KİTAP ADI: İHBARLANMIŞ AŞKLAR. (kitap 44)) yazar şair author poet nafiz coşkun

 

Felsefik yazılar, jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,

Aforizmalar, hikmet, sanat ve sonnet…

 https://drive.google.com/file/d/1GexdKjAzDc5j696X2H8Gpykzayvx-ROj/view?usp=drive_link

 KİTABI PDF OKUMAK İÇİN YUKARIDAKİ LİNKİ TIKLAYIN

 

                                 ♛ ♣ ♡

 

 

         İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar… Kitap: 44.

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

 

 

                            

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.

 

                                                          Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

Twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

 

 

 

Bu ve tüm kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü yapılamaz.

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

                                  ☆☆☆

 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT

Sayfa: 9: İncir kendi ağacından aldığını verir…

Sayfa: 10: Kozmopolitan Metropoller…

Sayfa: 11: İnsanoğlunun ıslahı…

Sayfa: 12: Terbiyesiz şair dedi ki… (sonnet)

Sayfa: 13: Tepkiler ve kaygılar…

Sayfa: 15: İstanbul ve sen olursun şarkılarda…

Sayfa: 18: Terk etmek lâzım…

Sayfa: 19: Hatıralar keskin bıçak…

Sayfa: 20: Özlemlerin kederli notası…

Sayfa: 22: Tanrılar öldü…

Sayfa: 24: Paylaşmak zamanı geldiğinde…

Sayfa: 25: Devlet yöneticilerine aziz milletin seslenişi…

Sayfa: 28: Aziz milletin, aziz yönetici memurların tarifi…

Sayfa: 29: İçimi ısıt ne bekliyorsun…

Sayfa: 30: Kanadı yaraları küllerimin…

Sayfa: 32: Yeni umutlarla harmanlayalım hayatı…

Sayfa: 33: Beklemek…

Sayfa: 35: Ay ışığı altında sevişmek mi?

Sayfa: 36: Hayvanların insan karakteriyle ilişkisi…

Sayfa: 39: Okyanusu bardağın içine koymak mı?

Sayfa: 40: Büyük hamleler hayâllerle başlar… (sonnet)

Sayfa: 41: Düşmana bin lânet… (sonnet)

Sayfa: 42: zaferlerinizin altında ki acı çığlıklar ne olacak(sonnet)

Sayfa: 43: Ah sevişmek ne hoşmuş… (sonnet)

Sayfa: 44: Hangi dala tutunuyorsun… (sonnet)

Sayfa: 45: Bilime ve insanoğluna… (sonnet)

Sayfa: 46: İblisin krallığı mı? (sonnet)

Sayfa: 47: Aşk’a giden yolda büyücüler konuşlanmış…(sonnet)

Sayfa: 48: Ne kanlı savaşmış meğer seni istemek…

Sayfa: 49: Gelme artık neye yarar ki…

Sayfa: 50: İlkbaharı beklerken…

Sayfa: 51: Sevgin cinayetlerin kâtilidir… (sonnet)

Sayfa: 52: Ah kederli kaderim değişsen artık… (sonnet)

Sayfa: 53: Ne kutsaldır sevişmek sevginle… (sonnet)

Sayfa: 54: Korkaklar ve iyi yürekli cesur insanlar…(sonnet)

Sayfa: 55: Tutuklayın kederlerinizi… (sonnet)

Sayfa: 56: Gülleri kedersiz bilirdim oysaki… (sonnet)

Sayfa: 57: Ayrılık baldıran zehri kadar soğuk… (sonnet)

Sayfa: 58: Militarist sevgiler… (sonnet)

Sayfa: 59: İyi insanızdır fakat aptal değil… (sonnet)

Sayfa: 60: Dua… (sonnet)

Sayfa: 61: Düşmanlarıma… (sonnet)

Sayfa: 62: Sevdiğim kadınlara… (sonnet)

Sayfa: 63: İnsan ve içerisinde ki canavar… (sonnet)

Sayfa: 64: Sevişmelerimiz… (sonnet)

Sayfa: 65: Anlayabilmek için fikirleri sindirmek…(sonnet)

Sayfa: 66: Fakirleşmektir aşksızlık bilgisizlik…(sonnet)

Sayfa: 67: İletişimde kopukluk ve erdemsizlik… (sonnet)

Sayfa: 68: İnsan mı? Haydi hayrlısı… (sonnet)

Sayfa: 69: Kederli akşamlar…(Bir şarkı daha)

Sayfa: 70: Harbi delikanlı… (sonnet)

Sayfa: 71: Nefretin tohumları…(sonnet)

Sayfa: 72: Erdemlilik ve kumar… (sonnet)

Sayfa: 73: Güven ve sevgi çekilince kalplerden…(sonnet)

Sayfa: 74: Hangi akıl çeker şu binlerce sıkleti…(sonnet)

Sayfa: 75: Şairlerin resim tabloları sözlerdir… (sonnet)

Sayfa: 76: İntikamın en şiddetlisi…(sonnet)

Sayfa: 77: Güven ve sevgiyle başlar ihanet…(sonnet)

Sayfa: 78: Kısa bir kelam ile şairin târifi… (sonnet)

Sayfa: 79: Hayatı anlamlandıran sözlerdir… (sonnet)

Sayfa: 80: Özlem tutuşturdu ruhumu artık…

Sayfa: 81: Ruhumu şâd ettin ey sevgili…

Sayfa: 82: Bir Kişi Yeter Uyuyanları Uyandırmaya! (sonnet)

Sayfa: 83: Devriliyorken umutlarım…

Sayfa: 84: Dost düşman belli olur kederli zamanlarda…(sonnet)

Sayfa: 85: Beni tâkip et kardeş anlatayım hikâyemi…

Sayfa: 86: Dadım der ki ihmale gelmez… (sonnet)

Sayfa: 88: Dua, en sevgiliye… (sonnet)

Sayfa: 89: Çaresizlik ve umut…

Sayfa: 91: Düşler sokağı… (sonnet)

Sayfa: 92: Dost düşman birbirine karıştı… (sonnet)

Sayfa: 93: Yazarın bugüne kadar yayınlanmış eserleri…

Sayfa: 96: Sözlük…

 

 

 

 

                               

 

 

 

 

 

 

                                ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                      

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

            

                 ☆☆☆

          ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

                İncir kendi ağacından aldığını verir…

 

O bir zamanlar erdemli, adaletli bir hayatı terk edip kendi var etmeye çalıştığınız varlıkların pençeleri ruhlarınıza, bedenlerinize geçmeye başlıyor. O kendi var ettiğiniz canavarlar kimlerdi biliyor musunuz? Onlar erdemsizce bir yaşamın hayâl kırıklıklarıydı. Erdemsizce bir hayatın içerisinde arkanı kollamalısın çünkü her an hançeri vurabilirler sana. Erdemsizce bir ortamda, erdemsizce bir hayatta gerçek iyi bir dostluk, gerçek iyi bir sevgili bulabilmek imkânsızdır. Bir Türk atasözü der ki ‘’Ne ekerseniz onu biçersiniz’’ bu değiş tam da yerini buldu öğle değil mi?

Atalar bâzen doğru söylüyor olsalar bile, fakat bu canavar tohumları kimlerin peki! O güzel sözleri söyleyen o bâzı atalarımıza ait olan bu canavar insan tohumları kimlerin peki!

Şikâyet, şikâyet, şikâyet! Şikâyet ediyorlar ha bire! Ektiğiniz kendi tohumlarınızdan mı şikâyet ediyorsunuz! Oysaki incir çekirdeğinden zakkum büyümez! Oysaki incir kendi ağacından aldığını verir! Asıl sen şikâyet etmek yerine kendi nesillerinden, git de kendinin bir muhasebesini bir yap, tohumlar senin tohumların, hatırlarsan unutma ki zakkumdan incir çıkmaz! Bunu demiştim yine sana ben. Anlatabiliyor muyum?

Ben hiçbir elma ağacının kendisine ait olan bir elmadan şikâyetçi olduğunu duymadım. Senin anlayacağın, meyve, ağacından aldığını verecektir. Ne ekersen onu biçiyorsun kardeş! Küçük bir dikkatsizlik; tüm doğru hesabı doğru yapmaya devam etsen bile yanlış sonuçlandıracaktır. Bir büyük kimyasal müdahale olmadan sen hiç duydun mu ki kendi kendine incir ağacından zakkum meyvesi çıktığını! Ne ekersen onu biçiyorsun kardeş!

Ağacını bozmalarına müsaade verme, Ne ekersen onu biçiyorsun!

☆☆☆

                        Kozmopolitan Metropoller…

 

Kıyamet sonrası mahşerde o kalabalık da

Kimseler kimseyi tanımaz, tanısa bile herkes kendi derdine düşmüştür ve herkes yalnızdır artık. Bakınız Metropollerin, büyük şehirlerin, kozmopolitan(farklı kültür kimlikleri içinde barındıran) şehirlerin o en kalabalık yerlerine, o kalabalığa karışın ve yürüyün; inanın ki aynı o mahşer gibi herkesi kendi menfaati derdinde bulacaksın, insanların çoğunu böyle göreceksin. Yalnız hissedeceksin kendini belki de. O kalabalıkta aslında gidecek hiçbir yerinin olmadığını, o kalabalığın seni yalnız hissettirdiğini fark edeceksin. Ne yani o kalabalıkta gidecek mağazalar kafeteryalar, alışveriş merkezleri var diyerek oralara gider yalnız hissetmem mi diyeceksin, bende derim ki sana; ukalalık yapıyorsun, sende bunun farkındasın, ne yani sende bilmiyor musun ki oradakiler seni sâdece paran olduğu müddetçe ve iş saati içerisinde ağırlayabilir, sonrasında ise def ederler kapıdan. Her neyse fazla laf ebeliğini bırakalım da devam edelim; ara-ara o ürküten yalnızlık var ya; insanın bir molası dinlenmesi, iyi işler çıkartmasına yardımcı olsa da, fakat o yalnızlık uzadıkça, o yalnızlık haddini aştıkça, onun o içinde ki has som acıtan yalnızlığı var mısınız paylaşmaya!

İsraf etmeden, hem sevgilerimizi, hem de kudretimizden yardımlaşmalar yaparak ve bir de o yalnızların, o yalnız bıraktığımız yakınlarımızın, dostlarımızın, arkadaşlarımızın yalnızlıklarını paylaşarak, onları ve kendimizi keder Kıyametinden kurtaralım mı ne dersiniz! Çünkü kıyamet gerçekten yaklaştı ve kime biraz sonra ne olacağı belli değil.

Kudretim benim de var elbet fakat ben yine de Allah’a sığındım.

☆☆☆

                             İnsanoğlunun ıslahı…

 

Sen ve ben o kendi içerimizde ki

O kötülükleri yenmek için

Ve o kendi içerimizde ki kötülükleri ıslah etmemiz için

Daha neyi bekliyoruz.

Daha-daha fazla kötüleşmeyi mi?

Ne yani bunu mu bekliyoruz.

Toplum olarak, birey olarak

Kendi kendimizi ıslah etmekten başka bir

Kurtuluş reçetesi yok.

Rica ediyorum

Şunu unutmayın ki

İnsanın cenneti de

Cehennemi de

Kendi ellerindedir.

Dünyanın; olup biten tüm bu cinayetlerde

Hiçbir suçu yoktur.

Hiç kimse üzerinden suçu atmak için

Dünyaya küfretmesin boşuna.

Dünya; o sâdece bizleri o güzel omuzları üzerinde taşıyan

Kuvvetli bir ev,

Bereketli bir bostan,

Bereketli bir yurt,

Hem kendimize

Hem de dünyamıza cinayet yapıyoruz

Farkındasınız öğle değil mi?

Söylediğim gibi tek bir kurtuluş reçetesi var o da; hem kendimizi

Hem de toplum olarak birbirimizi iyiliklerle bilgece ıslah etmek.

☆☆☆

                          Terbiyesiz şair dedi ki…

 

Ben

Senin

Kulaklarına

Doğru

Anlatıyorum

Fakat

Sen

Niye

Götünden

Dinliyorsun

Ben

Buna

Hiç bir Anlam veremiyorum! Çünkü

Götünden dinlediğin zaman sâdece anlayabileceğin şey nedir sence!

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                           Tepkiler ve kaygılar…

 

Var edilen her bir fikir

Ve var edilen her bir gurup

İsteyerek ve istemeyerek de olsa

Kendi karşıt zıt gurubunu

Ve zıt fikrini var etmiş olacaktır!

Çünkü

Etkiye karşı tepki meydana gelmektedir!

Bağırırsan eğer

İçerisinden sessizce bile olsa, bir insan,

Her hangi bir varlık

Elbette

Sana sus diyen olacaktır bir şekilde,

İşte tepki!

Susarsan eğer

Sana konuş diyen mutlaka olacaktır bir şekilde

Hatta kendi kendine bile tepki verebiliyor insan!

Seni bağırmaya, konuşmaya, susmaya, gülmeye,

Ve hatta üzülmeye itecek çok sebep var,

Bu anlattıklarımı genele, topluma uyarlayabilirsiniz,

Etkiye tepki mutlaka doğmaktadır.

Fakat benim tavsiyem tepki olarak suçlamak yerine

İlk önce anlamaya çalışmalısınız,

Eğer ki toplum olarak ilk önce anlamaya çalışabilirsek

Cümbür cemaat sakinleşerek bu defada olumlu ve bilgece

Erdemli bir tepki meydana getireceğiz!

Nasıl ki ölçüsüz aşırı ırkçılık öfke refleksleri

Bireyde ve toplumda önü alınmaz

Büyük zararlara tahriplere sebep oluyorsa,

İşte aynı onun gibi;

Aşırı ilerleyen bireyselcilik,

Tek ego menfaatçiliği

İnsanı ve insanlığı

Birbirinden iten,

Birbirinden soğutan,

Birbirinden uzaklaştıran,

Yalnızlaştıran,

Güvensizlik duygusunu yükselten

Bir tehlike hâline gelebiliyor.

Âni ve

Beklenmeyen olaylar değişiklikler,

Kişide ve

Toplum üzerinde

Merakla Kaygıya

Endişeye Korkuya

Sebep olabiliyor!

Benim tavsiyem;

İlk önce bilgiyle ve

Dostluklarla kuvvetlenmenizi,

Duyarlı ve soğukkanlılıkla

Olayları anlamaya çalışmanızı, metin bir duruş sergilemenizi

Tavsiye ediyorum,

Kuvvetlenin, ruhunuzu kuvvetlendirin ve

Her türlü olaya göğüs germeye şimdiden hazırlanın,

Çünkü

Burası cennet değil bir dünya sisteminin gezegenidir,

Şimdilik buradan çıkış yok!

 

☆☆☆

                   İstanbul ve sen olursun şarkılarda…

 

Sevgilim;

İkimizin birlik de kaldığı

Evin odalarının her hangi birisinde olduğuna

Emin oluşumu özledim,

Çünkü

Varlığının bana çok yakın olduğunu bilmek

Huzur verirdi bana,

Ayak seslerini bile özledim,

Kulakların çınlasın…

Yanıma sokulur

Bacak-bacak üzerine atarak neşe içerisinde

O her gün ki capcanlılığın ile yine

Beni ellerinle sağa sola çekiştirir

Elimi yüzümü elbiselerimi

Ve daha sonra da derdin ki

Haydi,

Biraz konuş benimle,

Sevişmelerimizi erteler

Konuşurdum seninle,

Sonra yine sen sustururdun beni sevişmeye başlardık,

Çok özlüyorum, hem de çok,

Hem konuşmalarımızı,

Gülüşmelerini,

Sevişmelerini daha çok,

Gülüşmelerini daha-daha çok…

Beni akşam-akşam sokaklara sürükleyişini,

İstanbul’u çok seviyorum fakat

İstanbul’u ben seninle özlüyorum daha çok,

Sensizken, İstanbul benimle hiç değil gibi san ki…

Dinlediğim her şarkıda sen ve İstanbul oluyor,

Hayâlimde hep böyle canlanıyorsunuz birden-bire,

Bilirsin sen de

Romantizmim yükseklerdedir seninle,

Haydi,

Lütfen gel çekiştir neyi bekliyorsun,

Elbiselerimi, saçımı, yüzümü ellerinle,

Avuçlarının arasında yüzümü,

Haydi, neyi bekliyorsun,

Seni çok özlüyorum, hem de çok,

Kulakların çınlasın…

Senin o kahverengi gözlerine bakmak,

Varlığının bana yakın olduğunu bilmek;

Bana huzur veriyordu

Çünkü

Sen benimdin,

Bende senindim, seni çok özlüyorum, hem de çok,

Kulakların çınlasın…

Sırt-sırta verir oturur

Usta şairlerin kitaplarından

Rastgele sayfalar açarak

Şiirler okurduk,

Fakat sen çabuk sıkılır

Hemen karşıma geçer,

Yine beni konuşturur,

Yine beni susturur sevişirdin benimle saatlerce,

Ve Saatler sonra o kaybolmayan neşenle

Gülecek bir şeyler yine bulur,

Kahkahalar kopartır,

Tutar sonra ellerimden her sabah olduğu gibi,

Hemen kahvaltıdan sonra,

İstanbul’un sokaklarının aralarından

Günaydınlaşarak,

Merhabalaşarak konu komşuyla,

Yürüyüşler yapar,

Sahile yakın koşardık geçerken tren raylarının üzerinden.

Seni çok özlüyorum, hem de çok, kulakların çınlasın…

O renkli deniz taşlarını,

Deniz kabuklarını,

Toplar serperdim yollarına,

Hatırlıyor musun?

Bir şarkı dinletmiştin bana

O aralar şehirlerarası çok uzaktık birbirimize,

Şarkı şöyle gibiydi yanlış hatırlamıyorsam eğer;

‘’Acele, acele, aceleciyim

Hemen gel bekletme çok aceleciyim,

Yine kaç gecedir nöbetteyim’’,

Hatırladığım kadarıyla böyle bir şeydi…

Gidiyordun ve

Ben susuyordum gitmene,

Oysa ben ölüyordum sustukça fark edemiyordum,

Keşke,

Keşke Kanatlarından tutabilseydim,

Keşke!

Oysaki o kadar çok uzatmıştın ki o kanatlarını bana

Tutayım diye,

Keşke tutabilseydim o kanatlarını.

 

                                   ☆☆☆

                         Terk etmek lâzım…

 

Tüm insanlığı seyredip dinleyerek

Dedim ki kendi kendime;

‘Bu ne yaman çelişki

Yalan üzerine kurulmuş hayatlar’.

Dünya benim yenilgilerimle doludur,

Heybemde bir sürü çile yüklü,

Size zulmeden

Her ne varsa

Varlık Kitap İnsan Fikir

Şehir Köy Kasaba Kent,

Hepsinden ayrılın,

Bilgilenin, tâ ki

Ayaklarınızın üzerinde sıkıca durmayı öğrenene kadar ve

Sonrasında ise;

Size faydası olan,

Size zulmetmeyen,

Varlıkları Kitapları

İnsanları Fikirleri

Köyleri Şehirleri

Kasabaları kentleri bulun ve

Hür bir insan olarak

Onların Sevgilerini sevginiz ile birleştirerek

Onlarla birlik de yaşayın ki hayatı

Güzel huzurlu bir anlamı olsun ömrünüzün.

Ne diyebilirim ki başka, Sağlıcakla kalın.

 

☆☆☆

 

                     Hatıralar keskin bıçak…

 

Sökülür hatıralar

Evlerin lekeli duvarlarından,

Odalarından geçilir

Hüzünlü kederlerle karışık gülümsemelerle…

Işıkların arasından sökebildiğim kadar

Tanımaya çalıştım bu şehri,

Fakat

Şu yorgun kederli hatıralarımın arasında

Bana en canlı dipdiri görünen;

‘O güneş doğmadan önceleri

Sabah şafağı sökerken

Senin o güzelliğini seyretmekti’.

Hiç ihmal etmezdim seni sevmeyi ben,

Öğle söylerdin; beni sevmeyi ihmal etme derdin,

Bu nedenle

Senin ile geçen her bir hatıram

Bende capcanlı,

Dipdiri,

Daha dün gece kadar tâze ve çok lezzetli,

Kalbimde olduğu kadar Dudaklarımda da var tadı.

Seni okumak var ya

Hele de o gülümseyişini okumak;

Güzel bir roman hikâye yazılabilirdi

Sâdece senin o güzel kadınlığının gülümsemesine.

Haberin olsun diye söylüyorum;

Seni o ilk öptüğüm an bile hâlen çıkmaz aklımdan,

Hoşça kal, sağlıcakla, Allaha ısmarladık.

                                   ☆☆☆

                       Özlemlerin kederli notası…

 

Ben;

Balçığa

Nefese ve

Toprağa,

Sen;

Gül nergis yapraklarının

Koparılıp benim ellerimce

O güzel göğüslerinin

Üzerine serpildiğimsin,

Her an çalınan huzur bestemsin sen.

Ah sevgili;

Ne özrüm kabahatimden,

Nede kabahatim özrümden,

Büyük olmasın sana karşı,

O diğer geri kalan hatıralarımda

Senin o engin merhametin ile bağışlanır.

Gel,

Haydi,

Bugün sabahlara kadar sevişelim,

Sen yine söyle ateşli ve çığlık çığlığa;

Aman sabahlar olmasın.

Senin yokluğunda

Ceplerimden masama

Geçmişten bugüne kadar

Döktüğüm hayâl kırıklıklarım ve

Kendi kendime olan

O hayâl kırıklıklarımı seyrettim bir süre.

Sevgilim;

Bu kederli ömrün sıkleti beni kaldırmaz,

Bir an önce sen

Çık

Ve gel yanıma,

Geçmiş günlerde olduğu gibi

Sabahlara kadar

Aman sevişmek ne hoş,

Yeniden çığlık çığlığa sevişir,

Uçurur birbirimizi göklere,

Aman sabahlar olmasın deriz.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

 

 

                           Tanrılar öldü…

 

Tanrı kelimesini eksik bir sıfat olarak gördüğümden dolayı,

Allah’ın o eşsiz ve eksiksiz isim ve sıfatlarının arasına lâyık göremediğimden dolayı, tanrı kelimesini Allah isimi yerine asla kullanmam. Kullananları da kullanmalarından dolayı doğru bulmam. Doğru olmayana doğrudur demek aptallığına neden düşüreyim ki kendimi.

Ey ağalar bilgeler

Kulak verin o halde bu dediklerime,

Gün gelir lâzım olur

Sizlere son nefesinizde!

Hey güzel dünya gezegeni;

Biliyorum

Senin canını çok yakıyorlar,

Elimden çok bir şey gelmiyor

Acılarını dindirebilmek için,

İyilikler yapmaya çabalıyorum biliyorsun işte,

Seni teselli etmek isterdim

Fakat yine de

Belirtmek isterim ki

Çok teşekkür ediyorum sana,

Çünkü

Beni o kudretli

Geniş omuzlarının üzerinde taşıdın,

Bağından suyundan havandan

Yedirdin içirdin nefes soluk aldırdın,

Her şey için sana

Yeniden teşekkür ediyorum

Hey benim güzel dünya gezegenim.

Ey insanoğlu;

Biliniz ki

Şu zulmettiğiniz

Dünya gezegeninin üzerinde

O taptığınız tanrılarınız

Ölmüşlerdir artık,

Çünkü

Ölmeye de devam eder

Bilmelisiniz ki

Her ölümlü!

Ey sevgili İstanbul şehri;

Senin üzerinde de yaşayıp

Sana zulmeden

O ahmak insanların

Küstah kibirli tanrıları da

Ölüyorlar artık

Çünkü

Ölmeye de devam edeceklerdir

Bilmelisiniz ki

Her ölümlü!

Parayı makamı mevkii Nâmı şöhreti

Zenginliği kudretlileri tanrılaştıranlar

Bilsinler ki

Onların tanrıları birer-birer ölüyorlar,

Çünkü

Ölür her ölümlü gibi

Her fâni varlık birer, birer!

 

☆☆☆

 

                     Paylaşmak zamanı geldiğinde…

 

Mezardan sesiz odalara,

Issız sahillere

Çekip almayalım kendimizi

Uzaklaşarak

Cömertlikten,

İnsanlık lisanından,

Sevgiden Aşktan yana.

Çünkü

Aşk ile sevgi;

İnsanlık lisanı ile cömertlik;

Gürül-gürül akan

Bereketli nehirlerin

Birleşerek okyanusa

Akması

Ve bereketli bağları

Bahçeleri bostanları sulaması gibidir.

Yalnızların

Kendi gölgelerine uzanıp

Yatmaktan başka çâreleri kalmıyor,

Haydi,

Zaman;

Bir arada israfsızca paylaşmak zamanıdır,

Koy elini kalbine

Daha neyi bekliyorsun.

 

 

 

☆☆☆

               Devlet yöneticilerine aziz milletin seslenişi…

 

Şairin görevi aziz bir milletin düşünce ve isteklerini

Haklı olarak edepli bir biçimde haykırmaksa eğer;

Haykırıyorum!

Ey tüm politikalar

Ve tüm devlet yetkilileri;

Biz millet olarak sizlere

İşlerimizi yürütmek hakkını vermedik ki

Biz sizlere;

Demokrasi,

Hürriyet,

Toplumsal nizam adına

İşlerimizi

O bizim seçtiğimiz yasalar çerçevesince

Yapmaya sizleri mêmur ettik!

Fakat

Hakkı biz size vermedik ki

Hak yine biz aziz milletin elindedir!

İşleri yürütmek hakkı başka şey,

İşlere belirlediğimiz ölçülerde

Memurlar tayin etmek başka bir şeydir!

Sizi işlerimizin bir kısmına

Mêmur ettik diye

Bunları topyekûn

Kendi hakkınız zannetmeyiniz

Çünkü

Öğle olduğunu zannediyorsunuz sizler!

Böyle bir kanıya nereden kapıldınız ki

Para makam kudret hırsı mı sizi canavarlaştırıyor!

Yönetim mi?

Cumhurbaşkanından

Tâ ki

Bakanlara,

Emniyet yetkililerine,

Askere,

Zabıtadan tâ ki

Belediye temizlik işçisine kadar

Herkes bu aziz milletin

Tâyin ettiği birer memurdur ve

Yeniden tekrar ediyorum;

İşte bu aziz millete ait bir kısım işlere

Bizim Seçtiğimiz yasalar çerçevesince

Yine milletin bir kısım işlerini

Göresiniz yürütesiniz diye,

Bu aziz milletin,

Para karşılığı tuttuğu birer işçilersiniz sizler!

Bu memurluk ile işçilik dışında

Hiçbir kimse bu aziz millete

Krallık

Paşalık

Kabadayılık yapmak,

Haksız kazanç sağlamak,

İnsan kayırmak,

Gibi haklara sahip değildir ve olamazda!

Bu aziz millet sizi para karşılığı

Birer işçi mêmur olarak tuttu

Ve sâdece sizden istenen

Belirli âdil yasalar çerçevesince işlerinizi yapmanız,

Bunda anlaşılmayacak hiçbir şey göremiyoruz biz

Tabi ki sizler iblisin memesinden emdiyseniz eğer

Bizler o vakit topyekûn kaybetmişiz demektir!

Anlaşılıyor ki hatalı bir seçim yapmışız,

Bunu bu aziz millet düzeltemezse eğer

İlahi mahkemede görürüz biz sizin ateş bulaşmış yüzlerinizi

Bilmem anlatabiliyor muyum?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

 

 

           Aziz milletin, aziz yönetici memurların tarifi…    

 

Aziz millet kimdir ve nasıl olmalıdır ki

O adaletten hiç şaşmayan devlet politikası siyaseti ve yine adaletten hiç şaşmayan devlet yöneticileri, devlet memurları ve devlet işçileri de ortaya çıkmış olsun! Ayrıca bizim için her bir devlet yöneticisi; şimdi aşağı da târifini yapacağımız o aziz milletin, birer parayla tuttuğu işçileridir sâdece. O devlet yönetici işçileri de sâdece devlet ülke nizamını ekonomisini koruyup, kalkındırıp, aziz millet tarafından belirlenmiş yasal çerçevece devleti yönetecek işçilerdir, hak yine aziz millete aittir. Bakalım onlar kimlermiş, târifleri nasılmış;

Aziz milletin târifi şudur ki; geçmişi, çağını ve geleceği iyi analiz edebilen, erdemli, bilge, âdil ve ilahi adaletin sözlerini, hem lâyıkıyla yaşayıp yaşatacak ve tüm insanlığın sinelerine bu güzel duyguları telkin edecek her bir insan o bahsini yapmış olduğum aziz milletin birer ferdidir. Ancak işte bu târife uygun aziz bir millet ortaya çıktığı zaman, o adaletten hiç şaşmayan devlet politika siyaseti ve yine adaletten hiç şaşmayan erdemli devlet yönetici memur işçileri de ortaya çıkmış olacaklardır. Bilmem anlatabiliyor muyum?           

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                            İçimi ısıt ne bekliyorsun…

 

Kalbinde yazıları silik bir kimlik olarak

Görüp de beni,

Göz ardı ederek

Acılara bulandırma ey güzel kadın.

Sen sadist değilsin ki

Bana acılar yaşatasın,

Acılar çektirmek karakteri

Ancak

Sadist kimselerde görülür,

Sen istemezsin o karakterde bir insan olmayı öğle değil mi?

Kimse kimsenin derdine

Çâre bulmak için

Akıl yürütmek zahmetine girmek istemiyor artık,

Benimde seninle bir derdim var,

Çâre bulasın diye kapına geldim,

Senin sevgine açım,

Senin sevgine ilgine susamış bir haldeyim,

Fakat şunu da utma ki

Merhamet göstermez isen

Merhamet bulasın ey güzel kadın.

Bana kelimelerin ile

Aydınlık bir ufuk aç,

Kalbini aç,

Kollarını aç,

Sokağını aç,

Hiç durma dudaklarını da sevgiyle aç bana artık,

Aç da güzel ve içimi ısıtacak bir şeyler söyle şu kış mevsimi bana.

☆☆☆

                          Kanadı yaraları küllerimin…

 

Ah sevgili;

Seni nefesimden soyundururlar incinirim,

Bak nihayetinde

Çarmıha adımın gölgesini de düşürdüler.

Sonrasında ise

Yırtıldı bir büyücünün ellerin de sesleri hâtıralarımın,

Yine

Konuşurken haklı cümleleri biz

Kelimeleri devrildi üzerimize şehirlerde ifritlerin,

Küllendikçe aynalarda ruhum

Kendi üzerime yıkıldım,

Devrildim.

Ah sevgili;

Kanadı yaraları küllerimin,

Yine küllerime tuz bastılar,

Sen üzülme ben gideceğim…

Daha mı istiyorsun, e peki, anlatayım;

Yine ıslandım yalnızlığında zamanın ben,

Her bir varlık da tecellisini görüyorum rabbin,

Kiminde kahhar tecellisi,

Kiminde ise merhamet tecellisini…

Farkında mısın?

Her gün yollarda cesetlerin üzerlerine

Basarak yürüyoruz

Ve birbirimizin gözlerinde soluyoruz

Sarı-sarı

Pastel renginde güz mevsimlerini,

Rüzgârların ellerinde soluyoruz

Sarı-sarı yapraklarıyla beraber ağaçların…

Biliyor muydun?

Bu dünyada ki kalbinin değerine baha biçilecek!

Değerli ise eğer ki kalbin;

Ölünce daha güzel olacaksın,

İnan ki bana yemin ederim doğruyu söylüyorum…

Birilerini kurtarmak için

Benim yalan söylediğim vakitler olmuştur;

Keşke birilerini kurtarmak için karşımızda

Doğrularımızı anlayıp

Merhamet edecek erdemli insan bulabilseydik karşımız da!

Artık yoklar onlar,

Binlerce asır öncesinde

En iyi soylu atlara binerek terk ettiler

Bu sürgün vatanı…

Haberin olsun;

En güzel şiirimi

Yazdığım vakit

Hemen şu karşında ki

Yağmur yüklü bulutun

Kenarlarından kıyısından sizleri

Terk edip gideceğim

Ve sâdece hoşça kalın

Cümlesini bile söylemeden sizlere;

Meleğin gözlerine,

Sevinçle gülümseyeceğim.

 

 

                                   ☆☆☆

 

                   Yeni umutlarla harmanlayalım hayatı…

 

Kardeş;

Bu yaşadığın hayat

Daracık bir sokak değil,

Öğle zannetme sakın.

Elbet de ki

Her bir insanın

Kederleri dertleri

Kendisine göre koca bir deniz kadardır

Fakat

Dışarıda, bak-bak dışarıları seyret kalk da ayağa;

Seni, o kendini sıkıştırdığın çıkmaz zannettiğin

Sokağın dışında

Kocaman güzel hayatlarda var kardeş!

Haydi,

Gayret göster lütfen

Yeniden başlamaya, hayatı yeni baştan yaşamaya,

Haydi!

Harmanlayalım kardeş,

Yeni-yeni,

Tâze-tâze umutlar ile afirelim sokaklardan,

Tâze simitler satan o İstanbullu çocukların gözlerinden!

Tap-tâze umutları işte o çocukların gözlerinden afirelim kardeş!

Harmanlayalım kardeş,

Yeni umutlar ile harmanlayalım hayatımızı,

O Yeni-yeni, Tâze-tâze umutlardan

Bizlerde afirelim birlikte kardeş olmaz mı gözlerinden çocukların!

 

☆☆☆

                              Beklemek…

 

Hiç mi şu karanlık hayatım da

Yok mu ki bir çatlak güneşlerin sızabileceği…

Bana yok mu yırtılmamış,

Harap edilmemiş

Bir sevgi hikâyesi ki

Gülümseyeyim ben de huzurlar içerisinde

Gözlerine-gözlerine sevgilinin…

Rüzgâr ne gün keser o çaldığı

Kederli keman seslerini öğlece

Yüreğime-yüreğime,

Dur, yürüme artık üzerime kederlerinle benim,

İnsanım, acıyor benim de kalbim.

Peki,

Ya sen ayna;

Ya sen

Ne gün beni terk edeceksin

O bana bakmalarını

Kederli-kederli,

Artık tüm bunları bugün kulağıma söylemeli değil mi?

Ne gün sevgilinin

O en güzel hâtıralarının derinliklerinde

Yitip de gitmeyi

Terk edebileceğim bilemiyorum.

Beklemek var ya,

Neye benziyor biliyor musun Seni beklemek;

Sanki

Şu ufkuma

Binlerce yıl evveli

Işıklarının ulaşıp da yıldızların,

Fakat

Hangi gün,

Hangi zamanda

O ilk an ki ışığıyla

Karşılaşmayı beklemek gibi yıldızların!

İşte seni beklemeyi

Ve senin gelebilmek ihtimalini

Ancak böyle doğru ve umutsuz bir misalle anlatabildim.

Bak, görürsün belki beni yıldızlara!

İyi bak lütfen,

Anlarsın belki nasılmış beklemek kırık dökük umutlarla.

Böyle bir misâli verebilecek kadar da

Kırık döküktür işte benim umutlarım,

Sığamıyorum hiçbir yerlere artık.

Senin gelebilmek ihtimâline karşı ben

En ufak bir umut kırıntısını bile görür-görmez,

Duyar-duymaz koşuyorum,

Başka ne yapabilirdim ki

Gel de bâri sen söyle,

Nasıl dirilir küllerinden yeniden bir sevda!

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                     Ay ışığı altında sevişmek mi?

 

Konuşalım diyorsun bana;

İsteme benden bugüne kadar

Söylenmemiş olan en güzel sözleri sana söylememi!

İsteme benden bugüne kadar

Yazılmamış olan en güzel sözleri sana yazmamı!

Çünkü

Hiç söylenmemiş

Ve hiç yazılmamış adı altında

Söylenip de yazacağım her söz

Ve her yazı daha önceden söylenmiş ve yazılmıştır!

Birisi çıksa dese ki

Şu söz söylenip yazılmamıştır,

Ben de ona derim ki;

Yalan söylüyorsun!

Haydi, sus lütfen artık sevgilim;

Konuşacaksan da eğer sevişirken konuş benimle,

Bunları benden istemeyi boş ver de,

Biz ikimiz şu ay ışığının altında

Unutarak tüm kederleri

Ve bırakarak arkamız da acı hatıraları,

Islak-ıslak sevişelim

Sabahlara kadar, olmaz mı?

Aman sabahlar olmasın mı diyelim beraber seninle biz ikimiz,

Beni tahrik edişin,

Beni baştan çıkartışın

Hoşuma gitmesin mi artık sevgilim,

Hoşuma gitmesin de ne olsun artık!

☆☆☆

                 Hayvanların insan karakteriyle ilişkisi…

 

Düşünüyorum da;

Acaba bir mahallenin

Kedi ve köpekleri

O mahallede yaşayan insanların

Bir bölümünün

Karakteri hakkında

Bize bir bilgi verebilir mi sizce de!

Şehirlerin,

Köylerin,

Kentlerin,

Kasabaların birer sâkini olan

Kedi ve köpekler;

Bizlere o bölge halkının

Karakteristik bâzı özellikleriyle ilgili

İpuçları verebilir mi ki sizce de,

Bunu hiç düşündünüz mü?

Her şey;

Eğitimin sevginin şefkatin nasıl verildiğiyle ilgili değil mi?

O halde biz hayvanlara

Ne yansıtırsak

O hayvanlardan da o yansıttıklarımızın

Karşılığını alıyor değil miyiz?

Yani bir bakıma

İnsan;

Ne ekiyor ise onu biçiyor değil mi?

Acaba bir bölgede

Genel itibariyle

Birçok yabani hayvan

Ve vahşileşmiş kediler ile köpekler gördüğümüzde

Ora halkının çoğunluğunun da

Onlar gibi vahşi

Ve onlar kadar yabani

Bir karakteristik özellik

Taşıyor olmak ihtimalleri var mıdır sizce de!

Veya da bunun tam tersini düşünelim,

Bir bölgede

Sürekli yaşayan

Ve genel itibariyle

Birçok

Evcil,

Cana yakın,

İnsancıl,

Uysal,

Sevimli

Kedi ve köpek gördüğümüz de

Acaba ora halkının da

Onlar kadar sevimli,

İnsancıl,

Cana yakın

Ve özellikle ora halkının

Erdemli ve cömert bir karakteristik özelliği

Taşıyor olmak ihtimalleri var mıdır sizce de!

Acaba

İnsan kendi vahşiliğini

Veya erdemliliğini

Ora halkından sayılan

Kediler ile köpeklere de

Fiilen yansıttığında

Sonuç itibariyle

Bu yukarıda bahsettiğim,

Bu yukarıda düşünüyorum diyerek

Analiz ettiğim gibi mi oluyor sizce de!

Neden olmasın ki

Gerçekten böyle olmak ihtimali

Gerçeğe daha yakın değil mi?

Ve hatta tüm bu yazdıklarım gerçek değil mi?

Evet,

Gerçekten tüm bu yazdıklarım birer gerçek!

Düşün,

Gözlemle,

Sen de anlayacaksın gerçeği!

Ve hatta insan bile birbirinin aynası gibidir

O aynaya nasıl bakarsan belli bir zaman sonra

Artık o aynada

Ya kendin gibi somurtkan

Veya da

O aynada

Kendin kadar gülümseyen

Erdemli bir insan görebilirsin!

Ne verirseniz onu alırsınız insandan ve hayvandan,

Yeter ki erdemlilik verebilmeyi,

Erdemliliği iyiliği o insanının ve hayvanın

Karakterine yerleştirmeyi başarabilin, sonuç mükemmel olacaktır!

Dedim ya

Düşün,

Gözlemle,

Anlayacaksın sende!

☆☆☆

                  Okyanusu bardağın içine koymak mı?

 

Yalnızlığın ve kederlerin zehrini

Nasıl atar ki insan içerisinden;

Tabi ki de Sevgiyle

Tabi ki de

Gerçek, Samimi,

Güvenilir dostlar ile atar zehirlerini kederlerin yalnızlığın.

Hangimiz gün gelip de

Yalnız ve kederler ile

Baş-başa kalmıyoruz ki…

Vahşi

Beyaz bir kurdu

Daracık odalara hapsetmek kadar

Tabiatımıza aykırıdır bizim de küçücük daracık yerler,

Sığabiliyor muyuz ki içerimize,

Oysaki içerimiz;

Tüm dünyaları içinde barındırmış olsa bile.

Okyanusu bir bardağın içerisine hapsetmeyi istemekle aynıdır

Bir insanı ve fikirlerini daracık odalara hapsetmeyi istemek!

Sığamıyoruz işte,

Sığamıyoruz daracık yerlere tabiatımız gereği.

O kadar çok büyük hayâllerimiz var ki

Bu sebeple biz

Daracık yerlere sığamıyor

Ve hatta

Dünya bile bize daracık küçücük bir oda kadar oluyor bâzen,

Çünkü ebedi bir cennet özellikleriyle yaratılmış bir insana;

Değil dünya, tüm yıldızlar bile dar gelmesin mi?

☆☆☆

                      Büyük hamleler hayâllerle başlar…

 

Yapmak arzuladığın işler için

Hayâller kurmak

O işler adına atılan ilk adımlardır aslında.

Fakat

Önünde de uzun yollar var

En önemli olanını yaptın zâten

İlk adımlarını atmakla!

Sonraki adımlar ise

Yapacağın işlerde gerekli olan soyut ve somut gereçler için

Motivasyonunu sağlamak

Ve fikirlerini böylelikle

Fiiliyata taşımaktır!

Haydi, Başarabilirsin,

İyi bir iş yapmayı arzulamaktan sakın vazgeçme.

 

                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                           Düşmana bin lânet…

 

Lânet olası

Sâdece

Bir avuç insan onlar;

Fakat

O diğer insanlara karşı olan

Sevgi ve

Güven duygularımızı

İçerimizden

Söküp atmayı başardılar galiba ki

Şimdilerde ise

O eskiden olduğu kadar

O sıcacık güven

Ve sevgi şefkat duygularımızı

İçtenlikle veremiyoruz birbirimize artık.

 

                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

           Zaferlerinizin altında ki acı çığlıklar ne olacak…

 

Zafer gâlibiyet çığlıkları koparıyorsunuz Peki,

O zaferlerin, O Gâlibiyetlerin altında kalan

O kederli acıları neden görmezden geliyorsunuz ki

Çünkü gün gelir birileri de

Sizlerin üzerlerinize gâlibiyetlerini konuşlandırır kurarlarsa

Ve sizlerin o kederli acılarınıza

Onlarda sağır kör dilsiz kalırlar ise eğer

Görürüm ben o gün hâliniz nice olur!

Kaderin iki yüzü vardır

Birisinde insana seçme hakkı verir kader,

Diğerinde ise mutlaka değişmeyen

Ve değiştirilemeyen yasaları vardır kaderin,

Onlardan biriside nedir biliyor musunuz? Şöyle ki

Zaferler gâlibiyetler elden ele gezer değişir de durmazlar yerlerinde!

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

                        Ah sevişmek ne hoşmuş…

 

Sevgilim;

Benimde odalarım var, Gel

Ve korkma, Sızabilirsin yatağıma,

Sevgilim;

Benim de köprülerim var,

Benimle beraber O yollardan yürüyebilir,

Yine benim bahçemde,

Yine benim ellerimle dallarından kopardığın

İncirleri yiyebilirsin,

Sevişebilirsin doya-doya

Fakat bil ki doyamazsın tadının güzelliğine sevişirken,

Sevişmek istersen eğer yine yeniden,

Seni çok arzulayan bu tutkulu Âşığına tutun, sarıl sıkıca yine,

Haydi, yine ıslak-ıslak seviş benimle aman sabahlar olmasın…

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                      Hangi dala tutunuyorsun…

 

Neden çürük dallarına o bâzı insanların

Tutunup çıkmak istedim sanıyorsun,

Neden tırmanmak istedim sanıyorsun

O çürük kalplerine insanların biliyor musun?

Çünkü

Ben o çürük dalların,

Çürük olduklarını

İspat ettim ki çıkarak kıra-kıra onları;

Amacımdı oysaki onların

Göstermek güvenilir insanlar olmadıklarını!

Ben düşsem bile o çürük dallarından insanların;

Yine de zafer benimdir aslında

Çünkü kurtardım birçok insanın

Onların gerçek de yalancı yüzlere sahip olduklarını göstererek!

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                              Bilime ve insanoğluna…

 

Bakınız,

Birçok üstün buluş keşif yapabilirsiniz,

Fakat

O her buluş keşiflerinizde

Aklınıza şunu getirin lütfen;

O buluş keşifleri

İblisin arzuları doğrultusunda

Ve iblisin yasalarıyla mı?

Yoksa

O kendisinden başka ilah olmayan

O adaletin emredicisi merhamet sahibi Rab Allah’ın

Arzuları doğrultusunda yasalarıyla mı kullanmalıyız,

Diye bir sorun kendi-kendinize lütfen!

İnanıyorum ki o kendi vicdanınız size doğru cevabı verecektir!

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                               İblisin krallığı mı?

 

Sokaklara atılan

O çocuk kaderleri için

Kim bilir

O vesveseci yalancı hasetkâr iblis

Onları avlamak adına

Nerelerde konuşlandı,

Nerelerde üssünü kurdu!

İnsanlığın,

Aşırı hırsları sebebiyle;

Şu güzelim dünya gezegeni

Bir intihara doğru sürüklenmektedir!

İblis amacına ermek üzere,

Daha ne kadar

Onun o çılgın arzularına yardım etmeyi düşünüyor ki insanlar!

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

              

                 Aşk’a giden yolda büyücüler konuşlanmış…

 

Ah, bir türlü doğamadı o beklediğim aydınlık şafak!

Kendi düşlerinde beni uykulara yatıran sen;

Oysaki ben avuçlarım ile getirmemiş miydim sana aşkı

Sökerek yüreğimden sende de var olsun diyerek,

Ne yâni Fena mı ettim şimdi,

Aşksız kanatsız yaşamayasın diye!

Gitmeye yollar açık senden,

Yanında kalmama ise kördüğüm…

Ne değişti,

Senide mi vurdu yani o kederli okları ile büyücü,

Ah aşk;

Sancılarım uzayacakmış meğer

Eyvah

Korktuğum başıma gelmese bâri.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

               Ne kanlı savaşmış meğer seni istemek…

 

Bu ayrılığın nefretin bir çığ felaketidir bana,

Ölülerin atlarıdır kül yığınlarında cenk eden,

Atların o güçlü ayaklarının nallarının

Altına atmışsın gibi beni artık,

Çekme artık bana da keder kılıcını hançerini,

Nedir o kusup da tüketemediğin o zehirler üzerime,

Ben senin için tâ Kaf dağlarının ardından

Olmazlar ile savaşarak geldim bak vücudum kılıç kesikleri,

Sıcacık huzur verici bir sarılmak yerine

Nedir bu bana hıncın,

Beni kan ter içerisinde bırakışın öğlece.

Akıyorum,

Sana akıyorum usul-usul bereketler ile fakat

Sularımı sen nefretin ile

Kederli kanlara buladın,

Dupduru cümlelerimin

Kara ayaza çalıp rengini sen,

Beni çizdin böylece kara kalem ile küllerle insanlığa,

Beni böyle kötüleyerek anlatmaktan

Ne geçti ki söyle sevgilim eline!

O ezelde göğsümün içerisinde

Sana doğan sevgiye;

Şimdiden ne cevap veririm bilemiyorum!

Elveda ey aşkta henüz daha olamamış sevgilim,

Elveda sana,

Ne gün dönerim bilinmez artık senin yurduna,

Elveda sevgilim.

☆☆☆

                        Gelme artık neye yarar ki…

 

Duydum ki bana olan hasretine

Ayazlar zemheriler düşmüş,

Çiğ düşmüş,

Karaçalı dikenleri serpmişsin yollarıma

Gelirken sana ben,

Öğleyse

Sen de gelme artık istemem,

Aşk kapılarıma kilit vurdum ben!

Oysaki ben seni

Yasemenler kadar sıcacık arzular ile beklerken,

Umarsızlığın sırrını tutarmış meğerse bana kalbin,

Gayrı bundan böyle yolumu bulamayacaksın,

Gelme artık istemem,

Aşk kapılarıma kilitler vurdum ben!

Boşuna umut devşirmeye kalkışma elden yabandan,

Umma medet onlardan

Çünkü o medet beklediklerin düşmanlarımdır zâten,

O yüzüme bir zamanlar kapılarını

Sert küstahça çarpanlar,

Sana ne verebilirler ki a şaşkın sevgilim!

Yorma boşuna kendini

Çoktan verilmiş bir karar var,

Gelme artık istemem,

Aşk kapılarıma, ağır kilitleri vurdum çoktan ben!

Haydi, selametle.

 

                         

                               ☆☆☆

                          İlkbaharı beklerken…

 

Kederler hiç uyumazlar,

Onlar daima mesaidedirler kardeş.

Buzulların ve karların fırtınaları ile yıkılan

O kederli fikirleri,

Ayaz kamçıları ile vurarak

Birde

Gam çekti yukarıdan bana bir ok ile avcı.

Cansızlaştım birçok zaman

O kederi çok okların yaraları ile ben,

Sonrasında

İmdat istedim;

O göğü tutan kudretin hükümdarından,

Ney mi oldu, anlatayım o zaman;

Şöyle ki

Nihayetinde beklerken ilkbaharları ömrüme,

Yetişti bir kederli ok daha düştü üzerime!

Önümü göremiyorum kaba fırtınalardan,

İmdat et lütfen Allah’ım, diye yalvarırken,

Bir kederli ok daha çekildi yayından yüreğime doğru!

O çılgınlar gibi uğultularıyla

Ve sararak elleriyle,

Sarılarak bedenime fırtınalar,

Beni her bir tanesi buzdan bir kül yığınına çevirdi.

Bu nasıl bir imdada yetişmektir ey sevgilim, anlat lütfen;

Beklerdim ki ben daima

Sütliman olsun o gam kederler senin kudret elin ile

Ve bahar gelsin artık ömrüme yeter.

☆☆☆

                      Sevgin cinayetlerin kâtilidir…

 

Tutarak yakamdan beni öğle güzel bir hayata taşı ki

Kısıklaşsın tümüyle sesleri kâtillerin!

Böylece; Cinayetler hiçbir varlığı sobeleyemesin artık.

O gündüz aydınlığının ışığıyla kapanan fenerler gibi,

Kapansın o acı çirkin gürültüleri de kâtillerin!

Ve bak gör ki ben de aşk ile ıslanmadan gelmiyorum sana,

Senin kollarının arasına aşk yağmurlarıyla ben;

Sırılsıklam ıslanmadan gelmiyorum.

Rüzgârların soluklarıyla beraber;

O küller kadar dağılmış seninle oluşumu toparlayarak ardından,

Sana ben koşarak gelmek için hazırlanıyorum.

Al artık şu yalnızlığımı da ellerinin arasında;

Boğarak idam et sensizliğimi artık! Ve tutarak yakamdan;

aşka taşı ki beni meğer ne kutsalmış sevişmek seninle anlayayım!

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                     Ah kederli kaderim değişsen artık…

 

Artık beli bükülü sesleri kısık umutlarımın

O harap yollarında,

Kentin sokaklarının arasında uzanarak gölgem ile ben

O tek tük alevlenen

Pencerelerin camlarına bakarak,

Göğün o karanlık avlusuna uzatıyorum ellerimi;

Sonra da diyorum ki

İnse uzansa bir kutlu el göklerden

Dokunarak ruhuma

Değiştirse şu kederli kaderimi tüm güzelliklere doğru…

Ah çilekeş yeryüzü;

İkimizde benziyoruz biraz birbirimize,

Çünkü ruhumun elbiseleri sendendir bana hediye,

Ruhum mu? Ruhum ise bir kelimesidir Allah’ın!

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                     Ne kutsaldır sevişmek sevginle…

 

Hiç de gidesim gelmediği bir yerdir

O senin gözlerinden başka yerler.

Varlığımın saklambaç oyunudur senin o umarsızlığın.

Oysaki Bende ki boşluğun

Farksızdır intihardan.

Ha uçurumun daldası pervazıdır

Ha o senin umarsızlığın bana!

Senin kalbinde ki benim o varlığım

Bir yokluktan ibaret belki fakat

Şu benim kalbimde ki senin varlığın ise;

Tükenmek bilmez bir ufuk ki güllük güneşli

Ve ilkbaharlar kadarda tâzedir!

Yıllarca hayâlimde biriktirdiğim sen;

Benim çıkmaz sokağım, ütopyam, o Mâvi kanatlı kelebeğimsin.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                    Korkaklar ve iyi yürekli cesur insanlar…

 

Saklanmaktan başka

Hiçbir çâresi olmayanlar

Ölü varlıklardır!

Fakat

Kabir âlemi

O ebedi

Cennetlere

Açılan

Bir beklemek yurdudur.

Orası

İyi insanlar için;

Dünyanın en güzel

Yerlerinden

Daha çok güzel ve huzurludur da!

 

                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                       Tutuklayın kederlerinizi…

 

Kânun nâmına

Tutuklusunuz

Dediğim vakit

Tutuklansın isterdim acılarımın!

Şöyle

Huzurluca

Kâbussuz uykulardan uyumak

Ve

Yeni her bir güne

Daima

Huzurla uyanarak

Ve yine huzurla

Hayatıma yürümek isterdim,

Kim istemez ki öğle değil mi?

 

                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                Gülleri kedersiz bilirdim oysaki…

 

Ben mi?

Ben Aslında fesleğen kokularını da pek çok severdim,

Oysaki alışmamıştık henüz eskilerine sancıların.

Eyvah;

Kapımızda hiç de tanıdık olmayan

Birçok sancı var yine,

O eski kederlere henüz daha alışmamışken

Kovmalı hayatımızın içerisine giremeden bu gelenleri!

Fakat

Dedim ya; aslında ben

Fesleğen kokuları kadar,

Nergisleri,

Kır çiçeklerini de severim,

Peki, nedir bu bahçemde ki keder gülleri!

 

                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

                 Ayrılık baldıran zehri kadar soğuk…

 

Ağır bir küf kokusundan

Ne farkı var ki

Söyleyebilir misin lütfen;

Şu kapımın eşiğinde nöbette duran kederlerin!

Şu hayat denizinde

Kırık bir sandalda gibi değil miyiz hepimiz de

Ayrıldıkça birbirimizden!

Ah, ne de kederliymiş ayrılıklar…

İşte gün yine ağarmakta,

Gel sevgilim, gel de öp yine boynumdan dudaklarımdan

Sarıp sarmalayalım birbirimizi,

Çekilmiyor ki yalnız bir başına

Şu kırık sandala benzeyen

Dünyada yaşamak hayatı!

 

                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                               Militarist sevgiler…

 

Ben mi?

Ben,

Nâzım Hikmet’in

O en militarist

Ve o en anarşist şiirinde ki

Aşk kelimesi kadar,

Sen ise;

Necip Fazıl’ın o en militarist

Ve en anarşist şiirinde ki

Aşk kelimesi kadar!

Peki,

Şimdi ne olacak;

Haydi,

Gel de bâri bir aşk daha olsun en olurundan!

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                   İyi insanızdır fakat aptal değil…

 

Onurlu bir insan olarak;

Bir canlı varlığa

İyilik yapmaya muhtacımdır ben!

Fakat

Şunu da bilmeni isterim ki

Aptal da değiliz,

Sâdece

Yaşanılabilir bir dünya arzulayan

Bir aşk serserisiyimdir o kadar.

Anlayamadıysan eğer en son olarak şunu da ekleyeyim;

Şöyle ki yırtıcı hayvanların bile o çok korktuğu

Bir insanoğluyum nihayetinde;

İşte bu sebeple

Hile kılıcını sakın ola ki çekme bana, çıkarsın zararlı!

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                                  Dua…

 

Sonsuz

Merhametini

Tanıyanlardan

Birisi

Olarak,

Bana o İstediğim hediyeleri

Ve

O istediğim Mucizeleri vererek;

Bana

Dedirt ki

‘Ben senin

Bu kadar

Merhametli olduğunu

Zâten biliyordum’

 

                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                            Düşmanlarıma…

 

Size bir günah sözüm var,

Onu yapmak için,

Kıyametten sonraya erteledim,

Hatırlatın,

Karşılaşırsak eğer

Bir kıyamet sonrası;

O ikiyüzlü

Bakmalarınızın şakağına

Dayayarak namlusunu tabancanın,

Ne öncesinde

Ne de sonrasında

Hiçbir pişmanlık hissetmeden

Çekeceğim tetiği,

Kan revan içerisinde ki yüzünüz mü ondan bana-ne!

 

                                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

 

                           Sevdiğim kadınlara…

 

Size

Bir günah sözüm var

Fakat

Kıyametten

Hemen

Sonraya

Erteledim,

Hatırlatın

Lütfen

Rica ediyorum,

Karşılaşırsak eğer

Bir kıyamet sonrası;

Ârafın arifesin de

Dudaklarınızdan öpeceğim, ah sevişmek ne hoşmuş diyerek…

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

 

                       İnsan ve içerisinde ki canavar…

 

İnsanoğlu;

O kendi kirlettiği

Ve O kendi zehirlediği

Dünya da,

İşte o kendi zehirlemiş olduğu

O Kir dolu

Çöplüğünün

İçerisinde

Boğulup gidecektir!

İnsanoğlu;

İşte o Kendi kıyametini

O kendi kendine

Hem de vahşice hazırlayan

Bir zâlim canavardan başka ne olabilir!

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                           Sevişmelerimiz…

 

Hiç de utanmadı ellerim dokunurken sana,

Yaramaz çocuklar kadardılar

Parmaklarım gezerken vücudunda,

Hem mâsum, hem de sevgili.

O bana açtığın kollarının arasında

Tutuşur sana yaklaştığım anlarda nefesim,

İşte sevişmelerin o ilk hasat mevsimi;

Samimi ve içten bir gülümsemektir aslında,

Hem de şimdi, haydi, seviş benimle lütfen ıslak-ıslak

Aman sabahlar olmasın diyerek İç geçiriyorsa sevgilin

Arzuyla beraber bakıp-bakıp içerisine göz bebeklerinin;

İşte o vakit artık sevgilin de bahtiyar olmuştur çok,

Sen de mesut olduğunu belli etmelisin ona karşı

Ve anla ki işte o an her şey yolunda demektir…

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

              Anlayabilmek için fikirleri sindirmek…

 

Dur, Yavaş ol lütfen,

Sen bu anlattığın üstün fikirleri

Kim bilir kaç saatte, kaç günde, kaç haftada,

Hatta belki de yıllarca okuyarak,

Hem de tefekkür ederek seneler içerisinde biriktirmişsindir;

E o zaman benim hemen

Hem de hemen şu an, nasıl anlayarak kavramamı

Bekleyebiliyorsun ki o fikirleri benden hayret!

Oysaki bilmeli bu ince kibar detayı erdemli hikmetli her bilge!

Yemek bile vaktince, Ölçüsünce, Sindire-sindire yenilmeli ki

Bir faydası dokunmuş olsun! Fikirlerde aynı bunun gibidirler;

Yiyecekler vücudumuzu şekillendirirken,

Fikirlerde tüm hayatımızı şekillendirecektir

Fakat anlayabilmek için hem vakit ve hem de düşünmek gerekli!

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                 Fakirleşmektir aşksızlık bilgisizlik…

 

Aşkı

Hikmeti

Bilgeliği

Ve

Kitapları

Terk Edenler;

Kurumuş

Verimsiz

Kurak

Topraklara

Çöle

Çevirirler kendilerini,

Eyvah ne büyük bir kederdir bu oysaki

Bir anlamış olsalar ah keşke!

 

                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                    İletişimde kopukluk ve erdemsizlik…

 

Dünyada ki,

Mahallelerdeki, akraba aile ilişkilerinde ki

Ve Komşuluklardaki

Tartışmaların

Ve kavgaların

En büyük sebeplerinden biriside;

Ya İletişim kopukluğu

Veya da iletişimde egoizmin ön plana çıkarılmasıdır.

Eğer ki hem kendinize ve hem de sevdiklerinize;

Yaşanılabilir bir dünya mirası bırakmak istiyorsanız,

Hiç gecikmeksizin bilgelikle bir hamle yaparak

O Bulunmuş olduğunuz mahallede

Ve akrabalarınız aileniz içerisinde empatiyi de ihmal etmeden,

Erdemli bir iletişim kurmaya başlamalısınız. Bilmiyorsan öğren!

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                      İnsan mı? Haydi hayrlısı…

 

İnsan mı?

Düşünceleri ve hayâlleri olmasaydı eğer,

Sâdece somuttur ve soyutsuzdur diyecektim

Fakat o insan ki hem düşünceleri hayâlleriyle,

Ve hem de fikirleri ile

Soyutu olan somut bir varlıktır. Fakat

O bâzen ruhsuzlaşarak,

Yâni ruhunun hikmetine sırtını dönerek,

Yaşamını onsuzmuş gibi devam ettirmek gayretine de

Kendisini düşürerek, hem sürekli kendisiyle

Hem de dünya ile kavgaya tutuşan

Kaygılı kuruntulu bir telaş içerisindedir o.

Ayrıca; o güzel gülümsemesiyle de

Etrafına mutluluk neşe dağıtan bir varlığa da dönebiliyor bâzen.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                  Kederli akşamlar…(Bir şarkı daha)

 

Işıkları birer-birer

Söndü şehrin,

Karanlığa gömüldü rüyalarım,

O veda ettiğim tüm sevdiklerim

Geldi yine aklıma,

Şu kederli akşam vakitlerinde,

Oysaki

Ben her gün yeni umutlarla

Bir mucize bekledim senden,

Şu hayatıma ilkbaharlar veresin diye.

Allah’ım,

Kabul et lütfen,

Artık

Dayanabilecek kudretim kalmıyor,

Aydınlat şu hayatımın

Saadet ışıklarını artık!

Oysaki

Ben her gün yeni umutlarla

Bir mucize bekledim senden,

Şu hayatıma ilkbaharlar veresin diye.

Allah’ım,

Kabul et lütfen,

Artık

Dayanabilecek kudretim kalmıyor.

 

                                   ☆☆☆

 

 

                         Harbi delikanlı…

 

Harbi delikanlı adam,

O Harbi delikanlı adamı

Sevdiklerinin yanında

Rencide ederek küçük düşürmez.

Harbi delikanlı adam

O kendi sevdiklerinin yanında da

O harbi delikanlı adama

Küçük düşürücü olayların içerisine sokmaz.

Harbi delikanlı adam,

O harbi delikanlı adama;

Yapsa-yapsa iyilik yapar,

Dostluk yapar, Kardeşlik yapar,

Fakat

Birbirlerine asla ve asla cinayet yapmazlar, Vesselam!

 

                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                             Nefretin tohumları…

 

O asırlar öncesi savaşların bile

Kanları taptâze tutuluyor,

Sıcacık akmaya devam ettiriliyor

O yıllar öncesi kavgalarda

Alınmış yaraların kanlarıdır oysaki bunlar!

Peki, neden böyle oluyor acaba;

Sen biliyor musun?

Peki, ya siz biliyor musunuz? Peki, ben söyleyeyim sizlere;

Çünkü

İnsanoğlu,

Nefreti;

Şu yeryüzünden

Bir türlü

Söküp atamadı da ondan. Bilmem anlatabiliyor muyum?

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                     Erdemlilik ve kumar…

 

Erdemli bilge insanlar

Oynasa-oynasa

Hayatları boyunca bir defa kumar oynarlar!

Onda da kazansalar da kaybetseler de

İbretlik derslerini alır ve ellerinin tersiyle

Ötelerler öğle çirkin hain bir hayatı.

Çünkü her kumarbaz ihanet eder mutlaka sevdiğine!

Oysaki erdemli bilge bir insanın hayatında ihanetin yeri olamaz!

Hem ayrıca

O erdemli bilge insanların şu hayatlarında

Riske atacakları; basit ve değersiz şeyleri asla yoktur.

Erdemli bilge insanlar elbette cömertlerdir,

Onlar için ticarette madden kazanmak da kaybetmekte olabilir,

Fakat ticaret onlar için; bir kumar değil, iyilik aracı bir sanattır!

 

                                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                        Güven ve sevgi çekilince kalplerden…

 

Ne zaman ki

İnsanların birbirlerine karşı olan

Güven duyguları

İstismar edilmeye başladı,

İşte o vakit,

Böylece güvene dayalı sevgide;

Ortadan kalkamaya,

Çekilmeye başladı yeryüzünden usulca.

İşte o vakit dünya ise;

Çığırından çıkmaya,

İnsanlar ise;

Cinnete kapılmaya başladılar.

Cinnet öğle iğrenç bir hastalıktır ki

Önüne ne gelirse kirli büyük bir sel olup beraberinde harap eder.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

             Hangi akıl çeker şu binlerce sıkleti…

 

Bu bir şairin portresidir aslında kelimeler ile çizilen;

Kuşların kanatları

Benim ise fikirlerim vardır göğe yükselten beni.

O hiç kimselerin vurup da öldüremediği, kanatamadığı;

Kelimelerim sözlerim vardır, hayâllerim vardır

O hiçbir kuşun yükselemeyeceği kadar yukarılarda.

İyi ki fikirler;

Nicelik olarak grama kiloya gelmez,

Yoksa nasıl çekerdi bu beyin kafa;

O fikirlerden oluşmuş milyonlarca sıkleti!

Dedim ya, kuşların kanatları, benim de fikirlerim var

Göğe doğru yükselen!

İşte bu sebeple devrilmiyorum şu hayat ringinde

O milyonlarca ağır sıklete karşı ben!

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                      Şairlerin resim tabloları sözlerdir…

 

Şairlerin,

Yazarların,

Düşünürlerin

Ve fikir insanlarının eserleri;

Kelimeler ile çizilmiş

Harikulade birer portredir aslında!

Önemli olan;

Onu kavrayarak,

Anlayarak

Hayâl edebilmektir!

Şairlerin eserleri baha biçilmez bir resim tablosudur aslında!

Şimdi Al Sana işte

Hayâlinde capcanlı bir resim tablosu;

Kâinat ve şairlerin eserleri! Eleştir ve seyret seyredebildiğin kadar.

 

                                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                                          

☆☆☆

 

 

                       İntikamın en şiddetlisi…

 

Sabır ve bilgelik ile pişen

O intikam kadar en tehlikeli olan

Başka bir intikam çeşidi bulamazsınız! Çünkü

Sabır ve bilgelik ile İntikamcı;

O hedef alması gereken en ince detay teferruatları

Yıllar içerisinde Tek-tek hesaplar

Ve hedeflediği o her bir ayrıntıyı

Paramparça ediverir nihayetinde.

Hatta o bâzı yapacağı stratejik oyunlar ile de

Bir deprem etkisi üreterek

Artçı intikamları bile meydana getirtebilir.

İşte ondan sonra bakınız siz

O intikam pususuna düşenlerin acı kederli hallerine!

Ben her iki taraftan hiç birisinin yerinde olmayı istemezdim asla!

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                      Güven ve sevgiyle başlar ihanet…

 

Güvensiz Ve sevmediğin bir insanın

Sana karşı yaptığı

Yanlışlara ihanet adı verilmez,

Çünkü

Zâten o meşrebine karakterine yakışanı yapmıştır.

Fakat

İşte bu sebeple

İlk ihanet;

Güven ve sevgiyle başlar,

Ancak

Güvendiğin ve sevdiğin varlıktan

Bir darbe alırsan eğer,

İşte o vakit,

Onun adı ihanet olur ki eyvah ne büyük bir kederdir oysaki o!

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                   Kısa bir kelam ile şairin târifi…

 

İyi Şair dediğin;

Kelimeler ile

Sözler ile

Harfler ile

Fikirler ile

Ve altından kalkılmaz zannedilen meseleler ile

Bir Âhenk içerisinde

Etkili,

Uyumlu bir ritimle,

En iyi raksını,

En mükemmel dansını,

Hiç ama hiç şaşırmadan yapabilen olmalıdır.

Yoksa böyle kanlı kederli bir mücadele meydanı olan dünya da;

Şairlerin o aziz fikir telkinleri olmasa haliniz nice olurdu acaba!

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                  Hayatı anlamlandıran sözlerdir…

 

Verimli

Bereketli

Topraklara

Dikilmiş olan

Meyve fidanları gibidir;

Söylenmemiş olan

O her bir güzel söz,

Dünya

Aslında

İşte

O Güzel Sözlere Hasret kalmış beklemekte.

O her bir güzel söz ise

O bekleyen sahiplerine ulaşabilmek için

Canla-başla beklemekte.

 

                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                    Özlem tutuşturdu ruhumu artık…

 

Gel de kovala artık

Şu yalnızlığımı odalarımdan,

Kim süpürebilir ki kederlerimi

Senden bir başkası kapımdan,

Özlermiş meğer insan

Kendisini o en çok seven varlığı;

Bir daha yerinin doldurulamayacağını

Anladığında daha çok!

Ey beni en çok sevenim;

Tutuşturdu ruhumu özlemin,

Bir ses ver artık.

Haklısın,

Hiç kimselerin, Hiç ama hiç kimselerin eli

Dokunamayacak onun kadar huzurla farkındayım bende,

Onun kadar güzel,

Tutkuyla bakamayacak hiç kimseler artık biliyorum,

Ruhumu kim ısıtacak artık tatlı samimi sözleriyle,

Haklısın,

Hiç kimselerin,

Hiç ama hiç kimselerin sözleri

Onun sözleri kadar huzur olamayacaktır kalbime biliyorum,

Haklısın,

Bu bende ki Çok büyümüş bir özlemin sancılarıdır farkındayım,

Ve biliyorum ki yine

Ondan başkası da zâten devâ olamayacak şu kederli hayatıma.

Lütfen, ses ver artık göstererek varlığınla bana.

☆☆☆

 

                          Ruhumu şâd ettin ey sevgili…

 

Nasıl mı?

Bilerek ve isteyerek seviyorum,

Arzuluyorum da çok seni,

Kaç gün, Kaç saat Süreceği umurumda bile değil,

Keşke uzun sürse fakat

Senin gönlün nasıl arzu ederse,

Ben sana tabiyim ey sevgili,

Senin muradın olsun,

Senin gönlün hoş oldukça

Benimde gönlüm o vakit hoş olmakta.

Benimle birlik de yaşayabileceğin

O her an bana çok büyük değerde bir hazine kadar,

Beni onurlandırır o seninle geçen her an,

Kaldığın sürece de,

Gitmek istediğinde de,

Gittikten sonrada;

Ancak seni hayrla, iyilikler ile anarım

Ve derim ki ardından

Bana büyük bir ni’metti

Ancak ona;

O bana yaşattığı her bir güzel an için

Teşekkür etmekle beraber ruhum şâd olarak

Şerefyabım.

Sevgiyle kal, sağlıcakla kal güzel sevgilim benim,

Ruhumu şâd ettin ey sevgili

Severek onurlandırdın ya sen beni.

 

☆☆☆

                 Bir Kişi Yeter Uyuyanları Uyandırmaya!

 

Bir tabur asker düşünün ki Çok büyük bir savaştan zaferle çıkmışlar, Uzun yollar yürümüşler ve taburlarına dönerek temizlenmiş, yemeklerini yedikten hemen sonrasında;

Koğuşlarına çekilerek çok derin bir uykuya dalmışlardır ki

Hem de uykunun okyanus misâli en derinlerine dalmışlardır.

Sâdece bir kişi uyanıktır, o uyanık olan kişide; kulede ki

Akıllı bilge hünerli bir nöbetçi askerdir! Birkaç saat sonra düşman birlikleri on tabur askerle ve büyük kuvvetli zırhlı silahlar ile o uyuyan askerlerin üç beş dakika yakınlarına vardıklarında sonuç itibariyle; O Kulede ki Akıllı Bilge Hünerli nöbetçi Bir tane asker; O tüm uyuyanları uyandırmaya yetecektir!

Şimdi sizlerin arasında da akıllı bilge hikmetli Hünerli Erdemli birkaç tane aşk insanı; Şu Gaflete Sihre Bataklığa saplanmış Umarsız dünya halkını uyandırmaya yeteceksiniz Elbette!

 

                                           Sonnet… NAFİZ COŞKUN

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                         Devriliyorken umutlarım…

 

İçerisinde senin de var olduğun

O hayâllerim küllere karıştı biliyorsun sen de,

Sonrasında ise; bir rüzgârın elleriyle savruldu o küller,

Kaldırımlara, Caddelere,

Sokaklara, Evlerin çatılarına,

Ormanlara ve hatta denizlere bile ulaşmıştır zannedersem.

Oysaki ne de güzel hayâller kuruyordum;

Seninle sıcak bir deniz sahili şehrinde olacaktık bir ömür.

Ben üşüyorum artık,

Hayatım ilkbaharlara hasret şimdilerde,

Zemherinin tamda ortasındayım,

Yine her gece olduğu kadar sensizim,

Kibritsizim, Işıksızım,

Fakat

Tüm bunlara rağmen;

Hem kitap okumayı, yazmayı, düşler kurmayı,

Hem de seni düşünmeyi ihmal etmiyorum!

Aslında tüm bu olup bitenler

Umurum da bile değil biliyor musun?

Benim umursadığım şey; iyiliklerin yükselmesiydi.

Dedim ya tüm bu olup bitenler umurumda mı sanki

Neden mi? Söyleyeyim;

Çünkü ölmek var ya işte ona çok seviniyorum.

Öldükten sonra bizim onca yıl hiç durmaksızın

O İyilik mücadelemizle alay edip eğlenenleri, ne görmek

Ve nede seslerini bile duymak istemiyorum artık.

Bir kibrit ışığı kadar olsun umutla bekleyen o insanlara sevgiyle.

☆☆☆

            Dost düşman belli olur kederli zamanlarda…

 

İnsanları birbirlerine yaklaştıran

O en büyük sebeplerden biriside; ihtiyaçlarıdır.

Hem maddi, hem de mânevi ihtiyaçları için insanlar

Birbirlerine yaklaşırlar ve tatmin olduktan hemen sonrasında da çoğunluk itibariyle ayrılırlar veya da birbirlerini ötelemeye başlarlar. İşte tam da burada o yakınlaşmanın çok derin bir mâna kazanabilmesi için de; sevgi, dostluk, kardeşlik duyguları cereyan etmesi gerekmektedir! Çok az insan haricinde geriye kalan diğer tüm o her bir yakınlıktan, o her sevgiden ve o her bir güvenden ihanet doğmaya başlar ve yalnızlaşır böylece de insan!

İşte tamda burada; Gerçek sevgili ve gerçek dost anlaşılır,

Her bir şeyin ortaya çıkıp anlaşıldığı anlardır bu sahneler!

Hem ihtiyaç ânında ve hem de sevinç kederli zamanlar da Birbirlerini bırakıp terk etmezler, Birbirlerine destek olurlar!

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

              Beni tâkip et kardeş anlatayım hikâyemi…

 

Beni tâkip et

Ardımda izler bıraktım,

İnanmıyorum her söylenen söze artık diye haykırıyordu, haklıydı.

Şu yasaklara da kanmıyorum diyerek barbar bağırıyordu,

Şu özgürlüklere de aldanmıyorum artık diyordu, inanıyordum.

Ben mi? ben; Hürriyet adında bir kelime buldum,

Anlamını da ben uydurdum

Fakat uydurdum derken; Yalan da söylemiyorum.

Hürriyet mi?

Hürriyet; Âdil olan yasalara itaat ederek, hem kendinin, hem de tüm canlı cansız varlıkların O temiz âdil olan hürriyetine saygı göstermek ve o hürriyete tecavüz etmemektir.

Beni tâkip et lütfen

Ardımda izler bıraktım,

Mistisizm, dindarlık ve muhafazakârlık diye ve benzeri dinler

Türetmişler Fakat neyin muhafazası; iyinin mi kötünün mü muhafazası! Oysaki muhafaza kelimesi, dindar kelimesi, her bir ortamda, hem iyi kılıkta, hem de kötü kılıkta kendisine yer bulup cirit oynayabilecek durumdadırlar! Hele ki böyle bir curcuna ortamında, bu tür kimlik taşıyanların kimlikleri çarçabuk silikleşir haberiniz olsun! Ben mi? ben kim miyim? Benim kimliğim nedir mi? onumu merak ediyorsunuz;

Ben anlatayım sabırlı olun, şöyle ki; ben Müslümanım ve Müslümanlığımı muhafaza etmeye çalışan, adaleti savunan, erdemli bir hayatın peşinde olan, kölelerin hayâllerinde canlanmış bir ütopyacı, romantik, akılcı, militarist, anarşist ve aşk budalası, merhametli cesur realist bir şairim işte o kadar.

                                   ☆☆☆

                      Dadım der ki ihmale gelmez…

 

Yaşamak mı? Yaşamak ihmal etmeye gelmez dedi dadım bana,

Çünkü yaşayamadığın hiçbir ânı vakti geriye getiremezsin.

İhmal etme!

‘Hiç’ adın da bir insan olmaktan kurtulmak anacak;

Sevgiyle, dostlukla, bilgelikle, muhabbet ile

Erdemli olmakla mümkündür dedi Dadım bana!

Varlık bu dünyada hacmiyle

Bir hiçmiş gibi yaşayarak,

Boş bir yer işgal etmek için

Var edilmemiştir.

İhmal etme sakın dedi dadım bana hayatı, İnanıyorum.

Mâdem ki insan en mükemmel bir sanat eseri olarak

Ve bir sanatkâr olarak var edilmiştir, e öğleyse bu mükemmel var edilişi hiçliğe terk etmek o mükemmel insanın şânına yakışır mı ki dedi dadım bana, sakın ihmal etme hayatı! İnanıyorum ona. Hele de sağlık hiç ihmale gelmiyor değil mi dadıcığım dedim

Ben de ona. İnsan; mikro fikirlerden çok büyük, çok üstün fikirler üretebilen, O fikirleri gün yüzüne çıkartabilecek kudrette var edilmiş bir fikir sanatçısıdır aslında öğle değil mi dadıcığım!

Saf ve som fikirleri bulabilmek ve onları bulunca da anlayabilmek için var edilen şu insanoğlu, işte o aynı saf ve som hikmetli şiir peşinde olan şair gibi, ben de diyorum ki;

İhmal etme hayatı, bir daha geriye çeviremezsin yıllarını.

O ebedi metinleri ışıktan levhalarda görebilir insan biraz daha dikkatli bakabilirse eğer. Tefekkür etmek; o mikro âlemlerinde ötesinde düşünmek sanatıdır biliyorsunuz, fikirleri düşünceleri işte o mikro analiz kudretiyle yakalayabilmeyi ihmal etme lütfen.

Dibe vurmak mıdır hayatın yakasını bırakmak sizce de!

Sonrasında ise; kederli söylemler, dipsiz kuyular ve düğümlenen bir ömür çıkar karşına, aman ha dedi dadım, şu hayat öğle ihmal etmeye gelmez haberin olsun, dediğini aklımdan çıkarmam ben dadı haberin olsun, çıkarmam aklımdan bir daha. Baktım ki ufalandı o gökyüzünde ki bulutlardan yağmur yeryüzüne inince, gördüm ki o tüm kederleri diniverdi toprağın. İşte, sen de görüyorsun ki şu insan da bir damla su misali, bir avuç toprak misali değil de ya nedir! Haksız mıyım?

Hangi sevmelerin izlerini sürüyoruz, kimler gelmediğinde bir telaş kaplıyor ki bizi, bunu hiç düşündün mü? Sevgili dediğin bir kumru kuşunun kalbi kadar hassas ve ürkek olur karşısına geçince sevgilisi, canı bedeninden ha uçtu ha uçacak kadar oluverir bilmiyor musun? Aşk karşısında kimlerin dizinin bağı çözülmedi ki kardeş! Sıra elbet bir gün sana da gelecek, işte o vakit çözülür bir aşkla dizlerinin bağıda senin, görürüm ben o vakit telaşlı hâlini. İhmal etme sakın, bak yağmur çiseliyor, bu bir aşk yağmurudur, ondan kaçamazsın artık, yapıştığı vakit elleriyle iki yakana da! Usul-usul toprağın bedeni ıslanıyor öğle değil mi? işte ben de tam da böyle sırılsıklam sana, e daha ne söyleyeyim, anlamaz değilsin ya artık.

Aşkı ihmal etme dedi dadım çünkü ihmale gelmez sonra, aşk ancak hayat kurtarır, eyvallah dedim dadıma, eyvallah…

Hâ bir de, hatırlatayım istedim,

O sorumlu olduğun insanların sorunları var ya, işte onlar senin gözlerinde mi? omuzlarında mı? Aklında mı? Yoksa

Hepsi bir den mi? veya da sen o tüm kalbin ile o sorunları çözmek uğraşındasındır eminim, çünkü ihmale gelmez, mataram kurudu, çöldeyim dersin sonra, hayatı ıskaladın mı işte tam da böyle söylersin! İhmale gelmez kardeş, hayat ihmale gelmez.

☆☆☆

                             Dua, en sevgiliye…

 

Sana tevekkül ederek

Şu hayatın yollarına çıkmışım

Alarak milyonlarca cümleyi yanıma,

Yalnızlık mıdır bu bende ki

Yoksa keder mi tükenmeyen,

Sonu gelmez

Karanlık bir ufuk kadarlar şimdi,

Bıçak kemiğe dayanmış kadar

Acıtan bir yalnızlık ve keder yollarımdan hiç ayrılmaz…

Şu hayatımın ilkbaharlarını

Ver artık lütfen ey en sevgili,

Çünkü

Senin o mûcizelerinden başka hiçbir varlık;

Değiştiremez yoksa şu yollarımdan ayrılmaz ayazlarımı.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                            Çaresizlik ve umut…

 

Ne dumanı var

Ne de alevleri,

Kor olmuş

Kas-kara bir yalnızlık.

İnsan işte,

Güvenecek dostlar arıyor kendisine

Haklı tabi ki

Çünkü

Çekilir gibi değil

Yalnızlık kemiğe dayanmış bir bıçak kadar.

Dedim ya güvenecek kimseler arıyor insan kendisine

Ve o güvendiği kimselerden de

Çok-çok ağır darbeler ihanetler görünce de ise;

Bunun ardı sıra bir de

O acıtan yalnızlığa

Ve çaresizliğe düşürüldüğünde de

Artık tüm o kederlerin içerisinden

Çıkamayacak bir duruma geldiği vakit,

İşte böyle bir duruma düşmüş

Ve ya düşürülmüş bir insana;

İblis bile ona büyük bir yardımda bulunsa o kötü anlarında,

Hiç tereddüt etmeden

İblisi bile dost edinebiliyor.

İşte bıçağın kemiğe dayandığı çaresizlik böyle bir şey!

Çünkü

Ona tutunacak bir dalı her kim uzatırsa uzatsın artık

O vakitten sonra

Hiç tereddüt bile etmeksizin ona gidecektir, işte çaresizlik!

Ben mi?

İblis benim düşmanımdır!

O benden nefret eder,

Senden daha çok nefret ettiğinden daha fazlasıyla

Beden nefret eder o iblis!

Neden mi?

Her ne yaptımsa

İşte o gün bugündür topyekûn en kanlı vahşi ordularıyla

Yollarıma pusular kurmakta o hasetkâr kibirli vesveseci aptal.

Kardeş;

Sıkma canını,

Üzme kendini öğle çok,

Günün kas-karanlık bir gecesi varsa,

Elbet bir de aydınlığı vardır,

Sabret lütfen,

Senin de bir gün o kederli karanlık hayatına,

Hem aydınlık

Ve hem de ilkbaharlar

O tüm renkliliğiyle,

Neşesiyle,

Cilveleriyle beraber gelecektir diye ümit varım ben.

Sabret,

İyi erdemli Dostlar bul kendine de

O Dostların ile beraber sabret,

Ve ideallerin ile birlik de çalışmaya devam et lütfen, hiç durma,

İnanıyorum ki

İlkbaharlar kapını ha çaldı ha çalacak,

Soluklarını bile hissediyorum o bize gelecek ilkbaharların.

Haydi, sağlıcakla kal.

                                  ☆☆☆

                           Düşler sokağı…

 

Seni düşündüğüm vakitlerde;

Bedenimi görenler

O gördükleri yerde

Zannediyorlar beni,

Fakat

Oysaki ben;

O anlarda

Seni düşlediğim yerlerde,

Senin ile sevişiyorum da

Bundan hiç kimselerin

Haberi bile olmuyor.

Ah sevgi;

Sen nelere kâdirsin ki

Bunu Aşk yasasından habersizler nereden bilsinler!

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                     Dost düşman birbirine karıştı…

 

Öğle bir dünya insanlığına çattık ki

Kime güveneceğin

Asla belli değil!

Dost düşman

Zannettiklerin

Birbirlerine karışık!

Haydi,

Gel de şimdi

Çık bu işin içerisinden

Nasıl çıkacaksan!

Haydi,

Gel de şimdi

Ayıkla o bir çuval beyaz pirincin içerisinden

O küçücük beyaz taşları! Sana kolay gelsin kardeş!

 

                                      Sonnet... Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

 

Yazar, şair Nafiz coşkunun, yayınlanan diğer kitapları:

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ve aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…             

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…

 

 

                                 SÖZLÜK:

...

(A)...Ab-ı hayat: bengi su, ebedi hayat suyu, cennet, hayat için yaşam için değerli olan.../...Acve hurması: medine de yetişen ve bazı zehirlere karşı panzehir ilaç olabilen tatlı bir meyve..../...Ad kavmi: hud peygamberin tebliğ için gönderildiği kavim.../...Âfak: görünen, ufuklar, göz önün de olanlar, objektif.../...Adalet: olması gerekenin olması gerektiği yer de olmaz. hak el de etmek, herkesin hakkını vermek.../...Agah: uyanık, haberli.../...Agora: pazar yeri, halkın toplandığı meydan, büyük alan.../...Ahenk: uyum.../..Ahd: söz.../....Ahmak: anlayışsız.../...Aksiyon: kudretin iş üzerin de ki tecellisi. hareketlilik. işler de devamlılık.../...Ampirik: Lügat, ampirik bilimini de şöyle tarif eder; ''Matematiksel metotlu bir öğrenime deyi de, görerek İşiterek bellenen deneylerle bulunan formül tecrübeye(deneye)görgüye deneyime dayanmaktadır.../... Anarşi: hukuk dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Anarşist: hukuk dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Arhia: hâkimiyet.../… Arı'lanmak: pak, temizlenmek, boş, çıplak.../... Aristonikos: miladdan önce putperest roma için de yapılan en büyük ihtilallerden birini yapmıştır, kendisi bir gladyatördür, köleleri gladyatörleri alarak ihtilali başlatmış ve güneş devlet adın da bir ideali olan kahramandır. kendisi yakalanınca romaya getirilip işkenceyle öldürülmüştür,. Arş: yukarılar, sema, gök.../...Arz: yer yüzü.../..Arzın dürülmesi: yolculuğun sürati, rahat kolay olması bu sone de bu anlam da kullanıldı .../...Arş'ı azam: Allah'ın kudretinin tecelli ettiği yer.../...Asabiyet:Zulüm de kavmine yardım eden ve zulmünü de destekleyen.../....Asalet: temiz soyluluk köklü.../...Asayiş: rahat, huzur, güven. kanuna uygunluk.../...Asil: asaletli.../......Aşk: sevginin en ileri derecesi, candan sevmek ve allaha duyulması geren bir tutkulu bağlılıktır çünkü sevginin en ileri derecesiyle ancak o sevilmeye layıktır.../....Aşikâr: açık, ortada.../...Attar: güzel koku satan yer.../...Ayaz: Ayaz: ay gibi parlak, soğuk, kuru havadaki soğuk.../...azizün züntikam: allah'ın intikam alışı.../...(B)...Başak: ekin tarlaları, buğday gibi ekinleri taşıyan koçan.../...Bedahat: açıklık.../...Bedi: ebedi ve güzel olan.../...Beliğ: meramı eksiksiz ve noksansız güzel doğru söylemek, etkileyici söz sanatı. içe işleyen söz sanatı.../...Belkıs: Kuran’ı kerimde anlatılan sebe kraliçesi.../...Bengi su:  ab-ı hayat, hayat suyu, yaşam suyu, hayat için değerli olanlar, cennet.../...Bereket: ilahi hayrın devamlı ve kararlı olması, ni'met, bolluk, feyz, çokluk.../...Beyan: açmak, açıklamak, kelimeler, sözler, fıkıh, tercüme etmek.../...Beynel havfi ve'r-reca: Ümit ve korku uyumuyla ahirete hazırlanmak.../...Beyza: beyaz, parlak.../...BİYOM: canlı, canlılar topluluğu. (Canlıları bir ara da tutmak projesi.) Biom; Organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatistiksel yöntemlerle anlatılmasını sağlayan bilm dalı, bometry, biom. Birlikdeliği gerçekleştirme projesi. Topluluğu bir canlı  etrafın da tutmak projesi. (canlıları , canlıların biyolojik tepkilerini, zaaflarını, insanları deneysel, tecrübeyle inceleyip, sosyo pskolojilerini metodsal olarak yönlendirip yönetebilmek projesi) Biyom, biyosferin aynı iklim koşulların da ve aynı bitki örtüsünün egemen olduğu çok geniş bölümlerini belirten çevre bilim terimidir. Yeryüzün de ki birbirine bitişik benzer yayılmış yaşam alanları olarak da tanımlanır. Biom , (Biometry): İnsan hayatının muhtemel ömrünü ölçme ilmi. Canlılar. Barış için ortaklık merkezinin kısa yazımı. genelkurmay bünyesinde faaliyet gösteren uluslararası bir eğitim merkezidir. Biyom: organizma da oluşan biyolojik sorunlara istatiksel yöntemlerin uygulanması ve ayrıca organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatiksel yöntemlerle yöntemlerle anlatılmasını sağlayan bilim dalı.…/…Bostan: güzel kokulu çiçek meyve bahçesi.../...Bucak: her yer de, her taraf da.../...Buğz: düşmanlık duymak, sevmemek.../...Buhran: sıkıntı.../...Brütüs: bir zaman roma imparatoru culyüs sezarın oğlu ve babasını öldürerek imparatorluğu almıştır.../...Burç: yıldız toplulukları. bilim insanlarının gökyüzü haritası olarak bu yıldız topluluklarına bir isim vererek bir harita olarak kullanırlar.köşk, yüksekler.../...Buse: öpmek.../...(C)..Cedil: arabca bir kelimedir mücadele demek. bu daha çok fikir mücadelesi ilmin de kullanılan konuşma savunma ikna etme. delilleriyle akla hitab etme ilmi, mesleğidir.../...Cehd: çalışmak, güç, gayret.../....Cemad: cansız.../...Cendere: baskı, dar, sıkıntı, zorluk.../...Cenub: güney. güney rüzgârları. cennet rüzgârları.../...Cevher: kendi özellikleriyle var olan. soydan gelen değer. değerli. kıymetli. elmas. yakut bakır cevheri. ruh. öz.../...Cihad: İyilikleri yaymanın mücadelesi.../...Cihet: yön, yön tayini.../...Cinayet: kötü olan her iş.../...(D)...Demos krotos: demokrasi, halk idaresi.../...Din: kanunlar, hukuk, ceza, mükâfat, ödül, ecir, yasalar, arzular, istekler. Allah'ın dini olan islam ise Allah'ın biz insanlara seçtiği emirler temiz yasalar.../...Din günü: cennete ve cehenneme gireceklerin belli olacağı ilahi mahkeme.../...Diyalog: konuşmak ve konuşturmak, karşılıklı konuşmak, .../...Duha: güneşin kuşluk vakti, yani öyleye bir saat kadar kala bir zaman için de ki vakitte etrafa verdiyi aydınlık.../...(E)...Eda: tarz, duruş.../...Edep: terbiye, eğitim, ilahi hududa riayet etmek, her alan da dğru bir eğitim vermek.../...Efdal: çok faziletli, iyi olan, Ekonomizim; alış veriş, alım satım kültürlerinin, matematikselleştirilmeye ve metotlaştırmaya çalışılan ve içerisin de ampirik bilimi ve kuramların olduğu ekonomi kültür sistemidir.../...Ekonomi: Lügat da ekonomiyi şöyle tarif ederler; ''kural, kelimeler, iktisat! Nispeten sınırlı nicelikte olan eşya ve malların üretim, dağıtım, deyişim ve tüketimine ait kültür kısmı! insani ihtiyaçların karşılanması için gerekli olan mal ve hizmet gurupları ile kaynaklar arasın da ki bağıntıları değişik açılardan inceleyen sosyal ampirik bilimi! ve tutumlu olmak manasına da geliyor, ekonomi ayrıca; Beslenme, yaşama düzeyi, eğitim, sağlık, bakım, konut ve çalışma şartları gibi insani değerler açısından iktisadi düzeni inceleyen iktisat bilimi dalı ve işletme mânasına gelir, iktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faaliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi.../...Elem: ağrı, acı, keder, sıkıntı.../...Endam: boy, vücut.../...Enfüs: içsel, sübjektif, canlar, bir kimseye mahsus görüş enfüsi, ruhla ilgili, mana alemiyle ilgili içsel alemler.../...Erak ağacı: diş temizliğin de kullanılır, hoş kokulu bir sıvısı vardır ve yumuşak püskül haline getirilip hafifçe dişler üstün de bastırmadan gezdirilir.../...Esef: şiddetli hüzün.../...Eser: kâinat, yaratılanlar, keşfedilen, icad edilen,  kişiye ait olan.../...Esvab: elbise.../...Etik: ahlak bilimi, töre bilimi..../...(F)...Fahiş: fahiş iş yapan, zarara götüren aşırılık.../...Fahişe: fahiş iş yapan, çok aşırı giderek zarara giren. kötü işleri yapan. kötülükle ilgili olan. aşırılık.../...Farakliyt: hakkı batıldan ayıran, faruk, seçilmiş, övülen, hamd eden, şefaat eden, Piroklitos, pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan arapcaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir..../...Fasık: günahkâr, kendine başkalarına zarar veren. doğru yoldan dışarı da olan.../...Fasih: çok güzel konuşan.../...Fazl: üstünlük.../...Fazilet: erdem iylik, hüner, değer.../...Fenni ilimler: fizik, kimya, matematik, biyoloji gibi bilimlerin genel adı. maddi sonuçlar el de etmek üzere bili uygulama alanına koyan bilgilerin topu. erdem, hüner.../...Fersah: beş kilometrelik mesafe.../...Feyz: bolluk, bereket.../...Feth: açmak, ele geçirmek, üstün gelmek.../...Fıkıh: derin ve ince anlayış, islam hukuku kişinin lehin de ve aleyhin de olanı bilmesi. meseleleri teferruatıyla düşünmek, anlamak ve açıklamak.../...Fitne: karışıklık, arabozmak, kargaşa, dedikodu, sınav. altını başka maddelerden ayırmak için yapılan işlem. çatışmak. zulmetmek. birilerini zorla ve işkenceyle dininden vazgeçirmeye çalışmak./ ...Fıtrat: yaratılışın özü, temiz, allahın insanı temiz yaratması, islam temizliği hukuku üzere yaratışı.../..Fikir: düşünceler! bilinmeyene ulaşmak için bilinenlerin düzenlenmesidir! akıl yürütmek ve akli bir nazarla bilinendir! akla gelenler, bilinenden bilinmeyene ulaşmak, akıl, akletmek gibi mânalara gelmektedir.../...Fil dişi kule: kendi şahsi davalarından başka kimseyi kabul etmeyen, kendini hapsetmek, kapanmak kendine.../....Firavun: geçmiş zaman bazı kavimler de krallarına firavun ünvanını kullanırlardı ve bu sone de anlatılan firavun kötülüğün temsili bir kral.../...(G)...Gafil: dikkatsiz, kârı zararı ayıramayan, nefsi emmaresine uyarak allahı unutan.../...Gayz: kin.../...Gard: boks sporunda boksörün savunmak ve vuruşa hazır duruşu ve korunmak için kuvvetli ve dengeli bir korunma duruşu. Elleri ve kollarıyla başını ve vücudunun zayıf yerlerini koruma duşu..../...Garip: İşitilmemiş, görülmemiş, ve nadir görülen olay, davranış. farklı bir yaşam tarzı. .../...Gayb: gizli olan, görünmeyen.../...Gazap: öfke, hiddet, kızgınlık, cezalandırmak.../...Gerçek: hakikat, bilgi ve bilinen uyum için de olması, obje ve subje uyum için de olması .../...Gıpta: imrenmek. iyi bir niyetle başkasının güzel bir halinin kendisin de de olmasını arzulamak, (H)...Habbe-i sevda: çörek otu, bazı zehirlere karşı panzehir olduğu söylenmek de ve eczacılık da kullanılmaktadır.../...Hacim: bir maddenin kapladığı yer.../...Hâdim: hizmet eden, çalışan.../...Hafiye: gizli şeyleri araştıran, casus, haber taşıyan.../...Ham softa kaba yobaz: kâinat kitabını ve islamı bilmez cahilce islamı yaşadığını ve anladığını zannederek insanları islamdan uzaklaştıran eğitimsizler, ham softa olmamış medrese öğrencisi demek . kaba yobazlarda islamı kuranı tam okumadan ve üzerin de düşünmeden düşmanlık yapanlar. yobaz da gerici, ayrımcı, fitne çıkarıcı, davranışları kötü olan.../... Hased: Çekememezlik, yani haset ettiği kişinin elindeki nimetlerin, güzelliklerin yok olmasını ister, sadece kendinin olmasını ister.../...Haşmet: büyüklük.../...Hatır: akıl, ilgi, hayâl, düşünce, gönül. fikir. sevgisi için yapmak, hatırı için yapmak. ilham, duygu. sevgi. beklenilen ilgi.../...Hatıra: hatıra gelen. Hatır da kalan. hafıza da yaşamaya devam eden geçmiş bir izlenim, duygu ve heyecanlı olay.../...Havari: yardımcı.../...Haya: haya kelimesi hayattan gelir ve insan de ayıplanmaya sebep olacak şeyin korkusundan doğan ıstırap halidir. suç işlemekten alıkoyucu ruh melekesinin ismi..../...edep, ilahi hudutlara riayet, kötülüğü sevmeyen, kötülüklerden uzak olan insan vasfı.../...Helal: Allah'ın müsaade ettiği şey, kötü olmayan.../...Heme ezost: herşey ondandır.../...Heva: havai, istekler, nefsi emmarenin istekleri, gelip geçici hevesler.../...Hılf-ul fudul:  birbirine yardım etmek, ahdetmek, (Hılf-ul fudul: birbirine yardım etmek, ahd etmek, and, yemin, söz vermek. kötülükleri yok etmek için, yardımlaşmak) fudul, kelimesi ise tek başına kullanıldığın da şu manaya da gelebiliyor; itiyaçtan fazlası, boş işler, boşa zaman harcamak, uygunsuz işler, kötülükle sonuçlanan işler vs vs…../….Hikâye: yaşanmış olayları anlatmak, yazmak, etkileyici olayları anlatmak.../...Hikmet: düşünmek, Başlangıcı düşünmektir ve şartı ise akıl ve doğru tercihtir. Faydası ve gayesi bilinerek kati bir isabetle yapılan fiile hikmet denir. Fiilin sebep olduğu faydalara ve gayelere de o fiilin hikmetleri denir. İşlerde sağlamlık, bir kimsenin lehinde ve aleyhinde olanı bilmesi, Kuranı kerimin hikmet ilminin manası, Allah ve kâinat ve özellikle insan ve insanların arasındaki işler ve bağlar. Yaratılmışların yaratılışındaki ilahi gaye.../...Hukuk: yasa, haklar, kanun, arzu, istek.../...Hüküm günü: Din günü, kıyamet sonrası insanlar tekrar diriltilip toplanarak çıkarılacakları ilahi mahkeme.../...Hürriyet: insanın kendi hukukuna sahip olması ve başkalarının da hukukunu koruması ve adil hukukla yönetilmek.../...Hüsran: zarar. mahrumluk.../......(I)...Islah: iyileştirmek, kusurları gidermek.../...(İ)...İcaz: az sözle çok şey anlatmak.../...İnkılab: alt üst olmak değişmek, halden hale geçmek..../...İcra: bir işi yürütmek. bir işi bir işe bağlamak.../...İçtinap: sakınmak.../...İçtimai: sosyal.../...İdeolocya: sistem. bir şeyin en doğrusunu elde etmeyi gaye edinmiş fikir programı. fikir sistemi.../...İdrak: anlayış.../...İffet: ahlak, namus, haya, ilahi sınırlara uymak.../...İfsad: bozmak, zarar vermek.../...İflah: halini düzeltip selamete çıkmak, kurtuluşa ermek.../...İhkâm: sağlamlık, muhkem bilgi.../...İhlas: doğru, temiz sevgi ve içten gelen saf duru bağlılık ve Allah emrettiği için ibadetleri yapmak.../... İhtilal: Bir bünyenin kendi için de kendi öz nizamını sarsıcı ve yeni bir nizama yol arayıcı her hareket.../...İhtisas: belli bir ilim sanat dalın da yeterli bilgi edinmek. uzmanlaşmak.../...İkmal: tamamlamak.../...İktisad; İktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi ve lüzumundan fazla veya noksan harcamaktan kaçınmak. tutumlu olmak. israf etmeden harcamak.../...İlim: bilmek, dünya ve ahretle alakalı, kâinatla alakalı gerçekleri bilmek. ayrıca 60 nolu sonede ilim ve şiir başlıklı sone de üstad necip fazıl ilim hakkındaki sözlerine bakılsın. kanunlarını mücerret tefekkürden alıp onları bir takım sûri nisbetler için de kalıplaştırmak.../...İlla: arabca bir kelimedir ve ''başka'' anlamın da kullanılır.../...İltica: sığınmak.../.İnbisat-ı külli: sürekli genişlemek, açılmak ölümcül.../...İnkıbaz-ı külli: sürekli daralmak, tutulmak, ölümcül daralmak.../...İnfak: nafaka vermek. beslemek, geçindirmek. sadaka vermek. ihtiyacı olana yardım etmek.../...İmaj: zihin de canlandırılan görüntü. hayâl, imge, görüntü, zihin de planlamak.../...İnsaf: merhamet, adalet üzere hareket.../...İrfan: bilmek, anlayış, zihin, kemale ermek, sırları ve gerçekleri kavramak.../...İrşad: erdirmek, varılması gereken yere vardırmak, açıklamak ve doğru yolu göstermek, doğruyu anlatmak.../...İrtica: geriye gitmek, yeniden ayrılarak gerilemek, ilerlemek.../...İsnat: nispet, bağlamak.../...İstidat: kabiliyet.../...İstişare: meşveret etmek, fikir danışmak.../...İştiyak: fazla arzu, özlemek.../...İtikaf: bir şeyden ayrılmak. dini anlam da ise şöyledir; bedenen ruhen temiz bir niyetle oruçlu veya oruçsuz bir an veya belli zamanlar da ibadet tefekkür ilim uğraşmak için Allahın rızasına ulaşma sebebiyle yapılan bir ibadet( ramazan ayın da oruçlu yapılır ve belli kuralları vardır).../...İttifak: anlaşmak.../...İzzet: değer, güç, kıymet.../...(J)....Jurnal: gazete. Dairelerde memurların imzaladıkları gelip gitme listesi. Polisçe bir olay üzerine düzenlenen rapor. Günlük olaylar yazılan hatıra defteri. Hafiyeliği iş edinmiş kimselerin biri için kötüleyerek çeşitli yerlerle yaptıkları haber verme yazısı. Gemi. İşaret. Bir kimseyi kovalama, yazısıyla ele vermek.../...(K)...Kabz: tutulmak.../...Kader: ölçü, miktar, takdir, tayin. Allah'ın ezelden ebede her şeyi bilmesi ve her şeyi yaratması.ve insan da bu her şeyin yaratıldığı kader de doğru ve iyi olanı tercih edebilmesi gerekiyor..../...Kara sevda: Melankoli: ruhça ve bedence çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak.../... Karbon: kimyasal element. Doğada veya maden kömürü, linyit antrasit gibi şekilsiz bir halde bulunan ve kömürlerin temel maddesini meydana getiren ametal basit bir cisimdir. Arı olmayan karbona da kömür denir./...Kari: okuyucu.../...Kavram: bir meseleyi veya herhangi bir şeyi nitelikleriyle nicelikleriyle anlamak kavramak.../...Kaza: hüküm beyan ilan, yaratmak. bir şeyi hareketle tamamlamak. kazayı bir pırograma benzetirsek zamanı geldiğin de Allah'ın takdiri ve insanın kaderden cüzzi iradesiyle seçtiğiyle o programın devreye girmesi.../...Kâbe: mekke şehrin de bulunan ve yeryüzünün ilk kurulan mescidi, ibadet yeri.../...Kainat, kozmos. yaratılan her şey.../...Kâmil: olgunluk bilgelik, fazilet, erdem.../...Kamu: bir ülke de ki halkın tümü.../...Kanaat: helal temiz olanlarla yetinip ve pis haram olanı istemeden temiz olanları tercih etmek.../...Kanaviçe: kanavalı işlemeli tül. edebiyatta; ön örgü: bir eserin planı, sanatçının gereken şekil ve süslerle doldurarak eseri meydana getirmek üzere kurduğu çatı.../...Kemal: olgunluk, fazilet, erdem, iğlikler.../...Karun: musa peygamber zamanın da yaşamış, zengin, peygamber Allah'a iman etmesini ve zenginliğiyle fakirlere yardım etmesini teklif ediyor ve karun bu daveti reddediyor, hazinesiyle birlik de yere batırıyor Allah onu. Kuran ve kuran tefsirlerine bakın.../...Kerem: izzetli, şeref, kuvvetli, cömert.../...Kerim: her şeyin iyisi, faydalısı. faydalandıran, iyilik veren.../...Kesbi: kazanmakla ilgili.../...Ketûm: sır saklayan.../...Kınamak: kınamak eylemi, ayıplamak, yapılan bir işin kötü görüldüğünü bildiren söz eylemi.../...Kibar: Büyükler, olgunlar, kemal bulmuş, güzel davranışlı.../...Kibir: büyüklük, kendini üstün görmek, kendinde olan nimetleri kendinden bilip hakkı reddetmek.../..Kibriya: Allah'ın azameti. büyüklüyü.../....Kuba mescidi: peygamberin kâbeden, mekke şehrinden medine şehrine hicret ettiği sefer de kurmuştur.../...Kudret helvası: İsrail (Yakup) oğulları, Musa peygamberden farklı yiyecekler istemişlerdi ve bir mucize olarak Allah bıldırcın ve kudret helvası verdi.../...Kûr'an'ı kerim: cem etmek, tefekkuh etme, dağınık parçaları bir araya getirip bir bütün hasıl etmek gibi manalara gelir. her şeyin iyisi faydalısı, izzetli şerefli olan, Allah'ın kelimeleri emirleri hukuku ..../...Külliyen: devamlı../...Kültür: ''Bir topluluğun tinsel özelliğini, duyuş ve düşünüş birliğini meydana getiren, gelenek halinde ki her türlü yaşayış, düşünce ve sanat varlıklarının topu! İnsansal toplum mirası! gerekli bilgileri edinerek, muhakeme, zevk ve eleştirme yeteneklerini geliştirmiş olma hâli! belli bir konu da edinilmiş geniş ve sistemli bilgi! insan eliyle yapılmış ve araların da ortak nitelikler bulunan bir eşyalar topluluğuyla belirlenen, gelişen dönemi.../...Küstah: saygısız, laubali, karşısındakini kıran.../...Kozmos: kâinat.../...(L)...Lâ'l: kırmızı.../..Lâle: halka.../....Latif: latife, yumuşak, nazik, ince, meselelerin inceliklerine vakıf olmak, ince anlayışlı, ruhla ilgili, inceliklere nüfuz eden.../...Laübali: saygısız ve kaygısız, kaygı ise endişeyle karışık üzüntü tasa.../...Lisan: dil, lehçe, konuşulan dil.../...Lûtuf: iltifatla muamele eylemek, iyilik, iyi muamele, güzellik özel seçkin ayrıcalıklı muamele.../...(M)..Mağfiret: Allah'ın günahları affetmesi. kulunu sevmesi. kulunu mükâfatlandırması, cennete alması.../....Mahfuz: saklanmış. korunan. muhafaza edilen.../...Mahşer: kıyamet sonrası insanların diriltilip toplanacakları yer.../...Makale: söylenen söz.../...Makul: aklın kabul edeceği, akla uygun.../...Mana: bir sözden veya bir şeyden anlaşılan.../...Manolya: hoş kokulu ve yaprakları büyük bir çiçek ve ağaçları küçük ve büyükçedir, deniz kıyısı şehirlerde görülür daha çok..../...Mansur: galib, yardım görmüş.../...Mantık: doğru fikri bulma ilmi.../...Manzum: vezni ve kafiyesi olan söz. vezn tartmak ölçmektir ve kafiye ise mısra sonların da ki ses benzerliğidir.../...Maraz: hastalık.../...Marifet: bilmek, hüner, ustalık.../...Mârifetullah: Allah’ı isimleriyle bilmek.../...Muhabbetullah: Allahı bilmek ve emirlerine itaat etmekle Allah'ı sevmek, aşkla bağlılık.../...Mâsiyet: günah, kötü, zararlı işler.../...Mâsûm: günahsız, suçsuz.../...Mazlûm: zulme adaletsizliğe uğramış, sessiz.../....Mecaz: bir kelimenin gerçek manasıyla deyil de benzer bir mana da kullanılması.../...Mecnun: deli, aklını yitiren, idraki şuuru yerin de olmayan .../...Medeniyet: ''bir memleketin veya bir toplumun düşünce sanat Hayatıyla maddi ve mânevi varlığına özgü niteliklerin tümü! uygarlık mânasına da gelmek de ve medeni kelimesine de lügat şöyle der; imar edilen medeniyetin imkânlarından yararlanan veya bu imkânlardan yararlanılan bir ülke de yaşayan! uygar şehirli mânasına da gelmek de.../...Med cezr: çekilen ve yükselen. med çekilendir, cezr ise yükselendir. dünyanın uydusu ay ile denizlerin arsın da ki bir gel git olayı.../...Melankoli: kara sevda. ruhça ve bedence çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak. romantik devir de ağır belirtisiz tatlı bir üzüntüye karşı eğilim, yalnızlık için de hayâl kurmak ve düşünmekten dolayı duyulan zevk.../...Menfa: sürgün yeri.../...Menşur: sultanın emri.../...Meram: niyet, istek, anlatılması gereken.../...Mercan: balık ve ayrıca suyu, taşı, gibi çokluk ifade eder.../...Merhale: konak. derece.../...Meryem: temiz dine hizmetkâr olan, Babasız yaratılan İsa peygamberin annesi( bir adıda betül)iffetli.../...Mesel: meşhur söz, meşhur hikâye, anlatı örnek vermek için.../...Mesih: İsa peygamberin lakabı..../ ...Meşrep: huy, feyz alınan yer, huyların iyi veya kötü olması.../...Meşveret: danışma görüşme meclisi.../...Mezhep: tutulan yol. bir kimsenin bir mesele bir fikir ve bir konu hakkın da ki kendi görüşleri.../...Mevhum: aslı olmayan, evham.../...Mil: binsekizyüzkırksekiz metrelik bir ölçü ve denizciler bunu halen kullanırlar.../...Militan: gayesine tutkuyla bağlı olan.../...Misk: bir cins güzel koku. genel de çin toprakların da yaşayan bir cins geyik türünün göbeğin de senenin belli bir mevsimin de toplanan kandır.kan toplanınca orası şişer ve geyik de şişen bu kısmın düşünceye kadar ondan rahatsızlık hisseder, hayvanın yaşadığı bölge de ki insanlar bu yumurtaların düşmesi için tedbir alır..../...Mizah: nükteli söz, ince manalı söz, latife.../... Mobbing: bir grup insanın, bir kimseye veya başka bir gruba sosyal kabadayılık yapması. Latince kökenli sözcük; psikolojik şiddet, baskı, kuşatma, taciz, rahatsız etme veya sıkıntı vermek anlamlarına gelir. En iyi ifade eden anlamıyla yıldırma veya iş yerinde psikolojik terör anlamlarıdır…./…Mona arhia: tek ferdin hakimiyeti, krallık.../...Mona: tek.../...Monarşi: krallık idaresi, tek ferdin hakimiyeti.../...Muhal: imkansız.../...Muhabbetullah: Allah'ın emirlerine itaat ederek ve aşk ile Allah'ı sevmek.../...Muhakeme: karar vermeden önce iyice düşünmek.../... Muhal: imkânsız.../...Muhasebe: hesap işleri. iç âlemin mimarlığı, dışa yansıyan.../...Muharrir: yazan, yazar.../...Muhyiddin ibn arabi: alim bilge bir insan.../...Mukabele:  karşılıklı.  karşılıklı yapılan iş.../...Murakabe: kontrol etmek, gözetmek.../...Mutabık: uygun.../...Mutabakat: uygunluk.../...Muvazene: nisbetler arasın da ki ahenk.../...Müaşeret: kuranın ve peygamberin sünnetleri emirleri istekleri dairesin de iyi münasebet.../...Mübâlağa: bir şeyi olduğundan fazla veya eksik göstermek.../...Müessir: tesir eden.../...Mücerret: yalnız, saf, soyut.../... Müj: kirpik, sevgiliyi öldüren bakış, kirpiğin kılıcı, duman./..Mükellef: bir işi yapmaya mecbur, vazifeli.../...Mülayemet: yumuşaklık. hislerin davranışların ilişkilerin güzel bir yumuşaklık da oluşu.../...Mümeyyiz: iyiyi kötüden ayıran.../...Münzevi: yalnız, yalnız başına çekilip ibadet eden.../...Mü'min: vefalı, sözün de duran, dostluk da devam eden, ihanet etmeyen, sabırlı, güvenilir, güven veren, dosdoğru olan, Allah'a itaat eden, temiz, ilim sahibi. ayrıca Allah'ın vasfı ve ismidir.../...Münekkit: tenkit edici, eleştiri, yapıcı iyileştirici ö, sağlam eleştiri.../...Müsamaha: hoş görü.../...Müşahhas: şahıslanmış, somut.../...Müteşabih: iki benzerden biri, herkese açık olmayan, mâna, ilim.../...Mütevazı: Kibirsiz, yüce gönüllü, iyinin tarafında ve kötülüğün yok olmasını isteyen, vakarlı.../...Mütefekkir: düşünür.../...(N)...Namus: nomos, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../....Nana: isim, ekmek, arkadaş, sevgili, mübarek bereket, dost vs vs.../...Nankör: gördüğü iyiliği bilerek reddeden ve gördüğü iyiliğe karşılık kötülük yapan ve nimeti inkâr eden, nimetlerin Allahtan olduğunu reddeden.../...Nazariye: yalnız görüş halin de bulunan, teorik.../...Nebz: bir şeyi kaldırıp atmak.../...Necib: soyu ve nesli temiz.../...Nefs: can, kişi, öz varlık, tek ve şahane. Bir şeyin kendisi, ruhun tam(anti) tezi olarak, zıt kutbu olarak ruhla beraber insana verilmiş latife(cisim olmayan, ruhla ilgili)dir nefs.../..../ Nefs-i emmare: insanı kötü isteklere sevk eden ve nefsin terbiye olmamış ilk hali.../...Nemrut: geçmiş asırlar da yaşamış bazı millet, kavimlerin hükümdarlarına verilen ünvan. kral anlamın da .../...Nezaket: yumuşaklık. tedbirle güzel davranış.../...Nisap: ölçü, zekât ölçüsü.../...Nisbet: münasebet, bağlılık.../...Nicelik: bir şeyin sayılabilen, ölçülebilen, azalıp çoğalabilen özellikleri. kemmiyet.../...Nitelik: Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. iyilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi.varlıklar arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren hal.../...Niyaz: yalvarış.../...Nizam: dizi, düzen, ölçü.../...Nomos: namus, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../......(O)...Oligarşi: azınlık zümresinin saltanatı, krallık.../...Oryantalizm: Doğu dilleri ve edebiyatı üzerine bilgi sahibi. şarkiyat uzmanı.../......(P)...Piroklitos: pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan Arapçaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir.../...(R)...Rabb: Allah'ın isimlerinden, terbiye eden, eğiten.../..Rabbani: alim, eğitimci, ilmi ile amil.../....Rabıta: bağlanmak, bağlamak, nefsin iradesini Allah'a bağlamak, kuranı kerim de nisa suresi ayet 200 de rabıta kelimesine bakınız.../...Rahman: Allah'ın isimlerinden, bütün mahlukata rızıkları veren, merhamet eden, yaratan.../...Rahim: Allah'ın isimlerinden, rahmet edici, merhamet eden, öğreten, yollarını gösteren, ve ahirette yalnız mü'minlere merhamet edici.../...Rasülüs-sekaleyn: insan ve cinlerin peygamberi mühammed.../...Remz: işaret, nişan, belirti, iz.../...Riayet: ağırlamak uymak.../...Riba: aldatmak. faiz.../...Rikkat: acımak, incelik.../...Riya: göstermek. göstermenin iyi ve kötü gösterişler vardır, İki yüzlülük de ise hakkın rızasını unutup istemeyip halkın yakınlığına erebilmek için ve gönüllerini çevirmek için çalışan demek bu kötü manası yani iki yüzlü olan.../... Romeo ile juliet: Wıllıam shakespeare'ın bir tiyatro eseri bir aşk hikâyesi.../...Rönesans: aklın hakimiyet teşebbüsü, eşya ve hadiselere maddeye hükmetmek.../...(Rûh’ul Kudüs: melek Cebrail, ismet, kuvvet, ilim, temiz, elçi, güvenilir.../...Rüştüne ermek: olgunlu, aklı Olgunlaşmak.../...(S)...Sâba: sabahları esen serin hafif rüzgâr ve ayrıca peygamber der ki sâba rüzgârı ile yardım gördüm..../...Sahtiyan: boyanmış.../...Salih: iyi hayrlı insan.../...Salim: sağlam kusuru olmayan.../...Sâm: ölüm.../...Sanat: bir duygunun, tasarının, güzelliğin, fikrin veya bir keşfin ifade ve yapımlarında kullanılan yöntemler, Sanat, büyük mücerret (yalnız saf, soyut) peşinde ebedi bir arayış anlama yahut anladığını sanmayla sezme ve bedahat (açıklık) duygusu içinde kâşifliğe erme arasındaki fark..../...Sebat: kararlılık.../...Sefih: kâr zarar ayıramaz, israf eden, eğlence düşkünü.../...Seciye: karakter, huy.../...Sekine: gönül rahatlığı, ihahi yardım, kararlılık.../...Selim akıl: kusursuz sağlam akıl.../...Serap: çöl de çorak yerler de, sıcak ve ışığın tesiriyle ufuk da su ve yeşillik varmış gibi görünmesi. şuur kayması sebebiyle olabilen bir hal.../...Sezgi: olayları olabilirlik ihtimalleriyle değerlendirip anlayabilmek, olasılık hesaplarıyla hesaplamak olayları, veya hislerle ilmin ve ilhamın yardımlarıyla sonuca ulaşmak. Allah'ın öğretmesi ve kalbine ilham etmesi, anlaşılır hale getirmesi.../...Sıdk: sözün öze ve kendisinden haber verilen şeye mutabakatı ve doğruluk. kalp ve dilin doğruluğu.../...Sır: sadece Allah'ın bildiği. sadece senin bildiğin. kendinden bile saklamaya çalıştığın.../...Sıla: kavuşmak.../...Sihir: etkileyici. gizli olan, ince. aldatmak. söze yalan karıştırmak. kötülük. şaşkın hale koymak. hakkı batılmış gibi göstermek. şuuru bozmak.../...Simya: adi şeyleri altın madenine çevirebilmekle ilgili bir kimya çalışması.../...Softa: öğrenci.../...Sokrates: nesillere bildiği doğruları bir olan allah inancını anlattığı için zehirlenerek idam edilmiş. miladdan önce yunan da yaşamış bir bilge.../...Sonneto: başta iki dörtlü sonra iki üçlüden ibaret ondört dizeli bir italyan tarzı şiir türü. türkcede sone ve ingilizce ile fransızca da da sonneto diye telaffuz edilir.../...Spartaküs: tırakyalı bir gladyatördür, roma ve italyadan onbinlerce köle ve gladyatörü toplayarak putperest romaya baş kaldırıyor, uzun yıllar destansı bir mücadele vermiş. bu olaylar milattan önce ve isa peygamberin doğumuna yakın oluyor. spartaküsün kendisi savaşların hiçbirin de yakalanamadığından bir parçalanmış cesedin o olduğu zannedilerek roma kendini böyle teselli etmiş.../...Sperm: erkeğin tohumu. döllenme hücresi. tek başlı bir kuyruklu hücre. insanın meydana gelmeden önceki ilk hallerinden biri, hüre şekli.../... Serseri: başı boş, şüpheli.../....Stratei: yönetim bilimi, düzenleme sanatı, tanıma ve tedbir alma. mücadele sanatı.../...Sulh: barış.../...Sûrî: gösterişte.../...Sübhan:  Allah'ın Sıfatıdır. eksiği ve noksanı olmayan, yarattıklarına benzemeyen, eşsiz ve benzersiz ve tek yaratıcı olan.../...Süheylâ: iyi huylu kadın.../...Süheyl-i yemen: güney yarım gök küresin de siyüşden sonra ki en parlak yıldız.../...Sürgün: uzaklaştırılmak. bir ağacın dalı.../...Süvari: atlı asker.../...(Ş)...Şâd: sevinçli, mutlu.../...Şafak: : akşamın Güneş batış anı ve sabahın ilk ışıkları.../...Şaşkın: ne yapacağını bilemeyecek derece de düşünce karışıklığı.../...Şeceat: cüret, gözü karalık, yiğitlik, cesurluk.../...Şarkiyat: doğu, şarkiyat(doğu) dilleri ilimleri hakkın da inceleme yapan ilim dalı.../...Şeair: Allah'ın hürmet göstermemizi istediği şeyler, kâbe, ezan, kurbanlık gibi şeyler.../...Şeriat: Arapça lisanın da nehrin su alınan kısmı, ilim, temiz faydalı kanunlar anlamın da kullanılır. hukuk, yasa, Allahın kanunları.../...Şirk: Allah'a ortak koşmak, Allahtan başkasına tapmak. insanları ilah edinmek. hiçbir faydası olmayan putlaştırılmış şeylerden yardım beklemek. Adaletsizlik..../...Şuur: anlayış.../...(T)...Taassub: kendi inancını çok üstün tutmak.../...Tâzim: Allah'ı isimleriyle tanıyıp saygı duymak, düşünmek onu.../...Tahlil: müşkül meseleyi halletmek. zor meseleyi çözmek. incelemek.../...Takdis: Allah'ın eksiyi ve noksanının olmadığını bilmek bildirmek ve Allah'ı isimleriyle tanımak düşünmek.../...Takva: Allah'a ve Allahın iman et dediklerine inanmak, allaha aşk ile itaat etmek.../...Talut: kuranı kerim ilahi kitap da adı geçen ve Allah tarafından seçilen bir kumandan.../...Tanrı: tan kökünden gelen bir kelimedir ve hoş görmeyen, hoş görmemek, doğmak, güneşin doğumu, tan yerinin sökmesi, gün doğumu anlamlarına gelir.../...Tasavvur:  zihin de canlandırmak, akla hayâle getirmek.../...Tavaf: dönüş, Allah'ın namaz kıblesi olarak ve toplantı merkezi, ibadet yeri olarak seçtiği kâbe adındaki yerin etrafın da ve peygamberin öğrettiği Allah'a sevgi sözlerini söyleyerek bu merkez etrafın da dolaşmak, dönmek. gezegenlerin bir eksen etrafın da dönüşleri gibi, yörüngelerin de ki dönüşleri gibi.../...Tasvir: bir şeyi söz yazıyla veya başka bir şekil de anlatmak, evirip çevirmek.../...Tebliğ: bildirmek, eriştirmek.../...Teenni: ihtiyatlı ve akıllıca davranmak, acele etmeden tedbirli davranmak./ ...Tecelli: görünme, bilinme.../...Tecrit: yalnız başına kalmak.yalnızlığı tercih etmek.../...Tefrika: ayrılık, bölünmek, parçalanmak.../...Telkin: zihinde yer etmek, fikir aşılamak, fikir tohumu ekmek..../...Temaşa: seyretmek, gezmek.../...Tenkit: bir şeyin iyi veya kötü taraflarını bulup meydana çıkartmak. eleştiri../...Terakki: ilerlemek.../...Terbiye: yetiştirmek, ilim ve edep öğretmek, alıştırmak, olması gereken kemale erdirmek.../...Terkib: bir kaç şeyden meydana gelen cisim... /...Teşbih: benzetmek.../...Teşvik: şevklendirmek.../...Tevekkül: kendine ait vazifeleri yaptıktan sonra, neticelerini Allahtan istemek, iş için sebepleri yerine getirip Allaha tevekkül etmek, dayanmak.../...Tevazu: Temiz ve kibirsiz bir gönül. ni'metler Allahtan bilmek ve iyi tarafda olarak, iyi bir kimse olmaya gayret etmek.../...Tövbe: dönmek, dönüş, yaptığı kötü işlerden pişman olup ve kötü işleri terk edip iyiliklere dönmek.../...Tiryak: ilaç.../...Trajedi: konusunu efsanelerden veya tarihten alan sahne eseri. trajediler insan oğlunun hırslarını, kaygılarını gösterir ve çoğu felaketle sonuçlanır. facia. sonu kötü olan durum. fransızca tragedie. ingilizce tragedy.../...Tûtiya: tutya. isim. bir maden çeşidi. gök rengi bir taş ve göz kenarlarına sürme çekmek boyamak için makyaj malzemesi olarak kullanılır.../...(U)...Ufuk: gözün alabildiği, ileriler, ilerlere bakmak, uzaklar.../...Umum: bütün, herkes.../..Uzlet: yalnızlık.../....(Ü)….. Ütopya,; sizin de bildiğiniz gibi, kusursuz bir toplum kurabilmek hayâlini gerçekleştirebilmektir, kusursuz, kökten değişebilen, faydalı alternatifler geliştirebilen, iyi bir gelecek üreten düzenli bir toplum kurabilmenin hayâlidir. Ütopya; Altın bir toplum kurmak anlamına da gelmektedir. Veya da ütopyayı, hiç olmayacak işlere nispet etmek maksadıyla dalga geçmek için kullananlar da olmuşlardır. Ütopyaya, sadece bir hayâl olarak kalacak diyenler de olmuşlardır, bunun yanı sıra bu ütopya denen altıntoplum oluşturmak hayâlini bir İdeolocya ya çevirmek gayreti için de olanlar da görülmüştür tarih sayfaların da. (V)...Vasf: nitelik, sıfat.Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. İğilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi. varlıklar arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren hal.../...Vâveyla: yaygara, eyvah.../...Vecd: kendinden geçecek kadar ilahi bir Aşk.../...Vedia: emanet.../...Vefa: sözünde durmak, sevgi ve dostlukta sebat etmek.../...Vefik: arkadaş.../...Vehm: belirsiz fikirler, belirsiz düşünceler, bazı kuruntuların uğrak yeridir .../...Vakar: ağır başlılık, allahın ni'metlerini muhafaza. kibirsiz. ni'metleri allahtan bilen. mütevazı. doğru ölçülerle davranışlarını eğiten. kibar. kemal sahibi.../...Vehbi: Allaah vergisi.../...Veli: yönetici, yöneten, birbirlerinin işlerine vekil olabilen, dost, yardımcı.../...Verâ: takvanın ileri derecesi.../...Verd: gül.../...Vız geldi, tırıs gitti: hızlı gediği gibi hızlı da gitti. yani ben korkmam kimseden onlar bir hışımla öfkeyle gelirse ben de onları geldikleri gibi kovarım anlamın da.../...Vicdan: insanın içindeki iyilik etmekten lezzet, kötülük etmekten elem duyan manevi his.../...(Y)...Yalçın: çıplak kayalar.../...Yalın: üzerine başka bir şey katılmamış olan, sâde, çıplak, alev.../...Yasemin, yasemen: tropik sıcak iklimin güzel çiçekleri ve daha çok sıcak nemli deniz kıyısı Arabistan gibi ve sıcak iklimlerin çiçeğidir Yunus emre: geçmiş zamanlarda yaşamış bir kanaat insanı. bilge, yazar, şair, düşünür, halkın sevdiği bir gönül insanı.../...Yağız: esmer, zeytin esmeri, kızılımtırak.../...(Z)...Zarif: zarafetli, ince, etkili, etkileyici uyumlu bir seçicilik güzellik.../...Zekât: büyümek çoğalmak, belli bir malın kırk da bir olan kısmını fakirlere ihtiyaç sahibi olan yerlere Allah rızası için vermektir. bu zekat nisap miktarı bir zenginliye sahip olup ve o nisap miktarının üzerinden bir yıl geçmesiyle o nisap miktarı zenginliğin hale kendini koruyor olmasıyla ve işte o nisap miktarı maldan vermektir.../...Zemheri: kara kış.../...Zeval: düşkünlük, bozulma, batma, kararma../...Zihin: bilincin algılama kısmı../...Zü: sahib.../...Zü'n nun: balığın sahibi, bura da yusuf peygamber anlatılmakta, kuran da bu anlatı var bakılsın. nun: balık