KİTAP ADI: KAFA KÂĞIDI. (kitap 19) yazar şair author poet nafiz coşkun
https://drive.google.com/file/d/1HycMXhLbUeAkwYyglVq9dS5zkVbURSpd/view?usp=drive_link
Şiir, aşk, sanat, jurnal, fikir
yazıları, makaleler, kelimeler ve sonneto
Kafa kâğıdı… 19
Nafiz COŞKUN
Yazar, şair, düşünür ve sanat insanı
...
Yazar, şair, düşünür ve sanat
insanı; Nafiz coşkun'la, iletişim kurabilmek için
Telefon numarası: (0554 666 70
67) e-posta: n.coskun006@gmail.com
Twıtter…instagram…facebook:
adreslerinden ulaşabilirsiniz.
Bu kitabın telif hakları, basım,
yayın, satış hakları Nafiz COŞKUN’A aittir. İzni alınmadan kitabın tümü ya da
bölümleri, mekanik,
Elektronik, manyetik ya da başka
yöntemlerle çoğaltılamaz, basılamaz.
…
Baskı
Ofset
Baskı Merkezi
/
Matbaa Sertifika
ISBN
:
Kitap içerisin de ki şiir, fikir yazıları,
makaleler ve jurnal isimleri.
…
1. Şair kustu ağzından kafa kâğıdını.
2. Aziz sanatkâr der ki.
3. Buzullaştı kalpleri insanların, bunlar
kardan adam değiller ki eritebileyim.
4. Kardan adamlar ile buzdan kalpleri.
5. Sana ihtiyacım varken tam da sen
yoksun.
6. Bin kederi yerle bir etti o Aşk kılıcı
sevgilimin.
7. İblisi yaktım sularıyla Aşk’ın ve
kanadı şehirleri iblislerin.
8. Aziz fikirleriyle şairler yaktı
gemilerini sahillerin de denizin.
9. Hayat bir mücadele cümlesidir.
10. Ben seni çok seviyordum, peki ya
şimdi.
11. Kim olduğunu hatırla
12. Aşktan haberi varı ki insanın
13. İnsan kim olduğunu hatırlayabilecek mi
ki.
14. Bu dünya tüm varlıklara ait bir
agoradır.
15. Sevgilinin dudağı
16.
Hürriyet zamanı
17. Düşünmek denen o aziz varlık.
18. Sanatkârıma.
19. Islak mektupları zamanın!
20. Aşk ihtilali.
21. Aşk ile huzur
22. Aşk ile hikmet.
23. İnsanın ayarını biliyor musun?
24. Ültimatom.
25. Kış ayazının şarkısı!
26. Aynaları halkların, şairler ile
tiyatrocular.
27.Bir kadını feth etmek için fatih olmak
İstanbul da!
28.Şair kelimelere güzel bir elbise giyindirebilmeli.
29. Aziz bir Şair dediğin ile ilham
dediğin kimdir.
30. Küçük mutluluklar.
31. Krallar ile padişahların ve zengin
şeyhlerin o mâsum kibirli maskeler altın da cinayetleri.
32. Ateşlerini kesti kederlerin cümleleri
şairlerin.
33. Ültimatom.
34. Lisan dediğin nasıl piç edilir.
35. Şuuru yitirilen insanların
kavgalarının resmini tasvir etti şair.
36. Relaks yaşamak hayatı ve İstanbul’u.
37. Âsi bir şairin kaleminden.
38. Başı ağrıyan kedi kendisine kırlar da
ilaçlı ot arar.
39. Hikmetli cümlelerle dokunmalı insana.
40. Kelebek mevsimi cümleler.
41. Hikâyesi hayatın.
42. Kaldırımların kalbine hançer, batılı
Çingene türküleriyle!
43. Cennetin dudağın da Aşk’ı yaşamak!
44. İstanbul’u yıkamak dudaklarında ki
damlalarıyla meleklerin!
45. İstanbul ile Aşk’a yaktım gemileri.
46. Şairlerin kılıçları Aşk’ın denizin de
dövülür.
47. Bir yudum Aşk!
48. Tabakhane metropol
49. İnceden inceye Aşk kıvamın da sözler,
anlayabilene.
50. Kalemin kuvveti.
51. Aşk.
52. Bir kadın ile kanadı kanayan bir kuşun
hikâyesi.
53. Kanadı kanayan kadın iyileşti, kuşlar
iyileşti.
54. Şairler harflerin terzileridir.
55. Tefekkür, aşk ile hikmet.
56. Haydi, gülümse kara bulutlar dağılsın.
57. Kırılgan bir aşk şarkısı!
58. Muhafaza edilmesi gereken aşklar,
sırları olmalı insan dediğinin.
59. Deniz Mezarlığı ile gazap kamçısı.
60. Sigara külü kadar yalnızlık
61. Çat kapı kederler.
62. Ötekileştirilen insanlık, İstanbul ile
afili yalnızlıkları.
63. Silikleşmiş insanlar ile hayatları.
64. Siyaset, politika.
65. Mücadele ruhumu dinlendiriyor.
66. Temmuza birkaç gün kala bir deniz
sahili şehrin de.
67. Mücadele ile tefekkür.
68. Güneşi zindan hapsettiklerin de.
69. Dağıldı vehimler kelimelerimin zafer
yürüyüşleriyle beraber.
70. Şairin mürekkebi ile gözyaşları kesti
başını iblisin.
71. Bırakarak ardımız da gidelim dünyayı.
72. Öğle bir haldeyim ki.
73. Aşk parçaladı kafatasını iblisin.
74. Kaderin cilvelerini okumak!
75. Arsızlığın bu kadarı!
76. Cümleler ile barış ve sulh.
Sevgili mikel, cibril ve şafağa ve
sana
Ve senin için sevgilim.
Sevgili İsrafil’e,
Ölüm meleği ezraile ve ruhûl Kudüs’e
Teşekkür ediyorum.
Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,
yavaş-
-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.
Fikir yazılarımı, makalelerimi,
Şirlerimi, sonnetolarımı,
kelimelerimi,
Jurnallerimi okurken düşünerek oku!
Ve düşünerek okumak;
Erdemlilerin,
Asaletli,
Asil olanların bir vasfıdır,
sanatıdır unutma
...
(sonnet)
Nafiz coşkun.
Şair
kustu ağzından kafa kâğıdını.
…
Sevgili nâna der ki
Cümlelerini karanlığa atacağına
Yürekleri coştur Aşk kelimelerinle sen
Şair dediğin; karamsarlığa değil,
karamsarlıktan çıkartmak için yazar yazılarını.
Karanlıklardan aydınlığa çıkartmak için
yazar yazılarını şair dediğin
Karamsarlığa fırlatıp da atmak için değil
Sevgileri afyonlaştırmaya değil
Duyguları afyonlaştırmak için de değil,
iyileştirmek için yazar ruhunu insanın şair dediğin.
O erdemli bilge şair de bu güzel
cümlelerden hemen sonrasın da dedi ki
Yoruldum yanlış sevmeklerden
Şu köşe de kusayım hepsini de
Ve yeniden başlayayım sevmelerime
Fakat bu defa
Doğru sevmelere başlayayım yeniden! Ve
böylece uçsun üzerimden zaman dudakların da cibrilin!
…
…sonneto.1. Nafiz
coşkun
Aziz sanatkâr der ki.
…
Hayatın
Ve
Zamanın o aziz sanatkârı dedi ki
Bencilliğimi o aziz sanatkârım olan
Allah’a sattıktan hemen sonrasın da;
Hayatın, zamanın o en aziz yazarlarından,
şairlerinden biri de ben oldum
Hayatın, zamanın o en aziz
düşünürlerinden, fikir insanlarından biri de ben oldum
Hayatın, zamanın o en aziz
sanatkârlarından birisi de ben oldum
O sanatkârımız olan Allah anlıyor beni
daha çok ve ben de bunu hiçbir sevgiye değişmem zaten, dedi o aziz sanatkârı
zamanın.
O aziz sanatkâr kustu kusalı ağzından kafa
kâğıdını
Metropollerin iblislerini düşman
tanıdığından buyanıdır
Hayatın, zamanın; aziz bir sanatkârı doğdu
küllerinden yeniden!
Minareye çoktan ipi bağladı çocuklar
Çocuklar eğri dediyse o dosdoğru
minaresine kalemlerin
Biz de düzelmekten geri kalmadık yine de!
Dedi o aziz sanatkârı zamanın! Bencilliğimi sattıktan hemen sonrasın da!
…
…sonneto.2.
Nafiz coşkun
Buzullaştı kalpleri insanların, bunlar
kardan adam değiller ki eritebileyim.
…
Bazen buz denizin de yüzmeye çabalıyorum,
emirler tam yerine getirilmeyince karadan yüzdürmüştü gemileri fatih İstanbul
da
Ve bazen de bu olur olmaz çabalarıma
gülümsüyorum, buzlar, gemiler ve İstanbul ile Aşk
Karlarını eritebildim o bazı metropollerin
ve o bazı kentlerin kardan insanlarını da eritebildim soluklarımla
Peki ya bu buzdan şehirlerin o buz
denizlerini eritebilecek miyim? O buzdan adamlarını, o buzdan insanlarını!
Yetti de eritmeye kalbim bazı şehirlerin
karlarını
Peki ya o buzdan denizlerin, o yüzmeğe
çabaladığım buzdan şehirlerin buzullarını eritebilecek mi kalbim
Hangi kalp dayanır eritmeğe bilmem
Hangi kelime yerle bir eder ki güneşi
erittirmek için şehirlerin buzullarını, bilsem o kelimeyi söyleyeceğim!
Anladım ki bu şehir kardan adam değildi ki
eritsin nefesimle ellerim, buz tutmuş kalplerini insanların
Kocaman bir şehir ayazının tam da ortasın
da
Buzlaşmış bir iblisten farkı yoktu o
eritmeğe çabaladığım buzdan dağları metropolerin!
Ve o erdemli bilge şair, o aziz sanatkârı
olan Allah’a şöyle dedi;
O buzdan dağlara dönüşmüş insanların
kalplerin de ki kibir’i, nankörlüğü, şuursuzluğu eritmeğe ne kalp dayanır, ne
ellerim
Ve ne de soluklarım bile dayanmaz ki o
kardan adamlara dokunup ellerimle erittiğim gibi!
…
Sonneto.3. Nafiz
coşkun
Kardan adamlar ile buzdan kalpleri.
…
Kardan adamlar bile eridiler Aşk kelimelerimle
Fakat buzdan bir denize dönmüş o bazı
şehirlerin insanlarının erirler mi buzları
Sevgilim! Çözülür mü o nefret buzulları,
cehalet, hikmetsizlik buzulları çözülür mü insanlardan
Ve inan ki pinokyoyu aratır oldular
insanlar artık!
O bazı şehirlerin
Karlarına yetişir de soluklarım
eritebilmeye
Peki ya o buzdan şehirlerin kalbi eritmeğe
yetişir mi nefesim de ki Aşk! Soluğum da ki kuvvet taşımaya yetmiyor o Aşk’ı
belki de
Soluk mu dayanır buna, yoksa yürek mi?
Ilık nefesini yaklaştır üzerime de sevgilim
Yaklaştır güzel soluklarını, kelimelerini
üzerime de sevgilim;
O buzdan şehirleri eriten soluklarını!
Nasıl ki hikmetli bir inkılâbı;
Güzel, erdemli bir kadın ile erdemli bir
şair yapabiliyorsa mâdem
O şehirlerin o buz denizlerini de senin o dudakların
da ki Aşk ile eritebileyim.
…
…sonneto.4. Nafiz
coşkun
Sana ihtiyacım varken tam da sen yoksun.
…
Ağladı
Martıları İstanbul’un
Düştü
Avuçlarıma gözyaşları.
Ben derdimi kimseye söyleyemedim dedi bir
kadın, şair’e
Kederleriyle
Vurulsam da her gün ateşten kaldırımların
da bu şehrin
Döndüm de kimseye bir şey söyleyemedim
dedi bir kadın, şair’e!
Beni İstanbul’un yağmurları dudaklarımdan
öptüler
Islattılar beni yağmurları kelebek
mevsimlerin de soluklarıyla sarılarak bana
Bugünler de martılarla da aramız iyi değil
hani, dedi bir şair, kadına
Fırtınalı denizler boğdum,
Gamları sularla yıkadım akşamların da
İstanbul’un
Sana ihtiyacım varken tam da, sen yoktun
sevgilim.
…
…sonneto.5. Nafiz coşkun
Bin kederi yerle bir etti o Aşk kılıcı
sevgilimin.
…
Secdeye doğrul huzurun da
Ey nefsim
O zift kalpli kederlerle dolu karanlık
kuyulardan Yusuf peygamberi kurtaran
O aziz sanatkârın olan Allah’a!
Zift görünümlü bir karanlık ile
Damladı insanın kalbine zift’i iblisin
Ey bin kirli ihtiras anlat bana kendini
Ve çek kılıcını da hazır ol ölüme huzurum
da!
Beni sen değil çıkartacak olan o zift
karanlığı keder kuyularından ey kibir sarhoşu iblis
Aşk’ı tutan benim ellerimden senin ölümün
gerçekleşince, çıkar keder kuyusundan kalbim,
Ve bağırırım ben insanlara; kalplerinizi
zindanlara batırmaktan vazgeçin diye!
Secdeye kapan huzurun da
Ey nefsim
O zift kalpli kederlerle dolu
karanlıklardan Yusuf peygamberi kurtaranın!
…
…sonneto.6. Nafiz coşkun
İblisi yaktım sularıyla Aşk’ın ve kanadı
şehirleri iblislerin.
…
O erdemli bilge şair der ki
İblis; insanın ruhunu tamamen ele geçirmek
için bazen güzel hediyeler sunar önceden insana
İnsana düşen görev ise;
İyiyi, kötüyü tamamen hikmetlice
ayırabilmeyi öğrenip, doğru bir ölçüyle yaşamak hayatı beraber insanlarla,
paylaşarak saygıyla!
Ey içerim de ki o Aşk mimarisini var eden kudret
eli çekilme üzerimden, dedi o erdemli bilge şair kalbiyle beraber Allah’a
O aziz Aşk’ı müdafaa eden kalemimden korkan
iblis devrildi, görün de bir bakın, dedi insanlara o bilge şair
Ve sonra dedi ki o bilge şair; cehennem de
bir yaratığın ıslığıyla dağılan insanlığa ve o iblisleşen düşleri külleşmiş
insanlara dedi ki
İfrit mi, iblis mi nedir bu aklımı
tırmalamak isteyen kirli sesler! Diyerek haykırdı bilge şair Aşk’ın ellerinden
tutarak, korkmadı
Bozmaya uğraşan ruhumun düzenini seni
alçak kibirli, dedi iblise bunları ve abandı kelimelerle o bilge şair, kalbine
hançeri iblisin
O içerim de ki üstün Aşk mimarisini sen
deviremeyeceksin, seni alçak kibirli, düş yakamdan ve kanadı şehirlerin
iblisleri böylece
Beni, o fahişeleşmiş fikirlerin Âşığı mı
zannettin ki etrafım da geziniyorsun ey iblis! Dedi bilge şair haykırıp
iblislerine şehirlerin!
Düş yakamdan, düşler kurduğum gökyüzümden
çek o kirli ellerini, belki kadından daha güzel olan o ellerini de istemem
senin
Çek ellerini o aziz fikirleri yazdığım
sokağımdan, caddelerimden, dokunma ruhuma benim
Çek ellerini denizlerimden ebedi lanetli
ateş külü, ebedi lanetli ateş alevi! Çek ellerini üzerinden sevgilimin!
…
…Sonneto.7. Nafiz
coşkun
Aziz fikirleriyle şairler yaktı gemilerini
sahillerin de denizin.
…
O erdemli bilge şair der ki
Aziz bir fikir şiirinden
Hikmeti,
Tefekkürü çıkaramaz, soyamazsın!
Şiirlerini;
Aziz fikirlerle mimarileştirerek,
Kendi iradesini de
O aziz sanatkârımız olan Allah’ın
iradesine itaat ettiren şair ise; azizleşmiştir, dedi o bilge şair!
Ve o erdemli bilge şair sözlerine şöyle
devam etti ve dedi ki
Allah’ın benden ne istediğini anladım
Eğer ki insanlar da Allah’ın kendilerinden
ne istediğini anlamış olsalardı; bu kadar silik olmayacaklardı!
Gardımı aldım, dev zannedilen cücelerle
boğuştum ve öğle bir hayata da çattım ki
Güç yetiremiyor ben de ki bu sıklet, İmdat
istedim,
Gemiler batırdım yakarak denizlerin
sahilin de kıyıların da düşman ülkelerin! Dudağında sevgilimin kelimeleriyle
gemiler batırdım
…
…sonneto.8. Nafiz
coşkun
Hayat bir mücadele cümlesidir.
…
Hayat;
Zaman
Adlı
Bir
Rüyadır
Sanırlar
Bu
Gerçek
Yaşadıklarını
Bazı
İnsanlar!
Ve ben de gardımı aldım
Dev zannedilen o cücelerle boğuştum
Ve öğle bir hayata çattım ki güç
yetiremiyor kulaçlarım ile soluklarım o buzullardan denize!
…
…sonneto.9. Nafiz coşkun
Ben seni çok seviyordum, peki ya şimdi.
…
O çok eski zamanlar gelip geçerken
aklımdan
Seni düşünür ve şu mücadele meydanların da
aldığım gardım düşerdi
Ve yenilirdim ben şehirlerin sobelerin de!
Bıktım artık körebe oyunlarından bu
saklambaçlar şehrin de der; kızardım hayatlarına insanların ben!
Şimdiler de ise; bazen argo kelimeler
düşürüyorum şiirlerime sokaklardan, kaldırımlardan, fahişelerin dudaklarından
Sensizken şu dünyanın kıçına tekme atmayı
öğrendim ve gülümseyebiliyorum da kendime artık
Karanlık zannedersin bazen, dibi yok, sonu
yok zannedersin yolların bazen
Yolların bir sonu vardır elbet de,
dünyanın da bir sonu olduğu gibi, dersin; sonradan öğrenince bir cennet
hayatının olduğunu!
Oysa yeniden doğacağını biliyorum batınca
güneşin, ümit var edersin kendini, öğrenince bir cennet hayatının olduğunu
Bazen de ikimize kader bahçesinden bir
ayrılık adın da keder meyvesi düşünce
Benim de kalbimin bir yanı çok üşümüştü,
acımıştı keder meyvesinden kalbim, der; üzülürsün, çünkü insan olduğunu
hatırlarsın!
Isınmak için kollarını, vücudunu aradım,
çok aradım sevgilim seni, dersin bazen de, hem de çok ararsın, cennetin arandığı
kadar
Şimdiler de ise; senin olmadığın o tüm şehirler
de yaşayabilmeyi öğrendim, dersin;
Çünkü insansındır, hüzünlenebilirsin,
gülümseyebilirsin de, darılabilirsin, öfkelenebilirsin de, barışabilirsin de,
çünkü insansındır!
…
…sonneto.10. Nafiz coşkun
Kim olduğunu hatırla
…
Bazen bir çocuk bile,
Yetişkin insanın keşfedemediğini
keşfedebiliyor
Mesela
Mutluluğun resmini çocuklar çiziyor!
Ve
yetişkinler ise
O
resmi yırtıp atabiliyorlar
Hem de
Mutluluğu ararlarken.
İnsan;
Zamanla o hikmetli felsefesini
yitirebiliyor
Önemli olan;
O içerimiz de ki çocuğun ruhunu
Kaybetmeden
İlerlemek erdemlice, Aşk ile ilerlemek.
…
Sonneto.11. nafiz coşkun
Aşktan haberi varı ki insanın.
…
Sarı sonbahar etkiledi bazen beni,
Gönlüm
ise
Şu insanların şuursuzluğuna üşüdü
Acıdı kalbimin bir yanı, çünkü zehirli bir
hançeriydi şuursuzluk insanlar da.
Ve
ardıma dönüp bir baktım ki
Her
yan buz tutmuş insan vücutlarıyla dolmuş
Eritir sanırdım güneşi o buz tutmuş
insanların doğunca üzerlerine
Ve anladım ki
O güneşten daha sıcak bir kelime gerekiyordu
O kelime de, Aşk kelimesiydi,
Fakat
Aşk bitkilere;
Hayvanlara, taşlara etki yaptı da
Şu
gâfil, şuursuz insanın kalbine giremedi,
Şu
kalpleri buz tutmuşların kalplerine giremedi bir türlü.
…
Sonneto.12. nafiz coşkun
İnsan kim olduğunu hatırlayabilecek mi ki.
…
Erdemli bir Aşk insanı der ki
Herkes şifalı üzüm yemek istiyor
Fakat ayrı dillerden konuşup
Birbirlerini anlamak istemediklerinden,
Ve paylaşmayı bilmediklerinden
Ve birbirlerini de anlayamadıklarından
dolayı
Ve işte bak, insanların hali;
Azap, savaşlar, nefret, öfke, kibir!
Peki ya neden tüm bunlar
Bu tüm olanların bir açıklaması bulunur
elbet, diyebilirsin sen de, denilebilir.
Peki ya o tüm öfkeyi kovacak aziz bir Aşk’ı,
Acaba çağırabilecekler mi ki insanlar
kalplerine!
Oysaki gerçek kahramanlık
Erdemli,
hikmetli bir Aşk insanı olabilmek de değil miydi?
…
Sonneto.13. nafiz coşkun
Bu dünya tüm varlıklara ait bir agoradır.
…
Bu dünya her insana ait, doğru söylüyorum
inanın bana
Adaletli bir hürriyet yaşantısı isteyen
Adaletli bir hürriyet yaşamı arzulayan her
varlığın
Her
bir canlının hakları var elbet de o her bir ülke toprağın da!
Ve hatırlatıyorum
Dedi erdemli bir Aşk insanı
Tüm
insanlığa zulüm yapan ve yapmayan her canlıya hatırlatıyorum!
Allah’ın onca zulme sessiz kalması
Zalimleri ümitlendirmesin;
Çünkü
Allah’ın azabı
İsrafil meleğinin
Tam
da
Kulağının kenarın da duruyor!
…
Sonneto.14. nafiz coşkun
Sevgilinin dudağın da!
…
Sevgilim!
O
Güzel
Ruhul
Kudüs
Dudaklarıyla
Konuşuyor
Gibisin!
Ve kadim de
Zaferler kazanarak
O terlemiş
Atların
Üzerlerin de
Doğru olan bir hayatı yaşayan erdemli bir
şair’e benzedim galibe ben
…
Sonneto.15. nafiz coşkun
Hürriyet zamanı.
…
Hikmetli
Şairler;
Devrik cümlelerin bile uğrayamayacağı
Aziz birer insan olmalı, öznesi dimdik
ayak da duran!
Ve zaman ise;
Dudaklarımdan
Öptüğünden bu yanı
Ve
Yağmurlar
Gömleğimi
Yıkadığından
Beridir
Hürüm ben!
Anlatabiliyor muyum?
…
Sonneto.16. nafiz coşkun
Düşünmek denen o aziz varlık.
…
Düşünmek midir insanın aklının soluğu;
Aziz bir varlıktır düşünmek,
Düşünmek denen
O aziz varlıkla
Tanıyabiliyorsun
Kavrayabiliyorsun
Hükmedebiliyorsun
Ve
Şekillendirebiliyorsun,
Düşünmek dediğin
O
Aziz
Kelimenin varlığıyla,
Sırılsıklam, âşık da olabiliyorsun!
…
Sonneto.17. nafiz coşkun
Sanatkârıma.
…
Kapısını
İçten bir
Güven
İçerisin de
Hiç
Çekinmeden
Çalabileceğim
Tek bir
Varlık
Var ki
O da
Sensin
Sanatkârım olan
Aziz Allah’ım.
…
Sonneto.18. nafiz coşkun
Islak mektupları zamanın!
…
Islak bir şarkıyı söylüyordu şair
Ve İstanbul üşümüyordu ki hiç
Tutayım ellerinden ben onun
O tutulmaz ellerinden İstanbul’un
kanatları!
Ve sonra ellerimden tuttu
O bana okunu çeken avcı!
Pergel gibi değildi aslın da
O hiçbir zaman şu raks eden eksenleri
gezegenlerin!
Şu gezegenleri Aşk’ın cilveleri
çeviriyordu
Ve ama bazen açılır sayfaların da zamanın
Kâinat adın da bir yaprağı!
Ve şimdi yaz istediğini
Dalların da ağaçlarının yapraklarına
Bakarak sevgiline gözlerinin ve geçmişte
ki ıslak mektuplarına!
…
Sonneto.19. nafiz coşkun
Aşk ihtilali.
…
Ayrılık ile kavuşmanın
Çarpışmadığı
Hiçbir sevgi ânı
Olabilir mi ki!
Ve sonra
Sözlerine şöyle devam etti
O erdemli bilge şair
Ve
dedi ki
Hiç solmayan bir resim kadardır kelimeler
ile feth etmek kalpleri!
Ve tabi ki de hiç solmayan bir rüya
kadardır feth etmek kelimelerle sevgilinin kalbini
Çünkü bir de çıkmaz onun arzusu Aşk’ın
içinden, kokusu teninin sevgilinin!
Ve bazen de
Kâğıtların kokusuyla bakmak, çizmek
dudaklarının üzerine kelimeleri sevgilinin
Kelimelerine şairlerin, yazabilmek için
yaprağına, sevgilinin elleriyle tuttuğu papatyaların nilüferlerin.
…
Sonneto.20. nafiz coşkun
Aşk ile huzur.
…
Âşığın kalbi;
O
En
Büyük
Savaş
Meydanlarından
Ve o en zevkli
Safa meclislerinden
Daha neşelidir
Çünkü
Ona sevgilinin
Huzuru
Yetiyor
Değil de ya nedir.
…
Sonneto.21. nafiz coşkun
Aşk ile hikmet.
…
Kalbin de
Elemlerle
Hazları
Ve
Allah
Korkusu
İle
Allah
Sevgisini
Kaynaştır!
Der
O
Aziz bilgeler!
Anlatabiliyor muyum?
…
Sonneto.22. nafiz coşkun
İnsanın ayarını biliyor musun?
…
İnsanların ayarını bildiğim için
Sevemiyorum bir türlü onları
Ve
Sonra şöyle devam etti sözlerine o erdemli
bilge şair;
Ve
Dedi ki
Ruhul kudüs cibril ayarın da bir insan
Kalbini koysa ortaya
Kimseler beş para bile vermezdi
İşte
İnsanları
Sevmeyişimin
Sebebini
Anlayabiliyor musun?
…
Sonneto.23. nafiz coşkun
Ültimatom.
…
Yağmurlar kalbine işledi şehrin
Bu coğrafyaların yüzü insan gibi
sevemediğinden
Kocaman bir yangın yerine döndü
Çok geç olmadan şu karanlığı aydınlatmak
için iyi bir iş yapabilsek, demeli insan kendine!
Allah’ın mühlet verişini hayr sanmayın dedi
bir erdemli bilge
Ortada büyük bir adaletsizlik var, dedi,
devam ettirdi konuşmasını
Allah gazap kapılarını açtığın da
Hâliniz nasıl olacak kim bilir!
Benden söylemesi
Dedi ve durmadı zaten buralar da
Buralar da duracak zamanı da yoktu zaten o
bilgenin!
Gitti
Ve her ne varsa ardın da
Bıraktı kendisinden başka her bir hiçi!
…
Sonneto.24. nafiz coşkun
Kış ayazının şarkısı!
…
O erdemli bilge şair der ki
Ben kış ayazı türküsünü çok iyi bilirim
O kış ayazı türküsü bir ıslık çalar ki
Acıtır insanın canını.
O kış ayazı türküsünü
Zemheri de kalan bilir
İşler içerisine insan olanın
O kış ayazının türküsü, soğuk-soğuk.
Soğuk odalar
Bir gömlek kadar
Bir sevgili kadar sarılan,
Ve
seni
Tepeden tırnağa kadar
Giyinen soğuk odalar.
…
Sonneto.25. nafiz coşkun
Aynaları halkların, şairler ile
tiyatrocular.
…
Şairler,
Aktörler,
Sinema, tiyatro oyuncuları;
Senaristler gibidirler onlar bazen, halkın
aynaları gibidirler onlar!
Kederli
Neşeli insanların
O kederli ve neşeli hallerinin gömleğini
giyerler!
Çünkü
O insanlara O kederli
Neşeli hallerini anlatırlar, insanlara
muhasebelerini yaptırmak için ruhlarının;
Sanki kendileri de yaşıyorlarmış gibi,
O insanlara, insanların kendi hallerinin
resimlerini izlettirirler
Şairlerin, tiyatrocuların yazıları, aynası
gibidir şu insanların
İnsana, halklara ayna tutarlar şairler de
aynı o tiyatro, sinema oyuncuları kadar!
…
Sonneto.26. nafiz coşkun
Bir kadını feth etmek için fatih olmak
İstanbul da!
…
İstanbul ve kadın dediğin
O Aşk çiçeği nergis gibi
Güzel ve bir de bakımlı
İstanbul ile kadın dediğin! İşte tam da
böyle!
Erdemli, hikmetli olmalı
En az İstanbul ile kadın kadar, erdemli ve
hikmetli olmalı,
O şair dediğin erkek ise;
O erdemli ve Aşk çiçeği nergise benzeyen
kadını feth etmeye çalışan
Ve başarabilecek bir fatih olabilmeli;
İstanbul olmak bir kadın için
Kadın için olmak sevgili
Şiir olmak bir kadın için
Fetih ve Fatih olmak,
Erdemli güzel bir kadını sarmak için,
fatih olabilmek!
…
Sonneto.27. nafiz coşkun
Şair kelimelere güzel bir elbise
giyindirebilmeli.
…
Şair dediğin, duyduklarıyla,
okuduklarıyla, gözlemledikleriyle
Hikmetli, güzel bir elbise, iyi bir moda
yapabilmeli cümleleriyle
Kaliteli bir kumaştan güzel bir gömlek
dikebilmeli cümleleriyle şair dediğin
Yani şair dediğin, hikmetli, beliğ
sözlerle ifade edebilmeli meramını ve o diğer tüm meselelerini.
Şair dediğin bir avukat kadar, bir savcı
kadar ve bir hâkim kadar
Savuna bilmeli, araştırabilmeli,
hükmedebilmeli meselesine
Ve mazlumların, adaletlinin, adaletin
savunuculuğunu yapabilmeli şair dediğin
Şifreli bir alfabeyi, strateji uzmanları
nasıl çözüyorsa; çözmeli, anlamalı şair dediğin kişi de insanların sorunlarını!
Hikmetli kitaplar, şairlerin aşk
üstatlarıdır ve ruhul kudüs cibril destekler o aziz olan erdemli şairleri,
Şair dediğin insanın, gıdası; hem hikmetli
binlerce fikir ve hem de Aşk olmalı ve zaten ne Aşk hikmetli bir fikirden
Ve ne de hikmetli bir fikir de Aşktan
ayrılamaz, bir bütündür onlar! Anlatabiliyor muyum?
Aziz bir şair dediğin; şifreli mors
alfabesi gibi tüm sorunları çözüp anlayabilmeli, çözüm üretebilmeli
Ve ancak bunları anlayabilmek için üstün
bir ilme, hikmete ve erdemli bir aşk üstadına ihtiyacı vardır şair dediğinin
Halkın Meramını en aziz ifadelerle,
hikmetli bir sanatla ifade edebilme edebiyatını yapabilmeli şair dediğin!
…
Sonneto.28. nafiz coşkun
Aziz bir Şair dediğin ile ilham dediğin
kimdir.
…
İlham, elbet de her insana, o zafer
meydanlarını süsleyen insanın en yakın dostu olan o asil soylu atlara bile
Ve her bir canlı varlığa ilham denilen o
etkileyici el dokunmaktadır;
Yani her bir varlığa, buna insan da dâhil,
kötü kalpli insanlar da dâhil, o ilham dediğimiz aziz gerçek uğramaktadır,
Önemli olan o gelen ilhamın, Allahtan mı,
yoksa iblisten mi olduğunu ayırabilmek gerekiyor
Yani aziz bir şair dediğin, iyinin ve kötünün
ne olduğunu ayırabilecek selim bir akla, hikmete sahip olması gerekiyor,
Elbet de her bir insana ve her bir canlı
varlığa, ilham denen o aziz gerçek uğramaktadır;
Ve yine önemli olan o gelen ilhamı,
şifreli bir mors alfabesini çözer gibi anlayabilmeli ve çözebilmeli şair
dediğin
Ve elbet de her insana, hatta her bir
hayvana ve hatta ve hatta her bir bitkiye, bal arısına, karıncaya, sivri sineye
bile
Ve her bir canlı varlığa ilham denilen o
aziz gerçek gelip dokundurmaktadır parmaklarını bir melek kadar,
Ve yine önemli olan o gelen ilhamı anlayıp
çözebilmek için; ilim, bilgi, irfan, hikmet ve bir de Aşk gerekmektedir şair’e!
Ne Aşktan hikmeti ve ne de hikmetten,
irfandan, ilimden Aşk’ı söküp de ayıramazsın zaten,
Şair dediğin, mazlum insanların meramını
ve o kendi hikmetli meramını, beliğ birçok farklı ifadelerle anlatabilmeli
değil mi?
Ve o hikmetli edebiyat sanatını aziz ifadelerle,
güzel kalıplara dökebilmeli değil mi ilimle; şair dediğin!
Şimdi tut aşk’ın yakasından ve bir daha
onu bırakma, ne kaldı şunun şurasın da dönebilmek için gerçek vatanın cennete!
…
Sonneto.29. nafiz coşkun
Küçük mutluluklar.
…
O küçük mutluluklar
Çocukları mutlu edebiliyor biliyorsunuz
sizler de
E çocuklar da bizim mutluluğumuz değiller
mi zaten
Sahi, bizler o küçük mutlulukları nereler
de kaybettik, o doymak bilmeyen egoist kibirli arzularımız da mı?
Küçücük zannettiğin
O büyük mutluluklar var ya;
Şöyle ifade edeyim dedi o bilge şair
Ve kaldığı yerden devam etti sözlerine ve
dedi ki
Mutsuzsundur
Ve kararlaştırdığın bir yere gitmek için
Bir sabah evden çıkarsın
Ve sana bir kelebek eşlik etmeye başlar
yürürken sen
Mutlu olursun
Ve değişir birden hayatın, bir kelebeğin,
bir çocuğun sana dokunan gülümsemeleriyle!
…
Sonneto.30. nafiz coşkun
Krallar ile padişahların ve zengin
şeyhlerin o mâsum kibirli maskeler altın da cinayetleri.
…
Krallar ile padişahlar, kardeşlerini ve çocuklarını
öldürdüler ve milyonlarca insan da alkış tuttular, yaşasın kral diyerek
Hem de bazı krallar padişahlar kendi
elleriyle boğdular ve milyonlarca insan da bu cinayetlere alkış tuttu, yaşasın
kral diyerek
Ve bir de yardımcılarından, zengin şeyhlerinden;
devletin bekası, cehaleti yalanı adına fetva çıkarttılar, yaşasın kral diyerek
Öldürebilmek için, cinayetler işleyebilmek
için, diri-diri çocukları gömmek için, şeyhlerinden fetva çıkarttılar, yaşasın
kral diyerek!
Krallar ile padişahlar, mâdem öldürmeye
karar vermişler, çocuklarını, kardeşlerini
Peki ya öğleyse o cinayetleri işlemek
yerine evlenmeseydiler de o yüzlerce kadınla ve cinayet günahına girmeselerdi
böylece
Yani madem çocukları öldürecen, peki ya
niye evleniyorsun o yüzlerce kadınla, doymak bilmez hırs, şehvet ve kibir,
cehalet mi?
Şeyhlerle beraber o çocukların öldürülme
fetvasını çıkarmak yerine, çocuğu bir zenginin kapısına bırakmayı da mı akıl
edemediler!
Devletin bekası yalanı adı altın da
çocukları öldüreceğinizi bile-bile neden yüzlerce kadınla ilişkiye girdiniz
peki!
İlahi kitap diyor ki şeytanları
kendilerine güzel gösterdi çocuklarını öldürmeyi,
Ve yine ilahi kitap diyor ki Diri-diri
gömülen çocuklara neden öldürüldükleri sorulduğun da!
Kralların padişahların; o diri-diri
yaktırdıkları insanlar, gömdükleri çocuklar, mahşer de diriltildiklerin de
acaba ne olacak halleri!
Kralların padişahların kulakları çınlasın
o aziz adaletli ilahi kitap da ki uyarılarla, yaşasın zalimler için cehennem!
O azabı büyük kıyamet ansızın geldiğin de;
ilahi mahkeme elbet de kurulur, yaşasın ki cehennem, asıl ben sizi o zaman
görürüm!
…
Sonneto.31. nafiz coşkun
Ateşlerini kesti kederlerin cümleleri
şairlerin.
…
Gölgelerimi devirdiler
Fakat beni deviremediler dedi bir erdemli
şair;
Kederlerin ırmağın da boğulmadım, dedi
Kurtardı kudretli bir el beni kederlerin
ırmağından.
Deliler gibi hırçın mı hırçın akan
O kederler nehri önün de durma dedi o
erdemli şair, kadına
Ve kadın söktü köklerini içerisinden
kederler ırmağının
Kendisini kırlara taşıdı kadın,
Meyvelerini verdi huzurlu, kuvvetli bir
göğsün üzerin de.
Ve haykırdı bir şair, kalbin de metropolün
Ve dedi ki
Sizler kime kılıç salladığınızı
zannediyorsunuz
Cümleleri ölmezler ki o aziz şairlerin
Sizler kime kurşun yağdırdığınızı
zannediyorsunuz!
…
Sonneto.32. nafiz coşkun
Ültimatom.
…
Afrikanın o kızgın çöllerine
Açlığa
Susuzluğa terk edilen
Yusuf peygamberin kardeşleri kurtarılmaya
Az bir zaman kaldığın da
Asıl ben işte o zaman görürüm
Düşmanlarımı
Tir-tir titrerken
Korkudan.
Affetmek yok mu demek lazım acaba o gün
Ve yoksa barış için de kardeşçe yaşayalım,
kalleşçe değil, demek mi lazım!
Veya da Yusuf peygamberin dediği gibi;
çektiği onca çileye rağmen
‘’Bugün size
Kınamak yok’’ mu demek lazım, hak
etmediğiniz halde affedilmeyi!
…
Sonneto.33. nafiz coşkun
Lisan dediğin nasıl piç edilir.
…
Güzel bir lisanımız vardı, zengindi, hem
de çok zengindi
Uçtu gitti uzaklara,
Sonra Roma Latin lisanı geldi ve zaten bu
lisanı da birçok ülke kullanıyordu
Kimi ülkeler de zorunlu kullanıyorlardı,
feth meselesi! Ve yine de Latin lisanı güzeldi, piç değildi
Fakat bu içerisin de yaşadığımız millet
Nasıl bir gramer yaptıysa
Onu bile piç etti! Bu lisanla kimse
birbirini anlayamaz oldu artık! Âlimleri bile anlaşamaz oldular!
Ulan yetmedi
Ve bir de şapkalı harflerin şapkalarını
kaldırdılar
Bir kelime birden fazla anlam
taşıyabildiğinden
O harflerin üzerine konan şapkalarla,
kelimelerin farklı anlamları birbirlerine karışmıyorlardı
Ve harflerin şapkalarını kaldırınca
Karıştı karışır gibi iki kedinin
patilerinin arasın da kalmış ip yumağı kadar bu lisan da,
Bu defa o güzelim Roma Latin lisanını bile;
piç üstüne-piç ettiler kendini bilmez kibirliler vesselam.
…
Sonneto.34 nafiz coşkun
Şuuru yitirilen insanların kavgalarının
resmini tasvir etti şair.
…
Mezarcı çamurları, kaplamış yüzlerini o
dikişli duygular taşıyan insanların
Gebermek ile çıldırmak iblisin işiyken,
O insanları, çıldırmak üzereyken
metropollerin,
Ben bağırdım, duvarlar iade ettiler
sesimi!
Yırtılan karanlıklardan seyrettim göğü ben
bazen
Ve gözlerimle deldim tülünün zarını
zamanın ve göğün
Beni her akşam teselliye gel dedim çok,
sevgilime, cibrile söyledim ben bunları,
Güzel kadınlar uyurlarken ne kadar da
mâsumlar, dedim!
Mâsum olmayanı da, nasıl da mâsum
oluveriyor uyurken, öğle değil mi? Dedim ben sevgilime uyurken!
Büyük yalanların, çıldırttığı kelimeler
bir zehir gibi kanına bulaşır bazen insanın
Ve aziz şairler söker alır zehirlerin
kederlerini bazen damarlarından insanın, okuyarak can veren cümlelerini!
Toprağın avuçların da çırpınan bir
balıktan farkı olmuyor kadının, bazen
Bir kadın çırpınıyor bazen metropollerin o
paslı ve çelikten parmaklarının arsın da
Oysaki gebermek ile çıldırmak iblisin
işiydi, peki ya bu insana ne oluyor da, sattı kendisini iblise ve şimdi
çıldırıyor!
…
Sonneto.35. nafiz coşkun
Relaks yaşamak hayatı ve İstanbul’u.
…
Ben de bir şairin
Dediği gibi derim
Cebim de
Beş metelik para bile yok,
Fakat
Hiç dert etmiyorum
İstanbul’dayım
Hava da güzel
Güllük gülistanlık,
Ve halen kalbim de
Kayda değer
Çok kimselere
Yetecek kadar
Sevgi bile var!
…
Sonneto.36. nafiz coşkun
Âsi bir şairin kaleminden.
…
Yağmurlarla yıkanıp üzerin de gömleği
Ve üzerin de ıslak gömleği,
Kelebek mevsimi güneşiyle
Kuruduğundan beridir;
Islak
Dudaklarıyla
Kalemine
Mürekkep çekerek;
Kralların,
Ve kralların soytarılarının
Ve krallar ile soytarılarına alkış
tutanların
O kırk harami saltanatına
Küfrediyor
Sövüyordu âsi bir şair!
…
Sonneto.37. nafiz coşkun
Başı ağrıyan kedi kendisine kırlar da
ilaçlı ot arar.
…
Bazen bir rüya kadar
Uzaklaşır
Dokunamazsın
Tutamazsın aradığını.
Ve sevgilinin
Hayâlinin kırıntısı bile
Yetecektir seni
Tutmaya diri oysaki.
Sonra seni gölgeler takip edecek
Sonra seni bir tek gölgeler okşayacak
Ve sen bir tek gölgelerini giyineceksin
metropollerin de yalnızlığın!
O en güzel şiirden daha güzel konuşurdu
şair oysaki
Şimdi o başı ağrıyan kediler gibi git de
kendine kırlar da ilaçlı ot ara
Aşk ağrısından dolayı kendine!
…
Sonneto.38. nafiz coşkun
Hikmetli cümlelerle dokunmalı insana.
…
Dipsiz kahkahaların da iblisin
Yalanların da, avuntuların da,
kuruntuların da boğuldu insanlık!
Erdemli bir şair ise ellerini dokunduğu
her insanı güzel bir rüyaya
Doğru bir ufka döndürebilmeli oysaki!
Bak!
İlahi kitap
Kâinatı
Bir
İlahi
İhsanla
Anlatmıyor da
Ya nedir
Dedi
O erdemli bilge şair!
…
Sonneto.39. nafiz coşkun
Kelebek mevsimi cümleler.
…
Her cümlesin de
Şunu bağırdı o erdemli bilge
Ve dedi ki
Kov kapından kederleri,
Ve al içerine çocukları ve bırakma onları
kalbinden dışarıya;
Ve üşüdü ellerimden tutan her duvar
Ve arkam da bıraktığım her cümlemin dudağı
acıdı bazen
Cümlelerimin
kırılırken kanadı;
Kanadı parmakları kederlerden cümlelerimin
Ve bir şair hüzün tarlasından çıkardı
Kanayan kanatlarını kuşun!
Ve sonra da dedi ki
Bıçak gibi keskin bir hayatı
Kelebek gibi cesur yaşamak o aziz erdemli
şairlerin olsa gerek!
…
Sonneto.40. nafiz coşkun
Hikâyesi hayatın.
…
Gülümseyen bir Aşk hikâyesiydi aslın da
İnsanın yaşaması gereken
Fakat
Cadıları çaldı insanı,
O kibirli metropollerin içerisin de göz
göre-göre!
Ve sonu yok gibi zannedilirken yolların
Ve birden bire bir şairin cümlesin de
Öğrenilen hayata dair birkaç güzel öğütle
canlandı çocuklar yeniden!
Ve sonra o erdemli bilge şair dedi ki
Suları kesti kalemleri şairlerin ve
kırıldı kınların da ki o tüm kılıçları zorbaların
Ve o güneşten sarı sonbahar kadar ürken
bakışlarında çocuklar canlanırlardı şairlerin;
Kalbim de ki o tüm kederleri süpüren
cümlelerden söyleyen şairler dinledim ben
Ve okudum güzel bir çocuğun kalbin de
hayatın anlamını, haydi gülümse, dedim
Ve
böylece yeniden öğrenilsin Aşk!
…
Sonneto.41. nafiz coşkun
Kaldırımların kalbine hançer, batılı Çingene türküleriyle!
…
Uyandı İstanbul’un saçlarını okşadığı
cümlelerim
Ellerin de sevgilimin,
Ve böylece Aşk yoksulu metropoller kanadı;
Çingene türkülerin de bazen Aşk, ertesi
kalan sancılara bir afyon tuzağı kadar geçirgen oldu böylece!
Ve Aşk kalcıydı oysaki
Acıtan bir yalnızlığı metropoller de
yaşamak
Ve diken ucun da bir Aşk şiiri beklemek
kadar zordu oysaki
Hayat nasıl boş geçirilebilirdi ki Çingene
türkülü afyon kokularıyla başı boş!
Ben iyiyim deyince iyi oluyor insan bazen
Ve bazen de İstanbul’un takılınca kanatlarına,
dedi ve şöyle devam etti sözlerine ve dedi ki
Hikmetli, erdemli bir yalnızlığın
harabelerin de saklıymış anladım o aziz hazine denen Aşk bilgisi
Yaşamakmış oysaki Aşk hiç durmadan, soluk
alıp verebilmekmiş cümlelerin de erdemli şairlerin
Ve aramakmış Aşk’ı hayat dediğin
O yitirilen
hikmetli kelimelerin de metropollerin!
…
Sonneto.42. nafiz coşkun
Cennetin dudağın da Aşk’ı yaşamak!
…
Karanlığa ışık yaktı İstanbul da bir
kadın,
Ağlarken şairler şimdi gözlerinin üzerin
de ki hüznü kim siler söyler misin sevgilim
Bırakır mı ellerinden metropol
yalnızlığını insan, o afili resimlere düşen cam rengi hüzünleriyle beraber
Kim bilebilirdi ki Aşkların ertelenecek
cennetlere dağıtıldığını benden başka!
Fakat bir şartı vardı inanç ve erdem
istiyordu girebilmek için cennetlerine Aşk’ın;
Ne kadarı İstanbulludur acaba ve ne kadarı
melektir bilmem ki o şiirlerim de gezinen harflerimin
Fakat güzel bir şartı vardı, inanç ve
erdem istiyordu rabb, girebilmemiz için cennetlerine Aşk’ın,
Sustu zamanın içerisinden kalbime
kelimeleri cibrilin ve bir an önce devirmek gerekir dedi bana okunu çek iblise!
Kanatlarına takıldı Aşk İstanbul’un o narçiçeği
rengi tadın da dudaklarına takılan güzel cümleler gibi
Ve böylece vurdu ok’uyla, o insanları
kanatan iblisi dudaklarım da ki her cümle
Elbet de kalına bilinirdi ertelenmiş bir
Aşk sonrası dudakların da ruhul kudüs cibril meleğinin!
Ve peki ya daha sonrası Aşk, dedim ben
Seve-seve kalınabilirdi ebedi, dedi bana
Aşk’ın yaşandığı cennetlerin dudağın da
cibrilin.
…
Sonneto.43. nafiz coşkun
İstanbul’u yıkamak dudaklarında ki
damlalarıyla meleklerin!
…
Uzaklaşarak İstanbul’un dudaklarının
sahilin de bazen
O çürüyen
metropol yalanlarını bırakıp geriler de gitmek gerekiyor,
Ve derin bir su perdesi kaplasın bırak da
ilk önce kaldırımlarını
Yıkansın kaldırımlarına düşmüş zehirli
kederler ve kaldırsın şairler tutarak yakasını İstanbul’un.
Ve hatıralar bile buranın bir mücadele
meydanı olduğunu söylüyor, çevir yapraklarını tarih kitabının
Ve bak takıldı, İstanbul kokulu bir masal daha
Bu şehrin kaldırımların da ne kadar yalan
sevda varsa üzerlerine
O masallarla beraber bu metropolün
yakasına takıldı acıtarak duygularını insanların.
Yağmurlar sevgilimin ellerinden tutarlardı
bu şehir de
Ve bir melek de İstanbul da kederli
sohbetlerini kovalardı iblislerin,
Ve öğle bir gün geldi ki Avuçların da
sahte sevgi sonrası kalan bir hüzün şarkısı çalındı yıllarca İstanbul’un;
Ayaz kapladı metropolün ellerini tutarak
ve böylece giyindi vücudunu şairin o devrik cümleleri İstanbul’un
Aşk damlası alınabilirdi meleklerden
oysaki yıkaması için bu şehri, o zaman gidilmeyebilirdi, kalınabilirdi
Fakat ben de o kederli şiirlerin
ellerinden tutmuyorum artık, atalı İstanbul’un denizine kederleri.
…
Sonneto.44. nafiz coşkun
İstanbul ile Aşk’a yaktım gemileri.
…
Tutarak parmaklarından hayatı ve zamanın
Bir şarkı okumasını istedik
Ve bizi ağlatmaktan başka ne yaptı ki
İşte dünya şehirlerinin bir kibritlik
resmi!
Sadece afili bir yalnızlığı yaşatıyor
kendisine insan zorla bu şehirler de
Afili bir yalnızlığın gülümsemelerimiydi
aslın da yaşadıkları insanların
Ve sonrasın da sustu insanlık, o bin
yıldır yaşayan Nuh gibi, çekilince aşk
Ve gemiler yandı bir kanlı ülkenin deniz sahilin
de!
Ben seninle kalabilmek için yakmıştım
gemilerimi, dedi o bilge şair aşk’a
Dedi ve sonra sözlerine şöyle devam etti o
erdemli bilge şair
Ve dedi ki
Dudakların da İstanbul’un, hüzünlü bir
şiir kadar yalnızdır güzel kadınlar ve feth kadar çekici
Uçtu kelimeleri İstanbul’un gözlerinden
buharlaşarak kalbine sevgilimin o en güzel Aşk şiirlerim dudaklarımdan
Zamanı geldi artık İstanbul’a bir Aşk
ihtilali yapmanın ve kirli sokakların da İstanbul’un, melekler kanatlanınca.
…
Sonneto.45. nafiz coşkun
Şairlerin kılıçları Aşk’ın denizin de
dövülür.
…
İçerisin de derin yaraların izlerini
bırakıyor
Cümlelerle beraber insanlara bazen yalan
sevmeler
İyi bir şiir yazmalısın kurtarabilmek için,
Karanlıklara, karamsarlığa gömülen
insanları.
Onca gürültünün kovulduğu cennetler
dururken
Peki ya neden seçerler ki o afili
yalnızlığını metropolün insanlar,
Ve bir de, Ayaklarıyla tokatladı yollarını
o kadın
Aşk kelimelerinin kanayası kederlerini
atarak denizine İstanbul’un?
Erimedi şehirlerin buzdan adamları,
Yoksa soluklarım da ki Aşk mı tükeniyor,
Avuçlarım eritir belki tutayım o buzdan
insanların kalplerini;
Ve sonra şair sözlerini şöyle sonlandırdı
ve dedi ki
Aç kalmış bir karanlığın dudaklarını, su
damlacıkları kesti ve kılıcı devrildi şairlerin denizine Aşk’ın
Ve kaldırımları kadar cesur bir ses
dokundu İstanbul’un ense köküne
Ve böylece uçtu üzerimden birden bire
zaman, bulunca ben Aşk’ı!
…
Sonneto.46. nafiz coşkun
Bir yudum Aşk!
…
Öznesi kalmış
Sevmeler biriktirir
Meleklerin dudakların da
Bir İstanbul sonrası
Kalp atışların da
Ellerim;
Hayatın içerisin de
Bir damlaydı bir zamanlar
Şu kâinat kitabının
Sayfaların da ki o insan
Ve şimdi
Aşk
Tadın da
Bazıları!
…
Sonneto.47. nafiz coşkun
Tabakhane metropol
…
Tuttular ellerimden melekleri göğün Aşk
ile beraber
Ve şimdiki zamanın körebesi
O dünya oldu peşim de hizmetkâr
İnanç ve bir nefes sıhhat gibisi de yok
hani zaferlerin o en azizi diyebileceğim.
Kimdir o bizden, zamanı hikmetli
değerlendirmek arzumuzu
Söküp de almaya çalışan büyücü,
Ve nedir
Bizden Aşk’ı çalıp almak isteyen o büyücünün
hıncı bize!
Bu ne hal,
Ne kadar kirli kaldırım taşı varsa
Benimle beraber İstanbul da yürümek
istiyor!
Ve bir de bu tabakhanesin de metropolün
insanlar
Tabakhane de tabaklanan deriler kadar
oluyor bazen
Rica ederi, yanlış söylediysem düzeltin
sizler de cümlelerimi.
…
Sonneto.48. nafiz coşkun
İnceden inceye Aşk kıvamın da sözler,
anlayabilene.
…
İstanbul’un azizleşmesi
Şairlerinin bir kaçının
Hikmetli oluşlarındandı
Doğruyu söylüyorum, inanın bana! Düşünün
anlayacaksınız sizlerde!
Uzaklara açılmadan açıklamaları
gerekiyordu şairleri;
Aşk denen o aziz gerçeğin
Aslın da
O sanatkârımız olan Allah’a duyulması
gerektiğini! İnanın bana doğruyu söylüyorum!
Ve sonra
O erdemli bilge şair
Sözlerine şöyle devam etti ve dedi ki
Kimlerin kapanmadı ki gözleri, Allah’ın
Aşk’ına
Ve kimlerin kalemleri düşman olmadı ki
Allah’ın Aşk’ına!
Anlatabiliyor muyum? Ben düşman değilim
meleklerine Allah’ın!
…
Sonneto.49. nafiz coşkun
Kalemin kuvveti.
…
Bir sahur yalnızlığın da
İstanbul’un
Martıları kadar
Koparabildi Aşk çığlıklarını sessizce bir
şair, üzerine metropolün
Şu şairleri İstanbul’un ne de keskinler
öğle değil mi?
Peki ya kimler
Kalemin bileğini bükebilirdi ki
O diğer hikmetli kalemlerden başka!
Bir iftar yalnızlığın da
İstanbul’un
Kedileri kadar bile olsa, bilirim
nankörlük etmediğini o aziz şairlerin Aşk’a.
Kalemin kuvveti
Bir Aşk ertesi sabahına şunları da
yazmıştı ve demişti ki
Bugün yarın ki günün dünü olacaktır, iyi
bir şeyler yapmak lazım! Hoşça kal!
…
Sonneto.50. nafiz coşkun
Aşk.
…
Erdemli
Bir
Aşk
İnsanı
Demişti ki
Bugün
Yarın ki
Günün
Dünü
Olacaktır
Hikmetli işler
Yapmak
Lazım
Cancağızım!
…
Sonneto.51. nafiz coşkun
Bir kadın ile kanadı kanayan bir kuşun
hikâyesi.
…
Avuçlarıma konar diye sanırdım kuşları
Ve gücüm yeter sanırdım her güzel yaralı
kuşun kanayan kanatlarını iyileştirmeye
Ve benden ürkmez sanırdım kuşların
kalplerini,
Almak isterdim içerisine tâ yüreğimin
Ve bana verdiği kadarıyla Allah’ın sevgi
kuvvetini,
Ben de ona da vermek istedim.
Bilmem kaç bin defa kanadı kırıldı
kalbimin bir yerleri benim de,
Fakat benim kalbim, iyilik yolun da
verdiğim mücadelelerden dolayı kırıldıkça
Ben kuvvetlendim
Ve ben kuvvetlendikçe
O her kanadı kanayan kanadı kırılmış
kuşlar iyileşti
Ve işte ben
Bundan dolayı çok mutluyum.
Uç uçabildiğin kadar şimdi.
…
Sonneto.52. nafiz coşkun
Kanadı kanayan kadın iyileşti, kuşlar
iyileşti.
…
Ben bir zaman kelebek mevsimin de
Martıları İstanbul’un okurken şiirlerimi
Ve ben ekmekçiden sabah namazı sonrası
Alırdım içerime gülüşünü yitirmemiş
çocukları;
Ve şimdi bir kelebek mevsimi daha başladı
Ve çok geç olmadan
Kırlara, çiçekli bahçelerin olduğu
topraklara çıkmayı ihmal etmem dedim kendi kendime
Görmek için o kanatları iyileşmiş kuşları
ben.
Aşkın ertesin de kalmış bir insanın
ellerinden tutarak
İstanbul’un mânevi bir havasını anlattım
Tam bir gece boyu, ne o uyudu kırpmadı
gözlerini derler ya hani;
Benim avuçlarıma ağladı
Ve ben de kaldırdım onu sıkıca tâ içerime
çekerek
Ve şimdi dimdik doğrulup ruhu batmıyor,
düşmüyor artık kederlere o kadının.
…
Sonneto.53. nafiz coşkun
Şairler harflerin terzileridir.
…
Şair dediğin
Cümleleri
Kelimeleri
Alır
Kaliteli
İpek
Bir
Kumaş
Gibi
İnsanların giyinmeleri için hazırlar
Sökük yırtık cümleleri bile
Tamir edebilmeli şair dediğin
Kelimelerin, harflerin
Ve cümlelerin terzileri de şairlerdir.
…
Sonneto.54. nafiz coşkun
Tefekkür, aşk ile hikmet.
…
Hikmetli yapılan her bir tefekkür
İnsanın aklına ustalıkla yapılan manevi
bir masaj gibidir, dedi o bilge şair
Ve hikmetli yapılan her bir tefekkür
Soluk alıp vermesidir temiz bir hava da
aklın, dedi yine o erdemli bilge şair.
Bir gün bana sevgili nâna demişti ki bir
deniz sahili dudaklarının gezintisin de
Bu ne dalgınlık! Demişti bana sevgili
nâna;
Ben de demiştim ki ona
Hikmetli bir tefekkür ile değerli fikir
hazinelerini ancak derinlere dalarak çıkarabilirsin,
Ve bunu yaparken yine hikmetli bir ilme ve
aşk’a sahip olman gerekiyor;
Denizin üzerindekiler çer çöpten fikirler
sadece
Hazine ise alt da, derinler de, bak
dalgıçlara, balık insanlara bak, derinlere dalıyorlar
İşte o sebeple benim bu kadar fikir
sancıları çekişim ve derinlere dalmalarımın sebebi, alabilmek aziz fikirleri
derinlerden
Sel suları bile, suyun üzerin de çer
çöplerle dolanıyorlar
Sel suları çekilince de, her bir şeyin alt
da ve derinler de olduğu göreceksin, dedi o erdemli bilge şair! Hoşça kal.
…
Sonneto.55. nafiz coşkun
Haydi, gülümse kara bulutlar dağılsın.
…
O erdemli bilge şair dedi ki gülümseyerek
hayata ve sevgili nâna ya;
Ben kendi hayâlim de
Bu kâinatın en popüler
Ve en kaliteli yazarlarından birisiyimdir,
nokta!
Dedi
Ve
Gülümseyerek
Yine çekildi
Kalbinin
Derinliklerine
Ve
Batası
Okyanuslara her âşık olan,
Dedi ve gülümseyerek çekti gitti o erdemli
bilge şair. Hoşça kal!
…
Sonneto.56. nafiz coşkun
Kırılgan bir aşk şarkısı!
…
Ben bir aşk rüzgârının
Küçücük bir kederiyle savruldum
Oysaki kendime gökyüzün de
Yıldızların arasın da bir yerler
arıyordum.
İncindim sözlerine sevgilim
Kırıldım sana ben
Gittin durmadın
Dön
Ve kırdığın kalbi düzelt lütfen,
Dedim
Ben
Her kederli
Akşama girerken sensiz,
Hoşça kal.
…
Sonneto.57. nafiz coşkun
Muhafaza edilmesi gereken aşklar, sırları
olmalı insan dediğinin.
…
İnsan;
Sır verdiği için
Sırrını tutamadığı için ser vermiş oluyor
Sır verme ki sen de
Ser vermeyesin böylelikle, dedi o bilge
şair
Omuzlarının üzerin de ki o ser uçsun
istemiyorsan sır verme, dedi o bilge şair
Sırrını koru, der her erdemli bilgenin
dediği gibi o bilge şair de
Ve muradına
Arzularına daha çabuk ulaşmak istiyorsan
O sanatkârın olan Allahın senden tutmanı
istediği sırları tut sıkıca dedi o bilge şair
Bırakma yakasını aşk’ın
Düşme yakasından aşk’ın, dedi o bilge şair,
her erdemli insanın dediği gibi dedi o da
Uzatıp o acıtan kanatan yalnızlığında
dünyanın, ellerini
Ellerini uzatarak göğe doğru, o her şeyi
kuşatana yalvardı o bilge şair de, o her erdemli insan kadar.
…
Sonneto.58. nafiz coşkun
Deniz mezarlığı ile gazap kamçısı.
…
Denizin
Ürküten
Bir
Yalnızlığı
Vardı
Ve
Dalgalarına
Kılıç
Sallıyordu
Rüzgâr,
Köpürüyordu çizgi-çizgi deniz ve martıları
balık avlıyorlardı üzerin de denizin
Denizin üzerin de sular ve bir gece yarısı
gazap çığlıkları meleklerin
Ve bu ürküten deniz sularının altın da
binlerce ölüsü insanların
O binlerce asırdır boğuşan dövüşen
korsanların savaşları bile bu kadar ölü düşürememişti bu denize, bu gazap
sonrası!
…
Sonneto.59. nafiz coşkun
Sigara külü kadar yalnızlık
…
Bir acı sigarayı içer gibi
İçti kadın, adamı
Adam, sigara gibi iki dudağının
arasındaydı o güzel kadının
Kadının iki dudağı arası yakınlığın da
olduğu için kendisi, ses çıkarmıyor, şikâyet etmiyordu adam, kadından
Ve o acı sigarayı içerek kül eder gibi
içti o güzel kadın, adamı
Çekti tutkuyla içerisine kadın, adamı
Ve tüketti bir acı sigarayı tutuşturup
içer gibi
Küle çevirdi adamı, kadın! Ve şehirler,
dumana küle döndü kadın çekerken içerisine sigara dumanı gibi adamı.
Dudaklarının kıyısın da soldu adam,
kadının
Kadının gözlerinin sahilin de tutuşturdu
kendini aşk’a o adam
Suları kılıçlar kesermiş şimdi anladım,
Dedi adam, tükenirken şehirler bir sigara
külü gibi,
Derken bütün bunları
Soluyordu yaprakları sarı sonbaharın.
…
Sonneto.60. nafiz coşkun
Çat kapı kederler.
…
Kader defterinin sayfalarına ayrılıklar
yazılmış dedi o bilge şair
Olsun varsın ben senden razıyım Allah’ım,
dedi o bilge şair
Keder dediğin çat kapı geliverirmiş
Fakat kovsan da gitmiyor
Dövsen de gitmiyor
Sövsen de gitmiyor
Ve ben de gülümsedim
Hiçbir keder bana dokunmamış gibi
davrandım
Şimdi bir tane bile keder kalmadı çalacak
kapımı
Şimdi çat kapı girmeye çalışsa bile
kederler kalp evime
O eskisi gibi devirebilecek insan
bulamayacaklar karşıların da, güçlendim ve dedim ki
Haydi gülümse
Dağılsın o keder bulutları
Yoksa biz yenileceğiz, haydi gülümse!
…
Sonneto.61. nafiz coşkun
Ötekileştirilen insanlık, İstanbul ile
afili yalnızlıkları.
…
İstanbul kadar vefalı olmayı
öğrenemediler, İstanbul’un hiçbir sakini
İstanbul, koynun da barındırırken
insanları, hiç de üşenmedi, usanmadı da
Şikâyet bile etmedi barındırırken göğsünün
üzerin de insanları İstanbul
Peki ya şu insanlara ne oluyor da
birbirlerini çekemez oluyorlar!
Söyler misin?
Bu ne vefasızlığıdır böyle birbirlerine
insanların
Bu ne kederdir
O daima çektikleri birbirlerinden
haksızlık!
Birbirlerinden haksızlıktan başka bir şey
çekmiyor oldular
Ve o kadar çok nefret ettiler ki
birbirlerinden
Kalplerin de aşk’ın girebileceği bir yer
de kalmadı artık;
Aşk denilen o aziz gerçek de terk etti
kalp evlerini ebedi onların
Birbirlerini o kadar çok ötekileştirdiler
ki
Birbirlerinden o kadar çok kaçtılar ki
vermemek için maddi manevi hiçbir şey ve hiçbir değerli şeyleri de kalmaz oldu.
…
Sonneto.62. nafiz coşkun
Silikleşmiş insanlar ile hayatları.
…
Bazı insanlar vardır
Binlerce defa bile görsen
O kadar çok siliktirler ki
Bir defa bile olsun hatırlayamazsın o
insanların yüzlerini!
Bir defa bile hatırlanmayacak kadar silik
insanlar vardır
Binlerce defa bile karşına çıksalar dahi!
Bir defa bile hatırlayamayacağın insanlar
vardır
Çünkü hayatı ve sanatı, aşk’ı silik
yaşarlar!
Yaşanmaya değecek bir hayatı hikmetli
yaşayamadıklarından
O kadar çok silikleşirler ki bazı insanlar
Binlerce defa bile gözünün önüne gelseler
de, hatırlanmayacak kadar silikleşmişlerdir.
Tebeşir tozu kadar olurlar rüzgârlar da
bazen o silik yüzler
Ateşlerin ertesin de kalan küller kadar
bazen
Bir an rüzgârlar da savrulurken belki
görülebilirler mi bilmem, o kadar çok yüzleri, hayatı silikleşmiş insan vardır
ki!
…
Sonneto.63. nafiz coşkun
Siyaset, politika.
…
İyi
Bir
Siyaset;
İnsanları,
Hikmetli
Bir
Örgütleme
Ve
Hikmetli
Bir
Eylem
Yaptırma
İşi
Olmalı.
…
Sonneto.64. nafiz coşkun
Mücadele ruhumu dinlendiriyor.
…
Mücadele verirken, doğru hikmetli kararlar
alabiliyorum, kendimi daha sağlıklı dinleyebiliyorum,
Faydalı olduğunu düşündüğüm işler için
koşuştururken,
Kendimi dinlemeyi,
Düşünmeyi, ruhumu dinlendirmeyi seviyorum.
Gayem için mücadele verirken,
Kendimi dinleme işin de daha sağlıklı
kararlar alabiliyorum
Ve en azından, iyi işler yapabilmek için
Mücadeleyi hikmetli bir şekil de, sürekli
bir aksiyon içerisin de yapmamın bana çok faydası olduğunu görebiliyorum.
Sürekli, sağlıklı, hikmetli bir aksiyon
içerisin de olmak
Ruh
sağlığımı, beden sağlığımı
Akıl sağlığım ile kalp sağlığımı da
koruyor, eskimiyorum;
Ve böylelikle
Sürekli yenileniyor, sağlıklaşıyorum.
Yeniden sevmeler de işte aynen böyle bir
şey.
…
Sonneto.65. nafiz coşkun
Temmuza birkaç gün kala bir deniz sahili
şehrin de.
…
Tahammül edilmez derece de acıtarak
içerime girmek isteyen kuruntuları iblisin
Nefsimi kırbaçlayan vehimleriyle, o aziz
kalbimin etrafın da abanan yobaz
Deli saçması oyunlarıyla aklımı
kurcalamaya çabalayan o elleri kanlı iblis
Ve ölülerin tozlaşmış kemiklerini kuşatan
mezarlık toprağını aydınlatan lambaların, yıldızların, ay’ın ışığın da ise ben!
Denizin tuzlu suyuyla pişen yüzler, aşk
cümleleriyle yatağına süzülen martılar, şairler
Islak mevsimiyle deniz sahilinin küçük
damlacıkları ile genç âşıklar
Zindanlar da boş-boş yanarak tükenen
lambalar kadar tükenecek, elbet de bir gün o metropoller de
Nefes nefese koşan atlar ve insanlar ile
beraber tüketmek lambalarını şehirlerin
Nehirlerin gevşek akıntıların da çıplak
vücutlar
Denizin martıları bir küçük kayık kadar
bazen, üzerlerin de balık avlamak için konarlarken sularına
Denizin dalgalar ise, yabani asil soylu
atlar gibi oluyorlar.
Ve bazen de şehirlerin o gevşek ışıkların
da kelebekler ve kaldırımların da sevgililer
Ve endişeli nazarların arasından yürüyerek
O lambaların titreyen ışıklarına,
alevlerine sarılan kelebeklerle birlik de şehri dans ettiriyorlar gölgeleriyle.
…
Sonneto.66. nafiz coşkun
Mücadele ile tefekkür.
…
Güneşin battığı her siyahlığa bir kölelik
elbisesi giyindirdiler
Ben de hiç de gevşemeyen bir öfke serildi
sularına güneşin
O her siyah canlı noktayı bir yusufçuk
olarak tasavvur etmiştim
Aklımın içerisin de ben, zamanın
makarasını defalarca uzatarak o dipsiz karanlıklara.
Gece yarısı perdelerini çekerken ay
ışığıyla beraber, teslim ediyor sabah aydınlığına kendisini karanlıklar
Kirli camların arkasından akşam değil
O sabahın şafağını seyrederken
Güneşin parmakları o tüm uykulu kirli
yüzleri yıkamaya başlıyordu.
Ve bir şair bağırıyor
Ve diyordu ki
İblis, o katil kanlı ellerini içerinize
daldırmış, tâ ciğerlerinizi parçalamış,
Ve şimdi ise kalbinize hamle ediyor
parçalamak için o temiz sevdalarınızı
Bu ne iğrenç bir sabırdır sizler de ki bu
vurdumduymazlık
Böylesi bir haksız sabrın canı cehenneme,
iblisin bu kanlı hamlesine karşı çek artık aşk kılıcını.
…
Sonneto.67. nafiz coşkun
Güneşi zindan hapsettiklerin de.
…
Güneşi zindana atmışlar
Zaman koparılmış dalından bir meyve
değildi oysaki
Kesik başlarını bu ışıkların
Doldurarak avuçlarıma, ezdim öğlece
kelimelerimle ben.
Kanlar içerisin de ki kesik başını bu
dünyanın
Bir ahenk içerisin de yüzen gezegenlerle
beraber çeviriyorlar
Her bir mevsim kan içerisin de
Gölgeleri bile öldü ölülerin, gölgeleri
bile mezarlara yattı vücutlarıyla beraber.
Şair, alarak o üzerin de duran zamanı bir
anlığına
Bir de baktı ki
Geriye dönüp hep birden uzaklaştılar o her
vehim sancısı aklının içerisinden.
Kurbağaların palyaçosu bir memleketin
kaldırımlarından alarak o kanlı başını
Fahişe fikirlerin arasından sıyrılıp
caddelerin de şehirlerin
Ve ben o güneşin zindan da olmayacağı bir
ülke toprağına gideceğim hiç durmaksızın kalbim de, dedi o bilge şair!
…
Sonneto.68. nafiz coşkun
Dağıldı vehimler kelimelerimin zafer
yürüyüşleriyle beraber.
…
Sigara külü gibi dağıttı aklının içerisin
de ki vehimleri şair
O körebe, saklambaç oyunlarının oynandığı
aklımın içerisinden dağıldı vehimler bir-bir
Ve şehirler de ağır-ağır ayak sesleri
içerisin de yürür gibi o bilge şair
Arzularının iskemlesine oturttuğu bir
kadın ile bir cemiyet ruhunu şekillendirmek için koşturdu aklının içerin de
fikirler.
Parçalandı iblisin kafatası okurken
şiirlerimi, dedi o bilge şair
Oysaki iblisin saklambaç oyunlarıydı şiirleri
şairlerin
Ve anladım ki dedi o erdemli bilge şair
Hiçliğin kuruntularına, hiçliğin o acıtan
kederlerine sürüklüyordu insanı o iblis
Oysaki
O sanatkârımız olan Allah ise hiçliğe
değil
Ebedi bir kedersiz vatana davet ediyordu
insanı
Kapandım secdeye doğru uzatarak başımı ben
de
Serinledim, söndü o aklımın içerisin de ki
her bir öfkeli yangın
Ve sigara külü gibi dağıldı aklımın
içerisin de ki her bir vehim birden bire.
…
Sonneto.69. nafiz coşkun
Şairin mürekkebi ile gözyaşları kesti
başını iblisin.
…
Şairin gözyaşları kâğıtların üzerlerin de
raks etti ilk önce
Ve dağıldı sonrasın da o karışarak
mürekkepten harflerin dudaklarına
İçti o mürekkepten harflerin dudakları,
gözyaşlarını şairlerin
Ve muhteşem bir mücadelesi başladı,
kederlerin o raks ettiği şehirler de şairlerin
Düştü, elmastan daha sert ve soğuk
mermerleri kadar yalnız
Ve kesti toprağın avuçlarını, kanarken
yeşerdi meyveleri sayfaların da aziz fikirler
Bana öğle bir var göster ki içerisin de o
kederlerin yaşanmadığı bir yer olsun, diye yazdı şair
Şair, toplarken sayfaların üzerlerine
dağılan gözyaşlarını şehirlerden
Dünyanın mürekkebini yalayarak o ışıklı
caddelerin de, afili acıtan yalnızlığı yaşayan insana bakıp
Ve böylece dünyanın sahibi olmak ne kadar
da komik, dedi o bilge şair
Ve ne kadar da komedi, öğle değil mi? Ve
gör de bak çürüttü toprağının içerisin de nice efendilerini dünya
Dünyanın sahibi olduğunu zannetmeye
başlıyorsun! Ve oysaki asıl sen ruhu aramalısın, dedi o bilge şair
Ve bir de bakıyorsun ki
O sahibi olduğunu zannettiğin dünyanın
toprakların da çürümüş ve tozlaşmış bir iskelet, kül yığını beden.
…
Sonneto.70. nafiz coşkun
Bırakarak ardımız da gidelim dünyayı.
…
Köpekler gibi hırladı içerisin de ki her
kuruntu iblisin
Dedim ki sevgilime ben de, o alevler
sarmış kalbini gel de dudaklarıma daya, serinlet
Seninle şu bizi kuşatan aşk’ı hayatı
konuşalım,
Yırtarken aklını kanlı tırnaklarıyla
iblis!
Merhamet adlı bir saraya doğru yürüyelim
seninle, bu deniz sahilinin dudaklarından
Yüzümüzü serinleten damlaları rüzgâr
getirsin avuçlarıyla bize
Gözlerine kendi elleriyle ölüm bağlarını
bağlayanları bırakarak geriler de
Üzerlerine cinnet yorganlarını çekenleri,
terk ederek ardımız da, gidelim seninle sevgilim.
Zamanın, o dipsiz kuyusuna kibrit atarak
Ve o zifiri karanlıkları yontan sabah
aydınlığıyla beraber
Ve o hiçbir şairin tasavvurunun layıkıyla
şekillendiremeyeceği kadar eşsiz olan bir ülkeye gidelim.
Geriler de bıraktığımız bu dünya
Üzeri bir aksiyon içerisin de ve kedilerin
oynadığı bir topak yün iplik kadar karışık oluyor insanlar elin de
Ve alt tarafı ise daha kalabalık, ölümün
ve yalnızlığın şiirinden daha kederli!
…
Sonneto.71. nafiz coşkun
Öğle bir haldeyim ki.
…
Öğle bir yerdeyim ki
Bir yanım da yağmurlar yosun tutturdu
kaldırımları
Öğle bir haldeyim ki
Diğer bir yanım da karlar yağıyor
gömleğimin üzerine,
Sevgilim düşmüş toprağa
Kalemim ölmüş,
Benim ise ruhum üşüyor,
Öyle bir haldeyim ki
Gecenin ellerinden ay tuttu
Ve sonrasın da bulutlar
Ve sonra yağmurlar yıkadı avuçlarım da ki
O yalan sevmelerin ertesin de kalan
ateşlerin küllerini daha şimdiden!
Ve bu toprakları da yıkadılar o avuçlarım
da ki suları yağmurların bazen
Ve yine benden bir İstanbul şiiri daha
aktı kâğıtların, o dövülen bitkilerin lif yapraklarına camlardan.
…
Sonneto.72. nafiz coşkun
Aşk parçaladı kafatasını iblisin.
…
Kederlerimin boynunu kesti inancım,
İblisin kafatasını parçaladı aşk,
Ve hikmet adın da bir gerçek;
Hiçbir eserini bırakmadı dağıttı savurdu
yalanın küllerini.
Ellerimden tuttu aşk
Yamadı dikişleriyle cümleler beni aşk’a
Ve terk edeli sarı sonbaharın yapraklarını
rüzgârlar sokaklara
Yağmurlar gömdü yüreğine toprağın
yapraklarını!
İrkildim uykumdan
Korkmadım
Korkularımın boynunu vurdu inancım,
Ve ben
İblis adın da ebedi bir düşmanımın kafa
kâğıdına tükürdüm
Hikmet, felsefe adın da aziz bir gerçek
ile.
…
Sonneto.73. nafiz coşkun
Kaderin cilvelerini okumak!
…
Mecaz bir Rüzgâr olup,
Yapraklarını,
meyvelerini salladım ağaçların
Ve hatta dallarını
Ağacın kendisini bile salladım
Senin anlayacağın, hiçbir ey olmuyor!
Ben galiba çuvalladım severken seni
Rüzgârlar küllerine alevlerin, dedim
Alevler de küller rüzgârlara karıştı
böylece
Hiçbir şey ne eskisi gibi, değil, sen de
biliyorsun aslın da
Yapraklarını topladı sarı sonbaharın
mevsim rüzgârları
Parmaklarıyla ağaçlardan
Ben şu kocaman metropolleri bile salladım
Senin anlayacağın gibi değil yani bütün bu
olup bitenler
Ben de kaderin her cilvesini, okuya
biliyor değilim zaten
…
Sonneto.74. nafiz coşkun
Arsızlığın bu kadarı!
…
Arsızlarla,
Zalimlerle,
Hırsızlarla
Ve bir de adaletsizlerle arkadaş oluyorlar
Onları koruyorlar,
Barındırıyorlar
Ve sonra da hep bir ağızdan
Adalet istiyoruz diyorlar;
Ulan madem adalet istiyorsunuz
O zaman neden adaletsizlik yapıyorsunuz
Ulan hem adalet istiyorsunuz
Ve bir de hırsızı arsızı koruyorsunuz
Şikâyet edeceğinize, kendinize ve
arkadaşlarınıza ilk önce çeki düzen vermelisiniz
Ve hatta yaptığınız bu kötülükleri
kendiniz yapmamış gibi kendinizi bile inandırmaya çalışıyorsunuz.
…
Sonneto.75. nafiz coşkun
Cümleler ile barış ve sulh.
…
Unutma ki
Şu dünyaların üzerin de ki insanları
barıştıran da
Ve birbirleriyle savaştıran da
cümleleridir insanın
Evet! Kendi ağızlarından çıkarttıkları
cümleleri sebebiyle savaşıyorlar cahil insanlar!
Ruhumuza, doğru bir şekil verici;
Sinema
filmi,
Belki bir kitap okuma eylemi
Ve ya Tiyatro da bir hikâye seyrederek,
ruhumuza o doğru şekilleri verebiliriz, kim bilir
Fakat ruhumuza doğru şekil verici
Hangi cümleler, hangi ses tonuyla
söylenirse daha çok faydası olur insana, düşündünüz mü ki hiç
Bu anlattıklarımı düşündünüz mü ki hiç bir
kez olsun hayatınız da
İnsan için, ab-ı hayat olan oksijen her
neyse
Hikmetli kitaplar ile hikmetli konuşmalar
da insan için birer ab-ı hayattır
Bilmem ki anlatabiliyor muyum?
…
Sonneto.76. nafiz coşkun
Yazar, şair Nafiz
coşkunun, yayınlanan diğer kitapları:
...
1: Kelebek mevsimi ve
saklambaçlar şehri…
2: Elma kokuları ve
yağmur zamanı…
3: Azap yağmurları…
4: Sevgili nâna ve
mektupları…
5: Papatya mevsimi…
6: Gece yürüyüşü…
7: Sevgili tutya ve
mektuplar…
8: Sürgün şehir…
9: Su kavmi ve Ruhûl
Kudüs...
10: Şafak gemisi…
11: Gemileri yaktım
Aşk ülkesinde…
12: Sürgün çocuklar…
13: Siyah incir ve
mavi kelebek…
14: Sofia filo ve
mektuplar…
15: İstanbul da sanat
ve aşk…
16: Afili
yalnızlıklar şehri…
17: Şairler anarşist
olurmuş…
18:
Sular kesti kılıçları…
19:
Kafa kâğıdı…
20: Hikmet ve felsefe…
21: Olmak ya da
olmamak…
22: Papirüsler…
23: Meleklerin şehri…
24: İstanbul’un
kanatları altın da…
25: Kırmızı
yağmurlar…
26: Sobe, körebe ve
saklambaç…
27: Bakır cezve…
28: Kaldırımda
demlenen fikir…
29: Senfoni gülüşü…
30: Sevgiliye senfoni
ve aforizmalar.
31: Ölümsüzlük
senfonisi ve Felsefik yazılar.
32: Felsefe ile
şiirin buluşması.
33: Çirkin kral ve
fikir yazıları.
34: Ölü şairler
mezarlığı.
35: Cennetin
çocukları.
36: Şairler kenti ve
aforizmalar.
37: Kelebekler şehri
ve Felsefik notlar
38: Tutsak melekler
ve fikir yazıları…
39: Şair korsanlar ve
aforizmalar…
40: Şehrin azizleri
ve Felsefik yazılar…
41: Sofia filo ve
aforizmalar…
42: Faili meçhul
sevdalar ve aforizmalar…
43: Kırmızı balık ve
aforizmalar…
44: İhbarlanmış
aşklar ve Felsefik notlar…
45: Kılıçlar ve
kalemler…
46: Pur si muove ve
aforizmalar…
47: Şairlerin ölüm
dansı ve aforizmalar…
48: Düşmanlar ve
sevgililer…
49: Soprano ve kanlı
sözler…
50: Kurşun askerler
ve aforizmalar…
51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…
52:Kale düştü ve
felsefik yazılar…
53:Şairin kurşun
kalemi ve aforizmalar…
54: Şairin seyir
defteri ve aforizmalar…
55: Kartal yuvası ve
aforizmalar…
56: Kelimelerle dans
ve aforizmalar…
57: Yalnızlık
senfonisi ve aforizmalar…
58: Aksiyon ve aforizmalar…
59: Aşk yasası, Aşk
diyalektiği…
60: Sinekler lordu ve
aforizmalar…
61: Kod-adı şair ve
aforizmalar…
62: Su akar yatağını
bulur…
63: insan ilişkileri
ve aforizmalar… (karma)
64: Sokrates’in
intikamı ve aforizmalar…
65: Cehennem melekleri
ve aforizmalar…
SÖZLÜK:
...
(A)...Ab-ı hayat: bengi su, ebedi
hayat suyu, cennet, hayat için yaşam için değerli olan.../...Acve hurması:
medine de yetişen ve bazı zehirlere karşı panzehir ilaç olabilen tatlı bir
meyve..../...Ad kavmi: hud peygamberin tebliğ için gönderildiği
kavim.../...Âfak: görünen, ufuklar, göz önün de olanlar, objektif.../...Adalet:
olması gerekenin olması gerektiği yer de olmaz. hak el de etmek, herkesin
hakkını vermek.../...Agah: uyanık, haberli.../...Agora: pazar yeri, halkın
toplandığı meydan, büyük alan.../...Ahenk: uyum.../..Ahd: söz.../....Ahmak:
anlayışsız.../...Aksiyon: kudretin iş üzerin de ki tecellisi. hareketlilik.
işler de devamlılık.../...Ampirik: Lügat, ampirik bilimini de şöyle tarif eder;
''Matematiksel metotlu bir öğrenime deyi de, görerek İşiterek bellenen
deneylerle bulunan formül tecrübeye(deneye)görgüye deneyime
dayanmaktadır.../...
Anarşi: hukuk dışı, kargaşa, hukuk
devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Anarşist: hukuk dışı, kargaşa,
hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Arhia:
hâkimiyet.../...Arı'lanmak: pak, temizlenmek, boş, çıplak.../... Aristonikos:
miladdan önce putperest roma için de yapılan en büyük ihtilallerden birini
yapmıştır, kendisi bir gladyatördür, köleleri gladyatörleri alarak ihtilali
başlatmış ve güneş devlet adın da bir ideali olan kahramandır. kendisi
yakalanınca romaya getirilip işkenceyle öldürülmüştür,. Arş: yukarılar, sema,
gök.../...Arz: yer yüzü.../..Arzın dürülmesi: yolculuğun sürati, rahat kolay
olması bu sone de bu anlam da kullanıldı .../...Arş'ı azam: Allah'ın kudretinin
tecelli ettiği yer.../...Asabiyet:Zulüm de kavmine yardım eden ve zulmünü de
destekleyen.../....Asalet: temiz soyluluk köklü.../...Asayiş: rahat, huzur,
güven. kanuna uygunluk.../...Asil: asaletli.../......Aşk: sevginin en ileri
derecesi, candan sevmek ve allaha duyulması geren bir tutkulu bağlılıktır çünkü
sevginin en ileri derecesiyle ancak o sevilmeye layıktır.../....Aşikâr: açık,
ortada.../...Attar: güzel koku satan yer.../...Ayaz: Ayaz: ay gibi parlak,
soğuk, kuru havadaki soğuk.../...azizün züntikam: allah'ın intikam
alışı.../...(B)...Başak: ekin tarlaları, buğday gibi ekinleri taşıyan
koçan.../...Bedahat: açıklık.../...Bedi: ebedi ve güzel olan.../...Beliğ:
meramı eksiksiz ve noksansız güzel doğru söylemek, etkileyici söz sanatı. içe
işleyen söz sanatı.../...Belkıs: Kuran’ı kerimde anlatılan sebe
kraliçesi.../...Bengi su: ab-ı hayat,
hayat suyu, yaşam suyu, hayat için değerli olanlar, cennet.../...Bereket: ilahi
hayrın devamlı ve kararlı olması, ni'met, bolluk, feyz, çokluk.../...Beyan:
açmak, açıklamak, kelimeler, sözler, fıkıh, tercüme etmek.../...Beynel havfi
ve'r-reca: Ümit ve korku uyumuyla ahirete hazırlanmak.../...Beyza: beyaz,
parlak.../...Bostan: güzel kokulu çiçek meyve bahçesi.../...Bucak: her yer de,
her taraf da.../...Buğz: düşmanlık duymak, sevmemek.../...Buhran:
sıkıntı.../...Brütüs: bir zaman roma imparatoru culyüs sezarın oğlu ve babasını
öldürerek imparatorluğu almıştır.../...Burç: yıldız toplulukları. bilim
insanlarının gökyüzü haritası olarak bu yıldız topluluklarına bir isim vererek
bir harita olarak kullanırlar.köşk, yüksekler.../...Buse:
öpmek.../...(C)..Cedil: arabca bir kelimedir mücadele demek. bu daha çok fikir
mücadelesi ilmin de kullanılan konuşma savunma ikna etme. delilleriyle akla
hitab etme ilmi, mesleğidir.../...Cehd: çalışmak, güç, gayret.../....Cemad:
cansız.../...Cendere: baskı, dar, sıkıntı, zorluk.../...Cenub: güney. güney
rüzgârları. cennet rüzgârları.../...Cevher: kendi özellikleriyle var olan.
soydan gelen değer. değerli. kıymetli. elmas. yakut bakır cevheri. ruh.
öz.../...Cihad: İyilikleri yaymanın mücadelesi.../...Cihet: yön, yön
tayini.../...Cinayet: kötü olan her iş.../...(D)...Demos krotos: demokrasi,
halk idaresi.../...Din: kanunlar, hukuk, ceza, mükâfat, ödül, ecir, yasalar,
arzular, istekler. Allah'ın dini olan islam ise Allah'ın biz insanlara seçtiği
emirler temiz yasalar.../...Din günü: cennete ve cehenneme gireceklerin belli
olacağı ilahi mahkeme.../...Diyalog: konuşmak ve konuşturmak, karşılıklı
konuşmak, .../...Duha: güneşin kuşluk vakti, yani öyleye bir saat kadar kala
bir zaman için de ki vakitte etrafa verdiyi aydınlık.../...(E)...Eda: tarz,
duruş.../...Edep: terbiye, eğitim, ilahi hududa riayet etmek, her alan da dğru
bir eğitim vermek.../...Efdal: çok faziletli, iyi olan, Ekonomizim; alış veriş,
alım satım kültürlerinin, matematikselleştirilmeye ve metotlaştırmaya çalışılan
ve içerisin de ampirik bilimi ve kuramların olduğu ekonomi kültür
sistemidir.../...Ekonomi: Lügat da ekonomiyi şöyle tarif ederler; ''kural,
kelimeler, iktisat! Nispeten sınırlı nicelikte olan eşya ve malların üretim,
dağıtım, deyişim ve tüketimine ait kültür kısmı! insani ihtiyaçların
karşılanması için gerekli olan mal ve hizmet gurupları ile kaynaklar arasın da
ki bağıntıları değişik açılardan inceleyen sosyal ampirik bilimi! ve tutumlu
olmak manasına da geliyor, ekonomi ayrıca; Beslenme, yaşama düzeyi, eğitim, sağlık,
bakım, konut ve çalışma şartları gibi insani değerler açısından iktisadi düzeni
inceleyen iktisat bilimi dalı ve işletme mânasına gelir, iktisad ayrıca;
servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu
ise; insan faaliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme
bakımından incelenmesi.../...Elem: ağrı, acı, keder, sıkıntı.../...Endam: boy,
vücut.../...Enfüs: içsel, sübjektif, canlar, bir kimseye mahsus görüş enfüsi,
ruhla ilgili, mana alemiyle ilgili içsel alemler.../...Erak ağacı: diş
temizliğin de kullanılır, hoş kokulu bir sıvısı vardır ve yumuşak püskül haline
getirilip hafifçe dişler üstün de bastırmadan gezdirilir.../...Esef: şiddetli
hüzün.../...Eser: kâinat, yaratılanlar, keşfedilen, icad edilen, kişiye ait olan.../...Esvab:
elbise.../...Etik: ahlak bilimi, töre bilimi..../...(F)...Fahiş: fahiş iş
yapan, zarara götüren aşırılık.../...Fahişe: fahiş iş yapan, çok aşırı giderek
zarara giren. kötü işleri yapan. kötülükle ilgili olan. aşırılık.../...Farakliyt:
hakkı batıldan ayıran, faruk, seçilmiş, övülen, hamd eden, şefaat eden,
Piroklitos, pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan arapcaya girmiş bir
kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden,
güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde
adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir..../...Fasık:
günahkâr, kendine başkalarına zarar veren. doğru yoldan dışarı da
olan.../...Fasih: çok güzel konuşan.../...Fazl: üstünlük.../...Fazilet: erdem
iylik, hüner, değer.../...Fenni ilimler: fizik, kimya, matematik, biyoloji gibi
bilimlerin genel adı. maddi sonuçlar el de etmek üzere bili uygulama alanına
koyan bilgilerin topu. erdem, hüner.../...Fersah: beş kilometrelik mesafe.../...Feyz:
bolluk, bereket.../...Feth: açmak, ele geçirmek, üstün gelmek.../...Fıkıh:
derin ve ince anlayış, islam hukuku kişinin lehin de ve aleyhin de olanı
bilmesi. meseleleri teferruatıyla düşünmek, anlamak ve açıklamak.../...Fitne:
karışıklık, arabozmak, kargaşa, dedikodu, sınav. altını başka maddelerden
ayırmak için yapılan işlem. çatışmak. zulmetmek. birilerini zorla ve işkenceyle
dininden vazgeçirmeye çalışmak./ ...Fıtrat: yaratılışın özü, temiz, allahın
insanı temiz yaratması, islam temizliği hukuku üzere yaratışı.../..Fikir:
düşünceler! bilinmeyene ulaşmak için bilinenlerin düzenlenmesidir! akıl
yürütmek ve akli bir nazarla bilinendir! akla gelenler, bilinenden bilinmeyene
ulaşmak, akıl, akletmek gibi mânalara gelmektedir.../...Fil dişi kule: kendi şahsi
davalarından başka kimseyi kabul etmeyen, kendini hapsetmek, kapanmak
kendine.../....Firavun: geçmiş zaman bazı kavimler de krallarına firavun
ünvanını kullanırlardı ve bu sone de anlatılan firavun kötülüğün temsili bir
kral.../...(G)...Gafil: dikkatsiz, kârı zararı ayıramayan, nefsi emmaresine
uyarak allahı unutan.../...Gayz: kin.../...Gard: boks sporunda boksörün
savunmak ve vuruşa hazır duruşu ve korunmak için kuvvetli ve dengeli bir
korunma duruşu. Elleri ve kollarıyla başını ve vücudunun zayıf yerlerini koruma
duşu..../...Garip: İşitilmemiş, görülmemiş, ve nadir görülen olay, davranış.
farklı bir yaşam tarzı. .../...Gayb: gizli olan, görünmeyen.../...Gazap: öfke,
hiddet, kızgınlık, cezalandırmak.../...Gerçek: hakikat, bilgi ve bilinen uyum
için de olması, obje ve subje uyum için de olması .../...Gıpta: imrenmek. iyi
bir niyetle başkasının güzel bir halinin kendisin de de olmasını arzulamak,
(H)...Habbe-i sevda: çörek otu, bazı zehirlere karşı panzehir olduğu söylenmek
de ve eczacılık da kullanılmaktadır.../...Hacim: bir maddenin kapladığı
yer.../...Hâdim: hizmet eden, çalışan.../...Hafiye: gizli şeyleri araştıran,
casus, haber taşıyan.../...Ham softa kaba yobaz: kâinat kitabını ve islamı
bilmez cahilce islamı yaşadığını ve anladığını zannederek insanları islamdan
uzaklaştıran eğitimsizler, ham softa olmamış medrese öğrencisi demek . kaba
yobazlarda islamı kuranı tam okumadan ve üzerin de düşünmeden düşmanlık
yapanlar. yobaz da gerici, ayrımcı, fitne çıkarıcı, davranışları kötü
olan.../... Hased: Çekememezlik, yani haset ettiği kişinin elindeki nimetlerin,
güzelliklerin yok olmasını ister, sadece kendinin olmasını ister.../...Haşmet:
büyüklük.../...Hatır: akıl, ilgi, hayâl, düşünce, gönül. fikir. sevgisi için
yapmak, hatırı için yapmak. ilham, duygu. sevgi. beklenilen ilgi.../...Hatıra:
hatıra gelen. Hatır da kalan. hafıza da yaşamaya devam eden geçmiş bir izlenim,
duygu ve heyecanlı olay.../...Havari: yardımcı.../...Haya: haya kelimesi
hayattan gelir ve insan de ayıplanmaya sebep olacak şeyin korkusundan doğan
ıstırap halidir. suç işlemekten alıkoyucu ruh melekesinin ismi..../...edep,
ilahi hudutlara riayet, kötülüğü sevmeyen, kötülüklerden uzak olan insan
vasfı.../...Helal: Allah'ın müsaade ettiği şey, kötü olmayan.../...Heme ezost:
herşey ondandır.../...Heva: havai, istekler, nefsi emmarenin istekleri, gelip
geçici hevesler.../...Hikâye: yaşanmış olayları anlatmak, yazmak, etkileyici
olayları anlatmak.../...Hikmet: düşünmek, Başlangıcı düşünmektir ve şartı ise
akıl ve doğru tercihtir. Faydası ve gayesi bilinerek kati bir isabetle yapılan
fiile hikmet denir. Fiilin sebep olduğu faydalara ve gayelere de o fiilin
hikmetleri denir. İşlerde sağlamlık, bir kimsenin lehinde ve aleyhinde olanı
bilmesi, Kuranı kerimin hikmet ilminin manası, Allah ve kâinat ve özellikle
insan ve insanların arasındaki işler ve bağlar. Yaratılmışların yaratılışındaki
ilahi gaye.../...Hukuk: yasa, haklar, kanun, arzu, istek.../...Hüküm günü: Din
günü, kıyamet sonrası insanlar tekrar diriltilip toplanarak çıkarılacakları
ilahi mahkeme.../...Hürriyet: insanın kendi hukukuna sahip olması ve
başkalarının da hukukunu koruması ve adil hukukla yönetilmek.../...Hüsran:
zarar. mahrumluk.../......(I)...Islah: iyileştirmek, kusurları
gidermek.../...(İ)...İcaz: az sözle çok şey anlatmak.../...İnkılab: alt üst
olmak değişmek, halden hale geçmek..../...İcra: bir işi yürütmek. bir işi bir
işe bağlamak.../...İçtinap: sakınmak.../...İçtimai: sosyal.../...İdeolocya:
sistem. bir şeyin en doğrusunu elde etmeyi gaye edinmiş fikir programı. fikir
sistemi.../...İdrak: anlayış.../...İffet: ahlak, namus, haya, ilahi sınırlara
uymak.../...İfsad: bozmak, zarar vermek.../...İflah: halini düzeltip selamete
çıkmak, kurtuluşa ermek.../...İhkâm: sağlamlık, muhkem bilgi.../...İhlas:
doğru, temiz sevgi ve içten gelen saf duru bağlılık ve Allah emrettiği için
ibadetleri yapmak.../... İhtilal: Bir bünyenin kendi için de kendi öz nizamını
sarsıcı ve yeni bir nizama yol arayıcı her hareket.../...İhtisas: belli bir
ilim sanat dalın da yeterli bilgi edinmek. uzmanlaşmak.../...İkmal:
tamamlamak.../...İktisad; İktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve
tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faliyetinin
ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi ve
lüzumundan fazla veya noksan harcamaktan kaçınmak. tutumlu olmak. israf etmeden
harcamak.../...İlim: bilmek, dünya ve ahretle alakalı, kâinatla alakalı
gerçekleri bilmek. ayrıca 60 nolu sonede ilim ve şiir başlıklı sone de üstad
necip fazıl ilim hakkındaki sözlerine bakılsın. kanunlarını mücerret
tefekkürden alıp onları bir takım sûri nisbetler için de
kalıplaştırmak.../...İlla: arabca bir kelimedir ve ''başka'' anlamın da
kullanılır.../...İltica: sığınmak.../.İnbisat-ı külli: sürekli genişlemek,
açılmak ölümcül.../...İnkıbaz-ı külli: sürekli daralmak, tutulmak, ölümcül
daralmak.../...İnfak: nafaka vermek. beslemek, geçindirmek. sadaka vermek.
ihtiyacı olana yardım etmek.../...İmaj: zihin de canlandırılan görüntü. hayâl,
imge, görüntü, zihin de planlamak.../...İnsaf: merhamet, adalet üzere hareket.../...İrfan:
bilmek, anlayış, zihin, kemale ermek, sırları ve gerçekleri
kavramak.../...İrşad: erdirmek, varılması gereken yere vardırmak, açıklamak ve
doğru yolu göstermek, doğruyu anlatmak.../...İrtica: geriye gitmek, yeniden
ayrılarak gerilemek, ilerlemek.../...İsnat: nispet, bağlamak.../...İstidat:
kabiliyet.../...İstişare: meşveret etmek, fikir danışmak.../...İştiyak: fazla
arzu, özlemek.../...İtikaf: bir şeyden ayrılmak. dini anlam da ise şöyledir;
bedenen ruhen temiz bir niyetle oruçlu veya oruçsuz bir an veya belli zamanlar
da ibadet tefekkür ilim uğraşmak için Allahın rızasına ulaşma sebebiyle yapılan
bir ibadet( ramazan ayın da oruçlu yapılır ve belli kuralları
vardır).../...İttifak: anlaşmak.../...İzzet: değer, güç, kıymet.../...(J)....Jurnal:
gazete. Dairelerde memurların imzaladıkları gelip gitme listesi. Polisçe bir
olay üzerine düzenlenen rapor. Günlük olaylar yazılan hatıra defteri.
Hafiyeliği iş edinmiş kimselerin biri için kötüleyerek çeşitli yerlerle
yaptıkları haber verme yazısı. Gemi. İşaret. Bir kimseyi kovalama, yazısıyla
ele vermek.../...(K)...Kabz: tutulmak.../...Kader: ölçü, miktar, takdir, tayin.
Allah'ın ezelden ebede her şeyi bilmesi ve her şeyi yaratması.ve insan da bu
her şeyin yaratıldığı kader de doğru ve iyi olanı tercih edebilmesi
gerekiyor..../...Kara sevda: Melankoli: ruhça ve bedence çöküntü şeklin de
beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de,
konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak.../... Karbon: kimyasal
element. Doğada veya maden kömürü, linyit antrasit gibi şekilsiz bir halde
bulunan ve kömürlerin temel maddesini meydana getiren ametal basit bir
cisimdir. Arı olmayan karbona da kömür denir./...Kari: okuyucu.../...Kavram:
bir meseleyi veya herhangi bir şeyi nitelikleriyle nicelikleriyle anlamak
kavramak.../...Kaza: hüküm beyan ilan, yaratmak. bir şeyi hareketle tamamlamak.
kazayı bir pırograma benzetirsek zamanı geldiğin de Allah'ın takdiri ve insanın
kaderden cüzzi iradesiyle seçtiğiyle o programın devreye girmesi.../...Kâbe:
mekke şehrin de bulunan ve yeryüzünün ilk kurulan mescidi, ibadet
yeri.../...Kainat, kozmos. yaratılan her şey.../...Kâmil: olgunluk bilgelik,
fazilet, erdem.../...Kamu: bir ülke de ki halkın tümü.../...Kanaat: helal temiz
olanlarla yetinip ve pis haram olanı istemeden temiz olanları tercih
etmek.../...Kanaviçe: kanavalı işlemeli tül. edebiyatta; ön örgü: bir eserin
planı, sanatçının gereken şekil ve süslerle doldurarak eseri meydana getirmek
üzere kurduğu çatı.../...Kemal: olgunluk, fazilet, erdem, iğlikler.../...Karun:
musa peygamber zamanın da yaşamış, zengin, peygamber Allah'a iman etmesini ve
zenginliğiyle fakirlere yardım etmesini teklif ediyor ve karun bu daveti
reddediyor, hazinesiyle birlik de yere batırıyor Allah onu. Kuran ve kuran
tefsirlerine bakın.../...Kerem: izzetli, şeref, kuvvetli, cömert.../...Kerim:
her şeyin iyisi, faydalısı. faydalandıran, iyilik veren.../...Kesbi: kazanmakla
ilgili.../...Ketûm: sır saklayan.../...Kınamak: kınamak eylemi, ayıplamak,
yapılan bir işin kötü görüldüğünü bildiren söz eylemi.../...Kibar: Büyükler,
olgunlar, kemal bulmuş, güzel davranışlı.../...Kibir: büyüklük, kendini üstün
görmek, kendinde olan nimetleri kendinden bilip hakkı reddetmek.../..Kibriya:
Allah'ın azameti. büyüklüyü.../....Kuba mescidi: peygamberin kâbeden, mekke
şehrinden medine şehrine hicret ettiği sefer de kurmuştur.../...Kudret helvası:
İsrail (Yakup) oğulları, Musa peygamberden farklı yiyecekler istemişlerdi ve
bir mucize olarak Allah bıldırcın ve kudret helvası verdi.../...Kûr'an'ı kerim:
cem etmek, tefekkuh etme, dağınık parçaları bir araya getirip bir bütün hasıl
etmek gibi manalara gelir. her şeyin iyisi faydalısı, izzetli şerefli olan,
Allah'ın kelimeleri emirleri hukuku ..../...Külliyen: devamlı../...Kültür:
''Bir topluluğun tinsel özelliğini, duyuş ve düşünüş birliğini meydana getiren,
gelenek halinde ki her türlü yaşayış, düşünce ve sanat varlıklarının topu!
İnsansal toplum mirası! gerekli bilgileri edinerek, muhakeme, zevk ve eleştirme
yeteneklerini geliştirmiş olma hâli! belli bir konu da edinilmiş geniş ve
sistemli bilgi! insan eliyle yapılmış ve araların da ortak nitelikler bulunan
bir eşyalar topluluğuyla belirlenen, gelişen dönemi.../...Küstah: saygısız,
laubali, karşısındakini kıran.../...Kozmos: kâinat.../...(L)...Lâ'l: kırmızı.../..Lâle:
halka.../....Latif: latife, yumuşak, nazik, ince, meselelerin inceliklerine
vakıf olmak, ince anlayışlı, ruhla ilgili, inceliklere nüfuz
eden.../...Laübali: saygısız ve kaygısız, kaygı ise endişeyle karışık üzüntü
tasa.../...Lisan: dil, lehçe, konuşulan dil.../...Lûtuf: iltifatla muamele
eylemek, iyilik, iyi muamele, güzellik özel seçkin ayrıcalıklı
muamele.../...(M)..Mağfiret: Allah'ın günahları affetmesi. kulunu sevmesi.
kulunu mükâfatlandırması, cennete alması.../....Mahfuz: saklanmış. korunan.
muhafaza edilen.../...Mahşer: kıyamet sonrası insanların diriltilip
toplanacakları yer.../...Makale: söylenen söz.../...Makul: aklın kabul edeceği,
akla uygun.../...Mana: bir sözden veya bir şeyden anlaşılan.../...Manolya: hoş
kokulu ve yaprakları büyük bir çiçek ve ağaçları küçük ve büyükçedir, deniz
kıyısı şehirlerde görülür daha çok..../...Mansur: galib, yardım
görmüş.../...Mantık: doğru fikri bulma ilmi.../...Manzum: vezni ve kafiyesi
olan söz. vezn tartmak ölçmektir ve kafiye ise mısra sonların da ki ses
benzerliğidir.../...Maraz: hastalık.../...Marifet: bilmek, hüner,
ustalık.../...Mârifetullah: Allah’ı isimleriyle bilmek.../...Muhabbetullah:
Allahı bilmek ve emirlerine itaat etmekle Allah'ı sevmek, aşkla
bağlılık.../...Mâsiyet: günah, kötü, zararlı işler.../...Mâsûm: günahsız,
suçsuz.../...Mazlûm: zulme adaletsizliğe uğramış, sessiz.../....Mecaz: bir
kelimenin gerçek manasıyla deyil de benzer bir mana da
kullanılması.../...Mecnun: deli, aklını yitiren, idraki şuuru yerin de olmayan
.../...Medeniyet: ''bir memleketin veya bir toplumun düşünce sanat Hayatıyla
maddi ve mânevi varlığına özgü niteliklerin tümü! uygarlık mânasına da gelmek
de ve medeni kelimesine de lügat şöyle der; imar edilen medeniyetin
imkânlarından yararlanan veya bu imkânlardan yararlanılan bir ülke de yaşayan!
uygar şehirli mânasına da gelmek de.../...Med cezr: çekilen ve yükselen. med
çekilendir, cezr ise yükselendir. dünyanın uydusu ay ile denizlerin arsın da ki
bir gel git olayı.../...Melankoli: kara sevda. ruhça ve bedence çöküntü şeklin
de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de,
konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak. romantik devir de ağır
belirtisiz tatlı bir üzüntüye karşı eğilim, yalnızlık için de hayâl kurmak ve
düşünmekten dolayı duyulan zevk.../...Menfa: sürgün yeri.../...Menşur: sultanın
emri.../...Meram: niyet, istek, anlatılması gereken.../...Mercan: balık ve
ayrıca suyu, taşı, gibi çokluk ifade eder.../...Merhale: konak.
derece.../...Meryem: temiz dine hizmetkâr olan, Babasız yaratılan İsa
peygamberin annesi( bir adıda betül)iffetli.../...Mesel: meşhur söz, meşhur
hikâye, anlatı örnek vermek için.../...Mesih: İsa peygamberin lakabı..../
...Meşrep: huy, feyz alınan yer, huyların iyi veya kötü olması.../...Meşveret:
danışma görüşme meclisi.../...Mezhep: tutulan yol. bir kimsenin bir mesele bir
fikir ve bir konu hakkın da ki kendi görüşleri.../...Mevhum: aslı olmayan,
evham.../...Mil: binsekizyüzkırksekiz metrelik bir ölçü ve denizciler bunu
halen kullanırlar.../...Militan: gayesine tutkuyla bağlı olan.../...Misk: bir
cins güzel koku. genel de çin toprakların da yaşayan bir cins geyik türünün
göbeğin de senenin belli bir mevsimin de toplanan kandır.kan toplanınca orası
şişer ve geyik de şişen bu kısmın düşünceye kadar ondan rahatsızlık hisseder,
hayvanın yaşadığı bölge de ki insanlar bu yumurtaların düşmesi için tedbir
alır..../...Mizah: nükteli söz, ince manalı söz, latife.../...Mona arhia: tek
ferdin hakimiyeti, krallık.../...Mona: tek.../...Monarşi: krallık idaresi, tek
ferdin hakimiyeti.../...Muhal: imkansız.../...Muhabbetullah: Allah'ın
emirlerine itaat ederek ve aşk ile Allah'ı sevmek.../...Muhakeme: karar
vermeden önce iyice düşünmek.../... Muhal: imkânsız.../...Muhasebe: hesap
işleri. iç âlemin mimarlığı, dışa yansıyan.../...Muharrir: yazan,
yazar.../...Muhyiddin ibn arabi: alim bilge bir insan.../...Mukabele: karşılıklı.
karşılıklı yapılan iş.../...Murakabe: kontrol etmek, gözetmek.../...Mutabık:
uygun.../...Mutabakat: uygunluk.../...Muvazene: nisbetler arasın da ki ahenk.../...Müaşeret:
kuranın ve peygamberin sünnetleri emirleri istekleri dairesin de iyi
münasebet.../...Mübâlağa: bir şeyi olduğundan fazla veya eksik
göstermek.../...Müessir: tesir eden.../...Mücerret: yalnız, saf, soyut.../...
Müj: kirpik, sevgiliyi öldüren bakış, kirpiğin kılıcı, duman./..Mükellef: bir
işi yapmaya mecbur, vazifeli.../...Mülayemet: yumuşaklık. hislerin
davranışların ilişkilerin güzel bir yumuşaklık da oluşu.../...Mümeyyiz: iyiyi
kötüden ayıran.../...Münzevi: yalnız, yalnız başına çekilip ibadet
eden.../...Mü'min: vefalı, sözün de duran, dostluk da devam eden, ihanet
etmeyen, sabırlı, güvenilir, güven veren, dosdoğru olan, Allah'a itaat eden,
temiz, ilim sahibi. ayrıca Allah'ın vasfı ve ismidir.../...Münekkit: tenkit
edici, eleştiri, yapıcı iyileştirici ö, sağlam eleştiri.../...Müsamaha: hoş
görü.../...Müşahhas: şahıslanmış, somut.../...Müteşabih: iki benzerden biri,
herkese açık olmayan, mâna, ilim.../...Mütevazı: Kibirsiz, yüce gönüllü, iyinin
tarafında ve kötülüğün yok olmasını isteyen, vakarlı.../...Mütefekkir:
düşünür.../...(N)...Namus: nomos, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz
kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka
uymak.../....Nana: isim, ekmek, arkadaş, sevgili, mübarek bereket, dost vs
vs.../...Nankör: gördüğü iyiliği bilerek reddeden ve gördüğü iyiliğe karşılık
kötülük yapan ve nimeti inkâr eden, nimetlerin Allahtan olduğunu
reddeden.../...Nazariye: yalnız görüş halin de bulunan, teorik.../...Nebz: bir
şeyi kaldırıp atmak.../...Necib: soyu ve nesli temiz.../...Nefs: can, kişi, öz
varlık, tek ve şahane. Bir şeyin kendisi, ruhun tam(anti) tezi olarak, zıt
kutbu olarak ruhla beraber insana verilmiş latife(cisim olmayan, ruhla
ilgili)dir nefs.../..../ Nefs-i emmare: insanı kötü isteklere sevk eden ve
nefsin terbiye olmamış ilk hali.../...Nemrut: geçmiş asırlar da yaşamış bazı
millet, kavimlerin hükümdarlarına verilen ünvan. kral anlamın da
.../...Nezaket: yumuşaklık. tedbirle güzel davranış.../...Nisap: ölçü, zekât
ölçüsü.../...Nisbet: münasebet, bağlılık.../...Nicelik: bir şeyin sayılabilen,
ölçülebilen, azalıp çoğalabilen özellikleri. kemmiyet.../...Nitelik: Bir şeyin
iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. iyilik kötülük gibi,
güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi.varlıklar arasın da bulunan ve
nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren
hal.../...Niyaz: yalvarış.../...Nizam: dizi, düzen, ölçü.../...Nomos: namus,
ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi
hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../......(O)...Oligarşi:
azınlık zümresinin saltanatı, krallık.../...Oryantalizm: Doğu dilleri ve
edebiyatı üzerine bilgi sahibi. şarkiyat uzmanı.../......(P)...Piroklitos:
pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan Arapçaya girmiş bir kelime
muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel
ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı
geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir.../...(R)...Rabb:
Allah'ın isimlerinden, terbiye eden, eğiten.../..Rabbani: alim, eğitimci, ilmi
ile amil.../....Rabıta: bağlanmak, bağlamak, nefsin iradesini Allah'a bağlamak,
kuranı kerim de nisa suresi ayet 200 de rabıta kelimesine bakınız.../...Rahman:
Allah'ın isimlerinden, bütün mahlukata rızıkları veren, merhamet eden,
yaratan.../...Rahim: Allah'ın isimlerinden, rahmet edici, merhamet eden,
öğreten, yollarını gösteren, ve ahirette yalnız mü'minlere merhamet
edici.../...Rasülüs-sekaleyn: insan ve cinlerin peygamberi mühammed.../...Remz:
işaret, nişan, belirti, iz.../...Riayet: ağırlamak uymak.../...Riba: aldatmak.
faiz.../...Rikkat: acımak, incelik.../...Riya: göstermek. göstermenin iyi ve
kötü gösterişler vardır, İki yüzlülük de ise hakkın rızasını unutup istemeyip
halkın yakınlığına erebilmek için ve gönüllerini çevirmek için çalışan demek bu
kötü manası yani iki yüzlü olan.../... Romeo ile juliet: Wıllıam shakespeare'ın
bir tiyatro eseri bir aşk hikâyesi.../...Rönesans: aklın hakimiyet teşebbüsü,
eşya ve hadiselere maddeye hükmetmek.../...(Rûh’ul Kudüs: melek Cebrail, ismet,
kuvvet, ilim, temiz, elçi, güvenilir.../...Rüştüne ermek: olgunlu, aklı
Olgunlaşmak.../...(S)...Sâba: sabahları esen serin hafif rüzgâr ve ayrıca
peygamber der ki sâba rüzgârı ile yardım gördüm..../...Sahtiyan:
boyanmış.../...Salih: iyi hayrlı insan.../...Salim: sağlam kusuru
olmayan.../...Sâm: ölüm.../...Sanat: bir duygunun, tasarının, güzelliğin,
fikrin veya bir keşfin ifade ve yapımlarında kullanılan yöntemler, Sanat, büyük
mücerret (yalnız saf, soyut) peşinde ebedi bir arayış anlama yahut anladığını
sanmayla sezme ve bedahat (açıklık) duygusu içinde kâşifliğe erme arasındaki
fark..../...Sebat: kararlılık.../...Sefih: kâr zarar ayıramaz, israf eden,
eğlence düşkünü.../...Seciye: karakter, huy.../...Sekine: gönül rahatlığı,
ihahi yardım, kararlılık.../...Selim akıl: kusursuz sağlam akıl.../...Serap:
çöl de çorak yerler de, sıcak ve ışığın tesiriyle ufuk da su ve yeşillik varmış
gibi görünmesi. şuur kayması sebebiyle olabilen bir hal.../...Sezgi: olayları
olabilirlik ihtimalleriyle değerlendirip anlayabilmek, olasılık hesaplarıyla
hesaplamak olayları, veya hislerle ilmin ve ilhamın yardımlarıyla sonuca
ulaşmak. Allah'ın öğretmesi ve kalbine ilham etmesi, anlaşılır hale
getirmesi.../...Sıdk: sözün öze ve kendisinden haber verilen şeye mutabakatı ve
doğruluk. kalp ve dilin doğruluğu.../...Sır: sadece Allah'ın bildiği. sadece
senin bildiğin. kendinden bile saklamaya çalıştığın.../...Sıla:
kavuşmak.../...Sihir: etkileyici. gizli olan, ince. aldatmak. söze yalan
karıştırmak. kötülük. şaşkın hale koymak. hakkı batılmış gibi göstermek. şuuru
bozmak.../...Simya: adi şeyleri altın madenine çevirebilmekle ilgili bir kimya
çalışması.../...Softa: öğrenci.../...Sokrates: nesillere bildiği doğruları bir
olan allah inancını anlattığı için zehirlenerek idam edilmiş. miladdan önce
yunan da yaşamış bir bilge.../...Sonneto: başta iki dörtlü sonra iki üçlüden
ibaret ondört dizeli bir italyan tarzı şiir türü. türkcede sone ve ingilizce
ile fransızca da da sonneto diye telaffuz edilir.../...Spartaküs: tırakyalı bir
gladyatördür, roma ve italyadan onbinlerce köle ve gladyatörü toplayarak
putperest romaya baş kaldırıyor, uzun yıllar destansı bir mücadele vermiş. bu
olaylar milattan önce ve isa peygamberin doğumuna yakın oluyor. spartaküsün
kendisi savaşların hiçbirin de yakalanamadığından bir parçalanmış cesedin o
olduğu zannedilerek roma kendini böyle teselli etmiş.../...Sperm: erkeğin
tohumu. döllenme hücresi. tek başlı bir kuyruklu hücre. insanın meydana
gelmeden önceki ilk hallerinden biri, hüre şekli.../... Serseri: başı boş,
şüpheli.../....Stratei: yönetim bilimi, düzenleme sanatı, tanıma ve tedbir
alma. mücadele sanatı.../...Sulh: barış.../...Sûrî:
gösterişte.../...Sübhan: Allah'ın
Sıfatıdır. eksiği ve noksanı olmayan, yarattıklarına benzemeyen, eşsiz ve
benzersiz ve tek yaratıcı olan.../...Süheylâ: iyi huylu kadın.../...Süheyl-i
yemen: güney yarım gök küresin de siyüşden sonra ki en parlak
yıldız.../...Sürgün: uzaklaştırılmak. bir ağacın dalı.../...Süvari: atlı
asker.../...(Ş)...Şâd: sevinçli, mutlu.../...Şafak: : akşamın Güneş batış anı
ve sabahın ilk ışıkları.../...Şaşkın: ne yapacağını bilemeyecek derece de
düşünce karışıklığı.../...Şeceat: cüret, gözü karalık, yiğitlik,
cesurluk.../...Şarkiyat: doğu, şarkiyat(doğu) dilleri ilimleri hakkın da
inceleme yapan ilim dalı.../...Şeair: Allah'ın hürmet göstermemizi istediği
şeyler, kâbe, ezan, kurbanlık gibi şeyler.../...Şeriat: Arapça lisanın da
nehrin su alınan kısmı, ilim, temiz faydalı kanunlar anlamın da kullanılır.
hukuk, yasa, Allahın kanunları.../...Şirk: Allah'a ortak koşmak, Allahtan
başkasına tapmak. insanları ilah edinmek. hiçbir faydası olmayan putlaştırılmış
şeylerden yardım beklemek. Adaletsizlik..../...Şuur:
anlayış.../...(T)...Taassub: kendi inancını çok üstün tutmak.../...Tâzim:
Allah'ı isimleriyle tanıyıp saygı duymak, düşünmek onu.../...Tahlil: müşkül
meseleyi halletmek. zor meseleyi çözmek. incelemek.../...Takdis: Allah'ın
eksiyi ve noksanının olmadığını bilmek bildirmek ve Allah'ı isimleriyle tanımak
düşünmek.../...Takva: Allah'a ve Allahın iman et dediklerine inanmak, allaha
aşk ile itaat etmek.../...Talut: kuranı kerim ilahi kitap da adı geçen ve Allah
tarafından seçilen bir kumandan.../...Tanrı: tan kökünden gelen bir kelimedir
ve hoş görmeyen, hoş görmemek, doğmak, güneşin doğumu, tan yerinin sökmesi, gün
doğumu anlamlarına gelir.../...Tasavvur:
zihin de canlandırmak, akla hayâle getirmek.../...Tavaf: dönüş, Allah'ın
namaz kıblesi olarak ve toplantı merkezi, ibadet yeri olarak seçtiği kâbe adındaki
yerin etrafın da ve peygamberin öğrettiği Allah'a sevgi sözlerini söyleyerek bu
merkez etrafın da dolaşmak, dönmek. gezegenlerin bir eksen etrafın da dönüşleri
gibi, yörüngelerin de ki dönüşleri gibi.../...Tasvir: bir şeyi söz yazıyla veya
başka bir şekil de anlatmak, evirip çevirmek.../...Tebliğ: bildirmek,
eriştirmek.../...Teenni: ihtiyatlı ve akıllıca davranmak, acele etmeden
tedbirli davranmak./ ...Tecelli: görünme, bilinme.../...Tecrit: yalnız başına
kalmak.yalnızlığı tercih etmek.../...Tefrika: ayrılık, bölünmek,
parçalanmak.../...Telkin: zihinde yer etmek, fikir aşılamak, fikir tohumu
ekmek..../...Temaşa: seyretmek, gezmek.../...Tenkit: bir şeyin iyi veya kötü
taraflarını bulup meydana çıkartmak. eleştiri../...Terakki:
ilerlemek.../...Terbiye: yetiştirmek, ilim ve edep öğretmek, alıştırmak, olması
gereken kemale erdirmek.../...Terkib: bir kaç şeyden meydana gelen
cisim.../...Teşbih: benzetmek.../...Teşvik: şevklendirmek.../...Tevekkül:
kendine ait vazifeleri yaptıktan sonra, neticelerini Allahtan istemek, iş için
sebepleri yerine getirip Allaha tevekkül etmek, dayanmak.../...Tevazu: Temiz ve
kibirsiz bir gönül. ni'metler Allahtan bilmek ve iyi tarafda olarak, iyi bir
kimse olmaya gayret etmek.../...Tövbe: dönmek, dönüş, yaptığı kötü işlerden
pişman olup ve kötü işleri terk edip iyiliklere dönmek.../...Tiryak:
ilaç.../...Trajedi: konusunu efsanelerden veya tarihten alan sahne eseri.
trajediler insan oğlunun hırslarını, kaygılarını gösterir ve çoğu felaketle
sonuçlanır. facia. sonu kötü olan durum. fransızca tragedie. ingilizce
tragedy.../...Tûtiya: tutya. isim. bir maden çeşidi. gök rengi bir taş ve göz
kenarlarına sürme çekmek boyamak için makyaj malzemesi olarak
kullanılır.../...(U)...Ufuk: gözün alabildiği, ileriler, ilerlere bakmak,
uzaklar.../...Umum: bütün, herkes.../..Uzlet: yalnızlık.../....(V)...Vasf:
nitelik, sıfat.Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf.
İğilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi. varlıklar
arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre
meydana getiren hal.../...Vâveyla: yaygara, eyvah.../...Vecd: kendinden geçecek
kadar ilahi bir Aşk.../...Vedia: emanet.../...Vefa: sözünde durmak, sevgi ve
dostlukta sebat etmek.../...Vefik: arkadaş.../...Vehm: belirsiz fikirler,
belirsiz düşünceler, bazı kuruntuların uğrak yeridir .../...Vakar: ağır
başlılık, allahın ni'metlerini muhafaza. kibirsiz. ni'metleri allahtan bilen.
mütevazı. doğru ölçülerle davranışlarını eğiten. kibar. kemal
sahibi.../...Vehbi: Allaah vergisi.../...Veli: yönetici, yöneten, birbirlerinin
işlerine vekil olabilen, dost, yardımcı.../...Verâ: takvanın ileri
derecesi.../...Verd: gül.../...Vız geldi, tırıs gitti: hızlı gediği gibi hızlı
da gitti. yani ben korkmam kimseden onlar bir hışımla öfkeyle gelirse ben de
onları geldikleri gibi kovarım anlamın da.../...Vicdan: insanın içindeki iyilik
etmekten lezzet, kötülük etmekten elem duyan manevi his.../...(Y)...Yalçın:
çıplak kayalar.../...Yalın: üzerine başka bir şey katılmamış olan, sâde,
çıplak, alev.../...Yasemin, yasemen: tropik sıcak iklimin güzel çiçekleri ve
daha çok sıcak nemli deniz kıyısı Arabistan gibi ve sıcak iklimlerin çiçeğidir
Yunus emre: geçmiş zamanlarda yaşamış bir kanaat insanı. bilge, yazar, şair,
düşünür, halkın sevdiği bir gönül insanı.../...Yağız: esmer, zeytin esmeri,
kızılımtırak.../...(Z)...Zarif: zarafetli, ince, etkili, etkileyici uyumlu bir
seçicilik güzellik.../...Zekât: büyümek çoğalmak, belli bir malın kırk da bir
olan kısmını fakirlere ihtiyaç sahibi olan yerlere Allah rızası için vermektir.
bu zekat nisap miktarı bir zenginliye sahip olup ve o nisap miktarının
üzerinden bir yıl geçmesiyle o nisap miktarı zenginliğin hale kendini koruyor
olmasıyla ve işte o nisap miktarı maldan vermektir.../...Zemheri: kara
kış.../...Zeval: düşkünlük, bozulma, batma, kararma.../...Zihin: bilincin
algılama kısmı.../...Zü: sahib.../...Zü'n nun: balığın sahibi, bura da yusuf
peygamber anlatılmaktadır, kuran da bu anlatı vardır bakılsın, nun: balık
demek../...
Yorumlar
Yorum Gönder