sahibi.../...Vehbi: Allaah vergisi.../...Veli: yönetici, yöneten, birbirlerinin işlerine vekil olabilen, dost, yardımcı.../...Verâ: takvanın ileri derecesi.../...Verd: gül.../...Vız geldi, tırıs gitti: hızlı gediği gibi hızlı da gitti. yani ben korkmam kimseden onlar bir hışımla öfkeyle gelirse ben de onları geldikleri gibi kovarım anlamın da.../...Vicdan: insanın içindeki iyilik etmekten lezzet, kötülük etmekten elem duyan manevi his.../...(Y)...Yalçın: çıplak kayalar.../...Yalın: üzerine başka bir şey katılmamış olan, sâde, çıplak, alev.../...Yasemin, yasemen: tropik sıcak iklimin güzel çiçekleri ve daha çok sıcak nemli deniz kıyısı Arabistan gibi ve sıcak iklimlerin çiçeğidir Yunus emre: geçmiş zamanlarda yaşamış bir kanaat insanı. bilge, yazar, şair, düşünür, halkın sevdiği bir gönül insanı.../...Yağız: esmer, zeytin esmeri, kızılımtırak.../...(Z)...Zarif: zarafetli, ince, etkili, etkileyici uyumlu bir seçicilik güzellik.../...Zekât: büyümek çoğalmak, belli bir malın kırk da bir olan kısmını fakirlere ihtiyaç sahibi olan yerlere Allah rızası için vermektir. bu zekat nisap miktarı bir zenginliye sahip olup ve o nisap miktarının üzerinden bir yıl geçmesiyle o nisap miktarı zenginliğin hale kendini koruyor olmasıyla ve işte o nisap miktarı maldan vermektir.../...Zemheri: kara kış.../...Zeval: düşkünlük, bozulma, batma, kararma../...Zihin: bilincin algılama kısmı../...Zü: sahib.../...Zü'n nun: balığın sahibi, bura da yusuf peygamber anlatılmakta, kuran da bu anlatı var bakılsın. nun: balık