KİTAP ADI: İNSAN İLİŞKİLERİ VE AFORİZMALAR. (kitap 63) author poet nafiz coşkun
Felsefik yazılar,
jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,
Aforizmalar, hikmet,
sanat ve sonnet…
♛ ♣ ♡
İnsan ilişkileri
ve aforizmalar… Kitap: karma
☆☆☆
Seçimleriydi insanı
âdil ya da zâlim yapan,
Tâlih’i ya da kaderi
değildi insanı zâlim yapan…
Bâzen onlarca
kumandandan, yüzlerce politikacıdan
daha çok faydalı iş
yapar bilge cesur bir şair…
Düşüncelerimin,
aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki
zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden
yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm
bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf
olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir
mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım
olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.
Nafiz coşkun.
☆☆☆
Yazar şair düşünür ve
sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com
Ve ayrıca daha çok
facebook Messenger,
Twitter ınstagram
linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.
Bu ve tüm
kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir.
İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya
da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü
yapılamaz.
…
Baskı
Ofset baskı merkezi
/
Matbaa sertifikası
ISBN:
☆☆☆
Kitap içerisindeki
Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:
…
Sayfa: 12:
ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI.
Sayfa: 14:
Yenilgi mücadeleden vazgeçmektir…(sonnet)
Sayfa: 15:
Kim olduğunu kavrayabildiğin an zafer
senindir…
Sayfa: 16:
Güven ve dostluk…
Sayfa: 17:
Saygılı veya laubali olmak…
Sayfa: 18:
İlişki analizi…
Sayfa: 19:
İlişkilerimiz ve yalanlar…
Sayfa: 21:
İlişkilerde…(sonnet)
Sayfa: 22:
Aşk ve çıkar ilişkisi…
Sayfa: 24:
İlişkiler ve aşk…
Sayfa: 25:
İyi bir dünya için…
Sayfa: 26:
İlahi aşk der ki…
Sayfa: 27:
Sorunları çözmek metodu…
Sayfa: 28:Değişim
zamanı geldi…
Sayfa: 29:
Kendini tanı…
Sayfa: 30:
Erdemlilik yolunda…
Sayfa: 31:
Kitaplar ve öz kimliğimiz… (sonnet)
Sayfa: 32:
Öz kimliğini bul…(sonnet)
Sayfa: 33:
Öz güven…(sonnet)
Sayfa: 34:
Kendinizi özletin birbirinize…(sonnet)
Sayfa: 35:
Faydalı değişimler için…
Sayfa: 36:
Hamlelerini yap hayat senin…
Sayfa: 38:
Nereye kadar fedakârlık…
Sayfa: 40:
Hayatı bilgece yürü…
Sayfa: 42:
Benliği koru, hamleni yap…
Sayfa: 43:
Yetinebilmek…
Sayfa: 44:
Sağlıklı kararlar…
Sayfa: 45: Birbirinizi
özletin birbirinize…
Sayfa: 46:
Yalanlar, hayâller ve gerçekler…
Sayfa: 47:
Gelecek planları…
Sayfa: 48:
Aşk ve sevgi nedir ne olmalı…
Sayfa: 49:
Gerçeği yalan olandan ayırın…(sonnet)
Sayfa: 50:
İki mükemmel eser…
Sayfa: 51:
Ben kim miyim?
Sayfa: 52:
Kendini bulmak…
Sayfa: 53:
Hayat ile umut…
Sayfa: 54:
Ön yargı…
Sayfa: 55: Aynada ki…
Sayfa: 56:
Başkalarına benzemek mi?
Sayfa: 57: İlişki
kurarken…
Sayfa: 58:
İnsanlığını ezdirme…
Sayfa: 59:
Nasıl bir çocuk…(sonnet)
Sayfa: 60:
Kendine egoist olma sakın…(sonnet)
Sayfa: 61:
Kendini bulmak…
Sayfa: 62:
Öfke ve sen…
Sayfa: 63:
Gece notları 2…(sonnet)
Sayfa: 64: Grinin
farklı tonları da vardır…
Sayfa: 65:
Delikanlım…
Sayfa: 68:
Hakkına sahip çık…
Sayfa: 69:
Kendini bil…
Sayfa: 70:
Hatırlatayım istedim…
Sayfa: 71:
Saadeti arıyor insan…
Sayfa: 72:
Direnmek mi? ifade et…
Sayfa: 74:
Duygularını keşfet ve kendini bil…
Sayfa: 77:
İyi olmak istiyor musun? (sonnet)
Sayfa: 78:
Duygularına hâkim olmak… (sonnet)
Sayfa: 79:
Ruhunda ki hazineleri keşfet… (sonnet)
Sayfa: 80:
Aynadır insanlar birbirlerine… (sonnet)
Sayfa: 81:
Yeniden başlamak… (sonnet)
Sayfa: 82:
Sesimi duy…
Sayfa: 84:
Erdemlilerin birbirleriyle
ilişkilerinde… (sonnet)
Sayfa: 85:
İlişkiler ve bilgelik…
Sayfa: 87:
İlişkilerde kendini ifade…
Sayfa: 88:
Hürriyet midir susturulmak…
Sayfa: 89:
Kuluçka…
Sayfa: 90:
Aile ilişkilerinde…
Sayfa: 91:
Egoizmin bu kadarına pes doğrusu…
Sayfa: 92:
Düşünmeye davet ediyorum seni…
Sayfa: 93:
Sosyal olmak ve sosyalleşmek…(sonnet)
Sayfa: 94:
Kendi ritmini bul…
Sayfa: 95:
Kendin için iyi bir şeyler yap…
Sayfa: 96:
Kendine bir iyilik yap…
Sayfa: 97:
Hayâl, gerçek ve amaç…
Sayfa: 98:
Kadınlar, erkekler, ilişkiler ve
kültürler…
Sayfa: 99:
Bir Kişi Yeter Uyuyanları Uyandırmaya!
(sonnet)
Sayfa: 100:
Sır saklamak…
Sayfa: 101:
Dünya ve İnsan…(sonnet)
Sayfa: 102:
Kısacası, şair dediğin…(sonnet)
Sayfa: 103:
İnsanları seyrediyorum…(sonnet)
Sayfa: 104:
Karakter meselesi…(sonnet)
Sayfa: 105:
Kırlangıç mevsimi…
Sayfa: 109:
Şair dediğin üç beş satırda kısaca…
Sayfa: 110:
Öğrenmek zararsızlıkla da mümkün…(sonnet)
Sayfa: 111:
Keskin çizgiler, sınırlar…(sonnet)
Sayfa: 112: İnsanın
ayarı…(sonnet)
Sayfa: 113:
Yaşamak sebebin nedir…
Sayfa: 114:
Maskeli balo…
Sayfa: 115:
Entelektüel hikâyemsi bir bakış
insanlığa…
Sayfa: 124:
Bu kavga, bu vahşet savaş bana ait
değil…
Sayfa: 127:
Deniz fenerleri gibidir erdemli
insanlar…
Sayfa: 129:
İyi, kötü ve çirkinin savaşı…
Sayfa: 132:
Güvenmek mi?
Sayfa: 134:
Fırtınalara karşı, aşk ve bilgelik…
Sayfa: 136:
Yeniden başlamak gerek bâzen…
Sayfa: 137:
Paylaşınca güzelleşir hayat…
Sayfa: 138:
Neyi kaybettiğini hatırla…(sonnet)
Sayfa: 139:
Yalan mı?
Sayfa: 140:
Savaşlar tükenir mi?
Sayfa: 141:
Umutlar ve kâbuslar…
Sayfa: 142:
Dövüşmek mi? sevişmek mi?
Sayfa: 144:
İnsanlık onuru…(sonnet)
Sayfa: 145:
Korsan gemisi kadarız…
Sayfa: 146:
Kırılan umutlarımız ne olacak…(sonnet)
Sayfa: 147:
Deniz feneri tadında bir yazı…
Sayfa: 148:
Tarihe bir not düştüm…(sonnet)
Sayfa: 149:
İnsan ve ilkbahar…(sonnet)
Sayfa: 150:
Kader kalemi…(sonnet)
Sayfa: 151:
Başınızın belasıdır cehalet ve
anlayışsızlık…(sonnet)
Sayfa: 152:
Kanlı kirli yatak gaflet uykusu…(sonnet)
Sayfa: 153:
Savaş mirası ve cinnet…(sonnet)
Sayfa: 154:
Yaşanılabilir bilir bir yer neresidir
ki…(sonnet)
Sayfa: 155:
Birbirimizi anlayabiliyor muyuz?
(sonnet)
Sayfa: 156:
Gitmeler…
Sayfa: 157:
Kanadı yine yaralar…
Sayfa: 159:
Yalnızlık cam kırığı…
Sayfa: 161:
İncir kendi ağacından aldığını verir…
Sayfa: 162:
Kozmopolitan Metropoller…
Sayfa: 163:
İnsanoğlunun ıslahı…
Sayfa: 164:
Tepkiler ve kaygılar…
Sayfa: 166:
Tanrılar öldü…
Sayfa: 168:
Devlet yöneticilerine aziz milletin
seslenişi…
Sayfa: 171:
Aziz milletin, aziz yönetici memurların
tarifi…
Sayfa: 172:
Kanadı yaraları küllerimin…
Sayfa: 174:
Yeni umutlarla harmanlayalım hayatı…
Sayfa: 175:
Hayvanların insan karakteriyle ilişkisi…
Sayfa: 178:
Okyanusu bardağın içine koymak mı?
Sayfa: 179:
Büyük hamleler hayâllerle başlar…
(sonnet)
Sayfa: 180:
Düşmana bin lânet…(sonnet)
Sayfa: 181:
Zaferlerinizin altında ki acı çığlıklar
ne olacak.(sone
Sayfa: 182:
Ah sevişmek ne hoşmuş…(sonnet)
Sayfa: 183:
Hangi dala tutunuyorsun…(sonnet)
Sayfa: 184:
Bilime ve insanoğluna…(sonnet)
Sayfa: 185:
İblisin krallığı mı? (sonnet)
Sayfa: 186:
Sevgin cinayetlerin kâtilidir…(sonnet)
Sayfa: 187:
Ah kederli kaderim değişsen artık…
(sonnet)
Sayfa: 188:
Ne kutsaldır sevişmek sevginle… (sonnet)
Sayfa: 189:
Tutuklayın kederlerinizi… (sonnet)
Sayfa: 190:
Ayrılık baldıran zehri kadar soğuk…(sonnet)
Sayfa: 191:
Düşmanlarıma… (sonnet)
Sayfa: 192:
Sevdiğim kadınlara… (sonnet)
Sayfa: 193:
İnsan ve içerisinde ki canavar… (sonnet)
Sayfa: 194:
İletişimde kopukluk ve erdemsizlik…
(sonnet)
Sayfa: 195:
İnsan mı? Haydi hayrlısı… (sonnet)
Sayfa: 196:
Güven ve sevgi çekilince kalplerden…
(sonnet)
Sayfa: 197:
Şairlerin resim tabloları sözlerdir…
(sonnet)
Sayfa: 198:
Kısa bir kelam ile şairin târifi…
(sonnet)
Sayfa: 199:
Dost düşman belli olur kederli
zamanlarda…(sone)
Sayfa: 200:
Beni tâkip et kardeş anlatayım hikâyemi…
Sayfa: 201:
Aziz, üstün fikir ve kelimeler…
Sayfa: 204:
Toplumun güven, bilgi erdemlilik
meselesi…
Sayfa: 205:
Tasavvuftan konu açılınca…
Sayfa: 206:
Düşünmekle ilgili bir bahis…
Sayfa: 207:
Hükümdarlar ve şairler… (sonnet)
Sayfa: 208:
Bulanık zihinler ve İslam…(sonnet)
Sayfa: 209:
Hürmet, fedakârlık ve dost hatırı…(sonnet)
Sayfa: 210:
Köleliği mi hürriyeti mi istiyorsun
belli değil…(sonnet
Sayfa: 211:
Sadistler ile mazoşistler…(sonnet)
Sayfa: 212:
Saf som egoizm damarları…(sonnet)
Sayfa: 213:
Aşk nedir, kimin içindir…
Sayfa: 214:
Şairin kim ve nasıl olması gerektiği…(sonnet)
Sayfa: 215:
Üstün niteliklerde ki şair…(sonnet)
Sayfa: 216:
Kelimeler ve üstün kudret…(sonnet)
Sayfa: 217:
Temiz su ile insanın ilişkisi…
Sayfa: 218:
Merkez insan mıdır, dünya mı, güneş mi,
bilgi mi?
Sayfa: 221:
Kelimeler ve insan…
Sayfa: 224:
Siyaset, ben ve Sanatkâr dediğin…
Sayfa: 226:
Aşk yasası, aşk diyalektiği…
Sayfa: 227:
Yeter ki iste ve hamle yap…
Sayfa: 228:
Hayatın karmaşık cendereli yollarında…
Sayfa: 233:
İyi bir hamle için gerekli olanlar…
(sonnet)
Sayfa: 234:
Bana fikirlerle gel…
Sayfa: 236:
Cinnet ve aileler…
Sayfa: 237:
Rönesans ve dadım… (sonnet)
Sayfa: 238:
Neleri kaybettiğinizi hatırlıyor
musunuz?
Sayfa: 243:
Ketenpere(hileli oyunlar)ve İstanbul…
Sayfa: 244:
Âhenk, ritim…
Sayfa: 245:
Hayat mı bu yaşadığımız…(sonnet)
Sayfa: 246:
Politik yalanlar ve itiraflar… (sonnet)
Sayfa: 247:
Aptal krallar ile bozuk saatler…
(sonnet)
Sayfa: 248:
Hayattan güzel bir tat istersen…
(sonnet)
Sayfa: 249:
Nilüfer…
Sayfa: 253:
Gardını almayı unutma…(sonnet)
Sayfa: 254:
Yöneten, yönetilen…(sonnet)
Sayfa: 255:
Gazap kamçısı… (sonnet)
Sayfa: 256:
İhtiyar gezegen… (sonnet)
Sayfa: 257:
İyi ve kötü ilişkiler… (sonnet)
Sayfa: 258:
Zor meslektir hikmetli nasihat… (sonnet)
Sayfa: 259:
Tercihin erdemlice olmalı… (sonnet)
Sayfa: 260:
Yalan mı? (sonnet)
Sayfa: 261:
İntikam mı istersin… (sonnet)
Sayfa: 262:
İhanet mi? (sonnet)
Sayfa: 263:
Asıl mesele hayatta iken iyilik
etmendir… (sonnet)
Sayfa: 264:
Adam dediğin… (sonnet)
Sayfa: 265:
Seks, para, idealler ve mücadele sanatı…
Sayfa: 266:
Sıla mı?
Sayfa: 267:
Dilrüba…(gönül alan, gönül kapan, gönül
çalan)
Sayfa: 270:
Ebedi düşman ve tragedyalar…
Sayfa: 272:
Çocuklar ve iblislerin askerleri…
Sayfa: 274:
Hayat serüvenine devam ederken…
Sayfa: 276:
İnsanlık lisanı ve insanın cinayetleri…
Sayfa: 278:
Şehirleri kirlerden arındırmak…
Sayfa: 282:
İrade, ölüler ve kader çizgisi…
Sayfa: 284:
Akıllıca yapılmış iyilik dünyayı
değiştirir… (sonnet)
Sayfa: 285:
Hamle… (sonnet)
Sayfa: 286:
Mafia… (sonnet)
Sayfa: 287:
Mütevazılık mı?
Sayfa: 288:
İblise ihanet? (sonnet)
Sayfa: 289:
İnsanın değer ölçüsü… (sonnet)
Sayfa: 290:
Hükümdarlar ve yöneticiler… (sonnet)
Sayfa: 292:
Herkes kendisine bir ayara çekmeli…
Sayfa: 293:
Genişlet düşüncelerini… (sonnet)
Sayfa: 294:
En muhteşem şiir mi? (sonnet)
Sayfa: 295:
Dünü ve bugünü dünyanın…
Sayfa: 297:
Ismarlanan sistemler…
Sayfa: 299:
Kendini bil… (sonnet)
Sayfa: 300:
Bâzı politikacılar mı?
Sayfa: 301:
Tercih senin… (sonnet)
Sayfa: 302:
İyi bir duruş vakar ile onur… (sonnet)
Sayfa: 303:
İslam’ı temsil ediyorum yalanını bırakın
artık…
Sayfa: 305:
Âşık olduğunu zannetti aptal insan…
Sayfa: 306:
Soprano…
Sayfa: 307:
Yüksek bilgi çağında hâlen cehalet…(sonnet)
Sayfa: 308:
Cüret göster iyilik için… (sonnet)
Sayfa: 309:
Öttür borazanını nereye kadar… (sonnet)
Sayfa: 310:
Aptallık ile Yüzsüzlük… (sonnet)
Sayfa: 311:
Dost musun düşman mı?
Sayfa: 312:
Kurşun askerler…
Sayfa: 315:
Kulağına küpe olsun kardeş… (sonnet)
Sayfa: 316: Şair
ruhunu ne ile besler…
Sayfa: 317: En güzel
şiiri kim okur…
Sayfa: 318: Hürriyet,
kölelik ve büyük fikirler… (Sonnet)
Sayfa: 319: Politika
ve siyaset… (sonnet)
Sayfa: 320: Su akar yatağını bulur… (sonnet)
Sayfa: 321: Aşk
töreni…
Sayfa: 329: yazarın
yayımlanmış olan eserlerinin adları…
☆☆☆
Nafiz derki:
…
Sevgili Mikel’e,
Cibril’e ve Şafağa ve sana
Ve senin için
sevgilim.
Sevgili İsrafil’e,
Ölüm meleği Azrail’e
ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.
Sonnet ve şiirlerimi,
tane-tane,
Yavaş-yavaş ve
yumuşak bir ses ile oku.
Fikir yazılarımı,
makalelerimi, aforizmalarımı,
Şiirlerimi,
sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,
Jurnallerimi okurken
düşünerek oku!
Anlamak istiyorsan bu
dediklerimi yerine getirmelisin!
Ve unutma ki hikmetli
düşünerek okumak;
Erdemlilerin,
kibarların,
Asaletli,
Asil insanların aziz
bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!
Sonnet. Nafiz coşkun
☆☆☆
ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI.
Bu yazıyı tüm
kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!
Beni ve sanat şiir
tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı
bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz
mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla
seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir
nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi
çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve
anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını
şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster,
olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri,
felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da
birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin
fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak
lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu
inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım
oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o
sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını
kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş
aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat
tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım
oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının
felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap
içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik
hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal
etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali
olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar
ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i,
kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan
kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini,
yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu
gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin
uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele
üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve
işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat
düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere
ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız
emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren
bir varlığım.
Yeniden kısaca tekrar
etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın
büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel
kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile
tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz
birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır
gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici,
tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen
sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir
anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez
erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!
Yenilgi mücadeleden vazgeçmektir…
Onlarca defa mücadele meydanlarından,
Savaş meydanlarından
Güçsüz düşüp sürülebilirsin de,
Bu bir yenilgi değildir aslında,
Asıl yenilgi, sen o güzel hikmetli idealin uğruna hazırlanmayı
Ve
Mücadele meydanlarına çıkmayı
Terk ettiğinde başlayacaktır.
Yenilgi,
Savaşta ölmek yaralanmak
Düşmek kovulmak ötelenmek değildir,
Asıl yenilgi
Mücadeleden
Vazgeçmektir.
Sonnet… Nafiz coşkun
Kim olduğunu kavrayabildiğin an
zafer senindir…
Bu sen misin gerçekte
Yoksa
Başkalarının
yönlendirmesiyle şekillenen heykel misin sen!
İyimserliklerimizin
ve
Karamsarlıklarımızın
ölçüleri nelerdir!
İyimserliklerimizin
ve
Karamsarlıklarımızın
ölçüleri neye göredir,
Neye göre
şekillenirler!
Acaba
İyimser olduklarımız
ile
O karamsar
olduklarımız
Bize dayatılanlara
göre mi şekilleniyor,
Yoksa
Gerçeğin ta
kendisine, hikmete göre mi şekilleniyor!
Nelere seviniyor ve
Nelere öfkeleniyoruz,
Öfke ile
sevinçlerimiz de mi acaba
Bir başkalarının bize
dayattıklarına göre mi şekilleniyor!
Anlayış berraklığımız
ne durumda!
Acaba
Anlayış
berraklığımızı çoktan yitirdik mi sizce
O bize dayatılanlara
saplanıp kalmaktan dolayı!
Gerçeği kavradığın
anda görebiliyorsun,
Anlayışın işte o
vakit,
Yani gerçeği
kavradığın anda berraklaşıyor anlayışın!
Kavramak! İşte bütün
mesele bu!
Kavrayabilmek!
☆☆☆
Güven ve dostluk…
Karakteri, Meşrebi,
Erdemli olan Bilge bir dostun var ise eğer;
Sevgilin dâhil olmak
üzere, Onu hiç kimsenin gerisinde,
Arka planında bırakma
onu hiç kimsenin. Onu en önde tutmalısın Çünkü sıkı dostlar insanın ikinci bir
yüreği gibidirler!
Fakat buna rağmen
Yine de sen sâdece, Seni var eden O Rab Allah’a güvenmelisin! Akıllıya Bir
işaret yetmez mi?
Eşit haklar…
Kadın erkek âdil
insani eşit haklara sahip olmalı, ailede kadının hem çalışmak hem de çalışmamak
gibi bir hakkı olmalı.
Fakat erkeğin
çalışmamak gibi bir hakkı asla olmamalı, erkeğin çalışmak hakkı olup, erkeğin
çalışmaması ise; ancak önemli bir mâzeret haricinde çalışması zorunlu olmalı.
Kadın çalışmamak hakkını kullanacağı vakitlerde kadına, parasal, yiyecek
giyecek psikolojik sosyal benzeri destek, devletçe ailesi eşi tarafından
verilebilmeli! Ayrıca kadınlara tavsiyem; benim bahsettiğim çalışmamak
haklarını pek kullanmasalar daha iyi olur, çünkü ileride yalnız kalmak durumuna
düşer düşürülebilirsiniz. İşte bu sebeple kendi başınıza var olmayı para
kazanmayı bırakmayın.
Kudretli ülke…
Daha üretken toplum
arzu eden şunu bilmeli; birbirlerine birilerinin köleliğini yapmak veya
yaptırmayı bırakıp, kadın erkek fıtri özelliğini bozmadan, her bir insanın
birbirinden farklı bir kimliği, farklı duyguları, farklı fikirlerinin,
birbirinden farklı düşünmelerinin, birbirinden farklı üretkenliklerinin hür
Ve faydalı bir
biçimde yaşanması gerektiği kibarca öğretilip biran önce o baskıcı yobaz aile
çevre iş kültürünün kaldırılıp faydalı bir biçimle değiştirilmesine çaba sarf
edilmesi gerekmektedir. Sizce!
☆☆☆
Saygılı veya laubali
olmak…
Kimine saygılıyımdır,
kimine de laubaliyimdir, kişisine göre, kişinin karakterine meşrebine göre
değişir bu durum elbet de.
Her bir insanı
farklılıklarıyla kabullenmeli ve saygı göstermeli diyorlar! Hayır, bence her
insana değil, bence her insana saygı gösterilmemeli, bana göre sâdece saygıya
lâyık olan insanlara saygı gösterilmeli. Çünkü saygı; mâna itibariyle,
karşınızda ki insanı tüm farklılıklarıyla kabullenerek takdir etmek yüceltmek
anlamına gelmektedir! Ne yâni şimdi; kâtillerin hırsızların yalancıların
arsızların sapıkların ayyaşların teröristlerin o kendilerine has
farklılıklarını kabullenerek takdir mi edelim, saygımı gösterelim onlara! Çünkü
her insana saygı gösterin deyince bunlar ve bunlar gibileri de o her insan
kategorisi içine giriyor haksız mıyım? Şimdi anlayabildiniz mi her insana saygı
gösterilmemesi gerektiğini ve sâdece hak edenlere, yâni iyi erdemli insanlara
saygı göstermek gerektiğini, saygıyı hak eden onlardır çünkü! İyi insanların ve
iyi erdemli insan olmak çabasında olanların haricindekilere ise; laubaliyimdir
küstahımdır ben, ne yani o ahmak arsızlara hırsızlara kâtillere soygunculara
saygı duyarak kral koltuğuna mı oturtayım onları, tabi ki de olmaz öğle şey!
Dediğim gibi Saygıyı hak edene, küstahlığı laubaliliği de hak edene vereceksin
ki herkes haddini yerini bilsin. Fakat tüm bunları aşırıya götürmeden yapmalı, tepki
bile gösterirken erdemlice göstermeli, her iş kibarca, erdemlice yapılmalı,
erdemli ve kibarca diyorum! Hani Anadolu da bir deyim vardır ya şöyle ki; kaş
yaparken göz çıkartmamalı! Öğle bir tavır takınmalı ki herkes bundan nefret
değil de iyi bir ders çıkartmalı!
☆☆☆
İlişki analizi…
Sizlere tavsiyem,
ilişkileriniz de; Bir insandan etkilenip
Kendinizi anlamsızca
kaybetmek yerine, Onun size uygun bir dost, ya da arkadaş, Ya da iyi bir
sevgili Olup olamayacağına dair Özellikler taşıyıp taşımadığına bakın, Esas
bunları kontrol edin insanlarda. Bunun içinde kendinizi kaybetmeden, Aklınız
başınızda mantıklıca olarak inceleyin onları! Yoksa bir insanın
Tüm bir hayatı
cehenneme çevirdiğini hatırlatmama gerek var mı?
Yoksa hayatınız önemsiz
ve çok mu ucuz!
İlişkiler…
İhtiyarlar kendi
özellikleriyle, kadın kendi özelliğiyle, erkek kendi özelliğiyle, çocuk kendi
özelliğiyle bir araya geldiklerinde büyük bir zenginlik, üretkenlik ve sevgi
dolu duygusal bir paylaşım, güzel bir ilişki alışverişi meydana gelir. Fakat
kimse kimseye kendi özelliğini baskıyla kabul ettirmeye çabalamadan,
O her birinin faydalı
özelliklerini bir araya getirerek, güzel bir harman oluşturup daha sağlıklı bir
aile tablosu gerçeğini meydana getirebilirsiniz. Yeter ki bilgece, erdemli bir
istemeyle bunları yapmaya kararlı, paylaşımcı ve destekleyici olun. Sağlıcakla.
Kendini bul…
Neden hep bir
başkaları senin yerine kararlar alsın diye, seni yönetsin diye kendinize bir
kukla gibi ipler bağlayarak, o ipleri de o başka birilerinin ellerine
tutuşturur verirsiniz ki! Kendi ayaklarınızın üzerinde sağlamca, bilgece
durabilmeyi, kendi başınıza sağlıklı faydalı kararlar alabilmeyi öğrenerek
kölelikten kurtulmanın zamanı gelmedi mi daha! Hiç düşünüyor musunuz kendinizin
tercihlerini belirlemesi için dinlediğiniz kimselerden daha mantıklı, daha
bilgili olabilecek duruma gelebileceğinizi!
☆☆☆
İlişkilerimiz ve
yalanlar…
Arkadaşlık, dostluk,
iş veya
Sevgili ilişkisi
için,
Her hangi bir
ilişkiye mi başlıyorsunuz;
Öğleyse sakın
birbirinize kendinizi
En mükemmel olarak
veya yalanlar ile süsleyerek
Sunmaya çalışmayın,
Çünkü ileride zâten
Tüm gerçekler, tüm o
çıplaklığıyla ortaya çıktığında
Üzülen hüsrana
uğrayan
Yine sizler
oluyorsunuz.
Fakat bu da erdemli
olmaya çaba göstermeyin anlamına gelmez,
Tabi ki de erdemli
bir insan olmak için çaba sarf ederek
Yapmalısınız tüm
bunları.
Siz kendinizi
olduğunuz gibi yalansız
Ve gerçekliğiniz ile
gösterin,
Eğer ki kötü ve eksik
çirkin bir huyunuz var ise
Onu da zâten
düzeltmeye çaba sarf edeceksinizdir eminim.
Eğer bu hâliniz ile
iyi bilgili bir insansanız
Veya da öğle olmaya
çaba sarf eden biriyseniz;
Zâten en büyük
güzellik ve zenginlik de
İşte budur, böyle
olmaya, erdemli bir ilişki
Kurmaya çaba sarf
etmektir asıl zenginlik.
İnsan ilişkilerinde
can damar
Erdemli bir ilişki
kurmak çabasıdır ki
Bunu başardığınız
vakit
Mutlu sağlıklı,
arkadaş, aile dost ilişkileri oluşabiliyor.
Sizi sevip kabul
edecek ise eğer bir insan;
İşte bu saf gerçek
hâliniz ile
Ve sizi siz olduğunuz
için,
Sizin görüşlerinize
de değer verip,
Sizin de
fikirlerinize saygı duyduğu,
Sizinle paylaştığı,
Samimiyetle Saygı
gösterdiği için sevmeli!
Sevecekse böyle
sevmeli.
Güçlü durun.
Tek başınıza ayakta
kalabilmeyi bilerek yapın tüm bunları.
Bir ilişki olacaksa
eğer
Hem karşılıklı dürüst
alış veriş temellerine dayalı
Ve hem de gerçekçi,
saygıdeğer olmalı!
Sahte bir kişilik
üretip de kendinizi
Öğle zannetmeyin,
Yüzlerce yalan
söyleyerek
Artık siz bile o
yalanlarınıza inanmaya başlarsınız ki
Aman ha sakının
bundan!
Dedim ya
Sizi siz olduğunuz
için,
Erdemli bilge ve
kudretli,
Tek başına kendi
hayatını
Başarılı bir biçimde
sürdürebilen,
Hür saygıdeğer bir
kişi olduğunuz için sevmeli.
Böyle değilseniz bile
olmaya çalışın ki
Gün gelir üzerinize o
erdemlilik elbisesinin
Yakıştığını fark
edeceksiniz!
Haydi, kalın
sağlıcakla.
☆☆☆
İlişkilerde…
Bir arkadaş ilişkisi
Veya bir dost ilişkisi,
Veya sevgili ilişkisi
Veya da iş ilişkisine başlamadan ilk önce;
Bunları, yâni o
tanışmaya başladığınız kişileri,
Çok iyi tanımadan
bodoslama bir ilişkiye başladığınız vakit;
İleride hiç de
memnunluk hissetmeyeceğiniz
Rahatsızlık verici
zararların kederlerin
Sizi içerisine
nasılda çektiğiyle karşılaşmak görmek
Durumunda
kalabilirsiniz! Aman ha bundan sakının.
İnsan hem kendisini
Ve hem de ilişki
kuracağı kişileri
İlk önce bir tanıma
deneme tartma sürecinden geçirmeli,
Karakteri,
nitelikleri nasıldır bunları çok iyi olarak
Gözlemleyebildikten
sonra ilişkisi adına
Doğru hamleleri ancak
o vakit atmaya başlamalı, haksız mıyım?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Aşk ve çıkar
ilişkisi…
Şu an söyleyeceğimi
Sakın ha yabana
atmayın,
Şöyle ki
Aşk da, sevgide,
merhamet te,
Adalette ve şefkatte
Mutlaka karşılıklı
samimi çıkar menfaat
Karşılık ilişkileri
vardır ki
Ve en doğrusu da
budur zâten.
Çünkü bir şeyde
samimi bir çıkar
Menfaat karşılık var
ise eğer
İşte ondan o vakit
aşk meydana geliyor,
Sevgi meydana
geliyor, merhamet adalet meydana geliyor,
Şefkat ve erdemli
bilgece bir ilişki meydana gelebileceğini
Samimiyetle itiraf
edebilirim, deneyin,
Sizlerde göreceksiniz
böyle olabileceğini.
Fakat
Mutlaka tüm bunları
bilgece yapmalısınız
Ve o hiçbir vasfından
soyunmamış bir erdemlilikle
Yapmalısınız tüm bu
söylediklerimi ki
Ancak karşılıklı
ilişkilerde bu tüm saydığım
Ve daha birçok güzel
vasıflarla sizi hayat;
Mutluluğa davet
edebilecektir işte o vakit.
Dedim ya
Deneyin, sizlerde
bunu göreceksiniz.
Yahu hâlen
anlayamadınız mı?
Yaratıcımız Rab bile
bir karşılık istiyor;
Yapın, dediklerimi ki
diyor
Öğle göndereyim
cennete!
Peygamber bile bir
karşılık alışverişi teklif ediyor,
Evet, insanlığa bunu
teklif ediyor,
Nasıl mı?
Diyor ki
Siz o sanatkârımız
yaratıcımız olan Rab Allah’a
İtaat ederseniz,
Ona samimiyetle
inanır severseniz onu
Ve birbirinizle iyi
geçinir güzel ilişkiler kurarsanız
Ve âdil olarak
ilişkiler kurarak
Böyle güzel yaşamaya
devam ederseniz eğer
İşte o vakit bir
karşılık olarak sizler
O ebedi cennete
gideceksiniz demiyor mu?
Veya da bunları ima
etmiyor mu yaşantısıyla!
İşte gördünüz mü?
Ancak karşılıklı
Ve Erdemlice, âdilce
bir çıkar alışverişi olduğunda
Gerçek saadet, gerçek
güzel ilişkiler meydana gelebiliyor.
Fakat en başında da
dediğim gibi;
Bilgece, aşkla,
samimiyetle, erdemlice
Ve âdil bir çıkar
alışveriş ilişkisi olmalı olacaksa.
İşte mutluluğun
formüllerinden biri!
Demedi demeyin sonra.
☆☆☆
İlişkiler ve aşk…
Eğer ki bir ilişkide
kahroluyor,
Acılar kederler
çekiyorsanız,
Anlayın ki o bir aşk
ilişkisi değildir,
Çünkü
Aşk ilişkisinde;
kahrolmak yoktur,
Acılar kederler
çekmek yoktur,
Bu gibi olumsuzluklar
Aşkın mantığıyla asla
uyuşmaz,
Zâten çirkin bir
ilişkide
Aşk ne yapar biliyor
musunuz?
Tasını tarağını
toplar ve çeker gider,
Aşk, asla çirkin bir
ilişkinin içerisinde yer almaz,
Bunu böyle
bilmelisiniz çünkü gerçek bu,
Öğle çirkin
ilişkilere aşk adını vererek,
Siz aşkı
çirkinleştirmeye kalkışmayın,
Çünkü yalan iftira
yapmış olursunuz aşka!
Oysaki aşk; büyük bir
saadet, sevgi,
Cömert bir paylaşım
demektir,
Karşılıklı ve
erdemlice sevgi ilişki alışverişidir aşk.
Yâni hep bir güzel
paylaşım vardır aşkta.
O tür güzel aşk
ilişkilerine kederler bile uğramış olsa;
Her iki tarafta karşılıklı
göğüs gererek, mücadele vererek
O kederleri defetmeye
başlarlar, aşk böyle olmasını arzular.
İşte aşk ilişkisi;
unutmayın ki mutlaka
Bilgece, âdil ve
erdemlice vasıfların olduğu
Bir ilişkiyse eğer
onun adına aşk ilişkisi denebilir!
☆☆☆
İyi bir dünya için…
Çocukluğunda,
eğitimsiz, sağlıksız
Ve kötü bir altyapısı
olanların;
İleriki ergenlik ve
sonrası hayatlarını
Sağlam olmayan bir
altyapı üzerine kurup inşa etmeleri
Çok kederli zorlu
olacaktır elbette.
O ileriki ergenlik ve
sonrası hayatlarının devamında
Yeniden yeni bir
altyapı oluşturmak zorluğuyla
Karşı karşıya
kalacaklardır.
İşte bu gibi
sebeplerle,
Anne babalar veliler;
Çocukların sağlıklı
Ve iyi bir eğitim
temeli oluşturmaları için
Gayret ederek
Doğru olanları
uygulamaları gerekiyor,
Haksız mıyım?
Yoksa o iyi
eğitilmeyenlerin,
Şiddet görenlerin,
Sokağa atılan her bir
çocuğun hem kendisi için
Hem kendi ailesi için
Hem de tüm bir toplum
için derin bir yara
Ve hatta daha ileride
Serseri binlerce
mayın hâline gelerek
Kim bilir hangi
mâsumun üzerinde patlayacaklardır!
Eyvah bu ne büyük bir
kederdir oysaki!
Ne diyebilirim ki
Yaşanılabilir bir
dünya oluşması için diyerek susayım mı?
☆☆☆
İlahi aşk der ki…
Ardımdan gel izler bıraktım!
Böyle seslenir ilahi aşk,
Sende duyabiliyor
musun? Dünya insanlığının En belirgin izleri;
Kin, Nefret, Vahşet,
Aptallık, Cehalet Ve bunların zıttı olan her ne var ise O izleri tâkip etmeyi
ihmal etme,
Kimileri o güzel
izlerde devam ediyorlar, onlarla buluşalım,
Dostluklar…
Onurlanabileceğiniz
bilge erdemli dostlar bulun, sizlerde onları erdemli bir insan olarak
onurlandırın. Dostluklar kurun, sizlerde onları onurlandırıcı olun ve
dostluklarınızı ikinci plana atmak yerine, hayatınızın değerli bir Cüz’ü hâline
getirin, çünkü böylelikle hem maddi hem de manevi olarak zenginleşir ve ayrıca
evlilik ilişkilerinize büyük faydalı katkıları olacaktır. İlerleyen zamanlarda,
sıkıntılı zamanlarınızda size uzanacak o erdemli dost elinin sayesinde yeniden
toparlanabilecek, kendi kendinize ayaklarınızın üzerinde yeniden durabilmenize
yardımcı olacaklardır. Dediğim gibi, hem onurlandırın, hem de sizi
onurlandıracak bilge erdemli kibar aziz dostluklar kurun.
Evlilik ilişkilerinde…
Aile sevgili
ilişkilerinde; bir kadın erkekten, bir erkekte kadından bir başkası olmaya
zorlanmamalı, birbirlerini hükümlerinin altına almaya çalışmamalıdırlar, çünkü
böylesi zorlamalarda o ilişki; bir aile sevgili ilişkisi olmaktan çıkarak,
kölelik hizmetçilik, zorbalık ilişkisine dönüyor. Evlilik sevgililik ilişkisinde
iki tarafında, hem kadının hem de erkeğin erdemli bilgece faydalı özelliklerini
bir zenginlik olarak kabul edip, karşılıklı birbirlerinin o zengin faydalı
özelliklerinin alışverişini yaparak, paylaşımcı bir aile hâline getirebilirler
hayatlarını.
☆☆☆
Sorunları çözmek metodu…
Örneğin;
Nasıl ki istediğin
bir insan ile
Arkadaşlık kurmanın
en mantıklı yolu;
Onun kimliğini,
karakterini, niteliklerini,
İyi yanlarının, kötü
taraflarının olup olmadığını
Tanıyabilmekten
geçiyor ise eğer,
İşte sorunları
Veya o kendi
sorunlarınızı çözüme kavuşturabilmek içinde
İlkönce o sorunu
tanımak gerekiyor haksız mıyım?
O çözüme kavuşturmaya
çalıştığınız sorunlar
Ve o kendi
sorunlarınız her ne ise;
İlk olarak neler
olduğunu bularak tanıyıp
Analizini yapmanızı
öneririm sizlere.
Çünkü sağlıklı bir
çözüm ancak
Teşhis, tanı, o
sorunun adının ne olduğunu,
Sorunun kafa kâğıdını
kimliğini tanımakla mümkündür.
Yoksa doğaçlama suyun
akışına bırakamazsınız
O bâzı sorunlarınızı,
Çünkü bâzı sorunlar
vardır ki küçümsersiniz fakat
Tanınıp çözülmeyince
Büyüyerek daha farklı
zararlara sebep olabiliyorlar.
Sorunlarınız büyük
ise eğer benim sizlere tavsiyem
Profesyonel bir
yardım almanız yönündedir,
Çekinmeyin utanmayın
her ne sorununuz var ise
Mutlaka aile doktorunuza
gidip tavsiye almanızı öneririm.
Bir Terapiste de
gidebilirsiniz,
Size doğru tavsiyeler
vereceğinden hiç şüphem yok, kitap okuyun!
☆☆☆
Değişim zamanı geldi…
Artık onca kederin
içerisine batmışsınız zâten, Kendinizi suçlamayı bırakında artık; Kuvvetli,
bilge, sağlıklı, kaliteli,
Erdemli bir karakter
ile yaşamınızı nasıl sürdürebilirimin
Ardına düşün Ve
erdemli bir yaşamın Nasıl yaşanması gerektiğini öğrenmeye çabalayın olmaz mı?
Çok iyi hem de çok iyi olacak, haksız mıyım? Haydi, Artık değişim zamanı! Artık
değişim zamanınız gelmedi mi? Yoksa görmüyor musun bak bu dünya canavarları
önüne çıkanı Hiç acımadan nakavt ediyorlar,
Yoksa canın çok hem
de çok yanabilir, canı yananları gör bâri!
Değişim zamanın
gelmedi mi? Haydi, artık değişim zamanı!
Aydınlığa…
Kızıla boyandı
kanlarıyla yolları dünyanın/cehennemden aydınlığa giden bir yol bulabilir mi
sizce insan/ gerek yok başka bir yol aramayın çünkü cehennemin alevleri orayı
zâten aydınlatmakta. /Peki, karanlıklar içerisindeysen eğer dünyada aydınlığa
nasıl kavuşabilirsin, tabi ki de ışıkları lambaları yakıp tutuşturarak
demeyeceğim! Nasıl mı? Tamam, söylüyorum merak etmeyin, dünyada aydınlığa
ulaşabilmek için yapmanız gereken şey; tüm duygu hislerinizi iyi olumlu yönde
yönlendirebilmek, duygu hislerinizi faydalı biçimde şekillere kalıplara
sokabilmeniz gerekiyor. Erdemli bilge hikmetli insanların kitaplarını düşünerek
okumaya başlayın mesela! Bizde bunları biliyoruz mu diyeceksiniz, bende
sizlerin bunları bildiğinizi biliyorum zâten, sâdece hatırlattım, ne yani fena
mı yaptık.
☆☆☆
Kendini tanı…
Kendinin kim ve ne
için var edildiğini Kavrayamadan ve bunu öğrenemeden; O kendine has O üstün
erdemlilik kudretine Tam olarak ulaşamazsın. Kendini kendin olarak geliştirip
ilerletmen için, Bu senin olmazsa olmaz prensiplerinden birisi olmalı!
Kendini gerçekte
bilen bir insan, Gerçek bir dostun, Gerçek bir düşmanın, Doğru olan fikrin Ve
hileli bir fikrin ayırımını daha iyi hikmetlice Yapabilmeyi başarabilir.
Kendini tanımak için; duygu ve hislerini bilgece tanıyarak Onları faydalı bir
Şekillendirmeye,
onları kalıba yerleştirmeye başlasan
Hiç fena olmayacak
hani, bu bir başlangıç senin için!
Gerçekler…
Geçmişin külleri gibi
savrulur, belki de kar tânecikleri gibi erir dağılırlar. Sönmez zannettiğimiz
ateşleri savaşların ve nihayet muratlarına ererler âşıkları böylece şehirlerin.
Umut! Şehirler mi? yalnızlık ve kül, şehirler mi? kusmuk ve şarap, şehirler mi?
çığlık ve cımbız ayna, şehirler mi? kahkahaların ardında binlerce kederli kalp
taşıyan insanlık, şehirler mi? mücadele meydanları, şehirler mi? iyi ile
kötünün kavgaya tutuştuğu arena. Sus şair sus, böyle gerçekleri anlatarak sıkma
kimselerin canını. Çünkü alışkın insanlık yapmacık mutluluklara içinde
kederlerin! Kendilerine sahte bir dünya oluşturmaya çalışanlar bilmeliler ki
bir gün o yalancı rüyadan uyandıklarında her şey çok geç olmuş olabilir.
☆☆☆
Erdemlilik
yolunda…
Erdemlilik, bilgelik
yolunda olan bir insanın Kendisine sorması gereken soruların en başında; Bu
hayatta sağlıklı faydalı yaşayabilmem için İlkönce bana neler gerekli Ve
bunları nasıl
Ve hangi iyi yollarla
bulup temin edebilir alabilirim! Hem kendinin Hem de sorumlu olduğun o
insanların Sağlıklı faydalı ilerlemeleri için, Bunları nasıl Ve hangi iyi
yollarla bulup temin edebilirim diye Kendisine bu soruyu sorması gerekiyor
insanın!
Hayattaki amaçların
Ve hem de bunları birbiriyle uyumluca hareket ettirmelisin.
Yitirilmiş hayatlar…
Ben kaybolan çoban
mıyım? Yoksa ben kaybolan kuzu muyum?
Oysaki kurtları ben
vahşi bilirdim aç kalarak şehre inmiş bir kurt daha merhametli baktı yüzüme
insanlardan! Bir gece vaktiydi karşılaşmamız ve birkaç gece vakti daha
rastlaştık onunla, sevdik birbirimizi gâliba, çok şiddetli geçmişti o kış,
ikimizde yalnızdık, üşüyorduk, aç kalmıştık. Düşündüm, dedim ki kendi kendime,
Ben kaybolan çoban mıyım? Yoksa ben kaybolan kurt muyum? Yitirilmiş ormanını
nehirlerini arayan! Evet, evet, baş-edebilirim sorunlarımla yüz-yüze gelerek
baş-edebilirim, güzel yaşamayı bulabilirim, bende yeniden izini tâkip ederek
çoban bir peygamberin! Hoşça kal.
☆☆☆
Kitaplar ve öz
kimliğimiz…
İnsana; O kendi öz
kimliğini olgunlaştırıp buldurmasına
Ve insanın hayatına
faydalı olumlu yönde yön veren
Değerli bir iki
kitabı anlayarak okuyup hayata geçirmek;
O diğer hızlıca
üzerinden çok düşünülmeden okunan binlerce
Kitabı okumaktan
çok-çok daha iyidir!
Anlaşılmadan,
üzerinde düşünüp Erdemlice eleştiri yapılmadan okunan kitaplardan
alabileceğiniz fayda ancak çeyreği bile geçmeyecektir emin olun. Neden verimsiz
veya az verimli topraklara ekmeye çalışıyorsun ki güzelim tohumları,
Varken verimli
topraklar! Bir dost tavsiye; lütfen, okurken, erdemli bir eleştirel gözle,
Yâni; üzerinde düşünerek, fikirleri irdeleyerek, Sözlük lügat kullanarak,
araştırmacı başka fikirlere danışarak, O meselelerin iyi veya olumlu olumsuz
yanlarını
Ortaya çıkartmaya
çalışın! Bu üstün bir sanattır unutmayın.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Öz kimliğini bul…
O kendi öz kimliğini
bulup yaşamayı
Ve toplumda erdemli
bir birey olabilmeyi
Arzuluyor isen
bunları eğer;
O senin üzerinde ki
baskıcı zorbalardan
Ve o senin aklını
körelten yıkıcı insanların
Arasından
uzaklaşmalısın,
Sen o arada
sıkışıyorsun, orası kederli bir cendere,
Canın yanıyor,
mantıklı düşünmeni engelliyorlar senin,
Daha neyi
bekliyorsun.
Eğer onlardan
uzaklaşmaz isen;
Hür bir iradeye sahip
olamayarak
Hep birilerinin
yönlendirmesiyle
Veya birilerinin
fotokopisi olarak yaşamaya,
Birilerinin gölgesinde
silikleşerek yitip köleleşmeye devam edersin.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Öz güven…
İnsan, o belirli
olgun akıl seviyesine gelince,
Diyebilmeli ki;
Benim kararlarımı
ancak yine ben veririm,
Bir başkasına benim
yerime karar vermek yetkisini
Asla vermem, vekil
Tâyin etmek başka tabi ki çünkü ben ancak
Hürriyetimle, hür
irademle insanım,
Kendimi
köleleştiremem, kendimi köleleştirmemeliyim.
Eğer o bâzı zor
meselelerde
Karar verebilmekte
zorluk çekiyor,
Kararsızlık
sergiliyor isem eğer; öğle ise hemen bilgilenmeliyim,
Bilgi öğrenmeliyim,
kendi ayaklarımın üzerinde durabilen,
Bilge, hür, kibar,
Kudretli âdil bir insan olmak için
Bilgilenmem gerektiğini
biliyorum, evet,
Evet, bunun
farkındayım! İçerimde başarabilirsin diye bir ses var.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Kendinizi özletin
birbirinize…
Yeni ve faydalı,
koruyucu bir davranış biçiminiz olsun.
Hayatımızı,
yaşantımızı kimler kontrol altında tutuyor
Veya tutmaya
çalışıyor bir bakın, gözlemleyin, düşünün!
Oysaki kendi
hayatımızı yaşamamız
Ve yine hayatımızı
kendimiz kontrol altında tutmalıyız.
İlişkilerde kendinize
vakit ayırın
Ve birbirinizi
özletin birbirinize. Neden mi?
Bu özletmeyi
karşılıklı bilerek yapın
Çünkü zamanla
birbirinizden ve farkında olmadan
Uzaklaşmalar,
soğumalar, ilişkilerde düşüklük, anlayışsızlıklar,
Birbirini fark
etmemeler meydana gelebilir, ilişkiyi tedavi için;
İşte kendinizi
birbirinize özletmenin birazda buna
Ve benzeri
ilişkilerinizi yeniden gözden geçirmeye,
Nefes almanıza,
hayatınızı yeniden düzenlemenize yardımcı olur.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Faydalı değişimler
için…
Küçükte olsa her bir
değişim Zaman içerisinde çoğalarak
Büyüyecek Ve büyük
kudretli Erdemli bir değişime dönüşecektir.
Fakat Erdemlerinizin
vasıflarından Hiç ama hiç birini riske atmamaya özen gösterin. Bilmenizi
isterim ki Bağlanmak diye bir şey varsa eğer Mutlaka çözmek diye de bir sonuç
vardır!
Kötü el tutunduğu
yerden çözülecektir elbette hiç kuşkum yok!
Siz değişimlerinizi
olumlu yönde Doğru bilgece hamleler ile yapmaya devam edin. İyi yönde değişin,
bakınız ki küçük bir çeşmeden akan suyun büyük havuzları doldurabildiğini
biliriz.
Hicret…
Hicretin
ıstılahı(ilmi) mânası şudur ki seni olumsuzluğa zarara cehalete erdemsizliğe
bilgisizliğe faydasızlığa itekleyen her bir şeyden uzaklaşarak, o kendine
faydalı mekânlar, dostlar arkadaşlar bulabileceğin, erdemliliğe, faydaya
bilgeliğe iyiliğe ulaşabileceğin yerlere gitmendir. Uzaklaşman gereken ailen
çevren bile olsa çek git hiç durma çünkü bak batıyor insanlığın, silikleşip
tükenmek insana yakışmaz haksız mıyım?
Bilmek…
Büyük günahlar
vardır, insanın ruhunu kanatır, kızıl kanlara boğar. Büyük bir hataya düşmek
istemiyorsanız eğer, nerede durup ve nereden başlayacağınızı öğrenmelisiniz.
Merak etmeyin bende çalışıyorum. Ne istediğinizi bilmiyor musunuz? Peki, neyi
arzuluyorsunuz bunu düşünün, güzel şeyler arzulayın fakat arzularınızın o
sınırlarını belirleyin, güzel faydalı şekillere kalıplara sokun duygu
hislerinizi ve hiçbir varlığın hürriyetine adaletsizlik yapmayın kardeş.
Hürriyet mi? hürriyet; her varlığın âdil yasasına saygı hürmet edip yaşatmaktır
kardeş, yaşatmak!
☆☆☆
Hamlelerini yap hayat
senin…
Düşünüyorum da, acaba
Bir insan yıllarca
Uğraşıp didinip güzel
ilişkiler kurarak
Ve iş hayatında iyi
bir başlangıç yaparak
Ve güzel iyi dostlar
edindikten sonra,
Hayatında ki tüm bu
olumlu özelliklere,
Tüm bunlara da bir
insanın uğruna sırt çevirdiğinde
Ve o insan da bir gün
onu yapa-yalnız bıraktığında
Veya şiddete mâruz
bıraktığında
Veya o her bir şeyi
uğruna terk ettiği insan var ya;
Bir nedenle ondan
tamamen koparak gittiğinde
Acaba geriye dönüp o
eski dostlarınızı, o eski işinizi,
Kariyerinizi, o eski
güzel ilişkilerinizi
Yeniden bulabilecek
misiniz?
Saatleri geriye alsan
da zaman geriye gelmiyor artık!
Yeniden bulabilmeniz
çok zor o önceki,
O bir insan uğruna
terk ettiğiniz
O güzel hayatınızı
geri bulabilmeniz
Neredeyse imkânsız da
olabilir.
Çünkü siz hepsine
birden sırt çevirerek,
Elinizin tersiyle
itekleyiverdiniz onları,
Bu çok acımasızcaydı!
Oysaki insan
kendisini kudretle ayakta tutabilecek mantığını,
İlişkilerini,
dostlarını, bilgisini, kariyerini terk etmemeli,
Çünkü gördünüz işte
Yapa-yalnız kaldınız.
Hayatın ne gibi sürprizler
yapacağını
Kestirmek çok zor
öğle değil mi?
Öğleyse tedbirli olun
ve bir insan veya bir gurup uğruna
Harcamayın güzel
dostlarınızı,
Harcayıp tüketmeyin
israflıca bilginizi
Ve kariyerinizi
yabana atmayın lütfen.
Bakınız;
Uğraşıp didinerek,
Onca emek ile
ürettiğiniz kültürel sosyal bilgeliğiniz,
Kariyeriniz veya
kariyer yolunda ki adımlarınız,
Güzel dostluklarınız,
iş hayatınız, kudretli mantığınız,
Çağı doğru anlayarak
tâkip etmeniz var ya
İşte tüm bunlar,
O her bir
ilişkinizde;
Aile ilişkinizde,
Sevgili ilişkinizde,
Çocukların eğitimi
gibi
Benzeri her bir
ilişkilerinizde
Çok büyük faydalar
hediyeler anlamlar getirip,
Değerler katacakken
hayatınıza,
Sakın tüm bunları
terk ederek zararlara sokmayın kendinizi.
İsraflıca tabiattan
koparılıp atılan her bir ağaç gibi
Sizde kendinizi
silikleştirip atmayın bir kenara,
Çünkü hem siz zarar
görmeyin ve hem de;
Henüz yapacak mutlu
olabileceğiniz çok iş olduğunu bilerek
Ve dünyanın
yaşanılabilir bir hâle gelmesine katkınızın
Olabileceğini
unutmayarak, dönmeyin sırtınızı kendinize!
Haksız mıyım?
Sağlıcakla kalın.
☆☆☆
Nereye kadar fedakârlık…
Tabi ki de fedakâr
olunabilir fakat
O bâzı insanların
kendilerinden, ferdiyetlerinden,
Öz kimliklerinden,
özlerinden, kendi oluşlarından
Aşırı abartılı
fedakârlık yapmaları sebebiyle
Zarar görmek
olasılıkları hem çok daha fazla
Ve hem de ileriki
yıllarda bu zararların toplamı
Ola ki yalnız
kaldıkları zaman daha çok yıkıcı
Ve daha çok tahrip
edici büyük yıkılışlara,
Zararlara sebep olduğu
gözlemlenmiştir.
Genelde kadınlar o
kendilerinden abartılı fedakârlıklarda
Bulunmaları sebebiyle
erkeklere oranla daha fazla zarar
Gördükleri
söylenebilse de, biz genel olarak anlatıyoruz.
Bu sebeplerle;
bilgiyi, iyi dostları, iş tecrübelerini ve çağı
Es geçmemek
gerekiyor!
Yoksa hayatta sizi es
geçiyor.
Oysaki insan tüm
ilişkilerinde kudretli, hür
Ve kibar olabilmeyi
Öğrenmiş olsa, her
şey iyi yönde daha farklılaşacak,
Haksız mıyım?
O halde bir insanın,
her hangi bir maddeye
Veya herhangi bir guruba
Veya da her hangi bir
insana
O kendinden, kendi
özünden, ferdiyetinden;
Çok abartılı bir
biçimde bir bağımlılık,
Ona tamamen tutkuyla
teslim olmak
Veya kişisel öz güven
eksikliklerinden kaynaklanan
Bir takım anormal
olumsuz bir yaşamak sürdürmesi
Sebebiyle
oluşabilecek zararlardan kurtulmak için,
Hiç durmayın ve bir
an önce;
Hayatınız da ki her
bir şeyi normal bir seyrine almaya
Başlasanız çok daha
iyi olacaktır şahsi kanaatimce.
Hayat sizin siz
bilirsiniz.
Yâni var edilmiş olan
hiçbir şeye abartıyla,
Hele de kendinizi
kaybedecek biçim de bağlanmayın.
Ve bilgece,
dikkatlice yürüyün hayatı
Yoksa hiç acıması yok
insanların siz düştüğünüzde!
Zâten siz de
biliyorsunuz tüm bunları
Fakat
Unutuyorsunuz,
Bende size
hatırlatıyorum,
Fena mı yapıyorum yâni,
İstemiyorum zarar
görmenizi.
Kudretli bilge kibar
bir insan benliğine ulaşıp
Onu bir elbise olarak
giyinmek gerekli!
Ben giyinmeye
çalışıyorum.
Birbirimizin
hürriyetinden sorumluyuz neden mi?
Çünkü!
Tüm canlıların Âdil
bir yaşam yasasını korumaksa hürriyet eğer;
O halde birbirimizin
hürriyetinden de sorumlu değil miyiz?
Haydi, kalın
sağlıcakla.
☆☆☆
Hayatı bilgece yürü…
Özelliklede evlilik
ilişkilerinde;
Kariyerinize, o
kariyer yolunuzdaki emin adımlarınıza,
İyi Dostlarınıza,
hikmetli kudretli mantığınıza,
Bilgece mücadele
yeteneğinize,
Çağı hikmetlice tâkip
etmenize engel olacak sebepleri;
Karşılıklı ve
anlayışlı bir diyalog ile olumlu bir duruma getirin. Bir ilişki sebebiyle, o
ilişki öncesi yaşamış olduğunuz; Dostluklarınız, kariyeriniz veya Arzuladığınız
o kariyer için attığınız emin adımlarınız,
İş arkadaşlarınız,
kudretli bilge mantığınız size daima bir ömür fayda vermeye devam edecektir.
Sakın bu sıraladıklarımla ilişkilerinizi askıya yokluğa almayın,
Çünkü öğle bir gün
gelir ki
Yalnız kaldığınız da
Ve yeni bir hayata
yeniden
Başlamak
kararı aldığınız da
İşte o vakit onların
Yardımlarına,
desteklerine çok gereksinim duyacaksınız.
Unutmayın ki
Karşılıklı âdil
paylaşımcı ilişkiler daima faydalı olan ilişkilerdir!
Tüm ilişkilerinizde
kendinizi kaybetmeyerek
Dengenizi korumayı
öğrenmek zorundasınız,
Hayatın zor yollarını
hatırlarsanız
Anlarsınız bu
dediğimin doğruluğunu.
Şunu da unutmayın ki
bir insan,
Herhangi bir
ilişkinin daha verimli gidebilmesi için;
Tüm başarılarını,
başarmak istediklerini, kariyerini, kariyer yolundaki emin adımlarını, onca
güzel erdemli dostluklarını,
Onca kültürel sosyal
bilgeliğini,
Bilge mantığını bir
kenara atarak;
Aslında hem kendisine
hem de o ilişkilerinde rol almış olan
Her bir canlıya hem
zarar
Veya eskisine nazaran
daha az fayda vermeye başladığının farkında bile değildir.
Haksız mıyım?
Oysaki iyi bir ilişki
Ve iyi bir aile
eğitimi için
O kariyer yolunda ki
o emin adımlarınızı,
İyi erdemli
dostlarınızı, o kültürel sosyal bilgeliğinizi
Asla terk etmeyin ki
Şu hayatın zor çetin
yollarında o hiç beklenmedik
Veya beklendik
yerlerde düşüp kalakalmayın.
Bence siz,
En iyisi,
Sağlıcakla,
Hoşça kalın.
☆☆☆
Benliği koru, hamleni
yap…
İnsan, kendi
üretebildiği o bilgeliği,
Erdemli kibar
mücadeleci benliğini;
Arkadaşlarının,
dostlarının, iş ortamının,
Ailesinin,
sevgilisinin
Veya şu sokaklarda
Her hangi bir yerde
nasıl korumalı ki
Çok fazla zarar
görmeden sürdürüp koruyabilsin o benliğini!
Bakınız, doğru soruyu
sormak;
Cevaba da çok fazla
yaklaşmanın arifesidir!
Veya da doğru soruyu
sormak;
İlmin yarısıdır
dersek bile hata yapmış olmayız haberiniz olsun!
Şimdi ben sizlere
hayatınız da
Çok büyük bir önem
arz eden soruyu yukarıda ilk başta sordum!
Ve cevaba da
böylelikle sizleri de yaklaştırmış oldum!
Artık hamle sırası
sizde,
Sonuca varacak son
adımı atmak sırası da size kalıyor.
Çünkü zâten sizler
yeterince bilge insanlarsınız, anlayacaksınız.
Unutmayın ki
binlerce, yüzbinlerce hayati öneme sahip soruların
Bir türlü erdemli
sonuca ulaştırılamaması veya da sağlıklı erdemli kibar ilişkiler yaşanamaması
neticesinde; hayatlarımız katı ve nefret dolu olmaya başlıyor. Haydi,
Yaşanılabilir erdemli
kibar bir ilişki kurarak
Sen de bir katkıda
bulun hayata,
İşte bu senin
çizebileceğin en güzel ve en asil bir imzan olacaktır!
Yoksa kederli
kıyameti eliyle hazırlıyor insan farkında mısınız? Sağlıcakla kal.
☆☆☆
Yetinebilmek…
O kendi hayâllerimi
Buğulu bir camın arkasından seyrediyor gibiyim. Oysaki ben Pırıl-pırıl bir
gelecek düşlüyordum. Sağlıklı bir vücudun kanı kadar Daha sıcak ve akıcı bir
ömür düşlüyordum. Mesela ben hep senin de içinde olduğun Özlem dolu, güzel
ilişkiler dolu hayâller kuruyorken, Acaba sen o beni eklemediğin bir hayâlin
olmuş olabilir miydi? Ne yapabilirdim ki
Artık senin o
hayâllerinde olduğum kadarıyla yetinebilmeyi öğrenmeliyim, mâdem önemsiyorum
seni, yetinmeliyim! Mâdem ki seninle bir an bile geçirmek bir ömre bedel;
Öğleyse varsın olsun o bâzı hayâllerinde Beni eklemesen de olur sevgilim.
Cinnet ve erdemli insan…
Erdemli bilge
insanlardan herhangi birisini tamamen her bir anlamda maddi sıkıntı
içerisindeyken ve birde böyle bir sıkıntılı durumla beraber, cahillerin,
yobazların, idraksizlerin, kaba-softaların arasında mecburiyetten dolayı uzun
süreli kalmak durumuna düşürüldüğü vakit; onun gizli bir cinnet işkencesi
yaşayacağı apaçık bir gerçektir. Gizli cinnette, kişi, etrafına zarar vermez,
fakat kendi karakterine uygun olmayan o kişilerin arasında psikolojik olarak
yoğun zarar görebileceğinden dolayı ağır bir depresyona mâruz kalarak, kendisi
yoğun bir zarar görmeye başlayacaktır. Ben üzülürüm cahillerin idraksizlerin
erdemsizlerin arasında sıkışıp kalmış o erdemli bilge insanların hâline.
Kurtulmaları ümidiyle.
☆☆☆
Sağlıklı kararlar…
Kendi başına sağlıklı
kararlar alabilen insan daha çekicidir!
Bâzen tenhalaşmak
kadar,
Kalabalıklaşmak da
gerekiyor!
Ve bâzen de
Kalabalıklaşmak kadar
Tenhalaşmak gerekiyor!
Çünkü
Hem o kalabalığın
ilerleyen zamanlarında ki
Boğucu gürültüsünden
biraz olsun sıyrılarak nefes alabilmek
İçin tenhalaşarak
dinlenmek, toparlanmak, uzaktan seyrederek düşünmek gerekiyor. Bunlar insanın
yeniden o kendisine ait işlerine daha iyi motive olmasına yardımcı olabiliyor.
Ve ayrıca
biliyorsunuz ki hem o tenhalıkta çok fazla kalmamakta gerekiyor
Çünkü tenhalığın
aşırılığında; kişi yalnızlık boğulmasına, hiçsizliğe, hatta hissizliğe ve o
kimsesizliğin, tekliğin, desteksizliğin,
o Büyük işlerin, büyük meselelerin karşısında tek başına mücadele
vermenin o acıtan zorluklarıyla boğuşmaktan dolayı, yıpranarak darmadağın olup
düşüp öğlece yenilebilir tükenebilir hayatın zorlukları karşısında. Tüm bunlara
karşı dikkatli olabilmeli insan öğle değil mi? Yâni hem kalabalık yaşantınızı,
hem de tenhalığınızı ölçülü erdemlice bilgece kullanmanızı ve her ikisini de
faydalı bir ölçüyle yaşamanızı tavsiye ediyorum. Bâzen denizin kıyısı ve bâzen
denizin açıkları daha güvenli olabiliyor; Fırtına her neredeyse sen ona göre
tedbirini alarak duracağın sağlıklı yeri belirlemeyi öğren, Yoksa kimsenin eli
fırtınalarda size uzanmayabiliyor!
☆☆☆
Birbirinizi özletin
birbirinize…
İkili ilişkilerinizde
yirmi dört saatin her bir ânında,
Her gün sürekli
olarak bu şekilde birlikte olmak sizi boğabilir
Ve belki de
ilişkinizi de olumsuz olarak etkileyerek soğukluğa sebep olabilir. Benim
sizlere tavsiyem; günün veya haftanın veya da ayın birlikte belirlediğiniz o
bâzı vakitlerinde birbirinizden uzak, kendinize özel, kendinize has bir çalışmak
ortamı kurarak, kendi başınıza fert olarak dinlenip düşünmek zamanlarınız
olmalı. Kendinizi dinleyin, kitap okuyun, yazın, sanat işleri üretin, sergilere
gidin, spor yapın, birbirinizi mutlaka birbirinize özletin. O kendi
belirlediğiniz o özel bir günde ise; mutlaka birbirinizin olumlu olumsuz
yanlarınızı erdemlice kibarca konuşun. Erdemlice kibarca eleştirilere açık
olmayı öğrenmelisiniz ve bunu hem siz yaparken hem de size yapılırken kabaca
suçlayıcı değil de, olumlu yumuşak tavırlarla nasıl yapsak daha iyi olabilir
ifadeleriyle kibarca yapabilmelisiniz. Bunlar size güzel değerler katabilir.
Güvenin ki eğer bu konuda, erdemli kibar ve olumlu yönde yapıcı olabilirseniz,
faydalı meyvelerini de toplayıp yiyebilirsiniz. Ben birçok değerli bilge insanın
ve hatta bir peygamberin bile ‘’Kendini biraz özlet’’ cümlesini dediğini
hatırlıyor gibiyim!
Ve tabi ki de faydalı
birçok sohbetler yapın, birbirinize hem konuşmak hem de dinlemek hakkı tanıyın,
birbirinizi görmezden gelmeyin, birbirinizi görün, fakat çok fazla anlamsız
konuşarak da birbirinizi boğmayın, sıkıca tutunun birbirinize, dedim ya özletin
birbirinize birbirinizi. Haydi, kalın sağlıcakla.
☆☆☆
Yalanlar, hayâller ve
gerçekler…
Elbette ki hayâller
ile düşler ile fikirler ile kurgulayarak üretiriz yaşantımızda yapacaklarımızı!
Fakat tüm bunları yaparken de gerçekle iç-içe yapmalıyız. Yoksa hayâllerin de o
çıkılmaz diplerine dalarak kendimizi de boğmamalıyız!
Karşınızda şu tüm
olup bitenleri
Gerçeğiyle görmeye
anlamaya çalışın!
Eğer gerçeğiyle
görmek yerine;
O kendi hayâl
dünyanızda kurgulayıp olmasını arzuladığınız
O Gerçek dışı
düşleriniz size sonuç olarak hüsran ve keder verecektir. Kötü zannederek
kurguladığınız iyi çıkabilir, iyi zannederek kurguladıklarınız da hiçte beklemediğiniz
gibi size uygun çıkmayabilir! Dediğim gibi; sizler, bilgece, erdemlice, gerçeği
olduğu gibi görmeye çalışın! Ne o size yutturulmaya çalışılan sahte hayatlara,
nede size süslenmiş o yalanlara ve nede o kendi ürettiğiniz gerçek dışılıklara
değil de;
Siz, gerçeği bilgelik
ve erdemlilik ile okumaya, bilgelik ve erdemlilik ile görmeye çalışın ki daha
kuvvetli ve daha mutlu, daha sağlıklı adımlar ile hayatınızı güzel bir düzene
sokabilesiniz böylece!
Unutmayın ki
Hayâllerinizi,
düşlerinizi ve fikirlerinizi kurarken; gerçekten uzaklaşmayarak, gerçek ile
ç-içe uyumlu olarak yapmalıyız.
Haydi, kalın
sağlıcakla.
☆☆☆
Gelecek planları…
Sizlere tavsiyem;
Geleceği planlarken, Geçmiş ile plan yapmak yerine; Geçmişten erdemlice dersler
çıkartmış, Bilge kararlı kibar bir insan olarak, Geleceği işte böyle emin
adımlar ile planlayın!
Yoksa o bir şeylerin,
birilerinin fotokopisi olarak Yaşamınız basitleşerek, silikleşir, Kendinizi
yitirecek kederli bir duruma gelebilirsiniz! Kim ister ki öğle değil mi?
Silikleşmiş bir geleceği,
Tüketilmiş kederli,
İçerisinden çıkılmaz Sorunlarla dolu bir hayatı! Haydi, iyi bir hayat için,
kitap oku!
Rol model…
Çocuklar; şefkatle
ilgiyle sevgiyle bilgiyle beraber, karşılarında rol modeller görmek arzular.
Eğer ki dünyayı yaşanılabilir güzel bir aile toplum bahçesi hâline getirmek
istiyorsanız o halde çocuklara; erdemli bilge, paylaşımcı, saadet dolu,
etkileyici örnek oluşturan rol model aile yaşamı gösterin. Onlar, o çocuklar
seyredecekler, alacaklar sizden gördüğünü, sonra kendilerinde harmanlayarak tüm
doğrularınızla beraber o kendisi olmak yolunda ilerlemeye devam ederler. Evet,
doğru olanı da bu değil midir zâten. Yeter ki bilgece, erdemlice sevgiyle
samimi bir rol model aile olabilelim.
Hamle…
Senin hayatın;
bilgin, tecrüben ve o bilgi tecrübe ile yapabildiğin hamlelerin, ortaya
koyduğun fiiliyatın kadardır! Ergenleşmek gerek. İşte senin hayatın! O halde;
bilgini tecrübeni, hamlelerini; faydalı sağlıklı bir biçimde kullansan çok iyi
olacak. Üretmelisin, üretmeye devam etmelisin çünkü hayatın bundan ibaret!
Bilginle sana faydalı iyi bir şeyler üretmeye çabala. Ergen insan; maddi mânevi
küçük büyük tüm alışverişlerini ticaretini kârlı bir biçimde yönetebilecek
kimseye denir bunu da sakın unutma.
☆☆☆
Aşk ve sevgi nedir ne
olmalı…
Aşk; mutlaka, kutsal,
mübarek ve azizdir.
Aşk; en üst ve
tutkulu sonsuz sevgi anlamına geldiği için,
O daima en Aziz olan
yaratıcı Rab Allah’a duyulup hissedilen özelimiz olmalıdır. Çünkü en üst sonsuz
sevgiyi tek hak eden Rab Allah’tır ve aşkta ancak hak edene duyulmalıdır, ancak
hak edene hissedilmelidir. Çünkü İşte ancak böyle olmalı ki hak dediğimiz o
adalette yerini bulsun öğle değil mi? Yeniden tekrarlayayım, Aşk; ancak hak edene
verilmeli ki adalet olsun öğle değil mi? Çünkü var edilmiş olan hiçbir varlık
Aşk’ı hak etmiyor, düşün anlayacaksın sende, akıllıya bir işaret yetmez mi?
Sevgi, hak edene de,
hak etmeyene de duyulabilir, fakat hak etmeyene sevgi duyarak kendinizi alçaltmanızı
tavsiye etmem size. Sevgi de mutlaka kutsal mübarek ve Azizdir fakat o her
sevgi duyup hissettiğiniz şeyler ise kutsal mübarek Aziz ve Âdil olmayabiliyor.
Bu da demek oluyor ki sevgi; kutsal faydalıdır fakat sevgide her sevilen kutsal
ve faydalı olmayabiliyor.
Öğleyse, o kutsal ve
faydalı olan sevgi duygunuzu; faydasız zararlı olan, kendinizi ve toplumu
zarara sokacak olan şeylere karşı verip de şu çığırından düzeninden çıkmış
dünya insanlığına bir felakette sizler eklemeyin artık olmaz mı? Birileri diyorlar
ki insan sevdiği şeyleri yapmakta sınırsız bir özgürlüğe sahip olsun; ne yâni
birileri insan katletmeyi hırsızlığı arsızlığı seviyorlar diye, onlara bu
sevgilerini yapmak hususunda izin mi verelim! Tabi ki de zararlı sevmelere izin
verilemez! Çünkü ayrıca Her bir zararlı sevmek; diğer bir insanın hürriyetine
kilit vurmaktır! Çünkü hürriyet; her bir varlığın Âdil yasasına saygı duyup o
âdil yasayı korumak değil mi? Elbet öğledir, akıllıya bir işaret yetmez mi?
☆☆☆
Gerçeği yalan olandan
ayırın…
Şundan
kaçınmalısınız;
Olayları veya
insanları,
Gerçekte olduğu gibi
düşünmeye başlasanız iyi olacak,
Birçoğunuz hayâl
âleminden geriye dönemiyor.
Unutmayın ki hayâller
sâdece işlerimizi kurguladığımız
Bir çalışma
sahasıdır, işinizi bitirince oradan ayrılın.
Birilerinin sizleri
hileli kurgulara yönlendirmesiyle
Veya da o kendi
yalancı kurgularınızın
Görüntüleriyle hayatı
görmekten vazgeçmelisiniz artık.
Gerçeği olduğu gibi,
saf ve som hâliyle
Anlayabilmeyi
öğrenmek için o kendi zihinlerinizi
O saplantı hâline
getirdiğiniz insanların yönetmesiyle değil de; Bilgilenerek, araştırarak
anlamaya çalışır iseniz sizce de çok iyi olmayacak mı? Söyler misiniz? Tabi ki de daha iyi olacak.
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
İki mükemmel
eser…
Kardeş; Senin aklın
ve bilgi; Kâinatın en mükemmel iki eseridir,
Fakat Sen o mükemmel
iki eseri Bir hiç uğruna Tüketmeyerek,
Çok mükemmel hamleler
yaparak, Kana-kana güzel ve faydalı,
Kaliteli bir hayatı
yaşamak için Değerlendireceğine inanıyorum.
Hem o her iki
mükemmel eserin Ve hem de ayrıca senin de sahibin olan O sanatkârımız Rab
Allah’a teşekkür etmeyi unutma kardeş!
Kendisini arıyor insan…
Baktım kalbim
sızlıyordu onca arsızlığına insanlığın. Ruhumun içerisine gönderildim
gönderileli sürgüne; hem tattım vahşi lezzetini yalnızlıkların, ayrılıkların ve
hem de gerçek dış dünyanın; hem sahte yüzünü hem de gerçek çehresini keşfettim.
Oysa içerimde nede
büyük ırmaklar, nehirler okyanuslar kırlar dağlar yıldızlar ülkeler, gezegenler
barındırıyormuşum da yeni haberim oluyor benim. Hep haberimiz var zannediyoruz,
hayır, kendimizi henüz keşfetmiş değiliz, çünkü kendini keşfeden saadete eriyor,
hani kim gerçek bir saadeti bulmuş ki! Oysaki insanın kendisini bulması,
kendisini bilmesi için; tüm his duygularında olup biten her bir şeyi bilgece
anlamak erdemliliğine yükselmesi gerekiyormuş. Sonra zayıflıklarını,
kaybedişlerini, kuvvetlerini, arzularını, nefretlerini keşfederek
kabullenmeliymiş. Sonra ise erdem dolu bir bilgelikle olumlu hikmetli olarak
şekillendirmeye başlamalıymış insan duygu hislerini. O ilahi sözleri erdemlice
anlayarak o hikmetli aklını verebilmeliymiş daha sonrada o âdil sözlerin hükmü
içerisine. Ah adalet; sen ne aziz bir saadetsin ki bir türlü seni yaşamayı
başaramıyoruz özür diliyorum senden.
☆☆☆
Ben kim miyim?
Hangi insan
hangisinin yalancısı ve yabancısı değil ki!
Benim kim olduğumu fâni
varlıkların içerisinden
Şu üç sınıf insan
bilebilir;
Birincisi dostlarım,
ikincisi bilge erdemli dürüst insanlar
Bilebilirler benim
kim olduğumu ancak,
Fakat hiçbir dostum
yoktur benim meleklerden başka!
Hiç dost edinmem ki
ben, bu da demek oluyor ki;
Bir dostumu
bulamayarak beni sorup gerçekte kim olduğumu tanıyamayacaksınız! Melekler ile
konuşabiliyor iseniz o başka!
İkincisine gelelim,
bilge erdemli dürüst insanlara sorabilirsiniz beni tanımak için, fakat dürüst
bir insan bulmak bu dünyada çok ama çok zorlaştı artık,
Onu da siz
anlayabilecek misiniz karşılaşsanız bile dürüst bir insan ile!
Erdemli bilge Dürüst
bir insanın vasıflarını anlayabilecek bir
Bilgeliğe ancak yine;
dürüst bilge erdemli bir insan sahiptir!
Bu da demek oluyor ki
benim kim olduğumu size ancak tek anlatabilecek olan;
O kendi yazdığım
kaleme aldığım kitaplarım eserlerim olacaktır.
Okuyup anlamaya
çalışmanız dileğimle.
Ne yâni
Şu dışarıda ki onca
hırsız arsız anlayışsız gâfil; nereden bilecekler ki benim kim olduğumu
Veya da kendisinin
kim olduğunu nereden bilecek
Veya da onun şunun
bunun kimler olduğumuzu nereden bilecek! Bilmem anlatabildim mi?
☆☆☆
Kendini bulmak…
Kendini Her nerede
Kaybettiysen eğer; Git ve oradan kendini sök,
Çabucak al çıkar
kendini hayata Ve Yeniden başla Yaşamaya
Erdemlice Hayatı.
Fakat bu defa bilgelikle,
Erdemlice bir hayatı
Arzulayarak başla!
Ulan zâten öleceğiz,
erdemsizce yaşamaya değmez hiçbir şey!
Radikal…
Ah benim o radikal
düşüncelerim, olmazsa olmazlarım vardır, onlardan bir tânesi de; insanlık lisanıdır! Evet, o her bir insanın
vahşice aşırı hırslarına kapılıp unutmaya başladıkları o insanlık lisanından
bahsediyorum! İşte o benim en radikal, en militarist, en romantik, en anarşist
olmazsa olmazlarımdan bir tânesidir.
Erdem ve iblis…
Bu savaşta vahşi bir
tat vardır. Eksilmemiş erdemlerdir insanı insan olarak ayakta tutan, yine
erdemdir işlenmiş günahları canlı tutan akılda. Erdemli insan günahını
hatırladıkça yanaşmaz bir daha o yapılan hataya, bilir çünkü neler
olabileceğini. Fakat erdemin vasıflarını eksiltmeye yeminlidir iblis. İşlenmiş
günahları akıldan silmeye çabalayan iblis vaaz verir, hatırlamasın yeniden
işlesin hataları diye insan. Çünkü ister ki iblis; insan unutarak işlediği günahı;
yeniden tatsın o acı vahşi kederli lezzetini günahın ve eksiltip insan
erdemlilik vasıflarını, düşsün ister insanlığından! Kahkahalar koparır iblis
düşünce insan insanlığından. İblisin alaylı oyuncağı yapar kendisini düşen her
bir insan insanlığından. Ah o kuklaların kukla olmaları ne kederdir öğle değil
mi? Oysaki Erdemli hikmetli bilge bir insan düştüğünde kardeş, başlar yeniden
toparlanmaya, ayağa kalkar ve yeniden başalar o kutsal olan insanlık fıtratını
lisanını yaşamak mücadelesine.
☆☆☆
Hayat ile umut…
Hayat mı? Umut mu?
Birçoğunuzun anlayacağı bir lisan ile
Anlatayım; Şöyle ki
yeşil çim bir saha, Tribünler tıklım- tıklım, Hayat; doksan artı beş, Uzatmalar
Ha tükendi ha tükenmek üzere, Hakem birazdan sonlandıracak karşılaşmayı,
Çoğunluk itibariyle de Bir farkla yenik durumdayız, Bir atak daha yapıyoruz, Bu
golü mutlaka atmamız gerekiyor,
Herkes heyecanlı mı
peki, zannetmiyorum!
Balıkları tutmak…
Modern yapıların
gölgesine asılı kalmış bir kenar mahallede tasarladım birçok eserimi.
Yalnızlığın rıhtımına demirleyerek gemilerimi, yakmışımdır birçok fikrimin
kıyısında birkaç gemiyi
Ve oltalarımın
uçlarını… Salıvermişimdir denizin sularına.
Ben çok tavsiyelerde
bulunmam kardeş, özellikle daha çok hatırlatırım, çünkü bilirim ki sizler bilge
erdemli ve cömertçe bir paylaşımla kendi o faydalı kararlarınızı kendiniz
alabilir ve balıkları kendiniz de tutabilirsiniz. Haydi, rast gelsin kardeş.
Umut…
Geçen ki yağmurlarda
ayazda belki de umudumu nerede düşürdüğümü hatırlayamıyorum. Çok sıkıca tutardı
oysaki!
Yorgundum, üşüyordum,
ellerimi bir anlık boş bırakmışım galiba! Yorgunum be usta, çok yorgunum. Artık
umudum gelmiş olsa bile ne onu sıkıca tutabilecek bir yürek, ne de ona gitme
kal diye bilecek bir aşk bilgi kaldı mı ki ben de bilmiyorum! İşte böyle
düşünmeye başladığın anda kardeş, kalk ve dimdik doğrul, deki kendi kendine;
ben kuvvetliyim, ben bir insanım, başarabilirim! Evet, başarabilirsin kardeş,
umut her zaman vardır, sıkıca sarıl, sen değerli bir insansın, bunun farkına
var.
☆☆☆
Ön yargı…
Artık birilerinin, O
Bize hükmetmek isteyen kimselerin,
O Bize hükmetmek
isteyen gurupların Zihinlerimizi yönlendirmesiyle O aptalca bilgisiz Ve
erdemsizce yaptığımız
Ön yargılardan
kurtularak kendimizi bulmak Ve o asıl kendimiz olmanın şerefine Bir bardak suyu
içiyorum huzurlu olarak. Haydi, Artık şimdi sıra sizde O bilgisiz erdemsiz
önyargılarınızdan kurtularak Huzura kavuşmak zamanıdır.
Sizde içersiniz bunun
şerefine bir bardak suyu, ha ne dersiniz!
Hesap döner…
Birilerini duymazsan,
görmezsen, yanlış anlarsan, alaya alırsan, susturursan eğer; onlarda
kendilerini duyan, kendilerini gören, kendilerini yanlış anlamayan, kendilerini
susturmayan birilerini bulurlar ve zaman geçer çoğalır ve gün gelir hesap
döner, bir balyoz gibi tepenize inerler. Demedi demeyin! O halde şimdiden,
insancıl, âdil bir paylaşıma başlayın, hem madden ve hem de mânen. Dedim ya,
demedi demeyin!
Sanatkâr…
Üstün bir sanatkârın
enteresan olarak hayatını anlatayım, şöyle ki; Günlerce aylarca yıllarca gemin
ile okyanusun fırtınalarıyla boğuşursun fakat kimseler düşünmez bunları, onlar
sâdece geminin kıyıya yanaşıp kendilerine neler getirdiğine bakarlar ancak!
Bilmem anlatabiliyor muyum?
Aynada ki…
Aslında o birçok
başka hayatları yaşamaktan
Ve o başkalarının
yönlendirmelerine kapılarak
O yalancı önyargılı
bir sahte kişiliğe sahip olmaktan dolayı;
Ne o yüzüne
baktığınız arkadaşınız o gerçek kişi değil,
Ne o çok sevdiğiniz
sevgiliniz gerçekte o gerçek kişi değil,
Ve ne de o aynada
gördüğünüzü zannettiğiniz siz
Gerçekte o olmanız
gereken siz, siz misiniz? Değilsiniz!
O aynada ki siz
misiniz? Hayır, o siz, siz değilsiniz!
Haydi, Artık Sen
olmanın, Kendini keşfederek,
O kendi benliğinizi
bulmanın vaktidir,
Daha nereye kadar
yitirelim ki şu hayatlarımızı sahte benlerle!
Anlamak, anlamamak…
İnsanlar, ilahi dini
değil de, ilahi din zannıyla o kendi zannettiklerini din zannederek yaşadıkları
o her ne ise, işte o bir esrar eroin kullanmaktan daha tehlikeli bir hâle
gelebiliyor. Çünkü ilahi din; ancak adaletle sağlıklı bilge iyi bir yaşamayı ve
yaşatmayı emrederken, onlar o kör akıllarıyla canlara vahşet yapmaya devam
ediyorlar, dedim ya işte, anlamak ya da anlamamak, işte bütün mesele bu değil
mi zâten!
Hayat ve zaman…
Zaman; bir pergel
kadar, zamanın raksı nedir şimdi anladın mı?
Akrep ve yelkovanın
tamda uygun düşmüş saatlerin üzerinde yaptıkları raks ritimleri, işte yaşamak;
akrep ve yelkovan! Bir yaşamak ancak iki kelimeyle bu kadar güzel açık ifade
edilebilirdi. Akrep ve yelkovan! Şimdi saatlerinizin üzerlerine bakarken daha
farklı bir mânayla bakacaksınız öğle değil mi?
☆☆☆
Başkalarına benzemek mi?
O bâzı insanlar,
hatta birçok insan
O başka insanların
hayatlarını yaşamaktan,
O başka insanların
fikirlerini kendine fikirler edinip,
Kendisi de fikir
üretmemekten
O başka insanların
hükmü gölgesi altında
Yaşayarak
silikleşmekten
Ve o başka insanların
hiç olmayacak hayâllerini,
Hayâllerde yaşamaktan
dolayı, kendileri olabilmeyi,
Kendilerine ait bir
benliğe sahip olmayı bir türlü başaramayıp,
Silikleşip tükenerek
gidiyorlar.
Haydi, neden artık
kendini keşfetmeye başlamıyorsun,
Neden artık
Duygularını bilgece
keşfedip şekillendirmeye başlamıyorsun.
Zamanı gelmedi mi?
neden hep o başkalarının olmamızı
İstediği gibi olalım
ki, neden o başkalarının hayâllerinde ki gibi olalım ki, bizim gerçekçi
hayâllerimiz hiç mi olmasın,
Bizim kendi bilgece
erdemlice fikirlerimiz hiç mi olmasın!
(altın âdil nesil
ütopyasını bunların haricinde tutuyorum, çünkü bu ütopya benim için uğrunda
savaş kavga mücadele vermeye değer bir hayâldir, bu hayâli asırlardır birçok
âsi kölenin, birçok bilge erdemli insanın bunun uğrunda mücadele verdiğini iyi
bilirim, gerçek üstün değerler için mücadele vermekte elbette değer!)
Haydi, kalın
sağlıcakla.
☆☆☆
İlişki kurarken…
Size tavsiyem, O her
hangi bir arkadaş tercihinde,
O her hangi bir dost,
iş ortamı Ve sevgili ilişkilerin de,
Mutlaka ama mutlaka
erdemli bilge olabilen Entelektüel ve karşılıklı insani alışverişler de samimi,
İçten,
âdil olan kimseleri
tercih edin ki Hayatınız mutlu Ve güzel anlamlı yürüsün, Yaşamaya değsin,
Gülümsemeye değsin
Sevmeye değsin,
Düşünmeye değsin, Siz ne dersiniz!
Üreten insan olmak…
Daha verimli bir
insan hâline gelebilmek için; yetenekler edinip
Veya farkına
varamadığınız yeteneklerinizi keşfederek o yetenekleriniz ile iyi bir şeyler
üretmeye başlamalısınız, çünkü iyi bir şeyler üretmeye başlamakla o içinizde ki
tüm yetenekleri yavaş-yavaş keşfedecek ve kendinize olan güveni olumlu olarak
tâzelemiş olacaksınız. Çünkü güven kaybı yaşamaktan dolayı iş yapmak gücümüz
azalıyor. Bu hayatı doğru adımlar ile yürüyebilmek için bunları yapmak size
fayda getirecektir. Deneyin, ne kaybedersiniz ki! Hayır, elbette kazanırsınız.
Hem ayrıca soyut veya somut faydalı üretimler yapmaya başlayan insan o geçmişin
içerisinde varsa boş kederlerden veya günlük sıkıcı boş işlerden uzaklaşarak
kendisini huzura taşımış olacaktır. Zâten hepimizde, sevdiklerimizle birlikte
huzuru saadeti, iyi kaliteli bir yaşamayı arzu ediyoruz öğle değil mi? Haydi,
öğleyse yeteneklerinizi keşfedin geliştirin ve üretin, iyi bir şeyler üretmek
size ve sevdiklerinize mutluluk getirecektir, ne dersiniz.
☆☆☆
İnsanlığını ezdirme…
İnsani ve hem de
kudretli özelliğimizi Ve bilge özelliğimizi
Ve erdemli fıtri
özelliğimizi Ve o üretici fikir bulucu kuvvetimizi; Baskı ve zorbalıklar
altında körelmeye bırakıp
Ve işte o tüm iyi
insanlık özelliklerimizi benliğimizi yitirmeye başlıyoruz! Haydi, Benliğimizi,
İnsanlık lisanımızı,
İnsansı ve yüksek
değerlerimizi Yeniden keşfederek
Ve kimseye de
ezdirmeden çiğnetmeden korumaya
Yükseltmeye var
mısınız? Kendi o fıtri güzel değerlerimizi yeniden yaşamak şerefine!
Kuklalar…
Kendilerine ilgi
göstermeyerek, hem kendilerine ve hem de o kendi âdil hürriyetlerine sahip
çıkmayanlar; şimdiden köleliklerini ilan ederek kendilerine, ayaklarına,
dillerine birer ip bağlayarak, o iplerin uçlarını da birilerinin ellerine
çoktan vermişler demektir. Ne yazık ki o iplerin tutuşturulduğu ellerde; hem o
ipleri, hem de kendi iplerini daha bir başkasının ellerine vererek saçma sapan
bilinçsiz, bilgisiz, fikirsiz ve kendileri olmayı beceremeyen posa toplumlar
oluşturmaya başlıyorlar.
Yaşamak mı?
Hayatını anlamlandır.
Güzel faydalı mânalarla sanatlar ile şekillendir hayatını ve kuvvetlice ayakta
durmayı başararak dolu-dolu yaşamayı öğren hayatını. Senin içerinde bunların
hepsini başarabilecek kudret ve bilgi olmalı, çünkü bir insanın vasfında
güzelliklerin bunların olması tabidir. Emin ol ki şu hayatın bir ânı bile israf
edilmeye değil, dolu-dolu iyiliklerle, aksiyonlarla, maceralarla yaşanmaya değer
elbet. Haydi, rast gelsin.
☆☆☆
Nasıl bir çocuk…
Cahil veya yobaz kaba
gâfil meşrepli insanların evliliklerinden
Ortaya çıkacak çocuk;
sâdece biyolojik, kimyasal bir et kan su bileşimi kütle olacaktır! İlerleyen
yıllarda yüzde bir ihtimal o çocuk kendi benliğini insanlığını bulabilirse eğer
kurtulabilir. Bulamaz ise eğer; genelde bulamaya bilirler veya bulmaları çok
zor olur, fakat o anne babaları çevreleri gibi olmayı sürdürürler. Bir insanı
farklılaştıran etkileyen etkenlerden birisi de anne baba ve çevreleridir. Anne
baba çevreye benzemek oranı çok yüksektir. Bu meşrepte olan insanlar tek bir
işe yararlar; onlara bakarak hâlinizin güzelliğine, aptal olmayışınıza veya
kurtulduğunuza sevinir ve sizi var eden yaratıcınıza teşekkür edersiniz. Onlara
bakar gerçekten iyi yürekli erdemli bilge insanların ne kadar değerli
olduklarını yeniden anımsar seçimlerinizi olumlu yapar ve onlarında eğitimine
yardımcı olup onları hayata kazandırırsınız.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Kendine egoist olma sakın…
Çok hassas iyi
yürekli insanlar vardır, onlar kendilerinden ilkönce daima başkalarının
hayatlarını öncelikli tutarak ilk önce onlar için yaşarlar! Arta zaman kalmış
ise eğer, kendilerine de vakit ayırabilirlerse eğer belki vakit kalmışsa
ayırırlar! İşte bunu sakın yapmayın! Sizin yapmanız gereken bu konuda en uygun
olan şeylerden biriside; sağlıklı, faydalı âdil bir ölçüyle hem kendiniz için
ve hem de hak eden o başka insanlar için iyi bir şeyler yapmanızdır. Arada ki
bu farkı iyi hesaba katmalısınız.
Haydi, şimdi daha iyi
olacak,
Çünkü önceden
kendinize hiç vakit ayırmayarak kendinize
Yardımcı
olmuyordunuz, zarara girerek geleceğinizi bile karartıyordunuz, Şimdi ise
kendinize de sağlıklı bir zaman ayırarak zararlı durumlara düşmekten artık
kendinizi de koruyorsunuz! Haydi, sağlıcakla, hoşça kalın.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Kendini bulmak…
Uzun yıllar önce
Silah kuvveti olan ülkelerce
Birçok Afrika Asya
Arap çöllerinden
İnsanlar
köleleştirilerek prangalanarak zincirlere vurularak,
Yine zengin ülkelere
köle işçi olarak götürülerek satılırlardı vahşice acımasızca. Ve işte bu
ülkelerden biriside Amerika birleşik devletleridir. İşte bu içler acısı
vahşetin açmış olduğu derin yaralı hayatlar içinde o köleleştirilmiş insanların
çocuklarının birçoğu kendi isimlerini; iks(X)yâni bilinmeyen mânasın da işte bu
ismi verdiler ‘’bilinmeyen’’ iks(X). Evet, kendilerine birçoğu iks(X) olarak
isim verdiler çünkü geçmişlerini bilmiyorlardı ve onlara bu unutturuluyordu
kasıtlı olarak. İnsanlık olarak topyekûn bizlerde başkalarının hayâllerini ve
başka birilerinin hayatlarını fikirlerini veya bir başkalarının hükmü dayatması
altında o kadar çok şeyimizi kaybettik ki; örneğin insanlık lisanımızı
hürriyetimizi yitirdik, aslında tıpkı o kendilerine bilinmezlik mânasına gelen
iks(X) diye isim veren modern köleler gibiyiz! Evet, hepimiz birer iks’e,
bilinmeyene(X)’e dönüşüyor, dönüştürülüyoruz! Kendini bilgelik ve erdemlilikle
keşfetmenin zamanı gelmedi mi artık!
İnanın ki binlerce kitap okuyup da hâlen birilerinin sahte yobaz
fikirlerinin köleliğini yapan kitap yüklü eşekler bile var hâlen ne yazık ki!
İnsan hiç isteyerek severek köleliği kabul eder mi tabi ki de etmez, eden insan
zâten delidir ki evet, böyle delilerin sayısı bir hayli çok! Hür ve bağımsız
bir kişilik ile gerçekte kim olduğumuzu fıtratımızı bulmak vaktidir. Hem ayrıca
yüzlerce defa tekrar ettim yine edeceğim bur da, hürriyet mâna itibariyle tüm
varlıkların eşit âdil yasalarına saygı duyup korumaktır! Kendi yasana sahip
çık!
☆☆☆
Öfke ve sen…
Bir terapistten
dinlemiştim sizinle de paylaşmak istiyorum,
Öfkenizi; içerinizde
büyük ve sıcak bir buhar kazanı olarak hayâl edin ve o kazana bir kaç tâne ince
boruların bağlı ve o borulara da muslukların takılı olduğunu düşünün. Şimdi
öfkelendiğiniz anda o buhar kazanının içerisi öfkeyle buharlaşarak patlamak
noktasına ulaşıyorsa eğer; hemen o buhar kazanına bağlı musluklardan birisini
açın ve buharın(öfkenin)birazının dışarıya çıkmasını sağlayın! İşte tam da
bunun gibi, hayatınızda; zaman içerisinde yavaş ve erdemli bilge bir iradeyle
öfkenizi kontrol altına almaya çalışın, öfkeniz sizin kontrolünüz hükmünüz
emriniz altında olsun ve onu haksızlığa karşı bir savunmak aracı olarak terbiye
edebilirsiniz. Şimdi gidin ve öfkenizi kimselere zarar vermeyeceğiniz işlerle
uğraşarak zararlı olabilecek kısmını boşaltın. İsterseniz uzak bir yerler de
kimsenin rahatsız olmayacağı bir yerlerde bağırabilirsiniz avazınız çıktığı
kadar. Bilge erdemli bir arkadaşın varsa ki olmalı onunla kibarca konuşabilir,
içerinde ki sıkıntıyı biraz hafifletebilir, öfkenin bir kısmını da böylece
boşaltmış olursun. Yağmurlu bir mevsimdeyseniz eğer yürüyüşe çıkarak kendini
yağmura bırakır, gülümsemeye çalışırsın komik bir anını hatırlayarak. Tenis
oynayabilir, hırsını toplara raketle vurarak boşalta bilirsin. Sanat eserleri
yaparak kendini öfkeden uzaklaştırmış olursun. Dediğim gibi; öfkeni ve tüm o
diğer duygu hislerini bilgece, erdemlilikle şekillendir, onları faydalı bir
hâle getirmeye çalış, hem kendini de tanımış olursun bunları yaparken. Öfkene
duygu hislerine erdemlice bilgece hükmederek iyi yönde yönlendir onları. Haydi,
kolay gelsin sana. Ben de çalışıyorum.
☆☆☆
Gece notları 2…
Caddelerini ve
sokaklarını tanıdığım bir şehirde
Yabancılaştı insanlar
birbirlerine karşı.
Herkes, o kendi
gurubunun dışındakileri
Birbirlerine karşı
Ötekileştirmeye
yönlendirdiler,
Neden acaba!
Yoksa daha hızlı ve
kolaylıkla sömürebilmek için mi halkı!
Oysaki o sömürdüğünüz
halk değil mi kurtaran sizi savaşlarda
Tutsaklıktan!
Macera ruhlu fikir
insanlarına, sanatkârlara ihtiyacımız var,
Macera ruhunu
kaybeden ülkeler; zaferleri cam kavanozların dışarısından seyredebilirler
ancak! Macera dolu bilge bir ruh ise ancak farkındalık orijinallik ve faydalı
bir farklılık üretebilir,
O faydalı farklılıklara
da ihtiyacımız var biliyorsunuz.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Grinin farklı tonları da
vardır…
Farklı renkler var,
grinin bile farklı birçok tonu var.
Hayat sâdece siyah ve
beyaz renklerden ibaret değil.
Hemen dostunuza
sevdiğinize küçük bir hatasından dolayı
Kızıp öfkelenip silip
atmayın, ona müsaade edin, zaman verin, konuşun, hatasını kibarca anlatın ona,
eminim ki gerçek bir dost ise eğer anlayışla karşılayacak ve hatasını
kabullenip telafi edecektir. Eğer gerçek bir dost değilse kabalık yapmaya devam
edecektir, siz de ilişkinizi iyileşir diye kibar bir şekilde zamana bırakır
veya tamamen uzaklaştırarak sonlandırırsınız. Fakat dediğim gibi ilk önce
kibarca konuşun ve zaman verin. Birde bunun tam tersini düşünelim; bir de öğle
insanlarımız var ki kim iyilik yapsa o iyilik yapanın mükemmel bir insan
olduğunu zannederek hemen ona ne var ne yok açılır tüm sırlarını dökmeye
başlarlar ortaya, aman Allah’ım bu nasıl bir saflık böyle. İnsanın biri bir
iyilik yaptı diye de hemen o insanı çok sevmeye başlamak yerine onu ilkönce
nitelik karakter olarak zamanla tanımak daha doğru bir karar olurdu oysaki! Bir
günümüz diğer bir günümüze tutmaya bilir, benzemeye bilir, hayat bu öfkelenip
hüzünlenmekte var, saadet neşede var, her zaman tek bir ton gri renkte
kalamayabiliyoruz, grinin birbirinden farklı tonları da var. Dedim ya hayat
sâdece siyah beyazdan ibaret değil, farklı bir şeyler olmakta, sen bunu iyi ve
bilgece, erdemlice tâkip etmelisin. Bende gayret ediyorum.
☆☆☆
Delikanlım…
Radikal bir yüz
ifadesiyle evinin merdivenlerinin basamaklarını tokatlayarak çıplak ayaklarıyla
sokağa atıyordu kendisini. Öfkesini her hangi bir mâsum insanın vücuduna yerleştirmekten
kaçıyordu belki de. Boşaltması gerekiyordu o içerisini yıllarca buzlaştırmış ve
kanlı bir savaş meydanına çeviren o eski birikinti hâtıralarını boşaltması
gerekiyordu. Yıllarca baskı zorbalık altında kalmak, işkencelere, psikolojik
mobbing savaşlara mâruz kalmak çok çetin zordu desem de, bu kelimeler bile onun
kederlerini anlatmaya yetersiz kalırdı. Sürekli kaynayan sıcak bir buhar kazanı
kadar dolmuştu, açmalıydı musluğu çıksın diye o içerisinde ki öfke buharlarının
bir kısmı. Patlamaması için, bir öfke patlaması yaşamamak için çıkmalıydı
sokağa tenha bir yerlere, ya avazı çıktığı kadar bağırmalıydı bu ayazlarda
keskin buzlara karşı, o çıplak ayaklarla ne an hissedecekti acaba kış
mevsiminin o acıtan soğuğunu, öfkesi geçtiğinde mi?
Yağmurlu günlerde
dindirirdi öfkesini ıslak-ıslak sokaklarda, fakat şimdi zemheriden başka bir
şey yoktu şehirde, dişleri birbirine kitlenmişti öfkeden, kim bilir hangi o acı
hâtıralar geçmek yok olmak bilmiyordu bir türlü aklından. Aklının içerisinde
raks ediyordu hiç durmadan, zâten hâlen yaşaması hayatta kalması bile bir
mucizeden ibaretti. İçerisinde öğle büyük bir insanlık sevgisi vardı ki bir
zamanlar, o sevgiyi ve birçok sevgiyi alıp götürmüşlerdi onun içerisinden. Çok
sevdiği bir dostu vardı, onunla konuştuğunda huzur bulurdu, öfkesini o dostunun
yanında, dostunun konuşmalarını dinlerken dağıtır fırlatır atardı kaldırımlara.
Kaldırımlarda demlenirlerdi, fikir demlerini kaldırımlarda saatler süren
yürüyüşler ile yaparak, ertesi sonrası günlere bırakır vedalaşırlardı. İçini
huzurla dolduran o dostu nerelerdeydi, bulmalıydı onu ve hatta telefonla bile
olsa onunla konuşmak iyi gelirdi ruhuna. Kim aranır gecenin bu zemheri
vaktinde, kime sormalıydı onun yerini, oysaki kendisi daha iyi bilirdi onun
olabileceği mekânları. Düşündü, tüm o ruh yaralarına merhem ilaç deva olacak o
dost, o bilge erdemli dostu nerelerde olabilirdi, kendisini bir an önce onun
yanına yetiştirmeliydi, yetiştirmeliydi ki iyileşsin yaraları ruhunun,
duygularında ki tüm o derin yaraları iyileşsin.
O öğle güzel yürekli
bir dosttu ki iyiliğe yönlendirirdi onu, iyi hislerle kötü hisleri takas ederdi
gece yürüyüşleri esnasında onun bile farkına vardırmadan. Evet, onun
içerisinden nasıl alıyorsa alırdı yoğun zararlı olabilecek öfkeli hislerinin
birazını ve yerine huzurlu bir duygu bırakırdı. Sonra da derdi ki gülerek ona;
artık kendine bir kız bul evlen, kadın dediğin erkeğine konuştu mu o bilge
erdemli insanların konuşmaları kadar ilham verici olur, en iyi dostunun huzur
vermesi kadar huzur verir, sen hele bir o kızı bul bak göreceksin nasılda
değişiyor hayatın iyi mâna da. Çünkü iyi bilirdi onca öfkesine rağmen asla bir
kadına kabalık yapmaz, kibar ve mütevazı davranırdı, tam bir beyefendiydi fakat
işte o geçmişin derin yaralarından bir türlü sıyrılamıyordu. Derdi ki
çocuklarım olacak ve ben onları sevgiyle bilgelikle iyi birer fert olarak
yetiştireceğim, olur be kardeş, neden olmasın. Geçmişte bir sevgilisi vardı;
onunla pek ilgilenemediği için kız buna demişti ki senden ayrılmak istiyorum,
mutlu değilim değince, ona şu cevabı vermişti; sen ve ben aklı başında hür
insanlarız, tercih senindir. Sonra sevgilisine şunları da söyledi; Kalırsan
başım üzerinde kalbimde yerin var, gidersen eğer yine arkadaş olarak bilirim
seni ve yine derim ki sana başım üzerinde yerin var, bir sıkıntın olursa
çekinme gelebilirsin bana, işte böyle adam gibi de adamdı! Haydi, delikanlım; o
içerinde kaynayan, fışkıran, coşan her ne kadar duygun varsa, onları öğle bir
aklın eline ver ki o akıl; ilahi mesajların tümüne bilgece, erdemlice anlayarak
itaat ettikten hemen sonra, hem kendi duygularını hislerini ve hem de tüm o
kederli dostlara iyi bir yön şekil öğretebilsin gösterebilsin. Çünkü sen
erdemli bilge kibar bir insan olmaya adaysın isteklisin, bizim kaba-saba yobaz
vahşi canavarlara değil, senin gibi erdemli bilge kibar cesur akıllı insanlara
ihtiyacımız var. Delikanlım; erdemli hikmetli cesur bilge insanların
fikirlerini, eserlerini okumaktan geri durma, onlar senin duygularının
hislerinin ruhunun fikirlerinin şekillenmesine yardımcı olacaktır. Yardıma
ihtiyacın var, tek başına çekemezsin bu hayatın kederli zorluklarını, uzun
yollarını tek başına yürüyemezsin. O erdemli hikmetli cesur bilge insanların
kitapları fikirleri senin kılavuzun olacaktır, sen kendi özünü keşfedip ortaya
gerçek ve kuvvetli bir sen çıkartana kadar onların fikirlerinden faydalanmaya
bak. Kendini tanıyıp bilebilmen için onların yardımına, doğru hikmetli bilgiye
ve bilge olmaya, anlayış kudretine ihtiyacın var. Tüm bunlar ile kendi
duygularını hislerini, arzularını, ruhunu, tercihlerini keşfederek, onları o
edindiğin o hikmetli erdemli bilgelikle şekillendirerek güzel bir kalıba
koyacak koyacaksın, hem de aziz bir sanatkâr gibi. Bu yapacakların hem kendine
hem de sevdiklerine büyük bir iyilik olacaktır. Deniz fenerlerinin, yıldızların
ve pusulanın ne işe yaradığını düşün, hikmetli kitaplar da işte o deniz
fenerleri, yıldızlar pusulalar gibidir, şu hayat okyanusunda ki gemini
kullanmana yardımcı olacaklar. Haydi, rast gelsin delikanlım, rast gelsin.
☆☆☆
Hakkına sahip çık…
Kendi haklarının Ve o
kendi hürriyetinin Savunucusu olmayanlar; Zaman içinde Silikleşip kaybolmaya
Mahkûmdurlar. Ne
yâni; Kendin gibi O sevdiklerinin de
Bir mahkûm Ve Silik
bir varlık olarak Âdice Yaşamalarını arzuluyorsun!
Özür dilemek…
Hiç ama hiç ve
özellikle bilerek ve üzerine bastırarak inatla özür dilemeyen insanlar; çok ve
eksiksiz mükemmelliğe sahip olduklarını zanneden gurur kibir âbideleridir.
Oysaki hiçbir insan tam olarak mükemmel değildir ve gönül almak ihtimali olan
bir meselede yaptığı hata sebebiyle samimi olarak özür dileyen insan ise; her
şeyiyle hem mükemmel olmadığını,
Bir insan olarak hata
yapabileceğini de kabul ederek, o yaptığı özür dilemeyle de güzel bir
erdemlilik sergileyerek o kendi kişiliğini olumlu olarak yüceltmiş olur. Hem
samimi bir özür dilemenin sonucun da çoğunlukla hem karşıda ki insanın ve hem
de kendi ruhunda ki nefret ve suçlamaların kargaşalarından, seni sürekli meşgul
etmelerinden de kurtulmuşta olursun. Nasıl ki erdemli bilge bir insan olarak
hayatını şekillendirmek büyük bir hüner ve büyük bir sanat olduğu kadar, işte
yeri ve zamanına göre yapılacak özür dilemek fazileti de o erdemliliğin
içerisinde yer alan bir değerdir. Haydi, güzel ömürler sana kardeş. Bilgece
yaşaman dileğiyle!
☆☆☆
Kendini bil…
İyi bir kitap oku,
Hikmeti öğren,
Hikmetli düşün,
İnandığını ifade et,
Düşmanını bilgelik
erdemlilikle tanı,
Sevdiğini neden
sevdiğini düşün,
Haydi,
Sağlıklı bilge bir
çocuk yetiştir.
İyi Birisini sev,
Duygularını keşfet,
Neleri arzuladığını
düşün,
Hislerini erdemlice
kalıba sok,
Yönlendir duygularını
iyi olarak,
Çok mu öfkelisin;
Öğleyse yönlendir
şekillendir öfkeni
Ve öfkeni zaman
içinde boşalt yavaş-yavaş,
Öfkeni doğru
kullanmayı öğrenirsen eğer
O öfke senin savunmak
aracın bile olabilir!
Faydalı politik bir
eylem hazırla,
Bir şiir yaz,
Militarist bir roman
oku,
Bir sanat eseri hayâl
et ve onu yapmaya uğraş,
İyi bilge bir dost ol
dostuna,
Yalan söylemeyi terk
et artık,
Hakların için konuşabilmeyi
öğren.
Dünyanın gezegenlerin
her bir yerinde çalışabilecek cesarette ol,
Ve unutma ki rızkı
veren Allah’tır kula da minnet etme.
☆☆☆
Hatırlatayım
istedim…
Yüzmeyi öğrensem
Bende bir deniz kasabasına yerleşir
Ve bir tatil
beldesinde Denizde kurtarıcı bile olabilirim,
Kim bilir! Fakat
dediğim gibi kardeş; Olmak istediğin her ne ise,
Her ne olmayı
arzuluyorsan sen, Mutlaka onun bilgisini
Onun eğitimini alman
gerekiyor ki O istediğine kolaylıkla sahip olmak İhtimalin de yüksek olabilsin
böylece!
Motivasyonda işte tam
da bunu gerektiriyor,
Eğitimini, Bilgisini
almadan olmuyor kardeş.
Beklemek…
Sevdiğin insanla her
gün aynı saatlerde buluşurdunuz fakat bu defa gelmedi, saat gecenin yarısı
oldu, hemen telefon trafiğine tuttunuz kendinizi, arkadaşlar, eş, dost,
hastaneler, polis arandı fakat hiçbir memnun edici bilgiye ulaşamıyorsunuz.
Dönüp dolaşıp odalarda, sokaklarda gidebileceği yerleri araştırdınız, fakat
sevdiğiniz o insandan hiçbir haber alamadığınızı bir kez daha fark ettiniz
yıkılıyorsunuz. Artık merakla korku birleşti, kaygı endişe aldı o ilk saatlerde
ki merak duygusunun yerini. Dönüp dolaşıp pencerenin perdesini aralayarak
yollara ufuklara, onun geleceği istikamete bakarsınız ya hani bir umutla; işte
bende tam o duygularla o ümit o endişeyle merakla bakıyorum. Yaşanılabilir bir
dünya için; Mucizeler mi? neden olmasın ki!
Ölmek, yaşamak…
Ölmek; ölüm meleğinin
çizebileceği en asil imza değil mi?
Aslında, ölmek midir
yaşamak! Yoksa aslında yaşamak mıdır ölmek! Ne yaşamayı ölmekten ve ne de
ölmeyi yaşamaktan sıyırıp alamıyoruz! Ölmek; yaşamak ile ancak hayatını
sürdürebiliyor!
Yaşamak olmasaydı
eğer ölmenin adı bile anılabilir miydi ki!
Yaşamak ise; ancak
Ölümün o vahşi lezzetiyle taçlanacaktır!
Saadeti arıyor
insan…
Çoktan yükselirdi
insan erdemliliğe, Olmasaydı eğer iblisin kuruntu okları. Ve çoktan bulmuştuk
saadeti aslında,
O yitirdiğimiz
insanlık lisanını Yeniden geri kazanabilseydik eğer. Kimi suçlasın şimdi insan;
Yok ki kendisinden başka bir fail, Kime sarılsın kurtulmak için Onca vahşi
kederlerden şimdi;
Bulabilirse yeniden
hatırlayarak o kaybettiği her bir insani değeri. İşte o vakit başlar belki de
yeniden konuşmaya İnsanlık lisanını.
Bâbilin üzümleri…
Ne Bâbilin o asma
çiçek bahçelerinden ne de o üzüm bağlarından ve ne de ancak o masallarda hayâl
edilebilecek o muhteşem saltanatından gör de bir bak geriye neler kalmış; kana
bulanmış topraklar, gözyaşı ve hiçbir zaman dinmeyen keder ve acı çığlıklar,
kibir! İşte Bâbilin asma bahçelerinden kalanlar geriye.
İyi bir dünya yaşamı
kurulabilirdi fakat iblisin memesinden beslenenler o kadar çok çoğaldılar ki;
meleklerin insan dostlarını onların arasından bularak seçebilmek bile oldukça
zorlaştı. Çalışıyoruz, iyilik adına bir şeyler yapmaya çalışıyoruz. Şimdi
sayımız az olabilir fakat çoğalmayacağımız ve en kudretli biz olmayacağımız ne
mâlum! Zâten burada ki gerçek amaçta çoğalıp çoğalmamak meselesi değil, gerçek
mesele; erdemli cesur bilge bir insan olarak yaşamı sürdürerek doğru olan
tarafta yer alabilmektir. Her şey adalet uğruna değil mi? o halde yaşasın
adalet için çarpan kalpler ve yaşasın zâlimler için cehennem!
☆☆☆
Direnmek mi? ifade et…
Doğruysa, haklıysan
Ve inanıyorsan eğer
Öğleyse kibarca diren
Ve aban!
Kibar kelimesinin
ilmi lügat anlamı;
Büyükler, önde
gelenler,
Bilgeleşmiş,
erdemleşmiş,
Yön verebilecek,
İşlerinde ehliyetli,
Kıvama gelmiş kişi
demektir.
Kendine tercüman ol,
Kendin olabileceğin,
O kendi hayati ruhsal
sınırlarını
Anlamlıca çiz
Ve ne zaman neye
Hayır diyebilmeyi
Ve ne zaman neye
Evet demen
gerektiğini
Bilgece anlamlıca
söyleyebil.
Sen kendin söylemez
Ve sen kendini doğru
ifade edip anlatmaz,
Kendin için doğru
savunmayı öğrenmez isen eğer;
Unutma ki senin
yerine
Hiçbir kimse bunları
yapmaz,
Yapsa da bir yere
kadar yapar usanır bırakır,
Ve hatta yapamaya
bilirde.
Sende böylece acı
çekmeye
Silikleşerek
tükenmeye devam edersin.
Bakınız,
Yeni doğmuş bebekler
bile
O kendi isteklerini
O kendi arzularını,
O kendi ihtiyaç
duydukları şeyleri,
Evet,
Ya da
Hayırlarını ifade
edebilmek için
Ağlıyor
Ve beden dilleriyle
Konuşmaya anlatmaya
çabalıyorlar.
Oysaki sizler
Birer yetişkinsiniz,
Bırakın acı çekmeyi
ağlamayı da artık,
Kibarca bilgece
O kendi sesinizi
bularak,
Kendinizi ifade
edebilin artık.
Artık kibarca
kendinize tercüman olmayı
Öğrenmenin vakti
gelmedi mi? söyler misiniz?
☆☆☆
Duygularını keşfet ve
kendini bil…
Kendinin gerçekte kim
olduğunu bilen insan;
Yaratıcısının da Rab
Allah olduğunu bilebilir.
Daha iyi verimli bir
hayat yaşamak için kendini tanımalı insan.
Fakat O kendi
duygularını keşfedemeyen,
O kendi duygu
hislerini anlayamayan,
Duygularını olumlu
yönde yönlendiremeyenler ise;
Kendilerinin gerçekte
kim olduklarını
Asla ve asla
bilemezler
Ve ortalıkta sâdece
Sahte yalancı bir
benlik,
Yalancı sahte bir
kişilik olarak var olurlar,
Sonrada silinir
giderler işte o kadar.
O kendi
duygularımızın bizden beklentilerinden biriside;
O kendi aklımızın onu
fark ederek doğru olumlu olarak
O duygu hislerimizi
yönlendirmesidir.
Onları olumlu olarak
açığa kavuşturmamızı beklerler bizden,
Evet, duygularımızın
bizden beklentileri bunlardır,
Duygularımızın
beklentilerini doğruca karşılamadığımız zaman; Vücudumuza ruhumuza baskı
yapmaya devam ederler,
İşte bu sebeple
duygularımız bizden onları anlamamızı
Ve olumlu bir sonuca
kavuşturmamızı beklerler bizden.
Yoksa her bir
duygumuzu da hepten bastırıp
Yok, etmek yıpratmak
yerine;
Olumsuz duygularımızı
olumlular ile değiştirerek
Neden öğle
hissettiğimizin anlamını sebebini bilmek
Daha akıllıca olurdu.
Haksız mıyım?
Çok bastırılan
duygulardan da bir duygu patlaması
Yaşanmasına sebep
olabilir, bunun olmaması
Veya olumsuz olmaması
için Terapist yardımı alına bilir.
Unutmayın ki olumlu
sonuca vardırılmamış birçok
Sorunlar, zarara,
problemlere, zararlı duygu patlamalarına
Sebep olabiliyor,
hatta insanın her anını kaygı içinde sürdürmesine sebep olmakla o insanı yiyip
tüketiyor.
İşte bunun için mutlaka
bir uzmandan Terapistten
Yardım almanızı
öneririm.
Ayrıca,
Duygularımızın, iyi ya da kötü hissettiğiniz duygularınızın sebeplerini
keşfedin, neden öğle hissediyor olabiliriniz, böyle hissetmenize kimler sebep
oluyor, bunun cevabını bulmalısınız.
Onları, yâni duygu
hislerinizi arzularınızı olumlu iyi olarak
Bir sonuca vardırın
ki
Hem bedensel
Hem de ruhsal
hastalıkların artmasına sebep olmasınlar.
Çünkü olumlu yönde
iyi bir sonuca vardırılmayan
Her bir olumsuz
duygu;
Bedeni ve ruhi
hastalıklara sebep olmaktadır!
Organlarımız bile
bundan fena halde etkilenmektedirler.
Bildik veya sürpriz
beklenmedik meseleler ile olaylarla başa çıkmasını ve başa çıkmak çabası
verirken de olumlu davranışları
Terk etmeyerek,
kendinizi de rahatlatacak bir şeyler keşfetmelisiniz, yoksa sonuçları yıllarca süren hastalıklar
Bile meydana
gelebilir bu sebeplerden dolayı.
Kim bu sıkıntılara
düşmek ve hasta olmak ister ki öğle değil mi?
Kendinize işkence
vermek yerine, doğru profesyonel Terapilerle
Veya bilgece o
duygularınızı tanıyarak, sebeplerini anlayarak
Olumlu sonuçlara
şekillere vardırmaya çalışın onları. Hem çok hastalanmaktan, hem de kendinizi,
benliğinizi, mantığınızı yitirmekten kurtulmuş olursunuz. Haydi, kalın
sağlıcakla demekten başka ne yapabilirim ki. Belki çok sık tekrarlıyorum fakat
yeniden hatırlatmakta fayda görüyorum;
Kendini tanımak için
duygularını mutlaka keşfetmelisin ve onları olumlu olarak şekillendirip
yönlendirmelisin.
İnsan, gerçekte
duygularını tam olarak keşfedip anlamalı ki ortaya o kendi benliğinin hâricinde
yalancı sahte bir kişilik, sahte bir benlik inşa etmesin. Hem ayrıca o
duygularının içerisinde de yitirme kendini, orada kaybolup hayâller âleminde
tüketme kendini, gerçekle iç-içe yaşamalısın. Az ya da çok iyi ya da kötü
yaşanan duygularda eğer ki meselelerinizi olumlu olarak sonuçlandıramamış
iseniz; o duygular sizin benliğinizi, kendinizi parça-parça, bir-bir alarak
hapseder kendi içerinize ve sosyallikten men eder sizi. Yâni onlarca yüzlerce
binlerce olumlu sonuca kavuşturulmayan o her bir duygu his arzu; sizin
benliğinizi onlarca yüzlerce binlerce parçaya ayırarak sizi paramparça eder
dağıtır. Siz artık bir değil bin kişi olup ne yapmaya karar veremeyecek hâle
gelirsiniz, toparlanmakta çok zorlanırsınız. Yardım almadan bile toparlanamayabilirsiniz.
Mantıklı olumlu düşünmekten sizi alıkoyar. Sosyal hayatınızı harap eder. Acı
çekersiniz. Bedeniniz ve ruhunuz zarar görmeye başlar. İşte tüm bu sebepleri
yeniden düşün ve duygularınızı hislerinizi abartılı biçimde bastırmaktan
vazgeçin, onları erdemlice bilgece şekillendirmenin olumlu yönlendirebilmenin
yollarını keşfedin. Bir uzmandan, uzmanların kitaplarından, aile doktorunuzdan,
Terapistlerden, erdemli bilge insanlardan yardım alabilirsiniz. Dostlarınızın
sohbetlerinden, sosyal ortamlardan, parasal çalışmalarınızdan işinizden
uzaklaşmayıp yapmalısınız tüm bunları. Unutmayın ki siz de toplumu oluşturan ve
topluma iyi bir katkı verebilecek bir fertsiniz. Haydi, kalın sağlıcakla.
☆☆☆
İyi olmak istiyor
musun?
Bugün kendine büyük
bir iyilik olarak,
Kalk ayağı
Ve bugünden sonra
Hayatında en çok
eksikliğini hissettiğin,
En az ve hatta
Hiç ama hiç
beceremediğin bir sorunun,
Bir meselen var ise;
İşte tamda o sorunun
Ve o meselen hakkında
Profesyonelce
hazırlanmış
Ve özellikle
profesörlerin
Uzmanların
hazırladıkları bir kitabı ara bul
Ve o kitabı
düşünerek, anlayarak
Ve sözlük kullanmayı
da ihmal etmeyerek oku lütfen.
Sonnet…
Nafiz coşkun
☆☆☆
Duygularına hâkim olmak…
Hikmetlice Hâkim
olamadığın her duygunun esirisindir.
Duygularında
hislerinde her neler var ise;
İşte onları bilgece
erdemlice bir biçime sokarak,
Onları kontrolün
altına alarak,
Akıllıca
yönlendirmeyi öğrenmek yollarını bulup
Ve bu yönünü
geliştirmelisin.
İnan ki çok faydasını
göreceksin,
Nasıl görmeyesin ki
düşünsene bir;
Hikmetli üstün bir
akla sahip olarak
Ve o hikmetli üstün
aklın emrine de
Duygularını hislerini
vererek artık kolay-kolay
Üzemeyecekler kandıramayacaklar
seni,
Nasıl bu hoşuna
gitmedi mi?
Haberin olsun bende
bu yönümü geliştirmeye çalışıyorum.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Ruhunda ki hazineleri
keşfet…
Haydi,
O kendi ruhunda ki
hazineleri
Bulup ortaya
çıkartmak zamanıdır.
Aslında senin o güzel
ruhunda
Hayran olunacak
O kadar çok değerli
yetenekler var ki
O yeteneklerini
keşfet ve geliştirmeye bak sen.
Sen,
O güçlü bilge
karakterinle
Yaşa hayatını işte
ondan sonra erdemlice
Bak gör hayatın tadı
daha başka lezzetli
Ve çok güzel
olacaktır emin ol.
Dene ve gör,
Çok seveceksin.
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
Aynadır insanlar birbirlerine…
Hani sen insanların
Kötü huylarını ve
kişiliklerini
Her gün hiç durmadan
eleştiriyorsun ya;
Aslında sen bunları
yaparken
Her an bir boy
aynasına bakarken yapmaktasın,
Bunun farkına
vardığında
O tüm eleştirileri
yapman gereken
O bir diğer kişinin
de
O aynada görmüş
olduğun kendin olduğunu
Anlayacaksın bir gün
elbet!
Olumlu kibar eleştiri
elbette faydalıdır
Fakat
Öğle acımasızca
eleştiriler yapıyor ki insanoğlu
Vahşetten inan ki
hiçbir farkı kalmıyor.
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
Yeniden başlamak…
Var mısınız o
geçmişinizin
Kederli yaralarını
sarmaya,
E o halde başlayalım;
İşinizden memnun
değilseniz eğer
Yeni bir iş hayatı,
Hayatınıza güzel yön
verebilecek yeni kitaplarla,
Yeni erdemli bilge
arkadaşlarla,
Ve tabi ki de
kendimizi
Bu asıl kendimiz
olduğumuz için
Bizi bu kendimizle
severek kabul edecek bir sevgiliyle
Ve erdemli bilge
dostlarla,
Çünkü erdemli olmak
ayrıcalıktır haksız mıyım?
Yeniden başlamaya var
mısınız hayata,
Yeniden, hem de bu
sabah yeni bir günle. Haydi rast gelsin.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Sesimi duy…
İlişkileri baltalayan
bir meselede şudur ki
Dünyada birçok insan
Duygusal olarak baskı
görmektedirler,
İşte Onlar;
Dinlenmezler,
Görülmezler,
Fikirlerine
düşüncelerine
Aile ve arkadaşlık
ortamlarında değer verilmez,
Bu baskı gören
insanların sayıları
Gün geçtikçe azalmak
yerine, artıyor.
Ve ne oluyor sonra,
Bu insanlar kederli
bir hayat kırıntısı olarak
Silikleşip
tükeniyorlar.
Onca evlilik,
Onca dostluk
Ve onca komşuluk
ilişkileri
İşte bu sebeple yok
olmaya devam ediyor ne kederdir.
Oysaki bir ülkeyi
ayakta tutan
Temel direklerden
birisinin de
Erdemlilik,
Kibarlık,
İyi komşuluk ilişkileri,
Saygılı insani
ilişkiler olduğunu ne çabuk unuttunuz!
Kendinizi dev
aynasında görmekten
Vazgeçmeyi
bırakmayacak mısınız artık,
Unutmayınız ki
İnsanlığa faydalı
olan birçok buluşu;
Hem hayvanlar
âleminden
Hem de bitkiler
âleminden esinlenerek
Keşfederek yapıyoruz!
Hayvanlar ve bitkiler
bile
Dinlenmeye görülmeye,
Keşfedilmeye
Ve hatta yıllarca
izlenmeye değiyor da,
Neden sizler hâlen
birbirinizi dinlemiyor
Ve görmezden
geliyorsunuz birbirinizi!
Alay etmek yakışmaz
ki onurlu bir insana,
Oysaki siz onurlu bir
insan olarak dünyaya açtınız gözlerinizi,
Ne çabuk tükettiniz
insani vasıflarınızı,
Belki de o
dinlemeyerek görmezden geldiğiniz insanlar
Sizlerin
fikirlerinizden daha doğru
Daha faydalı bir
fikir konuşabilir
Ve daha faydalı bir
buluş gerçekleştirebilir,
Daha üstün bir şey
üretebilir neden olmasın.
Haydi,
Yeniden saygı
duymaya,
Yeniden insanlık
vasıflarını giyinmeye,
Yeniden insanlık
lisanını konuşmaya ne dersiniz.
Öğleyse kalın
sağlıcakla.
☆☆☆
Erdemlilerin birbirleriyle
ilişkilerinde…
İlişkilerde,
Erdemli hikmetli
Bilge insanlar;
Hem dostluk
ilişkilerinde
Hem de sevgili
ilişkilerinde
Birbirleriyle O bâzı
hem fikir olmadıkları
Düşüncelere
felsefelere bile sahip olsalar,
Hatta fikir üretip
konuşurken
Birbirlerinin birçok
fikirlerine
Katılmıyor olsalar
bile,
Buna rağmen onların
birbirlerine olan
Saygı sevgileri
hürmetleri şefkatleri;
İnanın ki azalmaz
bilakis çoğalır!
Neden mi? İşte
erdemlilik!
İşte hikmetli
bilgelik böyle bir şey kardeş!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
İlişkiler ve
bilgelik…
Genel itibariyle
insanlar arası ilişkiler de
Ortada bir haksızlık
var
Ve bu haksızlık da
devam ediyorsa eğer
Bunu anlamamazlıktan
gelerek
Ve erdemlice dile
getiremeyecek kadar susarak
Hem Kendinize
Ve hem de yaratıcıya
olan saygınızı
Ve hem de sevginizi
Yitirmek durumuna
düşmeyin.
Düşmeyin yerlere,
Düşürmeyin ruhunuzu
artık.
Biliniz ki
Bu tür ilişki
onursuzca bir kişilik kaybına sebep olur.
Demedi demeyin.
Elbette ki her
doğruyu
Ve elbette ki her bir
hakkı söylemek
Ancak yerine ve
zamanına göre olmalıdır,
Yoksa zamansız
Ve hem de anlamsız
çıkışlar
Hem kendinize
Ve hem de
savunduğunuz haklara
Kesinlikle zarar bile
vermiş olabilirsiniz.
Fakat
Siz kendinizi
erdemlice ve kibarca müdafaa bile etmiyor
Sâdece susuyorsunuz
Ve kendinizi
yitirmeye de devam ediyorsunuz böylelikle.
Elbette ki hakikati
de söylemek
Bir tür ibadet ve
hakikattir!
Fakat
Her hakikati de her
yerde söylemek
Ve her yerde
yapmakta;
İbadet ve hakikat
değildir elbette!
Bunu unutma lütfen.
Fakat
Yukarıda da dediğim
gibi
Siz kendinizi
erdemlice ve kibarca müdafaa bile etmiyor
Sâdece susuyorsunuz
Ve kendinizi
yitirmeye de devam ediyorsunuz böylece.
Biliyorsunuz ki
Her bir şeyin yeri ve
zamanı farklıdır elbette,
Bunları ayarlamasını
öğrenmek ise;
Yine bilgelik
erdemlilik kibarlık gerektiriyor kardeş.
Gördünüz mü?
Yine getirip bağladım
erdeme,
Yine getirip bağladım
bilgeliğe,
Yine getirip bağladım
kibarlığa.
Ne diyeyim artık
kardeş,
Haydi,
Kal sağlıcakla.
☆☆☆
İlişkilerde kendini
ifade…
Ne dersin;
Artık kendini ifade
edebilmeyi keşfedip öğrenmenin
Vakti gelmedi mi?
Kendini ve bilgiyi
keşfet artık.
Sende varsın bu hayatta,
Sende bir insansın,
Senin de o kendisini
her ifade eden insan kadar,
Kendini ifade
edebilmek hakkın var,
Sende bunu çok iyi
biliyorsun
Ve diyorsun ki
Konuşturmuyorlar,
Susturuyorlar,
İtibarsızlaştırıyorlar,
Bire değil, Binlerce,
Hatta Yüzbinlerce guruba
ayrıldı dünya insanlığı,
Daha da yetmiyor,
bölünmeye
Ve birbirlerini
öteleştirmeye devam ediyorlar, dersen eğer,
Evet,
Haklısın derim,
Bizde varız,
Sen de varsın,
Bizim de hayat
hakkımız olduğu kadar,
Kendimizi ifade
edebilmek hakkımız da var,
Cesur olmak
zorundayız kardeş,
Haydi,
Kendi sesini keşfet
artık,
Kendini ve bilgeliği
keşfet kardeş, ben de varım demek zamanıdır.
☆☆☆
Hürriyet midir susturulmak…
Hissettiklerim ve
kendime ait olan fikirlerimi
Huzurla konuşabilmek
hürriyetimi elimden alırsanız eğer;
Nasıl bu ortamda
hürriyet haklarının
Ve insan haklarının
var olduğundan bahsedebilirsiniz ki
Çünkü bu düpedüz
yalan olurdu!
Hürriyet,
hürriyettir!
Hürriyetin yarımı
çeyreği olmaz ki.
Bu düpedüz
diktatörlük değil de ya nedir!
Bu düpedüz totaliter
bir rejim kurmak çabası değil midir?
Oysaki hürriyet; âdil
olan yasaları yaşayıp yaşatmak
Ve her bir varlığın o
âdil olan hürriyetine saygılı olmaktır.
Hürriyetsizlik
insana; sesini soluğunu kendisini kaybettirir.
Saadetini,
sevdiklerini onurlu bir şekilde
Koruyabilmek
kudretini kaybettirir.
Kısacası, sevgi dolu,
Güven dolu o tüm
ilişkilerinize kelepçe pranga vurmaktır,
İşte Hürriyetsizlik
budur.
Yoksa Bunlarımı
arzuluyorsunuz,
Sizlerde destek
vererek totaliter rejimlere
Bal kaymak sürüyorsunuz
ekmeklerine.
O adalet laflarının
maskesi ardına saklanmış sinsi iblislere
Destek olarak
kendinizi
Hürriyetsizleştiriyorsunuz
farkında mısınız?
Unutmayınız ki halkın
elinden; sevgi güven, fikir, konuşmak, mücadele hürriyetini alırsanız eğer
geriye sâdece;
Size verebilecekleri
nefret intikam duyguları kalır,
Faturası da size
kesilir, haberiniz olsun.
☆☆☆
Kuluçka…
Bir mecaz yaparsak
eğer; hayvanların kuluçka dönemleri
Gâyet kısa geçer,
fakat o bâzı insanlar kuluçka dönemlerini
O kadar çok
uzatıyorlar ki kuluçkadan çıkmış tüm o bâzı
İnsanlar, hâlen
kuluçkalık döneminde zorla tutulmaları sebebiyle de, faydalı bilgiden yoksun ve
orada, akılları ve benlikleri, kendileri olabilmeleri neredeyse imkânsızlaşarak
yitip silikleşiyorlar. Oysaki kuluçka, bir eğitim dönemi değildir, kuluçka,
dünyaya hayata ilk gözlerini açmak vaktine bir hazırlık dönemidir. Sonrasında
yapılacak kuluçka ise ancak ölümcüldür artık. Kuluçkadan hemen sonra yapılacak
olan sağlıklı beslenmeli ve faydalı bir eğitim sürecine başlamaktır artık.
Faydalı eğitim vermesini bilmeyen cahiller ancak zorbaca bir kuluçkayla hapisle
hapsederler bilgelikten erdemlilikten çocuklarını, çağı okumaktan men ederler
çocuklarını. Artık kaldırın o kocaman kıçınızı, çünkü o koca kıçınızın altına
hapsederek çocuklarınıza, faydalı bir eğitim veremezsiniz, ellerinden ya yasal
hürriyeti alıyorsunuz ya da yasa dışı hürriyet arzularına teslim ediyorsunuz o
çocuklarınızı, ikisinin bir ortasını tuttursanız artık çok iyi olacak. Haydi hayrlısı.
☆☆☆
Aile ilişkilerinde…
Eğer ki siz iyi bir
ebeveyn anne olmayı, babalık yapmayı
Başaramaz iseniz
eğer; o çocuklarınız gün gelecek kendilerine,
Anne ve baba yerine
koyabildikleri birilerini bulup hayatlarına
Yerleştireceklerdir.
Ümit edin de o çocuklarınız sizlerin boşluğunuzu doldurabilmek için seçtikleri
sahte anne baba kardeş abi abla oyuncuları birer kâtil terörist veya esrarkeş
olmasınlar!
Fakat genelde hep de
böyle oluyor,
Endişelenseniz iyi
olacak, sonra demedi demeyin.
Silik yaşamayı
bırakın artık, bilgini tanı artık, fikrini tanı artık, duygularını hislerini
tanı, kendini tanı artık,
İnancını tanı ve
bunları tanıdığına eminsen, fikrinin ve inancının arkasında yanında dur. Fakat
bunu yaparken sâdece haklı çıkmak arzusu için değil, erdemli olmak isteği ve
gayretiyle yap bunu. Senin de lisanın dilin sesin soluğun var ve sende bir
insansın, senin de konuşmak hakkın var! Haydi, silik ve mânasız, bilgisiz
sevgisiz yaşamayı terk ederek, hem kendimize ve hem de sevdiklerimize,
çocuklarımıza erdemlice sahip çıkıp, kol kanat gererek onları erdemlice
eğitelim olmaz mı?
Hapsederek değil,
kendimize benzeterek değil, hür ve erdemli, bilge birer fert, kendileri
olabilecekleri ve insanlık lisanını konuşabilen bir insan olarak yetiştirelim
onları olmaz mı?
Haydi, kalın
sağlıcakla.
☆☆☆
Egoizmin bu kadarına pes
doğrusu…
Politikada ve o bâzı
yobaz insanlarca; dünya genelinde birçok
Hükümet ve insan
şöyle sinsice bir siyaset düşüncesine sahiplerdir,
Şöyle ki; derler ki
biz sizin yerinize düşünürüz, sizin yerinize fikir üretiriz, siz susunuz, siz
düşünüp fikir üretmeyiniz! İşte aynen böyle düşünür söylerler, ima ederler
hatta her bir işlerinde hamlelerin de. Evet, işte tamda böyle bir siyaset
peşindedirler onlar. Hükümetlerin bu sinsi siyasetine karşı çıkan her bir
muhalefet ve her bir insanlar ve her bir muhalefet partiler ise,
Gün gelip
kendilerinin ellerine o üstün kudret ve hükümet olmak yolu açıldığında ise;
aynı o eski hükümetler gibi söylemeye başlarlar derler ki, siz susunuz, bizler
sizin yerinize düşünür, sizin yerinize fikir üretir karar alırız!
İşte görüyorsunuz,
herkes içerisinde ki yobazlığı şeytanlığı çıkartıyor günü geldiğinde. Yâni;
sihirli değneği eline geçiren
Veya da içinde ki her
çok isteğini yerine getirebilecek bir demlik Cin’i bulan herkes gerçek yüzünü
ortaya çıkartıyor ne yazık ki.
Peki, ya sen ne
yapardın kardeş! Sende mi tüm insanlara karşı diktatörlüğüne başlayarak; susun,
ben sizin yerinize düşünür fikir eder, sizin yerinize karar verir, sizin
yerinize yazar ve ben sizin yerinize konuşurum mu derdin! Haydi, saklama
içindekileri zâten günü geldi mi çıkacak o içindekiler senin de.
☆☆☆
Düşünmeye davet ediyorum
seni…
Yalnızlığı uzun
sürelerle yaşamayın,
Bu sizin canınızı
acıtabilir,
Fakat
Yalnızlığı kısa
aralıklarla,
Kendinizi eğitmek,
Ara sıra içinize
yolculuklar yapmak için değerlendirin.
Etrafı, dünyayı,
fikirleri arada sırada birde o kısa aralıklarla
Yapacağınız
yalnızlıklarda irdeleyerek gözlemleyebilirsiniz.
Hem yalnızlığı ve hem
de kalabalığı ölçülü değerlendirin
Ve o ölçüyü size
bilgeliğiniz öğretecektir.
Haydi hayrlısı.
Kendine vakit ayır. Sakın ha kendin için iyi bir şeyler yapamayacak kadar
kendini terk edipte o başkaları için heba etme hayatını büsbütün. Sakın ha
kendin için faydalı bir şeyler yapamayacak kadar kendini unutarak, bir iyilik
budalası hâline düşürme kendini. Her bir şeyi âdil bir ölçüyle yapmaya çalış,
çünkü düşersen eğer elini sana yardım için uzatan bulamayabilirsin. Ha unutmadan
bir şey daha söylemek istiyorum, ister katıl, ister katılma bu fikrime, şöyle
ki;
Acaba birileri
birilerine iyi olmak, erdemli olmak, üretmek fırsatı vermediğinden dolayımı
çıktı çığırından düzeninden dünya!
Ah kibir idraksizlik
cehaleti, siz ne büyük bir kedersiniz
İnsanların üzerinde.
Sen ne dersin, haksız mıyım?
☆☆☆
Sosyal olmak ve
sosyalleşmek…
Tüm insanlığın içine
karışıp âdil bir kıvamda
Kendim kalarak
Entelektüel fakat âdil olmayana
Laubali bir
entelektüel olarak sosyalimdir!
Bundan farklı olarak
da ben, diğer milletlerin
Veya İçerisinde
yaşadığım milletlerin
O kültürlerine asla
biat etmeden sosyal kalıp
Ve sosyalleşmeyen bir
insanımdır.
Çünkü sosyal lügat
mânası itibariyle;
Halkla ilgili olan,
halkın içinde olmak anlamındadır,
Bunu kabul ederim
bana uyar, fakat sosyalleşmek kelimesinin lügat mânası ise; halkın kültürüyle
bütünleşmek anlamına gelir ki işte ben bu mâna itibariyle asla sosyalleşmem
Çünkü halkın bu
yaşadığı birçok kültür
Benim karakterime
uymaz kardeş, ben almayayım.
Sonnet…
Nafiz coşkun
☆☆☆
Kendi ritmini bul…
O hiçte dürüst
olmayan bâzı insanların hayat ritimlerine ayak uydurmak zorunda kalmak yerine,
sen, kendi hayat ritmini yakala ve onunla yürü ki hayatı, kendin olmaktan
çıkmayasın.
Öğle bir ritimle
başla ki; saadete ve huzura mahkûm olup sevgiye müebbet yiyeceğin bir hayat
kurmayı arzula kendince. Ve fazlası olmasa bile elindekilerle yetinebileceğin
bir ritimle yürü hayatı. Sen ve sevdiklerin birbirinizin saadet ve huzur
gardiyanlığınızı üstlenin. Haydi, hayrlısı.
İnsanın ruhu şekillenmeli…
İnsanlık lisanını
öğren ve onu asla kaybetme. Bir sanat üret, kendini oluştur, kendini
şekillendir, benliğini erdemlice biçimlendir. Kuvvetlendir varlığını, bilgece
yap bunları yaparken.
Bilgeliğine; erdemi
ve hikmeti karıştır, iyi bir maya, iyi bir harç, iyi bir hamur oluştur ve başla
biçimlendirmeye. Sonra gör bak dünyaya daha farklı ve kuvvetlice bakacaksın.
Ressamın, kendi tablosunu oluşturması gibi! Yazarın, samimi içten bir kitabını
tamamlaması gibi! Bu, iyi bir yemek hazırlamaya benziyor. Ben sana sağlıklı
yemek yapabileceğin kudrete sahip olduğunu söylüyorum, şimdi o bedenini şekillendiren
yiyecekleri yapabilmek için nasıl ki sebzeleri baklagilleri meyveleri alarak
birbirinden farklı sağlıklı yemekler yaptığın kadar, işte o ruhunun,
hislerinin, duygularının, aklının sağlıklı şekillenebilmesi için de o bilgiyi
hikmeti erdemi alarak iyi bir ruh yemeği hazırlayacağına inanıyorum.
Dedim ya, kendi,
ritmini yakala.
Haydi, hayrlısı.
☆☆☆
Kendin için iyi bir şeyler
yap…
Kendimize karşı
görevlerimiz var, unutmayınız ki bir başkaları o bizim kendimize karşı olan
görevlerimizi asla yerine getirmeyecektir. Ve ilerleyen seneler içerisinde o
kendimize karşı olan görevlerimizi zamanında yerine getiremediğimizden dolayı
çok sıkıntılara katlanmak mecburiyetinde kalabiliriz. Böyle olmasını mı
arzuluyorsunuz! Elbette böyle olmasını değil, daha zamanlı bir şekilde
kendimize karşı olan görevlerimizi yapmayı arzulamalıyız öğle değil mi?
Küçülene kadar, paramparça olana kadar, ya da hiç ir işi doğru düzgün erdemlice
yapamayarak olduğumuz yerde sayıyor olana kadar kendimize eziyet ediyor
Ya da birilerinin bu
tür baskı eziyetlerine katlanmayı sanki bir görevmiş gibi yapmaya devam ederek,
harap bir hâle getiriyoruz hayatımızı. Oysaki bizi biz yapan, o kutsal, o
mübarek, o bilgece değerleri ve bir de mantıklı insansı erdemliliklerle hareket
edebilmeyi bir öğrenebilsek ah keşke, haksız mıyım?
Haydi, o ne
birilerinin dayatmalarıyla
Ve nede o kendi
arzularımızla köle olmak durumundan kurtaralım kendimizi olmaz mı? Şimdi
diyeceksiniz ki ne köleliği; yahu görmüyor musunuz önüne gelen herkes birbirinin
üzerinde hâkimiyet kurmak çabasında. Kendimize karşı görevlerimizi ödevlerimizi
hatırlayarak yeniden doğru hamlelerle kuvvetlenmeye başlasak hiç fena olmayacak
ha ne dersiniz.
Akıllıya bir işaret
yetmez mi?
☆☆☆
Kendine bir iyilik yap…
Ve mutlaka kararlı
ol, kitap oku, notlar tut,
Sana iyi gelebilecek
para kazanabileceğin bir iş yap.
Spor yap, sağlıklı
beslen, bir şiir oku, duygularını keşfet.
Faydalı biçimde
duygularını doyur. Sevgiline dokun.
Empati kurmayı öğren,
ruhunu rahatlatıcı bir şeyler bul,
İbadet yap mesela,
mesela bir ihtiyaç sahibine yardımcı ol,
Sadaka ver, giysisi
olmayanı giyindir.
Karnı aç olan fakire
yemek ikramında bulun.
Dostlarına ikramlarda
bulun. İsraf etmeden ye iç mesela.
Paylaşımcı erdemli
bir aile yaşamı oluştur.
Sosyal faaliyetler
edin kendine.
Dinlemeyi öğren.
Sevdiklerini de duy ve dinle onları.
Kendine zaman ayır.
Haydi, kardeş, sağlıcakla kal,
Benden şimdilik bu
kadar…
Farkındalık…
Ne yaptığının farkı
da ol, ne söylediğinin farkında ol,
Bunları ne amaçla
yapıyor olduğunun da farkında ol.
Kendi hayatından
sorumluluğunun ve başkalarının âdil hürriyetine saygılı olman gerektiğinin de
farkında ol. Fikir üretmeye ve konuşmak yazmak hakkına, adabımuaşeret
içerisinde eleştiri yapmak hakkına da sahipsin. Öğleyse neyi bekliyorsun
hatırlatmak için; ölümden sonra bir ilahi mahkemenin, cennet ile cehennemim var
olduğunu hatırlat ki o gün gelmezden önce insanlar ve özellikle yöneticilik
krallık yapanalar; erdemli ve cömert paylaşımcı, âdil ve merhametli olmaya
başlasınlar, ha ne dersin. Haydi, hayrlısı kardeş,
Benden şimdilik
buraya kadar...
☆☆☆
Hayâl, gerçek ve amaç…
Bilgece, hikmetlice,
hayâller ile hayatını tasarlayabil fakat
Sâdece hayâllerden
oluşturduğun bir dünya kurarak da kendini oraya hapsetme. Gerçek dünyanın,
gerçek hayatın içinde, gerçek işlerle meşgul olarak yaşa ve sâdece hayâlini de;
işlerini tasarlamak için bir araç olarak kullan. Unutma ki hayâl; sâdece bir
araçtır, bizi amaçlarımıza taşıyan!
Toplumun duygusuna dokunmak…
Gönül arzu ederdi ki
erkek kadın çocuk ihtiyar her iki cins insanda; o içerlerinde ki bilgece,
hikmetlice sevgi duygularını keşfederek, erdemli bir sevgi alışverişinde
bulunabilselerdi.
Çünkü ve ancak bu
dört şeyin birleşimi, işleyişi ve paylaşımıyla,
Hem aile ve hem de
toplum ilişkilerinde iyiye yönelik büyük bir değişim başladığı göz önüne
serilebilirdi. Bu dört şeyi yeniden yazalım olmaz mı? Bilgelik, hikmet, sevgi
ve hiçbir vasıflarından soyunmamış erdem, işte tüm bunların birleşimi, karışımı
ve işleyişiyle insan çok daha farklı güzel işler üretebilir ne dersiniz.
Geçmiş ve gelecek ilişkiler…
Geçmişinle ilgili
sonuçlandıramadığın ve seni rahatsız meşgul eden
Meselelerini
erdemlice bilgece sonuçlandırmanın yollarını bul. Yoksa ha bire aklın
hayâllerin o tamlaşmamış ham geçmişin çürük dallarına tutunup düşünmekten
dolayı, şu güzelim bugünü,
Gelecek gün ve
yıllarını harap edip, zamanını boşuna israf ediyor
Olacaksın. Geçmişten
sâdece bilgece dersler çıkart. Bugünü bilgece yaşamayı ihmal etme ve mutlaka
geleceğe hazırla kendini. Eğer bugünü erdemlice yaşamayı öğrenirsen geleceğe de
hazırlanmayı başarabilirsin demektir. Haydi, rast gelsin kardeş.
☆☆☆
Kadınlar, erkekler, ilişkiler ve
kültürler…
Bir insanı, kendisi
olmaktan çıkartan faktörlerden sebeplerden biriside; aile içi kültürü, eş
kültürü, akraba ve çevre kültürüdür. Ne yazık ki üzülerek beyan etmek
durumundayım ki her bir dini en uç veya en orta veya da en gerilerde bile
yaşayan dünyanın her bir ülkesinde, bu kültürlerin baskıları sebebiyle insanlar
kendileri olmaktan çıkartılıyorlar. Oysaki nice faydalı üretken deha Üstad
olabilecek insanlar, o baskıcı zorba köleleştirici zihniyet ve kültürler
sebebiyle köreliyor ve kendi o has üretken bilge özelliklerini yitirerek birer
silik insan hâlini alıyorlar.
Gözlerini aç…
Artık ne zaman ne
zaman vazgeçeceksiniz başkalarının fikir ve inançlarını körü-körüne bilgisizce
bir maşa gibi takip etmeyi.
Neden hem onları ve
hem de fikirlerinin ne olduklarını ve ne amaca hizmet ettiklerini inceleyerek
araştırmıyorsunuz.
Ne gün kendiniz
olacaksınız, kendinizin hisleri, kendinizin amaçları, kendinize ait bilgece bir
inancı ne gün savunup ifade edebilmek erdemliliğine ulaşacaksınız. Yorulmadınız
mı size zorla yükletilen o sahte fikirlerden, sahte inançlardan. Oysaki
yaratıcı Rab Allah’ı tanıyabilir ve o kendi var ediliş sebebinizin âdil bir
dünyayı oluşturmak için var gücüyle çalışılması gerektiğini ve hür bir iradeyle
hayatı yaşamak gerektiğinin farkına ne gün varacaksınız. Birilerine ve bir
şeylere aşırı tutkuyla bağlanarak o kendi ihtiyaçlarınızı görmezlikten gelmeyi
bırakın artık, çünkü başka hiç kimseler o kaybedip israf ettiğiniz zamanı ve
hayatınızın o güzel yıllarını size geri vermez. Artık kendinizi bilgece
erdemlice yetiştirseniz çok iyi olacak. Neyi bekliyorsunuz artık.
☆☆☆
Bir Kişi Yeter Uyuyanları
Uyandırmaya!
Bir tabur asker
düşünün ki Çok büyük bir savaştan zaferle çıkmışlar, Uzun yollar yürümüşler ve
taburlarına dönerek temizlenmiş, yemeklerini yedikten hemen sonrasında;
Koğuşlarına çekilerek
çok derin bir uykuya dalmışlardır ki
Hem de uykunun
okyanus misâli en derinlerine dalmışlardır.
Sâdece bir kişi
uyanıktır, o uyanık olan kişide; kulede ki
Akıllı bilge hünerli
bir nöbetçi askerdir! Birkaç saat sonra düşman birlikleri on tabur askerle ve
büyük kuvvetli zırhlı silahlar ile o uyuyan askerlerin üç beş dakika
yakınlarına vardıklarında sonuç itibariyle; O Kulede ki Akıllı Bilge Hünerli
nöbetçi Bir tane asker; O tüm uyuyanları uyandırmaya yetecektir!
Şimdi sizlerin
arasında da akıllı bilge hikmetli Hünerli Erdemli birkaç tane aşk insanı; Şu
Gaflete Sihre Bataklığa saplanmış Umarsız dünya halkını uyandırmaya
yeteceksiniz Elbette!
Sonnet… NAFİZ COŞKUN
Sır saklamak…
Sır saklamak namustur
dedi ‘Sofia Filo’
Sizler ne kadar namuslusunuz
dedi tüm halkına dünyanın!
Sır namustur.
Nâmus; adalettir,
güzel ahlaktır, faydalı ilimdir, erdemliliktir, ilahi kelimelerdir, Allah’ın
hudutlarıdır. İyi güzel olan her bir şeydir, insanlığa faydalı olacak bir altın
nesil sistemidir Nâmus.
Sır; saklanması ve
korunması gereken önemli bir şeydir.
Saklanmasında
birilerine hem fayda, hem de zarar gelmemesi için değer taşır sır.
Sen sırrını
saklayabiliyor musun ki sırrını davanı teslim ettiğinden de saklayıp korumasını
bekliyorsun!
Sen kendi sırrını bir
başkalarına vererek kendine nâmussuzluk ediyorsun da, o sırrını teslim ettiğin
kişilerden sırrını saklayarak nâmuslu olmalarını mı bekliyorsun!
Hey hat! Şaşarım
senin aklına ben!
Bu nasıl bir
tutarsızlık…
Unutma ki sır
tutmasını bilemeyen çok yaralar alır, nihayetinde kaybeder. İlk önce sen kendi
sırrını saklamayı becerebil ki
Diğer başkalarından
da senin sırlarını saklamalarını isteye bil.
Zâten sen kendi
sırlarını saklamasını başarabilirsen eğer, başka birilerinin senin o sırlarını,
duymalarına olanak kalmayacak! Yâni senin anlayacağın, kendini yine sen kendin
ele veriyorsun, tutmayı başaramayarak kendi sırlarını! Bilmem anlatabiliyor
muyum? Unutma ki büyük davalar, büyük imparatorluklar, sır tutamayışları
sebebiyle tarihte birer hurdalık olarak kalmışlardır.
Ha yol kenarında ki
hurda araba, ha sır tutamamış imparatorluklar ile dâvalar, işte bunların her
ikisi de hurdalıktır!
Dünya ve İnsan…
Dünya kendi
içerisinde ki
Okyanusunun
avuçlarında bile
İnan ki korkak ve küçücük!
Peki,
Şu bizden daha büyük
olan dünyanın
Tüm bu felaketler
karşısında
Şu korkaklığına ve
küçüklüğüne rağmen;
İnsan neyine
güveniyor da
O kadar cüretkâr
cesur ve hem de kibirli olabiliyor!
Oysaki insanın
üzerinde iyi durmaz ki kibir.
Evet, insan neyine
güvenerek yaptığını ben tahmin edebiliyorum;
İnsan; o kendi
aklının çok üstün
Ve ebedi bir hayat
için var edildiğinin farkında da ondan!
Fakat şunu da
unutmasın ki; cennet varsa, bir de cehennem var!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Kısacası, şair
dediğin…
Lafı çok fazla
dolandırmadan,
Sözleri öğle çok da
fazla uzatmadan söyleyeyim,
Kısacası,
Şair dediğin;
O korkunç ürperten ve
insanın kanını donduran
Karanlık fırtınalar
içerisinde duran
Kudretli kibar o
deniz feneri kadar
Olabilmeli milletine!
Şimdi sizler o deniz fenerini hayâl ediniz!
Kendisi ise;
O kuvvetli suların
dalgalarının şamarlarına
Göğüs gerebilecek
kadar kudret de olabilmeli ki,
Şairin o Sözleriyle
tutuşturduğu ışık;
Bir daha hiç
sönmesin, solmasın, yitip kaybolmasın!
Yeri gelir tek başına
kalır fakat o sözleriyle bir milleti toparlar!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
İnsanları
seyrediyorum…
Seyrediyorum da;
O kendi bedenlerinin
ölülerini
Her gün gezdiren
sefiller ile
Şu aynı yeryüzünde
Şu aynı göğe bakan,
Birbirlerine düşman
sefiller görüyorum,
Tüm bunlara rağmen
iyilik için çarpan kalplerde var.
Zaman ve dünya;
Pergelinden çıkmış kadar!
İnsan ise; O pergelin
dört bir tarafından tutunmuş,
Düşmemek için çaba
sarf ediyor,
Çığlıklar kopartıyor,
Cinnetler yaşıyor,
Hafakanlar basıyor
ama bir türlü derin bir nefes alıp da;
Sevmesini başaramıyor,
verdiği sözleri tutmasını başaramıyor!
Ey insan; ne gün
dönersin artık o bilgelik dolu aşk yurduna.
Sonnet… Nafiz coşkun
Karakter meselesi…
Karakterim Virgül
değil ki
Eğilmez önünde
insanın!
Elim de avucumda
En değerli olarak
Şu karakterimden
başka
Hiçbir şeyim yok;
Onu da
Birilerinin
Önünde
Virgül Olarak
Kullanacak Kadar
Onursuz
Değilim
Kardeşş
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Kırlangıç mevsimi…
Ebrehenin fillerine
karşı
Benim de kuşlarım
var!
Kutlu bir mahkûmdur
oysa
O hiçbir haksızlık
yapmamış
Her bir yürek taşıyan
Zindanlarda da olsa!
Rahmetin izlerinin
Hiç ama hiç
eksilmediği
Bir çehredir baktığım
Tâkip ettiğim onların
izlerinde.
Haksızlık yapmamak
kutsaldır,
Haklı olmak ne büyük
bir keyif
Fakat
Haklı çıkmak için
değil;
Hakkın onurunu üstün
tutmak için
Haklı olmak;
Ne de büyük bir
keyiftir bir bilseniz!
Haydi,
Sökülsün ıstırap
hayatımdan artık,
Bende o her bir
incinebilen insanlar kadar
Hayatıma ilkbaharlar
gelsin isterim,
Çünkü
Bende etten ve
kemikten bir beden elbisesi giyinmekteyim,
Benim de acıyabiliyor
canım
O senin canın kadar
acıtılınca,
Bakma öğle kudretli
sözler söyleyip
Tek başına bir aslan
gibi
Gezdirdiğime şu
başımı!
Göğsüme konan şu aşk
kuşu vurulunca okuyla avcının
İçli-içli oku yasımı
ardımdan,
Ruhuma üflenen
O meleklerin
kutsanmış sözleriyle
Sana ben her gün
dualar kıldım,
Hayâlini tavaf ettim
her bir gece haberin olsun.
Bugünlerde çok
kederliyim sevgili;
İncinen her bir çocuk
çığlığını duyunca diyorum ki
Yıkılsın her ne varsa
ardımda bıraktığım,
Ruhumu kemiren vehim,
Ruhumda belirsiz
dizilişler ile sıralanan intikam düşleri,
Ruhumun bir türlü
sığamadığı şu şehirler,
Yıkılsın her ne varsa
ardımda bıraktığım.
İlmek-ilmek ördüğüm,
Çok vakit o düşte
gördüğüm
Tüm kâbuslarımdan
uyanarak,
Boğmak istiyorum
mazluma işlenen her bir cinayeti.
Sevgilim;
Senden uzaklar da;
Her vakit bir
kıyamete açılır gözlerim,
Her ezel ve ecel
kadar bir soluk karşımda duran
Şu mâsum çocukların
kederli çığlıkları;
Beynimin içerisinde
Çağırıyorken beni
imdâda,
Elim kolum bağlı
çıldırmamak elde bile değil.
Sevgilim;
Geleyim de yanına,
Ruhumun dindir bir nebze
olsun sancısını,
Bana bugün sırlarını
oku sevgilim,
Senin sırların şifalı
ilaçlar kadar tesirlidir bilirim.
Sevgilim;
Korkudan değil
elbette,
Her bir rengin benzi
atar görünce sende ki güzelliği,
Ayrıyız, uzaklardayız
birbirimizden,
Fakat
Vahşi bir tadı vardır
ayrılıkların
Ve işte şu hep
şikâyet edilen o ayrılık olmasaydı eğer;
Kavuşmanın o
lezzetli, o güzel vahşi tadı çıkmazdı bence,
Haydi,
Birbirimize kendimizi
özletelim bir zaman.
Peki, bir zaman böğle
ayrı kalsın da mâdem,
Bizde tadalım şu
kederli ayrılığın o güzel vahşi tadını!
Ey etrafıma toplanmış
kalabalık,
Ey arkadaşlarım
zannettiklerim,
Ey beni düşmana
pazarlayan dostlarım;
Bakmayın yüzümde ki
tebessümlerime,
Onlar;
Çocuklardan bana
miras kalan en aziz hediye.
Sevgilim;
Aynı kutu dâvanın
Tiryakisi olmakmış
kaderimiz,
Sen ve ben,
Biz,
İkimiz;
Aynı kalem ve kâğıt
gibiyiz,
Aşktan iyilikten
başka bir şey yazmayalım o satırlara.
Gel bana kollarımın
arasında
Uyu uykularını da
Rüyaların şenlensin,
İzin ver ben de senin
göğsüne yatayım arada bir;
Benim de rüyalarım
neşelensin olmaz mı?
Ruhumda sana açılan
kapılardan
Gir de içeriye,
Sevmenin ne olduğunu
görsün şu tüm dünya.
Ey etrafıma toplanmış
kalabalık,
Ey arkadaşlarım
zannettiklerim,
Ey beni düşmana
pazarlayan dostlarım;
Aklınızın içerisinde
Bir ceset taşımak
istemiyorsanız eğer
Sakın bir kötülük
edipte cinayet işlemeyin,
Çünkü
Her bir cinayet
İnsanın aklının tâ
merkezinde
Gezdirilen kokuşmuş
bir cesettir.
Ne yâni
Sizler bunu
arzulayacak kadar mı aşağılıksınız!
Sevgilim;
İşte ben şu tüm cinayetlerin
yaşandığını bilmekten
Öğle yorgun düştüm ki
Aç kapılarını da bu
gece bana,
Biraz olsun huzur
bulayım arasında kollarının,
Sonra da
Sabaha karşı yine
uğurlarsın hoşça kal diyerek beni,
Hasretle öperek
dudaklarımdan…
☆☆☆
Şair dediğin üç beş
satırda kısaca…
Şair mi?
Şair;
Fikrin ve meselelerin
mucidi,
Çilingircisi.
Şair;
Hem fikrin
Hem de meselelerin
ilk anlatanı,
Yorumcusu,
Beyan erbabı
Ve muhbiri olduğu
kadar,
Hem o muhbiri olduğu
fikrin
Ve hem de meselelerin
yayımcısı, muhabiri de olabilir!
Peki,
Şair;
Kim için muhbirlik,
Kimler için Fikrin
mucitliğini,
Kimlere fikrin
muhabirliğini yapar ki;
Tabi ki de
Davası hak, kutlu bir
dava ise eğer;
Hem kendi onurunu
adaleti ayakta tutmak
Ve hem de aziz bir
millet varsa yaşasın diye yapar yapacağını,
O aziz millet
ortalarda yoksa eğer;
İşte o aziz millet
var olsun diye yapar yapacağı tüm işleri.
İşte kısacası şair
dediğin böyle olmalı değil de ya nedir!
Bilmem anlatabiliyor
muyum?
☆☆☆
Öğrenmek zararsızlıkla da mümkün…
Elbette
Denemek yöntemleriyle
de
Bir şeyin faydamı
Zarar mı verip
vermediğini
Öğrenebilirsin
Fakat
Bir şeyin
Sana zarar mı fayda
mı verip vermeyeceğini
Öğrenebilmek için;
Daha zararsız
Ve hatta hiç zararı
olmayan yollarında
Var olduğunun
Sende gün gibi
farkındasındır
Öğle değil mi?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Keskin çizgiler,
sınırlar…
Çöpe
Attıklarımı
Kurcalama
Kardeş;
Hiç değil se
Bâri
Senin
O
Kedi
Köpekten
Bir fakın
Olsun,
O da
İnsanlığın.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
İnsanın ayarı…
Bir insanın
Dost mu yoksa
Düşman mı olup
olmadığını,
Adam gibi adam olup
olmadığını,
İnsan gibi insan olup
olmadığını,
Ve hatta
Gerçek bir Mü’min
olup olmadığını
Anlamak istersen
eğer;
O kişinin her türden
yaptığı ticaretine
Ve bir de diliyle
kalbi birbirine dost mu düşman mı gözlemle,
Eğer diliyle kalbi
birbirine düşman ise
Ve ticarette de
aldatıyorsa;
At gitsin
Ondan sana dost olmaz
kardeş!
Sonnet… Nafiz coşkun
Yaşamak sebebin
nedir…
Neden yaşıyoruz ki
acaba
O geçmişimizden bize
miras bırakılan
O düşmanlıkları
sürdürmek için mi?
Yoksa o her bir kötülük
yapmak arzusuna düştüğümüz de
O huzursuzlaşan
vicdanımızı
Kendi ellerimiz ile
susturmak için mi?
Yoksa
O Geçmişin kopyası,
Gelecek o iyi yürekli
bilge kuşakların ise; utanç duyacağı
Birer iyilik
yapmaktan uzak kalmaya çalışan
Umarsızlardan mı olacağız!
Oysaki
İnsanın vicdanında ki
tek bir şey onu huzursuz edince
O huzursuzluğu def
etmeli!
Sonrasında ise
O da sâdece onca
keder içinde; küçük
Ya da büyük saadetler
ile müjdeli haberler geldiğinde de
Atmalı huzursuz
isyanları bir kenara da
Ve yaşamalı hayatı,
Mutlulukla yaşamalı
inadına kederlerin doyasıya!
Ah sevgilim ah,
Yanında olmalı zor
zamanlarında sevgilinin,
Yanında olmalı ki
Yanında durarak her
iki sevgilinin de ruhları şâd olsun!
☆☆☆
Maskeli balo…
Gün gelir;
Bir insan girerek
hayatınıza
Çıkartır herkesin
Maskelerini ortaya!
Ey her gün maskeli
balo
Hâline gelmiş dünya
insanlığı;
İnsanın o üstün
aklını
Ve o insan denen aziz
varlığı,
Öğle aziz yüce bir
varlık
Var ederek icat
etmeli ki;
O gezegenlere
hükmetmeye başlayan aziz üstün akıldan
Daha üstün
Ve o aziz kutlu
insandan daha kutlu yüce ve aziz olmalı,
Hem hiç görünmemeli,
Hem de, var ettiği o
her bir varlıkta
Sıfat ve isimlerinin
Tecellileri
görülebilmeli ki
Ancak işte o zaman
O gezegenlere
hükmetmeye başlayan
O üstün akla sahip
aziz insanların tek var edicisi olabilsin!
İşte ben de o
hepinizin O maskeli hallerinden
Ona sığınıyorum!
Ve anlıyorum ki
Allah’ım sen benim
aziz bir sanatkârımsın,
Ben ise senin aziz
bir sanat eserinim!
☆☆☆
Entelektüel hikâyemsi bir bakış
insanlığa…
Ömür mü?
Ömür devam ediyor!
O tozpembe
tomurcuklanmış düşleriyle,
Alaca bir sessizliği
besleyen o kalbi karanlık şehirleriyle,
Ne zaman
soluklandığını hesap edemem belki bu şehirlerin
Fakat
O büyük coşkulardan
ilk öncesi
Ilık heyecanlarını
Ve o ılık
hamleleriyle yaz yağmurlarının içerisinde,
O ürkek bakışlarıyla
kimi çocukların evlerine koşturduğu
Ve birçok
delikanlının
Bir türlü
başlayamadığı
Ve birçok ergen olgun
insanın yarım bıraktığı
O maceralarıyla
beraber bir-bir söner ışıkları şehirlerin.
Ömür mü?
Ömür devam ediyor!
Kimileri de sönünce
odaların ışıkları,
Düşlere dalarak,
O daldığı düşlerin
ufuklarını kurcalarlar şimdi;
Uzanarak boylu
boyunca yataklarına…
Kimileri de
pencerelerden seyrederler ufukları,
Gelir diye belki o
çok beklediklerini,
Dayayarak belki de
ellerini pervazına pencerenin,
Hasretle kurcalarlar
gözleri uzakları onların.
Ömür mü?
Ömür devam ediyor!
Şu egoist bencil
şehirlerin
Yalancı coşkuları
arasında;
Vefa bulabilmenin
mümkün olmadığı şu yaşamak da,
Mutluluk, saadet dolu
bir yaşamak aranır, arzulanır,
Fakat
Ömrün; vakti dar,
Bak gör,
Nasılda gelip geçiyor
zaman çabucak öğle değil mi?
Hayır, hayır,
Sen gel de onu bir
de;
O ağır sancılı
hastalık çekenlere
Ve savaşların
içerisinde sıkışıp kalanlara
O Mâsum insanlara
sor,
O mazlum insanlara
sor,
Haklarının verilmesi
için didinen insanlara sor,
Adaletin yeryüzünde
hüküm sürmesi için
Mücadele veren
insanlara sor,
Vaktin küçücük bir
anı
Onlara göre bir gün
kadar kocaman gelir!
Sen bunun farkında
mısın?
Hayat işte;
Kimi zaman tâlihsiz
kasırga fırtınalar ile karşılar kimilerini,
Kimilerini de;
Sıcacık tebessümler
ile karşılar hayat.
Ah ilahi mahkeme;
Duyur sesini artık,
Kopart kıyametini başka
ne çâre!
Oysaki
Onca aşk sevgi sefili
yolculuk ile
Şu dünyayı
sarmalamışken kimileri;
Bir şair tekrarlar
bir cümleyi birkaç defa,
Der ki;
‘ O her bir mutluluk
sevinç
Ve o her bir Sevda,
bir bedel mi arzular bizden’
‘Acaba kederli bir
bedelimi vardır
O her bir mutlulukla
dolu sevginin mutlaka!’
Evet,
Şair bu cümleleri
tekrarlarken
Cevabını da bildiği
bir meseleyi tekrarladığının da
Çok iyi biliyor,
Farkındaydı tüm bu
olup bitenlerin üstelik!
Elbette her bir mutlu
sevginin nihayetinde bir ayrılığı vardı
Ve bu o her bir mutlu
sevgiye biçilmiş;
Kederli bir bedeldi.
Oysaki
Hiçbir ayrılık olmasa
bile;
Mutlaka ölmek diye
bir ayrılık bedeli çalardı her bir kapıyı!
Çalmalıydı da zâten o
her kapıyı,
Çünkü
Yoksa yaşanmaz bu
zorba zâlimler yurdunda!
Ömür mü?
Ömür devam ediyor!
Acılar mı?
O saadetli
vakitlerimiz kadar;
Acılar da ne yazık ki
Verimli bir toprağın
göğsünde filizlenen tomurcuklar gibi,
Açılıp savrulup
saçılacaktır şu ömürlerimizin içerisine.
Oysaki
O herkes kadar bende
beklerim
Kozalarından çıkmasını
daima mutlulukların,
Ve daima şu ömrümün
içerisinde kanat çırpmalarını
Arzularım saadet dolu
bir yaşamın!
Fakat dediğim gibi
Bir bedeli var o her
bir saadetli ömründe!
Yine de o her bir
kederin acısını hafifleten
Aşk diye bir varlığın
olmasına
Birçoğunuz kadar
bende seviniyorum.
Ey aziz Rab;
İyi ki var etmişsin
aşkı ve bilgeliği!
Cennetin yamacına
İyi ki de var
etmişsin ateşten cehennemi!
Ah adalet;
Ah hakikat; ne
azizmişsiniz meğer
Sizi ben hep
sevmiştim,
Daima da seveceğim
zâten!
Ah o bozkırlarda;
Kirlenmiş tüm
duygulardan uzak yaşayan çocukların ruhları,
Ah çocuklar; sizleri
bile hatırlamak saadet veriyor bana,
Çünkü
Hâlen bir cennetin
var olabileceğine dünyada
Ancak
Siz o çocukların
varlığınızı düşünerek
İnanıyorum bu umuda!
Ömür mü?
Ömür devam ediyor!
Sizlere bir tavsiyem
olsun, şöyle ki;
Mutlulukları
ıskalamak istemiyorsanız eğer,
Neden var
edildiğinizi öğrenin,
Bilgilenin,
İyi ile kötünün ne
olduğunu,
Ve hatta bir misal;
Beyaz pirince beyaz
küçük taşlar karışmış olsa bile,
Siz yine de iyi ile
kötünün hangisi olduğunu
Belirgin olarak
ayırabilmeyi öğrendiğinizde;
İşte tamda bundan
sonra
Nerede durup,
Nereden kalkıp,
Nereye gideceğinizi,
Ne yapmanız
gerektiğini,
Nasıl yapmanız
gerektiğini bilmeye başladığınız vakit
İşte bu size
yetecektir!
Ömür mü?
Ömür devam ediyor!
Hayat mı?
Hayatı cennete
çevirip yaşamak gerekiyor oysaki!
Hayat; büyük bir
hazinedir,
Onu çok iyi
değerlendirmek akıllık olur biliyorsunuz siz de!
Fakat buna rağmen;
Hayattan daha değerli
olan bir şeyler daha var,
Mesela; bilge erdemli
bir insanın onuru!
Bilge erdemli bir
insanın hürriyeti!
Hürriyet onur
demişken;
Hürriyet ile onur
bana göre; âdil olan yasaları hem yaşamak
Hem de yaşatmaktır
Ve o diğer tüm canlı
varlıkların âdil haklarına
Tecavüz etmekten
sakınmaktır hürriyet ile onur!
İşte gördünüz mü?
Bakın, nasılda çok
değerli olabiliyor bir şeyler hayattan!
Ömür mü?
Ömür devam ediyor!
İnsanlık;
İnsanlık birbiriyle
nasılda kavga savaşa tutuşmuş,
Oysaki akıl denen
üstün varlık
Bu kavganın savaşın
önüne geçebilir,
Fakat
Neden o tüm bu
savaşan insanların aklı;
Tüm bu kavgaların
savaşların önüne
Neden geçemiyor
biliyor musunuz?
Sizce neden?
Ben sizlere
söyleyeyim cevabını,
Çünkü
O üstün akıl
seviyesinden tamamen
Ve hayvandan da
aşağılara
Düşmüştür birçok
insan
İşte bu sebeple
kavgalar son bulmuyor!
Yani
Omuzların üzerinde
taşınan artık;
Sâdece içi boş bir
kafestir!
O üstün akıl ise;
çoktan çekilmiştir göğe belki de!
Ah Bu nasıl bir
büyüdür!
Ah bu nasıl bir
sihirdir ya Rab!
Haydi,
Artık bugün
itibariyle karar verelim de
Tüm o içerlerimizde
ki kötülük hislerini,
Ebedi bir sükûta
gömelim.
Siz ne dersiniz,
İyi olmaz mı?
Hiç iyi olmaz olur mu
dediğinizi duyar gibiyim.
Hiç değilse azalır
böylelikle de
Tüm o iyilik
duygularının cellatları
Bir-bir şu
yeryüzünden!
Ömür mü?
Ömür devam ediyor
kardeş!
Bakınız lütfen o kimi
düşmanlıklara;
Bir anlık zaman
dilimi kadar yaşayabiliyor.
Fakat
Kimi düşmanlıklar
ise;
Asırlardır üzerine
bastırıla-bastırıla yaşatılmaya devam ediliyor!
Bir zamanlar o düşmanlıkları
yaşatanların
Kendileri ölmüş
olsalar bile;
Karanlık mezarlara
gömülmüş olsalar bile;
Üzerlerine betonlar
taşlar yığılmış olsa bile;
Onlar birbirlerine
üstün kutsal bir mirasmış gibi,
Vasiyet bırakıyorlar
o düşmanlıkların devam edebilmesi için!
Eyvah!
Bu ne kudretli bir
vahşettir!
Bu ne büyük bir
kederdir!
Bu ne büyük bir
düşüştür o en yırtıcı hayvandan bile aşağılara!
Bakınız;
Gördünüz mü?
Vuruştunuz,
Kavgalara savaşlara
tutuştunuz asırlarca kıyasıya;
Peki, elinize geçen
bir saadet var mı?
Gerçekten iyilik
adına,
Gerçekten erdemlilik
adına,
Gerçekten asil bir
bilgelik hikmet adına;
İşte tüm bunlar adına
vuruşup savaşıp kavga ettiyseniz eğer;
İyiliklerin yayılması
için kavgalar savaşlar ettiyseniz eğer;
Hani nerede o iyilik
dolu hayat,
Hani nerede adalet
dolu dünya,
Elde var sıfır!
Şimdi boşu boşuna
savaştığınızın aptallığını anladınız mı?
Tüm bu savaşları
kavgaları yaparken
Veya da
Yaptıktan sonra
Sordunuz mu
kendinize;
Baktınız mı o ruh
aynanıza o kendinizin nasıl bir
Canavar insan olup
olmadığına!
Ah sizleri görseydi
canavarlar
Kaçarlardı toplamadan
bile tası tarağı!
Soruyorum size;
vahşetle mi olur erdem,
Vahşetle mi olur
iyilik!
Vahşetle mi olur
üstün hikmetli bilgelik!
Vahşetle bu üstün
aziz melekeler duygular elde edilebilir mi hiç!
Tabi ki de tüm bu
saçmalıklar ile
Tabi ki de tüm bu
akılsızlıklar ile vahşet ile olmaz erdem!
O üç beş insan
canavarı haricinde,
Diğer geriye kalan o
tüm vuruşup savaşanların;
Hepsine de sorsan
derler ki
Bizler haklıyız
iyilik adına savaşıyoruz, derler!
Peki,
Herkes biz haklıyız
iyilik adına savaşıyoruz derlerken,
E o halde bu kötüler
nerede!
E o halde haksız
olanlar nerede!
Herkes haklıyız
diyorsa eğer;
O haksız olanlar
dünya dışından gelen varlıklar mıdır?
Peki, onlar nerede!
O dünya dışından
gelen varlıklardaysa eğer tüm suç;
Peki, sizler neden
savaşıyorsunuz ki birbiriniz ile!
E o halde haksızlar
nerede soruyorum sizlere!
Ya hu;
Mâdem tüm savaşlar da
vahşet hüküm sürüyorken,
Siz kendiniz için
nasıl diyebiliyorsunuz ki
Biz haklıyız iyilik
adına savaşıyoruz,
Sizlerde çok iyi
biliyorsunuz ki
Erdem ile iyilik dolu
bir vahşet ile kurulamaz!
Birbirinizle savaşan
sizler, sizlere söylüyorum;
Sizlerin biz haklıyız
açıklamasına göre
Şu anlama gelir
yaptığınız tüm bu vahşet;
Her iyi insan
Birbirlerini öldürüp
yaralamak için savaşıyor o zaman!
Çünkü iyi taraf
bizleriz diyor her bir taraf da!
Çünkü sizlerin
açıklamalarından bu sonuç çıkıyor ortaya!
Siz saçmalıyorsunuz!
Hayır, sizler hep
birlikte vahşet yapıyorsunuz sâdece!
Sizler hep birlikte
tüm dünya insanlığı olarak,
Düşmüşsünüz!
O en yırtıcı
hayvanlardan da aşağı bir akla düşmüşsünüz!
Bu nasıl bir büyüdür
ya Rab!
Bu nasıl bir geri
zekâlılıktır anlaması güç,
Düşünmesi bile
cinnet!
Ey ağalar beyler;
Kulak verdiniz değil
mi sizler
Tüm bu anlattığım
doğrulara,
İnanın bana doğruları
söylüyorum!
Bu nasıl bir büyüdür
ya Rab!
Bu nasıl bir
aşağılara düşüştür vahşetle,
Düşünmesi bile
cinnet!
Ey ağalar hanımlar
beyler; kulak verin bu dediklerime!
☆☆☆
Bu kavga, bu vahşet savaş bana
ait değil…
Bir gurup hırsız
kâtil günahkâr arsız;
O ellerinin
üzerlerinde ki kanların sâbıkalarını,
Mâsum insanlara
sıvayıp iftira ederek,
Kurtuluşa
ereceklerini mi zannediyorlar!
Oysaki
İlahi âdil mahkemenin
O aziz sahibi olan
Rab Allah;
Gâyet en sabırla
bekliyor
Ve bizler tüm
mazlumlar(hakları çalınmışlara) olarak,
Ona sığınıp
beklemekteyiz haberiniz olsun!
Fakat
Bu bekleyişimizi
tembel bir durakalmak zannetmeyin,
Bizlerde elimizden
gelen çalışmaları ve çabaları
Hiç durmaksızın
seferber ediyoruz.
Ve o diğerlerine de
sesleniyorum;
Ey tüm o rab ilah
Allah’a
Aşk ile teslim olup
inanan insanlar;
O cihad maskesi adı
altında
Cinayetlerini
işleyip, hırsızlıklarını yapanlara
Alkış tutmaktan ne
gün vaz geçeceksiniz artık!
Arsızlıklarını,
hırsızlıklarını ve cinayetlerini saklamak için;
O Kutsal mukaddes
sözleri bir kılıf olarak kullananları
Alkışlayarak
desteklemekten ne gün vaz geçeceksiniz!
Kandırılmayın artık,
Ve size ait olmayan
kavgalara bulaşmayın artık,
Yaptıkları
hırsızlıklardan cinayetlerden yakalanmamak için
Kendilerini sizlere
korutan bu dolandırıcılara kanmayın artık!
Onlar ki
Hem zengin olmak için
Ve hem de
Ayrıca,
Şimdi kendileri
sizler tarafından
Boğazlanmamak için;
Çıkarttıkları
savaşlara sizleri de sürükleyerek,
Yaygara gürültü
kopartarak,
İpte cambaz oynatıp
Dikkatlerinizi başka
yönlere çekerek,
Kurtuluş hesapları
yapmaktalar!
Bakınız,
Sizlere bir örnek
olsun diye
Bir şey anlatayım,
Şöyle ki;
Fırtınalar çıkınca,
Balıkçılar ve
gemiciler,
Kıyılara yakın
gemilerini alarak,
O diğer taraflarda
açıklarda bulunan,
Sâkin, durgun,
Ve o fırtınasız deniz
sularına yüzdürürler gemilerini,
Bunu fırtınalardan
zarar görmemek için yaparlar!
Eğer kıyıya yakın
kalırsa gemiler,
Kıyıda patlayan
fırtına
Onların o ekmek
tekneleri diye adlandırdıkları gemilerini
Yerle bir edecek,
Paramparça edecektir.
İşte bu sebeple
açıklarda ki o sâkin sulara yüzdürerek gemilerini
Bir vakit dinene
kadar fırtına, bekletirler orada gemilerini!
İşte bu anlattığım
gemiler misali;
Sizlerde kendinize
ait olmayan
O fırtınalardan
uzaklaşın
Ve sâkin sessiz
yerlerde demirleyin!
Yâni ben de sizlere
demek istiyorum ki
Bir takım guruplar,
Bir takım hizipler,
Bir takım partiler,
Bir takım kuruluşlar,
Bir takım tarikat
cemaatler şirketler,
Bir takım insanlar,
Bir takım politikacılar;
O mukaddes kutsal
sözleri kendi hırsızlıklarına
O Kendi cinayetlerine
kılıf olarak kullananlar,
Kendilerini
peygamberler kadar temiz göstermeye çalışan
O kralcıklara
kanarak;
O size ait olmayan
O Günahkâr savaşlara
fırtınalara girmeyin artık,
Çünkü o savaşlarda
Tüm insanoğlu
birbirini avlarken vahşice;
Onlar ise;
zenginliklerine zenginlik,
Saltanatlarına
saltanat katmaya devam edeceklerdir.
Sizleri sâdece
harcanabilir bir piyon olarak kullanıyorlar,
‘’Atı alan Üsküdar’ı
geçiyor’’,
Aklınızı
zihinlerinizi onlar yönlendiriyor,
Aklınızı başınıza
alın da bilge bir insan gibi düşünmeye
Ve lütfen tüm
bunların da farkına varın artık!
Ey aziz Rab bu nasıl
bir büyüdür ki
Kendilerine ait
olmayan savaşlardan kurtulamıyor bu zavallılar!
☆☆☆
Deniz fenerleri gibidir
erdemli insanlar…
Kendi denizlerinde;
Kimilerinin merhamet
gemisi batar,
Kimilerinin adalet
duygusu,
Kimilerinin vefası,
Kimilerinin ise
vicdan duygusu batar,
Kimilerinin irfanı
anlayışı,
Kimilerinin hüneri,
Kimilerinin ise
hikmeti batar ne acıdır ki,
Cenneti cehennemi
batar kimilerinin de!
Benim ise;
Sevda gemim
O kendi denizim de
öğle bir demir attı ki
Hiç sormayın,
Ne onu oradan gemiye
çekesim var bu aralar
Ne de çekmeyesim!
Şu çılgınca bir hızla
ilerleyen
Şu Metropol
yaşantısında;
Aşkı,
Sevdayı,
Hiçbir özelliğinden
soyunmamış olarak;
O Erdemli kalabilmeyi
yaşamak ise
Hem keyifli
Hem de bir o
kadar
Çok ama çok zor
olmaya başlamıştır artık!
Erdemli insanı deniz
fenerine benzetirsek eğer,
Bu modern hızlı çağda,
Deniz fenerleri
bulmak da
Bir hayli zorlaştı
öğle değil mi?
Çünkü
Deniz fenerlerinin
kılığına girmiş nice hırsız var ki
Onların kılavuzluğun
da
Bırakın yolunuzu
bulmayı;
Gemiyi de
Denizi de
Ve hatta kendinizi
bile kaybedebilirsiniz!
Böyle çılgınca sürat
yapan bir çağda
Hem kılavuz olmak
Ve hem de deniz
feneri olup da
O en şiddetli
dalgalara
O en şiddetli
fırtınalara göğüs germek
Çok ama çok zor bir
iştir.
İşte bu modern çağda
Erdemli kalabilmek
böyle bir şey!
Haydi,
Kolay gelsin size.
☆☆☆
İyi, kötü ve çirkinin
savaşı…
Savaş mı?
Canı acımasın diyerek
O bir saç telinin
çekilip kopartılmasına bile
Rıza göstermeyeceğin
Ve o üzerlerine
sevgiyle titrediğin
O sevdiklerinin her
an ne vakit bir mermiyle,
Bir şarapnel
parçasıyla,
Kirli düşman
ellerinin arasında ölmek İhtimalinin
Çok yüksek olduğu o
korkunç gerçeğe
Dönüşmüş bir
kâbustur; savaş!
Savaş mı?
Günler,
Aylar,
Mevsimler
Ve hatta yıllarca her
an
Ve her gün açlık
susuzluk çekerek,
Pislik içerisin de;
Esaret mi? o ne
olduğu belli olmaz!
Zafer mi? o ne olduğu
belli olmaz
O vahşetin içerisinde
yaşamayı;
Sürüklemektir bir leş
torbasını günlerce çölde!
Sürüklemek gibidir
bir leş dolu torbasını
Aylarca çölün orta
yerinde, işte sana al savaş dediğin budur!
Bir cesedi
sürükleyerek
Mezara taşımak
gibidir tek başına savaş.
Ne yâni bunu mu
tercih ediyorsunuz!
Bir pislik torbası
hâline gelmek midir onur!
Hayır, hayır, onur ve
hürriyetin mânası;
Âdil olan yasalarca
yaşamak ve yaşatmaktır!
Oysaki böyle onursuz
bir kalabalığın savaşı;
Sâdece bir pislik
torbası Değil de ya nedir!
Elbette ki gerekli
zamanlarda
Savaş kaçınılmaz
olduğunda ise
Sevdiklerini korumak
için yapılabilir savaş;
Fakat
Daha önce de dediğim
gibi
Böyle onursuz bir
kalabalığın istediği
Sâdece para uğruna
savaştır,
O da sâdece bir
pislik torbasından başka bir şey değildir.
İşte savaş budur.
Başka ne
bekliyorsunuz ki
Ey katil insanlar
sizler isteyerek savaşı savaştan!
Geçer mi?
Her şey güzel olur mu
diye düşünüyorsan eğer,
Ben sana cevabını
vereyim, şöyle ki;
Savaşı sizler
istediniz zâten!
O geçmişten bugüne
sizlere miras kalan
Ve o yapmış olduğunuz
her bir tahrik,
Her bir cinayet,
Her bir kötü çirkin
karar,
Ve her bir yalanınız,
Ve her bir
hırsızlığınız,
Ve her bir kibriniz,
İşte nihayetinde
sizlerin o birbirinize olan güven duygularını; hem körleştirerek hem de zamanla
da yok etmiştir.
Ve daha sonrasın da
ise;
Sevgi bağlarınız
ortadan kalkıp uçup gitmiştir.
Çünkü
Güven duygusunun
öldüğü
Ve hiç olmadığı bir
yerde
Sevgi denen o aziz
duyguda durmazdı zâten!
Sonuçta ne mi oldu;
Savaş ve kederden
başka
Ne olabileceğini
zannetmiştiniz ki!
Ben de;
Tüm bu dünya
manzarasının savaşlarını seyredince,
Birden bire ümidimin
yaralandığını fark ettim
Ve diyorum ki kendi kendime;
Böyle bir dünyaya mı
getireyim çocuklarımı!
Bile-bile o
çocuklarımı böyle bir dünyaya getirdiğimi düşünerek dedim ki kendime;
Nasıl onlara
açıklarım,
Ne derim sonra ben
onlara bakarak o mâsum yüzlerine,
Ya bana derlerse
babacığım bizi neden böyle kirli bir dünyaya
Bildiğin halde
gelmemize sebep oldun ki!
Ve birden ümidimi
toparlayarak dedim ki yine kendi kendime;
Evet, evet,
Tamda işte böyle bir
dünyaya getirerek çocuklarımı,
Bir iyilik kahramanı
olarak, bilge erdemli yetiştirerek onları,
Salmalıyım şu
cinayetler dolu dünyaya ki
Çoğalsın kuvvetlensin
benim çocuklarım ile beraber
O iyi yürekli
insanların çocukları da!
Ve sonrasında ise;
tüketsinler tüm o kötülükleri defederek dünyadan çocuklarım. Hoş geldiniz
çocuklar,
Hoş geldiniz, bilge erdemli
kahraman çocuklar!
☆☆☆
Güvenmek mi?
Mâsum veya hak
yolcusu olan bir insanı;
İntihara sürükleyen
sebeplerin faillerinin
Birer kâtil olarak
anılmaları ne kadar doğru ise;
Mâsum veya hak
yolcusu olan bir insana;
Mobbing terörü
uygulanması da bir o kadar
En dehşet
cinayetlerden bir tanesidir!
Her ne olur ise olsun
Bilmelisiniz ki
Her bir şey sizlerin
gördüğü,
Sizlerin duyduğu,
Ve sizlerin okuduğu
gibi olmayabilir!
Mutlaka araştırın
Çünkü
Bu sihirbazların
dünyasında yaşar olduk artık
Ve her an neler
olacağını
Anlamak imkânsızlaştı
artık!
Aklı olana bir işaret
yetmez mi?
Hiçbir intihara,
Hiçbir neşeye,
Hiçbir kederli tavra
Ve hiçbir gözyaşına
inanmıyorum artık!
Çünkü
Bir neşenin arkasında
onca keder,
Bir neşeli görünen
insanın arkasında onca gam,
Bir kederin arkasında
onca dalga dümen
Vur patlasın çal
oynasın!
Bir gözyaşının
arkasında onca hile
Ve bir intiharın arka
perdesinin ardında ise;
Onca kirli çamaşır,
Onca cinayet,
Onca kâtil
Onca dalga dümen
yüzüp raks ediyorken,
Onca büyücü ifrit
cirit oynuyorlarken,
Acaba Benim bu
insanlara
Nasıl güvenmemi
bekleyebilirsiniz ki!
Güvenmek mi?
Peki, kime!
☆☆☆
Fırtınalara karşı, aşk ve
bilgelik…
Dünya hayatının
O en öfkeli kızgın
günlerin de;
Sevgiyi
Ve aşkı yaşamak
Oysaki ne büyük bir
maceradır bir bilsen!
Birçok insanoğlu
İşte bu maceradan
Daha ne kadar çok
uzaklaşır bilemem
Fakat
Üç beş macera düşkünü
Şu dünya hayatının
Şu en öfkeli kızgın
zamanlarında
Şu tüm kavgalara
savaşlara inat
Hem sevişiyorlar,
Hem fikir üretiyorlar
Ve hem de
Aşkı yaşıyorlar hiç
de usanmadan.
Yaşayacaksan eğer;
Dâvanı da,
Kavgalarını da,
Aşkını da,
Sevgini de
Hep birlik de iç-içe
yaşayacaksın,
Yoksa bu dünyanın;
Ne fırtınaları tükenir,
Nede savaşlarının da
bir son bulacağı meçhul
Ve hatta
Belki de imkânsız!
Evet,
Öğleyse şu dünyanın
kavgalarına,
Savaşlarına inat;
Sevişeceksin,
Fikir üreteceksin,
Dostluk kuracaksın,
İyilikleri
yayacaksın,
Aşkı dolu-dolu
yaşayacaksın.
Çünkü
Sevişmek, bilgelik ve
aşk;
Öğle bir kudrettir ki
Şu dünyanın
Karanlık
fırtınalarına karşı
Ancak
İşte o Aşkın ve
bilgeliğin yardımlarıyla
Aydınlanabilir,
Fırtınalara karşı
Sıkıca durabilir
Ve ancak
İşte o fırtınalardan
onlarla kurtulabilirsin.
Haydi, sana kolay
gelsin,
Selametle.
☆☆☆
Yeniden başlamak gerek
bâzen…
Mâdem ki geriye
dönüşün
Mümkün değil şu
zamanda
Düzeltebilmek için
hatalarını;
O halde geçmişten
Dersler çıkartarak
ibret almak gerekli
Bakarak önünde ki zamâna!
Kulağına küpe olsun
diye
Bu sözlerimi
Alarak taksan,
Hiç de fena etmiş
olmayacaksın doğrusu.
Akrep,
Yelkovan,
Nabız, hasta, mahkûm,
sürgün, bıçak, kan, bir bardak su,
Kalp atışları, ateş,
barut, kül, yanık, savaş, silah, kibir;
Oysaki ne kadar da basit
söyleniyorlar öğle değil mi kelimeler!
Gelin bir de siz
O kelimelerin altında
kalmış ezilen insanlara sorun!
Mâdem ki geriye
dönüşün
Mümkün değil şu
zamanda
Düzeltebilmek için
hatalarını;
O halde geçmişten
Dersler çıkartarak
ibret almak gerekli
Bakarak önünde ki
zamâna!
☆☆☆
Paylaşınca güzelleşir
hayat…
Korkuların
pençesinde;
Kan gölüne gömülen
hayatlar,
Geçici heveslerin
saadetinde;
Katledilen ömürler,
bak etrafına göreceksin sende
Tüm bu olup
bitenleri…
Ve insanları
birleştiren
O aynı sevinçlere
sevinmek,
İnsanları buluşturan
O aynı kederlere
beraber hüzünlenmek gerekiyor aslında
Dağılsın diye tüm
kederleri insanlığın, yapmalı bunu.
Fakat
İnsanlar artık
diyorlar ki;
Artık ne o bizlerin
kederi
Bir başkalarının
kederi olamıyorken
Ve ne de o bir
başkalarının mutluluğu da
Bizim mutluluğumuz
olmaktan çıkmıştır artık.
Kimseler kimselerin
dertlerini paylaşmıyor artık,
Paylaşsalar bile;
O Kimseler kimselerin
kederlerini iyilik olsun diye değil,
Mutlaka nankör bir
menfaat uğruna paylaşıyorlar.
Ah işte bu da ayrı
bir kederdir!
Oysaki
Kederleri de,
saadetleri de içten samimi olarak paylaşınca
Çıkıyor ortak ve
yıkılmaz bir saadet kudreti.
Ancak bileği pazısı
devrilmeyecekse bir ailenin, bir milletin;
İşte o samimi bir
sevgi bağıyla
Ve o samimi bir
paylaşım hamlesiyle mümkün olacaktır.
☆☆☆
Neyi kaybettiğini hatırla…
Gerçekte ancak neyi
kaybettiklerini hatırlayanlar,
Zafere bir adım daha
yaklaşmışlar demektir!
Ne büyük bir kederdir
ki
Ne o küçük sahte
gâlibiyetler de
Ve ne de o büyük
yenilgilerde;
Neyi kaybettiğinizi
hâlen
Hatırlayamıyorsunuz!
Hatırlayabilseydiniz
eğer; Onu bularak yeniden
Kazanmaya başlardınız
en azizinden kutlu zaferleri!
Mesela;
İnsanlık lisânını,
Erdemi, cömertliği, sıcacık dostlukları,
Adaleti, Dürüstlüğü,
aşkın gerçekte kime ait olduğunu mesela!
Dedim ya; Gerçekte
ancak neyi kaybettiklerini hatırlayanlar,
Zafere bir adım daha
yaklaşmışlar demektir!
Sonnet… Nafiz coşkun
Yalan mı?
Bugünlerde, nasılsın
diyenlere cevaben;
İyi bir insan olmaya
Çalışıyorum, diyorum!
Yalan mı yâni,
Böyle bir dünyada
Milyonlarca mazlum
Acılar içerisindeyken
Ben ya da sen nasıl
iyi olabiliriz ki
Ancak
İyi olabilmemiz için;
Kalbimizle beraber o
iyilik elimizin
O yardıma ihtiyacı
olan varlıkların
Üzerinde olması
gerekmiyor mu?
Yalan mı yâni!
Sonnet… Nafiz coşkun
Savaşlar tükenir mi?
Ülkeler kudretlenmek
Ve kendilerini
korumak amacıyla savaşırlar!
Peki,
Ya sonrası;
Bakınız o kudretlenen
Ve hatta
O tüm dünyaya
hükmedecek
Üstün kudrete
erişebilen ülkeler bile,
O üstün kudrete
eriştikten sonrasında bile
Asla bir son
vermezler savaşlara!
Çünkü
Bu defada
O kazandıkları üstün
kudreti kaybetmemek için
Sürdürürler
savaşlarını.
Kendilerince herkesin
haklı tarafları vardır elbet de
Fakat
O her haklıyım diyen
her bir taraf;
Birbirlerini
boğazlıyor ne deliliktir oysaki!
Sizin de bildiğiniz
üzere
O hiç kimseler
vazgeçmeyecekler savaşmaktan,
İnanmayın barış
antlaşmalarına,
Tükenmeyecek çünkü
Kibirleri ve azgın
hırsları insanoğlunun!
Tâ ki bir melek
kıyamet çığlığını koparana dek,
Sürecek O
insanoğlunun tanrı olmak arzusu!
Ah, insanoğlu;
Ne de çabuk unuttu
oysaki bir damla kan ve su olduğunu!
☆☆☆
Umutlar ve kâbuslar…
Çocuktum
Ve ben kâbusları
sâdece;
Rüyalarda var
zannederdim
Oysaki
Şimdi o hiç
tükenmeyen
Kâbusların her an,
Her bir yerde
yaşandığına
Şahit olmak ne de
büyük bir
Keder veriyor bana.
Evet, İşte ben
Ve sizler;
Uykusuz olarak
O kâbuslar ile dolu
bir dünyanın
Kederli hayatını
seyrediyoruz.
Trajedi dram
ödüllerini vermeli dünyaya,
Vahşet ödüllerini ise
insanoğluna vermeli oysaki!
Bir Labirentin
içerisinde gibiyim bugünlerde,
Umutlarım ise;
Kum tâneleri kadar
dağınık,
Sonbahar yaprakları
kadar solgunlaştı.
Ölüm mü? Ölüm ise;
O kum tâneciklerini
Ve o solgun
yaprakları
Rüzgârların ellerine
vermek üzeredir,
Peki, sen, insanoğlu;
yaratıcının huzuruna
O vahşi savaşların
ile mi çıkmayı planlıyorsun!
☆☆☆
Dövüşmek mi? sevişmek mi?
Dövüşmek mi?
Tutulmazlar ki
kalemlerin
Ve o dillerin beli
ellerince
O iyi yürekli
süvariler tarafından!
Tutulmayınca da düşman
ederler sevenleri sevdiklerine!
Komşuyu komşuya
düşman ederler,
Dostu ahbabı
birbirlerine düşman ederler,
Anneyi babaya,
Babayı anneye düşman
ederler,
Kardeşleri
kardeşlerine öldürtürler,
Babaların ellerine
verirler
Mâsum çocukların
boğazlarını sıksın öldürene dek diye,
Birde tüm bu
cinayetlere
Haklı bir gerekçe
fetva çıkarttırırlar
O kendilerini
tanrılarının sözcüsü
Avukatı zanneden
kâtillerin ellerince;
Tutulamayınca o arsız
kalemlerin
Ve o arsız dillerin
beli erdemli süvariler tarafından,
İşte böyle deliler
yurduna dönüyor dünya!
Onların tanrılarını
bilmem ama
Rab ilah Allah’ın
avukata sözcüye ihtiyacı olmadığını bilirim!
Onca savaşın
içerisinde;
Peki ya sevişmek!
Sevişmek mi?
Işıkları yanar
tutuşur camların,
Işıkları kararır
odaların,
İnce zarif tül yüzlü
perdelerden
Sızar cilveleri ay
ışığının,
Peki, şimdi kim çeker
ellerini teninin üzerinden sevgilinin
Ve kim usanır
çekmekten ellerini
O güzel yüzlerinden
çocuklarının!
Ah kim usanır ki
O erdemli dostların
ahbapların güzel sohbetlerinden!
İşte tamda şimdi
kararınızı verin artık
Ya sevgiyi sevişmeyi
erdemlice tahrik edeceksiniz
Veya da dostlukların,
kardeşliklerin,
Barışın tükenerek
yerlerine;
Savaşların gelmesi
için tahriklerde bulunanlara
Sizlerde destek
vermeye devam edeceksiniz!
Evet, cevabınız
nedir,
Fakat cevaplarınızı
bize söylemeyin boşuna artık
Çünkü
Bizler savaşı
istemiyoruz derken bile sizler;
Kim bilir o
hayallerinizde bile kaç kişinin idam
Fermanlarını vahşice
hazırlıyorsunuzdur!
Yalan söylüyorsunuz!
İnsanoğlunun birçoğunun
yalancı ve riyakâr olduğunu,
İblisin memesinden
süt emdiği gerçeğini
Sizlerde beninim
kadar çok iyi biliyorsunuz!
Peki, var mı aranızda
saflarını değiştirmek isteyen;
Cehennem korkusuyla
vazgeçtiyseniz eğer
O yapmak istediğiniz
cinayetlerden;
O halde derim ki ben
de
Ne kutsal bir
korkuymuş meğerse cehennem,
İyi ki varsın o
zaman,
İyi ki varsın ey
kutsal cehennem!
☆☆☆
İnsanlık onuru…
Unutma ki
Aslında,
Gerçekte o en aziz
kudret;
Onu faydalı olarak
kullanabilmektedir!
Kimsin sen!
Ve ne olmak
istiyorsun!
Bu sorunun cevabını
gerçekte bulduğuna emin olduğunda,
Eline geçen o tüm
kuvvet ve kudretini;
Sağlıklı hikmetli bir
biçimde
Hem ideallerin için
Ve hem de
Erdemli bir karaktere
Sahip olabilmek için
kullanmalısın!
İşte insanlık onuru
da budur gerçekte.
Sonnet… Nafiz
coşkun
Korsan gemisi
kadarız…
Ben mi?
Karların, ayazların
dövdüğü,
Şehrin o kaba
gürültülerinin seyredildiği,
Yağmurların yuduğu yıkadığı,
İşte o kaldırımlarda
pişmiş bir kelimeyim ki ben;
Dünyaya hapsolmuş
çıkmak isteyen,
Görünmez duvarların
içerisinde kalmış gibi,
Aramıza görünmez
duvarlar örülmüş gibi!
Ben mi?
Biraz daha ormana,
denize,
Biraz daha oksijene,
temiz havaya,
Biraz daha güneşe,
dostluğa, yalansızlığa,
Biraz daha çok
sağlığa,
Güzel ve içten
getirilen sözlere hasret kalarak
Seyrediyorum dünya
gezegenimizin insanlarını.
Bakınız;
Her insan kendi
hapishanesini var ediyor,
Her insan kendi
gözlerini kendisi kendi elleriyle körleştiriyor.
Bakalım bu nereye
kadar devam edecek,
Her bir yanı çatlamış
ahşap bir korsan gemisi kadarız
Ve okyanusun tam da
ortasında yüzer gibi,
Gıcırtılar
eksilmiyor, ha parçalandı ha parçalanmak üzere
Şu üzerinde seyahat
etmiş olduğumuz dünya gemimiz!
Ben mi?
Herkes kadar ben de o
kırık dökük geminin içerisindeyim,
E Mecbur!
☆☆☆
Kırılan umutlarımız ne
olacak…
Korkar neşeli cömert
mutlu olmamızdan iblisler,
Bir aşk şenliği varsa
eğer;
O şenliği iyi yapmalı
ki
Korksun iblisler ebediyen,
Kessin ümidi
bizlerden.
Çok keder hasret
çekenler midir acaba
O çok gülenler!
Yoksa çok keder
hasret çeken bilgeler midir acaba
Kendilerinden emin
O Dik duruşlarıyla
kapatmaya çalışarak acılarını!
Peki, ya o kırılan
hassas buzdan camlar;
Tedavi edebilecek
misiniz acaba
O kırdığınız
umutlarımızı
O kırdığınız
kalplerimizi, Bir hiç uğruna, hem de bir hiç uğruna!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Deniz feneri tadında bir
yazı…
Modern zamanlarda
Metropollerde yaşamak
zordur,
Büyük bir mücadele
ister yaşamak,
Deniz feneri kadar
aydınlatıcı bir bilge bulmak gerekir
Ve Metropollerde de
ancak
Deniz feneri
olabilecek kimseler ise;
O İyi yürekli erdemli
bilge
Ve cesur şairlerdir
aslında!
Peki, bir şair olarak
Deniz feneri tadında
bir yazı
Alalım kalemi
birlikte olmaz mı? şöyle ki;
Düşünün ki
Şu tüm dünya
insanlığı barışa girmiş olsa,
Savaşlar top yekûn
tükenip bir son bulsa,
Toprakların ülkelerin
coğrafi sınırları ortadan kaldırılsa,
Tek bir bayrak
altında toplanılsa,
Irkçılıkta kinde
tamamen yok edilip gömülseydi yokluğa;
Eğer o
mezarlarındakiler
Utanırlar mıydı acaba
O bir vakit o
zamanlar
Yaptıkları onca
haksız savaş uğruna,
Değmezmiş onca çileye
kedere yaptıklarımız derler miydi ki!
Kim yaslayarak başını
ağlayacak samimi duygular ile
Başka bir ülkenin
insanların mezarlarının taşlarına
Pişmanlıktan haksız
yere birbirimizi öldürdük diye!
Neden olmasın!
☆☆☆
Tarihe bir not düştüm…
Geçmiş;
Dün
Ve
Bugün
Yapılan
Tüm
Hataların
Toplamıdır!
Yarın
Olabilecek
Çılgınlıklara
Ve savaşlara
Şimdiden
Hazırlanın!
Sonnet… Nafiz coşkun
İnsan ve ilkbahar…
Mevsimlerin ilkbaharı
olduğu kadar;
İnsanlarında bir
ilkbaharı olabilmeli,
Nasıl ki ilkbaharda
tomurcuklanan,
Renklenen, yeşeren,
güzel kokular veren,
Canlanan açan bir
tabiat görüyor isek,
İnsanlarda aynen o
ilkbaharlar kadar
Canlanabilmeli,
yeşerebilmeli, renklenebilmeli,
Meyveler verebilmeli,
güzel kokular sunabilmeli.
Peki, ya nasıl
insanın meyveler vermesi,
Canlanması,
renklenmesi, tüm bunlar nasıl olur,
Ben sizlere
söyleyeyim, şöyle ki; Güzel merhametli sözleriyle,
Güzel ahlakıyla,
erdemliliğiyle, sağlıklı âdil yaşamasıyla,
Cömertliğiyle,
sanatıyla, bilgeliğiyle, neşesiyle, dostluklarıyla
İnsan denen varlık da
böyle ilkbahar gibi açmalı değil mi?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Kader kalemi…
Ah sevgili kader,
Sana aşk olsun,
O elinde ki silgiyle
Sil artık
Hayatımda ki
O tüm güz
mevsimlerini,
Zemherileri,
Ayazları da sil
lütfen,
Ve Sonra ise;
Başla yazmaya,
çizmeye,
Başla boyamaya artık
O ilkbaharlarımı
Sere-serpe tüm
ufuklarıma
Boylu boyunca
hayatıma artık…
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Başınızın belasıdır cehalet ve
anlayışsızlık…
Antik Bâbil’in
nehirleri gibi
Akıp gider kanları
düşmanın
Fakat
Çıkarmayın ki
aklınızdan şunu da;
Başınıza ne felaket
bela geliyor ise
Biliniz ki ya
aptallığınızdan,
Anlayışınızın kıt
olmasından
Veya da geçmişten,
O Daha dün yaşanmış
Olaylardan
musibetlerden bile
Faydalı ibretlik
dersler
Çıkartamadığınızdan dolayıdır!
Her ne geliyor ise
İşte bu sebepler ile
geliyor başınıza!
Sonnet…
Nafiz coşkun
☆☆☆
Kanlı kirli yatak
gaflet uykusu…
Hikmet, bilgelik,
yüksek anlayış kalp gözüdür!
Bir ülkede
Ne zaman ki Âdil bir
fikir insanı,
Yazar, şair, düşünür
ve sanat insanı;
Susturulmaya başlanır
ise
Anlayın ki artık
O ülkenin halkı
Kâbuslar ile dolu
karanlık bir uykuya
Yatırılmak isteniyor
demektir!
Sakın uyumayın,
Eğer ola ki bir
gaflete kapılır da uyursanız;
Mutlaka sizi
uyandırmak isteyenlerin
Sözlerine kulak
vermeyi ihmal etmeyin!
Kalp gözlerinizi açık
tutmayı ihmal etmeyin sakın!
Sonnet…
Nafiz coşkun
☆☆☆
Savaş mirası ve
cinnet…
Topyekûn
Rotalar ne gün
Savaştan geriye
çekilir ki acaba!
Peki,
Şu insanoğlu miras
diye;
Acaba neden gelecek
nesillere
Vahşi bir savaş
nasihat eder ki bilmem.
Bu nasıl bir
cinnettir ki
Gelecek nesillerine
Miras diyerek
Kavga ve savaşı
vasiyet eden insanoğlunu
Anlamak hiç kolay
değil! Ya gerçekten delirdiler veya da
Galiba cinnetin tam
merkezinde dans ediyor olmalılar,
Çünkü başka bir
açıklaması olamaz!
Sonnet…
Nafiz coşkun
☆☆☆
Yaşanılabilir bilir bir yer
neresidir ki…
Acaba hangi ülkenin
Uzak kıyılarına
Demir atmak gerekiyor
ki
Şu kederlerden
sıyrılıp da
Kurtuluruz bilmem ki!
Acaba her insan
Her yerde
O her ülkenin deniz
kıyısı şehirlerinde
Aynı mıdır ki
Gitseydik eğer
Buralardan daha
farklı
Daha güzel Daha cana
yakın bulabilir miydik ki insanları!
Oysaki iyi dostların
olmadığı kendi doğup büyüdüğün
Memleketler bile
olsa; orası kederli bir gurbete dönüşüyor.
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
Birbirimizi anlayabiliyor
muyuz?
Adalet ve hürriyet
bayrağı, Dostluk muhabbetleri,
Komşuluk
dayanışmaları, kelimeler, Sevişmek, cömertlik,
Hüzünlenmek,
gülümsemek, sağlık, vicdan muhasebesi,
Bilgelik, erdem,
irfan, cennet arzusu, cehennem korkusu,
Sevgi ve aşk
hislerini doyasıya yaşamak sağlıklıca;
Bir halkın olmaz ise
olmazlarıdır işte tüm bunlar!
Eğer ki bunlardan bir
tanesi
O ülkeyi yönetenlerin
Her hangi birisinde
eksik ise;
Hiç durmasın ayrılsın
oradan,
Çünkü halkının
işlerini daha iyi yapabilmek için,
Halkın duygularını
anlayamayanlar,
O halkada lâyıkıyla
hizmet edemezler,
Hizmet etmek şöyle
dursun, zulüm bile yapmaya başlarlar!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Gitmeler…
Herkes gidiyor
birbirinden farkında mısınız?
Büyüyor sevgisizlik
marazı içerisinde her bir insanın,
Uzaklara gidiyor
kalpleri yoksullaşarak insanların birbirlerine,
Dur, gitme diyemiyor
kimseler birbirinin gözlerinin
Bakıp-bakıp ta
içerisine!
Denizi hep
sevmişimdir,
Hem de çok
sevmişimdir denizi ben,
Tâ ki görüp de
içeride batana kadar gözlerinin.
Gökyüzünü hep
sevmişimdir,
Hem de çok
sevmişimdir gökyüzünü ben,
Tâ ki görüp de
içerisinde kaybolana kadar gözlerinin.
Gitmeye kararlıysa
bir insan eğer,
Susmaya kararlıysa
bir insan eğer,
Kim değiştirebilir ki
fikirlerini, Aşk mı?
Kim durdurabilir ki
karşısında durup da gitmek isteyenin.
Herkes gidiyor
birbirinden farkında mısınız?
Büyüyor kocaman
sevgisizlik marazı içerisinde her bir insanın.
Sustukça kanar oysa
sözleri her bir gidenin ardından bakanın.
Bulanıyor, O her bir
gidenin ardından bulanıyor hayat
Çünkü derin ve acıtan
yaraları vardır gitmelerin,
Geride kalanlar içinde
derin ve acıtan yaraları vardır gitmelerin.
Aşk mı?
Allah’ın adına yemin
ederim ki
Aşk denen varlık çok
kutsal elbette,
Aşk mı?
Kalbime dokunabilir
misin? Dokun o zaman haydi,
Bak ben gitmedim
senden asla, haydi, susma sende artık bana,
Bak ben gitmedim
senden asla.
Kanadı yine
yaralar…
İnsanlar
birbirlerinin yaralarını kanatmak için mi varlar acaba!
Kulağımda küfür gibi
yankılanır ihanetin her bir şamarı,
Aslında ölmek
kurtulmaktır kederlerden,
Kalıpta bin kederini
öpmeye ne gerek var ki dünyanın.
En yakın dostun kim
kalır ki intikamdan başka şu dünyada
Sorarım sana!
Haydi, söyle bana,
Haydi, söyle bana
susma.
Oysaki insanı;
En çokta sevdikleri
yaralarmış,
Korkmam bilirim,
Canı sadece Allah
alır, Allah öldürür kulunu bilirim.
Mutluyum,
Çünkü
Ölmek diye bir
vatanım,
Allah adında aziz bir
sahibim var bilirim.
Öp, öp dudaklarımı
yağmur tânecikleri,
O çok sevdiğim
papatyalar ile kır çiçekleri serpilerek üzerime
Ve ölüm şiirini
okurken kuşlar,
Bu geriye dönülmesi
mümkün olmayan dünyadan,
Bir gemi kalkıyor
usulca, görebiliyor musun sende beni,
Sana gelmek güzel
olacaktır
Aç kapılarını sevgine
acıktım ben.
Ölmek mi?
Ölmek; mutlu
yaşamaktır aslında biliyor olmalısın.
Yaralanmak mı?
Yaralanmak ise;
sadece bu dünyada yaşamanın bir diğer adıdır.
Uzat da öpeyim elini,
Uzat bana uzat ne
olursun sevgilim elini,
Ben hiçbir varlığın
elinden öpmem bilirsin,
Küstahlık değildir
yanlış anlama bunu,
Çünkü acımasız birer
kâtilden farkı kalmadı insanların artık.
Sana ben,
Endişe duymadan o kumru
kuşlarının üzerinde raks ettiği
O enfes kokan kır
çiçeklerinin kokularını getiriyorum,
Sana ben
ilkbaharlarımla geliyorum,
Onu ben hep içerimde
sakladım senin için
Ki kalbimde sana
duyduğum
O aziz aşktan başka
hiçbir şeyim biliyorsun ki yok.
Uzat,
Uzat ellerini de
öpeyim.
Kalbim acıyor,
Senden uzaklarda
aldığım her bir nefeste acıyor kalbim.
Yaşamak mı? Ölmek
için yaşıyoruz.
Ölmek mi? Yaşamak
için ölüyoruz.
Her gün o benden
çalınmış olan mutluluklarımı
Yaşamak için sana
geliyorum.
Yaralanmak mı?
Yaralanmakmış oysaki
dünyada yaşamak biliyorsun,
Ben iyileşmek için
sana geliyorum,
Aç kapılarını sevgine
acıktım,
Susadım sevgine aç
kapılarını,
Hani belki merak
edersin, ben yine de söyleyeyim;
Cüzdanımda hiç para
yoktu yazdığım
Şu müsvedde kâğıda bu
şiirden başka!
Haklısın!
Beş parasız bir şairi
ne yapacaksın,
Cümle bedava, aşk
bedava, yağmur bedava, denizler bedava.
Yalnızlık cam kırığı…
Birbirlerinin o
derinlerde kalmış güzel taraflarını
Göremiyor
keşfedemiyor insanlar.
Yalnızlığa hapsediyoruz
kendimizi,
Kimsesizliğe mahkûm
ediyoruz birbirimizi kendi ellerimizle.
Ruhlarımızın
üzerlerine devriliyor
O acıtan kederli
cümleleri insanların,
Şehrin insanlarının
buzdan sureti üşütüyor
Severek her bakmak
istediğimiz de
Birbirimizin yüzlerine
Ve artık bakmaktan
ürkmeye başlıyoruz böylece
Birbirimizin o acıtan
yüzlerine.
Bir pislikmiş gibi;
Birbirimizi kendi
içerlerimizden kovalıyor süpürüyoruz,
Söküp alıyoruz
birbirimizden kendimizi,
Kendimizi savurup
fırlatıp atıyoruz uzaklara birbirimizden,
Körebe oynuyoruz
şehirlerde birbirimize karşı,
Oysaki soğuk
ellerinden tanıyorum ben yalnızlığını insanın,
Dik durmaya çabalıyor
insan,
İyiyim demeye
çabalıyor insan,
Henüz daha yıkılmadım
demek ister gibi.
Oysaki ıssız ve
acıtan bir yalnızlığı giyinmiştir artık o.
Saklambaçlar şehrinde
her bir insan
Severek veya
sevmeyerek
Katılmak zorundadır
saklambaç oyununa.
Bu oyunda kimileri
körebe,
Kimileri de saklanan
oluyor
Ve böylece kendi
elleriyle bağlayarak kendi gözlerini,
Kendisine yapıyor
ancak dünyasını karanlık.
Böylelikle
kaybolurlar birbirlerinden birer-birer insanlar
O cam kırıkları
yolların üzerlerinde.
İnsanlar mı?
İnsanlar; Acıtırlar
birbirlerini her an,
Her vakit acıtırlar
birbirlerini insanlar.
Bakarken
birbirlerinin yüzlerine
Acıtırlar
birbirlerini insanlar kan revan içinde.
Cam kırıkları
odalarında insanların,
İnsanların
ağızlarında cam kırıkları,
Sokaklarında karanlık
kirli yolları,
Yollarında cam
kırıkları insanların yalınayak,
Başı çıplak yağmurlar
cam kırıkları yağar,
Ve içerlerinde o hep
ıssızlığa terk edilmiş kavuşmalarıyla,
İşte bu şehirlerin
insanlarında iyilik adına
Yine de bir umut
beslemekteyim içerimde,
Peki ya sen;
Yani ta şuramda, sol
yanımda bir umut beslemekteyim ben,
Peki ya sen;
Kalbimin içerisinde
beslemekteyim umudumu ben.
Peki ya sen;
Haydi, kır sende
artık o esaret zincirlerini de,
Çık o cam kırığı dolu
yollardan da,
Başla yeniden
sevmelerine,
Başla yeniden
paylaşmalarına sevgini
Ve dostluğunu başla
yeniden paylaşmaya olmaz mı?
İncir kendi ağacından aldığını
verir…
O bir zamanlar
erdemli, adaletli bir hayatı terk edip kendi var etmeye çalıştığınız
varlıkların pençeleri ruhlarınıza, bedenlerinize geçmeye başlıyor. O kendi var
ettiğiniz canavarlar kimlerdi biliyor musunuz? Onlar erdemsizce bir yaşamın
hayâl kırıklıklarıydı. Erdemsizce bir hayatın içerisinde arkanı kollamalısın
çünkü her an hançeri vurabilirler sana. Erdemsizce bir ortamda, erdemsizce bir
hayatta gerçek iyi bir dostluk, gerçek iyi bir sevgili bulabilmek imkânsızdır.
Bir Türk atasözü der ki ‘’Ne ekerseniz onu biçersiniz’’ bu değiş tam da yerini
buldu öğle değil mi?
Atalar bâzen doğru
söylüyor olsalar bile, fakat bu canavar tohumları kimlerin peki! O güzel
sözleri söyleyen o bâzı atalarımıza ait olan bu canavar insan tohumları
kimlerin peki!
Şikâyet, şikâyet,
şikâyet! Şikâyet ediyorlar ha bire! Ektiğiniz kendi tohumlarınızdan mı şikâyet
ediyorsunuz! Oysaki incir çekirdeğinden zakkum büyümez! Oysaki incir kendi
ağacından aldığını verir! Asıl sen şikâyet etmek yerine kendi nesillerinden,
git de kendinin bir muhasebesini bir yap, tohumlar senin tohumların,
hatırlarsan unutma ki zakkumdan incir çıkmaz! Bunu demiştim yine sana ben.
Anlatabiliyor muyum?
Ben hiçbir elma
ağacının kendisine ait olan bir elmadan şikâyetçi olduğunu duymadım. Senin
anlayacağın, meyve, ağacından aldığını verecektir. Ne ekersen onu biçiyorsun
kardeş! Küçük bir dikkatsizlik; tüm doğru hesabı doğru yapmaya devam etsen bile
yanlış sonuçlandıracaktır. Bir büyük kimyasal müdahale olmadan sen hiç duydun mu
ki kendi kendine incir ağacından zakkum meyvesi çıktığını! Ne ekersen onu
biçiyorsun kardeş!
Ağacını bozmalarına
müsaade verme, Ne ekersen onu biçiyorsun!
☆☆☆
Kozmopolitan
Metropoller…
Kıyamet sonrası
mahşerde o kalabalık da
Kimseler kimseyi
tanımaz, tanısa bile herkes kendi derdine düşmüştür ve herkes yalnızdır artık.
Bakınız Metropollerin, büyük şehirlerin, kozmopolitan(farklı kültür kimlikleri
içinde barındıran) şehirlerin o en kalabalık yerlerine, o kalabalığa karışın ve
yürüyün; inanın ki aynı o mahşer gibi herkesi kendi menfaati derdinde
bulacaksın, insanların çoğunu böyle göreceksin. Yalnız hissedeceksin kendini
belki de. O kalabalıkta aslında gidecek hiçbir yerinin olmadığını, o
kalabalığın seni yalnız hissettirdiğini fark edeceksin. Ne yani o kalabalıkta
gidecek mağazalar kafeteryalar, alışveriş merkezleri var diyerek oralara gider
yalnız hissetmem mi diyeceksin, bende derim ki sana; ukalalık yapıyorsun, sende
bunun farkındasın, ne yani sende bilmiyor musun ki oradakiler seni sâdece paran
olduğu müddetçe ve iş saati içerisinde ağırlayabilir, sonrasında ise def
ederler kapıdan. Her neyse fazla laf ebeliğini bırakalım da devam edelim;
ara-ara o ürküten yalnızlık var ya; insanın bir molası dinlenmesi, iyi işler
çıkartmasına yardımcı olsa da, fakat o yalnızlık uzadıkça, o yalnızlık haddini
aştıkça, onun o içinde ki has som acıtan yalnızlığı var mısınız paylaşmaya!
İsraf etmeden, hem
sevgilerimizi, hem de kudretimizden yardımlaşmalar yaparak ve bir de o
yalnızların, o yalnız bıraktığımız yakınlarımızın, dostlarımızın,
arkadaşlarımızın yalnızlıklarını paylaşarak, onları ve kendimizi keder
Kıyametinden kurtaralım mı ne dersiniz! Çünkü kıyamet gerçekten yaklaştı ve
kime biraz sonra ne olacağı belli değil.
Kudretim benim de var
elbet fakat ben yine de Allah’a sığındım.
☆☆☆
İnsanoğlunun
ıslahı…
Sen ve ben o kendi
içerimizde ki
O kötülükleri yenmek
için
Ve o kendi içerimizde
ki kötülükleri ıslah etmemiz için
Daha neyi bekliyoruz.
Daha-daha fazla
kötüleşmeyi mi?
Ne yani bunu mu
bekliyoruz.
Toplum olarak, birey
olarak
Kendi kendimizi ıslah
etmekten başka bir
Kurtuluş reçetesi
yok.
Rica ediyorum
Şunu unutmayın ki
İnsanın cenneti de
Cehennemi de
Kendi ellerindedir.
Dünyanın; olup biten
tüm bu cinayetlerde
Hiçbir suçu yoktur.
Hiç kimse üzerinden
suçu atmak için
Dünyaya küfretmesin
boşuna.
Dünya; o sâdece
bizleri o güzel omuzları üzerinde taşıyan
Kuvvetli bir ev,
Bereketli bir bostan,
Bereketli bir yurt,
Hem kendimize
Hem de dünyamıza
cinayet yapıyoruz
Farkındasınız öğle
değil mi?
Söylediğim gibi tek
bir kurtuluş reçetesi var o da; hem kendimizi
Hem de toplum olarak
birbirimizi iyiliklerle bilgece ıslah etmek.
☆☆☆
Tepkiler ve
kaygılar…
Var edilen her bir
fikir
Ve var edilen her bir
gurup
İsteyerek ve
istemeyerek de olsa
Kendi karşıt zıt
gurubunu
Ve zıt fikrini var
etmiş olacaktır!
Çünkü
Etkiye karşı tepki
meydana gelmektedir!
Bağırırsan eğer
İçerisinden sessizce
bile olsa, bir insan,
Her hangi bir varlık
Elbette
Sana sus diyen
olacaktır bir şekilde,
İşte tepki!
Susarsan eğer
Sana konuş diyen
mutlaka olacaktır bir şekilde
Hatta kendi kendine
bile tepki verebiliyor insan!
Seni bağırmaya,
konuşmaya, susmaya, gülmeye,
Ve hatta üzülmeye
itecek çok sebep var,
Bu anlattıklarımı
genele, topluma uyarlayabilirsiniz,
Etkiye tepki mutlaka
doğmaktadır.
Fakat benim tavsiyem
tepki olarak suçlamak yerine
İlk önce anlamaya
çalışmalısınız,
Eğer ki toplum olarak
ilk önce anlamaya çalışabilirsek
Cümbür cemaat
sakinleşerek bu defada olumlu ve bilgece
Erdemli bir tepki
meydana getireceğiz!
Nasıl ki ölçüsüz
aşırı ırkçılık öfke refleksleri
Bireyde ve toplumda
önü alınmaz
Büyük zararlara
tahriplere sebep oluyorsa,
İşte aynı onun gibi;
Aşırı ilerleyen
bireyselcilik,
Tek ego menfaatçiliği
İnsanı ve insanlığı
Birbirinden iten,
Birbirinden soğutan,
Birbirinden
uzaklaştıran,
Yalnızlaştıran,
Güvensizlik duygusunu
yükselten
Bir tehlike hâline
gelebiliyor.
Âni ve
Beklenmeyen olaylar
değişiklikler,
Kişide ve
Toplum üzerinde
Merakla Kaygıya
Endişeye Korkuya
Sebep olabiliyor!
Benim tavsiyem;
İlk önce bilgiyle ve
Dostluklarla
kuvvetlenmenizi,
Duyarlı ve
soğukkanlılıkla
Olayları anlamaya
çalışmanızı, metin bir duruş sergilemenizi
Tavsiye ediyorum,
Kuvvetlenin, ruhunuzu
kuvvetlendirin ve
Her türlü olaya göğüs
germeye şimdiden hazırlanın,
Çünkü
Burası cennet değil
bir dünya sisteminin gezegenidir,
Şimdilik buradan
çıkış yok!
☆☆☆
Tanrılar
öldü…
Tanrı kelimesini
eksik bir sıfat olarak gördüğümden dolayı,
Allah’ın o eşsiz ve
eksiksiz isim ve sıfatlarının arasına lâyık göremediğimden dolayı, tanrı
kelimesini Allah isimi yerine asla kullanmam. Kullananları da kullanmalarından
dolayı doğru bulmam. Doğru olmayana doğrudur demek aptallığına neden düşüreyim
ki kendimi.
Ey ağalar bilgeler
Kulak verin o halde
bu dediklerime,
Gün gelir lâzım olur
Sizlere son
nefesinizde!
Hey güzel dünya
gezegeni;
Biliyorum
Senin canını çok
yakıyorlar,
Elimden çok bir şey
gelmiyor
Acılarını
dindirebilmek için,
İyilikler yapmaya
çabalıyorum biliyorsun işte,
Seni teselli etmek
isterdim
Fakat yine de
Belirtmek isterim ki
Çok teşekkür ediyorum
sana,
Çünkü
Beni o kudretli
Geniş omuzlarının
üzerinde taşıdın,
Bağından suyundan
havandan
Yedirdin içirdin
nefes soluk aldırdın,
Her şey için sana
Yeniden teşekkür
ediyorum
Hey benim güzel dünya
gezegenim.
Ey insanoğlu;
Biliniz ki
Şu zulmettiğiniz
Dünya gezegeninin
üzerinde
O taptığınız
tanrılarınız
Ölmüşlerdir artık,
Çünkü
Ölmeye de devam eder
Bilmelisiniz ki
Her ölümlü!
Ey sevgili İstanbul şehri;
Senin üzerinde de
yaşayıp
Sana zulmeden
O ahmak insanların
Küstah kibirli
tanrıları da
Ölüyorlar artık
Çünkü
Ölmeye de devam
edeceklerdir
Bilmelisiniz ki
Her ölümlü!
Parayı makamı mevkii
Nâmı şöhreti
Zenginliği
kudretlileri tanrılaştıranlar
Bilsinler ki
Onların tanrıları
birer-birer ölüyorlar,
Çünkü
Ölür her ölümlü gibi
Her fâni varlık
birer, birer!
☆☆☆
Devlet yöneticilerine aziz
milletin seslenişi…
Şairin görevi aziz
bir milletin düşünce ve isteklerini
Haklı olarak edepli
bir biçimde haykırmaksa eğer;
Haykırıyorum!
Ey tüm politikalar
Ve tüm devlet
yetkilileri;
Biz millet olarak
sizlere
İşlerimizi yürütmek
hakkını vermedik ki
Biz sizlere;
Demokrasi,
Hürriyet,
Toplumsal nizam adına
İşlerimizi
O bizim seçtiğimiz
yasalar çerçevesince
Yapmaya sizleri mêmur
ettik!
Fakat
Hakkı biz size
vermedik ki
Hak yine biz aziz
milletin elindedir!
İşleri yürütmek hakkı
başka şey,
İşlere belirlediğimiz
ölçülerde
Memurlar tayin etmek
başka bir şeydir!
Sizi işlerimizin bir
kısmına
Mêmur ettik diye
Bunları topyekûn
Kendi hakkınız
zannetmeyiniz
Çünkü
Öğle olduğunu
zannediyorsunuz sizler!
Böyle bir kanıya
nereden kapıldınız ki
Para makam kudret
hırsı mı sizi canavarlaştırıyor!
Yönetim mi?
Cumhurbaşkanından
Tâ ki
Bakanlara,
Emniyet yetkililerine,
Askere,
Zabıtadan tâ ki
Belediye temizlik
işçisine kadar
Herkes bu aziz
milletin
Tâyin ettiği birer
memurdur ve
Yeniden tekrar
ediyorum;
İşte bu aziz millete
ait bir kısım işlere
Bizim Seçtiğimiz
yasalar çerçevesince
Yine milletin bir kısım
işlerini
Göresiniz yürütesiniz
diye,
Bu aziz milletin,
Para karşılığı
tuttuğu birer işçilersiniz sizler!
Bu memurluk ile
işçilik dışında
Hiçbir kimse bu aziz
millete
Krallık
Paşalık
Kabadayılık yapmak,
Haksız kazanç
sağlamak,
İnsan kayırmak,
Gibi haklara sahip
değildir ve olamazda!
Bu aziz millet sizi
para karşılığı
Birer işçi mêmur
olarak tuttu
Ve sâdece sizden
istenen
Belirli âdil yasalar
çerçevesince işlerinizi yapmanız,
Bunda anlaşılmayacak
hiçbir şey göremiyoruz biz
Tabi ki sizler
iblisin memesinden emdiyseniz eğer
Bizler o vakit
topyekûn kaybetmişiz demektir!
Anlaşılıyor ki hatalı
bir seçim yapmışız,
Bunu bu aziz millet
düzeltemezse eğer
İlahi mahkemede
görürüz biz sizin ateş bulaşmış yüzlerinizi
Bilmem anlatabiliyor
muyum?
☆☆☆
Aziz milletin, aziz yönetici
memurların tarifi…
Aziz millet kimdir ve
nasıl olmalıdır ki
O adaletten hiç
şaşmayan devlet politikası siyaseti ve yine adaletten hiç şaşmayan devlet yöneticileri,
devlet memurları ve devlet işçileri de ortaya çıkmış olsun! Ayrıca bizim için
her bir devlet yöneticisi; şimdi aşağı da târifini yapacağımız o aziz milletin,
birer parayla tuttuğu işçileridir sâdece. O devlet yönetici işçileri de sâdece
devlet ülke nizamını ekonomisini koruyup, kalkındırıp, aziz millet tarafından
belirlenmiş yasal çerçevece devleti yönetecek işçilerdir, hak yine aziz millete
aittir. Bakalım onlar kimlermiş, târifleri nasılmış;
Aziz milletin târifi
şudur ki; geçmişi, çağını ve geleceği iyi analiz edebilen, erdemli, bilge, âdil
ve ilahi adaletin sözlerini, hem lâyıkıyla yaşayıp yaşatacak ve tüm insanlığın
sinelerine bu güzel duyguları telkin edecek her bir insan o bahsini yapmış
olduğum aziz milletin birer ferdidir. Ancak işte bu târife uygun aziz bir
millet ortaya çıktığı zaman, o adaletten hiç şaşmayan devlet politika siyaseti
ve yine adaletten hiç şaşmayan erdemli devlet yönetici memur işçileri de ortaya
çıkmış olacaklardır. Bilmem anlatabiliyor muyum?
☆☆☆
Kanadı yaraları
küllerimin…
Ah sevgili;
Seni nefesimden
soyundururlar incinirim,
Bak nihayetinde
Çarmıha adımın
gölgesini de düşürdüler.
Sonrasında ise
Yırtıldı bir
büyücünün ellerin de sesleri hâtıralarımın,
Yine
Konuşurken haklı
cümleleri biz
Kelimeleri devrildi
üzerimize şehirlerde ifritlerin,
Küllendikçe aynalarda
ruhum
Kendi üzerime
yıkıldım,
Devrildim.
Ah sevgili;
Kanadı yaraları
küllerimin,
Yine küllerime tuz
bastılar,
Sen üzülme ben
gideceğim…
Daha mı istiyorsun, e
peki, anlatayım;
Yine ıslandım
yalnızlığında zamanın ben,
Her bir varlık da
tecellisini görüyorum rabbin,
Kiminde kahhar
tecellisi,
Kiminde ise merhamet
tecellisini…
Farkında mısın?
Her gün yollarda
cesetlerin üzerlerine
Basarak yürüyoruz
Ve birbirimizin
gözlerinde soluyoruz
Sarı-sarı
Pastel renginde güz
mevsimlerini,
Rüzgârların ellerinde
soluyoruz
Sarı-sarı
yapraklarıyla beraber ağaçların…
Biliyor muydun?
Bu dünyada ki
kalbinin değerine baha biçilecek!
Değerli ise eğer ki
kalbin;
Ölünce daha güzel
olacaksın,
İnan ki bana yemin
ederim doğruyu söylüyorum…
Birilerini kurtarmak
için
Benim yalan
söylediğim vakitler olmuştur;
Keşke birilerini
kurtarmak için karşımızda
Doğrularımızı anlayıp
Merhamet edecek
erdemli insan bulabilseydik karşımız da!
Artık yoklar onlar,
Binlerce asır
öncesinde
En iyi soylu atlara
binerek terk ettiler
Bu sürgün vatanı…
Haberin olsun;
En güzel şiirimi
Yazdığım vakit
Hemen şu karşında ki
Yağmur yüklü bulutun
Kenarlarından
kıyısından sizleri
Terk edip gideceğim
Ve sâdece hoşça kalın
Cümlesini bile
söylemeden sizlere;
Meleğin gözlerine,
Sevinçle
gülümseyeceğim.
☆☆☆
Yeni umutlarla harmanlayalım
hayatı…
Kardeş;
Bu yaşadığın hayat
Daracık bir sokak
değil,
Öğle zannetme sakın.
Elbet de ki
Her bir insanın
Kederleri dertleri
Kendisine göre koca
bir deniz kadardır
Fakat
Dışarıda, bak-bak
dışarıları seyret kalk da ayağa;
Seni, o kendini
sıkıştırdığın çıkmaz zannettiğin
Sokağın dışında
Kocaman güzel
hayatlarda var kardeş!
Haydi,
Gayret göster lütfen
Yeniden başlamaya,
hayatı yeni baştan yaşamaya,
Haydi!
Harmanlayalım kardeş,
Yeni-yeni,
Tâze-tâze umutlar ile
afirelim sokaklardan,
Tâze simitler satan o
İstanbullu çocukların gözlerinden!
Tap-tâze umutları
işte o çocukların gözlerinden afirelim kardeş!
Harmanlayalım kardeş,
Yeni umutlar ile
harmanlayalım hayatımızı,
O Yeni-yeni, Tâze-tâze
umutlardan
Bizlerde afirelim
birlikte kardeş olmaz mı gözlerinden çocukların!
☆☆☆
Hayvanların insan
karakteriyle ilişkisi…
Düşünüyorum da;
Acaba bir mahallenin
Kedi ve köpekleri
O mahallede yaşayan
insanların
Bir bölümünün
Karakteri hakkında
Bize bir bilgi
verebilir mi sizce de!
Şehirlerin,
Köylerin,
Kentlerin,
Kasabaların birer
sâkini olan
Kedi ve köpekler;
Bizlere o bölge
halkının
Karakteristik bâzı
özellikleriyle ilgili
İpuçları verebilir mi
ki sizce de,
Bunu hiç düşündünüz
mü?
Her şey;
Eğitimin sevginin
şefkatin nasıl verildiğiyle ilgili değil mi?
O halde biz
hayvanlara
Ne yansıtırsak
O hayvanlardan da o
yansıttıklarımızın
Karşılığını alıyor
değil miyiz?
Yani bir bakıma
İnsan;
Ne ekiyor ise onu
biçiyor değil mi?
Acaba bir bölgede
Genel itibariyle
Birçok yabani hayvan
Ve vahşileşmiş
kediler ile köpekler gördüğümüzde
Ora halkının
çoğunluğunun da
Onlar gibi vahşi
Ve onlar kadar yabani
Bir karakteristik
özellik
Taşıyor olmak
ihtimalleri var mıdır sizce de!
Veya da bunun tam
tersini düşünelim,
Bir bölgede
Sürekli yaşayan
Ve genel itibariyle
Birçok
Evcil,
Cana yakın,
İnsancıl,
Uysal,
Sevimli
Kedi ve köpek
gördüğümüz de
Acaba ora halkının da
Onlar kadar sevimli,
İnsancıl,
Cana yakın
Ve özellikle ora
halkının
Erdemli ve cömert bir
karakteristik özelliği
Taşıyor olmak
ihtimalleri var mıdır sizce de!
Acaba
İnsan kendi
vahşiliğini
Veya erdemliliğini
Ora halkından sayılan
Kediler ile köpeklere
de
Fiilen yansıttığında
Sonuç itibariyle
Bu yukarıda
bahsettiğim,
Bu yukarıda
düşünüyorum diyerek
Analiz ettiğim gibi
mi oluyor sizce de!
Neden olmasın ki
Gerçekten böyle olmak
ihtimali
Gerçeğe daha yakın
değil mi?
Ve hatta tüm bu
yazdıklarım gerçek değil mi?
Evet,
Gerçekten tüm bu
yazdıklarım birer gerçek!
Düşün,
Gözlemle,
Sen de anlayacaksın
gerçeği!
Ve hatta insan bile
birbirinin aynası gibidir
O aynaya nasıl
bakarsan belli bir zaman sonra
Artık o aynada
Ya kendin gibi
somurtkan
Veya da
O aynada
Kendin kadar
gülümseyen
Erdemli bir insan
görebilirsin!
Ne verirseniz onu
alırsınız insandan ve hayvandan,
Yeter ki erdemlilik
verebilmeyi,
Erdemliliği iyiliği o
insanının ve hayvanın
Karakterine
yerleştirmeyi başarabilin, sonuç mükemmel olacaktır!
Dedim ya
Düşün,
Gözlemle,
Anlayacaksın sende!
☆☆☆
Okyanusu bardağın içine
koymak mı?
Yalnızlığın ve
kederlerin zehrini
Nasıl atar ki insan
içerisinden;
Tabi ki de Sevgiyle
Tabi ki de
Gerçek, Samimi,
Güvenilir dostlar ile
atar zehirlerini kederlerin yalnızlığın.
Hangimiz gün gelip de
Yalnız ve kederler
ile
Baş-başa kalmıyoruz
ki…
Vahşi
Beyaz bir kurdu
Daracık odalara
hapsetmek kadar
Tabiatımıza aykırıdır
bizim de küçücük daracık yerler,
Sığabiliyor muyuz ki
içerimize,
Oysaki içerimiz;
Tüm dünyaları içinde
barındırmış olsa bile.
Okyanusu bir bardağın
içerisine hapsetmeyi istemekle aynıdır
Bir insanı ve
fikirlerini daracık odalara hapsetmeyi istemek!
Sığamıyoruz işte,
Sığamıyoruz daracık
yerlere tabiatımız gereği.
O kadar çok büyük
hayâllerimiz var ki
Bu sebeple biz
Daracık yerlere
sığamıyor
Ve hatta
Dünya bile bize
daracık küçücük bir oda kadar oluyor bâzen,
Çünkü ebedi bir
cennet özellikleriyle yaratılmış bir insana;
Değil dünya, tüm
yıldızlar bile dar gelmesin mi?
☆☆☆
Büyük hamleler hayâllerle
başlar…
Yapmak arzuladığın
işler için
Hayâller kurmak
O işler adına atılan
ilk adımlardır aslında.
Fakat
Önünde de uzun yollar
var
En önemli olanını
yaptın zâten
İlk adımlarını
atmakla!
Sonraki adımlar ise
Yapacağın işlerde
gerekli olan soyut ve somut gereçler için
Motivasyonunu
sağlamak
Ve fikirlerini
böylelikle
Fiiliyata taşımaktır!
Haydi,
Başarabilirsin,
İyi bir iş yapmayı
arzulamaktan sakın vazgeçme.
Sonnet…
Nafiz coşkun
☆☆☆
Düşmana bin lânet…
Lânet olası
Sâdece
Bir avuç insan onlar;
Fakat
O diğer insanlara
karşı olan
Sevgi ve
Güven duygularımızı
İçerimizden
Söküp atmayı
başardılar galiba ki
Şimdilerde ise
O eskiden olduğu
kadar
O sıcacık güven
Ve sevgi şefkat
duygularımızı
İçtenlikle
veremiyoruz birbirimize artık.
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
Zaferlerinizin altında ki acı
çığlıklar ne olacak…
Zafer gâlibiyet
çığlıkları koparıyorsunuz Peki,
O zaferlerin, O
Gâlibiyetlerin altında kalan
O kederli acıları
neden görmezden geliyorsunuz ki
Çünkü gün gelir
birileri de
Sizlerin üzerlerinize
gâlibiyetlerini konuşlandırır kurarlarsa
Ve sizlerin o kederli
acılarınıza
Onlarda sağır kör
dilsiz kalırlar ise eğer
Görürüm ben o gün
hâliniz nice olur!
Kaderin iki yüzü
vardır
Birisinde insana
seçme hakkı verir kader,
Diğerinde ise mutlaka
değişmeyen
Ve değiştirilemeyen
yasaları vardır kaderin,
Onlardan biriside
nedir biliyor musunuz? Şöyle ki
Zaferler gâlibiyetler
elden ele gezer değişir de durmazlar yerlerinde!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Ah sevişmek ne hoşmuş…
Sevgilim;
Benimde odalarım var,
Gel
Ve korkma,
Sızabilirsin yatağıma,
Sevgilim;
Benim de köprülerim
var,
Benimle beraber O
yollardan yürüyebilir,
Yine benim bahçemde,
Yine benim ellerimle
dallarından kopardığın
İncirleri
yiyebilirsin,
Sevişebilirsin
doya-doya
Fakat bil ki
doyamazsın tadının güzelliğine sevişirken,
Sevişmek istersen
eğer yine yeniden,
Seni çok arzulayan bu
tutkulu Âşığına tutun, sarıl sıkıca yine,
Haydi, yine
ıslak-ıslak seviş benimle aman sabahlar olmasın…
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Hangi dala tutunuyorsun…
Neden çürük dallarına
o bâzı insanların
Tutunup çıkmak
istedim sanıyorsun,
Neden tırmanmak
istedim sanıyorsun
O çürük kalplerine
insanların biliyor musun?
Çünkü
Ben o çürük dalların,
Çürük olduklarını
İspat ettim ki
çıkarak kıra-kıra onları;
Amacımdı oysaki
onların
Göstermek güvenilir
insanlar olmadıklarını!
Ben düşsem bile o
çürük dallarından insanların;
Yine de zafer
benimdir aslında
Çünkü kurtardım
birçok insanın
Onların gerçek de
yalancı yüzlere sahip olduklarını göstererek!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Bilime ve insanoğluna…
Bakınız,
Birçok üstün buluş
keşif yapabilirsiniz,
Fakat
O her buluş
keşiflerinizde
Aklınıza şunu getirin
lütfen;
O buluş keşifleri
İblisin arzuları
doğrultusunda
Ve iblisin
yasalarıyla mı?
Yoksa
O kendisinden başka
ilah olmayan
O adaletin emredicisi
merhamet sahibi Rab Allah’ın
Arzuları
doğrultusunda yasalarıyla mı kullanmalıyız,
Diye bir sorun
kendi-kendinize lütfen!
İnanıyorum ki o kendi
vicdanınız size doğru cevabı verecektir!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
İblisin krallığı
mı?
Sokaklara atılan
O çocuk kaderleri
için
Kim bilir
O vesveseci yalancı
hasetkâr iblis
Onları avlamak adına
Nerelerde konuşlandı,
Nerelerde üssünü
kurdu!
İnsanlığın,
Aşırı hırsları sebebiyle;
Şu güzelim dünya
gezegeni
Bir intihara doğru
sürüklenmektedir!
İblis amacına ermek
üzere,
Daha ne kadar
Onun o çılgın
arzularına yardım etmeyi düşünüyor ki insanlar!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Sevgin cinayetlerin
kâtilidir…
Tutarak yakamdan beni
öğle güzel bir hayata taşı ki
Kısıklaşsın tümüyle
sesleri kâtillerin!
Böylece; Cinayetler
hiçbir varlığı sobeleyemesin artık.
O gündüz aydınlığının
ışığıyla kapanan fenerler gibi,
Kapansın o acı çirkin
gürültüleri de kâtillerin!
Ve bak gör ki ben de
aşk ile ıslanmadan gelmiyorum sana,
Senin kollarının
arasına aşk yağmurlarıyla ben;
Sırılsıklam
ıslanmadan gelmiyorum.
Rüzgârların
soluklarıyla beraber;
O küller kadar dağılmış
seninle oluşumu toparlayarak ardından,
Sana ben koşarak
gelmek için hazırlanıyorum.
Al artık şu
yalnızlığımı da ellerinin arasında;
Boğarak idam et
sensizliğimi artık! Ve tutarak yakamdan;
aşka taşı ki beni
meğer ne kutsalmış sevişmek seninle anlayayım!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Ah kederli kaderim
değişsen artık…
Artık beli bükülü
sesleri kısık umutlarımın
O harap yollarında,
Kentin sokaklarının
arasında uzanarak gölgem ile ben
O tek tük alevlenen
Pencerelerin
camlarına bakarak,
Göğün o karanlık
avlusuna uzatıyorum ellerimi;
Sonra da diyorum ki
İnse uzansa bir kutlu
el göklerden
Dokunarak ruhuma
Değiştirse şu kederli
kaderimi tüm güzelliklere doğru…
Ah çilekeş yeryüzü;
İkimizde benziyoruz
biraz birbirimize,
Çünkü ruhumun
elbiseleri sendendir bana hediye,
Ruhum mu? Ruhum ise
bir kelimesidir Allah’ın!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Ne kutsaldır sevişmek
sevginle…
Hiç de gidesim
gelmediği bir yerdir
O senin gözlerinden
başka yerler.
Varlığımın saklambaç
oyunudur senin o umarsızlığın.
Oysaki Bende ki
boşluğun
Farksızdır
intihardan.
Ha uçurumun daldası
pervazıdır
Ha o senin
umarsızlığın bana!
Senin kalbinde ki
benim o varlığım
Bir yokluktan ibaret
belki fakat
Şu benim kalbimde ki
senin varlığın ise;
Tükenmek bilmez bir
ufuk ki güllük güneşli
Ve ilkbaharlar
kadarda tâzedir!
Yıllarca hayâlimde
biriktirdiğim sen;
Benim çıkmaz sokağım,
ütopyam, o Mâvi kanatlı kelebeğimsin.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Tutuklayın
kederlerinizi…
Kânun nâmına
Tutuklusunuz
Dediğim vakit
Tutuklansın isterdim
acılarımın!
Şöyle
Huzurluca
Kâbussuz uykulardan
uyumak
Ve
Yeni her bir güne
Daima
Huzurla uyanarak
Ve yine huzurla
Hayatıma yürümek
isterdim,
Kim istemez ki öğle
değil mi?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Ayrılık baldıran zehri kadar
soğuk…
Ağır bir küf
kokusundan
Ne farkı var ki
Söyleyebilir misin
lütfen;
Şu kapımın eşiğinde
nöbette duran kederlerin!
Şu hayat denizinde
Kırık bir sandalda
gibi değil miyiz hepimiz de
Ayrıldıkça birbirimizden!
Ah, ne de kederliymiş
ayrılıklar…
İşte gün yine
ağarmakta,
Gel sevgilim, gel de
öp yine boynumdan dudaklarımdan
Sarıp sarmalayalım
birbirimizi,
Çekilmiyor ki yalnız
bir başına
Şu kırık sandala
benzeyen
Dünyada yaşamak
hayatı!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Düşmanlarıma…
Size bir günah sözüm
var,
Onu yapmak için,
Kıyametten sonraya
erteledim,
Hatırlatın,
Karşılaşırsak eğer
Bir kıyamet sonrası;
O ikiyüzlü
Bakmalarınızın şakağına
Dayayarak namlusunu
tabancanın,
Ne öncesinde
Ne de sonrasında
Hiçbir pişmanlık
hissetmeden
Çekeceğim tetiği,
Kan revan içerisinde
ki yüzünüz mü ondan bana-ne!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Sevdiğim kadınlara…
Size
Bir günah sözüm var
Fakat
Kıyametten
Hemen
Sonraya
Erteledim,
Hatırlatın
Lütfen
Rica ediyorum,
Karşılaşırsak eğer
Bir kıyamet sonrası;
Ârafın arifesin de
Dudaklarınızdan
öpeceğim, ah sevişmek ne hoşmuş diyerek…
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
İnsan ve içerisinde ki
canavar…
İnsanoğlu;
O kendi kirlettiği
Ve O kendi
zehirlediği
Dünya da,
İşte o kendi
zehirlemiş olduğu
O Kir dolu
Çöplüğünün
İçerisinde
Boğulup gidecektir!
İnsanoğlu;
İşte o Kendi
kıyametini
O kendi kendine
Hem de vahşice
hazırlayan
Bir zâlim canavardan
başka ne olabilir!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
İletişimde kopukluk ve
erdemsizlik…
Dünyada ki,
Mahallelerdeki,
akraba aile ilişkilerinde ki
Ve Komşuluklardaki
Tartışmaların
Ve kavgaların
En büyük
sebeplerinden biriside;
Ya İletişim kopukluğu
Veya da iletişimde
egoizmin ön plana çıkarılmasıdır.
Eğer ki hem kendinize
ve hem de sevdiklerinize;
Yaşanılabilir bir
dünya mirası bırakmak istiyorsanız,
Hiç gecikmeksizin
bilgelikle bir hamle yaparak
O Bulunmuş olduğunuz
mahallede
Ve akrabalarınız
aileniz içerisinde empatiyi de ihmal etmeden,
Erdemli bir iletişim
kurmaya başlamalısınız. Bilmiyorsan öğren!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
İnsan mı? Haydi
hayrlısı…
İnsan mı?
Düşünceleri ve hayâlleri
olmasaydı eğer,
Sâdece somuttur ve
soyutsuzdur diyecektim
Fakat o insan ki hem
düşünceleri hayâlleriyle,
Ve hem de fikirleri
ile
Soyutu olan somut bir
varlıktır. Fakat
O bâzen
ruhsuzlaşarak,
Yâni ruhunun
hikmetine sırtını dönerek,
Yaşamını onsuzmuş
gibi devam ettirmek gayretine de
Kendisini düşürerek,
hem sürekli kendisiyle
Hem de dünya ile
kavgaya tutuşan
Kaygılı kuruntulu bir
telaş içerisindedir o.
Ayrıca; o güzel
gülümsemesiyle de
Etrafına mutluluk
neşe dağıtan bir varlığa da dönebiliyor bâzen.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Güven ve sevgi çekilince
kalplerden…
Ne zaman ki
İnsanların
birbirlerine karşı olan
Güven duyguları
İstismar edilmeye
başladı,
İşte o vakit,
Böylece güvene dayalı
sevgide;
Ortadan kalkamaya,
Çekilmeye başladı
yeryüzünden usulca.
İşte o vakit dünya
ise;
Çığırından çıkmaya,
İnsanlar ise;
Cinnete kapılmaya
başladılar.
Cinnet öğle iğrenç
bir hastalıktır ki
Önüne ne gelirse
kirli büyük bir sel olup beraberinde harap eder.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Şairlerin resim
tabloları sözlerdir…
Şairlerin,
Yazarların,
Düşünürlerin
Ve fikir insanlarının
eserleri;
Kelimeler ile
çizilmiş
Harikulade birer
portredir aslında!
Önemli olan;
Onu kavrayarak,
Anlayarak
Hayâl edebilmektir!
Şairlerin eserleri
baha biçilmez bir resim tablosudur aslında!
Şimdi Al Sana işte
Hayâlinde capcanlı
bir resim tablosu;
Kâinat ve şairlerin
eserleri! Eleştir ve seyret seyredebildiğin kadar.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Kısa bir kelam ile şairin
târifi…
İyi Şair dediğin;
Kelimeler ile
Sözler ile
Harfler ile
Fikirler ile
Ve altından kalkılmaz
zannedilen meseleler ile
Bir Âhenk içerisinde
Etkili,
Uyumlu bir ritimle,
En iyi raksını,
En mükemmel dansını,
Hiç ama hiç
şaşırmadan yapabilen olmalıdır.
Yoksa böyle kanlı
kederli bir mücadele meydanı olan dünya da;
Şairlerin o aziz
fikir telkinleri olmasa haliniz nice olurdu acaba!
Sonnet… Nafiz coşkun
Dost düşman belli olur kederli
zamanlarda…
İnsanları
birbirlerine yaklaştıran
O en büyük
sebeplerden biriside; ihtiyaçlarıdır.
Hem maddi, hem de
mânevi ihtiyaçları için insanlar
Birbirlerine
yaklaşırlar ve tatmin olduktan hemen sonrasında da çoğunluk itibariyle
ayrılırlar veya da birbirlerini ötelemeye başlarlar. İşte tam da burada o
yakınlaşmanın çok derin bir mâna kazanabilmesi için de; sevgi, dostluk,
kardeşlik duyguları cereyan etmesi gerekmektedir! Çok az insan haricinde geriye
kalan diğer tüm o her bir yakınlıktan, o her sevgiden ve o her bir güvenden
ihanet doğmaya başlar ve yalnızlaşır böylece de insan!
İşte tamda burada;
Gerçek sevgili ve gerçek dost anlaşılır,
Her bir şeyin ortaya
çıkıp anlaşıldığı anlardır bu sahneler!
Hem ihtiyaç ânında ve
hem de sevinç kederli zamanlar da Birbirlerini bırakıp terk etmezler,
Birbirlerine destek olurlar!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Beni tâkip et kardeş
anlatayım hikâyemi…
Beni tâkip et
Ardımda izler bıraktım,
İnanmıyorum her
söylenen söze artık diye haykırıyordu, haklıydı.
Şu yasaklara da
kanmıyorum diyerek barbar bağırıyordu,
Şu özgürlüklere de
aldanmıyorum artık diyordu, inanıyordum.
Ben mi? ben; Hürriyet
adında bir kelime buldum,
Anlamını da ben uydurdum
Fakat uydurdum
derken; Yalan da söylemiyorum.
Hürriyet mi?
Hürriyet; Âdil olan
yasalara itaat ederek, hem kendinin, hem de tüm canlı cansız varlıkların O
temiz âdil olan hürriyetine saygı göstermek ve o hürriyete tecavüz etmemektir.
Beni tâkip et lütfen
Ardımda izler
bıraktım,
Mistisizm, dindarlık
ve muhafazakârlık diye ve benzeri dinler
Türetmişler Fakat
neyin muhafazası; iyinin mi kötünün mü muhafazası! Oysaki muhafaza kelimesi,
dindar kelimesi, her bir ortamda, hem iyi kılıkta, hem de kötü kılıkta
kendisine yer bulup cirit oynayabilecek durumdadırlar! Hele ki böyle bir
curcuna ortamında, bu tür kimlik taşıyanların kimlikleri çarçabuk silikleşir
haberiniz olsun! Ben mi? ben kim miyim? Benim kimliğim nedir mi? onumu merak
ediyorsunuz;
Ben anlatayım sabırlı
olun, şöyle ki; ben Müslümanım ve Müslümanlığımı muhafaza etmeye çalışan,
adaleti savunan, erdemli bir hayatın peşinde olan, kölelerin hayâllerinde
canlanmış bir ütopyacı, romantik, akılcı, militarist, anarşist ve aşk budalası,
merhametli cesur realist bir şairim işte o kadar.
☆☆☆
Aziz, üstün fikir ve
kelimeler…
Keşfedemediğimiz birçok üstün
ilham verici fikir var.
Şairin, sanatçının görevi ki
elbette iyi erdemli bir şair de üstün bir sanatkârdır. Sanatkârların görevi;
onları, o keşfedilmemiş ilham verici fikirleri bulup çıkartmaktır insanlığın
karşısına.
Bize yeni faydalı değerli
fikirler gerekiyor.
Gerekiyor çünkü biz fikirlerle iş
yapar,
Fikirlerle kelimelerle geçimimizi
sağlar,
Fikirlerle kelimelerle anlaşır,
Fikirlerle savunuruz,
Fikirlerle sohbet muhabbet ederiz
birbirimizle,
Fikirlerle zenginleşir,
Fikirlerle gezeriz yıldızları,
Denizlerin içerisini keşfederiz
fikirlerle.
Fikirlerle kelimelerle
giyeceklerimizi yiyeceklerimizi üretir,
Fikirlerle kelimelerle göçeriz
bundan sonra ki âleme.
Çok iyi biliyorsunuz ki üstün
medeniyetler seviyesine de ancak
O üstün faydalı fikirleri üretip
yaşayarak ulaşabiliriz.
Biliyorsun ki ulaşamaz isen
düşersin
Çünkü fikirsiz insan; bir
uçurumun titrek dalının üzerindedir ve yukarıda ki merdivenine ulaşamaz ise
düşecek, o merdiven ise fikirlerdir. Düşersen ne mi olur, söyleyeyim; seninle
milletinle alay ederler, üzerinize tükürürler, köleleştirirler,
Bunların olmasını mı istersin…
Bir Âlim,
Bir kitap,
Bir mimari,
Bir kedi,
Bir manzara,
Bir çiçek,
Bir gezi,
Bir şiir,
Bir insan,
Yarışı ve cenk meydanını zaferle
tamamlamış bir küheylan,
Mavi kanatlı bir kelebek,
Kumandanın güneşten parlak
kılıcı,
Aziz bir mesele,
Aziz bir bilge
Vesaire-vesaire,
İşte tüm bu olup bitenleri
irdelemek
Ve hatta sıcacık hikmetli bir
sohbetle bile o faydalı fikirlere kavuşabilirsin. Oku ve faydalı fikirler üret
kardeş.
Boş bir an bile bırakma kendine.
Boşluğa hapsolanlar ne
kendilerine nede sevdiklerine hiçbir fayda veremezler. Elbette boşluk da bir
fikirdir fakat onu faydalı fikirlerle doldurmak gerekiyor biliyorsun.
Mâdem tencereyi ateşin üzerine
koydun, tencereye yağ de döktün e o halde yiyeceğin sebzeyi eti suyu da ekle
olmaz mı?
İşte o et su sebze fikir
boşluğunda ki keşfedilmesi gereken fikirler gibidir. Ürettin mi şimdi afiyetle
ye.
Bilmem anlatabiliyor muyum?
Fikirlerin verimli tohum gibi
olmalı.
Nasıl ki verimli bir tohumu
verimli bir toprağa ekersin ve
Şartlar uygunsa o tohum su hava
yardımıyla fiiliyata geçer filizlenir boy verir, meyvelerini ikram eder
nihayetinde ve hiç durmadan bir aksiyon içerisinde o ağaç sana ve insanlığa
hizmet etmeye başlar. İşte İnsanda böyle olabilmeli,
Okumalı, hiç durmadan bir aksiyon
içerisinde yaşayarak okumalı, filizlenip boy vermeli ve şartlar olgunlaştığında
da
Bir aksiyon içerisinde tüm hayatı
boyunca
Hem maddi olarak
Hem de manevi olarak kendine ve
sevdiklerine işte o faydalı meyveler gibi eczalar verebilmelidir. Elbette iyi
hikmetli fikirler kadar, kötü zararlı hastalıklı fikirler de var, sen o zararlı
fikirleri, o faydalı fikirlerinle insanlığın kalbine girerek
engelleyebilmelisin de. Her şey insanın elinde elbet de değil fakat biz
insanlığa verilmiş cüz’i iradeyle bu bahsettiğim ve daha
Birçok meseleyi yapabiliriz, yani
yine Senin elinde, yani seçim hakkı insanın elinde, doğru fikri tercih etmek
insanın elinde. Yapmalısın kardeş.
Doğru olanı yapmalısın.
Ha unutmadan son bir şey daha
söylemek istiyorum sana;
Bilge bir dost ile karşılıklı
okumayı, karşılıklı konuşmak işini onunla ara-ara yapmayı ihmal etme. Bunun çok
ama çok faydasını göreceksin. Sana şimdiden kolay gelsin, sağlıcakla kal.
☆☆☆
Toplumun güven, bilgi erdemlilik
meselesi…
Ümit ettiklerimizi,
arzuladığımız kişi veya kişilerde veya bir gurupta bulamayıp göremediğimiz de;
güven kaybı, güvensizlik çatışması başlar. İnsanın gardını alması gereken pozisyon
belki de tamda burada kuvvetlenir, burada şekillenir. Bir toplumu güvensizlik
ağı sararsa eğer o toplumdan çok büyük kalıcı başarılar beklemek çocukça bir
düşünce olurdu her halde. Ah yalan, sen kimlerin ocağına zakkum ağacı dikmedin
ki…
Bir de güven
meselesinin yanında, yine toplumsal bir mesele olan; Toplumsal kimliğimiz ile
kişisel öz ’sel kimliğimiz birbiriyle çatışıyor mu? Çatışıyorsa eğer ya
toplumsal kimliğin bilgi hüner kültüründe bir bozukluk vardır veya da kendi
kişisel öz kimliğimizin bilgi hüner kültüründe bir bozukluk var olabilir.
İkisini de irdelemek, analiz ederek cerrahi bir müdahaleye tabi tutmak
gerekiyor. Buda bilgilenmekle, hünerle, yalansız âdil bir sevgi paylaşımıyla
mümkün olabilir. Çoğunluk olarak toplumun kendisi, kendi ferdiyle çatışıp terör
meydana getiriyorsa eğer öğle bir toplumdan yüksek verimli faydalı bir
medeniyete ulaşmak beklentisi sâdece bir hayâl olarak kalabilir, fiiliyata bile
geçemez. Kudreti daima zayıf bir toplum olarak kalmaya mahkûm olur.
Ah bilgelik ile erdemlilik,
siz ne aziz bir değersiniz ki çöken harap olan toplumlar sizi daha çok
anıyorlar fakat şimdi kendilerine haritada bir ülke bile bulamıyorlar gidecek!
☆☆☆
Tasavvuftan konu açılınca…
Tasavvuf; bir tas
gibidir, yani o tası bir guruba, bir millete benzetirsek eğer o tasın içerisine
girip o gurubun veya o milletin meşrebine karakterine alışkanlıklarına
bürünmek, onlara benzemeye başlamak eğitimidir. Hani Anadolu da bir laf vardır
ya biriyle ne kadar çok oturup kalkarsan, onunla ne kadar çok beraber olursan
eğer ya suyundan ya huyundan kaparsın derler ya aynen o da bunun gibidir işte.
Siz yine de çok dikkat edin girdiğiniz taslara! Kim bilir o tasların içerisinde
sizlere ne tür bir elbise giyindirmek istiyorlar. Acaba bir kavmin saçma sapan
kültürünü mü giyindirmeye çalışıyorlar size, yoksa faydalı fikirler, faydalı
erdemli bir hayat yaşatan bilgiyi mi, güzel ahlak terbiye elbisesini mi
giyindirmek arzusundalar! Bir de din adı altında, din öğretiyoruz diye
kendilerine ait, kendi kavimlerine ait kültürleri; ilahi din diye yutturmaya
çalışmaları yok mu insanı çileden çıkartıyor bu meseleler. İnsanlarımızı o
güzelim ilahi dinimizden bile korkutup soğutuyorlar!
Tasavvuf; faydalı
bilgi verip ustaca hikmetlice düşündürmek sanatının işlendiği eğitim mekânı
olabilmeli, eğer bu dediğim yoksa orada, o tasın içerisinde bu dediğim yoksa
eğer; hemen orayı terk etmelisiniz, yoksa boşuna geçecek yazık olacak onca
yıllarınıza ömrünüze. Tasavvuf bahçesi diyorlar; oysaki bahçelerde zakkumda büyür,
nergis de, gülde büyür veya da çok güzel görünüp de bir baldıran zehri
barındıran yapraklar bitkilerde büyür o bahçelerde! Ne büyüttüklerine dikkat
etmek gerekli o taslarda bahçelerde. Ben söyleyeceğimi söyledim, aklınızı ayar
taşına bir sürtün bakın kaç ayar gösterir, yorum sarrafların.
☆☆☆
Düşünmekle ilgili bir
bahis…
Şimdi birlikte
düşünmekle ilgili felsefe yapacağız hazır mıyız? Öğleyse başlayalım hazırsanız,
ben hazırım…
Düşündüğüm yerde
miyim? Düşlediğim yerde miyim? Ben kimim! Tüm bu kâinatı kurcalayan bir
çilingir miyim ben acaba!
Yoksa çilingir ustası
mıyım? Biliyoruz ki bizler; kurcalamak işini deliler de yaparlar, kurcalamak
işini o nefret ettiğim
Som gâfillerde
yaparlar, kurcalamak işini o hiç sevmediğim anlayışsızlarda yapabilirler. Fakat
bir çilingir ustası gibi bilgece kurcalayarak açabilirsek karşımıza çıkabilecek
mânaları, işte o karşımıza çıkan mânaları anlayabilmek kabiliyetine o
anlayışsızlar, o gâfiller, o deliler sahip değillerdir, bizler sahibizdir o
bilgece anlayış kabiliyetine! Peki, öğleyse neden bir çok mevki makam koltuğunu
deliler, gâfiller ile anlayışsızlar işgal ediyor! Neden hünerli bilgeler
mağaralarına çekilmiş ve susmuşlar. Düşünün lütfen!
İşte, bütün mesele de
bu değil mi zâten; düşünmek! Sarrafın ayar taşına elinde ki mâdenin ne olduğunu
anlamak için sürttüğü gibi, bizde anlamak için; bilgi hüner taşına süreriz
zihin tarlamıza gelen o fikirleri, fakat biz mağaralara kendimizi
hapsetmeyeceğiz
O kendilerini
hapsedenler gibi!
İşte bütün mesele;
Anlamak,
Sonrasında ise
Arzulamak,
Ve devamında ise;
olmak! O faydalı işte var olmak!
Sonrasında da ise;
Ben varım
diyebilmektir hünerli her bir işte.
Haydi, öğleyse daha
neyi bekliyorsun.
☆☆☆
Hükümdarlar ve şairler…
Usta bir şair nasıl
ki düzene girmez zannedilen vehimleri, düzene girmez zannedilen binlerce
karmaşık kelimeleri edebi bir ustalıkla her anlayıştan insanın anlayabileceği
hoş güzel cümlelere çevirebiliyorsa; işte bu usta şair gibi bir hükümdarda
halkının tüm o karmaşık sıkıntı dolu sorunlarını gidererek onlara huzurlu
yaşanılabilir bir ülke var edebilmeli. Bu örneğimden her bir insanın anlaması
kolaydır çünkü yeryüzünde ki her bir insan ya bir şairi ya da bir hükümdarı pek
çok iyi tanır, ziraatçısından memuruna, askerinden bilim insanına kadar her
insan bir şiire, bir şaire ve bir hükümdara bilgiyle yakındır. Öğleyse şairler,
memurlar ve hükümdarlarda halkının sorun ve sıkıntılarına bire bir yakın
olmalılar ki o sıkıntı sorunlar daha iyi anlaşılabilsin, daha iyi çözülebilsin.
İstemekle, bilgiyle, anlamakla, hünerle tüm sorunları çözebileceğine inanırım
insanın. Anlatabiliyor muyum?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Bulanık zihinler ve
İslam…
O katı karanlık
islerin sislerin arasında kalmış bir aziz hakikat ki o ebedi eskimez o mübarek
İslam dinini anlayıp insanların anlayışına ulaştırmaya çalışır o aziz bilge
insanlar.
O aziz bilgelerin İlk
olarak bunun için yapmaları gereken şey;
O eskimez yeni olan
İslam’ın etrafında ki o katı karanlık isleri sisleri kelimelerinizle dağıtarak
insanların görmelerini sağlayabilmeliler çünkü zihinler bulanık, bulanık
zihinlerle gerçeğin farkına varabilmek imkânsız denecek kadardır. Karlarla
kaplanmış ve buzulların arasına sıkışmış bir hazineyi görmek nasıl ki imkânsız
ise işte o bulandırılmış zihinlerin kendi içlerinde ki o aziz hazineyi
görmeleri de imkânsızlaşabiliyor. Bulanık suların dibini görememek nasıldır
bilirsin ve korkar çekinirsin girmekten içerisine. Temiz berrak bir hâle
getirmek gerek insanın zihnini, yoksa çok şey beklemek aptallık olurdu!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Hürmet, fedakârlık ve dost
hatırı…
Haklı hikmetli
İdealin uğruna,
Haklı hikmetli
dininin uğruna, sevdiğinin uğruna,
Haklı hikmetli iyi
Dostunun uğruna;
O bâzı kederleri
çekmeye katlanamayandan
Sevgili olur mu ki
hiç!
O insandan Dost olur
mu ki hiç!
O insandan samimi bir
iman beklenilebilir mi ki hiç!
Sende sevdiğinin
hatırı var mı hiç! Samimi insan dediğin;
Haklı iyi olan bir
Sevdiğinin uğruna,
Ve haklı iyi olan bir
dostunun uğruna;
Onların sevdiklerine
hürmet etmek zahmetine girmeyenler
Acaba sevgilerinde ve
dostluklarında
Ne kadar samimidirler
sizce! Bakın, iyi insandan bahsediyorum!
Ben zâlimlere ve
iblisin sevdiklerine hürmet edin demiyorum ki!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Köleliği mi hürriyeti mi
istiyorsun belli değil…
Kölelik ile baskı
zorbalık dolu bir hayat; insandan keşfetmek bilgelik hüner anlayış
yeteneklerini senden alır veya da zayıflatarak seni köreltir.
Baskılardan uzaklaş
ve keşfet kâinatı.
Kölelik ile baskı
zorbalık dolu bir yaşam; insanın ellerine ayaklarına aklına pranga vurmaktan
farksızdır.
İnsan;
Bilgiyle Hür olarak
ancak daha iyi üstün verimli hizmet verebilir
Ve yine insan; ancak
bilgiyle hür olarak üstün samimi bir sevgi hisleri barındırabilir.
Şimdi haklı ve doğru
olarak bu yazdıklarımdan sonra sen nasıl bir toplum hayâl ediyorsun, sen nasıl
bir sevgili arzuluyorsun!
Köle bir sevgili mi?
Yoksa köle bir toplum mu?
Hür bilge bir sevgili
mi? Yoksa hür bilge bir toplum mu?
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
Sadistler ile
mazoşistler…
Kirli savaşları ben;
sadistler ile mazoşistlerin çatışmalarına benzetiyorum, kazanan taraf genelde
zâlim sadistler olur gibi gözükse de, mazoşistlerde uysal bir boyun eğişle
yenilgiyi kabul eder gibi gözükürler fakat belli bir zaman sonra bu uysalca
kabul edilmiş yenilgiyi tersine çevirip tüm sadist hükümranlığı kendi hükümleri
altına da alabilirler. Asıl mesele; dünya oyununu hangi bilgiyle ve ne arzular
ile yaptığındır. Eğer şu dünya oyunundan biraz olsun geri durduğun vakit
yenilgiye şimdiden hazırlıklı olsan çok iyi olur. İşte, dünya böyle bir yer.
Sadistlerin savaşlarını bir kez olsun göz önüne getir anlarsın dünyanın nasıl
bir yere döndürüldüğünü. Oysaki adalete göre; haklının haklı olup hakkını
alarak yaşaması gerektiği bir yaşam olması gerekiyorken, artık en güçlü olanlar
tüm hakların sahibi konumundalar. Ne diyebilirim başka; bin lâlen düşmanıma!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Saf som egoizm damarları…
İnsanlar kendilerini
o kadar çok düşünmeye başladılar ki o diğer başka iyi insanların iyiliğini
isteyip düşünmek mutluluğundan ibadetinden bile mahrum kaldılar. İşte saf som
egoizmin damarları! İnsanlar sâdece kendilerini düşünüp, kendilerine o kadar
çok iyilik yapmaya başladılar ki o diğer başka insanlara iyilik yapmak
mutluluğundan ibadetinden de mahrum oldular. İnsanlar kendi arzu saadetlerine
çok aşırı dalarak, bencillik edip o diğer insanları, hatta yakınlarını bile
mutlu edebilmenin saadetinden ibadetinden de mahrum kaldılar. Aşırı ilerleyen
bireyselcilik ve tek ego menfaatçiliği; insanlığı yalnızlaştırarak birbirine
karşı güvensizleştirip, birbirine karşı öteleştiriyor. Oysaki bir milletin
yakınlık, cömertlik, sevgi paylaşım bağları kuvvetli olmaz ise o milletin
adaletli olmasını beklemek, o milletin güzel ahlakça üstün olmasını beklemek de
imkânsızdır.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Aşk nedir, kimin
içindir…
Gelin şimdi beraber
aşkın ve kelimelerin matematiğini yapalım!
Aşk karşısında bir
insanın tavrı nasıl olmalı;
İlk önce aşkın kime
ve nasıl hissedilip duyulacağını öğrenmeli.
Aşk; en üstün en
tutkulu, sınırsız sonsuz sevgi hissidir ve o en üstün tutkulu sevgi hissi olan
aşkı da ancak hakkedebilen tek varlık o kendisinden başka ilah olmayan Rab
Allah’tır.
Çünkü o en üstün
sonsuz olan aşka lâyık tek varlıkta; kusursuzluk olmalı ki hakkedebilsin, en
üstün tutkulu sonsuz sevgiyi kusursuzlar hakkedeceğine göre ve tek kusursuz
varlığında Allah olduğuna göre, bu da demek oluyor ki haklıya hakkını vermek
adalettir ve sende âdil ol ve o en üstün sınırsız tutkulu sonsuz sevgi hissi
olan aşkı; o hak eden varlığa, yâni Allah’a hissedeceksin. Çünkü adalet bunu
gerektirir. Aşk; adalet ister! İşte ispatı budur. Peki, kusurları olan, hatalar
işleyen bir varlık olan insana aşk duysan ne olur ki diye sorarsan eğer; bende
sana derim ki o en üstün en tutkulu sonsuz sınırsız sevgi hissi olan aşkı;
hakketmeyen o kusurlu hatalı varlıklara hissedip onlara hakketmediklerini
vererek adaletsizlik yapmış olursun ve yalancı hileci durumuna düşürürsün
kendini. Ne yani yalancılıkla mı başlayacaksın sevgi hayatına, amacın bu mudur?
Ben sana söyledim;
aşk, adalet ister, hem aşkın istediğini aşka vermeyerek aşkı incitmiş oluyorsun
ve hem de aşkın huzurunda kendini de küçük düşürüyorsun. İnsanların ve diğer
canlıların birbirlerine duyup hissedebileceği aşk değildir, ancak sevgidir,
merhamettir, şefkattir, adalettir, tutku da olabilir fakat ölçüyü sınırı
aşmamak gerek. Bilmem anlatabiliyor muyum?
☆☆☆
Şairin kim ve nasıl olması
gerektiği…
Şair dediğin;
Aşkın ve kelimelerin
matematiğini,
Ampiriğini,
Fizibilitesini,
Coğrafyasını,
Kimyasını,
Fiziğini yapamıyorsa
eğer;
Hele de edebiyatını
hiç beceremiyorsa bu mesleğin,
Biraz geride dursun
pişene kadar!
Şair dediğin hem bu
saydıklarımdan ve
Hem de fikir tohumu
ekmek(telkin) işinden anlayamıyorsa;
Dediğim gibi, biraz
geride dursun o hamdır pişene kadar!
Ha bu arada;
insanların anlayabileceği bir beyan ile konuşmalı,
Eğer buna rağmen
anlamıyorlarsa; aptala verecek altın yok bizde
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Üstün niteliklerde ki
şair…
Bir insan düşünün ki
hem usta bir şair, hem Âşık,
Hem farklı dallarda
üstün sanatkâr,
Hem de yine farklı
dallarda üstün fikir işçisi…
Nasıl ki incecik
zarif bir bitki, kayalıklı dağların içerisinden çatlaklarından sızarak
kendisini gün yüzüne, güneşe geceye,
Aya ve yıldızların
ışıklarına kavuşturabilmeyi başarabiliyor ise,
İşte o yukarıda
vasıflarını vermiş olduğum
O üstün nitelikteki
sanatkâr insanda;
O kayalıkların
çatlaklarından sızıp gelen
O zarif Nâzen de
Nâzenin bitki gibi;
Bulduğu her bir
çatlaktan sızarcasına
O üstün sanatını
faydalı bir şekilde insanların akıllarına, hislerine, kalplerine, tüm orta yere
yerleştirip koyabilmek kudretine kavuşturabilmeli kendisini. Anlatabiliyor muyum?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Kelimeler ve üstün
kudret…
Aşk, vefa, saadet,
bilgi, hikmet, adalet;
İşte ben bu altı
kelimenin
Huzurunda kalemim ile
ve
On binlerce yazdığım
sözlerim ile
Ellerimi yanlarıma
bağlayarak kuvvetimle,
Hazır ol da
duruyorum!
İşte bu kelimeler
için
Gönderlere bayraklar
Sancaklar çekmeli,
Onlar için şiirler
Destanlar dizilmeli,
Onlar için her ne
yaparsan yap
Emin ol ki kardeş
Az gelir.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Temiz su ile insanın
ilişkisi…
Arınmak, saflaşmak,
temizlenmek süreci üstün hikmetli kelimeler ile sözler ile başlar ve fiiliyata
da iyi işler olarak dökülür. Aynı o üstün hikmetli ilimle kalıba dökülen sanat
gibi çünkü sanatı ancak üstün hikmetli ilimle kalıba dökebilirsiniz. Ve yine
doğru hikmetli sözleri yaşayarak devam eder yoluna insan, iyi biri olarak
yaşamak istiyorsa tabi ki…
Su temizdir, sâdece
çer çöp içerisine karışmıştır onları da o suyun içerisinden çıkartıp atarsan
eğer temiz su yine temizliğini sürdürmeye her zaman olduğu gibi devam edecektir
biliyorsun. İşte insan da böyledir, bir damla su olan insan da su kadar
temizdir, saftır, berraktır aslın da ve günahsız olarak hayata açar gözlerini
ve ilerleyen yıllarda yaptığı hatalar ile
O suya düşen çer
çöpler gibi o da bulanıklaşır,
İşte o çer çöpleri
hataları kendi içerisinden çıkartıp atmayı başardığı vakit yine o ilk doğduğu
günkü kadar temiz saf pak olabileceğini düşünmeden edemiyorum.
İnsan; iyi biri
olmayı yitirdiğinde kabalaşıyor ve iyi biri olamaya kararlı olup, iyi biri
olmaya başladığında ise hassaslaşıyor, umursuyor, kibarlaşıyor, cesurlaşıyor,
daha duyarlı bir varlık olmaya başlıyor. İşte insan tam bu kıvam da ve tam bu
vakitlerde o üstün faydalı bilgiyle, aşkla, sevgiyle, iman ile ruhunu
kuvvetlendirmeli ki o üstün vasıflar nitelikler o insanın üzerinden çabucak
dağılıp yıkılıp gitmesin. Sen ne dersin, haksız mıyım?
☆☆☆
Merkez insan mıdır, dünya mı, güneş
mi, bilgi mi?
Şair der ki mâdem ki
gezegenler, güneş, yıldızlar, insan için varlar ve insanın cennetten sonra ki
ilk yurduda dünya olduğuna göre e o halde neden dünya sistemi denmek yerine,
güneş sistemi demeyi tercih ederler çoğu insan! Haydi, düşünelim hep birlik de,
sizce!
Mâdem her bir eşya, insanın
etrafında tavaf ediyor ise; güneşi kral ilân etmek neden!
Şimdi başka bir
meseleyi anlattıktan hemen sonra birazdan, yani yazımızın en sonunda bu
kaldığımız yere konumuzu bağlayıp düşünmeye devam edeceğiz, burasını aklınızda
tutun lütfen…
Şair der ki Hastalar
muayene edilirler, bu hastaları iyileştirmek için çaba sarf ederler doktorlar
hekimler;
Şair der ki usta
yazar şairlerin edebiyatı ise; anlaşılmak için, usta bir çilingirci dehasıyla,
usta aklın ve bahtı açık kalbin gözlemlemeleriyle bir tefekkür içerisine
alınır,
Ustasının olmadığı
yerlerde kalfaların ustalığının anlaşılacağı üzere, işte o kalfalarda o usta
yazar şairlerin eserlerinde ki deha anlamları; okuyucularının daha iyi, daha
net anlayıp görebilmeleri için tercümelere tâbi tutarlar! Yukarıda ki doktor
örneği gibi, işte o usta yazar şairlerde meselelerin irdelenip, incelenip
hikmetli fikirlerin bulunabilmesi için bir hekim sorumluluğuyla hareket
ederler. Hasta Fikirlere bir cerrahi müdahale hamle yaparlar, fikirlerin
muayeneleri ise o usta yazar şairlerin bilgelerin tefekkürü ve kalemleri
altında sağlıklı bir vücuda kavuşmayı bekler.
Peki, yazarlar
şairler; halkının neresinde, milletinin neresindedirler! Merkezin de mi?
Kıyısında mı? Yoksa birbirlerinden küsler midir? Güneş mi merkezdir, dünya mı,
Bilgi mi, iman mı? Güneş sistemi mi denmeli, dünya sistemi mi? Sizce! Usta
Yazar şairlerin Artık yoklar mı birbirlerine yakınlıkları milletiyle! Asıl
merkezde olması gerekenler şimdi kim bilir nereler de. Usta yazar şairlerine
sahip çıkmayan milletler; kendi kendilerini ve geleceklerini susturup
düşürmekten başka bir işe yararlar mı sizce!
Her bir harf, her bir
kelime; insan düşüncesinin birer oyuncağı değildir, onlar birer su damlacığıdır
aslında ki o her bir su damlacığı olan o harfler ile düşünce denizi
oluşmaktadır, çünkü bilgiyle de o harfler birer sanat kalıbına dökülecekler, en
mükemmel kelimelere, cümlelere dönüşecekler.
İşte o düşünce
denizinden insan; av mevsimi de gelmişse eğer oltasını atar, ağını atar ve her
an avlarını avlamaya çalışır.
Bu bereketli
avcılıkla tüm insanlığa, tüm canlı cansız varlıklara birer hazine sunulmuş,
onlara hizmet edilmiştir aslında.
İşte iş bu büyük
değerli birer hazine olan üstün yazar şairleri; terk etmeyerek
fakirleşmemektir! Çünkü usta yazar şairlerini sanatkârlarını terk eden
milletler fakirdirler. Fakirleşiyorlar da, Fakirleşeceklerdir de. Fikirler;
saklı keşfedilmemiş hazinelerdir ki kim bilir o düşünemediğim yerler de ne
âlemler saklı. Dünya, güneş, yıldızlar… Ah, keşfetmek arzusu! Ah, maceracı ruhum!
Ah, bilgelik! Siz, ah çekip de saydığım
bu üç kelimenin, üstün bir yazar şair için önemini biliyor muydunuz? Ne de
güzel dostlardır onlar. Aşkta öğledir, vefada, hikmette, bilgi, anlayış, sevgi,
merhamet, hele de adalet kelimesi o usta yazar şairlerin vazgeçilmez birer
dostlarıdır. Hiç düşündüğünüz oldu mu ki insanlığın kendi kendisine
yabancılaşmasından kurtarmaya o büyük ölçüde bâzı yardımcı olanların o üstün
yazar şairler olabileceklerini… Silik birer kimlik hâline mi getirmek
istiyorsunuz milletinizi ve kendilerinizi, terk ederek yazar şairlerinizi
sanatkârlarınızı, silik bir insan olmaya başlamışsınız zâten… Şair der ki
insan, arzularını, muradını, isteklerini gerçekleştirebilmek için; düşünür,
Hayâller kurar, arzular, o işte olmak ister, olmak için anlamak gayretine
girer, hamleler yapar, oyunlar kurar, oyunlar çevirir. Hikmetli Usta şairler
ise; işte tüm bu saydıklarımın hepsini tek bir amaç için yapar, o amaç da
faydalı olanı bulmak ve milletinin, insanlığın huzuruna getirip onlara hediye
etmektir. Var mıdır hem iyiliği yaşayıp yaşatmak arzusuyla onlar kadar dolu
olan başka bir varlık gezegeniniz de. Şimdi onca anlattığım bu meselelerden
hemen sonra, yani şimdi soruyorum sizlere; hikmetli usta yazar şairlerinizi o
güneş dünya sistemi örneğinde yapmış olduğum gibi, sizler ülkenizin merkezine
mi koyacaksınız o hikmetli usta yazar şerleri, yoksa hiç hakketmeyen birilerini
mi getirip oturtacaksınız o merkeze. Tercih sizin, sanatkârlarınıza sahip
çıkın, yalancı politikacılarınıza sahip çıkmak yerine!
☆☆☆
Kelimeler ve insan…
İnsan; düşünemediği
yerde yok mudur acaba!
Bedenen, düşünemediği
yerin merkezinde durmuş olsa bile,
İnsan; düşünemediği
yerde var mıdır? Yok mudur?
İnsanın yaşamı
aslında bir terbiye yürüyüşü ve
Bir terbiye tavafıdır
ki mesela bir nergis çiçeğinin tohumunun terbiye yürüyüşü, terbiye tavafı da;
filizlenmek, boy vermek, olgunlaşmak, koku salmak, güzelleşmek, kendince canlı
varlıklara faydalı bir duruma erişmektir. Bu nergis çiçeği örneğinden yola
çıkarak, insanında düşünce bilgi ve terbiyesini varın siz hayâl edin.
İnsan; o engin zihin
tarlalarında, zihin yollarında, düşünce atlarını, düşünce tefekkür
küheylanlarını bâzen o kadar çok koşturur ki o atlar küheylanlar terler, kan
ter içerisinde kalırlar, Hatta belki de çatlayıp ölene dek koşarlar
durmaksızın.
İnsan; düşüncenin tam
merkezine; ilahi imanı ve bilgeliği, hikmet ile adaleti oturtursa eğer öğle
inanıyorum ki o zihin tarlalarında koşturduğu atlara küheylanlara, zarar
getirmeden onlar ile gezin ti temaşa ve fetihler yapabilmek kudretine
erişebilecektir.
Şair der ki insan;
kendi merkezine ilahi imanı oturtmalı ki o imanın cümlelerini samimiyetle, aşk
ile bilgiyle oturtmalı ki bu dünya yaşantısında ki her hangi bir sıkıntı o
insanın ruhen çökerek devrilmesine boğulmasına sebep olmasın ve sâdece metin
olsun o insan. İnsanı metin olarak tutacak bir kudret elidir ilahi iman. O
imanın bilgeliği insanı sapasağlam ayakta tutacaktır. Tutunabileceğin her bir
şeyin devrilip kaybolduğunu görebilirsin fakat tutunup da devrilmeyeceğin tek
kudretin o kendisinden başka ilah rab olmayan sanatkârımız Allah olduğunu
samimiyetle idrak ettiğin vakit, daha çok ereceksin huzura,
İşte o vakit cevap
bulamadığın sorularına bile cevaplar bularak rahatlayacaksın eminim.
Fani hiçbir şey
yokken, ilk önce kelime vardı cümlesini duyan her bir usta şair bilir oysaki
dil başka şey, kelime başka şey, lisan başka bir şeydir. Bunların üçünün de
birbirinden farklı olduklarını bilir usta şairler. Dil; insana ait bir uzuv ki
birçok işe yaramakla birlik de tat, his lisan onun aracılığıyla kalıp ahenk ses
bulur kendine, lisan ise; o dil aracılığıyla biz insanları birbiriyle
anlaştıran veya kavga ettiren harflerin kelimelerin ve cümlelerin sistemleşmiş
engin sanatsal bir kalıbıdır. Kelimemi; bir insana ait kelime vardır ve bir de
hiç de insanın lisanına kelimesine benzemeyen Rab ilah olan Allah’ın kelimesi
vardır ki insanın kelimesi başka şey ilahın kelimesi başka bir şeydir. İşte
bilir bunları usta olan her bir şair. Eğer insan da ki kelimeyle ilah da ki
kelimeye aynı derseniz hata etmiş olursunuz çünkü insanda ki kelimelerin
diziliminde ki cümleler de hata olabilir fakat ilahın kelime diziliminde ki
cümlelerde hata asla olmaz, olmayacaktır da. İlahla, insanın lisanı sözleri
kelimeleri birbirine asla benzemez, sâdece biz insanlar anlayalım diye, bizim
anlayışımıza uygun kalıplara harflere dökmüştür kendi o bâzı sözlerini
kelimelerini Allah. Bunun için bir örnek benzetmek verecek olursak şöyle ki
mesela su damlacığını düşünün, Su damlacığında güneş gözükür biliyorsunuz
güneşli bir havada fakat o damlacığa güneş diyemezsiniz öğle değil mi? İşte bu
örnekten de anlayabileceğiniz üzere, Allah ile insanın kelimeleri aynı
değildir. Lisanlar da milletler kavimler gibidirler; birbirimizin farkında olalım
diye, tanışalım, anlaşalım diye var edilmişlerdir lisanlar. Fakat şimdi ise
kimseler birbirini dinlemiyor, kimseler birbirini duymuyor, lisanları da birer
savaş malzemesi yapıyorlar artık.
Doğru hikmetli
kelimeler ile sözler ise;
Anlaşılmasın diye de
Bir yaygaradır
koparıp gidiyorlar.
Sonumuz hayr ola.
İnsanın,
Bir su damlacığı,
Bir kelimeden ibaret
Olan
İnsanın
Yapabileceği
Söyleyebileceği
En güzel
Kelime
İyilik adına
Var kudretiyle
Çalışmak
Olmalı
Öğle değil mi sizce
de.
Sevdiklerinizi
Düşünüyor
Onlara değer
veriyorsanız eğer,
Var kudretinizle
iyilik adına çalışalım olmaz mı?
Haydi, sonumuz hayr
ola.
☆☆☆
Siyaset, ben ve Sanatkâr
dediğin…
Benim eserlerimin
ilkleri ve sonralarını daha iyi anlayabilmek için o üstün mimari Süleymaniye
camisinden örnek vermek istiyorum şöyle ki
Süleymaniye camiine
bak ilk önce fakat camii görme, temeline bak, üç beş taş kazık, üç beş araç
gereç, işçi kalabalığı, çamur, harç vesaire-vesaire. Şimdi bu zamana gelerek
bak ne görüyorsun, ben sana ne gördüğünü açıklayayım, altı yüz yıl küsur
dünyanın siyasetinin yürütülmesinde en etkili rolü oynayan bir imparatorluk
görüyorsun. Asil mimarisiyle dimdik ayak da duruyor, sâdece biraz yara aldı
dinleniyor... O sana ilk başta anlamsız gibi görünen üç beş tahta taş çamur
harç yığınlarıyla, nasıl bir üstün mimari eser ortaya çıkartı ise tüm o altı
yüz küsur yıllık imparatorluk ve asil mimari işte tamamen bu camide
görülmektedir. Fakat o anlamsız gibi zannettiğin temel olmadan o mimaride ayak
da duramaz bunu da bilmiş ol. Hatta daha da gerilere git tarih sayfalarında,
bin yetmiş bir yıllarına kadar uzan, o yılları da hesaba katmak istesen bile,
doğru yapmış olursun. Benim ilkyazmış olduğum eserlerim o görkemli Süleymaniye
camisinin temelleri gibidir, gözünle gördüğün o Süleymaniye camii mimarisini
kaldırırsan eğer ortada anlamsız gibi görünen bir üstün sanat eserinin, sâdece
sağlam temelleri vardır, o temellerin karmaşasını görerek bu da ne biçim bir
mimaridir der burun kıvırırsın, beğenmezsin. O temellerden başka bir şey
göremediğin için böyle kötümser düşünebilirsin ilk önce ve sana anlamsız da
gelebilir tüm bu temel taşları, kazılmış toprak yığını vesaire. İşte benim
eserlerimi daha iyi anlayabilmek için de en son yazdığım kitaplardan gerilere
doğru okuyarak gidersen belki anlaman daha kolay olacaktır. Yani ilk önce
Süleymaniye camisini tüm ihtişamıyla gördükten sonra, hemen zamanı geriye
alarak Süleymaniye camisinin temelinin yapıldığı tarihlere gidip işte
diyeceksin o muhteşem sanat mimarisinin anlamsız karışık zor gibi görünen fakat
çok önemli olan bu sağlam temelinde anlamını şimdi daha iyi anlayabildim
diyeceksindir umarım.
Sen de
Çok iyi
Biliyorsun ki
O ilk
Doğduğunda ki
Konuşmayı bilmez
ağlayan O Çocuk
Zamanı
Geldiğinde
Nereden
Bilecektin ki
Dünyaya
Başkentlik yapacak
olan
İstanbul’u feth
edecek.
Yani birçok şey başta
anlamsız gibi görünebilir,
Fakat
Önemli olan cüzleri
parçaları birleştirerek tümü görebilmek!
Harfler tek başlarına
ilgi çekmeye bilir,
Fakat
Usta bir şair o
harflerden kelimeler oluşturur
Ve milyonlarca insanı
ardından sürükleyebilecek cümleler hatiplik sanatı çıkartabiliyor ortaya öğle
değil mi?
Tümü, bütünü gör.
Fakat o bütün; cüzleriyle teferruatlarıyla
Yükselebildi.
Anlatabiliyor muyum?
☆☆☆
Aşk yasası, aşk
diyalektiği…
Aşk diyalektiği;
diyalektik; bir şeyin, bir meselenin yol şehir Haritası, metodu gibidir, bir
şeyin kafa kâğıdı gibidir.
Aşk diyalektiğini iyi
bilenin mutlaka bir farkındalığı vardır. Kültürüm, inancım, kafa kâğıdım; aşk
diyalektiğimden gelmedir. Aşk kültürümü ve kafa kâğıdımı merak edenler;
Nüfuz cüzdanıma,
kimlik kartıma değil, devlet sicil kayıtlarıma da değil, asıl o yazdığım
yaşamış olduğum o on binlerce dolu-dolu eserlerime baksın ve anlamaya çalışsın.
Bir insan ancak ruhuna bakılarak tanına bilir, öğle değil mi? Şu cümleme iyi
kulak ver, dinle beni lütfen; Oysaki aşk yaşama neler katar sâdece faydadan
başka! Haksız mıyım? Aşk yasası, bilir misin? Aşk kânunu, bilir misin? Aşkın
hükümleri vardır sen bunları bilir misin?
Yoksa sen bunlardan
haber siz mi yaşıyorsun?
Eğer öğleyse sen
boşuna yer kaplıyorsun hacminle kütlen ile.
Aşk kirlileri
temizleri çok iyi bilir, tanır onları,
Fakat insanın
üzerinde o kirleri görmek istemez aşk.
Aşk; âdil hükümleri
tercih eder yaşamında.
Aşk; gayri meşru
yasakları çok iyi bilir fakat saygı duymaz onlara, laubalidir onlara tanımaz
ezer geçer onları kudretiyle.
İnsan mı? Bâzen o
paldır küldür bata çıka bağıra çağıra ve
Bâzen de aşk
huzurunda; derin bir düşünceye sessizliğe veya da büyük bir coşkuya yükselen
varlık. Tüm bu gürültü, coşku ve sessizliklerimizle biz insanlar; o inleyen
‘ney’ musikisi gibiyiz aslında, İnliyoruz çünkü vatanımız olan cennetten uzağız
da ondan, Yâni bu bir özleyiş, arzulamak inlemesidir o ‘ney’ musikisinin
içerisine düşen nefesle ortaya çıkan bir inleyiş gibi.
Anlatabiliyor muyum?
İnsansın sen de birbirimizi anlayabiliriz.
☆☆☆
Yeter ki iste ve hamle
yap…
Ben uyuyor isem eğer
ve kalkmam gereken vakit de gelmişse; uyanık olan bir insanın beni uyandırması yeterli
olacaktır,
Yeter ki ben de de o
arzu istek olsun. Şu gaflet uykularında uyuyan yüz milyonlarca insanı
uyandırmaya da o beni uyandıran yeterli olacaktır elbette fakat dedim ya yeter
ki kalplerde biraz da olsa aşk iyilik kıvılcımları arzuları olsun. Ah
kelimeler, sevgili Sofia Filo, ah kelimler; İnsanı hem baştan çıkartabilmek
kudretindedirler onlar, hem de iyilik tohumları serpecek ve insanı bir telkinci
yapabilecek kudrette olan o kelimeler var ya sevgili Sofia Filo.
Peki ya ben!
Ben mi? Kırık bir kalemle
bata çıka yollarına düşmüş sevgilinin,
Ben ketum, Ben
idealist, Ben realist, ben fikrin muhbiri,
Ben ki iblisin
dostlarına karşı kınından çekilmiş Ketenpere,
Ben romantik,
fikir-baz, sevgi kumarbazı, fikir analisti,
Ben kitap okuyucusu,
söz dinleyicisi, keder ve dünyalık paylaşan,
Yazar şair düşünür ve
sanat insanı ekmek kırıntısı olan ben,
Ben; kâğıttan kılıcı
olan bir şövalye, iyilik aşk budalası,
Ben militarist,
anarşist serseri, belki de bir beyefendi
Fakat ben tüm bu
saydıklarımı akılcılığımın önüne geçirmiyorum
Fakat
Aklımı da o kalbe
inen ilahi kelimelere, ilahi sözlere aşk ile itaat ettirerek, Aşk ile
bağlılığımı ilan ederek hikmet ilmi ile işte o sözlerin hükümranlığına ait
sonsuz topraklarda koştururum ben akıl denen küheylanımı.
☆☆☆
Hayatın karmaşık cendereli
yollarında…
Nelerden vaz geçip
geçmeyeceğimize olgunluk ve bilgelikle karar verebilmeliyiz, oysaki kararsızlık
ne iğrenç bir şeydir ki insanın ömrünü kederlendirir. Hayâllerimizde ki
gelgitler nasılda etkiliyor hayatımızı öğle değil mi?
Gerçekte yaşamamız gereken hikmet ile
doğrular âlemimizi; tembelliklerin, boş meselelerin doldurmasına teslim etmemek
gerekiyor biliyorsunuz.
Hayata geçirmemiz gereken eylemlerin bizlere
bir faydasının olduğuna kanaat getirdiysek eğer neyi bekliyoruz ki zamanın
geçip fırsatların elimizden kaçmasını mı bekliyoruz, oysaki bâzı fırsatlar bir
daha geriye gelmiyor haberin olsun ve bundan çok keder duyabilirsin ilerde.
Hedefi tam on ikiden vurmaya çalışmak
gerekiyor, yani başarmak istediğin işler hakkında bilgi tecrübe sahibi olduktan
sonra hedefini tutturmaya çalış artık.
Faydalı hikmetli olanın hakikatini hakikat
olarak yaşamaz isen eğer; boşlukları hikmetsizlikleri faydasızlıkları birer
hakikat olarak yaşamaya başlarsın aman ha bu da büyük bir kederdir, bundan
sakınmalısın.
İradeni bilgi hikmet ve iman ile
kuvvetlendir ki her türlü mesele zorluk cendere karşısında o güzel duruşunu
koruyabilesin.
Eğer ki varsa hayatında yaşadığın
hukuksuzluklar, hiç durma ve Seni o gayrimeşrulara sürükleyen bağlardan
kurtulmaya çalış, başarabilirsin.
Gerçekte hayatı tam Mânasıyla tanıyarak,
nitelik nicelikleriyle kavradıktan hemen sonra iki şey, iki sonuca
varabilirsin, bunlar; mücadele ve ölüme hazırlık çünkü hem bu dünyada elde
etmen gerekenler için mücadele vermen gerekiyor ve hem de önünde ebedi bir
cennet hayatı var, onun için iyi bir şeyler hayatına katman gerekiyor.
Kendimize verdiğimiz ve vereceğimiz hikmetli
bilgece sözleri tutmakta, kendimizden olan isteklerimizi yerine getirmekte ne
kadar arzulu ve erdemliyiz, ne kadar başarılı olabiliyoruz bunun bir
muhasebesini yap ve yeniden çeki düzen ver hayatına, mutluluk senin de hakkın.
Olumsuz yanlarımızı kendimizden nasıl
soyundurabiliriz, olumlulukları olumsuzluklarımızın yerlerine koyabilmeyi nasıl
başarabiliriz.
Kendimizi ve sevdiklerimizi,
sorumluluğumuzun altındakileri ihmal ediyor muyuz? İhmal ediyorsak eğer o ihmal
ettiğimiz taraflarımızı nasıl tamir edebilir iyileştirebiliriz, tüm bunlar için
hangi uzman insanlara başvurmamız gerektiğini aile hekimlerine danışabiliriz
der bilgeler.
Düşünün bir şu hayatımızda o kadar çok
abarttığımız şeyler var ki o abartmamamız gerekenleri bir tespit etsek de biraz
huzur bulsak ne dersiniz.
Elbette ideallerimiz olmalı peki, neyi
idealleştirmeli insan, hiç idealleştirdiklerimizin neler olduğunu, hayatımıza
fayda mı zarar mı katıp katmadığını bir düşünelim olmaz mı?
Ve tüm bunlarla beraber arzuladığımız o
nitelik nicelikleri bir varlıkta görmek bizi ona ne kadar teveccüh
ettirebiliyor bir bakın etrafınız da böyle örnek alınabilir kimler var mesela.
O örnek alınacak ideal insanlarla kendi
ideallerimize nasıl yön ve şekil verebiliriz, bunların muhasebesini de
yapabilirsiniz, hayat sizin, irdeleyin ve bir düzene koyun ki mutlu olup ilerde
kederler çekmeyesiniz.
O arzuladığımız nitelik niceliklerden bir
veya birden fazlasını bir varlıkta olduğunu görmek bilmek anlamaktan dolayı
ona,
O insana karşı sevgi
hislerimiz meydana çıkabiliyor,
O arzuladığımız
nitelik nicelikleri doğru tartsak fena olmaz öğle değil mi? Öğle her önüne
gelene teveccüh etmekle hayatımız ne tür anlamlar kazanacak acaba, iyi mi
olacak bu anlamlar yoksa kötü mü? Bunu anlayabilmek de bilgelik tecrübe
gerektiriyor, biraz daha dikkat ve seçici olunabilir.
Peki, her bir işimiz de nedir arzulamamız
teveccüh göstermemiz gereken doğru hikmetli ideal insanlar, doğru hikmetli
ideal ülküler, ideal sevgiler, ideal dostlar kimler ve nitelikleri nicelikleri
nasıl olmalı!
Tüm bunları ve başka fikirleri bâzen ben
abartarak o kadar çok düşünüyorum ki ey bilgeler; aklım da,
Zihin denizim de
harfler ve o kadar çok kelime cümle raks ediyor ki yetişin imdadıma dediğim
anlar bile olmuyor değil hani, belki sizlerin de oluyor bu tür halleriniz,
neden olmasın ki hepimiz insanız, birçok yönümüz birbirine neden benzemesin ki
ve olabilirde.
Kendiniz için, danışabileceğiniz erdemli
bilge insanlar bulun, hayatınızın bir yerinde onlara da yer verin ki sizlere
kılavuzluk yapsınlar fırtınalı denizlerde, ne dersiniz.
Bilgi kudretiyle kaygılarının da
muhasebesini yap ve onların karşılarına bilgi, hikmet ve iman ile çık, farkı o
gün sen de anlayacaksın, huzurlu ve kendinden emin olacaksın böylece.
Aile içi vicdanın ne olduğunu, kişisel
vicdanın, toplumsal vicdanın ve milletsel vicdanın ne olduğunu tefekkür et bir
ara, sana bu tefekkür lâzım olacak bir ara, hem de çok lâzım olacak inan bana.
Tüm bu saydıklarımızda, anlattıklarımızda ve
hayatın içerisinde ki ter istikametlerle karşılaştığın vakit gardını zorluklara
karşı nasıl alman gerektiğine ve işte tüm bunların düşünsel bilgece kudreti,
olgunlaşmış bir kişiliğe vardığında ki matematiği, sonuçlanmış erdemliliği,
yani erdemliliğe kavuşarak çözümlediğin sonuçladığın her mesele sana yardımcı
olacaktır, sana güç verecektir.
Gardını almakta; erdemlilik, hikmet ve
bilgelik sana yardımcı olacaktır güven bana bu konuda.
Yeniden tekrar edeyim, gerektiği zaman
arzulamasını, gerektiği zaman istemesini, gerektiği zamanda vazgeçmesini
öğrenmelisin ki seni o zararlı arzular kendine esir edemesinler. Bilgilen ki ne
gibi arzulardan ve ne zaman vazgeçmen gerektiğini keşfedip anlayabilesin.
Satranç gibi, iyi bir hamle için, piyonu
feda eder ve daha büyük bir hamlesini bertaraf edersin daha sonra düşmanının.
Bilgilen ki o büyük gerçek ideallerin
uğrunda feda etmen gereken arzularının neler olduğunu ve nasıl feda etmen
gerektiğini bilip feda edesin, yoksa sana ilerde ayak bağı olabilirler.
Mesela büyük ideallerin uğruna ve o büyük kârlar
için küçük piyon değerinde ki arzularını feda edebilirsin, yukarıda da
yazmıştım yine bunu.
İyice bilgilendin, etrafı iyice gözlemledin,
dünyayı tanıdın,
Peki, kendine şöyle
de; Bir yaşam kurmak mı? Diye sor kendine ve Nasıl bir yaşam kurmayı arzuladığını
kendine anlat, bir düşün! İyi düşün…
Arzular yasalarla çatışıyorsa eğer; çatışmak
da, terör de kaçınılmaz bir hâle gelebiliyor, sen-sen ol doğru yasalar ile
çatışan arzuların varsa onları çıkar hayatından, eğer ki senin arzuların doğru
ise ve yasalarda bir anormal durum varsa eğer
Zamana bırak
kaygılanma ve çatışma, kendini ve sevdiklerini korumak zorundasın çünkü hayat
onlar ile güzel.
Fikir çatışmaların olacak, hatta Allah’ım;
neden! Diye sormaya bile başlayacaksın kendi-kendine…
İşte tüm bu
anlattıklarımız ve daha birçok mesele karşısında zorluklarla karşılaştığında;
sen, sakin ve erdemli tavrından asla ödün verme, tecrüben, kitapların, erdemli
dostların, bilgeliğin, imanın ve hayatında ki bilge insanların da desteğiyle
her bir zorluğun, her zor işin üstesinden geleceksindir eminim.
Hayatımız da bâzı sancılı geçişler, sancılı
geçiş süreçleri vardır, bunlar olabiliyor, olması normal artık çünkü gaddar
insanların çok fazla olduğu bir dünyada yaşam sürmekteyiz,
Dostlarınla iyi güzel
ilişkiler kurarak, iyiliğe adalete olan inancınla, faydalı bilgiyle, tecrübe,
hikmet ve erdemlilikle,
Sevgiyle kendini
kuvvetlendirdiğin için, hem kendine hem de sevdiklerine büyük faydalar
verebileceksin.
Yalnız değilsin, sakın korkma…
☆☆☆
İyi bir hamle için gerekli
olanlar…
İlk önce size;
sağlıklı bir akıl gerekiyor,
Daha sonra;
arzulamak, istemek gerekiyor,
Daha sonrasında ise
size gerekli olan; faydalı bilgiler,
Bunun ardından size
lâzım olan şey; düşünmek kabiliyeti
Ve hemen peşi sıra o
faydalı bilgileri doğru tercih edebilmek ve doğru düşünebilmek için size;
hikmet ilmi gerekiyor.
Hemen sonrasında ise;
yine hikmet ilmiyle beraber anlamak kudreti gerekli size! Artık şimdi
olabilirsin, sen de varsın!
Şimdi her neyi arzuluyor
yapmak istiyorsan eğer onun için maddi manevi motivasyonunu oluşturmaya başla
ve şartların olgunlaşmasını sabırla bekle Çünkü yanlış anlamalar yanlış
sonuçlara, için çıkılmaz zor kederlere sürükler insanı, böyle olmasını
istemiyorsan eğer, planlı ve bilgiyle doğaçlamalı yaşa hayatını. Sana yukarıda
anlattıklarımın yardımı olabilir.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Bana fikirlerle gel…
Ben fikir-bazımdır,
Hal bu ki ben
anarşist bir şairimdir,
Anarşi benim
lügatimde; bir şeye başkaldıran,
Âsi olan demektir,
bir başkaldırı eylemidir anarşi!
Ben fikir
anarşistiyim, ister inan ister inanma,
Fikir
militaristiyimdir,
Ben bir fikirşörüm,
Kumar masasında
kumarbazları bulabilirsin,
Benim masamda ise;
fikirbazları görebilirsin ancak,
Şimdi kartlarınızı
açabilirsiniz…
Ben bir fikir
analistiyimdir;
Hele bir de şöyle
insanlar yok mu?
Sen şu yazarın şu
kitabını okudun mu sorusu
Bir saat sürer mi
Allah aşkına söyler misiniz, adam kütüphanesinde ki kitapların adlarını
tekrarlamaktan fikir konuşmaya vakti yok, aslın da fikri de yok o gibi
insanların.
Yok, bilmem şu
kitabın adını, falan filan işte, muhabbete bakın,
Veya şu bu yazarın
isimlerini ezberimde tutup da ben; konuşmalarımın başında ortasında sonlarında
ekleme çabası içine girenlerden değilim, ben; isimlerin analisti değil, ben;
fikirlerin analizini yaparım. Yeniden tekrar edeyim;
Ben, ne yazar şair
isimlerinin ne de kitap adlarının ezbercisi değilim, ben; fikirlere bakarım,
ben; fikirleri incelerim, ben; fikirleri konuşurum, ben; fikirleri irdelerim,
bir cerrah veya psikiyatr gibi fikirleri ameliyata veya dinlemeye ve hatta bir
çilingirci ustası gibi kurcalamaya açmaya çalışırım,
Dedim ya ben bir
fikir analistiyim, bana yazarların şairlerin felsefecilerin ezberlediğin o
adlarıyla değil, bana fikirlerle gel!
Tabi ki adlarda
anılabilir fakat abartmamak gerekiyor,
Çok abartıyorlar,
önemli olan fikirdir,
Fikir konuşmayı
öğrenin, adların üzerinde durmaktan
Beyniniz küçülüyor
farkında mısınız? Sen hiç doktorların hastalarını muayene ederken duydun mu ki
diğer doktor arkadaşlarıyla fikirleri muayeneyi bir kenara bırakarak asırlar
öncesi veya günümüzde ki doktor adlarını tekrarlayarak muayene ettiklerini,
elbette ki saçmalık olurdu ve hasta muayene olmaz öğlece bekleye kalır
iyileşmezdi öğle değil mi?
Şimdi sizlerde,
birkaç yazar şairin Felsefecinin düşünürlerin adlarını tekrarlamaktan, sâdece
ezbere bağlı kalmaktan dolayı bir türlü muayeneye yani fikir üretmeye başlayamıyor
saçmalıyorsunuz, gülerim hâlinize sizin. Rica ederim kendi aklınıza biraz çeki
düzen verin olmaz mı?
☆☆☆
Cinnet ve aileler…
Bir cinnet içerisinde
çocuklarına bakmaya çalışan anneler babalar veliler acaba iler ki yıllarda o
çocukların nasıl birer insan olabileceğini hiç düşünürler mi ki
Aslında düşünebilecek
akıl melekelerini cinnete teslim ettikleri için sonuçların iyi mi kötü mü
olasılığını hesaplayamazlar artık. Dünyada ki onca kargaşanın sebeplerinden birisinin
de bu olabileceği gerçeğini aklınızdan çıkartmayın. Belki gün gelir daha
sağlıklı tedbirler alınarak o çocuklara annelik babalık velilik yapacak
insanları ilk önce yetiştirir ve şu dünya kargaşasının büyük bir yükünden
insanlığı kurtarmış olursunuz.
Yeniden sormak
istiyorum sizlere; söyler misiniz bana lütfen, bir cinnet içerisinde
çocuklarına bakmaya çalışan annelerden babalardan velilerden sonuç itibariyle
şu tüm dünyaya verebilecekleri fayda sizce nedir!
Ne kadar bir fayda
verebilirler!
Veya sâdece
verebilecekleri kalıcı zararlar ile o zararların kalıcılığının üzerine bir de o
cinnet içinde yetiştirdikleri o çocukların çoğunluğunun da birer âsi terörist
olmak ihtimallerini de bu işin üstüne katarsak eğer sizce insanlığın iyiye
doğru
Gitmek olasılığı
yüzde kaçta-kaçtır!
Lafı çok uzattık,
kısacası; o normal gibi zannettiğiniz milyonlarca aile her hangi bir sebepten
dolayı(dünyada cinnet için kötü sebep mi yok)cinnet içinde çocuklarını
yetiştiriyorlar!
Ayrıca o cinnet
yaşantısı aileleri içinde yetişen çocuklar büyüyerek bâzı makam mevkilere
geliyorlar, eğer ki o cinnet hâlinden kurtulamamışlarsa, hem makamlarından, hem
de evlerinden yine cinnet dolu hayatların oyunları sahneden asla inmiyor. İşte
keder!
☆☆☆
Rönesans ve
dadım…
Dadım dedi ki bana,
Rönesans; aklın,
eşyaya olaylara hükmederek
Onlara yön vermek
sanatıdır.
Yetmedi mi çektiğiniz
keder
Bir yolunu bulup
Kendinizi iyilikler
ile barıştırın artık…
Ve sonrasında
sözlerine şöyle devam etti dadım;
Nedir bu ülke
topraklarına Rönesans’ı taşımak için
Onca gam çekmişlerin
sizlerden gördüğü keder!
Hiç değilse bâri
Bırakın mezarlarında
Rahat uyusunlar.
Bu işin Dedikodusu;
küçük âdi akıllara sefillere kalır,
Rönesans ve fikir
ise; büyük usta akıllara kalmıştır oh ne güzel.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Neleri kaybettiğinizi hatırlıyor
musunuz?
Sizler sürekli,
millet olarak kaybediyorsunuz, yalancı birkaç zafer elde ediyor gözüküyorsunuz,
sızlanıyorsunuz, boşuna sızlanacağınıza, asıl neleri kaybettiğinizi düşünün,
hatırlamaya çalışın.
Kaybettiklerinizi
hatırlıyor musunuz? Hatırlayabilirseniz eğer işte o zaman yeniden belki
toparlanabilir, yükselebilir, başarılar kazanabilirsiniz, hem maddi, hem de
mânevi olarak. Fakat o kaybettiğiniz değerleri hatırlayıp, yeniden o
kaybettiğiniz değerleri kazanabilmek için mücadele verirseniz eğer
başarabilirsiniz o başarmak istediğiniz iyi işlerin hepsini.
Neyi, neleri
kaybettiğinizi hatırlıyor musunuz?
Mesela;
Güzelliği, dünya
Ni’metlerini cömertçe, âdilce paylaşmayı,
Adaleti, doğruluğu,
birbirinin hakkını koruyan komşuluk değerlerini, merhameti, güzel ahlakı,
birlikte iyi işler yapabilmek becerisini, hikmet gibi değerleri ne yaptınız
mesela, hele de o insanlık lisânı diye bir lisân vardı ki onu ne yaptınız, kara
kuyulara mı attınız da şimdi de çıkartamıyorsunuz. Ben, o sizin kaybettiğiniz
mânevi yüksek değerleri, cahilce yaşayanlarınız gibi o yüksek değerleri
bulduklarını zannederek, aptal bir kibir ve bencillik içerisinde ki bir hayatı
yaşamaktansa, susarak bir kenarı çekilmeyi tercih edebilirim. Yüksek, aziz bir
değeri ancak, kibir ve cehaleti reddederek, şuurlu, yüksek idrak ile, yüksek
hikmetli ilim ile yaşayabilirsiniz. Şimdi sizlere soruyorum, lütfen iyi kulak
verin ağalar beyler, bayanlar! Hem tek başına fert olarak, hem de cemiyete
katılarak, iyi bir birliktelik içerisinde, o güzel erdemli değerleri, erdemli
bir hayat ile hikmetlice yaşatacak değerleri kaybettiğinizin farkında mısınız?
Gözüne kaçan bir
kirpik kıl taneciğinin sizi rahatsız ettiği ve o kirpik kıl taneciğini
çıkartmak için verdiğiniz uğraşıyı ve hassasiyeti kadar bile olsa, neyi, neleri
kaybettiğinizi hatırlayıp anladığınız o gün, belki yeniden büyük bir toparlanış,
başarı ve zafer yoluna bir adım daha atmış olabilirsiniz. Anlamak başarının
yarısı demektir.
Neyi, neleri
kaybettiğinizi hatırlayın!
En aziz bir zafer
için belki,
Geç oldu fakat hiç
değilse,
Bâri onurunuzu
kurtarabilmiş olursunuz!
Onursuzluk mudur
yoksa tercihleriniz!
Sâhi;
O kaybettikleriniz
var ya
İşte onlardır size
asıl onurlu bir hayatı geri verecek olanlar!
Neyi, neleri
kaybettiğinizi hatırlayabiliyor musunuz?
Düşünün ki
Altın elmas işlemeli,
dünyanın en değerli paha biçilmesi zor çok olan değerli tâcınız, kolyeleriniz,
ailenizin çok değerli küpe yüzükleri, halhal gibi birçok hazineniz var ve
bunlarında sizin için mânevi değerleri de çok yüksek, aile yadigârıdır. İşte bu
hazineleriniz veya bu hazinelerinizden bâzıları kaybolmuş olsalardı, kim bilir
o aile yadigârı hazineleri ne büyük bir endişe içerisinde heyecanla arar,
arattırırdınız. Öğle değil mi? O
hazinelerin bulunmaları için gücünüz nispetin de birçok memuriyeti ayağa
kaldırırdınız. Haksız mıyım? Haklıyım öğle değil mi? Evet bu konuda haklı
olduğumu ben biliyorum. Peki, o hazinelerden çok daha değerli olan erdemlilik,
güzel ahlak, adalet, cömertlik, insanlık lisânı,, birbirinizin hakkını korumak,
emanetlere ihanet etmemek, emanetleri sahibine vermek, hikmet gibi değerler ile
o bâzı çok değerli erdemli insanlar hayatlarımıza girip çıkıyorlar, peki siz
onların yüksek kıymetlerine ne kadar hürmet edip, onların o engin hikmetli,
değerli bilgilerinden, hikmetli faydalı dostluklarından, nasihatlerinden,
fikirlerinden ne kadar faydalanabiliyorsunuz. O kaybetmiş olduğunuz maddi
hazinelerinizi ararken ki heyecan endişe, o güzel erdemli insanları, mânevi
değerleri, erdemli hikmetli fikirleri de kaybetmek meselesinde oluşuyor mu o
endişe sizde siz de. O elmas altın işlemeli değerli hazinelerinizin kaybolmasın
da duyduğunuz heyecan endişe o yüksek mânevi değerlerinizi bulmakta da, bulunca
da kaybetmemek içinde yaşaya biliyor musunuz o aynı endişeyi! Zâten o aynı
endişeyi duyabilseydiniz kaybetmezdiniz. Mânevi değerlerinizi korumak adına; o maddi hazinelerinizin kaybolmaması için
yaptığınız çalışmalar ve endişeler kadar duyarlı olamadığınız için kaybetmeye,
millet olarak maddi ve mânevi yenilmeye, tükenmeye devam ediyorsunuz. Yalancı
birkaç zaferle sizi avutan aptallarda ibretlik konusudur, tarih onların
leşleriyle dolu, tarih onları trajikomik olarak anlatır, güldürmeyin kendinize.
Yel değirmenleriyle savaşmayı bırakın artık, gerçi yel değirmenleriyle
savaşanlar sizlerden daha gerçek kahramanlardır ya hadi neyse! Hiç değilse yel
değirmeniyle savaşan bilir neyi kaybettiğini. Siz onu bile bilmiyorsunuz.
Bildiğinizi zannediyorsunuz.
Neyi, neleri
kaybettiğinizi hatırlayabiliyor musunuz?
Doğruluk,
güvenilirlik mesela, şefkat, merhamet, güzel komşuluk ilişkileri mesela,
cömertçe paylaşım, adaletli paylaşım mesela, gerçek sanat fikir insanlarına
sahip çıkmak korumak gibi mesela…
Peki,
Şimdi neleri
kaybettiğinizi hatırlayabiliyor musunuz?
Aslında hâlen neden
ülkenizin ve halkınızın toparlanamayışında ki ve o büyük değerleri bir türlü
bulamayışında ki sebepler, o mânevi değerleri aramayışınızda ki sebepler, bulmak gibi bir endişeye kapılmayışınızda ki
sebepler, sizin o kalbinizin ölmüş olması gibi bir anlam taşıyor olabileceği
kanaatine gelebilir mi? Tabi ki de gelebilir o anlama. Acı gerçekler kadar tadı
güzel lezzetli gerçeklerde vardır, gerçekleri kendi aklınız ile kendi elleriniz
ile acılaştırıyorsunuz, sonrada sizlere ‘gerçekler’ acıdır olarak miras
kalıyor! Keşke gerçekleri kendi ellerinizle acılaştırmasanız da, gerçeklerden
de daha sonra kaçmasanız.
Kalpsiz ve hissiz
olarak mı yaşamaya devam edeceksiniz.
Oysaki o mânevi
değerleri ve o hikmetli erdemli iyi bilge insanlara olan hürmeti ve onlardan
lâyıkıyla faydalanabilmeyi terk ederek, kaybettiniz işte o sizi sağlam bir
kudrete taşıyacak olan değerleri. Tüm bu olup bitenlerin ne kadar
farkındasınız.
Neyi, neleri
kaybettiğinizin farkında mısınız?
Bakınız;
Tabi ki de para makam
mevki elmas mücevher de gerekli
Fakat sizler,
Paraya, makama mevki
ye, dedikoduya, eğlenceye, elmaslara, mücevherlere, lüks hayatlara vermiş
olduğunuz merak önem ehemmiyetin üçte birini bile vermiş olsaydınız o mânevi
değerlere eğer, elbette o vakit batmanız durabilir ve bir yükseliş
başlayabilirdi, fakat bunun yerine size yalancı birkaç zafer kaldı.
O hayatlarınızı,
ülkenizi ve tüm dünyayı güzelleştirecek olan mânevi değerlerinize, sizi
geleceğe hazırlayan hikmetli bilge iyi insanlara lâyıkıyla, hikmetli Kitaplara
lâyıkıyla değer veremeyince de, kaybetmeniz kaçınılmaz oldu öğle değil mi?
Tüm bu iyi değerleri
kara kuyulara mı attınız.
Ne yaptınız hiç
düşündünüz mü? Ne yaptığınızın farkında mısınız? Yoksa sizler mi daha iyi
biliyorsunuz, mâdem siz daha iyi biliyorsunuz da neden batmaya kaybetmeye devam
ediyorsunuz, bilmediğinin ve yenildiğinin farkına var, kibri bırak artık. O
yalancı zaferleri daha nereye kadar sürdürebileceksiniz. Bilmiyor muydunuz?
Oysaki o insan dene varlığı, yâni seni azizleştiren mânevi değerleri terk
ederek, sâdece parayı lüks hayatı seçen ne bulur biliyor musun? Sâdece bela
bulur, savaş bulur, nefret bulur, güvensizlik bulur, hayattan güzel tat
alamamak bulur, bir türlü doyamamak bulur, haset bulur, iftira dedikodu toplumu
bulur. Korku bulur, endişeli bir yaşam bulur, daima bir düşüş, ebedi bir
mutsuzluk hissi kaplar insanı. Sen bunlarımı istiyorsun. Şimdi soruyorum
sizlere; Anlatabiliyor muyum? Kendi elleriniz ile terk ettiniz saadeti farkında
mısınız?
Neyi, neleri
kaybettiğinizi hatırlıyor musunuz?
Dostlarınızın ve
düşmanlarınızın birbirlerine karıştığı, At iziyle Çakal izinin birbirine
karıştığı bir dünyada, tamda neleri kaybettiğinizi hatırlayamazken, nasıl
yeniden bulabileceksiniz, nasıl yeniden tanıyabileceksiniz ki dostu düşmanı,
iyi ile kötü olanın, gerçek hikmetli doğru değer hangisidir, nereden bilip
ayrıştırabileceksiniz! Hey hat! Şaşarım ben aklınıza.
Kibirlenmeyi bırakın,
yalancı zaferler ile avunmak size iyi bir şey kazandırmaz, yenildiğinizi kabul
edin ve şimdi neleri kaybettiğinizi bir hatırlayın olmaz mı? Neleri
kaybettiğini hatırlamak, iyi bir yola adım atmaktır. Kaybettiğin iyi değerleri
yaşamak için bilgi edinmek araştırmak o iyi olan yolu yarılamaktır. Kaybettiğin
değerleri erdemlice yaşamaya başlamak ise hem kahramanlık ve hem de gerçek bir
zafere ulaşmaktır.
☆☆☆
Ketenpere(hileli oyunlar)ve
İstanbul…
İstanbul’u çok
sevdiğim doğrudur,
İstanbul’un o tutkulu
gizemli güzel kudretinin içerisinde
Bir de öğle hileli
oyunlar döner ki ister gayri meşru de adlarına, ister Mafia de adlarına,
istersen Ketenpere(hileli oyunlar) adını ver, bunlardan hangisini söylersen
söyle doğrudur. Yani kısacası Ketenpere’lerin ayyuka çıktığı bir şehir haline
gelmiştir o güzelim İstanbul. Gayrimeşru bir laboratuvar kadar her gün düşük
yapan hayâllerimizin süslediği şehirdir artık İstanbul. Ne cinayetlere bir
trafik lambası kurulabiliyor bu şehirde, ne ayyaşlığa, ne dolandırıcılığa, nede
ötelenmişliğe bir kırmızı ışık yanmıyor bir türlü bu şehirde. Hiç kimsenin
olmayan bir şehir hâline geldi artık aziz İstanbul. Herkes onu seviyor, peki,
neden seviyor! Seviyorsa insan sevdiği şehri bu kadar kirletir mi hiç!
Bu şehrin nabzında
binlerce kederler içerisinde can verilir de ve kimselerin kılı bile kıpırdamaz
dolandırıcılıklardan başka. Dolandırmak için kılını kıpırdatırlar ancak bu
şehirde. Herkes Mafialaştı artık, Yazık oldu insanlığın Nâmusuna. Birkaç iyi
yürekli insandan başka her insan acaba bugün kimin sırtından para kazanırım,
kimi çarparım diye uğraşıyor artık bu şehirde. Başka şehirlere nazaran bu
İstanbul şehrinde daha çabuk büyüyor olgunlaşıyor çocuklar. Daha doğrusu daha
çabuk büyümek zorunda kaldığını anlıyorlar. Bu şehirde çabuk büyüyenler çok
keder çekiyorlar. Çok hırslı oluyorlar artık. Fakat bu şehirde keder çekenlerin
seslerine birkaç garip insan hariç herkes kulak tıkar biliyor muydun? İşte
Ketenpereler şehri hâline gelmiş o aziz İstanbul. Kendisini Mafialaştıran
insanlığa yazık oldu, insanlık kendisine yazık etti insanlığını unutarak!
☆☆☆
Âhenk, ritim…
Savaşı,
En iyi şekilde
Aynı ritimler ile
hareket edenler kazanırlar!
Aynı ritimle
Bir Âhenk(uyum) içerisinde
hareket edenler kazanırlar zaferleri!
Eğer kötüler
kazanıyorlarsa
Demek ki kötülük
çoğalmış
Ve onlar da aynı
ritimlerle
Ve kötülüğün uyumuyla
birlikte hareket ederek kazanıyorlar!
Unutma ki
Ancak
Doğru notalarla bir
senfoni
Bir Âhenk(uyum)
içerisinde seslendirildiğinde
Gerçek hoş bir zevk,
Hoş bir Haz
alabilirsin,
Bundan gerisi
Kulak tırmalamak
olurdu.
İşte sen gel de şimdi
Gerçek üstün
sanatkârların
Huzurlarında saygıyla
durmayıp da ne yapacaksın!
☆☆☆
Hayat mı bu yaşadığımız…
Karşılaştığım her bir
insanda
Bir çizgisini gördüm
kederlerin,
Bastırmaya
çalışıyorlardı
Hepsi de
Farklı yöntemlerle
kalplerinde ki acılarını…
Yaralarımız her gün
tâzeleniyor,
Bu nasıl bir hayattır
yaşadığımız,
Kim merhametlidir
bilinmez ortada yok!
Bilmem ki bu hayat
uçurumundan
Atladık mı?
İtildik mi?
Kovulduk mu?
İstifa mı ettik
Yoksa zorla istifamı
ettirildik ki yaşamaktan biz!
Sonnet…
Nafiz coşkun
☆☆☆
Politik yalanlar ve
itiraflar…
O bâzı politikacılar
Şöyle söylemeliler
aslında
Çıkarak milletin
huzuruna;
‘’Çaldıklarımız
Çalacaklarımızın
Teminatıdır.’’
Ve
Tüm canlı varlıklar
tarafından
Bir alkış tûfanı
koparılırdı
Bu cümleyi söyleseydi
o bâzı politikacılar!
E’ Doğruya doğru
haksız mıyım?
Ve ancak bir (bâzı)
politikacıların
Geçmişten günümüze
söyleyebileceği en doğru sözü bu olurdu;
‘’Çaldıklarımız
çalacaklarımızın teminatıdır.’’
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Aptal krallar ile bozuk
saatler…
Bozuk saat ancak
Bir gün içerisin de
İki defa doğruyu
gösterir
O da kendi arzusuyla
değil tabi ki!
Bunlar harabe olmuş
eski kafalılardır ki
Bozuk saat gibidirler
bunlar,
Ve sâdece bir günün içerisin
de
Yirmi dört saatin
Bin dört yüz kırk
dakikasında ki
O seksen altı bin
dört yüz saniye içinde
Ancak iki defacık bir
anlık doğru bir şey söyleyebilirler!
O geriye kalan
Seksen altı bin üç
yüz doksan sekiz saniye içinde ise
Onları hiçbir zaman
dinleme kardeş!
Sonnet…
Nafiz coşkun
☆☆☆
Hayattan güzel bir tat
istersen…
Şu hayatın ve
insanların karşısında
Artık ağzımda bir
avuç dolusu kırık camla dolaşıyorum.
Konuş mu? Sus mu?
Kendime bundan böyle
artık şöyle bir tavsiyede bulunuyorum;
Ey kendim, kiminle
dost, kiminle arkadaş,
Kiminle sevgili
olduğuna,
Kimine sır
paylaştığına,
Kimlerle iş yaptığına
çok ama çok dikkat etmelisin,
Çünkü
Hayatından gidiyor
gidenler
Ve bir daha o yıllarını,
güzelim yıllarını geriye getiremeyeceksin,
Azıcıkta olsa keder
tabi ki olacak fakat
Yaşamışken mutlu
huzurlu sağlıklı, onurlu yaşa bâri.
Bilirsin ki ancak
huzur onur sağlık saadetle çıkar hayatın keyfi!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Nilüfer…
Kaderimde
Nilüferler açar mı
bilmem ki yeniden
Ah
Ardıma dönüp
baktığımda
Aşktan yoksul bir
şehrin bakışlarıyla
Yüz-yüze geliyorum.
Bilirim ki bu şehir
Ancak
Seninle güzelleşiyordur
Ve
Senden sırılsıklam
akıp gidişimin
Yıldönümünü anmak
kalıyor bana şimdilerde.
Ben bu kadar çok
Tutkuyla sevebilecek
miydim ki acaba
Senin adına
ekilmeselerdi eğer nilüferler.
Çok iyi biliyorum ki
Bu şehir de sen
kalsaydın
Yoksullaşmazdı evler
Parklar,
Sokaklar,
Caddeler.
Ah nilüfer,
Bence saatlerin bile
O yelkovanı ile
akrebi
Senin güzelliğinin
huzurunda
Aşka,
Coşkuya gelerek raks
ediyor,
Tavaf ediyorlar
zamanı,
Yoksa ne diye
Boşu-boşuna dönsün ki
zaman
Aşk denen o gerçek
olmasaydı!
İyi ki varsın aşk,
İyi ki varsın
nilüfer.
Gerçek; bilginin ve
bilinenin
Bir uyum içerisinde
olması değil midir?
Ah nilüfer,
Sen de aşk ile tam
bir uyum içerisindesin,
Kapına geldim,
Aşkına açım susuzum,
Al koynuna doyur beni
Kandır aşk suyunla,
Ölmek mi?
Gerçekte Ölmek kötü
değildir
Fakat
Sensiz yaşayan bir
ölüden
Hiç bir farkı yoktur
âşıklarının.
Ah nilüfer,
Kırlangıçlar
yuvalarını
Ne kadarda özenle
yaparlarmış oysaki
Kalbim;
Senin yuvanı
yapacağın
En mâkul yerdir
nilüfer,
Bakma bana öğle
Olur, mu olmaz mı
tavırlarla,
Edân ile öldürme
vurma beni,
Tut canlandır
Senin şânına da bu
yakışır nilüfer! Öğlece
O olmazlı bakmaların
beni kederlere hapsediyor yoksa…
Kapına geldim
nilüfer,
Dilencilerden tek bir
farkım var
O da aşkını
dilenmektir senin, yine senden dilenmektir.
Aç kapını bana da
Gireyim içeriye,
Al koynuna doyur
aşkın ile
İçir beni kana-kana
sevginle nilüfer.
Ölmek mi?
Ölmek kötü bir şey
değil
Fakat
Sensiz yaşayan bir
ölüden farkı yok ki âşıklarının.
Kapatma bana nilüfer
O aşk cenneti olan
kalbinin kapılarını,
Kapatma bana
gözlerini.
Yıldızların
ışıklarının dünyamıza ulaşması
Ancak
Binlerce yıl sonradır
biliyorsun,
Sen de o yıldızların
ışıkları kadar
Geç gelme bana
nilüfer,
Ne yâni;
Binlerce sene
Beni aşkından,
Vücudundan,
Sözlerinden,
Sevişmelerinden,
Bakmalarından
Yoksun mu
bırakacaksın.
Ölmek mi?
Ölmek kötü bir şey
değildir
Fakat
Sensiz yaşayan bir
ölüden farksızdır âşıkların.
Haydi,
Merhamet buyur da bu
âşığına
Tüm sevgiler yeniden
sevmenin
Gerçekte ne olduğunu
senin ile tanısınlar,
Merhamet buyurmak
erdemlilerin kârıdır,
Senin şânına da
Erdemli olmak yakışır
nilüfer.
Ah nilüfer,
Ah nilüfer,
Ah sevgili nilüfer.
Tarlalarda sarı
başaklar gibiyizdir biz ikimiz nilüfer,
Sert rüzgârların
Bakma öğle bizi
devirip yatırdığına
Bir sağa bir sola
devirdiğine bakıp korkma sakın,
Kıramazlar yine de
sert rüzgârlar ikimizi,
Doğruluruz yeniden,
Kırılmayan doğrulur,
Kaybedince sert
rüzgârlar etkisini
Doğruluruz yine
yeniden nilüfer,
Üzerimize daha sonra
o enfes huzur verici sabâ rüzgârları eser de
Doğruluruz yine
yeniden nilüfer.
O kırılmaz
zannettiğin
O kocaman ağaçları
kırıp atar bir kenara da rüzgâr,
Sarı başakları
kıramadılar nilüfer,
Sarı başakları
kıramadılar sevgili nilüfer,
Toparlanmak, Yeniden
aşkı yaşamak vaktidir,
Aşkın hasat mevsimindeyiz
Haydi, gel de
sabahlara kadar sevişelim tüm düşmanlara inat.
☆☆☆
Gardını almayı unutma…
Hiçbir insan
Kendi geleceğini,
kendi hayatını
Başka
O
Hiçbir insanın
Avuçlarının içerisine
Savunmasızca
bırakmasın!
Çünkü
Ya kullanılıp
atılanlardan olur
Ya da daha sonra
yalnızlaşıp kudretsiz bir hâle düşebilir,
Ve Kaybeder faydaları
ilerleyen yıllarda.
Daha sonrada yıllarım
gitti yazık oldu
Diye hayıflanır,
Kederli sözlerle
tüketir durur ömrünü.
Sonnet…
Nafiz coşkun
☆☆☆
Yöneten, yönetilen…
Ya
Yönetecek
Yönetenlerden
Olacaksın,
Ya da
Yönetilenlerden
olacaksın,
Mızmız etmeyi bırak,
Şikâyet etmeyi bırak
artık
Çünkü
Bu ikisinden başka
alternatif,
Bu ikisinden başka
seçeneğin yok,
Başka
Yolun yok
Anla artık.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Gazap kamçısı…
Bir devlet,
Bir millet,
Gazap
Musibet
İçerisindeyse
Eğer;
Ya
Cahillikleri sebebiyledir
Ya da
Bilmiş olun ki
Birçok mazlûmun
Bedduası vardır
oralara,
Lânetleyişi vardır
oraları,
Ben söylemiş olayım
da sonra demedi demeyin!
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
İhtiyar gezegen…
Ey insan;
Binlerce asırdır
Seni usanmadan
Omuzlarının
Üzerinde
Taşıyan
Şu ihtiyar
Dünya gezegenini
Kötüleyip
Kötüleştirdiğin
Yetmedi mi ki
Bir de pişkin-pişkin
Sırıtıyorsun
Terbiyesiz.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
İyi ve kötü ilişkiler…
Dostoyevski’nin
Çok beğendiğim
Sözlerinden
Birisidir şu
Şöyle ki
‘’İyi adamlar
Yalnızlıktan
Ölüyor,
İyi kadınlar ise
Kötü
adamların
Balkonlarından
Gökyüzüne
Bakarken’’!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Zor meslektir hikmetli
nasihat…
En zor olan
Kahramanlık nedir
biliyor musun?
Çığırından
Düzeninden çıkmış
olan
Şu dünya insanlığına
Hikmetli İyi
nasihatler de bulunmak!
Şimdi diyeceksin ki
Bundan kolay ne var
ki
Bende yapabilirim
diyeceksin,
Haydi,
İşte er meydanı
Bu işi bir meslek
olarak
Her gün yap bakalım
yapabilirsen
Görelim boyunun
ölçüsünü…
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Tercihin erdemlice olmalı…
Kimi sevdiğini,
Kimi koruduğunu,
Kime taraf olduğuna
Çok ama çok dikkat
etmelisin
Çünkü
Onlar gibi olursun
İster misin ki hiç
Ebedi
Cehennemi
Hak eden
Bir zâlime
Benzemeyi!
Bu kardeşinin
nasihatini
Yabana atma bence bir
düşün!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Yalan mı?
Hayatına
Yalanın
Girmesine
Müsaade
Edersen
Eğer
Bundan
Böyle
Tuttuğun
Her bir dal
Kırılacaktır,
Unutma
Bunu
Olur mu?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
İntikam mı istersin…
Alınacaksa en acı
İntikam
Eğer
Girmesidir
Düşmanın
Ebedi
Cehenneme,
İşte
Bu
Sebeple
Daima haklı ol
Ve zâlimlerden olma
kardeş.
Bırak onları
Feryadı figan
etsinler ebedi.
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
İhanet mi?
Asıl beni üzen
Zaferlerin
Gâlibiyetlerin
Elimden
Avucumdan gitmesi
değildir,
Asıl beni üzen şey;
O Dost
zannettiklerimizin
O yenilgilerde
Bir parmaklarının
olmasıdır,
İşte
Beni
Asıl üzen
Mesele budur kardeş,
Bilmem anlatabiliyor
muyum?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Asıl mesele hayatta iken iyilik
etmendir…
Asıl
Hayattayken
Uzat
Elini
Yardıma
İhtiyacı olana,
Yoksa
Ölünün tabutunu
Cenazesini;
İtte taşır,
Arabada taşır,
Atta taşır,
Katırda taşır,
Kurtta taşır kardeş.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Adam dediğin…
Ben ne geçmişin
Ne geleceğin
Nede zamanın
çocuğuyum,
Ben;
Ârafda
Dostu düşmanı
karşılamaya şimdiden hazırlanan
Cesur yürekli bir
şairim.
Her daim zor
günlerinde yanlarında olduğum o
Hayatımdan
kendilerini çıkartanlar,
Gittiğinize asla
üzülmedim
Sevindim bilakis
Çünkü siz dâhil olmak
üzere
Yola çıkıp da zor
yolda kimseleri
Kendi isteğimle
bırakmadım, haksızlık etmedim, mutluyum!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Seks, para, idealler ve
mücadele sanatı…
En iyisinden seks mi
istiyorsun, para mı istiyorsun, ideallerine kavuşmak mı istiyorsun, zafer
kazanmak mı istiyorsun, e o halde tüm bunlar için ve her şeyin en iyisi için;
bilgi, beceri, tecrübe, ilim öğrenmek gerekiyor, yapacağın işler hakkında iyi
hikmetli bir bilgi edinmen gerekiyor.
Seks ve para, işte bunlar hayatımızın
olmazsa olmaz bir gerçeği bile olabiliyor bâzen. Fakat bu gerçeği kirli
yollarla yaparak, yaşantılarımızı içerisinden çıkılmaz kötü bir hâle getirmek
yerine, oysaki o seks ve para gerçeğini yaşantılarımızı faydalı, sağlıklı bir
hâle getiren değerler yapabiliriz. Nasıl mı? Oysaki çünkü o yasak evlilik dışı
seks ilişkileri yerine, doğru, sağlıklı, eğitimli bir evlilik ilişkisi ile o
seks hayatımızı faydalı bir hâle getirebiliriz. Haksız mıyım? Para gerçeğini de
zarar vererek değil de, akıllıca, bilgelik ile çağa ve geleceğe yönelik
bilgileri edinerek, o para kazanç yollarını hem kendimize, hem de
sorumluluğumuz altında ki insanlara faydalı bir hâle getirebiliriz.
Anlatabiliyor muyum?
İyi ve kötü yollar vardır, hangi
yollardan gidip gitmemeyi tercih etmek sizin elinizde. Kader, bu seçim
tercihini size veriyor, Hangisini seçersiniz! Ben derim ki iyi ve sağlıklı
olanını seçin ve seçiminizde sabır sebat göstererek, çalışmaya, mücadele etmeye
devam edin. Düştüyseniz eğer, Unutmayın ki düşmek yenilmek değildir, asıl
yenilgi, doğru bir mücadeleyi terk etmektir. Doğru bir mücadele sanatının
ilmini öğrenerek, kalk! Ve dimdik doğrul, yoluna devam et, sen bunları
başarabilirsin kardeş…
☆☆☆
Sıla mı?
Sevgili dönmez
olduğunda
Duvarlar usanır
Kapılar usanır
Eşikler usanır
Çiçekler usanır
Odalarda eski
kilimler ıslanır
Pencerenin pervazı
ıslanır
Perdeler usanır
Sevgililer dönmez
olduğunda.
Kederlerin en çok
çaldığı kapı
İyi yürekli
sevgililerin
Evlerinin
kapılarıdır,
Neden mi?
Çünkü
Onlar umursarlar,
Onlar düşünürler,
Onlar paylaşırlar,
Dedim ya
Onlar umursarlar…
Sevgililer dönmez
olduğunda
Mumda alevler usanır
Dudaklar ıslanır
Müjgân ıslanır
Gökte ay yıldızlar
usanır
Yıllar usanır fakat
bir âşık usanmaz
Sevgililer dönmez
olduğunda…
☆☆☆
Dilrüba…(gönül alan, gönül kapan,
gönül çalan)
Ah, Dilrüba
Geçti üzerimden on
binlerce karanlık gece vakti,
Seherlerde her
yılbaşı yeni bir umutla seyrederek hayâlini,
Güne bakan
ayçiçekleri kadar döndüm ışığına, her an,
Tenha-tenha
dökülürken kapıma yalnızlık,
O örgülediğin
saçlarının tel-tel dağılışı
Gelir hayâlime,
Ah, Dilrüba…
Işıkları söndü
yüreğimde ki kentin,
İstanbul’a
benzetirdim senin o canlılığını,
Yerinde duramayışını,
İstanbul’a
benzetirdim o relaks tavrını,
Capcanlı neşeni
nazını uyanıklığını İstanbul’a benzetirdim.
Ateş kelebeklerinin
cesareti vardı sende,
Mum alevi kadar
değildin sen,
Sen, erimeyen,
Sen sönmeyen bir Aşk
öğrettin bana,
Bu böyle olmayacak
Dilrüba,
Bu böyle olmayacak
Dilrüba,
Gel de artık
Bu sevda romanı
Yarım kalmasın
Eski ve ahşap bir
masa, sandalye üzerinde
Titrek bir mum alevi
ışığında ki
Dindir O sensiz,
yalnız kalışımı…
Seni ben
Saf bir Anadolu
türküsü gibi söyleyerek içime
Aydınlattım yüreğimi.
Gözlerinin tâ
içerisine bakarak aydınlandı kalbim.
Yağalı yağmurlar
üzerime uykularıma karışıp,
Islak-ıslak türkülere
karışıp adını çığırdım,
Ah, Dilrüba…
Sen diye-diye
Ölmenin,
Yaşamanın gerçeğini
öğrendim,
Ah, Dilrüba…
Şairlerin kâğıtları
yandı,
Sırça saraylar yandı
senin için,
Ülkeler tutuşturuldu
senin için,
Cümlelerimin alevleri
tutuşturdu kâğıtları,
Göğün yüzü yandı
Dilrüba
Bir müjgânı uğruna
sevgilinin
Göğün yüzü yandı
Dilrüba…
İnsanı öldürenin
Bir kılıç kesiği
olduğunu zannederdim,
Senin o güzel
cemalinde ki
O güzel gözlerinin
kıyılarında ki Müjgânı görene dek!
İşte o gün bugündür
Dilrüba,
Kadınların kirpiğine
müjgân,
Müjgâna da
Sevgiliyi öldüren
keskin kanlı kılıç dendi,
Keskin, öldürücü bir
bakışı dendi sevgilinin,
Dur lütfen, çekme
bana da o kanlı hançerini!
Haydi,
Gel de şimdi çık işin
içerisinden,
Ölmek midir yaşamak
sevgiliyle,
Yoksa yaşamak mıdır
bakmak sevgiliye…
Ah, Dilrüba,
Kimdir ki bu Aşk’ın
faili benden başka,
Maktulü kimdir,
Azmedeni kimdir,
Azmettiricisi kimdir,
Bu sevdanın kâtili
kimdir Dilrüba,
Bakanı kimdir,
Göreni kimdir,
Koklayanı kimdir,
Sevişeni kimdir,
Ah, Dilrüba meğerse
ölümüm
Senin bakışlarınla
olacakmış,
Çektin yine o keskin
kanlı bakışlarını bana,
Kimdir bu Aşk’ın
faili benden başka Dilrüba,
Bu aşkın faili kadar
muhbiri de ben,
Her şair kadar aşkın
muhbiri de ben,
Seni diye-diye ölmek,
Huzurunda kurbanların
Ölenlerinin sayısı
çoktur
Ve oysaki
Bu aşktan bana
Hiçbir umut yoktur
biliyorum,
Acımasızlığını bırak
artık,
Merhamet buyur kapına
geldim,
Ateşler
içerisindeyim,
Kalbimde ki aşk ateşi
göğü tutuşturacak kadar oldu artık,
Fakat Sen yine
merhamet buyurmak yerine,
Çektin yine Dilrüba o
keskin müjgân kılıcını bana!
Alacağın olsun,
Aşk olsun Dilrüba,
Sana da Aşk olsun…
☆☆☆
Ebedi düşman ve
tragedyalar…
Allah’ın bana yazdığı
kutlu mücadele yaşamında, bu kutlu sınavda, şeytan, bu işin olmazsa olmazıysa
eğer e o halde neden ben şeytanın yanım da durmasından korkup üzüleyim ki ve
mâdem bu kutlu yaşam sınavında ben ölene dek kalacak yanımda benim şeytanlar, e
o halde neden isteyeyim ki
Gitmelerini yanımdan
şeytanların, e o halde kalsın isterlerse, isterlerse gitsinler, umursamıyorum
işin açıkçası ben, çok takmam kafaya o ebedi düşmanım olan şeytanı ben. Ah
tragedyalar ah, kederli hikâyelerden ibaretsiniz. Kederli hikâyeler
tragedyaları doğururlar ve tragedyalarda şeytan zil takarak oynar sevincinden,
e oldu bâri kına yaksın götüne şerefi olmayan iblis piçi. Nedir ki o kederlere
mirasçı oluşları tragedyaların sahipleri. Acaba bana uğrayan mirasçı kederler
var mı ki daha bilmem, kaldı mı gerilerde, görünmüyor kalabalıklardan. Hangi
yaşamın mirasçılarıyız! Geçmişimizdekiler bizlere bu tragedyalarla dolu kederli
dünya sorunlarını miras bıraktıkları için rahat uyuyabiliyorlar mı ki acaba
mezarlarında. Ah kader, ördüğün ağlar için bir de keskin makas, iğne iplikte
veriyorsun, yardım ediyorsun eyvallah. Kimseler suçlayamazlar seni aslında, ben
de suçlamıyorum. Asıl suçlular belli, insanlarda biliyorlar asıl suçluların
kendilerinin kötü isteklerinin, kötü tercihlerinin sonuçlarıdır o tüm dünya
savaşları. O tüm cinayetlerin suçlularının kader değil de, suçlu olanın insanın
ta kendisi olduğunu çok iyi biliyor insanoğlu. O tüm dünya cinayetleri yine
bize insanoğlundan miras kaldı, kaderin hiçbir suçu olamaz bunda biliyorum. Hem
de çok iyi biliyorum ben. Oysaki kader Allah’ın her şeyi yaratıp bilmesidir ve
iyi ile kötü tercihi yapmak bize kalıyor, insan ise o kaderin içinden kötüyü
tercih ediyorsa bunda kaderin hiçbir kabahati olamaz, ne yani adamın birisi yün
ip kullanarak cinayet işledi diye yünü olan tüm hayvanlarımı suçlayalım
şimdi..!
Peki ya iblis neyin mirasıydı ki
bizlere! Onu bunu şimdilik bir kenara bırakalım da, istemeyerek de olsa bu
iblis bâzılarımızı mükemmel birer savaşçıya, bir mücadele insanına çevirmiştir,
bunun farkında mısınız? Yani o ebedi düşmanımız olan iblisin gelip bize
oynadığı hileli oyunlar sebebiyle, bizler de o hileli oyunlara gelerek düşe
kalka tam bir kudretli şövalyeye, tam bir kudretli süvariye dönüştük iyi mi? E
bu da işin iyi tarafıdır siz ne dersiniz. Şairler severler böyle işleri
bilirim, çünkü ben de bir şairim de onda biliyorum. Ha bir de iblisinde şair
ordusu vardır bilirim, onlarında canları cehenneme. Şimdi şeytan geçmiştir
karşıma bana edecek oyun hilelerini kuruyordur, e peki, o halde Haydi, Çek ulan
kılıcını! Şairler iblisin üzerine aşk cümlelerinden kılıçlar çeker bilmiyor
musun? Her neyse bunu da öğrenmiş oldunuz fena mı? Size aşk cümlelerinden
birkaç tane okuyabilirim, mesela şöyle ki ben iyilik için var edilmiş bir
insanım ve iyilik için çalışırım. Bir tane daha mesela şöyle ki sevgilim seni
çok seviyorum, çocuklar yapalım seninle, aşk çocukları olsun bunlar ve onları
tüm şu kâinat için iyilik yapan bir mücadele insanı olarak yetiştirelim. Aziz
sanatlar işleyelim, savaşları sonlandıracak cümleler konuşalım insanlığa.
Sevgilim, seni çok, ama çok seviyorum. İşte şimdi çatla sodom gomore pompai,
işte şimdi çatla patla şerefi olmayan piç iblis.
☆☆☆
Çocuklar ve iblislerin
askerleri…
Ey insan!
Palas pandıras
yaşamak mıdır hayatı senin yaptığın,
Fena halde bir telaş
içerisindesin,
Bir cinayete
ulaşabilmek için nedir ki o telaşın,
Nedir ki o hırsın bir
cinayete kavuşabilmek için.
Aranızda kendisini
çocuk gibi hisseden var mı?
Biliyor muydun sen
belki bir ihtimal
Hiç hata yapmadan
geçireceğin bir günlük vakit
Seni bir günlüğüne de
olsun mâsum bir çocuk yapabilir.
Ve işte o günün her
bir saati, her bir ân’ı çok kıymetlidir.
Çocuklar mâsumdurlar.
Mâsumiyet ve çocuk
çok kıymetlidir.
Ah şu ahlaki
söylemlerim yok mu?
Beni bile coşturuyor
bâzen.
Ben bile insan olmak
için mücadele veriyorum yemin ederim.
Ben bile insanlık
adında ki lisanı konuşabilmek için mücadele veriyorum yemin ederim.
İnsan olduğunu
hatırlamak için,
Çocukların en çok
kalabalık oldukları
Bir oyun bahçesine
git,
Yaklaş onlara,
Rahatsızlık vermeden
yaklaş,
Onları seyret, dinle
onları,
Rahatsız etmeden
seyret onları,
O mâsumiyet ile
samimiyet dolu mutlulukları,
O mutluluk
çığlıkları,
O cinayetler işleyen
insanlığın hasta kalbine şifa olabilir.
Çocukların
mâsumiyetleri şifa verebilir inanıyorum buna ben. Yeter ki insanoğlu bunu
cânı-gönülden istesin.
İste artık,
Lütfen isteyin bunu
artık cânı-gönülden.
Peki ya hâlen neden
birbirinizin içinde ki sevgiyi kine nefrete dönüştürmek mücadelesi veriyorsunuz
ki aptallar.
İşte gerçek aptallık
bu,
İnsanoğlu kendi
elleriyle kendi sonunu,
Kendi cehennem
kuyusunu kazıyor, aptal..!
‘’ayıkla pirincin
taşını’’
Peki, ya o pirincin
taşı beyaz ve
Küçük yumurtamsı ince
bir taş ise ne olacak,
Ne mi olacak
söyleyeyim,
Esas işte şimdi
‘’ayıkla pirincin taşını’’
Ben size
söyleyeceğimi söyledim!
☆☆☆
Hayat serüvenine devam
ederken…
Ah o ezici gurur
eylemleri insanın!
Peki, ya o tüm
olayların örgülerini yapan insan!
Ah insanoğlu,
Bilmem ki kaç hüzünlü
hikâyeden haz aldın yaşarken.
E o bâzı hazlarda da
keder hiç düşmedi yakandan öğle değil mi? Çok mu uysalız kederlerin huzurunda
biz!
Sen ne dersin!
Neden çabuk
kandırabiliyor ki kederler bizleri.
Hemen de avucunun
içine alıyor kederler bizi.
Aslında bizi aşk
hizaya çekmeli,
Çünkü bizi aşk hizaya
getirmez ise eğer,
Yoksa bu gidişle
kederli hikâyelere başrol olacağız.
Arınabiliyor muyuz
kötülüklerden!
Ah arınmak ah!
Bugünlerde bunu
düşünüyorum sık-sık.
İyilik yaparak
arınabilir şu kederli insanlar.
Ve iyilikler
karşılıklı yapılmaya başlandığında ise
O mutluluk arayan
serüveninde insan,
Belki de saadetini
bulabilecek mi?
Evet, bulabilir!
Neden olmasın,
Bulabilmek ihtimali
var.
Belâ, kolayca
bulunabiliyorsa eğer,
Saadette bulunabilir
elbet!
Serüvenine insan,
şu yaşam serüvenine,
mâcera dolu hayatını
saadetle yaşamak serüvenine
Devam etmek isterken
insanoğlu,
Bizlerde iyi bir
katkıda bulunmak isteği içerisindeyiz,
Birkaç güzel kokulu
çiçek bahçesi hediye etmeye çalışıyoruz. Devam edelim olmaz mı?
Ruhumuzun
derinliklerinde hissettiğimiz o iyi bir şeyleri çıkartalım ortaya,
Ancak
Belki böyle
güçlenebilir ruhumuz.
Ve hayat serüvenine
de o güç kudretle devam ederiz olmaz mı? Haydi, gülümse,
Gülümse ki dağılsın
kara bulutlar üzerinden…
Şehrin üçkâğıtçılarıyla karşılaşır
gibi, şehrin ara sokakların da serserileriyle karşılar gibi bizlerde, o
kederlerle karşılaşmak olağan bir şey oldu her birimiz için, haksız mıyım?
Onlarla aynı sokaklarda, aynı dünyada birlikteyiz. Birlikte olmasa bile onlarla
aynı havayı soluduğumuz şu dünyayı onlar kirletirlerken, bizlerde imar etmeye
devam ediyoruz. Neden peki, neden mi? Çünkü biz iyi insanlarız, iyilik
damarlarımızda ki o asil kanda mevcuttur bilmiyor muydun?
☆☆☆
İnsanlık lisanı ve insanın
cinayetleri…
Cinayetler ve yaşam
tarzı insanın.
İnsan mı?
İnsan;
Karmakarışık bir
yapıya dönüştürüyor kendisini bâzen.
Kendisi bile içinden
çıkamıyor sonra.
Bir labirent çiziyor
kendisine,
Gözlerini kapatarak
çiziyor hem de,
Çıkış yolunu bile bir
uçurumun kenarına iliştiriyor.
İnsanı daha yakından
tanıyıp anlayabilmek için onun var edildiği sudan bahsedelim;
Su kendi varlığı
itibariyle temizdir, ya insan!
İnsan ise o var
edildiği bir damla su kadar temizdir elbet.
Peki, su kirlenir mi?
Hayır,
Kirlenen su değildir
aslında, suya kirler karışır,
Fakat
Karışmak ile
kirlenmek birbirinden farklı şeylerdir.
Peki, insan kirlenir
mi?
Evet,
İnsan kirlenebilir,
Fakat temizlenebilir
de.
Hatta İnsan,
kirlendiği gibi arınabilir de.
Ey bâzı bilgeler,
sizler insandan cenneti mi kıskanıyorsunuz da, insan için kirlerinden arınamaz
diyormuşsunuz!
Ah hasetkâr insan ah!
İhtimal ki
düzelebilir eğri yollar.
İnsan da eğri yollara
kendisini sokunca çıkabilir belki.
Nedir o haşin ve
güvensiz oluşu insanın!
Aslında ne yapmak
gerekir biliyor musunuz?
Söyleyeyim;
Aslında o tüm
insanların o tüm suçlarını kızgın alevlerde eriterek, bir kılıç yapmak gerekir
ve sonrada o kılıcı boynuna vurmak gerekir şeytanın.
Ah meleğe dönüşebilen
insan…
İnanıyorum ki bu
yaşamak serüveninde sen bir meleğe dönüşebilirsin.
Hem de bir suça
yaklaşırken meleğe dönüşerek uzaklaşabiliyor cinayetlerden.
İyi biri olabilirsin,
iste ve başla yeter ki sabır var mı sende.
Uysallaştığı gün
aşkın huzurunda insan, kim bilir belki de o keskin kılıcını vurabilir boynuna
şeytanın.
İnsan mı?
İnsan kuvvetli
soluklarıyla öfkelenince biraz ata benziyor veya da boğaya benziyor haksız
mıyım? İnsan iyilik mücadelesi yaparak huşuya kavuşabilmeli. Kavuşabilir mi
sizce de! Peki, Nedir insanı doyuran. Ey insan nedir o kederlerle sorunlarla
sıkıntılarla güreş tutuşun senin. O kederler neden senin yakandan düşmüyor ki
bir türlü!
Peki, İnsanın vicdanı
nedir, bu soruyu sordunuz mu hiç kendinize!
Peki, hem vicdanı ve
hem de insancıl lisanı ihlal edişi nedir!
Biliyor muydun,
aslında Senin dilin iyi konuştuğunda güzel bir ev satın almış oluyorsun, e o
halde çirkin bir ev satın almayı istemiyorsan eğer, çirkin konuşmaları terk
ederek, konuşmaya başla artık benimle. Anlaşamıyoruz, anlaşamıyoruz,
anlaşamıyoruz bir türlü, hal bu ki aynı Âdem babanın çocuklarıyız, aynı Havva
annenin çocukları olduğumuz kadar.
☆☆☆
Şehirleri kirlerden arındırmak…
El değmemiş bir
hayatı yaşamak mı?
Kimilerinin çirkinlik
adını verdiği
O sokakların ruhunu
temizleyerek
Belki yaşanılabilir
bir şehir oluşturabilirsek
İşte o vakit el
değmemiş bir hayatı da yaşayabileceğiz.
Çünkü her bir insan
Apayrı bir kâinat,
Apayrı bir dünya,
Apayrı bir serüven ve
Onların elleri henüz
aşka da değmedi.
Aşka el değdirmek
gerekir!
Eli aşka değmemiş her
bir insana,
El değmemiş bir hayat
olan aşk yaşamını öğretebilirsek eğer
O da yaşamayı
başarabilir sağlıklıca ne dersiniz.
Birileri onlara
öğretmedilerse eğer
Onların bunda ne suçu
var!
Onların bunda ne
kabahati var!
Nedir ki insanın
meyli şu yasaklara,
Ötelendiği için mi
bir şeylerden.
Şu hayat ırmağında
Kaç vapuru daha
batıracağız,
Kaç sandalı daha
binilmez bir hale getireceğiz kim bilir.
En acısı da
İçerisinde birçok
insanı da
Bizimle beraber
batırıyoruz.
Ah zâlimce hareket
eden egosu insanın!
Aziz ve erdemlilik
vasıfları için
Birkaç cümle söylemek
gereği duyuyorum
Çünkü
Konumuzla alakalı
olduğundan
Bunları anlatmam
gerekiyor,
Şöyle ki
Aziz ve erdemlilik
unvanını
Veya
Bu isimleri
taşıyanlar büyük suç işleyebilirler
Fakat
Aziz ve erdemliler
Büyük suçları
işlemekten kaçınırlar!
Dikkat edin lütfen
Aziz ve erdemli
isimlerini taşıyanlar demiyorum,
Bu isimlerle anılan
herkesten de bahsetmiyorum,
Gerçekten aziz ve
erdemli olanlardan bahsediyorum.
Bir daha tekrar
ediyorum;
Aziz ve erdemli
olanlar
Büyük suçları,
zâlimlikleri işlemekten kaçınırlar
Hem de cehennemden
uzak kalmak isteyecekleri kadar,
Uzak kalmak
arzusundadırlar büyük suç ve zâlimliklerden!
Çünkü
Onlara aziz ve
Erdemli denmelerinden
dolayı değil büyük suç işlemekten kaçınmaları,
Zâten onlar
Aziz ve erdemlilik
vasfını
Gerçekten taşıdıkları
için
Karakterleri gereği
büyük suçları işlemekten kaçınırlar.
Anlatabiliyor muyum?
Bu bir karakter
meselesi...
Her insan karakterine
göre hareket eder,
Her bir insan
meşrebine göre hareket eder.
İnsanın yaşamına
baktığında
Karakteri ve meşrebi
sana onun kim olduğunu dile gelerek söyleyecektir.
Aziz ve erdemlilik,
büyük suçları zâlimliği adaletsizliği işlemeyen bir ruha sahip olmanın
gerekliliğidir.
Oysaki bir insan aziz
ve erdemlilik vasıflarının bâzılarını taşıyor diye de o insan aziz ve erdemli
olamaz.
Ah zâlimce hareket
eden egosu insanın!
Ah neden suçtan
arınmışlığı kabul etmez o bâzı bilgeler ki yoksa zâlimlik mi bulaştı o bâzı
bilgelere de, hemen öğle neden suçtan kirden arınmışlığını kabul etmez insanın,
ön yargısıyla hapsedip, ön yargısıyla idam ederek ve böylece yazık ederler
bilgeliklerine!
Yoksa amacı cehenneme
mi göndermek her bir insanı bilgelerin
Bu ne zâlimce bir
haset!
Yakışmıyor hiçbir
bilge insana böyle haset etmek.
Haset çirkinliği
hiçbir insanda güzel durmaz
Fakat
Hele de haset
çirkinliği bilge bir insanın üzerinde
Hiç ama hiç güzel
durmaz.
Ey bilgeler
Sizler tanrı
değilsiniz ki
Cehenneme gitmelerini
arzulayasınız
O kirlerden arınmaz
diyerek insanı.
Zâten tanrı kelimesi
de Allah’ın bir ismi olamayacak kadar yüksek bir mâna da olamadığından
Ve yüksek ve eksiksiz
bir vasıf olamadığından
O kendisinden başka
ilah olmayan Allah’ı temsil etmez bir düşüklüktedir tanrı denen kelime.
Siz tanrılık taslaya
durun
Biz yolumuza devam
ediyoruz.
Hatta bu sebeple ben
derim ki o insanlara tapanlara;
Hatta ben bu sebeple
derim ki o tanrılık taslayanlara;
Tanrılarınız öldü,
Oysaki ne ölümcül bir
kuvvete sahipmiş ki tanrılarınız ölebiliyorlar,
Gülerim acıyarak
hâlinize aptallar.
Ve şimdi gülerim
kirlenmiş iyi insanın arınmasını arzulamayan o bâzı bilgelere ben.
Bırakalım da ey
bilgeler,
İyilikler işleyerek
Arınsın artık kirlere
batmış insan,
Belki böylelikle de
Yaşanılabilir birçok
dünya şehirlerini
Oluşturabiliriz hep
birlikte,
Bakınız, hep birlikte
diyorum.
Fakat
Şeytan bu işten hiç
ama hiç hoşlanmayacak.
İnsanların İyilikler
yapması,
Cömert ve akıllıca
hareket etmeleri
Ve
Sağlıklı kudretli
dostluklar kurmaları
Şeytanın en nefret
ettiği işlerdendir,
Söyledim ya
Şeytan bu işten hiç
ama hiç hoşlanmayacak.
☆☆☆
İrade, ölüler ve kader
çizgisi…
İrade,
Mutlak irade,
Ve
Cüz’i irade,
Allah’ın ve
Allah’ın müsaade
ettiği ölçüde
İnsanın
Muradına göre
Yol
İz değiştirir.
Olaylar
Mekânlar,
Sular,
Zaman,
Eşya,
Ve
Duygular,
Her bir şey değişiyor
işte.
Ah o duygular yok mu?
Bir gün bendedir,
Başka bir zaman
Sevgilimin
avuçlarının içerisinde…
Bâzen düşünüyorum da
Ölüler neden bir
istekte bulunamazlar ki bizden,
Neden mi?
Nedenini ben
söyleyeyim
Çünkü
Tüm soruların
Tüm cevaplarını onlar
Çoktan bulmuşlarken
kabirlerinde,
Neden bilmeyen
bizlerden
Bir istekte
bulunsunlar ki boşu boşuna.
Ölüler ve iradeden
bahsetmişken
Gökyüzünden
bahsetmeden geçemeyeceğim,
Ebedi bir sükût
şiirini okuyor gökyüzü
Onun bu sessizliği
asırlardır
Hayra alâmet değil
olsa gerek
Ne ben gökyüzünden
kopabiliyorum
Ve nede muradım
Sensiz bir cennetten
sevgilim,
Sensiz bir
cennetten…
☆☆☆
Akıllıca yapılmış iyilik dünyayı
değiştirir…
Ruhunda birilerinin
Kederlerini
paylaşabilen
Bir
Kalp
Taşıyorsan eğer
Sen hâlen
İnsanlık vasfını
Kaybetmemişsin
demektir, öğleyse,
Haydi,
Rast gele…
Şimdi Çık da sokağa
Dünyanın
Şu kötü gidişatını
birine bir iyilik yaparak
Düzene koy olmaz mı?
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
Hamle…
Cesaretini
Toparla
Ve
Bir
Hamle
Yap!
Şunu
Asla
Unutma ki
Bizlerin
Hamlesi
Akıllıca
Yapılmış
İyiliklerdir!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Mafia…
Dünya
Genelinde
Günümüzde
Politika
Mafyalaşmaya mı
başladı!
Yoksa
Mafia
Modernleşerek
Politikayı
Tamamen
Elemi
Geçirdi. Evet!
‘’yumurta mı
tavuktan,
Tavuk mu yumurtadan
hesabı’’ sövmek günah mıydı?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Mütevazılık mı?
İnsanların
huzurlarında eğilmeyi veya el pençe divan durmayı mütevazılık saygı
zannedenler, aslında hem kendilerine hem de yaratıcılarına karşı saygısızlık
yaptıklarının farkında bile değillerdir. Mütevazılık, insanların önlerinde
eğilmek, el pençe divan durmak değildir. Mütevazılık; gönlün ve aklın
zenginliğidir, merhametin adaletin ölçülü bir biçimde yaşanılması ve bu yaşantı
biçiminin içten dışarıya akseden yansıyan erdemliliği, bilgeliğidir. Mütevazılık,
kibarlıktır, kibarlıkta erdemli bilge insanlarda var olur ancak. Mütevazılık,
başkaları veya kendi tarafından küçük düşürülecek hallere düşmemektir. Mütevazı
insan kanaatkâr olur, az olanla da çok olanla da nasıl geçinileceğini iyi
bilendir. Birilerini senin sırtından daima enayice geçindirmek mütevazılık
olmasa gerek. Mütevazı bir insan, sorumlu mesul oldukları insanlara da hem
madden hem mânen daima yardım eder, onlara kol kanat gerer, hayatta nasıl
mücadele edileceğini o güzel yaşantısıyla gösterir öğretir. Zengin cömert bir
mütevazılık da fakirlerin gönüllerini hoş edecek yardımlar var olmalıdır. Ve
bir de mütevazılık ile enayiliği birbirine karıştıranlar akılarını başlarına
toplasalar iyi olur öğle değil mi? Çünkü enayi avcısı istemediğin kadar çoktur
bu dünyada. Elbette ki aklı başında olan her insan mütevazılık ile enayiliğin
ayırımını yapacak kadar olgunlaşmayı arzularlar öğle değil mi?
☆☆☆
İblise ihanet?
İblise ihanet
etmektir yapılan her bir iyilik iyi insanlara!
Tek ihanet
edeceklerim en büyük düşmanlarımdır ve en büyük oyunlarımı yapacaklarımda yine
o düşmanlarım olacaktır. Mesela en büyük düşmanlarımdan biriside iblistir.
İblise söz versem sözümde durmam ona ihanet ederdim, iblise ihanet edip onu
aldatmak güzel olur, zâten iblise vereceğim söz de onu aldatmak için bir oyun
olurdu! Aman ha siz-siz olun iblisle sidik yarıştırmaya, ona oyunlar oynamaya
kalkışmayın çünkü o milyonlarca oyun bilir, oyuna gelmez, tepetakla olursunuz,
onu yenemezsiniz. Onu yenmek, ona karşı zafer kazanmak istiyorsanız eğer sâdece
ve sâdece bilgili erdemli iyi bir insan olun, dostlarınıza, ailenize,
komşularınıza iyiliklerde bulunun işte bu iblise karşı zafer kazanmanıza
yeterde artar bile. Bütün mesele işte bu! Bütün mesele işte budur! Bilmem
anlatabiliyor muyum?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
İnsanın değer ölçüsü…
İnsan, ilk önce insan
olduğu için değerlidir.
İnsan, Aziz, güzel
bir sanat eseri olduğu için değerlidir.
Bir de konuya şöyle
bir bakış açısı getirelim,
Şöyle ki insan;
Öğrendiklerinin,
anladıklarının,
Bildiklerinin,
yaptıklarının,
Nitelik ve
niceliğinin toplamı kadardır.
Peki, ya sen neler
öğrenebildin, neleri anladın, neler biliyorsun, Neler yapıyorsun, niteliklerin
ve niceliklerin nelerdir,
Bunları bir düşün ve
değerinin ne olduğuna,
Değerinin nasıl
olduğuna sen karar ver.
Şunu da unutma ki
İnsanın değer
terazisinde en ağır gelen; bilgece, hikmetli,
Erdemli bir aşk
yaşamıdır. Bilmem anlatabiliyor muyum?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Hükümdarlar ve yöneticiler…
Hükümdarlar
ile yöneticiler arasında tam bir benzerlik var zannedersiniz öğle değil mi?
Hayır,
İşin aslı tam da öğle değildir.
Ben
size açıklayayım olmaz mı?
Biliyorsanız
bile küçük bir sohbet yapmış oluruz aramızda.
Her
hükümdar bir yöneticidir elbet de bu doğrudur,
Fakat
Her
yönetici hükümdarlık yapabilmek kabiliyetine sorumluluğuna sahip değildir.
Kaliteli
yöneticiler birlikte çalışacağı insanları seçebiliyorlar, ayrıca onları
yapacağı işlere göre eğitebiliyorlar da.
Hatta
işlerinde hiç uyum sağlayamayanları, başarısızlıkta ileri gidenleri eleyip
aralarından uzaklaştırabiliyorlar da.
Peki,
halkla ne kadar bir bütünlük içerisindeler;
Halkla
mı? Halka topluma açık gibi durup, oysaki sâdece ellerinde ki işlerle alakalı
malzemeyi pazarlamak için, satmak için topluma, küçücük bir açıklıkta ticaret
penceresi aralamaktan başka hiçbir ilişkileri toplumla olmaz.
Gerçi
bu hem onların, bâzen de toplumun kârına da, çünkü bir disiplin içerisinde
çokta cıvıklığa mahal vermeden ticaret işlerini sürdürebilmekte bir sanattır.
Hatta yöneticilerden bâzıları isterlerse tamamen toplumdan kendilerini
uzaklaştırabilirler de, ama her yönetici bu lükse sahip olamaz. Bu
uzaklaştırmanın kendilerine hiçbir zararı olmaz, sâdece satış rakamlarına
bakmak onları ilgilendirir. Dediğim gibi her yönetici için geçerli değil bu
dediklerim. Çünkü bâzı yöneticiler toplumun tam da göbeğinde durmak
zorundalardır. Tam da toplumun en kalabalık ana caddelerinin ortasında durmak
zorundalardır.
Fakat
Bir
ülkenin devletin hükümdar yöneticisi, kendi ülkesinin sınırları içerisinde
yaşayan insanlarını elemek ve seçmek gibi bir lükse sahip değildir. Dedim ya
oysaki o bâzı yöneticiler bu lükse sahip olabiliyorlar, fakat gerçek bir
hükümdar yönetici bunu asla yapamaz. Yaptığı anda zorba ve ya devrilmiş bir
kral olmaktan başka hiçbir işe yaramaz. O hükümdarın bu konuda yapabileceği iki
iş vardır;
Birincisi,
mükemmel eğitim çeşitlerini, hem sivil, hem de resmi kurumlar tarafından
vatandaşlarına uygulattıracak
Fakat
onca eğitime rağmen, bâzı vatandaşlarının üzerinde eğitim sonucu başarısızlıkla
sonuçlansa bile, her ne olursa olsun Vatandaş vatandaştır, elenemez, atılamaz.
Dedim ya bâzı yöneticiler elemek atmak lüksüne her zaman sahiptirler. Peki,
daha başka ne yapabilir hükümdar yöneticiler,
Eğitim
süreçlerini hem sivil hem de resmi olarak sürekli devam ettirerek o ikinci ve
son olarak yapabileceği tek bir şey kalır geriye; o da vatandaşlarını, anlayış
ve kabiliyetlerine göre eğittirmeye devam ederken, onları yetiştirmeye devam
ederken, onları idare sanatıyla bir arada aynı bayrak altında akıllıca tutarak
yönetebilmek işidir. Bâzı yöneticiler toplumdan kendisini isteği kadar
uzaklaştırıp inzivaya bile çekebilir, fakat gerçek hükümdar yöneticiler bu
lükse asla sahip olamıyorlar, oysaki gerçek hükümdar; toplumun tam göbeğin de
Ve
binlerce yolu birbirine bağlayan ana caddesinin trafik ışıklarının ve bir de
yaya kaldırımlarının tamda yanı başında durarak toplumunu bir senfoni şefi gibi
yönlendirebilmek mesleğini icra etmek zorundadır. Bilmem anlatabiliyor muyum?
☆☆☆
Herkes kendisine bir ayara
çekmeli…
İblislerden
Ermişlerden
Evliyalardan
Dervişlerden
Âriflerden
Erenlerden
Âlimlerden
Zâlimlerden
Mollalardan
Hocalardan
İmamlardan
Politikacılardan
Papazlardan
Rahiplerden
Hahamlardan
Konu-komşudan
Patronlardan
Yöneticilerden
Kolluk
kuvvetlerinden,
Gevezeliklerden
Vesaire
vesairelerden
Bir
türlü fırsat bulup da şöyle gönül hoşluğuyla
Yakınlaşamadık
gitti Allah’ımızla!
☆☆☆
Genişlet düşüncelerini…
Yokluğunda
Yokluğunu
Hissetmeyip
Seni
Aramayıp
Sormayanları
Hâlen
Neden
Hayatının
Merkezinde
Tutuyorsun
A
Düşüncesi
Dar
İnsan!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
En muhteşem şiir mi?
İnsanoğlunun
yazıp okuyabileceği
En
muhteşem şiir
Ancak
ve ancak
Adaleti
Tutarak
Ayağa
Baş
üstüne
Kaldırmak
ve
Bir
daha onu yerlere düşürmemektir!
İşte
bu şiir
İnsanoğlunun
yazıp okuyabileceği
En
Güzel şiiri
Olmasında
Ne
olsun peki!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Dünü ve bugünü dünyanın…
Binlerce
asır öncesinde
Yok,
Şu ülkenin vatandaşlığıymış,
Yok,
Bu ülkenin vatandaşlığıymış diye
Böyle
bir şeyler yoktu,
Vize
almaya
Pasaport
çıkartmaya hiç de gerek yoktu,
Sâdece
ve sâdece
Dünya
vatandaşlığı vardı,
Her
insan
Âdem
ile Havva’nın çocuğuydu,
Mahalle
kavgaları yoktu,
Belediye
seçimleri yoktu,
Partiler
arası çekişmeler yoktu,
Irkçılık
yoktu,
Kadın
erkek eşitsizlik kavgaları yoktu,
Ülkeler
arası savaş olmazdı
Çünkü
Ülke
tekti
Ülkenin
Adı da dünyaydı.
Her
insan neden var edildiğinden haberdardı
Ve
sevgi dolu bir toplum oluşturulmuş olarak
Yaşantılarını
sürdürüyorlarken,
Tutuşturdu
birden bire bir insan kötülüğün kıvılcımlarını!
Eyvah!
Ve
koptu kıyameti öğünden sonra sevgi bağlarının,
Dağıldı
o günden sonra mutlu kalabalıklar.
Geriye
ne mi kaldı
Söyleyeyim
Ve
Şimdi
ise geriye
Yüzlerce
birbirinden farklı vatandaşlık kimliği,
Yüzbinlerce
Ayrılıkçı
mezhep,
Ve
milyonlarca
Birbirlerini
öteleyen insanlar türedi.
Peki,
Ya
Sonrası!
Bir
adım daha sonrası ise
Ölüm!
Bir
adım daha sonrası ise
Yaşamak!
Tamda
bu ikisinin,
Yani
Ölüm
ile yaşamanın Ârafında bir hayat yaşıyoruz,
Yaşamak
denecekse bizim tercih ettiğimiz hayata.
Dedim
ya
Yaşamak
güzeldi
Fakat
İnsan
bunu
Yaptığı
tercihlerle çirkinleştiriyor.
Her
şey senin elinde,
Tercihlerini
doğru yapmakta senin elinde kardeş!
☆☆☆
Ismarlanan sistemler…
Kapitalizm
ile komünizm ekonomik sistemi
Genetiği
değiştirilmiş yiyeceklere benziyor,
Düşünün
ki
Bir
ülke
Yeryüzünden
tüm gerçek tohumları satın alarak
Kendisi
hapsediyor ve
Nihayetinde
diğer tüm ülkelere sattığı
O
genetiği değiştirilmiş çekirdeksiz meyvelerden sebzelerden
Verimli
tohum çekirdek de alınamadığından ve
O
genetiği değiştirilmiş sebze meyvelerden
Büyümelik
verimli çekirdek çıkmayınca da
Mecbur
kalıp o ülkeden yeniden
Sebze
meyve satın almak zorunda kalıyorsunuz.
Böylece
hem sağlıksız yiyecekler yiyor
Hem
de ekonomi kasanız boşalmaya devam ediyor.
Satın
aldığınız sisteminiz bile
O
genetiği değiştirilmiş
Sağlıksız
posa meyve sebzelere benziyorsa eğer
Ki
benziyor zâten ve
İlim
insanlarınızın akılları hapsedilmiş ise
Ki
hapsedilmiş zâten
E
o zaman size düşen de
Yine
dışarıdan sistem satın almak olacak.
Çok
acı!
Çok
acı,
Çok
kederli.
Sonunuz
Romeo Julyet gibi olacak korkuyorum!
Neyi
kaybettiğinizi hatırlayın
Belki
yeniden birkaç tohumun
Kilerde
saklı durduğunu fark edersiniz belki ha ne dersiniz!
Yani
diyorum ki
Binlerce
asırlık geçmişi olan sizler,
Ve
ekonomik olarak da
Ahlak
olarak da
Zenginlik
olarak da
Çok
güzel asırlar yaşamış olan sizler
Sizlerin
içerisinde hiç mi ilim insanı yokta ki çok var biliyoruz,
O
genetiği değiştirilmiş meyvelere benzeyen
Ve
asırlardır insanlığa
Acı
çektirmiş sistemlere hâlen bağımlı kalıyor
Ve
kendi o binlerce onurlu geçmişinizden gelen
Muhteşem
cömert paylaşımcı âdil yaşantı biçimini
Ülke
insanınıza yaşatmayı başaramıyorsunuz!
Ticaret
ahlakını becerisini kaybettiğiniz belli,
Sanat
anlayışını unuttuğunuz belli,
Birbirinize
olan güven duygusunu kaybettiğiniz belli,
Faydalı
ilimi para kasalarınızın içine hapsettiğiniz belli,
İnancınızı
hurafelere sattığınız belli,
Başarısızlığınızın
üç sebebi olabilir
Ya
siz onlardansınız,
Ya
siz hırsızsınız,
Ya
da siz aptalsınız!
☆☆☆
Kendini
bil…
Kendini tanı!
Kâinatı incele ve
Aziz bir var ediliş
göreceksin,
Tüm bu kâinatı ve
kendini ancak her bir varlıktan
Daha-daha üstün
kudrette ve benzersiz güzel bir varlığın
Var etmiş olduğunu
anlayacaksın!
O üstün varlık kim
olabilir,
Şu tüm üstün var
edilmiş sanatlarda onun üstünlüğü göreceksin!
Ne için var
edildiğini düşün bir!
Ve anlayacaksın ki
İyi ve bilge bir
insan olmak en ideal bir karardır kendin için!
Her bir canlının
ölüme sürüklendiğini görüyorsun,
Peki, şu milyonlarca
mükemmel varlıklar sâdece bir ölüm ile son bulmaları için mi var edildiler!
İşte bu sorunun cevabını bulacaksın ve diyeceksin ki hayır-hayır, tüm bu üstün
var edilmiş sanatlar ile tüm varlıklar bir ölüm ile son bulmak için değil,
ancak bir ölüm geçidinden geçerek, ebedi bir hayata varabilmek için var
edilmişlerdir. Nasıl ki iyi insanlar için yaşamak ile iyi ideallerini elde
edebilmek için mücadele vermek bir zafer olduğu kadar ve ölmekte bir yok oluş
yenilgi değil zaferdir iyi insanlar için! Çünkü ebedi bir huzur âleminin
geçididir ölüm dediğimiz gerçek! Çünkü hikmetli yaşamak ve iyi idealler uğruna
mücadele vermek bir onur erdem ve her bir onurlu erdemli hamlede bir zaferdir!
Yenilgi; düşmek ölmek yaralanmak kovulmak değildir, asıl yenilgi, hikmetli
ideallerin güzel hayatın için mücadeleyi terk etmektir! Kalk ve dimdik doğrul,
yeni baştan başla çünkü her halükârda ölmekle de mücadele etmekle de zafer
senin olacaktır!
☆☆☆
Bâzı
politikacılar mı?
Size bir örnek ile
Anlatayım o bâzı
politikacıları
Şöyle ki
Adamın birisi komşusu
gurbetteyken, komşusunun bağını bostanını bozu verir
Talan eder, evine de
zarar verir
Ve bu yaptıklarının
faturasını da gece yağan şiddeti az olan yağmura doluya keser. Desen ki ya hu o
gece yağan yağmur dolu o bağı bostanı evi yıkıp talan edecek kadar kuvvetli
miydi? Hayır, o kadar kuvvetli değildi tabi ki de, o adam bir kere kendi suçunu
kapatmaya karar vermiş, yüzü bile kızarmaz artık.
Tükenmedi bir türlü, şu bizim ülkemizde
ki o bâzı politikacıların dış güç paranoyası, milletimizin her bir ferdine de
Bulaştırdılar o
paranoya hastalığını, zâten amaçta oydu ya zâten hırsızlıklarının
cinayetlerinin bir örtüsü olacaktı o paranoyalar.
O kendi hatalarının
üzerlerini örtmek için uydurdukları, birazda gerçekle karıştırılıp kurgulanmış
politik cingöz cambaz oyunlarıdır bunlar. Ya hu sizler sütten çıkmış ak kaşık
değilsiniz ki nedir bu telaşınız, nedir o her pisliğinizi süpürtmek örtmek için
kurguladığınız o dış güç paranoyaları. Büyücüleri ve sihirbazları geçtiniz el
çabukluğunda ve uyutmak da insanları maharetiniz çok ileri, sizlerin
arsızlıklarını, sizlerin hırsızlıklarını, sizlerin cinayetlerini tebrik edecek
bir millet kurmaya doğru gidiyorsunuz. Batın inşallah pisliğinizin içinde!
☆☆☆
Tercih senin…
Hırsızın evini
yağmalamışlarda,
Hırsız bu işe çok ama
çok bozulmuş!
İnsanlar, kaşla göz
arası bir süre mesafesinde
Kendilerine
verdikleri sözleri bozmadılar mı?
Peki ya şimdi
O kendilerine bile
ihanet eden insan
Neden bir başkasının
ihaneti karşısında
Cinnete kapılır ki
bilemem!
Dedim ya;
Hırsızın evini soymuş
yağmalamışlarda
Hırsız bu işe çok ama
çok bozulmuş!
Ey insan denen
varlık;
Sen tüm bu olup
bitenleri ardında bırak ve
Öğle erdemli bir
hayat yaşa ki Rab senin ile övünsün, olmaz mı?
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
İyi bir duruş
vakar ile onur…
Rızkımı
Veren
Allah’tır
Kula
Minnet
Etmem
Ben!
Ne
Gelir ise
Haktandır
Bilirim fakat
Fenalıklar
Nefsimden,
Olmak istemem asla
âsi bir kulu hakkın!
Sonnet… Nafiz
coşkun
☆☆☆
İslam’ı temsil ediyorum yalanını
bırakın artık…
Bir insan, bir kavim
veya da bir millet,
İslam’ın ne oğlu
olmak için ve ne de
İslam’ı temsil etmek
için yaratılmış değillerdir,
İslam’ı hem yaşamak
Hem de tebliğ etmek
için var edilmişlerdir.
Yeryüzüne
Adalet getirilsin
diye gönderilmiş İslam’ı
Yaşamak amacıyla var
edilmişlerdir.
İslam’ın oğlu
olduğunu söyleyenlere de derim ki
O hiçbir varlığa
benzemez her şeyden münezzeh olan Allah
Nasıl ki eş edinmez,
doğurulmadı
doğurulmaz da,
İşte o eş edinmeye
ihtiyacı olmayan, doğurulmamış ve doğurulmayan Allah’ın sözleri olan İslam da,
Asla doğurmaz ve
doğurulmaz derecede temiz ve eşsizdir.
İslam’ı temsil
ettiğini veya
Bu ifadeyi
kullananlara da derim ki
Sizler İslam’ı temsil
etmeye değil,
lâyıkıyla,
Yalansız yaşamaya,
Tebliğ etmeye
geldiniz şu yeryüzüne.
Peygamber bile temsil
ettiğini söylemiyor,
âdil olan İslam’ın
hem yaşayıcısı ve
Hem de tebliğcisi
olduğunu haber veriyor peygamber.
Oysaki
Peygamber lâyıkıyla
ve yalansız olarak hem yaşamıştır hem de tebliğ etmiştir.
Bir şeyi temsil etmek
demek,
O temsil ettiğin
şeyin tüm özellik ve
Vasıflarına sahip
olmak demektir,
Soruyorum sizlere
şimdi,
Sizler
O temsil ediyoruz
dediğiniz İslam’ın
Hangi özelliğine
vasfına birebir sahipsiniz ki
Biz temsil ediyoruz
diyerek
O temsil etmek
yalanını iftirasını uydurarak
Sizleri gören diğer
insanların ve
O diğer milletlerinde
İşte o aziz İslam’dan
uzaklaşmasına sebep oluyorsunuz!
Müslüman olduğunuzu
söyleyebilirsiniz,
İslam gibi adalet
üzerine kurulmuş bir ilahi dinin seveni ve yaşamaya gayret edenleri olduğunuzu
da söyleyebilirsiniz
Bunları söylerseniz
doğru olabilir
Fakat
O aziz İslam’ı temsil
ettiğiniz yalanını ve
İftirasını söyleyerek
İşte o diğer
insanların ve
O diğer milletlerin
sizin o kötü yalan dolu yaşantılarınızı görerek İslam’dan uzaklaşmalarına sebep
olmayın bâri!
Her insan hata
yapabilir elbet
Fakat
Sizlerin hatalarını
Bağdat da ki
Şam da ki o sağır
sultanlar bile işittiler haberiniz olsun!
Kendine bir iyilik
yap ve o sevgi,
O Adalet, merhamet
üzere gelmiş cömert İslam’ı yaşamaya başla!
☆☆☆
Âşık olduğunu zannetti
aptal insan…
Birçok İnsan önündeki
hazineleri göremeyecek kadar aptaldır!
Her insan sevebilir
Fakat
Her insan doğru
bilgece sevmesini başaramaz!
Her insan âşık
olduğunu söyleye bilir
Hatta her bir insan
âşık olduğunu da zannedebilir
Fakat
Her insan gerçekten
aşkı yaşayamaz!
Aşkı yaşamak aziz bir
sanattır,
Aşkı yaşamak büyük
bir hünerdir,
Aşkı yaşamak bilgelik
erdemlilik gerektirir,
İşte bu vasıflar sen
de var mı ki âşık olduğunu haykırıyor
Ve yoksa aşka iftira
mı atıyorsun o günahkâr ruhun ile sen!
Aşkı yaşamak sana
kadar mı düştü ah aptal insan!
Bak ben bile aşk için
on binlerce mısra yazmışım
Fikir sancıları
çekmişim,
Sen nereden
bileceksin fikir sancısının acısını
Buz yataklarda
baldıran tohumu acılarını nereden bileceksin ki
Ben bile aşkın
kâfirliğinden kurtulamamışken
Sen kim oluyorsun da
Âşık olduğunun
zannına kapılıyorsun be aptal insan!
Aşkı sen o kadar ucuz
mu zannettin ki bol keseden atıyorsun,
Aşkı yaşamak aziz
temiz bir yürek ister
O yürek sen de var
mı? Kardeş!
☆☆☆
Soprano…
Kalın çizgiler ile
yaşadığım hayatın her cümlesinin altını çizdim,
Önemli olduğunu
düşündüğüm yaşamlarıma uyguladım bunu
Fakat ardıma dönüp
baktığımda o kalbime yerleştirdiğim
Hiçbir insanın
ardımda olmadığını fark ettim zora düştüğümde!
Düştüğünü görüp de
kaldırdığım hiçbir insanın zor vakitlerimde
Yanımda olmadığını
fark ettiğimde her şey çok geç olmuştu. Gerçi benden de bunun tersi bir yaşamak
beklenilemezdi, söz vermiştim yaratıcıma, iyilik adına her ne yapılması
gerekiyorsa destek verecektim tüm insanlık onuru adına, görsünler istedim iyi
insanlarında çok cesur olduklarını ve sözünden dönenlerden biriside ben
olmamalıydım! Çünkü yaratıcıma söz vermiştim! Acıyor kalbim o soğuklarda acıyan
bedenimden daha çok! Bu hayatta en çok sevindiğim bir şey varsa o da yaratıcım
olan o sanatkârım rab Allah’ı tanımak olmuştur, çünkü insan olabilen için bu
çok önemlidir fakat biz sanatkârlar için o en aziz sanatkârı tanımak şerefine
ermek daha çok önemlidir. Kaliteli her sanatkâr bilir ki O en aziz sanatkâr
olan Allah’ın o tüm kudretli sanatkârlığına inanmayanlardan büyük bir sanatkâr
olması mümkün değildir çünkü ancak büyük sanatkârlar anlayıp tanıyabilirler şu
kâinatın, üstün eşsiz en aziz sanatkâr olan bir varlık tarafından var
edilebileceğini! İşte o üstün aziz eşsiz varlıkta ancak Allah olabilir. Sevgili
Allah’ım, senden başka ilah olmadığını düşünmek, anlamak, itiraf etmek ve
söylemek ne büyük bir lezzetmiş, teşekkür ederim beni bu onur ile
onurlandırdığın için.
☆☆☆
Yüksek bilgi çağında hâlen
cehalet…
Bilgi akıl çağındayız
Fakat hurafeler tüm
dünya ülkelerini kemirmeye devam ediyor,
Anlayarak yapılmayan
ibadetler yaratıcıya olan inanç zayıflığını artırıyor ve küçük bir etkiyle
inançta ümitte düşmeler yaşanılabiliyor. Oysaki şu bilgi ve akıl çağında insan
denen varlığa anlamak yeteneği verilmek dururken, neden hâlen politik çıkarlar
uğruna insan eğitilmek yerine bir koyun gibi güdülmeye devam ettiriliyor. Bu
menfaat çıkarlarının bilançosu sonucu bir çığ gibi büyür ve çok kederli
savaşlara gider haberiniz olsun. Çünkü akıl bilgi çağında ki o cahil anlayışsız
kalabalıklar güvensiz kavgacı bir yığın teşkil ederler, ellerinde ki her
kuvveti de kavga amaçlı kullanmaya kalkışırlar. Düşünsenize bir aptal kralın
eline atom bombalarının kumandası verildiğini! Düşünmesi bile korkunç, fakat
takdir edersiniz ki dünya bu sona doğru ilerliyor!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Cüret göster iyilik için…
Aziz hikmetli Bilge
insanların kitaplarını okumalısınız çünkü o kitaplarda ki fikirler sizleri
aydınlatacak ve yeni üstün fikirler geliştirerek tüm varlılara faydası
olabilecek keşifler meydana getirebileceksiniz. Haydi, aziz hikmetli bir
bilgenin, bir kitabını al ve okumaya başla, onu anlamak için hamleni yap!
Düşün! Anlamaya kalkış! Yumruğunu sık! Yumruğunu iyi bir insan için aç! Bilgiyi
kavramaya çalış! Temiz bol oksijenli havada yürüyüşe çık! Deniz sahilinde
sıkıntılarını fırlatıp denize at! Denizyıldızlarını suya geri gönder! Çıplak
ayaklarınla sahilde yürü! Sahilde ki çöpleri elini kirletmeden bir çöp poşetine
toparla!
Bugün kimselere
sataşmadan geçir zamanını! Para kazanmanın temiz yollarını ara! Cimri olma!
İsrafta etme! Sorumluluğun altındakilere adaletli merhametli şefkatli ol! Sen
onlara âdil şefkatli ol ki Allah’ta sana karşı şefkatli merhametli olsun!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Öttür borazanını nereye
kadar…
İstisnalar hariç her
bir insan
Kendi borazanını
öttürmek istiyor,
Her insan kendi
borazanının çalınmasını istiyor,
Ve
Her bir insan kendi
borazanını öttürdüğünde ise
Ortaya çok huzursuz
bir gürültü
Kargaşa,
Anlaşmazlıklar
çıkıyor,
Fakat
Bu da insanlığın
inatçı acı bir gerçeği işte,
Kaybedeceklerinin
hesabını hiç yapamayan inatçı kibirli insanlar
Yine de bunu yaparak
kaybetmeye mahkûm ediyor kendilerini,
Eyvah bu ne aptalca
bir durumdur, bu ne anlayışsızlık,
Oysaki buluşulacak o
kadar çok ortak noktası var ki insanların
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Aptallık ile
Yüzsüzlük…
Pes doğrusu
Aptallığın yüzsüzlüğün böylesi!
Öğle arsız yüzsüz
hırsızlar vardır ki
Mallarını paralarını
çaldıkları insanların
Yine o paralarını
mallarını,
Yine o insanlara
koruturlar
O insanlarda ölümüne
korurlar enteresandır!
Buna örnek olarak
Sömürgeci şirketler
ile devletleri gösterebiliriz.
Sömürgeci şirketler
ile devletler
Zorla veya
Hırsızlayarak çalarlar,
Mallarını çaldığı
işçilerine halkına yine mallarını koruturlar!
Eyvah
Bu nasıl bir
insanlık!
Bu nasıl bir
aptallıktır doğrusu!
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Dost musun düşman mı?
Ayazlar beni
sardıklarında yoktun,
Yağmurlar üzerime
yağarken yoktun,
Soğuklar odalarıma hükmettiğinde
yoktun,
Kavgalardayken ben
yoktun sen,
Bana mobbing terörü
uygulanırken yoktun,
Sürüldüğümde
Sürgüne
gönderildiğimde,
Sürgün yıllarımda
yine yoktun.
Savaşlara
giriştiğimde yoktun,
Hapislere yattığımda
yoktun,
Beni
itibarsızlaştırmaya çalıştıklarında yoktun,
Yalnızlığımda yoktun,
Yalnızlaştırıldığımda
yoktun,
Sana güvenmemi
istiyorsun,
Dost olmamı
istiyorsun seninle,
Bana mantıklı bir
sebep göster,
Öğle bir mantıklı
sebep söyle ki bana
O siyah kargalar sana
götleriyle gülmesinler!
Unutamayacağın bir
şey varsa,
Bu da sana kapak
olsun.
☆☆☆
Kurşun
askerler…
Trajikomik yaşamak…
Kurşun askerleri
vardı çocukların
Koruyacaklardı hem de
onları ve
Hem de sevdiklerini
koruyacaklardı.
Sahipsiz bir elma
ağacından elma alan çocuklardan
Hesap sormaya
gelmişlerdi kolluk kuvvetleri,
Şikâyet üzere
gelmişler,
Civar evlerde yaşayan
hangi hırsız şikâyette bulundu kim bilir!
Sahipsiz bir elma
ağacından
Elma alan çocuklardan
rahatsız olan yobazlar,
Acaba
Kendi hırsızlıklarından
hesap sormaya gelen kolluk kuvvetlerine
Sen benim kim
olduğumu biliyor musun der miydi? Evet derdi!
O sahipsiz Elma
ağacından elma alan çocuklardan
Hesap sorulmasını
isteyen yobazlar
Acaba asırlardır
Şu üzerinde
yaşadığımız imparatorluktan ve
Cumhuriyet
vekillerinden hiç hesap sorabiliyorlar mı?
Vekillerin askerleri
olan şirketlerden hesap sorabiliyorlar mı?
Vekillerin atadığı
makam sahiplerinden hesap sorabiliyorlar mı?
Makam sahiplerinin
yalakalarından hesap sorabiliyorlar mı?
Yoksa sâdece timsah
gözyaşlarıyla yaşamaya
Ve onursuzluğa mı
mahkûm kalacaklar
O kolluk kuvvetleri
ile yargı yetkilileri!
Siz de biliyorsunuz
ki timsah vahşice avını yakalar,
Hem de gözyaşı
dökermiş yerken avını!
Oysaki
Bu imparatorluğun ve
Cumhuriyetin para
kasaları
Beş dünya kuracak
kadar donatabilirlerdi ülkeleri mal mülk ile!
O para dolu kasalar
asırlardır soyuluyor
Peki, bunun hesabını
sorabilecek bir kolluk kuvveti var mı?
Olamaz zâten
Çünkü
Deccal çaldıklarının
güvenliğini
Yine gerçek mal
sahibine koruttururmuş,
Bu ne trajikomik
yaşamak böyle!
Kolluk kuvvetleri
daima vekillerin ve
Büyük şirketlerin
güvenliği için kurulurlar,
Onlar için
çalışırlar,
Peki, halk; halk da
vekillerin ve şirketlerin köleleridirler!
Modern köleler!
Peki, o sahipsiz elma
ağacından elma alan çocukların
Kolluk kuvvetleri yok
muydu?
Tabi ki de vardı,
Peki, kimlerdi o
çocukların kolluk kuvvetleri,
Oyuncaklarıydı,
Kurşun askerleriydi,
Hayâlleriydi,
Büyüyünce
Hırsızlardan ve
Tüm o gerçek
kâtillerden intikam alacaklardı,
Hayâllerinde
kendilerine ve
Tüm dünyaya Huzur
getirecek
Aziz bir kahramanın
yardımcıları olmanın düşünü
Cesurca
kurabiliyorlardı.
Fakat o çocuklar
Büyüdüklerinde ise
Ya köle
Ya adaletten
bahsettiği için kafasına bir kurşun sıkılan,
Ya şüpheli bir trafik
kazasında ölü,
Ya efendilerinin
hizmetçileri,
Ya kardeşlerinin
kâtili,
Veya da onlardan biri
olabileceklerini hiç hesaba katmıyorlardı!
Nihayetinde tüm dünya
insanlığı
Âdemden olmak
itibarıyla kardeştir!
Deccal, tüm
kardeşleri birbirlerine kanlı düşman yaptırır,
Deccal hileli oyunlar
kurmakta pek hünerlidir!
Ama yine de
Uçurtmaları vardı
çocukların,
Savaşların içinde
bile güzel hayâlleriyle sevişiyorlardı onlar.
Rüyaları vardı,
Tozpembe rüyaları
vardı onların.
Hele de gülücükleri,
O gülüşmeleri yok mu?
O mâsumca halleriyle
Her bir şeyi de
kendileri gibi
Mâsum ve oyun
zanneden halleri yok muydu?
İşte o mâsum
hallerine
Ben şu tüm kâinatı
kurban etmeyeyim mi?
Tüm şu kâinat
O mâsumca
gülüşmelerine kurban olmasın da ne olsun peki!
☆☆☆
Kulağına küpe olsun kardeş…
Anadolu da bir laf
vardır
Şöyle ki
‘’erken öten horozun
başını keserler’’
Bu lafın açılımını
ben yapayım kısaca,
Yani bu laf diyor ki
kardeş
Şartlar oluşmadan,
Yapmayı çok
arzuladığın işler için
Şartlar olgunlaşmadan
Kahramanlık yapmaya
kalkışma
Eline yüzüne
bulaştırırsın tüm işleri,
İlk önce o işlerinin
olması için Çalış
Ve meyvenin tamamen
olgunlaşmasını bekle!
Ha bir de bana ait
bir söz var şöyle ki ‘’hazırlığını iyi yap çünkü
Puslu havada denizde
balık avında kimin av olacağı bilinir mi?’
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Şair ruhunu ne ile besler…
Yastığın, yatağın,
Yorganın gâvur olduğu
bir gün yaşar insan
Âşık olduğunu
zannettiği bir günde…
Şimdi gelsin mi
kederler, gelsin de peki ya kim kovalar onları.
İnsana aşk duymak
gafletmiş meğerse bunu bana bilgi öğretti.
Küçük şaire diyorlar ki
büyüdün mü?
Yahu onca kederi
kanarya kuşuna yüklesen
Kırk güne kalmaz ya
kartal olur veya da akbaba,
Leylek olanları,
pelikan olanları da var.
Şimdi gelsin mi
kederler, gelsin de peki ya kim kovalar onları.
Diyorlar ki sâdece
acıdan beslenirmiş şairler,
Vallahide yalan,
billahi de yalan, tallahide yalan,
Şairler sâdece acıdan
beslenir diyenler yalan söylemişlerdir,
İnanmayın sakın onlara
siz.
Çünkü
Büyük şair dediğin;
Bilgiden, hikmetten,
aşktan beslenir kardeş.
Sen ne yap biliyor
musun?
Kederler geldiyse
kapına, süpürmeye bak onları kapından,
Haydi,
Şimdi herkes ya
kendisinin
Veya da birbirinin
kederlerini ninnilesin, uyutsun,
Yoksa geçip gideceği,
tükenip yiteceği yok şu kederlerin.
☆☆☆
En güzel şiiri kim okur…
Soruyorum size ey
ağalar beyler, soruyorum sizlere kadınlar gençler, kulak verin lütfen bu
dediklerime;
En güzel şiiri kim
okur hızlı koşan bir mermiden başka!
Adaleti ayakta tutmak
için direnen bir vicdan okur
Oysaki en güzel şiiri
canı pahasına!
Kim okur en güzel
şiiri, merhametli bir baba mı?
Bir çocuk mu okur
ağlarken,
Veya bir kuzgun mu
okur en güzel şiiri almak için intikamını. Bir aslan yakalarken mi avını,
Veya ateş savaş dansı
yapan Kızılderili bir kabile mi okur,
Acaba anarşist bir
militanın diliyle mi okunur en güzel şiir,
Adalet uğruna tüm
olanca öfkesini
Düşmanının üzerine
kusan mı güneşten daha parlak kılıçlarla! Ölüm meleği mi okur alırken canlarını
kralların.
Oysaki en güzel
şiirdir bâzen
Kovanını ve namlusunu
terk eden mermi çekirdeği!
Oysaki en güzel
şiirdir bâzen bir sövgü küfür haksızlığa süngü. Kıyamet çığlığını kopartacak
melek mi okur en güzel şiiri acaba. Bâzen sevmek kadar
Bar-bar bağırmaktır
sevdiğini sevdiğine en güzel şiir.
Bâzen âşık olmak,
Bâzen edebiyat sanat
kadar
Sessizce büyümektir
kollarında hayatın tek başına en güzel şiir. Fakat yemin ederim ki nefsimi
kudret elinde tutanın isimlerine: gün gelir en güzel şiir
Haksızlığa karşı
kibarca ve cesurca direnmektir.
Oysaki en güzel şiiri
bâzen; haksızlığa karşı namluyu koşarak terk eden gümüş bir kurşun mermi okur
şu hayatta.
Hürriyet, kölelik ve büyük fikirler…
Köleliğe karşı olduğunu
göstermek ister misin?
E o halde her bir
varlığın hürriyetini âdil olarak savun ki
Senin de hürriyetine
kimseler zulmetmesin.
Çocuk yaşta evlenmek ve
çocuk yaşta evlendirilmek;
İnsanları köleleştirmekten
ve insanların hürriyet haklarını
Ellerinden avuçlarından
çalmaktan başka ne olabilir ki.
Büyük fikir insanları
yetişmiyor veya az yetişiyorsa bir ülkede,
Bu da demek oluyor ki
O kendi kültür ve
fikirlerinizi zorbalıkla
Diğer bir başkasına giyindirmek
eyleminden vazgeçmelisiniz.
Çünkü bu hem kendine
hem de tüm insanlığa bir zulümdür.
Mutluluğumu istiyorsun;
Köleliği yaşamaktan vazgeçmelisiniz.
Unutmayınız ki ancak
Âdil Hürriyetin yaşandığı topraklarda
Büyük, hikmetli aziz
fikir insanları filizlenir yeşerir boy gösterir.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Politika ve
siyaset…
Politika ve siyaset
lügat mânası itibariyle;
Örgütlenmek,
teşkilatlanmak anlamlarına gelir biliyorsunuz.
Yani her bir insanın,
her bir fikrin, iyi ve kötü ayrımı ile
Her bir meselenin
ayrı-ayrı siyaseti ve politikası vardır, olabilir.
Günümüz bâzı ülke
meclislerinin içerisinde ki
Politikalar ve
siyasetler ise;
Büyük, aziz, faydalı,
adaletli fikirler, âdil düşünceler üretip
Örgütleyip paylaşmak
yerine,
Daha çok kibir, aşırı
bencillik ve menfaat çıkarlarının
Kavgası, savaşı hâline
getirilmiştir.
Oysaki politika ve
siyaset;
Istılah-i Lügat mânası
itibariyle büyük ve faydalı,
paylaşımcı fikirlerin
Ve hikmetli, faydalı
örgütlenmelerin yeri olmalıdır ancak.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Su akar yatağını bulur…
Şu endişe dolu hayatta
sizi koruyacak hazineler biriktirin.
Mesela; faydalı ilim
gibi, hikmet, doğru inanç, sadakat,
vefa, Aşk gibi hazineler biriktirin.
zâten bu hazinelerle de
istediğiniz bir çok faydaya ulaşabilirsiniz.
Yokuş aşağı veya yokuş
yukarı ‘’su akar yatağını bulur kardeş’’
Rab, her kime faydalı
ilim, doğru inanç, hikmet, sadakat,
Aşk ve vefa diye büyük
hazineler verdiyse eğer,
Rab’dan bir başkası ona
verilen bu hazineleri söküp alamaz.
Her kim de bu
hazineleri sevmeyip değerlendirmek istemediyse,
Rab’dan başkası ona bu
hazineleri sevdiremez faydalandıramaz.
Akıl denen mucize ve
ilahi kelimelerin misafir olduğu
Kalp de ki aşk
sayesinde; yokuş aşağı veya yokuş yukarı;
‘’Su akar yatağını
bulur kardeş’’
Sen hiç tasalanma, iste
yeter ki. ‘’su akar yatağını bulur’’.
Sonnet… Nafiz coşkun
☆☆☆
Aşk töreni…
Aşk töreninde söylenir
en keskin cümleler/
En coşkulu şiirler o
anlarda okunur sevgiliye/
Bir tören düzenlenir,
Kutlarız varoluşumuzu./
Ateşlerden ürker ruhum/
Sulara batırırım
hayaletimi/
Sana yüzerim her akşam
yatağında toprağın/
Bana uçar kelebekler
mavi, sarı, yeşil,
Bir özgürlük şarkısı
kadar,
Bende sana söylenirim
pembe ve eflatun sabahlarında./
Çingenelerin danslarını
seyrederim hayaletimle/
Sen gelip geçersin düş bahçelerimden/
Her güzel çiçeğin
kokusunda seni bulurum/
Seni yaşar her çocuk
gülüşünde her bir güzel insan/
Davullar çalınır,
Ateşler yakılır/
Savaş dansları başlar/
İlkbaharın gelişi
zannedersin ilkönce/
Oysaki senin doğum
yılın kutlanır sevgilim/
En renkli sabahı bulur
senin gülüşmelerin/
En karanlık geceyi
senin yüzün kovalar uzaklara/
Ötelerde bile seni
söyler ıslıklarında çocuklar/
En uzak mesafelerde
ufuklar senden kaçmaz olur artık/
Senin ellerin yatırır
güzel uykulara beni/
Bir tören düzenlenir,
Kutlarız varoluşumuzu./
Ateş dansı yapan o
cesur ateş kelebekleri kadar,
Cesuruzdur bizlerde,
Mücadele ve savaş
meydanlarında
Aşk yaşayacak kadar
cesuruzdur hem de./
Fakat korkaklar ise
birbirini öldürür kendi elleriyle,
Sen ve ben ise
birbirimizi korurken yaşarız./
Yaşamaz isem eğer kim
korur ki seni,
Seni yaşatmaz isem kim
korur ki o vakit sevdiklerini/
Ölmek güzel şeydir
aslında/
Pe ki korkaklar neden
korkar bilir misin ölümden,
Çünkü onlarda
hissederler ebedi bir azabın varlığını enselerinde./
Oysaki Âşıklar için
açılır ölümün kolları ilkbaharlar ülkesine./
Ateş dansı yapan o
cesur ateş kelebekleri kadar,
Coşkuluyuzdur senin
karşında./
Ne mumdan, nede
ateşinden eser kalır,
Seninle seviştikçe her
an./
Savaşları kaldıracaktık
seninle ortadan
Fırlatıp atacaktık
nefreti dibine yerin/
Oysaki cinnet denen
fahişenin tuzağına
Âşık olmakmış
insanlığın sonu./
O halde burada durup şu
onca kâtil insan için ölmek
Yakışmaz bizim gibi
erdemlilere./
Ey erdemin aynası/
Ey suretimin lisanı
fısıltılarını kesme kalbimden./
Bir tören düzenleriz,
Kutlarız varoluşumuzu./
Örgütlenir her insan
gurubu buldukça taraftarlarını/
Her suret
karşısındakine dökmeye başlar içerisini/
Her günün sonunda
yalnızlıktan korkarak insan,
Ellerini bir diğer
insana bağlamaya çalışır/
Belki biraz mahcup,
Belki biraz ürkerek,
Birazda korkarak
yakınlaştırır cümlelerini hayaletine/
Her insan birbirinin
hayaleti olur bu oyunun sonunda./
Karılmak ister
sevgilisine insan/
Soyunur her gece
ışıkları var olan evlerin camlarından,
Vücutlar çırılçıplak yataklarına
yığılır/
Kimileri o gündüz ki
yüzlerce kahkahasının sonunda
Gözyaşlarına boğar
yastığını/
Oysaki nereden
bileceksin
O güzel kahkahaların
ardında
Gizli kalan o binlerce
kederi./
O kahkahalar mı?
Bastırmak içindir
oysaki o onlarca cinnet gülüşü kederi./
Kimileri de sıkıca
tutar kaçmasın diye avuçlarından mutluluğu./
Ah sevgilim,
Ah benim ebedi neşem,
Senin varlığınla
kurtuluyorum tüm o çirkin cinayetlerden/
Ancak seni bulmak
Ve seni anlamaktaymış
kurtulmak kederden.
Aman sabahlar olmasın
mı?
Olmasın mı seninleyken
ayrılığımız/
Çalmasın mı
kapılarımızı kederler seninleyken/
Vız gelir tırıs gider,
Hem çalsa ne çıkar ki
kapılarımızı kederler,
Ancak geldiği gibi
çabucak çekip giderler,
Sen var oldukça
kalbimde./
Gitme ey bilge aşk,
çekip gitme kalbimden,
O milyonlarca insanı
terk ettiğin gibi./
Çok iyi bilirim ki ben,
Mutluluk bir vücuda
bürünür de sen diye görünür seninleyken./
Bir tören düzenleriz,
Kutlarız varoluşumuzu./
Senin hatırın yeter
oysaki her varlığa/
Ey sevginin ve
mutluluğun suret bulmuş hâli;
Öğle çabucak gelip
geçme benden Sabâ rüzgârları gibi./
Oysaki ben sana
soyunurum aşkı/
Oysaki ben, sana
düğmelerim her ânımı./
Seni yazar kalemiyle
her çocuk ilk harfiyle alfabenin/
Lisanlar seninle nefes
alır/
Seninle huzur bulur her
emekçi iş çıkışından sonra evinde/
Seninle gülüşür
sevgililer nikâha bir adım yaklaştığında/
Ölülerin lisanında bir
umut sen var olduğun için filizlenir/
Beyaz papatya, sarı
kelebek
Ve siyah kurdelesi sarı
saçlı çocuğun
Sen olduğun için güzel
görünür gözlerine insanlığın./
Ben sana mecburum
Bakma öğle yalnız
başıma avlandığımı dağlarında şehirlerin/
Ben sana mecburum
Bakma öğle ötelediğimi
her yaklaşan sevgiyi kendimden/
Senin güzelliğinle
gençleşir ruhum daima/
Senin avuçlarınla
içtiğim bengisu,
Senin ellerinle kandığım
ab-ı-hayat pınarıdır
Beni ebedi kılacak olan
sana./
Sen demek ile aşk aynı
şeylerdir bilirim/
Aynı aynalarda bakarız
kendi yüzümüze aynı anda/
Aynı güneşin
kirpiklerinde göz kırparız hayata/
Aynı sıcak iklimlerin
kollarında birlikte ısınırız/
Birlikte uyuruz
düşlerinde sevgililerin/
Sen ve ben aynı denizin
balıklarıyızdır/
Aynı dünyanın
çocuklarıyız ikimizde/
İkimiz bir soluruz
havasını dünyanın/
Ah kirletmeselerdi
keşke,
Diyerek kızarız
dünyalılara./
Hep bir umut vardır
diye içimizde;
Bir tören düzenleriz,
Kutlarız varoluşumuzu./
Sevgilim; Uyumak
seninle aynı rüyalara yatarak/
Sevgilim; Uyanmak
seninle aynı güne merhaba diyerek/
Şu insanlık neden
kaybetmeye başlamış ki aşkı ve merhameti
Diyerek bakıp
birbirimize, bir çözüm ararız gözlerimizde./
Kalk sevgilim, kalk
bekleme boşuna onca zamanı uğraştık,
Haydi, gitmek vaktidir
mâdem gelmiyorsa peşimizden kimseler.
Bir tören düzenleriz,
Kutlarız varoluşumuzu./
Ağlar çocuklar o her
kaba gürültünün çirkinliğinde/
Güzel yürekli babalar
ise düştüğünde bombalar,
Bir oyunmuş
zannettirirler çocuklarına üzülmesinler diye./
Oysaki bilmeli her
insan;
Diri-diri savaşlara
atılan her çocuğun
Bir intikamıdır o
kopacak olan son kıyamet./
Sen sevgilim,
Eğer sen var olmasaydın
Nasıl tutunabilirdi
çocuklar
O minicik elleriyle
hayata./
Senin varlığınla neşe
bulur
Tüm kâinatın
sığabildiği o küçücük kalpleri çocukların./
Senin dokunuşlarınla
ısınır üzerlerine güneş şefkatle/
Sen diye-diye söylenir
umut şarkıları bilirim/
Bir tören düzenleriz,
Kutlarız varoluşumuzu./
Bekleriz bir umut işte
Bir sonraki sabaha
belki terk edip gider diyerek
Şu dünyamız saran
çirkinlikler./
Oysaki bilir her bilge,
Oysaki bilir her
erdemli şair;
Tercihleriydi insanı
zâlim veya Âdil yapan,
Tâlih ya da kader
değildi kötü olan./
Oysaki bilir her bilge,
Oysaki bilir her
erdemli şair;
Asıl yenilginin ölmek,
düşmek,
Ötelenmek, yaralanmak
olmadığını/
Oysaki bilir her
erdemli şair;
Asıl yenilginin
mücadeleden vazgeçmek olduğunu./
Bir tören düzenleriz,
Kutlarız varoluşumuzu./
Hep de böyle başlar büyük
ve aziz başarıların,
Yüce ve kudretli
zaferlerin hikâyeleri;
Bir şeyler seni yere
devirir,
Kaybettiğini,
yenildiğini zannedersin
Ve yeniden doğrularak
dimdik ayağı
Küllerinden Anka gibi/
Başlarsın yüce ve
kudretli bir başarı hikâyesini yazmaya./
Ve yine güzel bir ses
fısıldar kulaklarımıza;
Haydi, der,
Neyi bekliyorsun artık/
Ayaklarının üzerine
kalk
Ve doğrul dimdik
küllerinden/
Tamda şimdi başla
yazmaya yeniden hayatını./
Bu güzel fısıltılar
ancak sana ait olabilir sevgilim./
Sen öğrettin oysaki bana
bilge bir Âsi olunacağını
Tüm cinayetlere karşı!
/
Ey karanlıklarımı
aydınlatan aşkım/
Fırtınalı karanlık
denizlerde yolumu ilham eden fenerlerim/
Ey gündüzlerime
ilkbaharlar eken sevgilim/
Haydi, toparlan artık,
Bizimle birlikte
yürüyenleri alıp çekip gidelim mi buralardan/
Yoksa
Kalıp ölelim mi yaşasın
diye çocuklar ve sevgililer./
Âh ölmek kolay zâten,
Asıl yaşamak gerek
koruyabilmek için çocukları ve sevgilileri./
Bir tören düzenleriz
Gökyüzünün sâkinleriyle
beraber,
Kutlarız varoluşumuzu./
Haydi, toparlan artık,
Bizimle birlikte
yürüyenleri alıp çekip gidelim mi buralardan/
Yoksa
Kalıp ölelim mi yaşasın
diye çocuklar ve sevgililer./
Âh ölmek kolay zâten,
Asıl yaşamak gerek
koruyabilmek için çocukları ve sevgilileri./
Ah sevgilim,
Senin o erdemli sözlerin
gelip geçer hep aklımdan,
Demiştin yine tüm
insanlığı seyrederken üzerinde yıldızların;
Kendi seçimleriydi
insanı âdil veya zâlim yapan,
Tâlih’i veya kaderi
değildi kötü olan./
Bir tören düzenleriz
gökyüzünün sâkinleriyle beraber,
Kutlarız yeniden
varoluşumuzu.
Haydi, ayağı kalk ve
dimdik doğrul
Yeni bir başarı
hikâyesi yazabilmek için.
☆☆☆
Yazar, şair Nafiz
coşkunun, yayınlanan diğer kitapları:
...
1: Kelebek mevsimi ve
saklambaçlar şehri…
2: Elma kokuları ve
yağmur zamanı…
3: Azap yağmurları…
4: Sevgili nâna ve
mektupları…
5: Papatya mevsimi…
6: Gece yürüyüşü…
7: Sevgili tutya ve
mektuplar…
8: Sürgün şehir…
9: Su kavmi ve Ruhûl
Kudüs...
10: Şafak gemisi…
11: Gemileri yaktım
Aşk ülkesinde…
12: Sürgün çocuklar…
13: Siyah incir ve
mavi kelebek…
14: Sofia filo ve
mektuplar…
15: İstanbul da sanat
ile aşk…
16: Afili
yalnızlıklar şehri…
17: Şairler anarşist
olurmuş…
18: Sular kesti
kılıçları…
19:
Kafa kâğıdı…
20: Hikmet ve
felsefe…
21: Olmak ya da
olmamak…
22: Papirüsler…
23: Meleklerin şehri…
24: İstanbul’un
kanatları altın da…
25: Kırmızı
yağmurlar…
26: Sobe, körebe ve
saklambaç…
27: Bakır cezve…
28: Kaldırımda
demlenen fikir…
29: Senfoni gülüşü…
30: Sevgiliye senfoni
ve aforizmalar.
31: Ölümsüzlük
senfonisi ve Felsefik yazılar.
32: Felsefe ile şiirin
buluşması.
33: Çirkin kral ve
fikir yazıları.
34: Ölü şairler
mezarlığı.
35: Cennetin
çocukları.
36: Şairler kenti ve
aforizmalar.
37: Kelebekler şehri
ve Felsefik notlar
38: Tutsak melekler
ve fikir yazıları…
39: Şair korsanlar ve
aforizmalar…
40: Şehrin azizleri
ve Felsefik yazılar…
41: Sofia filo ve
aforizmalar…
42: Faili meçhul
sevdalar ve aforizmalar…
43: Kırmızı balık ve
aforizmalar…
44: İhbarlanmış
aşklar ve Felsefik notlar…
45: Kılıçlar ve
kalemler…
46: Pur si muove ve
aforizmalar…
47: Şairlerin ölüm
dansı ve aforizmalar…
48: Düşmanlar ve
sevgililer…
49: Soprano ve kanlı
sözler…
50: Kurşun askerler
ve aforizmalar…
51: Ölüm öpücüğü ve
aforizmalar…
52:Kale düştü ve
felsefik yazılar…
53:Şairin kurşun
kalemi ve aforizmalar…
54: Şairin seyir
defteri ve aforizmalar…
55: Kartal yuvası ve
aforizmalar…
56: Kelimelerle dans
ve aforizmalar…
57: Yalnızlık
senfonisi ve aforizmalar…
58: Aksiyon ve
aforizmalar…
59: Aşk yasası, Aşk
diyalektiği…
60: Sinekler lordu ve
aforizmalar…
61: Kod-adı şair ve
aforizmalar…
62: Su akar yatağını
bulur…
63: insan ilişkileri
ve aforizmalar… (karma)
64: Sokrates’in
intikamı ve aforizmalar…
65: Cehennem melekleri
ve aforizmalar…
Yorumlar
Yorum Gönder