KİTAP ADI KELEBEKLER ŞEHRİ VE FELSEFİK NOTLAR. (kitap 37) author poet nafiz coşkun

 

Felsefik yazılar, jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,

Aforizmalar, hikmet, sanat ve sonnet…

 https://drive.google.com/file/d/1HBLXQ0dRG-APWh_PKDXpFS6XG2uy1w46/view?usp=drive_link

 KİTABI PDF OKUMAK İÇİN YUKARIDAKİ LİNKİ TIKLAYIN

 

                                 ♛ ♣ ♡

 

 

          Kelebekler şehri ve Felsefik notlar… Kitap: 37.

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

 

 

                            

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.

 

                                                          Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

Twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

 

 

 

Bu ve tüm kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü yapılamaz.

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

                                  ☆☆☆

 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

Sayfa: 9: Cümleler ve huzur…(sonnet)

Sayfa: 10: Halkın kalite ayarı…

Sayfa: 11: Yaşamak sevinci nere kaldı…

Sayfa: 12: Şairler ve define…(sonnet)

Sayfa: 13: şair dedi ki…

Sayfa: 14: Kalemşörler ve Metropoller de insan…

Sayfa: 15: Kimin tarafındasın… (sonnet)

Sayfa: 16: Düşmanlar ve insanlar…(sonnet)

Sayfa: 17: İstanbul’a…

Sayfa: 18: Düşmanlar zindanda…(sonnet)

Sayfa: 19: Ölüm dosttur…

Sayfa: 20: Kazanmak mı derdin, neyi peki…(sonnet)

Sayfa: 21: Doğru soru ve cevabı…(sonnet)

Sayfa: 22: Sıra sana da gelecek…(sonnet)

Sayfa: 23: Kazanmak mı derdin, neyi peki…(sonnet)

Sayfa: 24: Efkârlı şarkılar yine bize kaldı…

Sayfa: 25: Küstahlar…

Sayfa: 26: İrade bir kimliktir…(sonnet)

Sayfa: 27: Sanat insanlarının çilesi…

Sayfa: 30: Kırdığın kalbimin içerisindeydin…(sonnet)

Sayfa: 31: Meyve veren ağaç taşlandı…(sonnet)

Sayfa: 32: Yazıyoooor, yazıyor…(sonnet)

Sayfa: 33: En gerçekçi şiir…(sonnet)

Sayfa: 34: Sözüm meclisten dışarı mı?

Sayfa: 35: Düştüğümüz yerden kalkarız belki de…

Sayfa: 36: Nazım Hikmet’in bir hatırasından…

Sayfa: 37: Cahilin hamlesi mide bulandırır…(sonnet)

Sayfa: 38: Dürüstçe herkes vazifesini düşeni yapsın…(sonnet)

Sayfa: 39: Düştün mü? Kalkabilirsin! (sonnet)

Sayfa: 40: Tükeniyoruz…

Sayfa: 41: Konuşmak mı? Susmak mı?

Sayfa: 42: Seni beklerken…

Sayfa: 44: Saçma sapan insanların savaşları…

Sayfa: 45: Sen ve şehirler…(sonnet)

Sayfa: 46: Soytarılar ve güldürü ile tiyatro ustaları…

Sayfa: 47: Bir cümle ancak bu kadar güzel olabilir…(sonnet)

Sayfa: 48: Hayat hikâyemiz mi? (sonnet)

Sayfa: 49: Benimle birkaç dakika düşünmeye var mısın? (sonnet)

Sayfa: 50: Modern ve klasikleri okumak zevklidir…(sonnet)

Sayfa: 51: Utanacak bir iş yaptık…(sonnet)

Sayfa: 52: Aşk üzerine genç şair konuştu…

Sayfa: 55: Savaş bir hiledir…(sonnet)

Sayfa: 56: Emanetler sahiplerinindir…(sonnet)

Sayfa: 57: Aşkın tefsirini kim yapsın…(sonnet)

Sayfa: 58: Şehirler, sanat ve şairler…(sonnet)

Sayfa: 59: Allah ve Aşk ahlakı…(sonnet)

Sayfa: 60: Ezan sesi ile sözleri hakkında bir hakikat…(sonnet)

Sayfa: 61: Moral gerekli… (sonneto)

Sayfa: 62: Aşk ve hüner gerekli…(sonneto)

Sayfa: 63: Şişede durduğu gibi durmuyor…(sonneto)

Sayfa: 64: Aşk ayarında konuşmak mı?

Sayfa: 65: Cendereler ve aşk…(sonneto)

Sayfa: 66: Kederlerle boğuşurken metin ol…(sonnet)

Sayfa: 67: Dedikoducularıma…(sonnet)

Sayfa: 68: Düşmek mi dersin sükût…(sonnet)

Sayfa: 69: Kendini bilmek mi? (sonnet)

Sayfa: 70: Karşılık…(sonnet)

Sayfa: 71: Katı kalpli olmamak…(sonnet)

Sayfa: 72: Gün gelir devran döner…(sonnet)

Sayfa: 73: Dedikoducu iftiracı düşmanlar…

Sayfa: 74: Tüm düşmanlara gelsin…(sonnet)

Sayfa: 75: Hürriyet adaletle başlar…

Sayfa: 78: Hayat, İfrat, tefrit, ben ve sevgi…

Sayfa: 83: İntikam mı? (sonnet)

Sayfa: 84: Kendini bil ve Kendin gibi ol…(sonnet)

Sayfa: 85: Aydınlığım Huzurumsun…(sonnet)

Sayfa: 86: Allah’ı aradığını iddia edenlere…(sonnet)

Sayfa: 87: Tarikatlar cemaatler partiler hizipler…

Sayfa: 89: Kendime saygımdan dolayı kibarım…(sonnet)

Sayfa: 90: Keyifsizim bugünlerde…(sonnet)

Sayfa: 91: yazarın bugüne kadar yayınlanmış eserleri…

Sayfa: 93: Sözlük…

 

                                 ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                      

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

            

                 ☆☆☆

          ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

                          Cümleler ve huzur…

 

Şiirde sâdece duygular yetmez

Yaşamak ve bilgelik gereklidir,

Cümlelere hayat vermek gerekli

Cümleler ise hayata ancak kelimelerin o mükemmel,

Ölçülü, hikmetlice dizilişleriyle kavuşabilirler hayata.

Ayrıca bunun içinde

Hem sorulan soru anlaşılır cümlelerle sorulabilmeli

Hem de soruların cevabı anlaşılır

Sanatsal ifadelerle olabilmelidir.

İşte ancak cümleler böyle hayat bulabilirler.

Hayata kavuşan her bir cümle

Okuyucusuna huzur, Esenlik, bilgelik verecektir.

Her bir bilge insan ise

Yolunu şaşırmadan hikmetlice sürdürebilecektir.

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

 

                            Halkın kalite ayarı…

 

Ben bir halkın kalitesini ancak sanat insanlarına verilen, özelliklede hikmetli sanat ustalarına verilen değere bakarak değerlendiririm. Ben bir şehrin, ben bir ülkenin insanlarının değerlerini, eğitim, kültür ve insan ilişkileri yaşam konusunda ki niteliklerinin niceliklerinin yüksek veya alçak olup olmayışlarını o şehrin o ülkenin mimarisinde ki inceliğine, mânasına, kalitesine bakarak anlayabilir, böyle değerlendiririm.  Ve bir de çocukların eğitimi sağlığı yaşam kaliteleri standartları nasılsa, işte ilk önce bunlardan yola çıkarak değerlendiririm. Halkın sanat anlayışında ki kalitesiyle, halkın çocuklara sunduğu yaşam kalitesiyle, ekonomik paylaşımına, birbirlerine yardımcı olup olmayışlarına, insan komşuluk ilişkilerinde ki erdemli yaklaşımların olup olmayışına bakarak değerlendiririm. İşte ben bir şehri, ben bir ülkeyi değerlendireceksem ilk önce bu sıraladıklarımdan başlarım, bakar ve görürüm ki o halkın kalite değeri nedir. Kalpleri akılları zengin milletler daima hikmetli fikir ustalarına hürmette kusur etmeyenlerdir ve kalpleri akılları zengin hikmetli fikir ustaları da halkına hürmette saygıda bilgelikte kusur etmeyerek, daima insanlığın faydasına çalışanlardır. İşte bir halkın, bir milletin kalitesinin yüksek olup olmayışı buralara bakarak daha açık anlaşılacaktır.

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                      Yaşamak sevinci nere kaldı…

 

Ülkemiz neden yaşamak neşesinden uzak,

İnsanlarımız neden haset duyuyor başkalarının malına mülküne ailesine yaşam kalitesine, neşelenmesine, mutlu olmasına

Ki kendisi neşelenmeyi bile beceremezken. Bu ne aşağılık bir çekememezlik. Bu ne çıkmaz bir bulmaca.

Dünyada savaştan çıkmamış neredeyse hiçbir ülke kalmamış

Ki hatta çok daha beter savaşlar felaketler geçirmiş ülke insanları var ki bizim ülkemizden çok daha önce toparlanarak medeniyetleşmiş ve daha neşeli, daha çok yaşamak sevinciyle dolmaya başlamış ülke insanları var. Oysaki gülmeye, neşelenmeye, sohbet ederek bir şeyler paylaşmaya ne kadarda çok ihtiyacımız var öğle değil mi? Peki neden birbirimize nefret eder gibi bakışlarla bakarız. Neden birbirimizin kuyusunu kazar gibi, pardon yanlış oldu, neden birbirimizin kuyusunu kazarız ki hiç de utanmadan. Utanmak kelimesinin anlamını bir şair gözlüğüyle şöylede açıklayabiliriz; bir hata karşısında vicdanın keder duygusuyla dolması desek doğru olabilir. Bir hata işlemeden o vicdanın seni geri çevirebilecek bir kıvamda olmalı ki artık bu güzel ülkemizde yaşamak sevinciyle dolu insanlarına kavuşarak bir hasret gidersin ne dersiniz.

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                             Şairler ve define…

 

Şairler daima bir değerli definenin peşinde olabilmeliler.

Diyeceksiniz ki asıl define peşine, gazeteciler, araştırmacı yazarlar, en derin fikir üreticileri, ekonomi profesörleri, petrol araştırmacıları, atom mühendisleri, tefekkür insanları çıkmalı değiller mi? Evet, değerli bir define peşine bunlar da çıkmalı. Evet, haklısınız fakat her bir gazeteci ve araştırmacı yazarda kendi mesleklerinin şairleri değiller midir? Çünkü şairlik, edebiyatın soyut ve somut birer kafa kâğıtlarıdırlar. Sürekli bir kazı hâlindedirler. Bu kazılarda kazma kürek yerine, akıl kalem istişare, felsefe hikmet ilim, kitaplar, haritalar, cümleler var. Sürekli bir define kazısı, yer ve göğün yüzü delik deşik, evet, yanlış duymadınız, yer ve göğün yüzü bir mecaz ifadeyle delik deşik, neden mi? Çünkü her bir meslekten, her bir şair yeri göğü bir çilingirci ustalığıyla kurcalıyorlar da ondan böyle delik deşik!

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              ☆☆☆

 

 

                            Şair dedi ki…

 

Gördüm, dokundum,

Seviştim, gülümsedim,

Ağladım, gerçeği tanıdım,

Paylaştım, incindim,

Hürriyetime kavuştum,

Köleleştirilmek istendim,

Karşı durdum, vuruldum, sövüldüm, sövdüm,

Her bir kötü karaktere laubali küstah oldum ben.

Küfrettim yalana…

Hem kötü hem de iyi gerçekler vardır,

Ben ise iyi olan gerçeğe verdim ruhumu!

Ruhlar azap görürler,

Kötü gerçeğe ruhunu satanlar azap görürüler.

Şair dedi ki sevgilisine;

Kederlerin yerlerine

Sen yatırsaydın başucuna beni bari,

Sen tutsaydın beni ellerimden,

Bırakmasaydın ellerine gamların

Seninle sevişmek varken

Aptal mıyım ki

Neden dertlerle sevişeyim.

Gün, aydınlansın diye bekledim hep ben,

Gel de artık aydınlansın hayatım.

Yetmez mi?

Bıraktığın ellerimi ellerine kederlerin…

Yetmez mi?

Terk ettiğin gözlerine gözlerimi dertlerin…

                 ☆☆☆

               Kalemşörler ve Metropoller de insan…

 

Kalemşörler, kalemleriyle vuruyorlar birilerini, daha kim bilir kimlerin idam kalemlerini kıracak cümleler. Kimler tutuyor bu halkın nabzını. Şairler mi? Pezevenkler mi? Politikacılar mı? Modern Hırsızlar mı? Peki, şu Metropollerde insanlar nasıllar mı? Hiç düşündünüz mü? Ucuz ve korkak oyunlar oynuyorlar. Sarsılıyorum. Adlarını sanlarını bilmediğim Pezevenklerin tezgâhlarında satılıyorum. Dilleriyle idam fermanlarımızı çiziyorlar birbirlerine, dedikoducu pezevenklerin yuvası haline getirilen sokaklar, evler, bahçeler. Sarsılıyorum. Para mal mülk hırsı uğruna her gün paramparça hayatlar, paramparça çocuklar, evet, yanlış duymadınız çocukları öldürüyorlar en nâmuslu zannettiğiniz ülkelerin hükümetleri… Kıyamete bir buçuk adım kaldı veya da kıyamete çeyrek kala… Kekeledi ruhum onca kederlerin huzurunda, içerimde ki fırtınaları, dağınık yapraklarını güz mevsimlerinin, ben işte bunları toparlamakta, bunların arsında toparlanmak da ve bir de kapımın eşiğinden, odalarımdan kederleri süpürmekte zorlanıyorum, tam da sana ihtiyacım varken… Laboratuvar kederlerim, laboratuvar şehirler, oysaki ben sâdece bir şairim, yapayalnız, vatanından uzak, yanlış anlamayın cennet vatandan bahsediyorum. Ah şu şairler, öncüleridir onlar şiir harekâtının ve halkının tercümanlarıdır şairler, ah şu şairler yok mu? Metropollerde evcilik oynanmaz, merhamet bilmez zavallılar duysunlar sesimi, zavallı sizlersiniz asıl, ben şu cinayet medeniyetinizden istifa etmiş yapayalnız bir şairim. Merhamet bilmez zavallılar duysunlar sesimi, kıyamete bir buçuk adım kaldı, farkında mısınız?

                  ☆☆☆

 

                            Kimin tarafındasın…

 

Kazanan tarafın mı? Yoksa kaybedenlerin tarafında mı Olmak gerekir! Hayır, işin aslı böyle değil. Eğer Âdil ve cesur bir mücadele insanıysan, iyinin, âdil olanın tarafında olmalısın. Çünkü kazanan mı? Yoksa kaybeden mi? Hangisi daha iyi ise Hangisi daha âdil ise sen o taraf da durmalısın. İlla da kaybeden ya da kazanan taraf da olmayı tercih ederim dersen eğer, peki o halde ya o tercih ettiğin kaybeden ya da kazanan taraf kötüyse ne yapacaksın, sende onlar gibi olmuş olacaksın. Sen hep kaybedenleri iyi mi zannediyorsun ki durduğun yer kaybedenlerin safı! Unutma ki iyilerde kazanır arada sırada. Bana sorarsan eğer senin tercih etmen geren yer iyilerin âdil olanların saflarıdır fakat sen iyi ne demek, adalet ne demek bunları bilmez isen, ayırt edemez isen tuttuğun tarafı da şaşırırsın, yolunu da kaybedersin. Haksız mıyım? Anlatabiliyor muyum?

 

                                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

                          Düşmanlar ve insanlar…

 

Kendi o katı fikirlerine hayran insanlardan mütevazılık beklemek mi? Komik olurdu her halde! Çünkü her insan kendi mizacının gerekliliğini yansıtır eninde sonunda. Mobbing terörü ile insan yalnızlığa itilir. Peki ya o yalnızlığın içerisinden büyük hem de çok büyük bir kudretle geriye dönersem hâliniz nice olur ey düşmanlarım. Herkesler akıl tutulmasında, birkaç militarist bilge şairden başka Her bir insan cadının kazanında şimdilik tutsaklar. Cadıya itaat ediyorlar. Cadıya ulaşmadan o aklı tutulmasının ilacını bulmaya imkân yok gibi gözüküyor. Her şey değişti değişimden başka. Değişim değişmiyor bir türlü. Ben de değişiyorum mesela, sevgilim değişiyor, hayvanlar değişiyorlar, bitkiler değişiyorlar, iblisin hiç değişmeyecek bir tarafı var mesela, kötülük yaptırmak arzusu. Peki ya sen değişmek istemez miydin, kötü huylarını iyi huylarla değiştirmek istemez miydin?

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

 

                                İstanbul’a…

 

Kapıları açıldı

Kapıları kapandı

Olayların

Ve dünyanın seyrini değiştirebilen İstanbul,

Nefret ediyorum bâzen senden

Neden bu kadar çok güzelsin ki

Diyorum ki kendi kendime

Neden her bir insan İstanbul’u konuşuyor.

Neden hep senin adın anılıyor.

Her bir ülkenin

Aklı başında insanları tarafından

Tutkulu gözlerle seyredilen

Hakkında çok konuşulan

Kapısının eşiğinde

Binlerce askerin hayranlık ve nefretle savaştığı,

Can verdiği güzel, aziz şehir…

Ah aziz İstanbul

Şu an uykularında demleniyorlarken İnsanlar,

Senin omuzlarının üzerinde uykularında demleniyorlarken,

İnsanlarına karşı sen neler düşünüyorsun,

Yoksa sen mi savaştırdın onca milleti birbirine,

Yok-yok şaka yapıyordum,

Sen merhametlisindir,

Asıl merhametsiz olanlar

İşte dünyanın ve senin omuzlarında ki şu insanlardır.

Kapıları açıldı, kapıları kapandı bir dünya devrimi seninle.

 

                   ☆☆☆

                       Düşmanlar zindanda…

 

Düşmanlarım mı?

Düşmanlarımın

Hesabını

Mahşere

Bıraktım.

Zâten

Bu hayatı da

Zindan

Yaptım

Onlara.

Bu hayatın

Kölesi olmayı istemeleri

Yeterince

Zindandır artık onlara…

 

                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

 

                          Ölüm dosttur…

 

Bu hayatta yaşamayı

İstemeyecek kadar çok

Gördüm göreceğimi.

Ne bir aziz sevda

Nede bir aziz ideal

Beni tutmak istese bile burada

Tercihim gitmektir bu hayattan benim.

Ölmek mi dersin yaşamak!

Yok, hayır-hayır,

Ölmek daha hayrlı iyidir bu hayattan

İşte bende öğrendim bunu asıl.

Şu dünya hayatına önem verip de

Binlerce yıl yaşamayı isteyenlere şaşıyorum.

Ebedi bir cennet varken

Ben neden bu hayatta kalmayı arzulayayım ki

Tabi ki iyilik için çalışmalı bu dünyada da fakat

Sevdiklerim bu hayatta değillerken

Onlarla olmak varken

Neden onlarsız bir hayatı yaşayayım ki

Ah kelimeler, Ah sevgilim ah

Senin kelimelerini

Senden dinlemeye geliyorum.

Aramızda binlerce asır var biliyorum

Fakat

O binlerce yılı

Ölüm denen o güzel dost ile aşıp da geçebilirim.

Ah kelimeler, ah sevgim ah, senden dinlemeye geliyorum.

                ☆☆☆

                  Kazanmak mı derdin, neyi peki…

 

İnsan ilk önce kendisine ihanet eder, ilk önce kendisini ikna eder.

Kendi vicdanını boğazlar ki insan

Tamda o kötülüğü yaparken vicdanı onu uyaramasın diye!

İradelerini başka akılların köleleri yaptıran aptallar,

Ne gün uyanacaksınız gaflet uykularınızdan,

İşte bu soruyu her bir asır merak etti bilge insanlar…

Hayatın boyunca yapacağın en önemli hamlelerden biriside kazanamayacağın savaşa asla girmeyeceksin, taktik strateji icabı olanlar başka. Şartları oluşmadan en büyük gizemli hamleni asla gerçekleştirmeyeceksin. Çünkü tarih kaybedenler mezarlığından farksızdır. Senin bir farkın olmalı, kazanmak! Fakat neyi kazanacaksın, ne yapmak istiyorsun ki ne kazanasın, iyilik isteyenleredir bu söylediklerim ancak. Çünkü ben iyiliğin tarafında olanların kazanmasını arzularım daima.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                          Doğru soru ve cevabı…

 

Doğru soru sormayı unutursan eğer hiçbir sonuca varamazsın.

Çünkü doğru soru sorabilmek yeteneği ilmin yarısıdır.

Evet- evet, işte tamda böyledir, doğru soru bilginin yarısıdır, desem hata yapmış olmam.

Doğru soruya, doğru cevabı verebilecek birine sormalısın, gerçeğin peşindeysen eğer.

Ve bir de en zor anlarda bile kendine olan saygına leke sürecek bir iş işlemekten geri dur lütfen.

Erdemlilik bunu gerektirir. Metin ol her bir olay karşısında, çünkü bu hayat ciddiye alınacak kadar önemli değil.

Fakat bu hayat hiç önemsiz değil de demedim.

Yeteri kadar önem vermek ya da vermemek işte bunlar bizim elimize verilen tercihler, doğru bir tercih hayat kurtarır, zâten sen de biliyorsun bunu.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

                      Sıra sana da gelecek…

 

Susma, sustukça sıra sana gelecek.

İyi yürekli mâsum saf insanlardan günahkâr canavarlar üreten sistemler bilmiyorlar mı ki tarih onlara da en sert şamarlarından birisini vuracaktır. Tekrar edecektir bilmiyor olurlar mı sâdece zafer kazandıklarının zannı onları şaşkın yapmış, zafer zannı sarhoşluğu içerisindeler.

Susma, sustukça sıra sana gelecek.

Erdemlilik ruhu taşıyan her insan iradesi çelikleşir, metinleşir, ne zaman biliyor musunuz?  Çaresiz yalnız bir zamanda!

Haksızlığa uğrayarak bir gün etrafındakiler acımasızca götürülürlerken, eğer temiz bir davanın adamıysan ya ebediyen sükût et sus ve düş hiç konuşma, ya da savun bir şeyler yap. İyi bir şeyler olsun, faydalı işe yarar bir şeyler olsun ki vicdanın seni ileride kahredip ebedi cehenneme sokmasın sonra.

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

                         Kitaplar ve zaferler…

 

Kitap okumalısın, zor günlerinde senin dimdik ayakta kalmana yardımcı olacak kitaplar. Mücadele aksiyon insanlarının hayatları, fikir mücadeleleriyle dolu kitaplar okumalısın. Kitaplar tarihin seyrini bile değiştirebilirler. Tarihin seyrini, savaşların seyrini çok şeyler değiştirebilirler, mesela küçücük bir dalga deyip de geçme o küçük dalga bir sandalı rotasından çıkartabilir, sandaldaki bir kral olabilir, kral suya düşebilir ve hatta boğulup ölebilir, ülke felakete sürüklenebilir. Bak işte gördün mü bu iş kimin işine daha çok yaradı tabi ki kralın düşmanlarının işlerine yaradı. Bir küçük dalga yapamadıklarını yaptı insanın. Cengiz han der ki Atın nalındaki çivi nalı, nal atı, at kumandanı, ölü kumandan ülkesini batırabilir. Bakın atın nalındaki bir çivinin ettiği işlere, koca bir ülkeyi felakete sürükledi gördünüz mü? Kitap okumalısın zafer kazanmak için.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

 

                   Efkârlı şarkılar yine bize kaldı…

 

Hep bir yerlerden kovulan insanlar

Tecrit edilen insanlar var etraf da

Yahu dedim kendi kendime

Şu bizleri dillerine dolayanlar var ya

İşte onlarda kendi akıllarının içerisinden bizi bir kovabilseler,

Cümle âlem biz rahat edeceğiz.

Kendimi nerede saklamalıyım diye düşünürken

Yine kendi ceplerimden başka gidecek nerem var dedim

Kendi kalbime giremem çünkü

O kalbim çoktan güzel bir kadın tarafından sökülüp alındı,

E bu da demek oluyor ki

Yine yalnızlık şarkıları dinlemek düştü bana,

Bu gece mi? Hayır-hayır

Her gece bu yalnızlık şarkıları eşlik ediyor bana artık,

O halde bugün de çalsın yine sabaha kadar

Kim bilir belki gün doğar doğmaz

Kederlerimizi çalıp bizden alacak bir güzel çıkar karşımıza

Ve bizde o andan itibaren

Gömeriz gamları hortlamamak üzere toprağın dibine.

Senin anlayacağın

Bugünlerde kederlerimi itibarsızlaştırmaya çalışıyorum,

Diyorum ki bize de gün doğar

O sökülen kalbim geriye gönderilir,

Diyorum ki bize de gün doğar

Neşemiz çalar kapımızı

Ardına kadar açarız göndermemek üzere buyur ederiz içeriye.

 

                  ☆☆☆

                                Küstahlar…

 

Hey siz insanlar,

Her bir mesele

Siz insanların

Kendi zannettikleriniz

Kendi anladıklarınız gibi olmuş olsaydı eğer

E o halde

Neden bu savaşlar susmuyor

Neden çözüm üretemiyorsunuz, paylaşamıyoruz dünya hazinesini

Neden hâlen çocuklar acılar içerisinde ölüyorlar

Neden dünya yaşanılabilir bir yer olmaktan çıkmış artık.

Anlayın artık

Demek ki

Her şey sizin anladığınız gibi değil

Her şeyi anladığını

Her şeyi bildiğini zanneden sizler,

Anlayın artık

Siz hiçbir şey beceremediniz, peki neyi biliyorsunuz o halde!

Peki ya o her şeyi bildiğini zanneden

Binlerce kitapları okumakla

Dünyanın kurtarıcılığını üstlenen sizler,

Sizlerin de dediği gibi olmuyormuş anlamadınız mı hâlen,

Sizlerin dediği gibi olsaydı eğer

İlk önce sizler aranızda kendinizle birbirinizle

Barış huzur içerisinde yaşardınız

Fakat

Elinize bir kudret geçtiğinde

İlk önce birbirinizin kuyusunu kazıyorsunuz kan emici bilgeler!

                   ☆☆☆

                           İrade bir kimliktir…

 

İrade, insanın kafa kâğıdıdır,

İraden kimin elindeyse

İşte efendinde odur.

Sen o efendinin kölesi olmuşsundur artık.

Sana soruyorum şimdi

İraden sana mı ait

Yoksa bir başka akıllara ait fikirleri kiralayarak

Kendininmiş gibi gösterip iradenin de aslında o fikirlerin sahibine ait olabileceği veya iradenin sana ait olup olmadığını

Düşündün mü hiç! Düşünmelisin bunları.

Aslında sen kapana kısılmış olabilirsin, Çünkü

İradesini bir başka insanın aklına teslim eden

Kapana kısılmıştır artık.

İrade bir kimliktir, sen kimin kimliğini gezdiriyorsun kafanda!

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

      

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

 

 

                      Sanat insanlarının çilesi…

 

Unuttuğum ve terk ettiğim duygularımın olup olmadığına dönüp bir bakıyorum. Unuttuğum ve terk ettiğim duygular var mı?

Tabi ki de var, her insanın vardır hatırlayamadığı, terk ettiği duyguları. Dur bakayım bir tanesini hatırlıyorum galiba şöyle ki Ölü bilgeler geliyor aklıma, kızıyorum insanların bâzılarına, neden kızıyorum biliyor musunuz? Bâzı bilgelerin, sefalet, parasızlık içindeki o hallerini daha çok beğendikleri için o insanlara halka çok öfkeleniyorum. Evet, evet, yanlış duymadınız bu nasıl bir halktır ki bu nasıl bir kavimdir ki bu nasıl bir millettir ki kendi sanat insanının sefaletiyle onurlanıyor, gidip yardım edeceğine bu onurdur diyor. Daha beter bir hâle düşmesi neden onur olsun ki tut kaldırsana be insan, insansan tabi ki Çünkü bizim ülkemizin insanı ya ölü bilgeleri Ya hapse atılmış düşünce insanlarını, ya ölü sanatkârları veya da beş parasız sefalet içerisinde ki yazar şairlerin hallerini beğenirler. Krala yaşasın kralımız derler, kralın düşmanı bile iş başına gelse diğer kral öldükten hemen sonra halk yine bağırır, yaşasın yeni kralımız. Mesela derler ki devlet bir yarışma düzenledi de bilmem şu yazar şair sanat insanı o ödül parasını almadı devlete bağışladı. Yok, işte yardım kuruluşlarına bağışladı beş parasız olduğu halde yaptı bunu derler alkış tutarlar ne onurlu erdemli bir davranış derler o sanat insanının yaptığına. Ulan o mâdem onurlu erdemli bir davranışta bulunduysa sen de devlet halk olarak, millet olarak, kavim olarak erdemli onurlu olabil de o sanat insanına, yazarına, şairine, düşünce insanlarına maddi manevi destek olun da sizde onurlanın. Yani sürünsün mü istiyorsunuz, beş parasız sefalet içerisinde ölsün mü istiyorsunuz sanat insanlarınızın. Bu nasıl cehalet fikri taşıyan bir kavimdir ya Rabbi! İşte neden bu topraklarda üstün sanat insanları artık pek sesleri çıkmıyor veya çıksa da başka ülkelere kaçıp gidiyorlar, nedeni şimdi anlaşıldı. Sanat insanına sahip çıkmayan halktan kaçacaksın, ardına bile bakmadan uzaklaşacaksın, başka ne yapabilirsin. Size ibret verici bir şey anlatayım şöyle ki miladi altı yüzlü yıllarda Üç beş iyi yürekli insan usta bir şaire çok önemli bir konu hakkında danışmaya giderler, derler ki bizi davet ettiler sultanlığı padişahlığı bize teslim edeceklermiş, o usta şair ne der biliyor musunuz? Şöyle der; halkın sevgi dili sizinle fakat yine aynı o halkın kılıçları sizin boynunuza çevrili! İşte halk bu, davet edenlerde belli, dikkat edeceksin! Bu ibretlik olayı hatırlayanlarınız olacaktır aranızda, her neyse devam edeyim kaldığımız yerden. Ulan nasıl bir aptalca sevgidir bu, bu nasıl bir çelişki hem sanat insanı isteyeceksin, hem de o sanat insanlarının hapse sefalete düşmesine, acılar içinde ölmesine göz yumacaksın, bir de onun o beş parasız durumundan onur duyacaksın, bu nasıl aptalca bir sevgidir. Ki hiçbir halk o kendi, yazarının, şairinin, sanat insanlarının, bilge insanlarının, düşünce insanlarının beş parasız, sefalet içerisine düşmesine göz yumarak bir de bu hallerine onur işte budur diyecekler olacak iş mi? Olacak iş değil. Böyle aptal bir halk kitlesi olabilir mi? Ve birde buna onur şeref diyen o halk kitleleri var ya, işte o halk kitlesi üstüne üstlük zenginlerinde önünde ceket ilikler, alkış tutarlar, neden biliyor musunuz?  Kendilerini beğendirirler de belki para ve iş alabilirler diye yaparlar tüm bu aptalca maskaralıkları biliyor musunuz?  Yahu bu halk nerede duruyor, kimin tarafında, ne için yaşıyor, yaşamak sebebi nedir, ne amaç uğruna yaşamını sürdürüyor, anlayamadım ben, sen anlayabildin mi ki bilemiyorum. Bu nasıl oryantal bir danstır. Ne acayip bir döngüdür Allah’ım bu, şaşırıyorum.

Neden ressam ölünce, yazar şair beş parasız kalınca alkışlanır! Evet, işte dünya insanlarının kötü gidişatlarını iyi yörüngeye oturtturan sanat insanlarının çilesi tükenmek bilmiyor

Öğle değil mi? Haksız mıyım?

Ah vefa,

Sen

İstanbul da

Bir

Semt

Adı

Olarak mı kaldın,

Ah vefa

Ah vefa!

Sizlerde biliyorsunuz ki hikmetli sanat üretemeyen milletler kavimler fakirleşir cahilleşir ve diğer başka milletlerin kavimlerin hizmetkârları durumuna düşerler.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

               Kırdığın kalbimin içerisindeydin…

 

Kırdığın kalbimin içerisinde kendinin de olduğunu hiç düşünmedin mi? Kendi kendini kırdın sen oldu mu şimdi, beğendin mi yaptığını. İnsan hiç kendi içerisinde bulunduğu sandalı batırır mı? Sen batırdın işte, kırarak kendinin de içerisinde bulunduğun kalbimi! Şimdi vay haline senin, kendi kendini kırıp parçaladın, toparlan şimdi toparlanabilirsen!

Ben toparlanabilirsem ancak sen toparlanabilirsin,

Toparla kaldır ayağa o halde beni ki

Toparlanmak ayağa kalkmak istiyorsan sen!

İnsan hiç bindiği dalı keser mi?

Kestin işte sen,

Bu ne şaşkınlık

Ah seni şaşkın,

Haydi, hem kendine hem de bana merhamet göster de toparlan.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

                    Meyve veren ağaç taşlandı…

 

Kimsenin

Sevimli

Köpeğine kalk git şuradan demek ki

Birileri

Buna rağmen bizi yine de

Sevmedi

Ve

O iyi âdil olan

Vefalı karakterlerimizle

Cezalandırdılar bizi. Peki neden!

Şefkatli

Merhametli âdil duygularımız karşılığında cezalandırdılar ve

Hiç de merhamet göstermeden

Dolandırdılar bizi kederlere. Kimseye haksızlık yapmamıştık!

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                     Yazıyoooor, yazıyor…

 

Anılara sarılarak uyumak mı?

Kollarını dolayarak hâtıralara!

Derin-derin dalmak düşlerinde

Seninle olan her bir şeyden tat alarak yaşamak hayatı.

Aptal âşığın kirli çamaşırları

Serilir ortaya ve

Bir de şifalı meyveler veren ağaç konuşulur çok,

Hangi insan âşık olmadı da dedikodusu yapılmadı ki

Hangi âdil merhametli cesur yürek

Mücadele meydanlarına çıktıda yaralanmadı ki

Çarşaf-çarşaf manşet haberleri,

Yazıyor, yazıyor, bir şair ve bir aptal âşık hapse tıkıldı,

Aptal âşığın aşk hayatı yazıyor,

Sırılsıklam âşık oluşu, şairin adaleti haykırışı yazıyor…

 

                                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                          En gerçekçi şiir…

 

Size en güzel ve en gerçekçi bir şiir okumamı ister misiniz?

Peki, o halde dinleyin lütfen;

Allahtan başka hiçbir kimseye güvenmiyorum

Çünkü Allahtan başka güvenilir kimsenin olmadığını anladım

Peygamberler melekler hariç,

Peygamberler melekler hariç.

Sevdiğimden emin olmak için kendimi sınadım

Düştüm Ve her düştüğümde beni yine o kaldırdı ayağa,

Herkes ihanet etti de sevdiğine,

Bir tek o ihanet etmiyor sevdiğine,

Şimdi anladınız mı beni

Neden sâdece ona güvendiğimin sebebini,

Çünkü doğru olanı da bu zâten,

Çünkü en doğru olanı da bu zâten.

 

                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

                     Sözüm meclisten dışarı mı?

 

Adil yönetim, adaletli yasalar, merhamet ve Şeriat isteyenlere;

Araştırması anlayışı dar olan tüm bir insanlık kalabalığında hangi Hâkim savcı avukat hükümdar memur adaletli sonuca vararak verebilecek doğru kararları davalarda, hiç mi? Sizce! Erdemleşmemiş ruh, Dar anlayış bir insanı doğru sonuca vardırabilir mi sizce! Vay hâline mâsum insanların. Gerçi asırlardır vay hallerine oluyor ya zâten hadi neyse… Tarikat ve cemaatlerin korkunç dar sığ idrakleri desen zâten içler acısı ortada kocaman bir cehalet, e peki geriye kim kaldı, geriye kim mi kaldı, peki o geriye kalanı söyleyeyim o zaman, geriye kalan sâdece çocuklar öldürülüyor gerçeği, her bir mâsum mazluma işkence yapılıyor hakikati kalıyor geriye. Ah bir paraya mala mülke mâkama tapmayı bırakarak başlarını o yedikleri leşlerden bir kaldırabilselerdi belki iyi bir şeyler olma ihtimalide başlayabilirdi. Ne diyelim, diyecek ne kaldı ki kalemleri kırılırken o aziz fikir düşünce insanlarının, diyecek ne kaldı ki o aziz fikir düşünce insanları itibarsızlaştırılmaya çalışılıyorken, diyecek ne kaldı ki o fikir düşünce insanlarına mobbing terörü uygulanırken. Susmak mı? Konuşmak mı? Gel çık işin içerisinden sen çıkabilirsen! Haydi, kalk gidiyoruz diyebilecek başka bir dünyada yok ki haydi, kalk da oraya gidelim diyeyim sana ben. Ne bakıyorsun öğle nemli gözlerle, benim elimden gelmiyor bir şey işte, benim elimden gelmiyor bir şey işte.

Ah genelde ne uyandırmıştı geçmişte insanoğlunu zulüm ve gaflet uykusundan, gazap kamçısı, azap yağmurları mı? Eyvah, eyvah, bunları söylemek bile ürkütüyor insan olanı... Kalk, lütfen kalk artık, sen insansın, başarabilirsin, haydi, lütfen, kalk artık…

                   ☆☆☆

               Düştüğümüz yerden kalkarız belki de…

 

Şu an ben yeryüzünde ilahi mesajları hikmetlice anlayarak adaleti gerektiği gibi yerine getirebilecek hiçbir varlık göremiyorum. Mağaralardayım ben, mağaralarda. Kimdir o doğru paylaşım dağılım yapabilecekler, neredeler, çoktan beyaz atlara binip çekip gittiler mi? Merhametsiz insanoğlundan adalet dilenmek komik değil de ya nedir! Şu an ben yeryüzünde ilahi mesajları hikmetlice anlayarak adaleti gerektiği gibi yerine getirebilecek varlığı Ne o baktığım aynada görebildim, ne de o varlığı olasılıklarda gelecek de de göremiyorum artık.

Ve o baktığım aynanın Rabbine, aynada karşımda gördüğüm varlığın Rabbine sığınmaktan başka yapacak elimde bir şey varsa yapardım oysa. Ey yüksek idrak, ey aziz merhamet, ey ulu adalet, ey eşi olmayan aşkım, sizlerden özür diliyorum,

Sizlerden kendi adıma, mazlumların adına, mâsumların adına Ve şu modern çağda diri-diri yakılan kız çocuklarının, oğlan çocuklarının adına özür dilerim. Elimden gelseydi eğer iyi bir şey

Yapardım, yapmalıydım elimden gelen iyi bir şeyleri, haydi kalk demek gerekiyor insana, haydi, sen insansın ve içerinde doğru olanı yapabilecek kudret ile donanım mevcut, kalk ve iyi bir şeyler yapmaya başla artık lütfen demekten başka daha çok bir şeyler yapmak gerekiyordu biliyorum. Kalk lütfen ey insan, vazgeçmek yenilmektir. Düşmek, geride kalmak yenilmek değildir, Kalk ey insan! Asıl yenilgi vazgeçmektir diyorum sana beni bir anlasan, vaz geçme doğru olan işlerinden lütfen, vazgeçme, vazgeçme lütfen…

 

                  ☆☆☆

 

                 Nazım Hikmet’in bir hatırasından…

 

Tarih 1927 Türkiye’ye girerken apar topar hemen sarp sınır Kapısı’nda derhal polis merkezine sokuldu ve Didik-didik arandı. Aradan belli bir zaman geçti; komiser nazım hikmetin karşısına dikildi sordu; ‘’nazım sen Moskova da ekalliyetlerle (yani azınlıklarla) ilgili bir şeyler düşünmüşsün öğle mi? anlat bakalım, Moskova da neler planladınız bu ekalliyet meselesi hakkında, bunları bize anlat? Nazım hikmet şaşırdı; ‘’ben azınlıklarla ilgili bir şey düşünmedim, planlamadım der, nereden çıkartıyorsunuz diye komisere söyler kibarca? Komiser; ‘’hiç saklama elimde delil var’’ deyip yanında ki polise der ki ‘’getirin kanıtı delilleri, kendi gözüyle görsün inansın’’ dedi. Oysaki Delil olarak getirdikleri nazım Hikmet’in defteriydi. Komiser defteri açarak nazım Hikmet’e yazısını gösterdi okudu: ‘’işte kanıt!’’ nazım ise dedi ki ‘’bu benim şiirim’’ adı da ‘’Moskova da Heraklit’i düşünüş.’’ Mesele anlaşıldı şimdi: ‘’Heraklit’in Osmanlıca yazımı ile ‘’ekalliyet’’ (yani azınlıklar)kelimesinin yazımı birbirine benzerdi. Komiser ‘’Moskova da ekalliyeti düşünüş’’ diye anlamıştı; işte bu şiiri toplantı notu sanmıştı! Nazım Hikmet ekledi ‘’Heraklit ‘değişmeyen tek şey değişimin kendisidir’ diyen büyük yunan filozofudur.’’ Komiser bunu duyar duymaz hiddetle ayağa fırladı dedi ki: ‘’ne! Bizim can düşmanımız Yunanlılara bir de şiir mi yazdın?.. Peki, Nazım Hikmet’in bu yazısını neden mi sizinle paylaştım, açıklayayım her şey sizin o sınırlı görüş ufkunuzun gözlerinizin, dar sınırlı idrakinizin görüp anladığı gibi olmuyor, bir de bir başkasının gözüyle ufkuyla idrakiyle empatiyle bakmayı okumayı anlamayı deneyin olmaz mı?

                   ☆☆☆

                 Cahilin hamlesi mide bulandırır…

 

Cahile idraksize

Her şeyi bilmek

Kolay gelir hep,

Anlatır

Târif eder

Yapmaya kalkışır

Anlamamış olsa da,

Hem gülünç

Hem de

Acınası komik durumlara düşürür kendisini

Fakat

Birde parasal kuvveti varsa

Artık

Eyvah-eyvah, çekeceği var demektir hikmetli bilgelerin!

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

             Dürüstçe herkes vazifesini düşeni yapsın…

 

Halk mıdır kralın o başında ki şapka taç!

Yoksa

Kral mı halkın o giyindiği kürkü soğuktan koruyan!

Hadi eğer böyleyse

Gayet iyi,

Güzel,

Doğrudur bu, olabilir.

Fakat

Kralın

O kötü soytarısının

Taktığı şapkası hem kral hem de halk ise eğer,

İşte

O zaman

Kim adaletle yönetecek ülkeleri söyler misin?

 

                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                    Düştün mü? Kalkabilirsin!

 

Kahramanlarda

Yenilebilirler

Elbette

Bu olağandır

Doğrudur

Bâzı bu tür yenilgiler

Kaçınılmaz olabilirler…

Fakat

O yenilgilerden ders çıkartmak

Erdemliye hünerdir

Ve

Büyük zaferlere daha güçlü

Daha kudretli ilerlemenin de

Kederli bir alıştırmasıdır!

 

               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

                       Tükeniyoruz…

 

Üzerimize çektiğimiz yorgan nedir yalnızlık mı?

Kurşun kalemim tükeniyor

Azalıyor kudretim gibi o da.

Okuduğum kitabın sayfaları tükeniyor

Yaşadığım ömür tükeniyor,

Yaşayamadıklarım ise asılı kaldı düşlerimde,

Gülüşleri asılı kaldı mesela sevgilimin boşluk da

O çeyreğinde bıraktığımız birlikteliğimizin

Tüm gülücükleri asılı kaldı boşluk da.

Üzerimize örttüğümüz yorgan nedir

Ayrılıklar mı?

Kurşun kalemim tükenmek üzere

Fakat

Henüz daha tükenmedi

O tükenmek üzere olan kudretim gibi

Yaşamak sevincim gibi

Kurşun kalemimde tükenmek üzere…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

                    Konuşmak mı? Susmak mı?

 

Söz gümüşse sükût altındır diye bir söz vardır

Güzeldir aşklında bu söz Fakat

Düşmanın elinde her söz tehlikeli bir silaha dönüşebiliyor

Bir şiir bile tüm insanlığı yerle bir edecek kudrete sahiptir

Bunu aklı başında olanlar iyi bilirler

Yunus emre ne güzel doğru söylemiş hani demiş ya

Söz ola kese savaşı

Söz ola kestir başı sözü gayet doğrudur.

Sükût altındır diyerek Söze başlıyor kimileri Fakat

Neye karşı sükût

Yoksa bu kıymetli sözü

İnsanlığı susturmak için mi kullanıyor birileri

Bir kısım partiler tarikatlar cemaatler

Bu sözü insanlığı susturmak için mi kullanıyorlar

Kendi menfaatlerini gerçekleştirmek için mi kullanıyorlar!

Öğle ya sen sus demeye getiriyorlar her halde

Silik bir insan gibi kaybolmamızı istiyorlar galiba

Ben konuşup yöneteyim istiyorlar bizi

Köle gibi kullanmak istiyorlar.

İyi de konuşmak ise gümüştü

Neden bunlar altını değil de gümüşü tercih ediyorlar acaba

Tüm malı mülkü idare etmek için olmasın sakın!

Gözünüze dizinize dursun ne diyeyim başka,

Allah sözü konuşalım hikmetle diye yarattı!

Nerede ne zaman ne konuşacağını

Nerede ne zaman susacağını öğrensen iyi olur

Yoksa birileri malı götürüyor hem de gözlerimizin önünde.

                 ☆☆☆

                            Seni beklerken…

 

Ne zemheriler atlattım ben

Ne ayazlar geçirmiş insanlar gördüm

Her günü acı bir çığlık kopararak geçiren şehir hayatı,

Deli gömleği gibi

Yalnızlık gömleği giyinmek mecburiyetinde kalan insanlık

Birbirlerine

Hiç mi hiç güvenmeyen insanların yurdudur dünya,

Hak vermemek elde değil

Çünkü

Biliyorlar ki bir güven duysalar birbirlerine

İnsan bu çiğ süt emmiş

Yeniden ihanet edecek

Çünkü insan ihanet eder en çok sevdiğine bile.

Kasveti(sıkıntıları)dağıtmak mı?

Kiminle!

Beyin ölümleri gerçekleşir bir gün elbet kederlerin

Diye çok bekledim,

Benim kadar çok bekleyenlerde var biliyorum,

Bunun için

Kederlerin beni ter edip gitmesi için

Mücadele verdim ben hayatımın baharlarında,

Kimler mücadele vermiyorlar ki

O Ahkâm(hüküm)kesen gamları başımdan bir atabilseydim,

O gamları başımdan kovacak iyi dostlarım olmadı hiçbir zaman.

Bu ne cürettir ey kederler

Yakamdan bir türlü düşmüyorsunuz

Elbet kederler dostum değiller

Fakat

Kederler kadar sâdık bir dost bulmak da mümkün değilmiş

Çünkü hiç gitmiyorlar

Odalardan

Sokaklardan

Yatağımdan hiç gitmiyorlar.

Puslu soğuk bir hava

Ürkek bir çıplaklıkla sesim sana ulaşmaya çalışıyor

Sağanak-sağanak yağan sensizlik

Ve bekliyorum

Ne gün düşecek şu senle olmanın cemreleri,

Usanmadan, bıkmadan bekliyorum ben,

Bekliyorum işte.

Gözyaşı dökecek miyim sen geldiğinde yıllar sonra acaba

Yok-yok, sarılır mıyım acaba

Yok-yok, artık susar mıyım bakıp sana karşında uzun-uzun.

Sevmek büyük hünerdir

Fakat

Kimi

Ve ne için! Haksız mıyım?

Hepimizin gözlerinde

Ve

Ceplerinde, avuçlarımıza sıkıştırılmış hikâyelerimiz vardır,

O terli avuçlarımızda sıkıştırdığımız

Güzel, saadet dolu hikâyelerimizde vardır,

Senin de vardır elbet biliyorum

Senin de güzel saadet dolu hikâyelerin vardır elbet biliyorum…

 

 

                  ☆☆☆

 

                         Saçma sapan insanların savaşları…

 

İnsanlar birbirleriyle savaşıyorlar,

Partiler arası savaşlar,

Dinler arası savaşlar,

Guruplar arası savaşlar,

Özel şahsi savaşlar,

Tarikatlar arası savaşlar,

Cemaatler arası savaşlar,

Şirketler arası savaşlar,

Milliyetçilik savaşları,

Vesaire, vesaire, vesaire,

Daha da çoğaltabiliriz örnekleri,

Kısacası, insanlar birbirleriyle ve kendileriyle bile savaşmaktalar.

Hiçbir mezhepten değilim.

Hiçbir tarikata cemaate mezhebe vakfa bağlı değilim.

Fakat hiçbir cemaate mezhebe tarikata bağlı olmadığım için mezhepsiz diyerek bana bile savaş açan cahiller çok var.

E her şeye sonsuz gücü yeten Allah varken o yaratılmış varlıklardan yardım bekleyen ve üstüne üstlük ölmüş insanların ruhlarından yardım dilenen o zavallı cahil insanların o cahil akılları bana savaş açmaya müsait olabiliyor. Ben Müslüman Mü’min bir insanım ve mezhep olarak da peygamberin o âdil merhametli erdemli yaşantısını tercih ediyorum. İşte bu kadar Vesselam…

 

 

 

                 ☆☆☆

 

                     Sen ve şehirler…

 

Her gün bir mahşere uyanır gözlerim

İçerimdeki seslerin çığlıkları sönmez,

Hâlen Roma’nın İstanbul’un

O büyük yangınları faili meçhuldür oysaki

Tulumbacılar ne bilsinler

Aşk yangınlarının daha beter olduğunu…

Depremler olur hatırlarıma düşer yığıntılar,

Kapımda menekşe Sarıpapatya

Solgun bir akşamı yaşar benimle.

Affedileceğim ümidiyle yatarım

Her uyku vakti bana düşer yalnız ölmek,

Uyku vakitlerim aynı bir kalıpta değildir benim, yorgun kederli,

Kalıba dökülür sanat, Bilgi kalıba döker sanatı,

Senin de benim içerime dökülmeni, benimle karılmanı beklerim!

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              ☆☆☆

 

 

            Soytarılar ve güldürü ile tiyatro ustaları…

 

Eskiden soytarılar krallarını eğlendirmek için vardılar

Birçoğu hakaretlere uğrar, kral ölür kendi ne olur meçhul veya yaptıkları en küçük bir hata ile belki de öldürülürlerdi, bilemiyorum. Soytarılık tercih edilebilir bir iş değildi oysaki fakat kral bu, dediği dedik, bir soytarı istemiş ki illaki bir soytarı çıkması gerekiyor ortaya haksız mıyım?

Fakat

Şimdi bu günümüz modern çağlarda, soytarılık mesleği kalkmış, daha bilge erdemli insanlar sahalarda boy göstermeye başlamışlardır, aralarında soytarılar tabi ki var, tabi ki krallarda var fakat genelde daha modern demokratik ülkeler meydana gelmiştir nihayetinde.

İşte bu modern, Demokratik, bilge, erdemli tiyatrocular ile şovmenler ise

Kralları değil de,

Halkı basit şeylerle hem güldürüp neşelendirerek

Hem de halka ibretlik ders öğüt vermek, bilgilendirmek amaçlı

Esprili konuşmalar, ince etkileyici oyun gösterileri yapmaktalar, iş bu ara sıra ders verici nitelikte ve güldürü sanat mesleğini ve üstün sanat tiyatro mesleğini neredeyse söylesem abartmış olmam bir bilim haline getirmiş bu insanları tebrik ediyorum. İşte şahsı kanaatimce Bir izleyici dinleyici olarak, güzel erdemlice olanının da böyle olduğunu düşünüyorum. Fakat söylediğim gibi, erdemlice olanından bahsediyorum, anlatabiliyor muyum?

 

 

                ☆☆☆

 

                Bir cümle ancak bu kadar güzel olabilir…

 

‘’Biz birbirimize âşığız’’ dedi genç kız!

Rica ediyorum

Allah aşkına

Söyler misiniz çok etkileyici bir cümle değil mi?

Siz de takdir edersiniz ki

Şu cümlenin mükemmelliğini

Hiç kimse inkâr edemez

Haksız mıyım?

Yeniden o mükemmel cümleyi yazalım mı?

Evet yazalım

Şöyle ki

‘’biz

Birbirimize

Âşığız’’ dedi genç kız göstererek sevdiği erkeğini!

 

                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

 

 

 

                          Hayat hikâyemiz mi?

 

Yazmamız gereken bir roman var, hem de kendi hayatımız, kabul ediyorum bende hayatımızın bâzı kısımlarını kendi istediğimiz gibi yaşayamasak bile, ilahi kudretin hür bıraktığı cüz’i irade dediğimiz diğer geriye kalan o bâzı kısımlarını istediğimiz gibi yaşayabiliyoruz. Elimize boş bir defter verilmiş, silgi verilmiş, kalem verilmiş ve yaz yaşamak istediklerini denilmiş bize! Evet,  şimdi o deftere yaşamak istediklerini yaz, hamlelerini yap! Bir kısmı hariç o kendi hayat hikâyemizi kendimiz yazıp yaşayalım diye bu dünyadayız, bir imtihan, sevişmek, ibadet dünyasıdır burası fakat söylediğim gibi, o bazı kısmını kendimiz yazamasak da, çünkü o kısma ilahi kudret müdahale ediyor. Siz ise yine de iyi güzel bir hayat hikâyesini size verilen o temiz deftere yazmaya devam etseniz çok iyi olur. Ne diyeyim, hikmetiniz bol olsun, kudretiniz iyilik için olsun.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

         Benimle birkaç dakika düşünmeye var mısın?

 

Hayatımıza yön veren o yegâne pusula nedir! Düşündünüz mü?

Güzel hikâyelerden damıtılmış süzülmüş bir yaşamak mı arzuluyoruz bizler! Oysaki dikkatlice seyret ve anlamaya çalış da bir bak dünyaya, Gölge oyunu bir dünya burası! Kumarbaz çok.

Kendimiz için veya birbirimiz için arzulayıp istediklerimiz doğru seçimler mi acaba bunu hiç sorguladınız mı?

Tüm bunları sorgulayacak anlayışa idrake ilme sahip misiniz? İrademiz muradımız isteklerimiz ne yönde ve ayrıca bu isteklerimiz ne kadar hikmetlice, bunların fikir muhasebesini yapabiliyor muyuz? Birbirimizi anlamazdan mı geliyoruz! Ve birbirimizi bir boş vermişlik içerisinde olabilir miyiz? Galiba biz insanlar böyleyiz, hiç hoş bir durum değil haksız mıyım? Hangi güzergâh da duracaktı bu aşk! Donuk puslu bir hayata çevirdik yaşantımızı. Ruhumuz yaralı çok kan kaybediyor, tedbir alın!

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

 

             Modern ve klasikleri okumak zevklidir…

 

Sen, aziz büyük erdemli hikmetli yüce insanların o aziz hikmetli oluşlarını anlayabilecek bir idrak anlayışa sahip misin ki kalkmış diyorsun ki şu insan bu çağın kutbu âlimidir ona tâbi olayımda hikmeti doğru bilgiyi, doğru yaşantının nasıl olduğunu ondan öğreneyim diyorsun! Nereden biliyorsun diyorum! Sen onu anlayabilecek bilgi hünere sahip değilsin ki peki nasıl mı tanırsın o aziz hikmetli bilgeleri, söyleyeyim mi sana, kitap oku! Diyeceksin ki hangi kitapları, diyeceksin ki o kitapları da nihayetinde insanlar yazmışlar, hangi insanın doğru olup olmadığını anlamalıyım ki kitabının da doğru olup olmadığını bilip kararı ona göre vereyim diyorsun, haklısın, bende tamda sana bunu söylüyordum işte! Senin aklın iyi ile kötüyü ayırabilecek bir kudrete sahip, senin aklın ile kalbin iyiyi tercih edebilecek bir anlayışa sahip, Allah iyiliği arzulayanı bilir elbet!

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

                         Utanacak bir iş yaptık…

 

Sırtımızda taşıdığımız onca insanın günahı mıdır? Nereye kadar suçlarına ortak olacağız, suçlarına ortak oldukça ruhumuzu kara lekeler sarmaya devam edecek biliyorsun. Peki ya sonra, sonrası mâlum, zâlim zorba bir varlık olarak hacmimiz dünyada lüzumsuz bir yer kaplamaya başlayacak…

Her eğitilmemiş ve her zorbalıkla büyütülüp sokağa salınmış insan; tüm insanlığa serseri bir mayın ve utanç kaynağıdır insanlığın! İnsanoğlu kendisinden utanmalıdır, o eğitilmemiş güzel ahlak elbisesi giyindirilmemiş insanlardan dolayı insanoğlu utanmalıdır! Çünkü tek suçlu yine insanoğludur. Hal bu ki onlar da iyi erdemli aileler de okullar da iyi arkadaşlar arasında olabilselerdi, işte o zaman her şey onlar içinde daha güzel farklı olabilecekti. Onlardan özürler dileriz, onlara güzel ahlak elbisesi alamadığımız giyindiremediğimiz için onlardan özür dileriz.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

                     Aşk üzerine genç şair konuştu…

 

Sevgili Sofia Filo genç şaire bakarak dedi ki

Aşk hakkında konuş benimle de

Huzur bulayım,

Ders alayım,

İyileşsin hasta taraflarım,

Sevgim yenilensin,

Yeniden insancıllığımı tazeleyeyim,

İlham alayımda konuşmalarından iyi bir insan olayım değilsem, İyilik yapmaya başlayayım konuşta aşktan bana,

Ellerinden tutayım düşmüşlerin,

Yeniden daha güzel eserler meydana çıkarayım,

Güzel etkileyici kitaplar kaleme alayım konuşta aşktan bana! Konuş lütfen sevgili dostum,

Konuş aşkı bana lütfen!

Genç şair

O bilge üslubuyla

Baktı gözlerinin içerisine sevgili Sofia Filo’nun

Ve başladı

Aşk üzerine konuşmaları; 

Aşkın ruhuna aykırı davranışlar hayatımızda kara bir lekedir

O aykırı zararlı davranışlardan kurtulmak uzaklaşmak gerek.

İyi yürekli insanlarla vakit geçirmek,

İyi insanlar ile işler yapmak kalbi ve aklı iyileştiriyor

Tabi ki bunu candan arzulamak da gerekiyor,

İstekli olmak gerekiyor,

İsteklerini her gün tâze tutmalısın

O iyi yürekli erdemli insanlar ile birlikte yaşamaktan usanma,

Usanma ki aşkta senden usanmasın!

Aşk haksızlık edenden uzaklaşır,

Aşkın uzaklaştığı insan sâdece boş bir kütle, işte o kadar,

Onunla sâdece davul çalabilirsin.

Şöyle bir soru sor kendine;

Sonsuz sevgi vermek mi?

Sonsuz sevgi talep etmek mi dersin!

Aşk işte bu iki aziz buluşmanın

Tamda ortasında mı yakalar bizi!

Evet, tamda ortasına varabilirsek yakalar bizi aşk.

Belki böylelikle de aşk bizi yakalayınca

O kara lekeler de silinir gider kalplerimizden.

Işıkları solar dünyanın aşk uzaklaşınca yeryüzünden biliyorsun!

Farkına varmalıyız ki bizler aşka hasretiz,

Aşka muhtacız bizler öğle değil mi?

Değirmen taşı gibi boynumuzda taşıdığımız yalnızlıkları kederleri bir çırpıda aşk kovacaktır bizden,

İşte anlıyorsun ki aşka muhtacız bizler, sen bâri anla lütfen!

Evet, anladığını hissediyorum,

Biz aynı hisleri taşıyoruz sevgili Sofia Filo, dostum benim.

Ve genç şair konuşmalarına kaldığı yerden devam ederek,

Dedi ki

Dünyanın omuzları üzerinde şöyle bir kenarda kırlarda

Boş bir döşek gibi çimenler üzerine uzanarak düşündüm aşkı,

Bugün yine düşündüm başka bir yerlerinde dünyanın

Ve akşam başka bir yerin de dünyanın,

Yarın başka bir güzel yerinde yine düşünürüm usanmam ben!

Aşkı düşünmekten hangi bilge şair usandı ki

Ne aşktan bilgeliği

Nede bilgelikten hikmeti söküp alamazsın!

İdrak etmek de gecikmemek için aşkı, bugünden tezi yok yoklamalı kalbimizi!

Düşün ömrünü hatırlayabildiğin kadarıyla

Bilge nazarlar ile gözden geçir kalbini,

Yeni baştan gözden geçir kalbini,

Cesaretin var mı aşka!

Aşka cesaretin olabilmeli,

Aşka cesaretin olabilmeli ki

Ancak zâlimler böyle korkar senden,

Senden korkmazlar ise mâsumları incitirler sonra,

İster misin incinmesini mâsumların,

Bak duy her yerde bir mazlum inim inim inlemekte,

Bu ne demek biliyor musun? aşk dünyadan çok uzak da demek!

Vardır elbet kalbinin bir yerlerinde aşkın bıraktığı bir kırıntı, Bir küçük kırıntı deyip de geçme sakın,

İşte o aşk kırıntısıyla tüm kâinat

Kıyametten af ile ya kurtulur

Ya da ihanetten yanar tüm kâinat!

Birçok insanın içmekten korktuğunuz o aşk da ben can buldum,

Can ile bilgelik bulduğum yeri hiçbir kimse için terk etmem,

Sen de terk etme sevgili dostum,

Çünkü o yer bana Rab Allah’ın bir hediyesi, emanetidir!

Bana emanet olan sana da emanettir sevgili dostum.

Aşkın târifini yaptım ben, yine soracak olursan, cevabım sâdece susmaktır sana. Söyler misin hangi kuş görülmüş ki yumurtasının içerisinde kabuğuyla uçacak, her şeyin sırası var şartlar olgunlaşmadan olmuyor, kır kabuğunu zamanı geldiğinde, ilim, bilgi, hüner seni uçurur sevgili kuş, senide uçurur…

                  ☆☆☆

 

                          Savaş bir hiledir…

 

Bâzı düşmanlarım onlara karşı

Gâyet sevecen saygın arkadaş zannederler beni,

Oysaki bu da oyunun bir parçasıdır!

Yoksa ben düşmanıma Gâyet küstah laubaliyimdir.

Düşmana laubali olmak ancak aziz bilge bir şaire yakışır!

Ah beni küstah laubali şair ah,

Nedir düşmanlarının senden çektiği.

Düşmanlarım dilimin ucunda bozulmuş acı bir tuz taneciği,

Çünkü onlarda bir zamanlar iyi insanlardı eminim,

Zaman içende iblisin memesinden içmeyi tercih edince bozuluyor!

Unutma ki Bilge şairlerin cümlesi kılıçtan daha ölümcüldür…

Dostlar mı? Dostlar ise dilim de baldan cümlelere benzer,

Var sen kıyas etmelisin artık.

Peki, sen dostla düşmanı ayırt edecek kadar keder çekebildin mi?

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                     Emanetler sahiplerinindir…

 

Bırakın bir canlı varlığı

Kurşun kalemimi bile

Teslim etmeyeceğim

İnsanlara

Küçük ya da büyük

Değerli işleri

Teslim edenlere şaşıyorum!

Oysaki

Emanetler

Sahiplerinindir!

Yani işler ehline,

İşler,

İşi iyi bilen

Hünerli erdemli insanlara verilmelidir.

 

                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                     Aşkın tefsirini kim yapsın…

 

Gönlüm fakirhanemdir

Gel de bir bahşiş bırak kalbime

Zengin et o kalbimi olmaz mı?

Senin gülümsemen gözlerimin içine bahşiştir!

Sevgilim, Adımı anman ince den inceye bir bahşiştir kalbime!

Adımı an, Benimle seviş utanmadan,

Bunda utanacak ne var ki

Sevgililerin birbiriyle sevişmesi kadar gayet normaldir.

Aşkın tefsirini yapmak kimin işidir

Bilge Şairlerin mi yoksa kralların mı?

Krallara soytarıları yapsın tarifi,

Bıraksınlar da aşkı o bilge şairlerden dinleyelim,

Dinleyelim de huzur bulalım.

Krallar huzur değil, korku salarlar ancak mâsumlara!

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

                    Şehirler, sanat ve şairler…

 

Bâzı geleneksel yargılara

Asi bir ruh vardır bende,

Deniz korsanı bir ruh var bende belki

Hatta

Kara korsanı şair atadan geldiğimi bile düşündüğüm olmuştur.

Şehirler ile ülkeler,

Kendi içerisinde yaşayan insanların aynası oluverirler,

Şehre ve ülkeye ne katarsan seni temsil edecektir,

Seni yansıtacaktır yaptığın her eser,

O şehre ve ülkeye ne mimari, ne sanat yaptığına,

Ve ne eğitim hizmet kattığına iyi bir bak, seni yansıtıyor çünkü!

Bir de şu taraftan bir bak

Solmayan şehir mi kaldı ki…

Haksız mıyım?

 

                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

 

 

                          Allah ve Aşk ahlakı…

 

Akılsız yüreğin idraki olmaz!

Şeriat, Allah’ın biz insanlara

Âdil merhametli kanunları, huzurlu yaşam kitabıdır,

O kitap, üstün hikmetli bir marifettir,

O üstün hikmetli mârifet olan o kitap ise, bir hakikattir!

Dedim ya, Aklı olan bir işaret yetmez mi?

Allah elbette niyete bakar

Fakat Sözünde doğru olup olmadığına da bakar

Çünkü ilahi kitap ile peygamberler

Sözlerin eğriliğini terk ettirip

Doğru hikmetli sözlere vardırmak için gelmişlerdir.

Aklı olana bir işaret yetmez mi?

Dedim ya, akılsız yüreğin idraki olmaz,

Ne akıl kalpsiz, nede kalp akılsız var olamaz hiçbir vakit!

 

                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

          Ezan sesi ile sözleri hakkında bir hakikat…

 

Bu zamanda dünyada musikiye ses sanatçılarına çok değer verilmektedir, insanlar bu ses sanatından etkilenmekteler, bu sanat çok sevilmekte. Ezanları düzgün sesi güzel insanlara makamıyla okutmanız o ses sanatını seven milyonlarca insanı etkileyebilir, sevdirebilir, bunu en çok değerli ses ustaları anlayacaklardır. Hatta bir kısım caz ustası tarafından İstanbul da ezan sesini duyup çok beğenenler olmuştur. Çok anlamlı bulmuşlardır, Bu bir hakikattir, Allah namaz çağrısını özellikle güzel insan sesiyle söz ile yapmamızı ilham ettiyse bunda büyük hikmetler var elbet de. Bakınız bu çağda insanlar ses sanatçılarına önem veriyor güzel sesi sözü seviyorlar. Fakat gelin görün ki çok çirkin sesler, çok çirkin rahatsız edici mâkamsız sesler tarafından ezan sözleri okunduğundan, kim bilir dinleyen yerli ve yabancı insanlar neler-neler düşünmektedirler. Anlayana!

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

                         Moral gerekli…

 

İnsancıl bir karaktere sahip olanlar

En zor şartlarda bile

O bulunduğu ortamı

Kendisine

Cennete çevirmesini bilmeli,

Biliyorum

Bu çok zor

Fakat

Size

Moral verebilmek için söylüyorum.

Bizim bu dünyada

En çok ihtiyaç duyduğumuz

Motivasyonumuz içinde gerekli olan

O moral kaynağını yanımızdan eksiltmemeliyiz.

 

                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               ☆☆☆

 

 

                           Aşk ve hüner gerekli…

 

Arıkovanı gibi kaynayan bir şehir,

İşte böyle bir şehirde

Kaybolmadan işlerini yapabilmek hüner ister,

Hünerli misin?

Aşktan konuşalım mı yine

Birkaç satır da olsa aşktan konuşalım lütfen;

Aşk mı?

Aşk,

Ebedi hayata geçebilmenin ibadetinde ki kudret bağıdır!

O kudret bağını alabilmek için

Yüreğinde aşktan bir kırıntı olsa bile

O da yeterdi sana.

Peki, benden uzaklaşmanı konuşalım mı sevgilim

Fersah-fersah uzaklaştığın ben değildi, aşktı senin! Hoşça kal.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                       Şişede durduğu gibi durmuyor…

 

Aşk mı?

Şişede

Durduğu

Gibi

Durmuyor,

İnanmıyorsan

Dene

Sende gör,

Ben

Denedim

O gün bugündür

Yakamdan

Bir daha düşmedi gitti!

Aşk mı? Şişede durduğu gibi durmuyor!

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

                        Aşk ayarında konuşmak mı?

 

İnsanın ruhunu okşayacak huzur verecek bir aşk hayatı yaşamak, bu mümkün müdür dedi bakarak bana sevgili Nâna.

Sözü bana hiç bırakmadan dedi ki tebessüm ederek genç şair;

Ekonomi ile sosyoloji bir bilim laboratuvarıdır peki, ya aşk!

Aşkın alfabesi var mıdır diye soracak olursanız bana, vardır derim elbet, fakat senin bahsine gelirsek dedi ve döndü sevgili Nâna ya doğru ve sözlerine şöyle devam etti, elbette mümkündür insanın başını ruhunu okşayacak huzur verecek bir aşk hayatı, yeter ki karşılıklı ilişki erdemlice yaşanmak arzulansın.

İhanetin kendine has bir kokusu vardır, hatta cinnet derecesine varacak bir ilişki bırakır damağında insanın tadı. Evet, ihanet etmemeye çok gayret ederek yaşanırsa, işte bu aşk hayatını huzurla yaşamak mümkün diyorum bende. Bakın görün ki hepimiz içinde geçerli olan şöyle keder verici hallerimizde oluyor, insanlarla aramıza sessiz uçurumlar bile giriyor, bu bizi yıldırmamalı, haksız mıyım? Fakat kederler binlerce, yüz binlerce olmaya başladığında, işte böyle günlerde yüzü siyah perdelerle kapalı bir pencere gibi, hiçbir sırrını açmaz bir hâl alır aşk. Fakat daima Âşık talebinde sebatkâr olabilmeli, talebi ise iyilik adına maddi manevi çalışmak, sahi çalışmak dedim de, çalışmanın neresindeyiz bir bakalım kendimizi kontrol edelim olmaz mı? Gölge kalabildi bâzı insanlar şu Arıkovanı Metropollerde. Istırap o kadar çok değiştiriyor ki insanı ben kendimin o kendim olduğuna bile inanmıyorum derdim bâzen, aynalar da inanmıyorlar baktığımda bana artık dediğim günlerim olmuştur benimde fakat canı gönülden arzularsak o zor hayatları aşabiliriz nihayetinde. Ve bâzı kederli hatıralar bile bize ileride tebessüm hediye edebilir, yeter ki aşk hayatını terk etmeyelim.

                          Cendereler ve aşk…

 

Bâzen şöyle düşündüğünde olmuş mudur?

Kırık mezar taşları gibi, harabeler kadar sustu her bir varlık sanki hayatımda. O yirmi dört ayar som altın kadar nefret taşıyan bir mizacı vardır kederlerin ertesinde insanın üzerinde.

Nefret edesi gelir çok bir şeylerden. Değişimler yaşarız biliyorsun, işte o bâzı değişimlerde, bâzı ayrılıklarda senin için yeni tâze güzel başlangıçlar faydalar olabilir, sen çok üzülebilirsin hayatında ki o bâzı değişimlere. O bâzı ayrılıklara da üzülebilirsin fakat nereden biliyorsun, belki de o ayrılıklardan hemen sonra, yeni güzel faydalı bir hayat başlangıcı seni bekliyordur. Faydalanmaya bak sen!  Diyorsan eğer sende, Benim bu ne tükenmez cenderelerdir yaşadıklarım dersin bâzen, hiç merak etme işte sıkıntılarını güzel bir hayata çevirebilirsin, sen o kudret ve yeteneğe sahipsin biliyorum, bal gibide biliyorum.

 

                                               Sonneto… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

 

 

                       Kederlerle boğuşurken metin ol…

 

Zor yolların yokuşundayım.

Başka insanların düşmelerinden, hatta düşürerek iyi insanları o iyi insanların düşmelerinden bile ağızlarından salya akıtarak zevk alarak faydalanmaya prim toplamaya çabalayanlar vardır. Aman kalkmasın, kalkarsa fayda bulamasın diyenler vardır, ne iğrenç öğle değil mi? İnsan kimi zaman öğle alçakça olaylara şahit olur ki kelimeler bulup anlatmakta, cümleler bile kifayetsiz kalabilirdi her halde. Bunca keder içerisinde bile, Günahkâr olup da, kalbinde aşktan bir kırıntı kalmış hangi insan istemez ki yol gösterici bir ses! Savuştur kov dağıt etrafından o seni doğruluktan uzaklaştıran her bir vesveseyi. İşte sende farkındasın görüyorsun Metropollerde mâruz kaldığımız kederleri, fakat unutma ki o her zorluğun ardından gelecek kolaylık, evet, işte o çok istediğini elde etmeye çalışmanın zorluğunun neticesinde elde edeceksin.

 

                                                 Sonnet… Nafiz Coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                           Dedikoducularıma…

 

Ben

Sevmiş

Sevgimden

Sarhoş

Olmuşum

Kime ne bundan!

O benim

Dedikodumu

Yapan

Dedikodu

Sarhoşları benimle uğraşmak yerine

Ettikleri o binlerce

Günahları

Bilsinler!

 

         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                   ☆☆☆

 

 

                      Düşmek mi dersin sükût…

 

Dünyada olan biten her bir şeyi sessizce kenardan izleyen insanların sayısı oldukça fazlayken, ben de o fazlalığın içerisine mi gireyim, hayır-hayır bu mümkün değil! Ben o sükût ederek düşenlerden olmamalıyım. Bir sükût vardır gereklidir, bir sükût da vardır ki düşürür insanı insanlıktan, işte ben o düşenlerden olmak istemiyorum. Ya da o bir şeyleri sessizce izleyenlere haydi, ne bakıyorsunuz bön-bön, kıpırdanın azıcık da sizlerde iyi bir şeylerin ucundan tutun olmaz mı? Korkuyorlardı! Her bir insanın korkusu farklıydı tabi ki çok yaralıydı kimileri de. Yaralıydılar çünkü zamanında çokça iyilikler yapmışlar, iyi işler işlemişler ve zarar görmeye, zarara uğratılmaya başladıklarında kimseler destek olmayınca da yalnız kalmışlar ve yıllar süren kederlerle sıkıntılarla baş başa bırakılmışlar, sıkıntılarla boğuşmak zorunda bırakılmışlardı birçoğu da! Kolay gelsin.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

                         Kendini bilmek mi?

 

Kendi kendime

Sordum bir gün

Dedim ki

Hayata yeniden

Nasıl

Ve kimlerle başlamak isterdin!

Cevabı çok kolaydı artık,

Çünkü

Ne istediğimi

Çok iyi biliyordum!

Peki,

Sen

Ne istediğini

Çok iyi biliyor musun?

 

                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

 

                                  Karşılık…

 

Sevgimin karşılığında zulüm görürsem çekilirim.

Karşılığını alamaz isem çekilirim. En azından kuru bir teşekkür veya bir tebessüm veya da yaptığım iyiliğin karşılığında düşmanlık görmemek bile benim için güzel bir karşılıktır. Gerçi ben iyilik yaptığımda başa çalmam, karşılığını da Allahtan beklerim, ücretimi Allah verir. Ben sevginin karşılıklı olduğunu düşünenlerdenim. Çünkü hiçbir şeye ihtiyaç duymayan, muhtaç olmayan Allah bile bize her şeyi veriyor, adaletinin merhametinin cennetinin karşılığında ise bir itaat bekliyor bizden, gördünüz mü Rab Allah bile bir karşılık beklerken ben neden karşılıksız seveyim! Aptalca sevmeler bana göre değil, ben o üzerime bas da geç bir bakışınla yana yakıla öleyimcilerden değilim. Ben onurlu bir sevgi yaşamak isteyen, fakat aşkında budalası, aşkında kâfiri olmuş Müslüman günahkârın birisiyim o kadar. Kime ne!

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

                                               

 

 

 

 

 

 

 

 

                   ☆☆☆

 

                      Katı kalpli olmamak…

 

Öğle insanlar var ki binlerce büyük hatalar yapıyorlar yine de Kendilerinin ayıpsız olduklarını düşünerek yaşıyorlar. Hatta ayıplarını zamanla kendilerine unutturmayı bile başarıyorlar hayret ediyorum. Bu nasıl katılaşmış bir vicdandır ki anlamak zor. E işte iblisin memesinden içmek böyle bir şey olsa gerek! Hem kendilerinin ayıpsız hatasız olduğunu düşünüyorlar ve etraflarında ki birkaç hata yapmış veya hiç büyük hata yapmamış erdemli insanları ayıplıyorlar. İşte görüyorsunuz sizlerde, Yavuz hırsız, Yavuz arsız o günahsız ev sahibine baskın çıkarmış derler ya bu da onun gibi bir şey işte, haksız mıyım? Evet, haklı olduğumu sizlerde söylüyorsunuz. O insanlardan olmayı hangimiz isteriz ki elbette istemeyiz o vicdanları katılaşmış olanlardan olmayı. Her sabah yeniden sevmelerle başlayarak o katı kalplilerden olmadığım için şükür!

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                    ☆☆☆

 

                        Gün gelir devran döner…

 

Öğle çeşit insanlar zorbalar vardır ki kendisine ait fikirlerin doğru dürüst olduğuna o kadar çok inanmışlar ki diğer başkalarına da o doğru dürüst zannettikleri fikirlerini dayatmakla zora ki kabullendirmeye çalışırlar, kendilerine ait fikirleri kabul etmeyenleri ise dışlarlar, ötekileştirirler. O kadar çok ötelere atarlar ki bir daha birbirlerini sevebilmek, bir daha birbirleriyle konuşmak, birbirlerine saygı duymak mı asla mümkün olmaz. Peki ya bir de şöyle bir şeyler olursa ki oluyor bu hayatta, nasıl bir şeyler mi? Açıklıyayım. Şöyle ki Yıllar geçer, zaman gelir, devran tersine mi düzüne mi bir şekil de döner de, birlik de iş yapmak mecburiyetinde kalırlar ve o ötekileştirilenler daha çok kudretlenmiş, daha çok zenginleşmiş olarak karşılarına dikildiklerinde o zorbaların yüzlerinin girdiği şekli görmek isterdim, siz istemez misiniz?

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               ☆☆☆

 

 

                   Dedikoducu iftiracı düşmanlar…

 

Bizim için günahkâr deli diyorlarmış, bilmiyorlar mı ki sâdece Allah günah işlemez. Bir de Allah’ın yarattığı meleklerdir günah işlemeyen, çünkü onların nefsleri yok ve onlar günah işlememeye programlanmışlardır, bundan daha tabi ne olabilir. Bir de günah işlemeyen peygamberler vardır ki onlarda insanlara örnek olmak için Rab Allah tarafından seçilmiş ve günahtan da korunan insanlardan olma temiz varlıklardır. Bu âlem bir imtihan meydanı, günah olmasaydı affetmek niye olsun ki o zaman imtihanın ne mânası kalırdı ki kaldı ki ben isteyerek severek işlemiyorum günahları. Ve yine kaldı ki ben melek de değilim, peygamberde değilim, nefsi olan bir şairim, nefsi olan bir insanım ben ve yaptığı hatalara üzülen, hatasını telafi etmek için çaba Sarf Eden bir insanım, fakat kimse görmemiş ki günah işlediğimi, nasıl olurda görmeden derler günahkâr deli diye bulunurlar iftirada bana. Hayret ederim kör yalancılara. Körler alınmasın lütfen mecaz yaptım sâdece ben. Allah birdir ve biz onun kullarıyız, sâdece hata işlemeyen Allah’tır. Asıl o bana günahkâr deli diyenler büyük bir dedikodu iftira suçu işledikleri için asıl günahkâr deli onlar oluyorlar demektir, haksız mıyım dostlar. İlahi mahkemede görüşmek dileğiyle! Meyve veren ağaçlarımı taşlayan budalalardır onlar. Ve elimdeki leziz etlere uzanamadıklarından dolayı elimde ki o etlere murdar diyen kötü sokak kedilerinden ne farkları var ki onların. Haksız mıyım dostlar!

 

 

                 ☆☆☆

 

                    Tüm düşmanlara gelsin…

 

Bu da benden,

Tüm düşmanlarımın

Çınlasın kulakları bir laf vardır meşhur şöyle ki

Keser

Döner,

Sap

Döner,

Gün

Gelir

Devran

Döner,

Hesap

Mutlaka

Döner! Unutmayın bunu olur mu?

 

                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

                                            

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                     Hürriyet adaletle başlar…

 

Bilge insanları dinlerim, onları dinleyip düşünmeyi severim.

Düşüncelerimin doğru sonuçlanması için, fikirlerimi peygamberlerin mantığına ve peygamberin getirdiği kitaba yaklaştırırım, işte bu beni adaletten hem ayırmaz ve hem de bu beni hür olarak yaşatır…

Sizler hür müsünüz? Ben hür bir insanım fakat sizler hür insan değilsiniz. Kendinize ait hiçbir fikre sahip değilsiniz. Çünkü sizler kendi partilerinizin, kendi guruplarınızın, kendi kültürlerinizin, kendi tarikat cemaatlerinizin, kendi ailelerinizin, kendi sahiplerinizin birer kölesi haline gelmişsiniz. Ve onların sizlerin beyinlerinize yüklediklerinden başka hiçbir fikir üretemiyor ve hatta sizlerin beynine ne yüklenirse bir bilgisayara yüklenmiş program gibi onu yaşıyor, onu anlatıyor, onu yapıyorsunuz. Hatta kimileriniz öğle aşağılık bir duruma gelmişler ki tamamen kendisi olmaktan çıkmış, yediği içtiğini bile sağlıklı ölçülerle, sağlıklı yiyeceklerle yiyemiyor bir kültür kölesi haline getirilmiş. Hatta seks yaptığı ilişki kurduğu o eşiyle bile birlikte olurken, kendisinin o emir aldıklarının izni doğrultusunda onların verdiği ölçülerle seks yapıyor, onların verdiği ölçülerle yiyor içiyor, onların verdiği ölçülerle konuşup susuyor, onların verdiği ölçülerle gülüyor somurtuyor, tamamen bir robota dönüşmüşler. Her şeyin sağlıklı ölçüsünü sizler bulabilirsiniz, yeter ki kölelikten kurtarın kendinizi. Sizler hür değil, birer kölesiniz. Size bir sır vereyim mi? O kölesi olduklarınıza bağlılığınız kadarının birazını Allah’a ve peygamberi ve bu çağı anlamayı çabalamakta gösterseydiniz eğer şu dünyada hiçbir mazlum mâsum insan acı çekmez, açlıktan ölmezdi. Ve şu birbirini boğazlayan sadece adı Müslüman fakat İslam’la alakası olmayan ham softa kaba yobazlar şu kan gölüne dönen ülkelerde O kanlı olayları meydana getiremezlerdi. Sizce şu kendilerinin Müslüman olduklarını söyleyen ülkeler neden gazaba uğruyor olabilirler, acaba sizlerin ve onların daima köleliği çok severek isteyerek kabul etmelerinizden dolayı uyuşmuş insanlar olmanızdan dolayı olabilir mi onca gazap acı ve savaş. Veya Allah’ı peygamberi hür bir akılla, çağı ve geleceği hür bir akıl hikmetli bir ilimle anlamaya çalışmadığınızdan dolayı onca gazap acı keder savaş sizi bulmuş olabilir mi? Size son olarak bir sır daha vereyim mi? Ben hür bir insanım ve hiç kimseye bağlı değilim. Allah’ı, peygamberi çok seviyor ve hem Allah’ı peygamberi ve hem de bu çağı geçmişi geleceği anlamaya okumaya çalışıyorum, hür bir akılla ilahi kitabı inceliyorum, başkalarının akıllarını kiralamadan inceliyorum, fakat aziz bilgelerin fikirlerine anlayışlarına da göz atıyorum. Sizler ise kölelerisiniz bazı gurupların, bazı kültürlerin, hatta kültürlerinizi bir yerde ilahi kitabın bile önüne geçiriyorsunuz, o kölesi olduklarınızın, işte onların akıllarıyla sizlerin beyinlerinize yükledikleri komutlarla bakıyorsunuz her şeye, onlar ne anladıysa onları anlamak dışına çıkamıyorsunuz artık. Sözüm meclisten dışarı Ve neredeyse işemeye giderken bile bağlı olduğunuz o kimselerden müsaade isteyecek kadar kölesiniz. Kibirli sahiplerinize taptığınızın farkında mısınız? Çünkü sizler onların yediğini yiyor onların yemediğini bile yemez hale gelmişsiniz, İyi ya da kötü hiç araştırmadan yapıyorsunuz tüm bunları. Sizler hür müsünüz? Ben hür bir insanım fakat sizler hür insan değilsiniz. Kendinize ait hiçbir fikre sahip değilsiniz. Çünkü sizler kendi partilerinizin, kendi guruplarınızın, kendi tarikat cemaatlerinizin, kendi kültürlerinizin, kendi ailelerinizin, kendi sahiplerinizin birer kölesi haline gelmişsiniz. Kısacası dünyada hür erdemlilerin değil, kölelerin savaşı sürüyor şuanda.

Ve onların sizlerin beyinlerinize yüklediklerinden başka hiçbir fikir üretemiyor ve hatta sizlerin beynine ne yüklenirse bir bilgisayara yüklenmiş program gibi onu yaşıyor, onu anlatıyor, onu yapıyorsunuz. Sizler hür müsünüz? Ben hür bir insanım, İlk başta söylediğim gibi; ben, Bilge insanları dinlerim, onları dinleyip düşünmeyi severim. Düşüncelerimin doğru sonuçlanması için, fikirlerimi peygamberlerin mantığına ve peygamberin getirdiği kitaba yaklaştırırım, bilge insanların felsefelerine de göz atarım, işte bu beni adaletten hem ayırmaz ve hem de bu beni hür olarak yaşatır…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

 

 

                  Hayat, İfrat, tefrit, ben ve sevgi…

 

Oyuncusu olmayacağımız bir dünyadayız,

Gayet gerçek bir âlemdeyiz.

Dünyanın içerisinde elbette oyunlarda var,

Dünyayı oyun zannedenlerde var,

Fakat

Birbirine karıştırmayalım

O ciddiye alınacaklar ile oyuncakları

Birbirine karıştırmayalım!

Tabi ki

Oyun oynamaya da gelmedik,

Bir aşk mevzumuz

Ve bir de adaletli işler yapmak mevzumuz var bu âlemde.

Oyun değildir sadece

Çocukların bile oyunlarında bir hikmet vardır aslında.

Fakat

Hayatı çok da ciddiye almamak gerekiyor

Neden mi?

Çünkü zâten öleceğiz,

Kimseler kalmayacak

Bizi var edenden başka!

Ebedi cennet yurdu için öleceğiz,

Çünkü ölüm ve imtihan

O cennet yurdunun anahtarıdır.

Ölümden korkmamanız için,

Tehlikelerden korkmamanız için

İşte bu kısmından dolayı ciddiye almayın diyorum hayatı,

Yani hayatın zorluklarını ciddiye almayın,

Fakat

Sebepleri de kullanmayı ihmal etmeyin başarmak için işlerinizi!

Tüm bunları yaparken

Çok da yıpratmayın bu hayat için de kendinizi

Değmiyor çünkü.

Yoksa kendinizi

Hepten koy verin gitsin de demiyorum.

Şimdi biraz şehirlerden bahsedelim olmaz mı?

Şehirler uykuya dalarken

Uykuya kavuşamayan kederli insanlar,

Uykuya kavuşamayan kederli canlılar vardır

Sıkıntılar uyutmaz onları.

Ne şafak bekleyen sevgililer

Ne de müebbet almış mahkûmlar

Benim seni beklediğim kadar

Bekleyebilirler miydi?

Evet,

Bekleyebilirlerdi,

Onlarda benim kadar insan,

Onlarda

Benim kadar sevgili,

Onlarda benim kadar yürekliler,

Onlarda bir şeylere hasretler

Ve

Onlarda bekliyorlar, bekleyebiliyorlar.

Bekleyebilenlerin bekledikleri gibi bekleyebiliyorlar onlarda.

Gerçekçi olmak lâzım!

Şimdi biraz konumuzu sevgiliye doğru götürelim olmaz mı?

Ona hitap ederek devam ettirelim meselemizi,

Hadi öğleyse başlayayım;

Sevgilim,

Sen bana hürriyet,

Sen bana hayat,

Sen bana neşe kaynağı,

Sen bana insanlığıma ayna,

Seninleyken hürriyetim tam,

Seninle yazılan hikâyem mutlu

Ve

Her bir sıkıntının üstesinden

Her bir kederin zorluğundan

Çabucak kurtulabiliyorum seninleyken ben.

Demek ki

Doğruymuş

Sevginin,

Sevgi yakınlığının

Her derde deva oluşu...

İnanıyorum artık bende buna.

Aşkın kudretine inanıyorum artık!

Ne istediğimi

Seni istediğimi

Ve kendimin kim olduğunu

Ve

Ne sebeple

Kimin tarafından var edildiğimi,

İşte tüm bunları

Ve daha

Nice bilmeleri bilmeyi bilmek hürriyettir bana.

Evet, şimdi birazda konumuzu daha farklı bir meseleyi açarak

Devam ettirelim olmaz mı?

Kendimden

Ve

O çok konuşulan ifrat tefrit ile ilgili meseleden devam edelim,

Ben diye başlayalım mevzumuza,

En sonunda bağlarız güzel bir yere, olmaz mı?

Ben mi?

Ben

İfrat tefritin ortasında durmam her zaman,

Çünkü bâzen ifratın,

Bâzen de tefritin haklı çıktığı zamanlar vardır,

İşte o haklı olan taraf da ifrat varsa ifrattan yana olurum,

Yok, eğer haklı çıkan tefrit olursa tefritten yana olurum.

Bâzen de ne ifrat nede tefrit haklı çıkamayabilirler

İşte ifratın tefritin haklı olmadığı zamanlarda ise

Tam ortada durmak

Yani her zaman olduğu gibi adaletli olmak icap eder.

İfratın haklı olduğu bir yer vardır ki

O yer ebedi cennettir,

Mesela ben, Allah’ı sevmek de sonsuz ifratımdır!

İşte burada ifrat haklıdır ve ifratı taraf tutarım.

Anlatabiliyor muyum?

Çünkü ben, o ebedi düşmanım olan iblisten

Nefret ederken sonsuz ifratımdır!

İşte burada da yine ifrat haklı çıktı gördünüz mü?

Şimdi bir de tefritin haklı çıktığı yerlerden birini bulalım,

Çünkü ben, kötülükten geri durmada tefritimdir gayretle!

İşte gördünüz mü burada da tefrit haklı çıkınca

Tefritin tarafını tuttuk onun yanında olduk,

Çünkü Müslümana

Haklının tarafını tutmak yardım etmek yakışır öğle değil mi?

Fakat

Bâzı İyilikleri yaparken de ne ifrat nede tefrit

Tam da orta yerindeyim,

Çünkü

O bâzı İyilikleri yaparken aşırıya giderseniz

Zarar görme ihtimaliniz çok yüksek,

İşte bu sebeple ne hiç yapmayarak geride kalmak uygun değil

Ne de aşırıya kaçmak doğru değildir,

Tam da ortada,

Âdil bir ölçüyle

Mantıklıca iyilik yapmalısınız,

Ne kendinizi

Nede sorumluluğunuz altındakileri zarar sokmadan

Yapabilmelisiniz iyilikleri,

Anlatabiliyor muyum?

Mesela

Ben

Sevgide de böyleyimdir,

Sevgilim

Seni severken

Ne ifrattayım

Ne de tefritteyim,

Tam da

Senin kalbinin orta yerindeyim.

Bilmem anlatabiliyor muyum?

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

 

                          İntikam mı?

 

İntikamın dehşetini

Bilmek bile istemezsin!

Zâten kalbinden

Söküp alamazsınız

Fakat

Militarist

Bir

Aşk 

İnsanının elinden

Sevgilisini ve sevdiklerini

Almaya

Kalkışırsanız

Belalara da

Hazırlıklı olun, intikam nihayetinde size gelecektir!

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

                        Kendini bil ve Kendin gibi ol…

 

Hayatları hikâyelere romanlara konu olacak değerde o kadar çok güzel yürekli insanlarımız var ki karşılarında durup dinlemek gerekli onları, onlarla birlik de güzel işler işlemek şerefine ermek gerekli haksız mıyım? Hayatlarından bâzı kısımları örnek alınacak çok değerli insanlarımız var dünyada, neden o güzel yürekli cesur bilge insanlarımız dururken, ben o aptal üç beş gayri meşru işler yapan insanları örnek alayım da kendimi meleklere rezil edeyim, yakışmaz bana. Tabi ki ben o bilge cesur yürekli güzel kalpli insanların o bâzı örnek alınacak işlerini örnek almalıyım fakat o birilerinin örnek alınması gereken davranışlarını örnek almakla da hepten o insanı da taklit etmeği de doğru bulmuyorum. Çünkü insana yakışanı kendisi olmasıdır, eğitimde terbiyede alması gerekeni almalı fakat taklidi terk etmeli, kendini eğitip ortaya meydana kendi gibi birini çıkarmalı!

 

                                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

                 Aydınlığım Huzurumsun…

 

Güneş olsaydım senin üzerinden hiç eksilmezdim,

Senin bulunduğun yerler

Daima aydınlık kalırdı,

Sahi

Ben güneş olsaydım

Senin aydınlığın

Senin güzelliğin karşısında

Çoktan yitirmiştim ışıklarımı,

Peki ya aramıza ay girerse

Ben nasıl tahammül edebilirim

Birkaç saat göremeden seni beklemeye!

Sevgilim,

Güzelliğin kalbimin hırsızıdır,

Gözlerin neşem huzur kaynağımdır benim, seni seviyorum.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

                 Allah’ı aradığını iddia edenlere…

 

Biri bana sordu,

Dedi ki Allah’ı arıyor musun?

Ya hu dedim Allah kaybolacak kadar küçük bir varlık mı veya Allah kaybolacak bir meta mal mıdır ki Allah’ı arayayım!

Allah bir meta bir mal değildir ki

Allah sonsuz ebedi büyüklük de asla kaybolmaz, kaybolmaktan münezzeh, hem görünen hem görünmeyen, sıfatlarıyla, sıfatlarının isimlerinin tecellileriyle hem karşımızda, hem içerimizde, bizi ve her şeyi kuşatan, sonsuz kudret sahibi bir Allahtan bahsediyoruz dedim. Allah’ı ben kaybetmedim ki arayayım, hem Allah kaybolacak kadar küçük bir varlık değil. Allah’ı ben daha çok tanımaya bilmeye çalışıyorum. Ancak Allah’ı tanıyıp bilmeyenlerdir Allah’ı aradıklarını iddia eden yalancılar,

Ben yalancı değilim!

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

            Tarikatlar cemaatler partiler hizipler…

 

Neden acaba sadece Allah’a adalete kardeşliğe birliğe

Kurana peygambere davet etmek yerine ısrarla kendi mürşitlerine, kendi tarikat cemaatlerine, kendi parti hiziplerine tabi olmamıza çabalıyorlar. Ve sizce de bu tuhaf değil mi? Bu da demek oluyor ki bu işleri sadece para rant çıkar politik oyunlar, güç saltanat uğruna yapıyorlar. Politik ve para oyunlardan başka bir şey değil bunlar vesselam! Hepsini Allah’a havale ediyorum. Galiba birileri sağılacak inek arıyor. Allahtan iyi ki kuranı ve peygamberin hayatını inceledik ve üstün felsefeci ustaların yorum görüşlerini fikirlerini okuduk da bizleri kandırıp sağamıyorlar. Bizim gibileri sevmezler onlar, daha doğrusu aklını çok iyi çalıştıranları sevmezler ve içlerine de almazlar neden mi? Nedeni şudur çünkü aklını çok iyi kullanan insanı kandırıp bir inek gibi sağamazlar da ondan.

Bu ülkede dünyaya gözümüzü bir açıyoruz kimler mi var, cahil aile baskısı, tarikat, cemaat, cehalet, cinayetler, dedikoduyla yaşayan insanlık, büyücüler, sihirle koca karı ilaçlarıyla uğraşanlar var. Ve insancıl şartlarda bir iş bulmak sorunu, e bir de bunlardan korunup kurtulabilmek için mücadele vereceksin, hem de tek başına, tek başına diyorum çünkü her yerde ailenin içinde bile her yeri kaplamışlar işgal etmişler. Bunlardan Kurtulmaya çalışıp, birde bunların cehaletlerini yüzlerine vursan, toplumdan dışlanırsın, deli diye adlandırılırsın. Aileler desen İslam’ı hikmetlice anlamak ile anlatmaktan fakir yoksunlar. Etrafta Ham softa sürüsü ve yobaz sürüsü çoğalmış. Diyanet işleri desen cami imamlarının bir kısmı yine işgal altında o bazı guruplarca, geri kalanları da camiye uğradığı yok, uğrasa da namazı kıldırır kaçar hemen kim bilir nerelerde. Camide İslam’ı öğrenmenin imkânı yok zaten imamlarında öğle bir öğretme aşkı yok, ancak Arapça harfler okutulur çat pat, Arapça okunur, haydi sokağa, e ne oldu İslam’ı öğreten hani, camiler yaz tatili Kur’an’ı Allah’ı değil de Arap alfabesi bir lisanı öğretmek kursları haline gelmiş. İyide lisan öğrenmek isteyen lisan kursuna gitsin veya Arap lisan kursları açın oraya gitsinler bedava. Siz İslam’ı öğretin, pardon önce yaşamalısınız ki öğretebilesiniz, ancak İslam adaleti merhameti paylaşmayı bilgeliği yaşanarak öğretilebilir, bu da siz de yok zâten. Sonrası da mâlum, insanlarda aradıkları öğrenmek istedikleri İslam’ı o bahsettiğimiz tarikat cemaat guruplarda vakıf dernekler de partiler de bir kısım bazı hiziplerde örgütlerde aramaya başlıyor. Ve onların kölesi uşağı haline gelip vatana ihanet eder duruma gelince de, bu defa da devlet diyor ki bu halka ne oluyor da devletine ihanet ediyor. İhanet eder tabi ki de, sen maddi manevi adil olarak paylaş sahip çık da başka yerlere gidip ihanet guruplarına katılmasınlar.

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

 

 

                  Kendime saygımdan dolayı kibarım…

 

Bana diyorlar ki

İnsanlar hak etmiyorlar

Neden bu kadar iyi niyetli kibar davranıyorsun insanlara,

Bende diyorum ki onlara,

Benim kendime olan saygımdan dolayı insanlara canlılara karakterim icabı kibar davranıyorum.

Eğer kötü davransam, eğer kibar olmasam, kendime olan saygımı yitirirdim ve karakterim bozulurdu.

Sizlerin karakterleri bozuk mu ki yoksa dedim onlara,

Baksanıza kibar değilsiniz insanlara canlılara!

Kibarlık sadece zarif güzel konuşmaktan ibaret değildir, kibar kelimesi büyükler anlamına gelmektedir, yani bilge erdemli bir insan olmuş, olgunlaşmış, terbiyesiyle örnek biri haline gelmiş demektir, olamadım tam fakat yine de Bilmem anlatabildim mi?

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                   ☆☆☆

 

                           Keyifsizim bugünlerde…

 

Bugünlerde öğle keyifsizim ki

Sevgilinin sohbeti yok,

Neşesi yok,

Karşımda yüzü yok,

Yüzümde busesi yok.

Bakıyorum da göğün yüzünde

Mehtap neşeli

Çünkü

O bulunduğu her yerden

Görebiliyor onu.

Peki, o mehtaba bile görünürken sen sevgilim

Neden beni yerimde duramaz kederli bir hâle vardırırsın sen!

Etme gel,

Bana bu zâlimliği yapma gel sevgilim.

 

                                    Sonnet… nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

                                               

Yazar, şair Nafiz coşkunun, yayınlanan diğer kitapları:

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ve aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…             

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…

 

                                                  SÖZLÜK:

...

(A)...Ab-ı hayat: bengi su, ebedi hayat suyu, cennet, hayat için yaşam için değerli olan.../...Acve hurması: medine de yetişen ve bazı zehirlere karşı panzehir ilaç olabilen tatlı bir meyve..../...Ad kavmi: hud peygamberin tebliğ için gönderildiği kavim.../...Âfak: görünen, ufuklar, göz önün de olanlar, objektif.../...Adalet: olması gerekenin olması gerektiği yer de olmaz. hak el de etmek, herkesin hakkını vermek.../...Agah: uyanık, haberli.../...Agora: pazar yeri, halkın toplandığı meydan, büyük alan.../...Ahenk: uyum.../..Ahd: söz.../....Ahmak: anlayışsız.../...Aksiyon: kudretin iş üzerin de ki tecellisi. hareketlilik. işler de devamlılık.../...Ampirik: Lügat, ampirik bilimini de şöyle tarif eder; ''Matematiksel metotlu bir öğrenime deyi de, görerek İşiterek bellenen deneylerle bulunan formül tecrübeye(deneye)görgüye deneyime dayanmaktadır.../... Anarşi: hukuk dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Anarşist: hukuk dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Arhia: hâkimiyet.../… Arı'lanmak: pak, temizlenmek, boş, çıplak.../... Aristonikos: miladdan önce putperest roma için de yapılan en büyük ihtilallerden birini yapmıştır, kendisi bir gladyatördür, köleleri gladyatörleri alarak ihtilali başlatmış ve güneş devlet adın da bir ideali olan kahramandır. kendisi yakalanınca romaya getirilip işkenceyle öldürülmüştür,. Arş: yukarılar, sema, gök.../...Arz: yer yüzü.../..Arzın dürülmesi: yolculuğun sürati, rahat kolay olması bu sone de bu anlam da kullanıldı .../...Arş'ı azam: Allah'ın kudretinin tecelli ettiği yer.../...Asabiyet:Zulüm de kavmine yardım eden ve zulmünü de destekleyen.../....Asalet: temiz soyluluk köklü.../...Asayiş: rahat, huzur, güven. kanuna uygunluk.../...Asil: asaletli.../......Aşk: sevginin en ileri derecesi, candan sevmek ve allaha duyulması geren bir tutkulu bağlılıktır çünkü sevginin en ileri derecesiyle ancak o sevilmeye layıktır.../....Aşikâr: açık, ortada.../...Attar: güzel koku satan yer.../...Ayaz: Ayaz: ay gibi parlak, soğuk, kuru havadaki soğuk.../...azizün züntikam: allah'ın intikam alışı.../...(B)...Başak: ekin tarlaları, buğday gibi ekinleri taşıyan koçan.../...Bedahat: açıklık.../...Bedi: ebedi ve güzel olan.../...Beliğ: meramı eksiksiz ve noksansız güzel doğru söylemek, etkileyici söz sanatı. içe işleyen söz sanatı.../...Belkıs: Kuran’ı kerimde anlatılan sebe kraliçesi.../...Bengi su:  ab-ı hayat, hayat suyu, yaşam suyu, hayat için değerli olanlar, cennet.../...Bereket: ilahi hayrın devamlı ve kararlı olması, ni'met, bolluk, feyz, çokluk.../...Beyan: açmak, açıklamak, kelimeler, sözler, fıkıh, tercüme etmek.../...Beynel havfi ve'r-reca: Ümit ve korku uyumuyla ahirete hazırlanmak.../...Beyza: beyaz, parlak.../...BİYOM: canlı, canlılar topluluğu. (Canlıları bir ara da tutmak projesi.) Biom; Organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatistiksel yöntemlerle anlatılmasını sağlayan bilm dalı, bometry, biom. Birlikdeliği gerçekleştirme projesi. Topluluğu bir canlı  etrafın da tutmak projesi. (canlıları , canlıların biyolojik tepkilerini, zaaflarını, insanları deneysel, tecrübeyle inceleyip, sosyo pskolojilerini metodsal olarak yönlendirip yönetebilmek projesi) Biyom, biyosferin aynı iklim koşulların da ve aynı bitki örtüsünün egemen olduğu çok geniş bölümlerini belirten çevre bilim terimidir. Yeryüzün de ki birbirine bitişik benzer yayılmış yaşam alanları olarak da tanımlanır. Biom , (Biometry): İnsan hayatının muhtemel ömrünü ölçme ilmi. Canlılar. Barış için ortaklık merkezinin kısa yazımı. genelkurmay bünyesinde faaliyet gösteren uluslararası bir eğitim merkezidir. Biyom: organizma da oluşan biyolojik sorunlara istatiksel yöntemlerin uygulanması ve ayrıca organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatiksel yöntemlerle yöntemlerle anlatılmasını sağlayan bilim dalı.…/…Bostan: güzel kokulu çiçek meyve bahçesi.../...Bucak: her yer de, her taraf da.../...Buğz: düşmanlık duymak, sevmemek.../...Buhran: sıkıntı.../...Brütüs: bir zaman roma imparatoru culyüs sezarın oğlu ve babasını öldürerek imparatorluğu almıştır.../...Burç: yıldız toplulukları. bilim insanlarının gökyüzü haritası olarak bu yıldız topluluklarına bir isim vererek bir harita olarak kullanırlar.köşk, yüksekler.../...Buse: öpmek.../...(C)..Cedil: arabca bir kelimedir mücadele demek. bu daha çok fikir mücadelesi ilmin de kullanılan konuşma savunma ikna etme. delilleriyle akla hitab etme ilmi, mesleğidir.../...Cehd: çalışmak, güç, gayret.../....Cemad: cansız.../...Cendere: baskı, dar, sıkıntı, zorluk.../...Cenub: güney. güney rüzgârları. cennet rüzgârları.../...Cevher: kendi özellikleriyle var olan. soydan gelen değer. değerli. kıymetli. elmas. yakut bakır cevheri. ruh. öz.../...Cihad: İyilikleri yaymanın mücadelesi.../...Cihet: yön, yön tayini.../...Cinayet: kötü olan her iş.../...(D)...Demos krotos: demokrasi, halk idaresi.../...Din: kanunlar, hukuk, ceza, mükâfat, ödül, ecir, yasalar, arzular, istekler. Allah'ın dini olan islam ise Allah'ın biz insanlara seçtiği emirler temiz yasalar.../...Din günü: cennete ve cehenneme gireceklerin belli olacağı ilahi mahkeme.../...Diyalog: konuşmak ve konuşturmak, karşılıklı konuşmak, .../...Duha: güneşin kuşluk vakti, yani öyleye bir saat kadar kala bir zaman için de ki vakitte etrafa verdiyi aydınlık.../...(E)...Eda: tarz, duruş.../...Edep: terbiye, eğitim, ilahi hududa riayet etmek, her alan da dğru bir eğitim vermek.../...Efdal: çok faziletli, iyi olan, Ekonomizim; alış veriş, alım satım kültürlerinin, matematikselleştirilmeye ve metotlaştırmaya çalışılan ve içerisin de ampirik bilimi ve kuramların olduğu ekonomi kültür sistemidir.../...Ekonomi: Lügat da ekonomiyi şöyle tarif ederler; ''kural, kelimeler, iktisat! Nispeten sınırlı nicelikte olan eşya ve malların üretim, dağıtım, deyişim ve tüketimine ait kültür kısmı! insani ihtiyaçların karşılanması için gerekli olan mal ve hizmet gurupları ile kaynaklar arasın da ki bağıntıları değişik açılardan inceleyen sosyal ampirik bilimi! ve tutumlu olmak manasına da geliyor, ekonomi ayrıca; Beslenme, yaşama düzeyi, eğitim, sağlık, bakım, konut ve çalışma şartları gibi insani değerler açısından iktisadi düzeni inceleyen iktisat bilimi dalı ve işletme mânasına gelir, iktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faaliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi.../...Elem: ağrı, acı, keder, sıkıntı.../...Endam: boy, vücut.../...Enfüs: içsel, sübjektif, canlar, bir kimseye mahsus görüş enfüsi, ruhla ilgili, mana alemiyle ilgili içsel alemler.../...Erak ağacı: diş temizliğin de kullanılır, hoş kokulu bir sıvısı vardır ve yumuşak püskül haline getirilip hafifçe dişler üstün de bastırmadan gezdirilir.../...Esef: şiddetli hüzün.../...Eser: kâinat, yaratılanlar, keşfedilen, icad edilen,  kişiye ait olan.../...Esvab: elbise.../...Etik: ahlak bilimi, töre bilimi..../...(F)...Fahiş: fahiş iş yapan, zarara götüren aşırılık.../...Fahişe: fahiş iş yapan, çok aşırı giderek zarara giren. kötü işleri yapan. kötülükle ilgili olan. aşırılık.../...Farakliyt: hakkı batıldan ayıran, faruk, seçilmiş, övülen, hamd eden, şefaat eden, Piroklitos, pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan arapcaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir..../...Fasık: günahkâr, kendine başkalarına zarar veren. doğru yoldan dışarı da olan.../...Fasih: çok güzel konuşan.../...Fazl: üstünlük.../...Fazilet: erdem iylik, hüner, değer.../...Fenni ilimler: fizik, kimya, matematik, biyoloji gibi bilimlerin genel adı. maddi sonuçlar el de etmek üzere bili uygulama alanına koyan bilgilerin topu. erdem, hüner.../...Fersah: beş kilometrelik mesafe.../...Feyz: bolluk, bereket.../...Feth: açmak, ele geçirmek, üstün gelmek.../...Fıkıh: derin ve ince anlayış, islam hukuku kişinin lehin de ve aleyhin de olanı bilmesi. meseleleri teferruatıyla düşünmek, anlamak ve açıklamak.../...Fitne: karışıklık, arabozmak, kargaşa, dedikodu, sınav. altını başka maddelerden ayırmak için yapılan işlem. çatışmak. zulmetmek. birilerini zorla ve işkenceyle dininden vazgeçirmeye çalışmak./ ...Fıtrat: yaratılışın özü, temiz, allahın insanı temiz yaratması, islam temizliği hukuku üzere yaratışı.../..Fikir: düşünceler! bilinmeyene ulaşmak için bilinenlerin düzenlenmesidir! akıl yürütmek ve akli bir nazarla bilinendir! akla gelenler, bilinenden bilinmeyene ulaşmak, akıl, akletmek gibi mânalara gelmektedir.../...Fil dişi kule: kendi şahsi davalarından başka kimseyi kabul etmeyen, kendini hapsetmek, kapanmak kendine.../....Firavun: geçmiş zaman bazı kavimler de krallarına firavun ünvanını kullanırlardı ve bu sone de anlatılan firavun kötülüğün temsili bir kral.../...(G)...Gafil: dikkatsiz, kârı zararı ayıramayan, nefsi emmaresine uyarak allahı unutan.../...Gayz: kin.../...Gard: boks sporunda boksörün savunmak ve vuruşa hazır duruşu ve korunmak için kuvvetli ve dengeli bir korunma duruşu. Elleri ve kollarıyla başını ve vücudunun zayıf yerlerini koruma duşu..../...Garip: İşitilmemiş, görülmemiş, ve nadir görülen olay, davranış. farklı bir yaşam tarzı. .../...Gayb: gizli olan, görünmeyen.../...Gazap: öfke, hiddet, kızgınlık, cezalandırmak.../...Gerçek: hakikat, bilgi ve bilinen uyum için de olması, obje ve subje uyum için de olması .../...Gıpta: imrenmek. iyi bir niyetle başkasının güzel bir halinin kendisin de de olmasını arzulamak, (H)...Habbe-i sevda: çörek otu, bazı zehirlere karşı panzehir olduğu söylenmek de ve eczacılık da kullanılmaktadır.../...Hacim: bir maddenin kapladığı yer.../...Hâdim: hizmet eden, çalışan.../...Hafiye: gizli şeyleri araştıran, casus, haber taşıyan.../...Ham softa kaba yobaz: kâinat kitabını ve islamı bilmez cahilce islamı yaşadığını ve anladığını zannederek insanları islamdan uzaklaştıran eğitimsizler, ham softa olmamış medrese öğrencisi demek . kaba yobazlarda islamı kuranı tam okumadan ve üzerin de düşünmeden düşmanlık yapanlar. yobaz da gerici, ayrımcı, fitne çıkarıcı, davranışları kötü olan.../... Hased: Çekememezlik, yani haset ettiği kişinin elindeki nimetlerin, güzelliklerin yok olmasını ister, sadece kendinin olmasını ister.../...Haşmet: büyüklük.../...Hatır: akıl, ilgi, hayâl, düşünce, gönül. fikir. sevgisi için yapmak, hatırı için yapmak. ilham, duygu. sevgi. beklenilen ilgi.../...Hatıra: hatıra gelen. Hatır da kalan. hafıza da yaşamaya devam eden geçmiş bir izlenim, duygu ve heyecanlı olay.../...Havari: yardımcı.../...Haya: haya kelimesi hayattan gelir ve insan de ayıplanmaya sebep olacak şeyin korkusundan doğan ıstırap halidir. suç işlemekten alıkoyucu ruh melekesinin ismi..../...edep, ilahi hudutlara riayet, kötülüğü sevmeyen, kötülüklerden uzak olan insan vasfı.../...Helal: Allah'ın müsaade ettiği şey, kötü olmayan.../...Heme ezost: herşey ondandır.../...Heva: havai, istekler, nefsi emmarenin istekleri, gelip geçici hevesler.../...Hılf-ul fudul:  birbirine yardım etmek, ahdetmek, (Hılf-ul fudul: birbirine yardım etmek, ahd etmek, and, yemin, söz vermek. kötülükleri yok etmek için, yardımlaşmak) fudul, kelimesi ise tek başına kullanıldığın da şu manaya da gelebiliyor; itiyaçtan fazlası, boş işler, boşa zaman harcamak, uygunsuz işler, kötülükle sonuçlanan işler vs vs…../….Hikâye: yaşanmış olayları anlatmak, yazmak, etkileyici olayları anlatmak.../...Hikmet: düşünmek, Başlangıcı düşünmektir ve şartı ise akıl ve doğru tercihtir. Faydası ve gayesi bilinerek kati bir isabetle yapılan fiile hikmet denir. Fiilin sebep olduğu faydalara ve gayelere de o fiilin hikmetleri denir. İşlerde sağlamlık, bir kimsenin lehinde ve aleyhinde olanı bilmesi, Kuranı kerimin hikmet ilminin manası, Allah ve kâinat ve özellikle insan ve insanların arasındaki işler ve bağlar. Yaratılmışların yaratılışındaki ilahi gaye.../...Hukuk: yasa, haklar, kanun, arzu, istek.../...Hüküm günü: Din günü, kıyamet sonrası insanlar tekrar diriltilip toplanarak çıkarılacakları ilahi mahkeme.../...Hürriyet: insanın kendi hukukuna sahip olması ve başkalarının da hukukunu koruması ve adil hukukla yönetilmek.../...Hüsran: zarar. mahrumluk.../......(I)...Islah: iyileştirmek, kusurları gidermek.../...(İ)...İcaz: az sözle çok şey anlatmak.../...İnkılab: alt üst olmak değişmek, halden hale geçmek..../...İcra: bir işi yürütmek. bir işi bir işe bağlamak.../...İçtinap: sakınmak.../...İçtimai: sosyal.../...İdeolocya: sistem. bir şeyin en doğrusunu elde etmeyi gaye edinmiş fikir programı. fikir sistemi.../...İdrak: anlayış.../...İffet: ahlak, namus, haya, ilahi sınırlara uymak.../...İfsad: bozmak, zarar vermek.../...İflah: halini düzeltip selamete çıkmak, kurtuluşa ermek.../...İhkâm: sağlamlık, muhkem bilgi.../...İhlas: doğru, temiz sevgi ve içten gelen saf duru bağlılık ve Allah emrettiği için ibadetleri yapmak.../... İhtilal: Bir bünyenin kendi için de kendi öz nizamını sarsıcı ve yeni bir nizama yol arayıcı her hareket.../...İhtisas: belli bir ilim sanat dalın da yeterli bilgi edinmek. uzmanlaşmak.../...İkmal: tamamlamak.../...İktisad; İktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi ve lüzumundan fazla veya noksan harcamaktan kaçınmak. tutumlu olmak. israf etmeden harcamak.../...İlim: bilmek, dünya ve ahretle alakalı, kâinatla alakalı gerçekleri bilmek. ayrıca 60 nolu sonede ilim ve şiir başlıklı sone de üstad necip fazıl ilim hakkındaki sözlerine bakılsın. kanunlarını mücerret tefekkürden alıp onları bir takım sûri nisbetler için de kalıplaştırmak.../...İlla: arabca bir kelimedir ve ''başka'' anlamın da kullanılır.../...İltica: sığınmak.../.İnbisat-ı külli: sürekli genişlemek, açılmak ölümcül.../...İnkıbaz-ı külli: sürekli daralmak, tutulmak, ölümcül daralmak.../...İnfak: nafaka vermek. beslemek, geçindirmek. sadaka vermek. ihtiyacı olana yardım etmek.../...İmaj: zihin de canlandırılan görüntü. hayâl, imge, görüntü, zihin de planlamak.../...İnsaf: merhamet, adalet üzere hareket.../...İrfan: bilmek, anlayış, zihin, kemale ermek, sırları ve gerçekleri kavramak.../...İrşad: erdirmek, varılması gereken yere vardırmak, açıklamak ve doğru yolu göstermek, doğruyu anlatmak.../...İrtica: geriye gitmek, yeniden ayrılarak gerilemek, ilerlemek.../...İsnat: nispet, bağlamak.../...İstidat: kabiliyet.../...İstişare: meşveret etmek, fikir danışmak.../...İştiyak: fazla arzu, özlemek.../...İtikaf: bir şeyden ayrılmak. dini anlam da ise şöyledir; bedenen ruhen temiz bir niyetle oruçlu veya oruçsuz bir an veya belli zamanlar da ibadet tefekkür ilim uğraşmak için Allahın rızasına ulaşma sebebiyle yapılan bir ibadet( ramazan ayın da oruçlu yapılır ve belli kuralları vardır).../...İttifak: anlaşmak.../...İzzet: değer, güç, kıymet.../...(J)....Jurnal: gazete. Dairelerde memurların imzaladıkları gelip gitme listesi. Polisçe bir olay üzerine düzenlenen rapor. Günlük olaylar yazılan hatıra defteri. Hafiyeliği iş edinmiş kimselerin biri için kötüleyerek çeşitli yerlerle yaptıkları haber verme yazısı. Gemi. İşaret. Bir kimseyi kovalama, yazısıyla ele vermek.../...(K)...Kabz: tutulmak.../...Kader: ölçü, miktar, takdir, tayin. Allah'ın ezelden ebede her şeyi bilmesi ve her şeyi yaratması.ve insan da bu her şeyin yaratıldığı kader de doğru ve iyi olanı tercih edebilmesi gerekiyor..../...Kara sevda: Melankoli: ruhça ve bedence çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak.../... Karbon: kimyasal element. Doğada veya maden kömürü, linyit antrasit gibi şekilsiz bir halde bulunan ve kömürlerin temel maddesini meydana getiren ametal basit bir cisimdir. Arı olmayan karbona da kömür denir./...Kari: okuyucu.../...Kavram: bir meseleyi veya herhangi bir şeyi nitelikleriyle nicelikleriyle anlamak kavramak.../...Kaza: hüküm beyan ilan, yaratmak. bir şeyi hareketle tamamlamak. kazayı bir pırograma benzetirsek zamanı geldiğin de Allah'ın takdiri ve insanın kaderden cüzzi iradesiyle seçtiğiyle o programın devreye girmesi.../...Kâbe: mekke şehrin de bulunan ve yeryüzünün ilk kurulan mescidi, ibadet yeri.../...Kainat, kozmos. yaratılan her şey.../...Kâmil: olgunluk bilgelik, fazilet, erdem.../...Kamu: bir ülke de ki halkın tümü.../...Kanaat: helal temiz olanlarla yetinip ve pis haram olanı istemeden temiz olanları tercih etmek.../...Kanaviçe: kanavalı işlemeli tül. edebiyatta; ön örgü: bir eserin planı, sanatçının gereken şekil ve süslerle doldurarak eseri meydana getirmek üzere kurduğu çatı.../...Kemal: olgunluk, fazilet, erdem, iğlikler.../...Karun: musa peygamber zamanın da yaşamış, zengin, peygamber Allah'a iman etmesini ve zenginliğiyle fakirlere yardım etmesini teklif ediyor ve karun bu daveti reddediyor, hazinesiyle birlik de yere batırıyor Allah onu. Kuran ve kuran tefsirlerine bakın.../...Kerem: izzetli, şeref, kuvvetli, cömert.../...Kerim: her şeyin iyisi, faydalısı. faydalandıran, iyilik veren.../...Kesbi: kazanmakla ilgili.../...Ketûm: sır saklayan.../...Kınamak: kınamak eylemi, ayıplamak, yapılan bir işin kötü görüldüğünü bildiren söz eylemi.../...Kibar: Büyükler, olgunlar, kemal bulmuş, güzel davranışlı.../...Kibir: büyüklük, kendini üstün görmek, kendinde olan nimetleri kendinden bilip hakkı reddetmek.../..Kibriya: Allah'ın azameti. büyüklüyü.../....Kuba mescidi: peygamberin kâbeden, mekke şehrinden medine şehrine hicret ettiği sefer de kurmuştur.../...Kudret helvası: İsrail (Yakup) oğulları, Musa peygamberden farklı yiyecekler istemişlerdi ve bir mucize olarak Allah bıldırcın ve kudret helvası verdi.../...Kûr'an'ı kerim: cem etmek, tefekkuh etme, dağınık parçaları bir araya getirip bir bütün hasıl etmek gibi manalara gelir. her şeyin iyisi faydalısı, izzetli şerefli olan, Allah'ın kelimeleri emirleri hukuku ..../...Külliyen: devamlı../...Kültür: ''Bir topluluğun tinsel özelliğini, duyuş ve düşünüş birliğini meydana getiren, gelenek halinde ki her türlü yaşayış, düşünce ve sanat varlıklarının topu! İnsansal toplum mirası! gerekli bilgileri edinerek, muhakeme, zevk ve eleştirme yeteneklerini geliştirmiş olma hâli! belli bir konu da edinilmiş geniş ve sistemli bilgi! insan eliyle yapılmış ve araların da ortak nitelikler bulunan bir eşyalar topluluğuyla belirlenen, gelişen dönemi.../...Küstah: saygısız, laubali, karşısındakini kıran.../...Kozmos: kâinat.../...(L)...Lâ'l: kırmızı.../..Lâle: halka.../....Latif: latife, yumuşak, nazik, ince, meselelerin inceliklerine vakıf olmak, ince anlayışlı, ruhla ilgili, inceliklere nüfuz eden.../...Laübali: saygısız ve kaygısız, kaygı ise endişeyle karışık üzüntü tasa.../...Lisan: dil, lehçe, konuşulan dil.../...Lûtuf: iltifatla muamele eylemek, iyilik, iyi muamele, güzellik özel seçkin ayrıcalıklı muamele.../...(M)..Mağfiret: Allah'ın günahları affetmesi. kulunu sevmesi. kulunu mükâfatlandırması, cennete alması.../....Mahfuz: saklanmış. korunan. muhafaza edilen.../...Mahşer: kıyamet sonrası insanların diriltilip toplanacakları yer.../...Makale: söylenen söz.../...Makul: aklın kabul edeceği, akla uygun.../...Mana: bir sözden veya bir şeyden anlaşılan.../...Manolya: hoş kokulu ve yaprakları büyük bir çiçek ve ağaçları küçük ve büyükçedir, deniz kıyısı şehirlerde görülür daha çok..../...Mansur: galib, yardım görmüş.../...Mantık: doğru fikri bulma ilmi.../...Manzum: vezni ve kafiyesi olan söz. vezn tartmak ölçmektir ve kafiye ise mısra sonların da ki ses benzerliğidir.../...Maraz: hastalık.../...Marifet: bilmek, hüner, ustalık.../...Mârifetullah: Allah’ı isimleriyle bilmek.../...Muhabbetullah: Allahı bilmek ve emirlerine itaat etmekle Allah'ı sevmek, aşkla bağlılık.../...Mâsiyet: günah, kötü, zararlı işler.../...Mâsûm: günahsız, suçsuz.../...Mazlûm: zulme adaletsizliğe uğramış, sessiz.../....Mecaz: bir kelimenin gerçek manasıyla deyil de benzer bir mana da kullanılması.../...Mecnun: deli, aklını yitiren, idraki şuuru yerin de olmayan .../...Medeniyet: ''bir memleketin veya bir toplumun düşünce sanat Hayatıyla maddi ve mânevi varlığına özgü niteliklerin tümü! uygarlık mânasına da gelmek de ve medeni kelimesine de lügat şöyle der; imar edilen medeniyetin imkânlarından yararlanan veya bu imkânlardan yararlanılan bir ülke de yaşayan! uygar şehirli mânasına da gelmek de.../...Med cezr: çekilen ve yükselen. med çekilendir, cezr ise yükselendir. dünyanın uydusu ay ile denizlerin arsın da ki bir gel git olayı.../...Melankoli: kara sevda. ruhça ve bedence çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak. romantik devir de ağır belirtisiz tatlı bir üzüntüye karşı eğilim, yalnızlık için de hayâl kurmak ve düşünmekten dolayı duyulan zevk.../...Menfa: sürgün yeri.../...Menşur: sultanın emri.../...Meram: niyet, istek, anlatılması gereken.../...Mercan: balık ve ayrıca suyu, taşı, gibi çokluk ifade eder.../...Merhale: konak. derece.../...Meryem: temiz dine hizmetkâr olan, Babasız yaratılan İsa peygamberin annesi( bir adıda betül)iffetli.../...Mesel: meşhur söz, meşhur hikâye, anlatı örnek vermek için.../...Mesih: İsa peygamberin lakabı..../ ...Meşrep: huy, feyz alınan yer, huyların iyi veya kötü olması.../...Meşveret: danışma görüşme meclisi.../...Mezhep: tutulan yol. bir kimsenin bir mesele bir fikir ve bir konu hakkın da ki kendi görüşleri.../...Mevhum: aslı olmayan, evham.../...Mil: binsekizyüzkırksekiz metrelik bir ölçü ve denizciler bunu halen kullanırlar.../...Militan: gayesine tutkuyla bağlı olan.../...Misk: bir cins güzel koku. genel de çin toprakların da yaşayan bir cins geyik türünün göbeğin de senenin belli bir mevsimin de toplanan kandır.kan toplanınca orası şişer ve geyik de şişen bu kısmın düşünceye kadar ondan rahatsızlık hisseder, hayvanın yaşadığı bölge de ki insanlar bu yumurtaların düşmesi için tedbir alır..../...Mizah: nükteli söz, ince manalı söz, latife.../... Mobbing: bir grup insanın, bir kimseye veya başka bir gruba sosyal kabadayılık yapması. Latince kökenli sözcük; psikolojik şiddet, baskı, kuşatma, taciz, rahatsız etme veya sıkıntı vermek anlamlarına gelir. En iyi ifade eden anlamıyla yıldırma veya iş yerinde psikolojik terör anlamlarıdır…./…Mona arhia: tek ferdin hakimiyeti, krallık.../...Mona: tek.../...Monarşi: krallık idaresi, tek ferdin hakimiyeti.../...Muhal: imkansız.../...Muhabbetullah: Allah'ın emirlerine itaat ederek ve aşk ile Allah'ı sevmek.../...Muhakeme: karar vermeden önce iyice düşünmek.../... Muhal: imkânsız.../...Muhasebe: hesap işleri. iç âlemin mimarlığı, dışa yansıyan.../...Muharrir: yazan, yazar.../...Muhyiddin ibn arabi: alim bilge bir insan.../...Mukabele:  karşılıklı.  karşılıklı yapılan iş.../...Murakabe: kontrol etmek, gözetmek.../...Mutabık: uygun.../...Mutabakat: uygunluk.../...Muvazene: nisbetler arasın da ki ahenk.../...Müaşeret: kuranın ve peygamberin sünnetleri emirleri istekleri dairesin de iyi münasebet.../...Mübâlağa: bir şeyi olduğundan fazla veya eksik göstermek.../...Müessir: tesir eden.../...Mücerret: yalnız, saf, soyut.../... Müj: kirpik, sevgiliyi öldüren bakış, kirpiğin kılıcı, duman./..Mükellef: bir işi yapmaya mecbur, vazifeli.../...Mülayemet: yumuşaklık. hislerin davranışların ilişkilerin güzel bir yumuşaklık da oluşu.../...Mümeyyiz: iyiyi kötüden ayıran.../...Münzevi: yalnız, yalnız başına çekilip ibadet eden.../...Mü'min: vefalı, sözün de duran, dostluk da devam eden, ihanet etmeyen, sabırlı, güvenilir, güven veren, dosdoğru olan, Allah'a itaat eden, temiz, ilim sahibi. ayrıca Allah'ın vasfı ve ismidir.../...Münekkit: tenkit edici, eleştiri, yapıcı iyileştirici ö, sağlam eleştiri.../...Müsamaha: hoş görü.../...Müşahhas: şahıslanmış, somut.../...Müteşabih: iki benzerden biri, herkese açık olmayan, mâna, ilim.../...Mütevazı: Kibirsiz, yüce gönüllü, iyinin tarafında ve kötülüğün yok olmasını isteyen, vakarlı.../...Mütefekkir: düşünür.../...(N)...Namus: nomos, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../....Nana: isim, ekmek, arkadaş, sevgili, mübarek bereket, dost vs vs.../...Nankör: gördüğü iyiliği bilerek reddeden ve gördüğü iyiliğe karşılık kötülük yapan ve nimeti inkâr eden, nimetlerin Allahtan olduğunu reddeden.../...Nazariye: yalnız görüş halin de bulunan, teorik.../...Nebz: bir şeyi kaldırıp atmak.../...Necib: soyu ve nesli temiz.../...Nefs: can, kişi, öz varlık, tek ve şahane. Bir şeyin kendisi, ruhun tam(anti) tezi olarak, zıt kutbu olarak ruhla beraber insana verilmiş latife(cisim olmayan, ruhla ilgili)dir nefs.../..../ Nefs-i emmare: insanı kötü isteklere sevk eden ve nefsin terbiye olmamış ilk hali.../...Nemrut: geçmiş asırlar da yaşamış bazı millet, kavimlerin hükümdarlarına verilen ünvan. kral anlamın da .../...Nezaket: yumuşaklık. tedbirle güzel davranış.../...Nisap: ölçü, zekât ölçüsü.../...Nisbet: münasebet, bağlılık.../...Nicelik: bir şeyin sayılabilen, ölçülebilen, azalıp çoğalabilen özellikleri. kemmiyet.../...Nitelik: Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. iyilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi.varlıklar arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren hal.../...Niyaz: yalvarış.../...Nizam: dizi, düzen, ölçü.../...Nomos: namus, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../......(O)...Oligarşi: azınlık zümresinin saltanatı, krallık.../...Oryantalizm: Doğu dilleri ve edebiyatı üzerine bilgi sahibi. şarkiyat uzmanı.../......(P)...Piroklitos: pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan Arapçaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir.../...(R)...Rabb: Allah'ın isimlerinden, terbiye eden, eğiten.../..Rabbani: alim, eğitimci, ilmi ile amil.../....Rabıta: bağlanmak, bağlamak, nefsin iradesini Allah'a bağlamak, kuranı kerim de nisa suresi ayet 200 de rabıta kelimesine bakınız.../...Rahman: Allah'ın isimlerinden, bütün mahlukata rızıkları veren, merhamet eden, yaratan.../...Rahim: Allah'ın isimlerinden, rahmet edici, merhamet eden, öğreten, yollarını gösteren, ve ahirette yalnız mü'minlere merhamet edici.../...Rasülüs-sekaleyn: insan ve cinlerin peygamberi mühammed.../...Remz: işaret, nişan, belirti, iz.../...Riayet: ağırlamak uymak.../...Riba: aldatmak. faiz.../...Rikkat: acımak, incelik.../...Riya: göstermek. göstermenin iyi ve kötü gösterişler vardır, İki yüzlülük de ise hakkın rızasını unutup istemeyip halkın yakınlığına erebilmek için ve gönüllerini çevirmek için çalışan demek bu kötü manası yani iki yüzlü olan.../... Romeo ile juliet: Wıllıam shakespeare'ın bir tiyatro eseri bir aşk hikâyesi.../...Rönesans: aklın hakimiyet teşebbüsü, eşya ve hadiselere maddeye hükmetmek.../...(Rûh’ul Kudüs: melek Cebrail, ismet, kuvvet, ilim, temiz, elçi, güvenilir.../...Rüştüne ermek: olgunlu, aklı Olgunlaşmak.../...(S)...Sâba: sabahları esen serin hafif rüzgâr ve ayrıca peygamber der ki sâba rüzgârı ile yardım gördüm..../...Sahtiyan: boyanmış.../...Salih: iyi hayrlı insan.../...Salim: sağlam kusuru olmayan.../...Sâm: ölüm.../...Sanat: bir duygunun, tasarının, güzelliğin, fikrin veya bir keşfin ifade ve yapımlarında kullanılan yöntemler, Sanat, büyük mücerret (yalnız saf, soyut) peşinde ebedi bir arayış anlama yahut anladığını sanmayla sezme ve bedahat (açıklık) duygusu içinde kâşifliğe erme arasındaki fark..../...Sebat: kararlılık.../...Sefih: kâr zarar ayıramaz, israf eden, eğlence düşkünü.../...Seciye: karakter, huy.../...Sekine: gönül rahatlığı, ihahi yardım, kararlılık.../...Selim akıl: kusursuz sağlam akıl.../...Serap: çöl de çorak yerler de, sıcak ve ışığın tesiriyle ufuk da su ve yeşillik varmış gibi görünmesi. şuur kayması sebebiyle olabilen bir hal.../...Sezgi: olayları olabilirlik ihtimalleriyle değerlendirip anlayabilmek, olasılık hesaplarıyla hesaplamak olayları, veya hislerle ilmin ve ilhamın yardımlarıyla sonuca ulaşmak. Allah'ın öğretmesi ve kalbine ilham etmesi, anlaşılır hale getirmesi.../...Sıdk: sözün öze ve kendisinden haber verilen şeye mutabakatı ve doğruluk. kalp ve dilin doğruluğu.../...Sır: sadece Allah'ın bildiği. sadece senin bildiğin. kendinden bile saklamaya çalıştığın.../...Sıla: kavuşmak.../...Sihir: etkileyici. gizli olan, ince. aldatmak. söze yalan karıştırmak. kötülük. şaşkın hale koymak. hakkı batılmış gibi göstermek. şuuru bozmak.../...Simya: adi şeyleri altın madenine çevirebilmekle ilgili bir kimya çalışması.../...Softa: öğrenci.../...Sokrates: nesillere bildiği doğruları bir olan allah inancını anlattığı için zehirlenerek idam edilmiş. miladdan önce yunan da yaşamış bir bilge.../...Sonneto: başta iki dörtlü sonra iki üçlüden ibaret ondört dizeli bir italyan tarzı şiir türü. türkcede sone ve ingilizce ile fransızca da da sonneto diye telaffuz edilir.../...Spartaküs: tırakyalı bir gladyatördür, roma ve italyadan onbinlerce köle ve gladyatörü toplayarak putperest romaya baş kaldırıyor, uzun yıllar destansı bir mücadele vermiş. bu olaylar milattan önce ve isa peygamberin doğumuna yakın oluyor. spartaküsün kendisi savaşların hiçbirin de yakalanamadığından bir parçalanmış cesedin o olduğu zannedilerek roma kendini böyle teselli etmiş.../...Sperm: erkeğin tohumu. döllenme hücresi. tek başlı bir kuyruklu hücre. insanın meydana gelmeden önceki ilk hallerinden biri, hüre şekli.../... Serseri: başı boş, şüpheli.../....Stratei: yönetim bilimi, düzenleme sanatı, tanıma ve tedbir alma. mücadele sanatı.../...Sulh: barış.../...Sûrî: gösterişte.../...Sübhan:  Allah'ın Sıfatıdır. eksiği ve noksanı olmayan, yarattıklarına benzemeyen, eşsiz ve benzersiz ve tek yaratıcı olan.../...Süheylâ: iyi huylu kadın.../...Süheyl-i yemen: güney yarım gök küresin de siyüşden sonra ki en parlak yıldız.../...Sürgün: uzaklaştırılmak. bir ağacın dalı.../...Süvari: atlı asker.../...(Ş)...Şâd: sevinçli, mutlu.../...Şafak: : akşamın Güneş batış anı ve sabahın ilk ışıkları.../...Şaşkın: ne yapacağını bilemeyecek derece de düşünce karışıklığı.../...Şeceat: cüret, gözü karalık, yiğitlik, cesurluk.../...Şarkiyat: doğu, şarkiyat(doğu) dilleri ilimleri hakkın da inceleme yapan ilim dalı.../...Şeair: Allah'ın hürmet göstermemizi istediği şeyler, kâbe, ezan, kurbanlık gibi şeyler.../...Şeriat: Arapça lisanın da nehrin su alınan kısmı, ilim, temiz faydalı kanunlar anlamın da kullanılır. hukuk, yasa, Allahın kanunları.../...Şirk: Allah'a ortak koşmak, Allahtan başkasına tapmak. insanları ilah edinmek. hiçbir faydası olmayan putlaştırılmış şeylerden yardım beklemek. Adaletsizlik..../...Şuur: anlayış.../...(T)...Taassub: kendi inancını çok üstün tutmak.../...Tâzim: Allah'ı isimleriyle tanıyıp saygı duymak, düşünmek onu.../...Tahlil: müşkül meseleyi halletmek. zor meseleyi çözmek. incelemek.../...Takdis: Allah'ın eksiyi ve noksanının olmadığını bilmek bildirmek ve Allah'ı isimleriyle tanımak düşünmek.../...Takva: Allah'a ve Allahın iman et dediklerine inanmak, allaha aşk ile itaat etmek.../...Talut: kuranı kerim ilahi kitap da adı geçen ve Allah tarafından seçilen bir kumandan.../...Tanrı: tan kökünden gelen bir kelimedir ve hoş görmeyen, hoş görmemek, doğmak, güneşin doğumu, tan yerinin sökmesi, gün doğumu anlamlarına gelir.../...Tasavvur:  zihin de canlandırmak, akla hayâle getirmek.../...Tavaf: dönüş, Allah'ın namaz kıblesi olarak ve toplantı merkezi, ibadet yeri olarak seçtiği kâbe adındaki yerin etrafın da ve peygamberin öğrettiği Allah'a sevgi sözlerini söyleyerek bu merkez etrafın da dolaşmak, dönmek. gezegenlerin bir eksen etrafın da dönüşleri gibi, yörüngelerin de ki dönüşleri gibi.../...Tasvir: bir şeyi söz yazıyla veya başka bir şekil de anlatmak, evirip çevirmek.../...Tebliğ: bildirmek, eriştirmek.../...Teenni: ihtiyatlı ve akıllıca davranmak, acele etmeden tedbirli davranmak./ ...Tecelli: görünme, bilinme.../...Tecrit: yalnız başına kalmak.yalnızlığı tercih etmek.../...Tefrika: ayrılık, bölünmek, parçalanmak.../...Telkin: zihinde yer etmek, fikir aşılamak, fikir tohumu ekmek..../...Temaşa: seyretmek, gezmek.../...Tenkit: bir şeyin iyi veya kötü taraflarını bulup meydana çıkartmak. eleştiri../...Terakki: ilerlemek.../...Terbiye: yetiştirmek, ilim ve edep öğretmek, alıştırmak, olması gereken kemale erdirmek.../...Terkib: bir kaç şeyden meydana gelen cisim... /...Teşbih: benzetmek.../...Teşvik: şevklendirmek.../...Tevekkül: kendine ait vazifeleri yaptıktan sonra, neticelerini Allahtan istemek, iş için sebepleri yerine getirip Allaha tevekkül etmek, dayanmak.../...Tevazu: Temiz ve kibirsiz bir gönül. ni'metler Allahtan bilmek ve iyi tarafda olarak, iyi bir kimse olmaya gayret etmek.../...Tövbe: dönmek, dönüş, yaptığı kötü işlerden pişman olup ve kötü işleri terk edip iyiliklere dönmek.../...Tiryak: ilaç.../...Trajedi: konusunu efsanelerden veya tarihten alan sahne eseri. trajediler insan oğlunun hırslarını, kaygılarını gösterir ve çoğu felaketle sonuçlanır. facia. sonu kötü olan durum. fransızca tragedie. ingilizce tragedy.../...Tûtiya: tutya. isim. bir maden çeşidi. gök rengi bir taş ve göz kenarlarına sürme çekmek boyamak için makyaj malzemesi olarak kullanılır.../...(U)...Ufuk: gözün alabildiği, ileriler, ilerlere bakmak, uzaklar.../...Umum: bütün, herkes.../..Uzlet: yalnızlık.../....(Ü)….. Ütopya,; sizin de bildiğiniz gibi, kusursuz bir toplum kurabilmek hayâlini gerçekleştirebilmektir, kusursuz, kökten değişebilen, faydalı alternatifler geliştirebilen, iyi bir gelecek üreten düzenli bir toplum kurabilmenin hayâlidir. Ütopya; Altın bir toplum kurmak anlamına da gelmektedir. Veya da ütopyayı, hiç olmayacak işlere nispet etmek maksadıyla dalga geçmek için kullananlar da olmuşlardır. Ütopyaya, sadece bir hayâl olarak kalacak diyenler de olmuşlardır, bunun yanı sıra bu ütopya denen altıntoplum oluşturmak hayâlini bir İdeolocya ya çevirmek gayreti için de olanlar da görülmüştür tarih sayfaların da. (V)...Vasf: nitelik, sıfat.Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. İğilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi. varlıklar arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren hal.../...Vâveyla: yaygara, eyvah.../...Vecd: kendinden geçecek kadar ilahi bir Aşk.../...Vedia: emanet.../...Vefa: sözünde durmak, sevgi ve dostlukta sebat etmek.../...Vefik: arkadaş.../...Vehm: belirsiz fikirler, belirsiz düşünceler, bazı kuruntuların uğrak yeridir .../...Vakar: ağır başlılık, allahın ni'metlerini muhafaza. kibirsiz. ni'metleri allahtan bilen. mütevazı. doğru ölçülerle davranışlarını eğiten. kibar. kemal sahibi.../...Vehbi: Allaah vergisi.../...Veli: yönetici, yöneten, birbirlerinin işlerine vekil olabilen, dost, yardımcı.../...Verâ: takvanın ileri derecesi.../...Verd: gül.../...Vız geldi, tırıs gitti: hızlı gediği gibi hızlı da gitti. yani ben korkmam kimseden onlar bir hışımla öfkeyle gelirse ben de onları geldikleri gibi kovarım anlamın da.../...Vicdan: insanın içindeki iyilik etmekten lezzet, kötülük etmekten elem duyan manevi his.../...(Y)...Yalçın: çıplak kayalar.../...Yalın: üzerine başka bir şey katılmamış olan, sâde, çıplak, alev.../...Yasemin, yasemen: tropik sıcak iklimin güzel çiçekleri ve daha çok sıcak nemli deniz kıyısı Arabistan gibi ve sıcak iklimlerin çiçeğidir Yunus emre: geçmiş zamanlarda yaşamış bir kanaat insanı. bilge, yazar, şair, düşünür, halkın sevdiği bir gönül insanı.../...Yağız: esmer, zeytin esmeri, kızılımtırak.../...(Z)...Zarif: zarafetli, ince, etkili, etkileyici uyumlu bir seçicilik güzellik.../...Zekât: büyümek çoğalmak, belli bir malın kırk da bir olan kısmını fakirlere ihtiyaç sahibi olan yerlere Allah rızası için vermektir. bu zekat nisap miktarı bir zenginliye sahip olup ve o nisap miktarının üzerinden bir yıl geçmesiyle o nisap miktarı zenginliğin hale kendini koruyor olmasıyla ve işte o nisap miktarı maldan vermektir.../...Zemheri: kara kış.../...Zeval: düşkünlük, bozulma, batma, kararma../...Zihin: bilincin algılama kısmı../...Zü: sahib.../...Zü'n nun: balığın sahibi, bura da yusuf peygamber anlatılmakta, kuran da bu anlatı var bakılsın. nun: balık