KİTAP ADI: KARTAL YUVASI. (kitap 55) yazar şair author poet NAFİZ COŞKUN

 

Felsefik yazılar, jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,

Aforizmalar, hikmet, sanat ve sonnet…

 https://drive.google.com/file/d/1G90yXiIrVt9JclZE_InNYPQRkqH4MQ5P/view?usp=drive_link

 KİTABI PDF OKUMAK İÇİN YUKARIDA Kİ  LİNKİ TIKLAYIN

 

                                 ♛ ♣ ♡

 

 

           Kartal yuvası ve aforizmalar… Kitap: 55.

 

 

                                  ☆☆☆

 

                Kader ya da talih değildi kötü olan,

       Kendi tercihleriydi insanı zâlim ya da âdil yapan

 

 

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.

 

                                                          Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

Twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

 

 

Bu ve tüm kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü yapılamaz.

 

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

                                  ☆☆☆

 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI

Sayfa: 9: Dilrüba…(gönül alan, gönül kapan, gönül çalan)

Sayfa: 12: Pandemi ve devletlerin ikiyüzlülüğü…

Sayfa: 14: Aşk şöleni…

Sayfa: 16: İlahi kitabı öfkeyle kaldırıp dedi ki…

Sayfa: 17: Tiyatro ve şiir sanatının azizliği…

Sayfa: 19: Duruşunu korumak ne demektir…

Sayfa: 21: Nefret, savaş adında bir mirası sahiplenemem…

Sayfa: 22: Mükâfat ve ceza dostlarına kavuşur daima… sonnet

Sayfa: 23: Adaleti bulaştırın birbirinize yaşayarak…

Sayfa: 24: Kanser hastası dünyamızı kurtarmaya var mısınız?

Sayfa: 25: Siz ancak kendinizi aldatırsınız…

Sayfa: 26: Erdemi tercih eden sıyrılmalı cahiller yurdundan…

Sayfa: 27: Temsil etmeye değil yaşamaya geldin sen aşkı…

Sayfa: 28: İnsan dediğin… (sonnet)

Sayfa: 29: Neyi aradığının farkında mısın? (sonnet)

Sayfa: 30: Aşkın sahibini tanıdım başkasından bana ne. sonnet

Sayfa: 31: Vicdanlarına kulak tıkayanlar da ölecekler…

Sayfa: 32: Sana geldim aç kapını, ruhum aç doyur beni…

Sayfa: 33: Seninle aydınlanır yüzüm ey aşk… (sonnet)

Sayfa: 34: Köküne kibrit suyu adaletsiz meclisin… (sonnet)

Sayfa: 35: Şair der ki… (sonnet)

Sayfa: 36: Gökdelenlerin ne farkı var ki mezardan… (sonnet)

Sayfa: 37: Politikacı ne iş yapar cep doldurmaktan başka…

Sayfa: 38: Demlenmek ve anlamak… (sonnet)

Sayfa: 39: Aklın varacağı yer… (sonnet)

Sayfa: 40: Neşelenmek ve gülmek mi?  (Sonnet)

Sayfa: 41: Merhamet mi hak etmiyorsa satın gitsin… (sonnet)

Sayfa: 42: Cumhuriyete ve hürriyete sahip çıkmak gerekli. sonnet

Sayfa: 43: Yüreğim olay yeri… (sonnet)

Sayfa: 44: Seni unutmam bir an meselesi artık… (sonnet)

Sayfa: 45: Hür düşünen insan ancak büyük fikir üretir. (sonnet)

Sayfa: 46: Zorbalık ve kölelik büyük fikir üretmez… (sonnet)

Sayfa: 47: Fırtınadan vakit mi kaldı doya-doya sevmeye. (sonnet)

Sayfa: 48: Çaresizlik… (sonnet)

Sayfa: 49: Yalanım yok, aşktan başka da dostum… (sonnet)

Sayfa: 50: Adalet azığınsa eğer korkma yürü… (sonnet)

Sayfa: 51: Adaletli her yürek daima zaferdedir… (sonnet)

Sayfa: 52: Var mısın insancıl bir terapiye… (sonnet)

Sayfa: 53: Astroloji sahtekârlığı… (sonnet)

Sayfa: 54: Taşlar dövülür fakat sır vermezler… (sonnet)

Sayfa: 55: Bencilliği doğru kullanmak erdem sanatı… (sonnet)

Sayfa: 56: Motivasyon başarının anahtarıdır… (sonnet)

Sayfa: 57: Gençlik mi? (sonnet)

Sayfa: 58: Umut adında bir melek… (sonnet)

Sayfa: 59: İslam, Adalet ve Aşk için gelmiştir… (sonnet)

Sayfa: 60: Nâmuslu insana, nâmuslu yöneticilere hasret. (sonnet)

Sayfa: 61: Emanetler kimlerin elinde be usta… (sonnet)

Sayfa: 62: Şair dedi ki sevgili hususunda… (sonnet)

Sayfa: 63: Asıl intikam sokmaktır düşmanı cehenneme. (sonnet)

Sayfa: 64: Fikirler ve kelimeler… (sonnet)

Sayfa: 65: Adalet denen dostumu alıp gidiyorum… (sonnet)

Sayfa: 66: İyi yürekli birkaç şairiz biz… (sonnet)

Sayfa: 67: Azmine, umuduna sımsıkı sarıl kardeş… (sonnet)

Sayfa: 68: Alayına isyan… (sonnet)

Sayfa: 69: Denge bozumu cinayetleri… (sonnet)

Sayfa: 70: Sen hangi şairlerdensin peki… (sonnet)

Sayfa: 71: Deliler ve iyi yürekli şairler… (sonnet)

Sayfa: 72: Ya hikmetli bir hamle yap ya da sükût et… (sonnet)

Sayfa: 73: Uslanmam aşktan ben… (sonnet)

Sayfa: 74: Gazeteler yazıyor şehirleri aşk bastı… (sonnet)

Sayfa: 75: Kurşun kalemler ve şairler… (sonnet)

Sayfa: 76: Sevmekten kim usanır ki… (sonnet)

Sayfa: 77: İyiyim işte nasıl ola-bilinirse sensiz… (sonnet)

Sayfa: 78: İnadına mutluluk… (sonnet)

Sayfa: 79: İkiyüzlülere gelsin… (sonnet)

Sayfa: 80: Ben usanmam mücadeleden ya siz… (sonnet)

Sayfa: 81: Hamle zamanıdır bırakın dedikoduyu… (sonnet)

Sayfa: 82: Birlik de hamleler daha isabetli olacaktır… (sonnet)

Sayfa: 83: Allah’ın sopası olmaz olur mu? (sonnet)

Sayfa: 84: Yalnızlık mı arar bencil insan acaba… (sonnet)

Sayfa: 85: Yağmurun şarkısı…

Sayfa: 86: Sicilimize iyilikler yazarak… (sonnet)

Sayfa: 87: Koruyup kolladıklarımızın sicilleri nedir… (sonnet)

Sayfa: 88: İkiyüzlüler vardır mesela… (sonnet)

Sayfa: 89: Nasip; hikmetli bir çalışmanın dostudur… (sonnet)

Sayfa: 90: Yılmak yok, ayağı kalk ve doğrul… (sonnet)

Sayfa: 91: Seni düşündüğümde… (sonnet)

Sayfa: 92: Doğum günümdü… (sonnet)

Sayfa: 93: Tanrılıklarını ilan edenlere de sıra gelecek…

Sayfa: 94: Terapiyi kimle yapanlardansınız… (sonnet)

Sayfa: 95: Uyanmalı cehalet, gaflet uykusundan insan…

Sayfa: 96 ve 97: Geceye düşülen notlar. Kim olduğunu bil(sonnet)

Sayfa: 98: Aşkın yoktur ki küçük bir sözü edeyim… (sonnet)

Sayfa: 99: Mücadele vermek zorundayız…                        

                                ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                      

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

            

                 ☆☆☆

          ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

              Dilrüba…(gönül alan, gönül kapan, gönül çalan)

 

Ah, Dilrüba

Geçti üzerimden on binlerce karanlık gece vakti,

Seherlerde her yılbaşı yeni bir umutla seyrederek hayâlini,

Güne bakan ayçiçekleri kadar döndüm ışığına, her an,

Tenha-tenha dökülürken kapıma yalnızlık,

O örgülediğin saçlarının tel-tel dağılışı

Gelir hayâlime,

Ah, Dilrüba…

Işıkları söndü yüreğimde ki kentin,

İstanbul’a benzetirdim senin o canlılığını,

Yerinde duramayışını,

İstanbul’a benzetirdim o relaks tavrını,

Capcanlı neşeni nazını uyanıklığını İstanbul’a benzetirdim.

Ateş kelebeklerinin cesareti vardı sende,

Mum alevi kadar değildin sen,

Sen, erimeyen,

Sen sönmeyen bir Aşk öğrettin bana,

Bu böyle olmayacak Dilrüba,

Bu böyle olmayacak Dilrüba,

Gel de artık

Bu sevda romanı

Yarım kalmasın

Eski ve ahşap bir masa, sandalye üzerinde

Titrek bir mum alevi ışığında ki

Dindir O sensiz, yalnız kalışımı…

Seni ben

Saf bir Anadolu türküsü gibi söyleyerek içime

Aydınlattım yüreğimi.

Gözlerinin tâ içerisine bakarak aydınlandı kalbim.

Yağalı yağmurlar üzerime uykularıma karışıp,

Islak-ıslak türkülere karışıp adını çığırdım,

Ah, Dilrüba…

Sen diye-diye

Ölmenin,

Yaşamanın gerçeğini öğrendim,

Ah, Dilrüba…

Şairlerin kâğıtları yandı,

Sırça saraylar yandı senin için,

Ülkeler tutuşturuldu senin için,

Cümlelerimin alevleri tutuşturdu kâğıtları,

Göğün yüzü yandı Dilrüba

Bir müjgânı uğruna sevgilinin

Göğün yüzü yandı Dilrüba…

İnsanı öldürenin

Bir kılıç kesiği olduğunu zannederdim,

Senin o güzel cemalinde ki

O güzel gözlerinin kıyılarında ki Müjgânı görene dek!

İşte o gün bugündür Dilrüba,

Kadınların kirpiğine müjgân,

Müjgâna da

Sevgiliyi öldüren keskin kanlı kılıç dendi,

Keskin, öldürücü bir bakışı dendi sevgilinin,

Dur lütfen, çekme bana da o kanlı hançerini!

Haydi,

Gel de şimdi çık işin içerisinden,

Ölmek midir yaşamak sevgiliyle,

Yoksa yaşamak mıdır bakmak sevgiliye…

Ah, Dilrüba,

Kimdir ki bu Aşk’ın faili benden başka,

Maktulü kimdir,

Azmedeni kimdir,

Azmettiricisi kimdir,

Bu sevdanın kâtili kimdir Dilrüba,

Bakanı kimdir,

Göreni kimdir,

Koklayanı kimdir,

Sevişeni kimdir,

Ah, Dilrüba meğerse ölümüm

Senin bakışlarınla olacakmış,

Çektin yine o keskin kanlı bakışlarını bana,

Kimdir bu Aşk’ın faili benden başka Dilrüba,

Bu aşkın faili kadar muhbiri de ben,

Her şair kadar aşkın muhbiri de ben,

Seni diye-diye ölmek,

Huzurunda kurbanların

Ölenlerinin sayısı çoktur

Ve oysaki

Bu aşktan bana

Hiçbir umut yoktur biliyorum,

Acımasızlığını bırak artık,

Merhamet buyur kapına geldim,

Ateşler içerisindeyim,

Kalbimde ki aşk ateşi göğü tutuşturacak kadar oldu artık,

Fakat Sen yine merhamet buyurmak yerine,

Çektin yine Dilrüba o keskin müjgân kılıcını bana!

Alacağın olsun,

Aşk olsun Dilrüba, Sana da Aşk olsun…

 

                  Pandemi ve devletlerin ikiyüzlülüğü…

 

Bir pandemi(bulaşıcı hastalıkların tüm dünyaya büyük bir hızla yayılarak ölümcül zarar vermesi)olan bulaşıcı hastalıklı virüsleri durdurup yok etmek için tüm dünya ülkeleri birbirleriyle büyük bir kibirle yarışıyorlar, neden mi?

Çünkü hem kendilerinin ölmek riski var, hem de ekonomileriyle, askeri güçlerinin batıp çökmek riski var, o ilan ettikleri tanrılıklarının yerle bir olma gibi riskleri de varda ondan.

Oysaki dünya da bir yıl içerisinde ve her yıl ortalama insanların sebep olduğu zehirli atıklar, zehirli karbonlar

Ve zehirli kimyasallar sebebiyle on milyonun üzerinde insan

Ya ölüyor, ya hastalanıyor, ya da sakatlanıyor, asıl pandemi denmesi gerekenlerden biride bu zehirlerin sebep olduğu ölümler olmalı değil mi diye sorsak kendimize şu cevabı alırız,

İnsanların sebep olduğu bu zehirlenmelerden dolayı kaynaklanan ölümlere pandemi denmemesinin sebebi ise insandan insana bulaşmıyor da ondan. Bu insanların sebep olduğu zehirlerden dolayı kaynaklanan yılda on milyonun üzerinde ki ölümlere pandemi denseydi eğer, bunun için dünya sağlık örgütü her gün bar-bar bağırsaydı eğer belki de daha çok önlem alınabilirdi bu zehirler sebebiyle artan ölümlere. Haksız mıyım? Kim bilir şu önümüzde ki yıl içerisinde ölecek ve ya sakatlanıp hasta olacak olan o on milyon talihsiz insanın için de acaba hangimiz, acaba hangimizin çocuğu, acaba hangimizin bir tanıdığı ve ya bir sevdiği olacak. İnsanların sebep olduğu, devletlerin ve zengin şirketlerin sebep olduğu o zehirli ölüm piyangosu kim bilir hangimize ve hangimizin sevdiğine isabet edecek, bakalım o on milyondan biri kim olacak. Nasıl olsa devlet yöneticileri ve zengin şirketlerin çocukları ve kendileri lüks için de sağlıklı beslenerek kendilerini koruya biliyorlar, mayınlardan uzak tutabiliyorlar çocuklarını, peki, artık durdurulamaz bir hâle geldiğinde o zehirlenmeler ve o hastalıklar durdurulamaz bir hâle geldiğin de

O vakit kendilerini ve sevdiklerini koruya bilecekler mi şu dünyayı zehirleyen devletler ve şu zengin şirketler.

Peki, bu zehirleri var eden devletleri ve zengin şirketleri durdurmak için neden şu devletler ve şu zengin şirketler o pandemiye dönüşen bulaşıcı hastalık virüslerini durdurmak yarışına girdikleri gibi bir büyük yarışa girişmiyorlar,

Çünkü sebebi apaçık ortada,

Çünkü o zehirleri para ve güç kazanmak için devletler ile

O zengin şirketlerin ta kendileri oluşturuyorlar da ondan.

İnanıyorum ki elbet her insan bir gün layığını bulacaktır.

Elbet hesap dönecektir.

Kendilerini ve çocuklarını koruyup diğer insanların ölümüne hastalanmalarına sebep olanlar, sakatlanmalarına sebep olanlar

Elbette o durdurulamaz gazap geldiğin de işte ben onların acınası hallerini, rezil hallerini seyrederim belki bir yerlerden.

Çünkü onlarda o sebep oldukları ölümleri, sebep oldukları hastalıkları, sebep oldukları sakatlanmaları bir yerlerden seyrettiler vicdanları acımadan.

Kendilerini ve çocuklarını koruyup diğer insanların ölümüne hastalanmalarına sebep olanlar, sakatlanmalarına sebep olanlar

Elbette o durdurulamaz gazap geldiğin de işte ben de onların o acınası hallerini, rezil hallerini seyrederim belki de bir yerlerden.

 

 

 

 

 

       Aşk şöleni…

 

Sevgililer seni ıslıklar,

Seni gülümser her yeni doğan bebek,

Güz yaprakları sana dökülür

Yenibaharlar döllemek için.

Alacakaranlıklar içinde

Selamlar ölümü süvariler

Senin uğruna savurmak için kılıçlarını.

Kanlar sana akar,

Sana kusar balıklar nehirlerde nefeslerini,

Seni çalar mızıkasında hikâyeler,

Gebe kalınca anneler

Seni bağırır sancısında şairler

Meydan okuyarak gulyabanilere!

Her yalnızlık sana aşk duyar,

Seni besteler her bir keder,

Seni susar

Ve sana acıkır her bir şair

Anlatmak istediğinde aşkı!

Neden ‘’bir’’ daha yapayalnızdır

O diğer tüm rakamların yanında,

Peki, neden

O kâinatta ki birçok varlığın

Efendisi olarak var edilen

Her insan

Bir olmak,

Birinci olmak için yarışır.

‘’Bir’’ den daha mı büyüktür, iki, on, yüz, bin, milyon

Oysaki çokluk da değildir asıl olan büyüklük.

Sana yarışır her bir yıldız

Görünebilmek için gözlerine,

Neden fırtınalar okşar okyanusları

Ve neden balıklar bundan rahatsızlık duymazlar,

Neden senin için savaşır

Er meydanlarında şövalyeler,

Neden şölen koyarlar adını savaşların

Ve savaş sonrası o kutlamaların,

Neden insanlık bu kadar düşkündür ki vahşetin

Adını şölen diye koymaya,

Dururken adalet ve erdemlice sevgi dolu bir yaşamak!

Neden çeker kılıcını

Meydan okuyarak her bir kahraman süvari

Uğruna senin.

Ölümü neden bu kadar

Sevinerek tavaf eder

Her bir âşık senin için.

Ebedi zaferdir sana aşk duymak bilirim,

Bilirim bakmak gözlerine

Huzurla doldurur ruhunu insanın,

Birilerine olsun şölenler savaş,

Bana ise ancak şölen sana duymaktır aşk,

Hem seni sevmek yaşamak kadar,

Ölümdür de,

O halde hoş geldin hayatıma

Sefa getirdin ey ölüm meleği Azrail,

Beni aşkıma götürecek mâdem ki sensin,

O halde

Sen de artık sevgili bir dostumsun benim.

 

İlahi kitabı öfkeyle kaldırıp dedi ki…

 

Şair dedi ki;

Öfkeli ve nefret dolu bir insan

Eline ilahi kitabı alıp kaldırıyor,

O kitap İncil, Tevrat, Zebur ve ya da Kuranı kerim de olabilir,

Binlerce öfkeli kalabalığın karşısın da bir kürsüde

Kitabı gökyüzüne doğru kaldırarak

Şöyle haykırıyordu;

Yetmedi mi beklediğimiz,

Yetmedi mi sabrettiğimiz,

Haydi,

Şimdi gidip hepsini gebertelim!

İlahi kitap olduğu zannedileni gökyüzüne doğru kaldırıp

Bu sözleri bağırarak söyleyen provokatör(kışkırtıcı) insanın

O elinde tuttuğu ilahi kitabın içerisinde yazanlar ise

O bağırarak söylediği,

O bağırarak davet ettiği cinayetlerin tam tersine içerisinde

Ne yazıyordu biliyor musunuz?

Ben ne yazdığını şimdi sizlere söyleyeyim,

Şöyle yazıyordu, diyordu ki o ilahi kitaplar;

Bir insanı öldürmek tüm insanlığı öldürmek gibidir,

Birbirinizi öldürmeyin, kardeş olun, sevgiyi yayın,

Adaleti ve güzel ahlakı yaşayıp koruyun.

Âdil bir paylaşım yaparak yaşayın hayatınızı,

Yiyin için fakat israf etmeyin,

Üzerinde yaşadığınız dünyayı zehirlemeyin,

Tüm insanlık tek bir anne ve babadan var edilmiştir,

Bölünmeyin, ayrılarak birbirinize zarar vermeyin,

Birbirinize karşı cinayetler işlemeyi terk edin artık.

Tiyatro ve şiir sanatının azizliği…

 

Tiyatroda aslında şiir sanatlarındandır,

Fakat görsel tiyatro sanatı;

O görsel şiir sanatının

En zor ve en çetin sanatlarındandır,

İcra etmesi ise çok büyük bir çalışma, zekâ ve hüner ister,

Sâde şiir de insanın görünmesine ihtiyaç yoktur,

Şiir dinletisi veya okuması

O şiir sanatının icra edilmesi için yeterli olabilir,

Fakat görsel tiyatro sanatında

İnsan ve ya insanların görünmesi gerekmektedir.

Bir de görsel olmayan tiyatro dinleti sanatı vardır,

Bu tiyatro dinleti sanatı ayrıca

Hem tiyatroya gidemeyerek radyodan dinleyenler için,

Hem de gözleri görmeyen görmek engelli insanlarımız için

İcra edilen, hüner ve zekâ isteyen zor ve çok güzel bir

Görsel olmayan anlatı ve dinleti tiyatro sanatıdır.

Şiir sanatı dediğimiz o aziz sanat ki

Özel ve güzel bir edebiyat sanatıdır,

Diğer birçok sanatla birleşince

Ortaya mükemmel faydalı sanatsal işler çıkarmaktadır.

Hele de şiir sanatı tiyatro sanatıyla birleşince de zor

Fakat daha mükemmel, daha üstün bir sanat haline gelir ki

Adına da görsel ve dinletisel şiir tiyatro sanatı denir.

Düşünsenize bir, şiirin, tiyatronun, müzikalin ve operanın

Bir araya gelerek ustaları tarafından

İbretlik bir hikâyede sahneye konup seyircisiyle buluşturulduğunu!

Ha bu arada şiiri ve sanatı tek bir kalıba hapsederek

İşte şiir ve sanat sâdece budur,

İşte en güzel en mükemmel sâdece budur demek

Aptalca bir cesaret değil midir sizce de,

Evet, bu aptallıkları yapan birçok şair

Ve birçok sanatkâr kırıntısı tanımışımdır.

Unutmayınız ki her bir sanatı kalıplara ilimle ayırabilirsiniz

Fakat tek bir kalıba hapsederek

İşte sanat ve şiir ancak budur, bu olmalıdır diyerek

Büyük bir haksızlık etmiş, yalan söylemiş olursunuz.

Çünkü sanat, hele de ve şiir ve tiyatro sanatı

Hür ve âdil, bilge ve erdemli kaldığı müddetçe faydalı

Ve üstün olabilecektir,

Onları dar ve bilgesiz cahil kalıplara sokmak

Sanata yapılabilecek en şiddetli küfürlerdendir,

Lütfen o küfre girmeyiniz.

Sanatı bilmiyorsanız eğer ya susunuz

Ya da ebeden bırakın da ustaları konuşsun.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Duruşunu korumak ne demektir…

 

Hemen hemen insanların çoğunluğu

‘’Duruşunu korumak’’ cümle anlatısının

Ne anlama geldiğini anlayamamış,

Kavrayamamış, nicelik ve niteliğini

Ya tam kavrayamamış ve ya da insanlar erdemliliğin

O zirve yaşı olan kırk yaşına gelseler de

Yine de tam kavrayamadıkları ortada.

‘’Duruşunu korumak’’ cümlesinin anlatmak istediği manayı

Kavrayıp da içselleştiremeyen,

Karakterlerine bu mânayı tam olarak karıştırıp benimseyemeyenler, o mânayı bir meleke hâline,

Kendilerinden bir ruh parçası hâline getiremeyen insanların

Doldurduğu bir dünya da yaşamaktayız.

‘’Duruşunu korumak’’ cümlesinin mânası kısacası

Edindiğin ve edinmekte olduğun terbiyeyi, ahlakı, bilgeliği,

Modernliği, sanatsallığı, adalet yaşantısını

İnsanın kendi üzerinde iyi bir terbiye ve niyetle belirginleştirmesi

Ve o güzel kalıplarla hareket etmesidir.

Mesela âdil yaşayarak her türlü meselede

Adaletli hamleleriyle,

Adaletli ve ahlaklı hamle ve tavırlarıyla yaşamını sürdürmesi;
‘’Duruşunu korumak’’ anlamına gelmektedir.

Elbette ki duruşunu koruyan o güzel insanlarda

Gâyet güzel espriler ve hicivler de yaparlar,

Onlarda gülüp kahkahalar atabilirler,

Fakat adalet ve iyilikten ayrılmadan yaparlar tüm bunları.

Mesela faydalı bilgiler biriktirmiş

Ve o bilgilerle hem kendine hem de sevdiği varlıklara

Fayda sağlayan hamleleri, fayda sağlayan girişimleri

Hem âdil hem de sanatsal

Güzel ahlaka da uygun bir şekilde yapıyor

Ve yapmayı da sürdürüyorsa ‘’duruşunu koruyor’’ demektir.

Fayda verecek uygun bir zaman ve yerde konuşmak,

Faydalı işler yapmak

Ve ya da yerine göre fayda verebilen susmaklar bile

O bilge erdemli âdil insanların özel bir ‘’duruşudur’’.

Yani kısacası vakti zamanına göre erdemlice hareket ederek

Erdemlice yaşamak özel ve güzel bir ‘’duruştur’’.

Ha bu arada kötü karakterli insanlarında

Kendilerine göre, kendilerine has bir ‘’duruşları’’ vardır elbette,

Fakat bizler iyi olan ‘’duruşu’’ tercih ve takdir ediyoruz.

Vesselam.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    Nefret, savaş adında bir mirası sahiplenemem…

 

Sizlere kötülüğü miras bırakanlar için mi savaşacaksınız,

Akıllarınızın kontrolü sizlerde değil mi yoksa.

Ey bilgeler, ey büyük sanatkârlar, ey halk,

Ey dünya halkı, ey aziz insan;
sizlere miras bıraktılar görmüyor musunuz?

Bakınız ve görünüz zehirlenmiş nefret dolu

Kirletilmiş ve buruşturulup atılmış bir mendil gibi dünyayı.

Peki, neden hâlen savaşırsınız

Sizlere kirler ve zehirler miras bırakanlar için.

Peki, neden hâlen akıllarınızı yönetmelerine,

Sizleri yönlendirmelerine

Neden müsaade edersiniz ki hâlen.

O sizlere kirler, zehirler, nefretler

Ve savaşları miras bırakanlar için

Neden hâlen savaşırsınız ki

Aptal ve akılsız sürüler gibi.

Akıllarınızın kontrolü sizlerde değil mi yoksa

Ne yâni

Sizlere kötülükleri ve savaşları, kirlenmiş zehir dolu bir dünyayı

Miras bırakanlar için mi savaşıp mücadele vereceksiniz hâlen,

Şaşarım sizlerin akılsızlıklarınıza ben.

O hâlinizle Rabbin karşısına çıktığınızda

Demeyecek mi ki sizlere

Gidin o benden başka Rab edindikleriniz kurtarsın şimdi,

Gidin o cinayeteler işlediklerinize de

Kurtarsın kurtarabiliyorlar mı görelim sizleri.

Rab Allahtan başka ilahlar edinenler

Yeryüzünde cinayetten başka ne işlediler ki!

Mükâfat ve ceza dostlarına kavuşur daima…

 

Belki bir avuç insan hariç

Diğer herkes içerisinde bir canavar taşır

Ve günü geldiğinde

O canavarı serbest bırakmayı amaçlar,

Bu geçmiş atalarının onlara bıraktığı

En onursuzca olan bir mirasıdır,

Fakat günü geldiğin de o canavarı

Sakinleştirip sükût ettirecek olan

Ebedi cehennemde ki zebanilerde

Emin olunuz ki onları hazır beklemektedirler.

Herkesler bekliyor, yaratıcı Rab sabır konusunda

Herkesten daha üstündür,

Mükâfat ve ceza iyi ve kötü olan birer dosttur insana,

Elbette ki hem mükâfat ve hem de ceza dostlarını bulacaktır.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Adaleti bulaştırın birbirinize yaşayarak…

 

Bilgelik ve adaletle

Sevgiyle buluşun, hemen sonrasında da

Birbirinize sevgi ve kardeşlikle bulaşın.

İyiliği ve adaleti bulaşıcı bir hastalıktan daha süratle

Bulaştırın birbirinize,

Pandemi (insanlardan birbirine hızla bulaşan

Ve tüm dünyaya yayılmış olan bulaşıcı hastalıklara verilen

Ortak bir isimdir) sizler bundan daha hızlı davranarak

Birbirinize kardeşliği ve sevgiyi bulaştırın ki

Her türlü zorluk karşısın da birbirinize destek olabilesiniz.

İyilikle kalıcı olarak bulaşın

Ve daha sonrasında da bu iyilik ve adalet bulaşıcılığını

Kimselerin yok etmesine izin vermeyin,

Bu sizlerin nâmus ve nomos’unuz olsun.

Sizlere yapılan adaletsizlikler ve haksızlıklar

Sizleri adaleti yaşayıp yaşatmaktan,

Adaleti uygulamaktan uzaklaştırmasın, alıkoymasın,

Bunları da asla hatırınızdan çıkartmayın ki

Şânınız ve nâmınız ebediyen sürdürülsün. Vesselam.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kanser hastası dünyamızı kurtarmaya var mısınız?

                                                     

Ben,

Ağır ve ölümcül bir yara almış dünyanın,

Ben, ağır bir hastalığa yakalanmış dünyanın

Garip ve enteresan bir şairiyim.

Şu hem üzerinde,

Hem de omuzlarında bizleri

Şefkatli bilge bir baba gibi,

Şefkatli bilge bir anne gibi omuzlarında

Güvenle taşıyan dünyamız için

İyi bir şeyler yapmaya,

Dünyamızın yarasını ve hastalığını tedavi etmeye

Tüm insanlığı davet ediyorum,

Eğer ki dünyamızın kan damarlarını

Ve oksijen, ilaç kaynaklarını

Yeniden çoğaltıp koruma altına alabilirsek

Dünyamızı da yeniden iyileştirebiliriz.

Haydi, tüm insanlık olarak el birliğiyle

Ormanlarımızı, birer ecza olan bitkilerimizi,

Toprağı, suyu, nehirleri gölleri

Hem koruyup

Hem de yeniden eski o tabi doğal halleri gibi

Koruyup çoğaltmaya var mısınız?

Dünyamız daima bizlere çok iyi davrandı biliyorsunuz,

Şimdi ondan özür dileyip

Ona olan vefa borcumuzu ödemek zamanını geciktirmeyelim,

Eğer o vakti geciktirirsek

Bu tüm canlı yaşamının felaketi olacaktır.

 

Siz ancak kendinizi aldatırsınız…

 

Kendi vasıflarında yaşamadıkları

Ve yapmadıkları o güzel iyilik ve dostlukları

Başkalarına tebliğ etmeye gidenlere

Acaba o tebliğ ettikleri insanların aralarında ki

Bilge, akıllı, zeki insanlar, o tebliğ edenlere demeyecekler mi ki

Sizler o güzel iyilik adalet vasıflarını yaşamayı

Becerebiliyor musunuz ki bizlere anlatmaya ve tebliğe gelmişsiniz.

Veya da deseler ki

Bizler sizlerden adaleti daha iyi,

Dostlukları ve paylaşmayı daha âdilane yaşayıp yaşatıyorken

Nasıl oluyor da sizler bizlere

Bizlerin o daha iyi olduğumuz konuları

Tebliğ etmek gibi bir şaşkınlığa ve aptallığa

Düşürüyorsunuz kendinizi.

Neden yaşamadığınız iyilikleri

Ve neden yaşamadığınız adaleti

Yaşayıp yapıyormuş gibi anlatıyorsunuz ki

Deseler sizlere, ne cevap vereceksiniz onlara merak ediyorum.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Erdemi tercih eden sıyrılmalı cahiller yurdundan…

 

Bâzı aile bireyleri

O faşist yobaz diğer cahil aile bireyleri içinde

Kalmaya alışık olduklarından dolayı

Hiç tepki vermeden onlara da uyum sağlayarak

Yaşamlarını sürdürmeye devam ederler.

Fakat o aile bireylerinden birisi

O faşist yobaz cahil yaşantıya tepki verir de

Ve uzun süre aralarında kalmaya devam ederse

Yarı cinnet bir ruh bunalımına kapılması olağandır.

Bir an önce o faşist yobaz cahil insanlara tepki gösteren bireyin

Oradan uzaklaşarak kendi hayatını

Erdemlilik üzerine kurmaya başlaması gerekmektedir,

Yoksa ruhunda kapanmaz birçok hasar meydana gelebilir.

Böyle faşist yobaz cahil ve anlayışsız aileler

Ve faşist cahil toplumlar içinde kalmak zorunda olan

Anlayışlı bilge ve kibar insanlar

Onların o cahil yaşantılarına tepki gösterdiğinden dolayı

O cahil aileler ve o cahil toplumlar tarafından dışlanarak

Aykırılığından dolayı ona deli muamelesi bile yapılmaktadır.

Farklıysan göze batarsın.

Seni konuşurlar.

Oysaki bakmalı asıl yaşantılarına insanların,

Kimmiş oysaki akıllılar ile deliler

Daha net anlaşılır erdemlilik gözlüğüyle bakınca insanlığa.

Üzülürüm ben oysaki o hem cahil yobaz, anlayışsız

Ve faşist aile ile toplumların aralarında

Kalmak zorun da olan erdemli bilge insanlara!

 

Temsil etmeye değil yaşamaya geldin sen aşkı…

 

Sizler âdil olan İslam’ı temsil edin diye değil,

Âdil olan İslam’ı yaşayın diye geldi o âdil din.

Oysaki âdil olan İslam kendi kendisini

Temsil edecek kudrettedir.

Hiçbir insan İslam’ı temsil etmek gibi bir kudrete eremez,

Temsil etmek demek;

O temsil ettiği şeye benzemek ve aynen onun gibi olmak demektir,

Hanginiz onun aynısı olabilirsiniz söyler misiniz?

Oysaki âdil olan İslam sizlerin temsil etmenize

Hiç muhtaç ve ihtiyaç bile duymaz,

Asıl sizler onu yaşamaya

Muhtaç ve ihtiyaç içerisindesiniz.

Haddini bilmeli insan.

Onu da ancak

Lâyıkıyla sevenler, lâyıkıyla ona inananlar

Tebliğ ve telkin etmeli değiller de ya nedir.

Onu lâyıkıyla sevmek

Ve ona lâyıkıyla inanmak demek ise;

Onu lâyıkıyla izlemek demektir,

Bakınız bir kendinize onu yaşayıp,

Onu lâyıkıyla izleyebiliyor musunuz?

Anlatabiliyor muyum?

 

 

 

 

 

 

        İnsan dediğin…

 

İnsanlık öğle bir yerler de ki

Hiç olmadık savaşları

Davet ederek yaşatıyor kendi içerisin de,

Daha sonra da kusuyor nefretle

Birbirlerinin üzerlerine.

Hiç olmadık zamanlarda bile,

Hiç olmadık yerler de bile

Savaş masalları kurgulayıp

Yaşatmaya alıştırmış nefretle beraber kendisine.

İnsan işte bir damla kan, su, toprak ve ateş,

Dinmiyor hiç öfkesi, cehaleti ve fitnesi dinmiyor,

Oysaki sâdece kötülük değil

İyilik daha çok vardı onun hamurunda,

İnsan işte bâzen aptal ve cahil değil de ya nedir.

 

                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      Neyi aradığının farkında mısın?

 

Ortada büyük bir gerçek var ki hakikaten

Arayan Mevla’sını da buluyor, belasını da buluyor,

Tabi ki de neyi, neden ve ne için aradığına da bağlı,

Neyi arzuyla ve ısrarla ararsan

Elbet nihayetinde ona bir şekilde bulup kavuşabiliyorsun.

Sakın sonrada da ben bunu istememiştim demeyin,

O halde neyi aradığına çok ama çok dikkat et olmaz mı?

Karşına neyin çıkacağına tam olarak emin olmalısın,

Çünkü insanın kendi tercihleridir onu iyi ya da kötü yapan

Oysaki kader ve talih değildi zâlim olan.

İnsanın kendi tercihleriydi onu başarılı veya başarısız yapan

Oysaki kader ve talih değildi onu başarılı ve başarısız yapan,

İlme, gayrete, yaratıcının dilemesine bağlıdır kavuşmayı istediğin,

O halde ilmini de, gayretini de ortaya koymak vakti değil mi?

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aşkın sahibini tanıdım başkasından bana ne…

 

Ben o tüm sanatsal özel varlıkların

Hele de akıl denen o muhteşem sanatın yaratıcısı

Ve o muhteşem sanatların sanatkârı olan

O kendisinden başka ilah Rab olmayan

Allah’ı tanımak şerefine onuruna mazhar olmuşum,

Bundan başka olabilecek tanışmaların

Benim için ne kadar ehemmiyeti olabilir ki!

Bir de sırlarımı soruyorlar bana, dedim ki ben de onlara;

Tüm sırlarımı ise o her şeyi bilen

Ebediyen koruyup saklayabilecek olan bir varlığa,

Dostuma ancak söyleyebilirim

Fakat tüm sırları ebediyen en iyi şekilde muhafaza edebilende

Ancak Rab Allah olduğuna göre,

Benden sırları açıklamayı nasıl bekleyebilirsiniz.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vicdanlarına kulak tıkayanlar da ölecekler…

 

Kendi elleriyle vicdanlarını katledenler değiller midir ki

Görmezlikten gelirler tüm o haksızlıkları,

Duymamazlıktan gelirler.

Her gece âdil ol dese de onlara vicdanları,

Onlar yine de hem iblislerin

Hem de kendi şahsi çıkarlarının uğruna

Kendi elleriyle yine katlederler her gece

Haksızlıklara sessiz kalarak kendi vicdanlarını!

Gerçekte âmâ olan değildir kör bilirsiniz sizlerde,

En azından onlar gönül gözleriyle ve hisleriyle görebiliyorlar,

Fakat gerçekte hem ruhları

Hem de vicdanları kör sağır olanlar yok mudur işte onlar

Değiller mi ki haksızlıkları görmek ve duymak istemeyenler.

Bugün başkasının hakkına tecavüz edilmesine

Göz yumup sessiz kalanlar

Unutmasınlar ki yarın kendi haklarına tecavüz edildiğin de

Diğer bir başkaları da onun hakkının çalınmasına

Sesiz kalıp göz yumacaklardır.

Mâdem sessiz kalıp göz yumuyorsunuz

En azından kalbinizle kınayın haksızlıkları hiç olmazsa.

Yoksa gerçekte kulakları işitmeyenler

Değildirler aslında sağır, en azından hem ruhları

Hem de hisleriyle işitebiliyorlar onlar,

Fakat gerçekte hem ruhları

Hem de vicdanları sağır olanlar değiller midir ki

Katliamlara, haksızlıklara sağır kesilmek isteyenler.

 

 

Sana geldim aç kapını, ruhum aç doyur beni…

 

Günü birlik devamsız aşkların yalancı dünyasından,

Sahte ve cahil sevgilerin pis kokularından

Kaçarak geldim sana ben.

En büyük hazinesidir insanın inancı ve hayatı,

İşte al bak onlarla geldim sana ben.

Ben ki iblisin nefretle bela okuduğu şair,

Ben ki ölüm meleğinin okuduğu sonsuzluk şiirin de bir kelime,

Ben ki erdemsizlik dünyasından kaçan

Bir saklambaç oyununun aktörü,

Ruhunu iblisin elinden kapıp kaçmaya çalışan

Serseri bir şairimdir beni tanımak istersen eğer.

Ben ki ebedi cehennemden kaçar gibi

O yobaz cahil toplumlarla sosyalleşmekten kaçan,

Ben ki atomların dünyasında enteresan bir ruh ve şair müsveddesi

Ben ki mürekkebini en keskin ve en parlak kılıçların

Vuruşundan daha hırçın kurutan,

Ben ki âdil olanın haricinde ki

Kendi nefsi arzularının bile düşmanı,

Aşkı gerçek mânasıyla anladıktan sonra da

Ben ki aşk diye-diye yollarına düşmüşüm.

Aşk mı? Aşk; ne bilgelikten, ne hikmetten

Ve ne de adaletten soyundurulamayan ulvi ve aziz olup

Huzur verebilen en kutlu sevgidir.

Artık ben de duymak istiyorum

O aziz aşkın kulağıma fısıltılarını

Hoş geldin evime diyerek,

Hoş bulduk karşılığını verebileyim ben de ona.

 

Seninle aydınlanır yüzüm ey aşk…

 

Yıpranmış sayfaları gibiyim

Binlerce yıl önce

Erdemli bir bilgenin

Kendi kâtibine yazdırdığı gibi

O deriden yapraklı bir kitabın,

Okumalısın sen de beni her yeni sabah sevgilim.

Mağaraların kuytu karanlıkları gibiyim

Ara da sıra da içerisine gün doğan,

Denizin kokusunu alıp da gidemeyen,

Ağaçların ve saf bir tabiatın sarmaladığı

Issız bir şehir duvarı gibiyim,

Gülümsemelisin gözlerime sen de

O her yeni gün

Ben de böylece aydınlana bileyim seninle sevgilim.

 

                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Köküne kibrit suyu adaletsiz meclisin…

 

Gördün ki aşklar

Çarşı pazara satışa çıkmış,

Oralar da durma artık,

Uzaklaş oralardan,

Neden biliyor musun?

Çünkü aşk da durmaz artık

Öğle çerden-çöpten yerler de.

Gördün ki gasp ediyorlar halkın hakkını

O halde bırak yansın ora halkının meclisi,

Ne düğünü kalsın

Ne neşesi,

Ne de mutlu bir gelecekleri,

Köküne çal kibrit suyunu

Ver ateşe yansın adaletsiz devran.

 

            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                    Şair der ki…

 

Tellallar okurlardı kralların dedikodularını

Ülkelerin gerçeklerini ise

Tiyatronun sahneleri jurnallerdi halka,

Vahşi ormanlardan fışkırmış sulara benzerlerdi

Haykırırken şairler hakikatleri.

Farklı disiplinlerin süzgeçlerinden içirdik şiirlerimizi,

O şehir çöllerinde şaşkın ve fitneci şairler gibi

Karamsarlığa ve fitneciliğe de

Düşürmedik insanımızı,

Dizmedik şiirlerimizi kara borsaya fahişeler gibi,

Hikmeti,

Daima hikmeti,

Hep de hikmeti fısıldadık yüreklerine insanların,

Anlamadılarsa ben değil, anlamayan insanlar utansın.

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gökdelenlerin ne farkı var ki mezardan…

 

Yaşadığınız şehirlerin,

O çok katlı gökdelen metropollerinin

Sivil bir hapishaneden

Huzursuzluk veren bir tutsak evinden

Farkı var mı sizce de.

Gökdelenler mi?

İnsanın kendi elleriyle yaparak

Kendilerini kendi elleriyle içlerine mahkûm ettikleri,

İşte onlar çok katlı hapishaneleridir insanlığın,

Gökdelenler mi?

Arsızlaşmış

Hırsızlaşmış

Ve yalnızlaşmış olan birbirinden farklı milletlerin fertlerinin

Çok katlı kabirleri gibidir aslında onlar.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Politikacı ne iş yapar cep doldurmaktan başka…

 

Biz millet ve halk olarak politikacıları

O makam ve mevkilere memur etmemizin sebebi,

Onlar biz insanları yönetsinler diye değil,

Bizlere efendilik krallık, padişahlık,

Ve başbuğluk taslasınlar diye de değil,

Bizler onları oraya işlerimizi yönetip kolaylaştırsınlar diye, Ekonomiyi, sanatı, sağlık organizasyonlarını, tarımı,

Ülke ve dünya işlerimizi ve diğer tüm yapılması gereken, Üretilmesi gerekenleri teşkilatlandırıp, örgütleyip,

İşte o işlerimizi âdilce yönetsinler diye seçip

Hem o makam mevkilere getirdik.

Peki, onlar ne yaptılar, ne mi yaptılar,

Halka ve millete haksız vergiler

Ve haksız yaptırımlar uygulayıp hayatlarını zehir ettiler, Kendilerinin ceplerini, akraba ve yandaşlarının ceplerini Doldurmaktan, o gerçek yönetici olan millete,

O gerçek yönetici olan halka,

Yöneticilik ve efendilik taslamaktan başka da

Hiçbir şey yapmadılar,

Yapılan icraatları da

O kendi yandaşlarının kârı için yapmaktan başka

Ne işe yaradılar ki

İşte bakınız dünya da ki ve ülkemiz de ki cinayet

Ve yolsuzluklara ve dünyamızın kirlenip

Bir zehir batağı hâline gelişine, bakın ve görün anlarsınız, Anlamıyorsanız eğer, körsünüz ve anlayışınız kıt demektir.

Daha ne deyim ki ben, akıllıya bir işaret yetmez mi?

 

                   Demlenmek ve anlamak…

 

Bâzı bilgeler, bâzı ilim sahipleri, on yirmi otuz yılda ancak

O erdemli bilgelik ve çeşitli alanlarda ilim sahibi olmanın

O yüksek makam derecesine çıkarak ancak demlenebiliyorlar

Fakat kendileri on yirmi otuz yılda ancak demlenebilirlerken,

O karşıların da kendilerini dinleyen

Ve ya kendilerini eserlerini okuyan insanlarında 

Kendilerini dinleyip üç beş dakika da

Ve ya birkaç saat de nasıl demlenmelerini,

Nasıl anlamalarını beklemek gibi bir hataya kapıla biliyorlar.

Ya hu sizler, ey bilgeler, beş ve ya hatta otuz kırk yılda

Ancak demlenip o bâzı konu ve ilimleri

Ancak o süreler de anlayıp kavrayabilmişken,

Nasıl olur da sizlerin o anlattıklarınıza kulak veren,

Sizleri dinleyip okuyan o insanların, sizleri üç beş dakikada

Ve ya birkaç saatte anlamalarını, demlenmelerini beklemek gibi Büyük bir hataya nasıl düşersiniz şaşırıyorum.

El insaf doğrusu, insanların anlayış ve demlenmek kabiliyetini açın öğretin onlara, onlara hızlı ve akılcı mantıksal düşünmeyi

Ve fikir üretmeyi öğretin ki onlar da sizlerin anlatıp yazdıklarınızı kısa sürelerde idrak edip anlayabilsinler. Unutmayınız ki sizler de birçok meseleyi ve birçok ilmi demlenmeden ve tam olarak kavrayamadan anlayıp anlatmayı başaramamıştınız. İşte bütün mesele anlamak ve demlenmek de. Hatırlayınız ki yediklerinizin bile size faydalı olabilmesi için içerinizde bâzı organlarınız tarafından işlenip demlendikten sonra sağlıklı ve faydalı bir hâle gelmekte, Haksız mıyım? Anlamak ve demlenmek diyorum kardeş, anlamak ve demlenmek.

 

        Aklın varacağı yer…

 

Cehennem de elbette vardır bir yeri

Dolandırıp kandıranların bizi,

Neden olmasın ki cehennem ve cennet diye bir yer,

İnsan denen varlığı koy bir kenara

Akıl denen o muhteşem aziz sanat tek başına hem cennetin

Hem de cehennemin ispatı olmaya bence değer.

Akıl denen o muhteşem aziz sanat

Hiçliğe ve yokluğa ve mezara bir çer çöp gibi

Atılmak için var edilmiş olamaz,

Çünkü böyle bir şey yakışır mı ki

O aziz sanatkâr olan Rabbin şanına desem yeri mi?

Kötülükler ve vahşetler yapan aklın yeri

Ancak ebedi cehennem için olmalı,

İyilik ve âdil olan aklın yeri de ancak ebedi cennet kalmalı.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                   Neşelenmek ve gülmek mi?

 

Haddi aşmadan ancak gülmek ve neşelenmek huzur verir insana,

Hem ruhun hem de bedenin rahatlamasını, bâzı hastalıkların da

Hem engellenmesini hem de iyileşmesine sebep olabilir.

Hepinize yerli yerin de gülmeleri neşelenmeleri tavsiye ederim.

Haddi aşmadan yapılan her hikmetli güzel şey

Fayda ve sağlıktan başka ne olabilir ki

Haddi aşmak ne mi demek, haddi aşmak;

Hem kendine hem de başkalarına zarar verici şekilde

Eylem yapmak, sınırı aşmak demektir,

Mesela biriyle alay etmek amacıyla gülmek gibi!

Mesela iyilik yapmayı ve âdil olmayı unutacak kadar

Aşırı eğlenceye düşkün olamaya kapılmak gibi,

İşte bunlarla haddi aşmış olur insan, haksız mıyım?

Öğleyse haddi aşmadan gülümsemeye ve neşelenmeye devam.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Merhamet mi hak etmiyorsa satın gitsin…

 

Gerçi hâlen öğrenemeyenler olsa bile,

Sizi satanların

Ne mal olduklarını bâzılarınız

Öğrendiniz artık öğle değil mi?

Şimdi sizi satanları

Satın gitsin,

Satmaz iseniz eğer

Enayisiniz demektir.

Kendisine merhamet etmeyene

Merhamet olunur mu ki hiç

Ben sorarım sizlere,

Merhamet ancak hak edene gösterilmeli,

Mütevazılık da ancak hak edene gösterilmeli,

Bunların fazlası ise ancak kendine ve insanlığa hakaret olur.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Cumhuriyete ve hürriyete sahip çıkmak gerekli…

 

Kendilerinin hükümet olmasına

Ve bir takım ticari ve sanatsal işlerini yapmasına

Yardımcı, vesile ve sebep olan

Hür ve âdil demokrasileri baltalayıp

Dar, zorba ve köle bir kalıba

Mahkûm etmek arzusunda olanlar

Eğer bu arzularını gerçekleştirirlerse,

Kendi ayaklarına

Ve kendi ellerine pranga ile kelepçe takmış

Olacaklarının bile farkında değiller,

Zannediyorlar mı ki onlar

O hükümetleri de, o zenginlikleri de

Ebeden kalacaklar mı ki acaba,

Tabi ki de kalamayacaklar,

Hem bunun farkına da varmalılar aslında.

Geri dönmek istediklerinde de

O zorbalıkla kendi değiştirdikleri

O hür âdil demokrasinin yerine

Zorba, dar kalıp, köle bir demokrasi koydukları için de

Onları yeniden hükümet yapacak olan

Bir hürriyet demokrasisini de

Geri döndüklerin de bulamayacaklardır artık.

İşte kendi ayaklarına kurşun sıkanların sonları!

 

 

 

 

 

Yüreğim olay yeri…

 

Olay mahalli yüreğim,

Ora da neler olduğunu ah bir bilsen,

Her an orada kaç fırtına kopar,

Kaç kavgaya girerim ben orada,

Orada ne yıldızlar söner,

Ora da ne yıldızlar parlar,

Gitmek isteyeni tutmak çok zordur bilirim,

Hele de gurur

Onur yapmışsa eğer,

Haydi, şimdi tut tutabilirsen,

Hem gidenin

Hem de gidenin ardında kalanın

Yüreğin de ne fırtınalar kopar

Ah bir bilseydin.

 

                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Seni unutmam bir an meselesi artık…

 

Ömrüm

O sonbaharların soldurduğu

Yapraklar gibi dökülürken ardından

Artık senin o sağa sola savuracağın

Hiçbir parçası kalmadı yüreğimin,

Eksik, kırık, solgun,

Paramparça,

Bir harabe kadar yorgun bir kalp bırakarak ardında

Çekip de gittiğinin farkında mısın?

Ben kalkarım,

Buradan bile sapasağlam ayağa kalkarım diyerek,

Ben bunu yapabilirim diyerek,

Kalk artık ayaklarının üzerine,

Başın dimdik yürü ve çek git önünden seni umursamayanı.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hür düşünen insan ancak büyük fikir üretir…

 

Neden daima birilerinin ve sistemin ezberlettiği tanımlarla

Soruların cevaplarını

Ve ya cevapların sorularını vermek zorunda bırakılıyoruz ki

Oysaki o aynı soruların daha basit ve daha sâde

Ve ya daha farklı anlatı ve cümlelerle de

Cevaplarını verebilmekteyiz.

Haydi, sizler sistemin kuklası olmayı kabul etmiş olabilirsiniz

Peki, neden sizlere benzemek zorun da olalım ki

Ben hürüm, ben hür bir bireyim mesela,

Hür bir insan daha verimli olur biliyorum ben bunu,

Ben diyorum ki ben bir insanım, düşünüp fikir üretebilirim,

Ben bunları yapabilirim, evet, yapabilirim, peki, ya siz,

Siz ise bizleri kendilerinizin düşündüğü gibi düşünmemizi

Arzulayan sığ ve zorba birer diktatörden ne farkınız var.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zorbalık ve kölelik büyük fikir üretmez…

 

Kendi zorla ve zorunlu öğrettiklerimizin

Dışına bir türlü çıkamayan insanların

Neden acaba bir türlü

Büyük fikir üretmeyi başaramadıklarının sebebi

Sizlerin onlara zorla ve zorunlu öğretilerinizin

Dışına çıkmayı yasakladığınızdan dolayı olabilir mi?

Ve ya da sizin onlara zorla

Ve zorunlu öğrettiklerinizin dışına çıkmayı yasaklayıp,

Baskılar yapıp çıktığı

Ve ya çıkmak teşebbüsüne giriştiklerinde ise

Onları bir şekilde saf dışına

İteklediğinizden dolayı olabilir mi?

Demek gerek aslın da inanarak ve cesurca;

Olmamı istediğinizi olmaktan hoşlanmıyorum,

Erdemli olmak demek

Sizlerin arzularına boyun eğmek anlamını taşımaz,

Bilge ve âdil olarak şu hayatı paylaşarak yaşamak

Anlamına gelmek değil de ya nedir erdem, demek gerekir

Onların yüzlerine-yüzlerine,

Çarpar gibi yüzlerine-yüzlerine.

Oysaki dünya insanlığı artık

Erdemliliği kendi o düşük arsız arzularını

Yaşamakla karıştırıyor,

İşte bunu bu şekilde karıştırırken de çok büyük bir hata yapıyor.

 

 

 

 

Fırtınadan vakit mi kaldı doya-doya sevmeye…

 

Bana diyorlar ki neden şunu, şunu

Neden şunları da yapmadın hayatında,

Bende diyorum ki onlara;

Ben ne gün onları

Yapabilmek için çıktıysam sokağa

Daima fırtınalar karışık

Yağmurlar yağdı üzerime-üzerime.

Ben ne kuş tüyü yatakları olan evler de

Ne süt banyosu yapılan yerler de

Ve ne de erdemli bir aile ortamın da meydana gelmedim ki

Yine de bunlara rağmen

Kudretli bir sanatı üretip kılıcımı

Ve kalemimi sallamaktayım

Üzerine-üzerine düşmanın ve dostun!

 

                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Çaresizlik…

 

Emekçinin,

İşçinin,

Asgari ücretlinin,

Fakirin,

Fukaranın, garibanın,

Tarım da ki köylünün alın terinin

Üzerlerine cinayetlerle dolu şatolar kurulup

Siyasetler yapıyorlar,

Eyvah

Kıyamet asıl şimdi yaklaşmasın da ne olsun dedim,

Zoruma gidiyor,

Gelmiyor diye elimden çok bir şey be dostum,

Gelmiyor ya elinden bir şey

İşte o çok zoruma gidiyor be dostum.

 

                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yalanım yok, aşktan başka da dostum…

 

Fikrin hiç olmadım zamparası

Ne kuklası ne de sihir bazı,

Fikrin demlenmiş kanayan bir yarası

Hiç susmaz bendedir.

Her bir şeyim öte sahteden

Yalan hecelerle kurulan cümlelere zıt,

İçerim de ne kadar varsa cüret

Tüm gerçekliğiyle eserlerimin ta içerisinde!

Yok, hiçbir eserim de yalancı bir bahar,

Ben ki fikrin mimarı

Çok aziz bir mefkûreden öte.

Kurduğum her bir hayâl bile

Gerçeğin üzerinde şekillenmiş

İyilik ve adaletten başka hiçbir şeyle fişlenmemiş.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Adalet azığınsa eğer korkma yürü…

 

Ruhum kendisini

Topal ve aksayan bir köpek gibi hissediyor bugünler de,

Düze çıkamıyorum,

Rab benim için

Neler planlamış bilemiyorum,

Merak içerisin de çırpınarak bekliyorum,

Sular boşalıyor sanki

Güğüm-güğüm üzerime göklerden,

Boğulmakla umut arasında bir yerlerdeyim,

Ya çıkarım düze

Bir gündüz vakti

Ve ya da bir gece vakti atarım oltamı ölüme,

Ne fark eder ki benim için

Ha ölmek ha yaşamak, her ikisinde de yapıyorum yapacağımı.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          Adaletli her yürek daima zaferdedir…

 

Birilerinin takdir edip ve ya etmemesi kaliteli bir sanatın

Ve kaliteli bir fikrin değerini düşürmez,

Birilerinin satın alıp veya almaması

Kaliteli bir sanatın veya kaliteli bir fikrin değerini alçaltmaz,

Birilerinin alkışlayıp veya alkışlamaması

Kaliteli bir fikrin

Ve kaliteli bir sanatın değerini asla ve asla yok edemez,

Ve birilerinin sevip ya da sevmemesi

Kaliteli ve âdil bir insanın o aziz karakterinin yüksek değerine

Asla ve asla zarar veremez,

Yolun açık olsun sen sakın sıkma o güzel canını

O yaptığın ve yapmakta olduğun

Tüm o iyi ve güzel işlerin hasadını cennette sen alacaksın,

Gerisini de boş ver onlar sâdece palavra.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            Var mısın insancıl bir terapiye…

 

İnsan olabilmenin terapisinin vakti zamanı gelmedi mi sizce de,

Birbirinizle olan münasebetlerinizi

İnsana yakışır âdil ve erdemli bir terapiyle düzeltmeye

Şu hayatı birbirinizle ve tüm dünya halkı olarak

Sevgiyle paylaşmak terapisine var mısınız?

Hakkına tecavüz edilen şu halkın hakkını topyekûn

Tüm ülke ve dünya halkı olarak

Aramak ve korumak terapisine var mısınız?

Bir kişi hakkını arıyorsa onu bulmak için beraber

Tüm politikacılara ve tüm o sağır mahkemelere inat

Tüm ülke halkı olarak o bir kişinin hakkını çatır-çatır,

Söke-söke arayıp söküp almak terapisine var mısınız?

Unutmayınız ki bugün onun,

Yarın da sizlerin başınıza gelmeyeceği ne mâlum.

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             Astroloji sahtekârlığı…

 

Şair dedi ki;

Astroloji bilim değildir,

Baktı kadın şaşkın bir ifadeyle şairin yüzüne,

Çünkü bilim hakikatlere, gerçeklere dayanır dedi şair,

Ve mutlaka gerçek deliller ister dedi şair cümlesinin peşine,

Fakat astrolojiye sanat denebilir örneğin,

Çünkü sanatı dörde ayırdığımız da

İyi, kötü, doğru, yalan diye,

Ayrılırlar hiç usanmadan,

Astrolojide işte bu dört sanat ayrımından ikisine girmektedir,

Diye devam etti sözlerine şair, sonrasında ise dedi ki;

Yalan ve kötü olan sanat astrolojiyi içerisine almaktadır,

Yani astroloji profesyonel bir yalan söylemek sanatıdır,

Âdil ve iyi olan sanatın işi de tüm yalanları ortaya çıkartmaktır.

 

                                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         Taşlar dövülür fakat sır vermezler…

 

Taşların bir dili olsa ah bir konuşsa öğle değil mi?

Kanlı sözlerle dövülen taşlar,

Mancınıklarla dövülen taşlar,

Ateşlerle,

Yıldırımlarla,

Mermi çekirdekleriyle dövülen taşlar,

Sapanlarla, yağmurlarla dövülen taşlar,

Aşk şiirleriyle dövülen,

Askerlerin ve bâzen de çocukların oyunlarıyla dövülen

Ve şairlerin yürüyüşleriyle

Dövülen şu taşların

Ah bir dili olsa da konuşsa öğle değil mi?

Ah bir dili olsa da konuşsalar kaldırım taşlarının

Asırlardır üzerlerinde ki binlerce şairlerin aşklarını.

 

                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bencilliği doğru kullanmak erdem sanatı…

 

İnsanın bencil olması anormal değil,

Bencillik yapması gereken

O gardını alacağı yer ve zamanlar var,

Fakat bencilliğini de diğer başkalarının

Haklarına tecavüz etmekle de kullanmamalı,

Haksız mıyım yâni.

Binerce yıldır haksız yere

Bencillikleri sebebiyle insanların

Kim bilir kaç mâsum insan

Sönmüştür üzerinde şu yeryüzünün,

Dedim ya insanın bencil olması normaldir

Fakat yeter ki o bencilliğini

Başkalarının haklarına

Tecavüz etmek için kullanmasın.

 

                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Motivasyon başarının anahtarıdır…

 

Her ne olmak istiyorsanız,

Her ne yapmak

Ve ya her nereye varmak istiyorsanız

Sizlere gereken hem ruhsal

Hem de bedensel

Maddi ve mânevi bir motivasyon gereklidir,

Motivasyon;

Şartları nicelik ve nitelikleriyle

Yerine getirmeye çalışmak

Ve yerine getirmek değil de ya nedir,

O halde yapmak istediğin işleri tercih ettikten sonra

Bir sonra ki hamlen

O işlerin için hazırlığa başlamak olmalıdır,

Mesela o işlerde ki profesyonellerin adımlarına bir göz atarak.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                Gençlik mi?

 

Ömrümüzün sonbaharıdır gençlik artık,

Acısıyla tatlısıyla

Bizlere geçmişten bir hâtıra değil de ya nedir gençliğimiz,

Kimine güleriz,

Kimine de ağlarız öğle değil mi?

Bir zamanlar sonu yok gibi

Dibi yok gibi gelen ömür

Gün gelecek güz mevsimini yaşayacak,

Ya da sonbaharını yaşıyor olacak,

Dedim ya ömrümüzün sonbaharıdır gençlik artık,

Bir adım sonrası ise yaşlılık,

Acısıyla tatlısıyla

Bizlere geçmişten bir hâtıra değil de ya nedir gençliğimiz,

Onu iyi kullanmak, iyi değerlendirmek gerekiyor.

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Umut adında bir melek…

 

Kaleme kâğıda almadığım

Romanlar hikâyeler yazıyorum,

Silmesi ve yırtıp atması

Ve yeni baştan yazması kolay oluyor,

Söz veriyorum her gece,

Her sabah yeni baştan

Yeni bir hayata başlamaya,

Sil baştan,

Yeni sevmelerle

Yeni bir hayata başlıyorum yine,

Ellerimden umut adında

Görünmeyen bir varlık tutuyor her yeni sabah,

Kimselerin gözlerine görünmeden

Her gün benimle dolanıyor umut adında bir melek sokaklarda.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İslam, Adalet ve Aşk için gelmiştir…

 

Şu aziz ve âdil ilahi din olan İslam’ı

Temsil ve tebliğ ettiğini

Zanneden milyonlarca insan var ki

Ne cinayetler ve ne günahlar işlediklerini bir bilseydiniz,

Hatta kendilerinin cehennem de

Çatır-çatır, cayır-cayır yanacaklarını onlar bir bilselerdi

Acaba neyi tebliğ ve temsil ettiklerini

O an anlayabilirler miydi?

Oysaki onlar kendi arzu heveslerini İslam zannederek

Cinayetleri temsil ediyorlardı da

Farkında bile değillerdi,

Oysaki o temsil ettikleri yalanını uydurdukları İslam diyordu ki;

‘’Ben adalet için, cinayetsiz bir dünya kurmak için

Gönderildim Rab tarafından yeryüzüne’’

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nâmuslu insana, nâmuslu yöneticilere hasret…

 

İster inanın ister inanmayın

Keyfinizin tercihidir,

Orospunun kaşarlanmışı bile

Erdemli nâmuslu insanların yüzüne hasret,

Fakat bulması da, görmesi de çok zordur onları,

Elmas mâdeninin bulunmak ihtimali

O nâmuslu ve erdemli insanları bulmaktan daha kolaydır.

İşte bu yazdığım sözün tükendiği yerdir,

Bu sözler karşısın da

Mürekkep kurumasın da ne olsun.

Ha bu arada

Nâmusun ne olduğunu hatırlatmadan geçemezdim,

Nâmus; adaletli bir paylaşım, erdemli bir yaşam,

Nâmus; cinayetsiz bir yeryüzü, ayrılıksız bir aşk hikâyesidir.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Emanetler kimlerin elinde be usta…

 

Herkes nasibine düşeni alıyor,

Ah bir de çalmasalar,

Öğle değil mi?

Ah bir de

Emanetleri sahiplerine,

Yâni hak edenlere verseler keşke,

Keşke emanet denen o büyük mâkam koltukları da

Verilseydi gerçek hak edenlerine öğle değil mi?

İşte o zaman her bir şey tıkır-tıkır işleyecek,

İşte o vakit her bir şey

Yolunda yordamın da sürecek güzel bir aşk hikâyesi kadar.

Fakat hırsız insanın eli ah bir dursa

Ayağı denk durmuyor be kardeşim,

Durmuyor kibriyle cinayetleri şu yeryüzünde insanın.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Şair dedi ki sevgili hususunda…

 

Evli kadınlarla asla çıkmam,

Ancak kardeş olurum, arkadaş olurum,

Sevgilisi olan kadınlarla çıkmam,

Onlarla da ancak kardeş ve arkadaş olurum,

Ben ancak

Bekâr ve benimle ilgilenen

Bana teveccüh gösteren kadınla

Fakat o da hem akıllı

Ve hem de sanatsever,

Adaleti çok seven bir kadın olmalı,

Sevgilisinin gözlerinin içine-içine bakarken huzur vermeli.

Evli ve sevgilisi olan kadınlarla cinsel ilişki kuranlar

Ancak onursuz ve ahlaksız değiller de ya nedirler, dedi şair,

Çok şükür bizim de o onursuzluklar da pabucumuz yok.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Asıl intikam sokmaktır düşmanı cehenneme…

                          

Ne kirlettiğiniz havaya, ne kirlettiğiniz sulara,

Ne kirlettiğiniz toprağa ve ne de kirlettiğiniz insana

Yaklaşmak

Acı ve keder vermekten başka

Acaba ne işe yarıyor ki

Ne diyeyim Allah belanızı versin desem

Zâten onları kirletmekle

Kendi belanızı bulmuşsunuz.

Ne diyeyim zâten işlediğiniz cinayetler sebebiyle

Ebedi cehennemlik olarak belanızı yine bulmuşsunuz.

Asıl intikam sokmaktır düşmanını cehenneme

Neden mi?  Çünkü orada ebedi kalacak da ondan,

Dünyada kısa süreliğine alınan intikamın acısı ise geçicidir,

Bırak düşsün düşeceği kadar cinayetleriyle dibine cehennemin.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      Fikirler ve kelimeler…

 

Bir kelime ki İsa ve Mesih!

Bir fikir ki kaçak ve kurnaz,

Bir o kadar da yerinde hiç durmaz,

Bir fikir ki yarada tuz ve kezzap,

Bâzen fikir ki tüm insanlığın ilacı,

Şairlerin hem ruh şarabı

Ve hem de kalemlerinin kılıcı ile harcı.

Bir fikir ki keşfedilmemişin tercümanı,

Bulunmamışın iz sürücüsü,

Bir fikir ki dönme dolap ve gece,

Bir fikir ki mum alevi kan ve ter için de,

Bir fikir ki zifiri karanlık

Ve belki de gün kadar açık ve pak,

Bir fikir ki ruhumun hem ilacı hem de saadeti, aşk ve adalet.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Adalet denen dostumu alıp gidiyorum…

 

Çektim insanların hayatlarından ellerimi,

Daha huzurlu ve daha rahatlar ki

Demek ki bensiz,

Baktım geriye dönen bana

Olmadı kimseler hiç.

Ben o gün bugündür

Olmam kimselerin hayatlarında,

Bâzen ben bile kendimden

Çekilerek gitmek istiyorum uzaklara.

İşte bunun nedenini

Ben hiç ama hiç bilemiyorum.

Acaba bir mucizemi bekliyor bu şair göklerden,

Tutarak ellerinden

O her bir insan için adalet haykırışlarını melekler.

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İyi yürekli birkaç şairiz biz…

 

Eski zaferler gibiyiz,

Sâdece dedikodusu yapılan,

Umutla belki

Bir yerlerden yine

Yeniden çıkıp gelecek olan,

Diye beklenilen,

O eski zaferler gibiyiz

Fakat sâdece dedikodusu yapılan

Yaşanılmayan

Fakat sâdece yâd edilen,

Bâzen darp edilen,

Bâzen zannedilen birkaç mısrasıyız iyi yürekli şairlerin,

Kiminle ve kimlerle yürüdüğüne özen gösteren

Erdemli birkaç insanın dudaklarında cümleyiz işte bizler.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Azmine, umuduna sımsıkı sarıl kardeş…

 

Herkesin keder denizi

Kendilerine göre daha fırtınalı

Ve daha korkunç görünür,

İnsanlar

O kendi keder denizlerinin

O hırçın dalgalarından dolayı

Diğer insanların

O daha korkunç keder fırtınalarını görmeleri

Bâzen imkânsızlaşabilmektedir,

Bir şairin dediği gibi;

Yapacak en mükemmel şey

Azmine sımsıkı sarılmak olacaktır,

Çünkü düşerse boğuluyor insan.

Azmine sımsıkı sarılmalısın dedi şair bana kardeş.

 

                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              Alayına isyan…

 

Erdemli ve âdil dostlarınızdan birisini

Ona haksızlıklar yaparak kaybettiyseniz eğer,

İnanın ki kendinize

Çok büyük bir cinayet işlemişsiniz demektir

Çünkü onlar dünya da az sayıda bulunan

Eşlerine az rastlanan

Birer büyük hazinelerdir,

İster inanın ister inanmayın o da sizin tercihiniz.

İyi yürekli şairleri neden seviyorum biliyor musunuz?

Çünkü onların

Erdemli ve âdil, iyi yürekleri varda ondan tabi ki

Ve şair son olarak dedi ki;

Haksızlıklar yapanlar peki,

Onların mı? İşte onların da alayına isyan!

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Denge bozumu cinayetleri…

 

Alayına isyan dedi şair

Yine bakıp şehrin o afilli yalnızlığına,

Nasıl ki

Havanın suyun toprağın dengesini

Onları kirleterek, zehirleyerek,

Onlara adaletsizlik yaparak bozdukları gibi,

İnsanlar transseksüellik

Eşcinsellik yaparak da

O sağlıklı çiftleşmek dengesini de bozmaktalar,

Tüm yapılan sağlıksız ve ahlaksız denge bozumlarına

Ve tüm politikacıların dünya üzerinde ki cinayetlerine

Ve tabiatın dengesini bozanların cümlesine karşıyız dedi şair,

Senin anlayacağın kardeş

Alayına isyan.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sen hangi şairlerdensin peki…

 

Sözlerin

Ve kelimelerle kurgulanan anlamlı cümlelerin

Mimarları kimlerdir

O hikmetli şairlerden başka,

Fayda verebilecek nasihatleri

Öğütleri düşünüp kaleme almak

Ve bunları anlatıp

Ayrıca fiiliyata geçirmekle de

O aziz cümlelerini mimarisiyle

Başlarını göğe erdirir

Kim bilir belki de

O hikmetli şairler ne dersiniz,

Ben hikmetli şairlerden bahsediyorum,

O iblisin uşağı haline gelmiş şair ve politikacılardan değil.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deliler ve iyi yürekli şairler…

 

İnsanlara dinlerini kabalık

Zorbalık ve cinayetmiş gibi

Anlatanlardır dünya da ki

O birçok cinayetin teşvik edici

Hem cellatları ve hem de kâtilleri,

Kâtiller ve cellatlar yaşarlarken

Ayrıca işte bu delilerin fısıltılarına inanan insanlık

Bakın görün ki birbirlerini parçalıyorlar,

Onların gözlerinde de biz adaleti arzulayanlar ise

Birer deli olarak nitelendiriliyor olabiliriz,

Fakat bizler deli değil

Ancak sevginin ve dostluğun

İyi bir hayat kurması için insanlığın iyiliğine çalışan

Üç beş iyi yürekli şairiz işte o kadar.

 

                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ya hikmetli bir hamle yap ya da sükût et…

 

Kurşun öldürür

Fakat adaletsizliğe karşı sükût etmek ise

Köleleştirerek öldürür, onurunu yere çalar insanın,

Kölelik hayvanlara

Âdil bir hürriyet ise

Onurlu insanlara yakışır,

Şimdi ben anlattım sizlere

Tercihlerinizi sizler yapın artık

Ve hatırlayınız ki

Tâlih ya da kader değil zâlim olan

Kendi tercihleridir insanı iyi ya da kötü yapan,

Artık neyi bekliyorsun

Bilgilen ve erdemli olmaya uğraş

Ayrıca da hikmetli bir hamle yap, ne dersin.

 

                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     Uslanmam aşktan ben…

 

Eğer seni korkuttuysa artık yaşamak

Şehri karşına alıp sonrasında da

O şehri görebileceğin bir yere çık

Ve sonra ona deki

Ben senden korkmuyorum asla

O birçok iyi insanı

Köleleştirdiğin gibi,

Beni de kötü bir insan yapamayacaksın,

Ben bu korkunç kalabalığa rağmen

Senin içerinde bir hükümdar gibi

Dimdik

Ve erdemlice mücadele vermeye

Hiç usanmadan

Ve hiç de uslanmadan devam edeceğim.

 

                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gazeteler yazıyor şehirleri aşk bastı…

 

Yağmur yağardı

Ve kentleri,

Şehirleri su basardı

Acaba bir gün gazeteler de

Şöyle bir haber çıkar mıydı daima;

Kentleri

Ve şehirleri aşk bastı,

Kentleri

Ve şehirleri kardeşlik bastı

Ve her bir insan birbiriyle

Yardımlaşmaya

Ve dayanışmaya da başladı

Diye bir haber bir gün gazeteler de çıkar mıydı?

Fakat hiçbir felakete gerek kalmadan.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kurşun kalemler ve şairler…

 

Grafit karbonuyla yapılan

Kömür renginde ki

Kurşuna benzeterek,

Kurşun kalem adını verirdik,

En çok da

Dili ve aklı keskin

O yazar ve şairlerin ellerine

Yakışırdı daha çok o,

Cümlelerden orduları yanına alarak

Savaşırken gulyabaniden insanlarla

Bizi coşkuya getirir

Dökerdi sokaklara

O grafit karbonuyla yapılan kömür renginde ki

Kurşuna benzettiğimiz kalemi tutan anarşist şairler.

 

                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sevmekten kim usanır ki…

 

Sizlere bir şey söyleyeyim mi?

Yalnızlık mıdır zehir tadın da

Sahte dostlar mıdır?

Yalancı sevgililer midir?

Bunlar çiğnesen çiğnenmez,

Yutsan yutulmaz,

Sizlere bir şeyler söyleyeyim mi?

Bulmadığınız da iyi bir sevgili

Ve ya da bulduğunuzu zannedip yanıldığınız da

Belki de bulamadığınız da iyi bir dostu

Ve ya da bulduğunuzu zannedip yanıldığınız da

Ne gönül tadınız

Ne de ağız tadınız kalmaz oluyor haksız mıyım?

Şöyle gönül ve ağız tadında

Dostlar ve sevgili bulmak istersiniz

Fakat kim istemez ki öğle değil mi?

Anlayacağınız

Herkes kendisine gelmesini bekliyor,

Herkes ilk adımın karşısındakinin atmasını bekliyor,

Birde ağız ve gönül tadında

Dostlar ve sevgiliyle karşılaşınca

İşte o zaman değmeyin hayatın ve yaşamanın keyfine.

Ne diyeyim anlamayanlar ve bilemeyenler utansın.

 

 

 

 

 

İyiyim işte nasıl ola-bilinirse sensiz…

 

Beni

Soracak

Olursan

Eğer

Kalbimi

Sana

Emanet

Bıraktım

Bırakalı

Bir

Baha

Hiç

Bir

Kimseye aşk duymadım ki ben.

 

        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      İnadına mutluluk…

 

Kalın kitapların cümlelerini

Devirerek coğrafyaların üzerlerine,

Kanlı elmaslara bağlanmış yüreklerin

Yangınlarını seyrettik durmadan hiç.

Masal dünyalarını kalplerin

Solutarak çocukların geleceklerine

Yalanlardan başka

Ve savaşlardan başka ne astı ki insanlık yüreğine çocukların.

Şair sözlerine şöyle devam etti;

Gün doğar belki bana da,

Belki iblis usanır da bir an benden uyur kalır,

Bayram olur yüreğime o anlar belki dedi ve gülümsedi şair,

İşte o anlar da seni sever, seninle düşler kurar

Belki de mutluluk adında birkaç çocukla bu defa.

 

                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İkiyüzlülere gelsin…

 

Benciller bencil oluşundan,

İkiyüzlüler de ikiyüzlü oluşundan

Habersiz olurlarmış bâzen,

Faydan, katkın

Ve bir desteğinin olmadığı

Ve asla olmamış başarıların gururunu duymak

Ve tüm bunlarla övünmek ancak

Kibir değil de ya nedir.

Yapmadığı işlerle, faydası katkısı olmadığı işlerle övünenler

Ne büyük bir şaşkınlık içindeler ki

O şaşkınlığın uykusundan

Bir türlü uyanmayı akıl bile edemiyorlar,

Onların tirajı komik durumda olduklarını

Erdemli insanlar biliyorlar aslında.

 

                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ben usanmam mücadeleden ya siz…

           

Gururlanmak ve övünmek adına

Bizim gemimiz zafer kazandı

Demek için bekliyor herkes,

Fakat üç beş garip insan hariç hiçbir kimsede

O geminin zafere

Ulaşabilmesi adına

Taşın altına elini koymuyor.

Sormalı kendisine insan asıl

O geminin ne çileler ile geldiğini sahile,

Mürettebatının ve kaptanının

Ne türlü zorluklarla boğuştuğunu

Sormuyor hiç kimseler,

Herkeslerin gözleri sâdece gelen erzakta öğle değil mi?

Yoksa oturmakla sıcak evlerimiz de kazanılmıyor ki zaferler.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hamle zamanıdır bırakın dedikoduyu…

            

Diyorlar ki kimi insanlar

Neden faydalı ve sanatsal işlerde

Zaferler kazanamıyoruz,

Ve ya da çok az sayıda zaferler kazanıyoruz da

Çok sayıda gâlibiyet alamıyoruz,

O erdemli bilge şair de dedi ki;

E destek oluyor musunuz ki

Diye sormak gerekli sizlere,

Dedikodusunu yapması

Yetmedi mi zaferlerin

E haydi, artık hamle yapmak vakti gelmedi mi?

Diye sormak gerekli sizlere,

Haksız mıyım?

Bırakın yakasını dedikodunun artık hamle yapmak zamanıdır.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Birlik de hamleler daha isabetli olacaktır…

 

Dostluk ilişkilerinin de

Ve aile ilişkilerinin de

İyiye gitmesinde

Hep karşı taraftan

Beklemek idare etmeyi,

Feragat göstermeyi

Hep daima karşı taraftan beklemek

Âdil olmayan,

Hiç de dürüst olmayan,

Yapıcı olmayan kötü bir düşüncedir,

Bu davranışınızı terk etmelisiniz bence,

Bir ilişkinin iyiye gitmesini isteyen her bir insan

Karşılıklı yan-yana tüm ömür sevgiyle, dostlukla

Ve birlik de mücadele verebilmeli değil de ya nedir. Sizce.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Allah’ın sopası olmaz olur mu?

 

Ha bu arada

Hatırlatmadan geçemeyeceğim

Hani derler ya;

‘’Allah’ın sopası yok ki vursun’’

Yok-yok

Hiç meraklanmayın

Allah’ın sopası da var

Ve vakti zamanı geldiğinde de

Kime ve kimlere vuracağını

O en iyi bilendir,

Fakat vururken de o sizler gibi ellere de ihtiyaç duymaz,

Sopaya vur der,

Sopa da vuru-verir be kardeş,

Acır mı acımaz mı göreceğiz bekleyelim hele o gün bir gelsin.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         Yalnızlık mı arar bencil insan acaba…

 

Herkes aranmayı bekler, yalnız da kalmayı hiç istemez,

Yalnızlığa inat da hiçbir kimse istemez hemen

Aramak için hamleler yapmayı kibarca,

Oysaki çekilir gibi

Bir meret değildir aslında

O ipe sapa hem de yola gelmez yalnızlık,

Oysaki değmez aslında kendisini insanın

Bir inat uğruna hapsetmeye yalnızlığın koynuna.

Karşısındakinden herkes arasın diye bekliyor,

Herkes karşısındakinden bekliyor hamle yapmasını

Mahkûm ederek ruhlarını o kas-karanlık yalnızlığın kollarına.

Değmez aslında, hem de hiç değmez

Bir inat uğruna, bir gurur uğruna kendisini insanın

Hapsetmeye o hiçbir fâni varlığın tercih etmeyeceği yalnızlığa.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          Yağmurun şarkısı…

 

Bu gece yağmur damlaları şehre misafir,

Yollar avaz-avaz

Yağmur şarkılarını söyler yine bu gece üzerimizde,

Evlerin pencereleri şakır-şakır

Yağmur şarkılarını söyler yine bu gece üzerimizde,

Gökte ki bulutlar okur şiirini şehre

Bu gece gürül-gürül

Sırılsıklam,

Çırıl-çıplak

Gökler delinmiş sanki

Bardaktan boşanırcasına şarkılar söyler üzerimize.

Bu gece ki yağmur

O geçen gece yağan iplik-iplik yağmura hiç benzemedi,

Kızgın ve öfkeliydi sanki

Bu gece yağmur bulutları

Okurken şiirini gür bir sesle

Zannedersin ki savaş şiirleri okuyor bir şair kumandan

Hep bir ağızdan zafere koşan askerlerin atlarıyla

Haykırarak şakır-şakır, avaz-avaz,

Gürül-gürül üzerimize-üzerimize.

 

 

 

 

 

 

 

 

Sicilimize iyilikler yazarak…

 

Ölmek ve ağlamak zamanı geldiğin de

Kim geri durabilir ki onlardan,

Hadi ağlamayı bir şekilde

Teselli edecek eller durdurabilir de,

Peki, ya ölmeye

Hangi elin okşayışı,

Hangi insanın tesellisi durdurabilir ki

Ve sonra herkes payına düşeni

Alıp da çekip gider bu dünyadan.

Ölüm yolculuğundan hiçbir kimsenin

Döndüğünü kimler görmüş ki

Gördüm diyenler yalancılar değiller de ya nedirler,

Öğleyse iyilikten başka hiçbir pay düşürmeyelim sicilimize.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Koruyup kolladıklarımızın sicilleri nedir…

 

Kendilerini cahil toplumların

İçerisinden söküp almasını

Beceremeyenlerin hallerine üzülürüm,

Hele de o bilgili ve erdemli bir insansa.

Bâzı şartlar onu orada kalmaya

Mecbur bırakır ki

O da bundan hoşnut değildir zâten,

Umalım ki kurtulsun ve huzura ersin

Çünkü bilge ve erdemli insanlar öğle kolay-kolay yetişmiyorlar,

Bilirsiniz herkes sevdiklerini korur kollar,

Ben ise bilge erdemli ve âdil insanları

Koruyup kollama taraftarıyım,

Dedim ya herkes sevdiklerini koruyup kollar,

Peki, ya sizler.

 

                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              İkiyüzlüler vardır mesela…

 

Öğle ikiyüzlü insanlar tanıdım ki

Kapılarına şeytanda gelse hep aynı muameleyi gösteriyorlar,

Kalpleriyle dilleri birbirine ihanet edenlerdir onlar,

Kapılarına melekler de gelse

Şeytana gösterdikleri muamelenin bir benzerini

Meleklere de göstermekten geri durmuyorlar,

Onlar için ha şeytan ha melek,

Ha deli ha akıllı

Hiç ama hiç fark etmiyor,

En usta tiyatro oyuncusu bile emin olun

Onların bu ikiyüzlülüğünü canlandıramaz,

İnsanları en çok da

En sevgili yanlarından vururlar,

Mesela merhamet ve iyilik maskesinin ardından!

 

                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nasip; hikmetli bir çalışmanın dostudur…

 

El etek öpmeye gerek yok

Nasipse gelir şamdan yemenden

Nasip değilse ne gelir elden

Diye güzel bir laf söylemiş söyleyenler.

Erdemli olmak

Kârıdır ancak insanın,

El etek öpenler de öldüler çoktan

Erdemli yaşayanlarda öldüler,

İşte görün her bir varlık

Hesabını vermeye gidiyor nihayetinde.

Dedim ya el etek öpmeye gerek

Nasipse gelir güneyden kuzeyden, doğudan batıdan,

Nasip değil de kardeş ne gelsin artık elden.

Ha ayrıca şunu da hatırlatayım biz pes edenlerden değiliz kardeş.

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yılmak yok, ayağı kalk ve doğrul…

 

Sâdece şu yaşadığımız hayata

Ve şu tüm insanlığa karşı

Yıkılmamak için gardımızı

Sıkıca alıp devrilmek istemiyoruz,

Çünkü görüyoruz ki milyonlarca insan gardını

Almasına rağmen

Ya ailesi tarafından

Ya işverenleri,

Ya ortakları,

Veya dostları tarafından

Ve ya da diğer birçok faktörler sebebiyle

Devrilip harap oluyorlar.

Unutmayınız ki en güzel başarı hikâyeleri

Birileri devirince seni yeniden kalkarak ayağı koşmaktır geleceğe.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   Seni düşündüğümde…

 

Ne zaman seni düşünsem

Yıldızlar dolanır parmaklarımda,

Küçülür evren gözlerim de,

Huzur adında hikâyeler yazar okurum her gece,

Ne zaman seninle açılsam denizlere

Bereket dolu günler gelir gemiye,

Sanki içerim de binlerce çocuk

Neşeyle oyunlar oynar birbirleriyle.

Ne zaman seni düşünsem

Dokunurum kanatlarına meleklerin

Belki erer diye başım göğe

Ben hep seni düşünürüm.

Ne zaman seni düşünsem

Yağmur yağar şehirlere aşk adında ülkeler yeşerir her bir köşede.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Doğum günümdü…

 

Bugün aylardan ekim,

Ne önemi var diyeceksiniz, doğum günümdü,

Sessizce geçeli günler olmuş

Farkına bugün vardım,

Düşünüyorum da

Tüm sevgim onda kalmış olsa gerek

Sevgimin birazını bâri

Ondan koparıp da

Geriye alabilmeyi başarmış olabilseydim eğer

Yeniden belki  sevebilirdim başka birilerini,

Şimdi hep ona sevgili, hep ona mahkûm

Hep ona tutuklu, bu bence iyiye işaret değil

Yeniden sevmeyi öğretmeliyim başka bir yüreği kendime,

Evet, evet, bence böyle yapmalıyım, en doğrusu da bu zaten.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tanrılıklarını ilan edenlere de sıra gelecek…

 

Rab olmayanları tanrılar edindiler,

Daha sonrasında da o tanrı edindiklerinin bâzılarını

Kendi elleriyle öldürdüler,

Hele de o tanrı edindiklerinin içinde

Öğle değerli bir insan vardı ki

Ben tanrı değilim demesine rağmen

Onu da tanrı edinmekten

Ve sonrada öldürmeye teşebbüs etmekten geri durmadılar,

O birçok tanrı edindiklerinin

Ölümlerine sebep olduktan sonra da

Kendilerinin tanrılıklarını ilan ederek

Tüm insanlığa ve yaratıcı Rab Allah’a meydan okudular.

Tanrılıklarını ilan edenlerin Rab’bı olan Allah

Onları öldürüp kendi huzuruna alarak

Onları kendi mahkemesinde yargıladığında

Neler olacağını ben biraz olsun tahmin ediyorum.

Her bir şeyi duyan bilen gören Rab,

Kara bir gecede, kas-kara küçük bir karıncanın,

Kara bir taşın üzerinde çıkardığı sesi duyan Rab

Neler yapar ben tahmin ediyorum.

Cehennem ateşini boşuna yaratmadı ya.

Vesselam.

 

 

 

 

 

 

Terapiyi kimle yapanlardansınız…

 

Sorunlarınızı psikoloğa

Ve ya terapiste giderek çözenlerden misiniz?

Yoksa berberiniz de

Saçlarınızı yaptırırken mi çözmeye çalışanlardansınız.

Ya da birkaç şişe alkolle

Bir tarlanın orta yerin de

Üç beş serseri arkadaşınızla beraber,

Belki de bir barmenin karşısında mı?

Yoksa en yakın dostunuzla mı çözmeye çalışanlardansınız,

Ya da içinize atıp

Yalnızlığınızın sükûnetinde teselli olanlardan mısınız?

Peki, gerçek bir sorun nerede, nasıl ve kiminle çözülebilir,

Elbette profesyonel bir sorun çözücüyle,

İşte önemli olan o kim öğle değil mi?

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uyanmalı cehalet, gaflet uykusundan insan…

 

Sorunlarını unutsunlar diye akıllarını, zihinlerini

Başka yerlere yönlendirerek köleleştiriyorlar,

Saçma sapan işlere yönlendirip onları gaflet uykularına

Yatırıyorlar ve hikmetli şairler de onları o gaflet uykularından

Uyandırmaya uğraşıyorlar.

Oysaki insanlar açlıktan ölürlerken birçok zenginde

Daha fazla yemek yiyebilmek için

O yediklerini kustuklarını biliyorsunuz öğle değil mi?

Çok büyük sorunlar geliyor, daha bunlar ne ki

O gelecek olan sorunların karşısında tüm bu sorunlar ne ki

Sistemi kimler hazırladı, insanlar hazırladı elbet, yani hem sistem değişebilir, hem de insanlar değişebilir, değişeme ihtiyaç var.

Dünya da ki insanları birbirlerine düşürerek oyunları düzenleyenlere de elbette oyun oynayacak birileri her daim olacaktır, ben buna inanıyorum. Dünya da hâlen vicdan sahibi her bir insanı isyana teşvik etmek gerekiyor,

Bu öğle bir isyan ve anarşi ki sokağa dökülmek yok, binaları yakıp yıkmak yok, bağırıp sövmek yok, fısıltıyla başlayacak, Fısıltıyla devam edecek, ayaklanın, fısıldayın, dünyamızı

Ve şu insanlığı birbiriyle savaştırıp bizleri hayvan sürüleri hâline getirmeye çalışıyorlar, tüm dünya insanlığı artık kendi o adaletsiz sistemlerine karşı isyan başlatmak zorundadır, her bir sistemin bir zaafı mutlaka vardır, orayı bulup girmek ve paramparça etmek gerekli, sabır ve zaman, bilgelik ve erdem gerekiyor,

Yoksa tüm dünya insanlığını ne yapıp edecek

Ve yine birbiriyle savaştıracaklar, uyandırmak gerekli insanı.

Uyandırmak gerekli gaflet ve cehalet uykusundan artık!

 

         Geceye düşülen notlar…

 

Yürümekle tükenir mi ki

Dedi genç bir şair

Bu hayatın yolu

Peki, ya koşmakla diye devam etti sözlerine,

Sustu sonra

Bakıp yüzüne o usta şairin,

Sonu yok gibi,

Dibi yok gibi,

Dedi ve ilerledi

Parmağını kaldırıp

Dokunurcasına İstanbul’un üzerine,

Sözlerine şöyle devam etti;
bak görüyor musun koca bir metropol şehir bile

Tek başına insandan büyük olamıyor hiçbir zaman.

 

                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kim olduğunu ve neyi kaybettiğini hatırla…

 

Hatırlamaktan bile kaçtıkları o kaybettiklerinin üzerlerine

Cehalet, idraksizlik, kibir putlarını inşa eden milletler, kavimler

Ve inşa eden halk doğmamak üzere

Uzay boşluğuna batacak olan silinmiş bir lekedir.

Neyi ve neleri kaybettiğini hatırlayan

Ve samimiyetle hatırlamaya çabalayan milletler,

Kavimler ve halk, yeniden dirilip doğmaya aday olacaktır

Ne mutlu onların başına!

Güneşi, yıldızları, kâinatı okuyamayıp

Anladıklarını küstahça zanneden yalancıların mumları

Söndüğün de ise hiçbir kimse onlardan asla bahsetmeyeceklerdir,

Onlarda o kaybettiklerini hatırlamayanlarla birlik de

Elbette gömülmeye devam edeceklerdir karanlıklarına

Ve ben ise daima aydınlanacağım.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aşkın yoktur ki küçük bir sözü edeyim…

 

Huzura ermiş olacaksın beni,

Şiirlerimi, yazılarımı

Ve eserlerimi anladığında!

Bu senin başını biraz daha göğe yükseltecek

Çünkü bir bilgeyi

Huzura erdirecek olan yol

Ancak saadet dolu hakikatin açığa çıkmasıdır.

Benim şiirlerim de ve eserlerimde de ancak işte bu mevcuttur.

Bizler küçük lokmalar yer

Ve büyük laflar

Büyük sözler söyleyenleriz

Çünkü yoktur o eşsiz

Sanatkârımız olan Allah’ın küçük bir sözü

Ve sözlerinin gerçek tefsiri biliriz ki ondadır.

 

                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mücadele vermek zorundayız…

 

Öğle insanlar tanıdım ki

Seslerinden şiir akardı,

Bakışlarında dolu-dolu yıldızlar,

Yanı başına yaklaştığımda ise

Huzur açardı

Açar gibi dalların da incir ağaçlarının eczaları.

Öğle insanlar tanıdım ki

O güzel atlara binip gitmişlerdi çoktan

Arkaların da bırakarak bizleri

Binlerce yıl mesafeden.

Şimdi onlarsız kederlerimizle baş-başayız.

Ve öğle insanlar tanıdım ki

Şu kibirli dünya insanlığının

O baskıcı ve cinayet üzerine kurulmuş

Adaletsiz düzeni içinde

Cinnet geçiren insanlar görmekteyim her gün ve her an,

Davran, dövüş, boğuş,

Sonu yok gibi,

Dibi yok gibi,

Dursan yaralanır kaybedersin,

Dedim ya davran, dövüş, boğuş

Sonu yok gibi,

Dibi yok gibi,

Bu yazdığım sizleri karamsarlığa sokmasın,

Mücadele etmek gerekli,

Dünya hayatı bunu gerektiriyor,

Ben mücadeleyi asla bırakmıyorum.

 

Yazar şair nafiz coşkunun yayınlanan, hazırlanmakta olan diğer kitapları

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ile aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…        66: Aşk töreni…