KİTAP ADI: KIRMIZI BALIK VE AFORİZMALAR. (kitap 43) yazar şair author poet nafiz coşkun

 

Felsefik yazılar, jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,

Aforizmalar, hikmet, sanat ve sonnet…

 https://drive.google.com/file/d/1Gep6zcMVRtpdnWnuBTAs6GOJ2XSa-FW6/view?usp=drive_link

 KİTABI PDF OLARAK OKUMAK İÇİN YUKARIDAKİ LİNKİ TIKLAYIN

 

                                 ♛ ♣ ♡

 

 

         Kırmızı balık ve aforizmalar… Kitap: 43.

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

 

 

                            

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.

 

                                                          Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

Twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

 

 

 

Bu ve tüm kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü yapılamaz.

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

                                  ☆☆☆

 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT

Sayfa: 9. Kırmızı balık…

Sayfa: 10: Aziz, üstün fikir ve kelimeler…

Sayfa: 13: Fikir ebesi… (sonnet)

Sayfa: 14: Fikir yumağı…

Sayfa: 15: Yazar şair düşünür aksiyon ve sanat insanı…

Sayfa: 16: Canım İstanbul…(necip fazıl Kısakürek)

Sayfa: 18: Aşk ve özne… (sonnet)

Sayfa: 19: İyi yaşamak için iyi bir insan olmak… (sonnet)

Sayfa: 20: Anlamak veya anlamamak meselesi…(sonnet)

Sayfa: 21: Kırılmış kadeh… (sonnet)

Sayfa: 22: Çözümsüzlük sorunu…(sonnet)

Sayfa: 23: Senden sevgini dileniyorum nergis…

Sayfa: 25: Kelimelerin lâ notası…

Sayfa: 26: Toplumun güven, bilgi erdemlilik meselesi…

Sayfa: 27: Tasavvuftan konu açılınca…

Sayfa: 28: Düşünmekle ilgili bir bahis…

Sayfa: 29: Kaygı zehirli bir ok sanki… (sonnet)

Sayfa: 30: Ölüm teması ve hayranlık… (sonnet)

Sayfa: 31: Azrail’in imzaladığı ölüm belgesi…(sonnet)

Sayfa: 32: Sevgi kınından çıkınca…(sonnet)

Sayfa: 33: Küstahlar ve aşk… (sonnet)

Sayfa: 34: Aşk oyunu…(sonnet)

Sayfa: 35: Sırlar çarşaf-çarşaf serilince sokağa…

Sayfa: 37: Hükümdarlar ve şairler…(sonnet)

Sayfa: 38: Bulanık zihinler ve İslam…(sonnet)

Sayfa: 39: Hürmet, fedakârlık ve dost hatırı…(sonnet)

Sayfa: 40: Köleliği mi hürriyeti mi istiyorsun belli değil…(sonnet)

Sayfa: 41: Fikir meydanlarında ki kanlı muharebe…

Sayfa: 45: Sadistler ile mazoşistler…(sonnet)

Sayfa: 46: Saf som egoizm damarları…(sonnet)

Sayfa: 47: Patikalar… (sonnet)

Sayfa: 48: Keder çizgileri… (sonnet)

Sayfa: 49: Yüzleşmek…

Sayfa: 51: Hürriyet ve onurlu bir hayat…

Sayfa: 52: Düşürme kendini… (sonnet)

Sayfa: 53: İyi Şairler ve telkin sanatı…

Sayfa: 55: Allah’ım bu satırlar sâdece senin için… (sonnet)

Sayfa: 56: Aşk nedir, kimin içindir… (sonnet)

Sayfa: 57: Şairin kim ve nasıl olması gerektiği… (sonnet)

Sayfa: 58: Üstün niteliklerde ki şair… (sonnet)

Sayfa: 59: Kelimeler ve üstün kudret… (sonnet)

Sayfa: 60: Temiz su ile insanın ilişkisi…

Sayfa: 61: Merkez insan mıdır, dünya mı, güneş mi, bilgi mi?

Sayfa: 64: Aptallığı dayatmak… (sonnet)

Sayfa: 65: İnsanlığın geldiği son nokta, cinnet… (sonnet)

Sayfa: 66: Kelimeler ve insan…

Sayfa: 69: Siyaset, ben ve Sanatkâr dediğin…

Sayfa: 71: Fikirlerle fark ediyoruz… (sonnet)

Sayfa: 72: Şüphe, vehim kılıcı… (sonnet)

Sayfa: 73: Gel de süpür kederleri kapımdan… (sonnet)

Sayfa: 74: İlgi alaka göstermek mi? (sonnet)

Sayfa: 75: Aşk yasası, aşk diyalektiği…

Sayfa: 76: Yeter ki iste ve hamle yap…

Sayfa: 77: Doğaçlama mutluluk… (sonnet)

Sayfa: 78: Hayatın karmaşık cendereli yollarında…

Sayfa: 83: İyi bir hamle için gerekli olanlar… (sonnet)

Sayfa: 84: Bana fikirlerle gel…

Sayfa: 86: Cinnet ve aileler…

Sayfa: 87: Rönesans ve dadım… (sonnet)

Sayfa: 88: Mukabele(karşılıklı okumak) ile analistlik(sonnet)

Sayfa: 89: Neyi öteleyip ötelemeyeceğini iyi düşün… (sonnet)

Sayfa: 90: Kederli hislerle…(Bir şarkı daha)

Sayfa: 92: yazarın bugüne kadar yazdığı eserlerin adları…

Sayfa: 95: Sözlük…

 

 

 

 

                               

                               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                       ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                      

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

            

                 ☆☆☆

          ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

                                  Kırmızı balık…

 

Kendimi toparlayamıyorum

Sâdece seninle paylaşabiliyorum yalnızlığımı

Oysaki sen sâdece

Akvaryumun içerisinde ki bir balıksın

Kırmızı küçücük bir balık…

Kendimi toparlayamıyorum

Sen benden gittiğinden bu yanı

Kendimi toparlayamıyorum

Darmadağınığım.

Dünya ne âlemde diye sorarsan

Kısacası

Pembe bir hafta,

Kırmızı bir gün,

Siyah bir asır,

Yorgun bir kasaba,

Canavar kılıklı korkunç homurtular çıkartan bir şehir,

İnsanların gözleri muhbir,

Serseri ruhlar,

Geveze akıllar,

Dikenleşmiş diller,

Dönme dolap bir Metropol,

Ve tamda o Metropolün

En orta yerinde iyilik adına mücadele veren sanat insanları…

İşte dünya kısacası böyle oldu sevgilim,

Üzgünüm

Elimden pek bir şey gelmiyor artık.

                  ☆☆☆

 

                   Aziz, üstün fikir ve kelimeler…

 

Keşfedemediğimiz birçok üstün ilham verici fikir var.

Şairin, sanatçının görevi ki elbette iyi erdemli bir şair de üstün bir sanatkârdır. Sanatkârların görevi; onları, o keşfedilmemiş ilham verici fikirleri bulup çıkartmaktır insanlığın karşısına.

Bize yeni faydalı değerli fikirler gerekiyor.

Gerekiyor çünkü biz fikirlerle iş yapar,

Fikirlerle kelimelerle geçimimizi sağlar,

Fikirlerle kelimelerle anlaşır,

Fikirlerle savunuruz,

Fikirlerle sohbet muhabbet ederiz birbirimizle,

Fikirlerle zenginleşir,

Fikirlerle gezeriz yıldızları,

Denizlerin içerisini keşfederiz fikirlerle.

Fikirlerle kelimelerle giyeceklerimizi yiyeceklerimizi üretir,

Fikirlerle kelimelerle göçeriz bundan sonra ki âleme.

Çok iyi biliyorsunuz ki üstün medeniyetler seviyesine de ancak

O üstün faydalı fikirleri üretip yaşayarak ulaşabiliriz.

Biliyorsun ki ulaşamaz isen düşersin

Çünkü fikirsiz insan; bir uçurumun titrek dalının üzerindedir ve yukarıda ki merdivenine ulaşamaz ise düşecek, o merdiven ise fikirlerdir. Düşersen ne mi olur, söyleyeyim; seninle milletinle alay ederler, üzerinize tükürürler, köleleştirirler,

Bunların olmasını mı istersin…

Bir Âlim,

Bir kitap,

Bir mimari,

Bir kedi,

Bir manzara,

Bir çiçek,

Bir gezi,

Bir şiir,

Bir insan,

Yarışı ve cenk meydanını zaferle tamamlamış bir küheylan,

Mavi kanatlı bir kelebek,

Kumandanın güneşten parlak kılıcı,

Aziz bir mesele,

Aziz bir bilge

Vesaire-vesaire,

İşte tüm bu olup bitenleri irdelemek

Ve hatta sıcacık hikmetli bir sohbetle bile o faydalı fikirlere kavuşabilirsin. Oku ve faydalı fikirler üret kardeş.

Boş bir an bile bırakma kendine.

Boşluğa hapsolanlar ne kendilerine nede sevdiklerine hiçbir fayda veremezler. Elbette boşluk da bir fikirdir fakat onu faydalı fikirlerle doldurmak gerekiyor biliyorsun.

Mâdem tencereyi ateşin üzerine koydun, tencereye yağ de döktün e o halde yiyeceğin sebzeyi eti suyu da ekle olmaz mı?

İşte o et su sebze fikir boşluğunda ki keşfedilmesi gereken fikirler gibidir. Ürettin mi şimdi afiyetle ye.

Bilmem anlatabiliyor muyum?

Fikirlerin verimli tohum gibi olmalı.

Nasıl ki verimli bir tohumu verimli bir toprağa ekersin ve

Şartlar uygunsa o tohum su hava yardımıyla fiiliyata geçer filizlenir boy verir, meyvelerini ikram eder nihayetinde ve hiç durmadan bir aksiyon içerisinde o ağaç sana ve insanlığa hizmet etmeye başlar. İşte İnsanda böyle olabilmeli,

Okumalı, hiç durmadan bir aksiyon içerisinde yaşayarak okumalı, filizlenip boy vermeli ve şartlar olgunlaştığında da

Bir aksiyon içerisinde tüm hayatı boyunca

Hem maddi olarak

Hem de manevi olarak kendine ve sevdiklerine işte o faydalı meyveler gibi eczalar verebilmelidir. Elbette iyi hikmetli fikirler kadar, kötü zararlı hastalıklı fikirler de var, sen o zararlı fikirleri, o faydalı fikirlerinle insanlığın kalbine girerek engelleyebilmelisin de. Her şey insanın elinde elbet de değil fakat biz insanlığa verilmiş cüz’i iradeyle bu bahsettiğim ve daha

Birçok meseleyi yapabiliriz, yani yine Senin elinde, yani seçim hakkı insanın elinde, doğru fikri tercih etmek insanın elinde. Yapmalısın kardeş.

Doğru olanı yapmalısın.

Ha unutmadan son bir şey daha söylemek istiyorum sana;

Bilge bir dost ile karşılıklı okumayı, karşılıklı konuşmak işini onunla ara-ara yapmayı ihmal etme. Bunun çok ama çok faydasını göreceksin. Sana şimdiden kolay gelsin, sağlıcakla kal.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

                              Fikir ebesi…

 

Fikirleri yazmak söylemek başka şey,

O fikirleri fiiliyata geçirmek başka şey.

Hikmetli faydalı bir fikri

Şartlarda oluştuğunda

Ki şartları da oluşturmaya çalış

Fiiliyata geçirince işte o fikirleri

İnan ki bana

Çok Mutlu olacaksın,

Ve Mutluda etmiş olacaksın!

Evet,

Faydalı birçok fikirden

Birçok insan

Birçok aile

Fayda görerek mutlu olacaklar, şimdi memnun musun?

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

 

                                 Fikir yumağı…

 

Sanat, yazı, fikirler ve sözler; uçmak için hazır bekleyen göçmen kuşlar gibidirler fakat sen onları o fikirleri, yazı ile sözleri hikmetli bir çalışmayla ilim ile fiiliyata dökersen eğer onlarda güzel bir kalıba girmiş olarak kalıcı olur çekip gitmezler, uçup gitmezler başka uzak diyarlara. Zâten sanatta ancak ilimle kalıba dökülebilir biliyorsun.

Öğle bir an gelir ki bir kelime, bir cümle tüm evi;

Aklının içerisinde ki tüm odaları aydınlatmaya yeter,

İşte o vakit yaz yazabildiğin kadar

Kalem usanmaz,

Harf usanmaz,

Kelimeler uslanmaz,

Cümleler yorulmazlar çünkü.

Tabi ki ilim sahibi olabilmen gerekli tüm bunları başarabilmen için. Ve tabi ki de o güzel kelimeleri anlamlı cümleler hâline getirebilecek yeteneğinde varsa başarabilirsin tüm bu anlattıklarımı.

Ve en önemli olanlardan birini söylemeyi unutmuşum;

Herkesin ve her aklın anlayabileceği bir beyan ustasıysan eğer başarabilirsin ancak…

Sana kolay gelsin kardeş…

 

 

 

 

☆☆☆

 

         

               Yazar şair düşünür aksiyon ve sanat insanı…

 

Necip Fazıl Kısakürek’in ‘’İstanbul’’ için yazmış olduğu şiir bana göre ustalar üstü bir eserdir. Kendi kendime sordum dedim ki Necip Fazıl Kısakürek’in o on milyonlarca, on binlerce insanı ardından cesaretle sürükleyen o kadar çok etkileyici üstün fikir üzerine yazılmış şiiri varken neden o diğer en önde gözüken şiirlerine nazaran daha az okunmuş ‘’İstanbul’’ için yazdığı şiir ustalık üstü olabilir ki neden böyle düşünmüştüm acaba..!

Sonra aklıma şöyle bir düşünce geldi, şöyle ki ‘’İstanbul’’ için yazdığı o şiirde Necip Fazıl Kısakürek artık bir okyanus hâline gelmiş durulmuş fakat durmamış, tüm denizleri ırmakları nehirleri dereleri kendi içine çekmeye başlamış, onları içinde barındırarak bir sakinlik, yükselmek hâline başlamıştır. Fakat lisanı hâl diliyle de şöyle demek istemiş; ben bir okyanusun, durgunluğum sâkinliğim yanında bir de dalgalarımın tusunamilerimin de olduğunu bilmenizi isterim, bunun farkına varın ona göre hareket tavır sergileyiniz, der gibi hissettim. Elbette okyanus çok büyük bir bereket yatağıdır ve zâten edebiyatta da okyanus bereket kudret anlamlarıyla sık-sık kullanılmış, kullanılmaya da devam etmektedir usta şairler tarafından. Siz ne düşünüyorsunuz, bana katılan var mı aranızda… Şimdi bir alt sayfada Necip Fazıl Kısakürek’in o güzel eseriyle sizleri baş-başa bırakıyorum. Haydi, keyifli anlamlı okumalar…

 

 

 

 

☆☆☆

            Canım İstanbul…(necip fazıl Kısakürek)

 

Ruhumu eritip de kalıp da dondurmuşlar

Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar

İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;

O benim, zaman, mekân aşıp geçmiş sevgilim.

Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;

Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.

Deniz ve toprak, yalnız onda ermiş visale,

Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

İstanbul benim canım;

Vatanım da vatanım…

İstanbul,

İstanbul…

Tarihin gözleri var, surlarda delik-delik;

Servi, endamlı servi, ahirete perdelik…

Bulutta şaha kalkmış fatihten kalma kırat;

Pırlantadan kubbeler belki bir milyar kırat.

Şahadet parmağıdır göğe doğru minare.

Her nakışta o mâna: öleceğiz ne çare!

Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet;

Beyoğlu tepinirken ağlar karacaahmet…

O manayı bulda bul!

İlle İstanbul’da bul!

İstanbul,

İstanbul…

Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;

Çamlıca’da, yerdedir göklerin derinliği.

Oynak sular yalının alt katına misafir;

Yenidünyadan mahzun, resimde eski sefir.

Her akşam camlarında yangın çıkan Üsküdar,

Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar…

Bir ses, bilemem Tambur gibi mi, Ut gibi mi?

Cumbalı odalarda inletir ‘ kâtibimi…

Kadını keskin bıçak,

Tâze kan gibi sıcak.

İstanbul.

İstanbul.

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef işler!

Yedi renk, yedi sesten sayısız belirişler…

Eyüp öksüz, Kadıköy süslü, moda kurumlu,

Adada rüzgâr, uçan eteklerden sorumlu…

Her şafak hisarlarda oklar çıkar yayından

Hâlâ çığlıklar gelir Topkapı sarayından.

Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;

Güleni şöyle dursun, ağlayanı bahtiyar…

Gecesi sümbül kokan

Türkçesi bülbül kokan,

İstanbul,

İstanbul…

 

 

 

 

Eserlerindeki üstün sanat mâna mimarisini mirasını, aziz milletinin o aziz gençliğine ve çocuklarına emanet eden Necip Fazıl Küreği rahmetle anıyorum.

Ruhun Şâd olsun Üstad…

☆☆☆

 

                                  Aşk ve özne…

 

Her özne de görülen

Aşktır

Fakat

İnsan

Kendi öznesinden

Ya habersiz

Ya da

O

Kendi öznesini

İşlediği

Cinayetler sebebiyle

Kirletiyor,

Kirlenmiş

O Özneyi de işte bu sebeple göremiyor olabilir…

 

                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

 

                İyi yaşamak için iyi bir insan olmak…

 

İki elimin arasına alarak başımı dayayıp dizlerimin üzerine kime ne fenalık yapıp yapmadığımın ve günümün nasıl geçip geçmediğinin muhasebesini yapar, hatalarımı sevaplarımı ortaya çıkartır, yeniden kendime çeki düzen veririm. Bunu neden mi yaparım çünkü üzerinde yaşadığımız dünya yaşanıla bilinir bir cennet yurdu olmasında ne olsun. Şimdi sana soruyorum istemez misin üzerinde yaşadığımız bu dünyanın hem senin için hem de sevdiklerin için iyi güzel bir yer olmasını! Ayrıca bir de ben

Dedikodu yapan insanlara şunu öğütlerim kimi zaman, onlara derim ki dedi kodu isterseniz eğer, iyi insanların dedikodularını yaparak onları küçük duruma düşürmek yerine; kelimelerin dedikodularını, cümlelerin dedikodularını yapın. Onlarla, o cümlelerle cenge girin, onlar ile kılıç şakırdatın, onlar ile raks edin ki iyi insanlar da dünyayı yaşanılabilir bir hâle getirsinler.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

              Anlamak veya anlamamak meselesi…

 

Derdini, sorunlarını

Veya da halkın sorunlarını

Halkın dertlerini sıkıntılarını iyi anlayarak

Kime ve nasıl anlatacağını biliyorsan eğer

Geriye tek bir sorun,

Tek bir mesele kalıyor,

O geriye kalan sorun ve

O geriye kalan meselede;

Çözümleri fiiliyata geçirebilmek!

Biliyorsunuz ki yanlış anlamakla

Problemler yanlış sonuçlanır,

Yanlış anlamalar sebebiyle

Yanlış sonuçlara ve

İçerisinden çıkılmaz kederlere götürür insanı.

Bilmem anlatabiliyor muyum?

 

                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                                Kırılmış kadeh…

 

Sen benden gittikten sonra ben;

Kalbimi kırılmış

Kadehe benzetiyor,

O kırılıp yerlere dağılmış cam parçalarını da

Ağzımın içerisinde gibi hissediyorum.

Ah sevgilim,

Sen Âşık olduğun bu adamın

Ne halde olabileceğini hiç düşündün mü?

Oysaki ben seni düşünüyorum,

Arzulamak hiç aklına gelmedi mi onca güzel,

Onca mutlu yıllardan sonra,

Oysaki ben ne o kahverengi gözlerini

Ne de güzel gülüşlerini hiç unutmuyor

Ve seni de daima arzuluyor, özlüyorum.

 

                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                       Çözümsüzlük sorunu…

 

Bizim ülkemizde tek bir sorun var,

O sorun da;

Hiçbir sorunun hakkıyla layıkıyla

Çözülmediği, çözümlenemediğidir.

Onca gürültü patırtı çıkmasının sebebi,

Onca lânet okunmasının

Bir tek sebebi var,

O sebepte;

İşte bu bizim ülkemizde

Hak eden hakkına kavuşamıyor!

Yoksa nice lâle devirleri kuruldu,

Nice lâle devirleri yıkıldı!

Sultan Süleyman’a bile kalmadı bu saltanatlar.

Haksız mıyım?

 

                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

               Senden sevgini dileniyorum Nergis…

 

Nergis; bir aşk çiçeğidir,

Sende öğlesin sevgili kadınım.

Aç kapılarını kalbinin

Ve sonra

Islak-ıslak sev beni

Arasında kollarının.

Sevgin bana sadakandır,

Aç kapısını kalbinin ne olursun

Senden ısrarla sevilmek dileniyorum.

Dilenciler bile kendilerini bir şekilde

Bir yolunu bulup ilgileştirip,

İnsanların ilgilerini çekmeyi başararak

Kalplere dokunur

Kırıntıdan da olsa

Bir şeyler almayı başarabiliyorlarsa eğer

Ben neden senin kalbine

Şu yalansız sevmelerimle

Bir yol bulup da giremeyeyim ki

Ben o aşağılık dilencilerden

Daha mı beceriksizim şimdi!

Seni öfkelendirmeyeyim

Çünkü

Öfke ile gurur;

Kör eder insanı,

Sonra beni hiç görmezsin

Bu da benim işime gelmez öğle değil mi?

Mâdem ki sevgim ile

Göstermektir sana kendimi,

Kibarca bir yolunu bulup

Kalbine girmeliyim.

Belki de

Senin kalbine girebilmek için

İlk önce

O taştan kalbini yumuşatmalıyım.

Hoş görülü bir insan hâline getirmeliyim seni,

Belki böylece de

Kalbine girebilecek yolları bulabilirim.

İlk önce

Kelimelerle diyalog kuruyorum,

Sana kendimi sevdirebilmek için hep bunlar.

Kibar bir insan,

Erdemli bir insan olarak

Huzuruna çıkmaktır arzum,

Tüm bunları yapmak isteyişim

Sana daha iyi ifade edebilmek için saadetli bir yaşamayı!

Evet,

Sana daha güzel bir yaşamak verebilmeliyim

Meğerki bir umuttur istiyorsam seni.

Gel

Kabul ette şu sana olan sevgi teveccühümü,

Erelim artık nihayetine o güzel sevişmelerin.

Gel

Gir hayatıma dokun kalbime de

Mağlup etme artık beni o kahreden istemeyişinle!

Nergis; bir aşk çiçeğidir,

Sen de öğlesin, sende bir aşk çiçeğisin onun kadar sevgili kadınım.

☆☆☆

 

                           Kelimelerin lâ notası…

 

Kelimeleri ürer şairin,

Fikir işçisinin aklın da kelimeler ürer.

Kalem ve şair umursar ancak

Uluyan

İnleyen yürekleri.

Kurt ürer,

Ulur kurtlar,

Ulular her canlı onu,

Ulular her bir varlık Allah’ını.

Kelebekler ürer

Baharı yazı güzelleştirmek için.

Örer ağlarını kader üzerimize,

Zemheri ağlarını örer üzerimize,

Ayazların avazı örer üzerimize ağlarını.

Güz örer ağını toprağa.

Kederler örer Âşıkların üzerine ağlarını.

Örer nakış-nakış kışlık atkılarını yavuklusuna

Sevgilisine âşığı.

Üretir işçiler çelikten minareleri

Yıldızlara seyahat etmek için.

Kelimeler ürer acılı-acılı

Gelmeyince sevgililer gurbetten.

 

 

 

 

☆☆☆

 

            Toplumun güven, bilgi erdemlilik meselesi…

 

Ümit ettiklerimizi, arzuladığımız kişi veya kişilerde veya bir gurupta bulamayıp göremediğimiz de; güven kaybı, güvensizlik çatışması başlar. İnsanın gardını alması gereken pozisyon belki de tamda burada kuvvetlenir, burada şekillenir. Bir toplumu güvensizlik ağı sararsa eğer o toplumdan çok büyük kalıcı başarılar beklemek çocukça bir düşünce olurdu her halde. Ah yalan, sen kimlerin ocağına zakkum ağacı dikmedin ki…

Bir de güven meselesinin yanında, yine toplumsal bir mesele olan; Toplumsal kimliğimiz ile kişisel öz ’sel kimliğimiz birbiriyle çatışıyor mu? Çatışıyorsa eğer ya toplumsal kimliğin bilgi hüner kültüründe bir bozukluk vardır veya da kendi kişisel öz kimliğimizin bilgi hüner kültüründe bir bozukluk var olabilir. İkisini de irdelemek, analiz ederek cerrahi bir müdahaleye tabi tutmak gerekiyor. Buda bilgilenmekle, hünerle, yalansız âdil bir sevgi paylaşımıyla mümkün olabilir. Çoğunluk olarak toplumun kendisi, kendi ferdiyle çatışıp terör meydana getiriyorsa eğer öğle bir toplumdan yüksek verimli faydalı bir medeniyete ulaşmak beklentisi sâdece bir hayâl olarak kalabilir, fiiliyata bile geçemez. Kudreti daima zayıf bir toplum olarak kalmaya mahkûm olur.

Ah bilgelik ile erdemlilik, siz ne aziz bir değersiniz ki çöken harap olan toplumlar sizi daha çok anıyorlar fakat şimdi kendilerine haritada bir ülke bile bulamıyorlar gidecek!

 

 

 

☆☆☆

 

 

                   Tasavvuftan konu açılınca…

 

Tasavvuf; bir tas gibidir, yani o tası bir guruba, bir millete benzetirsek eğer o tasın içerisine girip o gurubun veya o milletin meşrebine karakterine alışkanlıklarına bürünmek, onlara benzemeye başlamak eğitimidir. Hani Anadolu da bir laf vardır ya biriyle ne kadar çok oturup kalkarsan, onunla ne kadar çok beraber olursan eğer ya suyundan ya huyundan kaparsın derler ya aynen o da bunun gibidir işte. Siz yine de çok dikkat edin girdiğiniz taslara! Kim bilir o tasların içerisinde sizlere ne tür bir elbise giyindirmek istiyorlar. Acaba bir kavmin saçma sapan kültürünü mü giyindirmeye çalışıyorlar size, yoksa faydalı fikirler, faydalı erdemli bir hayat yaşatan bilgiyi mi, güzel ahlak terbiye elbisesini mi giyindirmek arzusundalar! Bir de din adı altında, din öğretiyoruz diye kendilerine ait, kendi kavimlerine ait kültürleri; ilahi din diye yutturmaya çalışmaları yok mu insanı çileden çıkartıyor bu meseleler. İnsanlarımızı o güzelim ilahi dinimizden bile korkutup soğutuyorlar!

Tasavvuf; faydalı bilgi verip ustaca hikmetlice düşündürmek sanatının işlendiği eğitim mekânı olabilmeli, eğer bu dediğim yoksa orada, o tasın içerisinde bu dediğim yoksa eğer; hemen orayı terk etmelisiniz, yoksa boşuna geçecek yazık olacak onca yıllarınıza ömrünüze. Tasavvuf bahçesi diyorlar; oysaki bahçelerde zakkumda büyür, nergis de, gülde büyür veya da çok güzel görünüp de bir baldıran zehri barındıran yapraklar bitkilerde büyür o bahçelerde! Ne büyüttüklerine dikkat etmek gerekli o taslarda bahçelerde. Ben söyleyeceğimi söyledim, aklınızı ayar taşına bir sürtün bakın kaç ayar gösterir, yorum sarrafların.

 

☆☆☆

                       Düşünmekle ilgili bir bahis…

 

Şimdi birlikte düşünmekle ilgili felsefe yapacağız hazır mıyız? Öğleyse başlayalım hazırsanız, ben hazırım…

Düşündüğüm yerde miyim? Düşlediğim yerde miyim? Ben kimim! Tüm bu kâinatı kurcalayan bir çilingir miyim ben acaba!

Yoksa çilingir ustası mıyım? Biliyoruz ki bizler; kurcalamak işini deliler de yaparlar, kurcalamak işini o nefret ettiğim

Som gâfillerde yaparlar, kurcalamak işini o hiç sevmediğim anlayışsızlarda yapabilirler. Fakat bir çilingir ustası gibi bilgece kurcalayarak açabilirsek karşımıza çıkabilecek mânaları, işte o karşımıza çıkan mânaları anlayabilmek kabiliyetine o anlayışsızlar, o gâfiller, o deliler sahip değillerdir, bizler sahibizdir o bilgece anlayış kabiliyetine! Peki, öğleyse neden bir çok mevki makam koltuğunu deliler, gâfiller ile anlayışsızlar işgal ediyor! Neden hünerli bilgeler mağaralarına çekilmiş ve susmuşlar. Düşünün lütfen!

İşte, bütün mesele de bu değil mi zâten; düşünmek! Sarrafın ayar taşına elinde ki mâdenin ne olduğunu anlamak için sürttüğü gibi, bizde anlamak için; bilgi hüner taşına süreriz zihin tarlamıza gelen o fikirleri, fakat biz mağaralara kendimizi hapsetmeyeceğiz

O kendilerini hapsedenler gibi!

İşte bütün mesele; Anlamak,

Sonrasında ise Arzulamak,

Ve devamında ise; olmak! O faydalı işte var olmak!

Sonrasında da ise;

Ben varım diyebilmektir hünerli her bir işte.

Haydi, öğleyse daha neyi bekliyorsun.

☆☆☆

 

                        Kaygı zehirli bir ok sanki…

 

Kaygı, endişe, tasa

Kederler ile karışık korkular mıdır bende ki ey yar.

Neden mi? Neden böyle peki…

İsyan dolu bir efkâr mıdır bende ki ey yar.

Neden böyle peki…

Yoksa çılgınlık mıdır sevişim tutkulu oluşum sana ey yar.

Peki, Olur, mu ki daha çok

Kaygılarım bir zehirli felaket olmasından!

Kaygı zehirli bir ok parçalar bütün benliğimi ey yar, merhamet!

Benim tüm bu kaygı

Endişelerimi giderebilecek gerçek samimi istekli bir sevişle gel, bana artık lütfen gel, olmaz mı? Bu kaygı elbisesini verme bana,

Sensizlikte kalarak mutluluğu yakalayamamak kaygısı;

Bir örümcek ağı gibi kimlerin örmemiştir ki hayatını!

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                Ölüm teması ve hayranlık…

 

Kime

Ve

Nereye ait insanlarız!

Ölüm denen

O

Güzel varlığın bile

Gün gelip

Canının çıkarılacağını

Bilmekle

Hayran-hayran baktım

Şu

Hayranlık uyandıran

Göğün etrafında ki

Üstün varlık olan insana!

 

               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

             Azrail’in imzaladığı ölüm belgesi…

 

İnsanın

Tüm çilesi

İnsanın tüm kederleri;

Ölüm ile tükeniyor,

Ölüm ile bir son buluyor.

Fakat

Daha sonrası var,

Daha sonrası ise;

Ya ebedi büyük keder

Ya da o ebedi saadet olan

O Büyük huzur.

İşte bütün mesele;

Kardeş;

Ne ekersen onu biçiyorsun! Sevgi mi ektin, sevin o zaman.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                         Sevgi kınından çıkınca…

 

Aman sabahlar olmasın ey yâr…

Usanmam ben sevişmekten seninle sabahlara kadar,

Sevişirken üzerimde derleyip nefesini soluklarını

Alıp götürdün tüm o Aşk musikimi de

Kendin ile birlikte giderken.

Çalsan gelerek bir vakit gece yine kapımı,

Derim ki bende o vakit,

Merhamet buyurdu da yar bana geldi, der,

Bayram seyran ederim o gece, ziyafetler veririm senin için…

Geldin mâdem, haydi,

Dokun, mal senin, mülk senin,

Dudak senin, bûse senin, aşk sende,

Bak gör birbirine dolaştı elim ayağım,

Huzurunda nefesim, sıcacık…

 

                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                Küstahlar ve aşk…

 

Aşka;

Küstahça bir eda ile Aşkı

Tarif

Ediyorlardı

Baktım

Bir

Yerlerde,

Bende

Güldüm

Geçtim

Gittim,

Durulmaz

Çünkü

Gâfillerle cahiller ile bir ara yerde.

 

                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                           Aşk oyunu…

 

Yıldırma beni bırak izin ver geleyim kapına,

Ne gün kıldırırsın aşk tavafını etrafında bilmem ki

Bak gör kaç kavga tüketti ömrüm yoluna

Aşkın ile benim arama girme çekil aramızdan.

Âzad olmadan bir insan unutma ki eremez gerçek aşka

Çünkü hür olmayana aşk açmaz kollarını isteklisine,

Haydi, ey aşk intikamımı öcümü al vurarak

O şanlı silahın ile sevdiğimi.

İşte o gün ben haylaz çocuklar gibi

Raks edeyim

Oyunlar edeyim,

Hüner görsün sevgili, Er görsün er meydanında,

Ey aşk;

Bağla onu o sağlam bağınla bana artık.

 

                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

 

                    Sırlar çarşaf-çarşaf serilince sokağa…

 

Ben, aşka uyanık kalabilen şairimdir…

Camlarına şehrin

Parmak uçlarımla yazdığım düşlerimi;

Senin ile paylaşmayı isterdim daima

Fakat

Sen ise; çıldırtan bir uzaklıktasın bana artık.

Şimdilerde ise;

Upuzun bir ufuk çizgisi oldu kederler bana,

Haberin var mı bunlardan senin!

O kederler ise;

Geçerek karşıma durup kahkahalar kopartıyorlar bana.

Şimdi ben ne yapayım tek başıma,

Tamda sana ihtiyacım varken.

Tiksiniyorum kederlerden artık.

Sonrasında ise;

Mutlu yıllarımı hatırlayarak,

Şöyle düşünüyorum;

Bir zamanlar lezzetli bir besteydi oysaki

O ruhuma ikram edilen

O beni mest eden sevdiklerimin sesleri,

Şimdilerde ise

Nerelere dağılıp çirkinleştirdiler acaba onların kalpleri kim bilir.

Sonra ben bir gece vakti;

Bir teselli bulmak arzusuyla,

Sarhoşluğundan soyunmuş insanlar görmek isteğiyle

Çıkarak caddelerine şehrin,

O Ayık bir ayaz zemheri vaktiyle sokakları benim ile dolaşan,

İsli bir çaydanlık ile pişen suyun içerisinde, demlenmeye bırakılan

O Şifalı bir bitki çayını ve

O İncecik belli temiz bir cam bardak da

Isıtacaktı içini belki kalsaydı yanımda.

Fakat

İçindeki sevda yüzünden

Ve bir sokak argosu tabiriyle ‘torba edilerek’ sevdalısı tarafından

Ah o her gece yataklara gömülen gözyaşları ve

Yastık ile bastırılan  

O Hıçkırık musikilerinin ritimleri yok mu? Ah, ah…

Oysaki

Daha o günün öğlen vakitlerinde

Kahkahalar kopartıyordu,

Senin anlayacağın

Kimse kimseye belli etmiyor derdini kardeş,

Kimseler kimselere

Belli etmiyorlar artık dertlerini kardeş

Çünkü

Fayda şifa vermek denen Nâmusu çoktan kaybetti insanlık,

Sır tutmak denen o Nâmusu kimseler saklamıyor artık kardeş.

Bir insana sır vermeye gör

Hemen ertesi gün gelmeden

Tüm şehrin sokaklarında

Çamaşır serilir gibi sererler sırlarını ortalığa çarşaf-çarşaf.

İşte bu aşağılık gerçek sebebiyle

Vermez kimse kimseye sırrını,

Saklar içinde

Ve

Kapatmaya çalışır kahkahalar örtüsüyle kederlerini.

Anlatabiliyor muyum kardeş, anlatabildim galiba, sanırsam.

☆☆☆

                        Hükümdarlar ve şairler…

 

Usta bir şair nasıl ki düzene girmez zannedilen vehimleri, düzene girmez zannedilen binlerce karmaşık kelimeleri edebi bir ustalıkla her anlayıştan insanın anlayabileceği hoş güzel cümlelere çevirebiliyorsa; işte bu usta şair gibi bir hükümdarda halkının tüm o karmaşık sıkıntı dolu sorunlarını gidererek onlara huzurlu yaşanılabilir bir ülke var edebilmeli. Bu örneğimden her bir insanın anlaması kolaydır çünkü yeryüzünde ki her bir insan ya bir şairi ya da bir hükümdarı pek çok iyi tanır, ziraatçısından memuruna, askerinden bilim insanına kadar her insan bir şiire, bir şaire ve bir hükümdara bilgiyle yakındır. Öğleyse şairler, memurlar ve hükümdarlarda halkının sorun ve sıkıntılarına bire bir yakın olmalılar ki o sıkıntı sorunlar daha iyi anlaşılabilsin, daha iyi çözülebilsin. İstemekle, bilgiyle, anlamakla, hünerle tüm sorunları çözebileceğine inanırım insanın. Anlatabiliyor muyum?

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                       Bulanık zihinler ve İslam…

 

O katı karanlık islerin sislerin arasında kalmış bir aziz hakikat ki o ebedi eskimez o mübarek İslam dinini anlayıp insanların anlayışına ulaştırmaya çalışır o aziz bilge insanlar.

O aziz bilgelerin İlk olarak bunun için yapmaları gereken şey;

O eskimez yeni olan İslam’ın etrafında ki o katı karanlık isleri sisleri kelimelerinizle dağıtarak insanların görmelerini sağlayabilmeliler çünkü zihinler bulanık, bulanık zihinlerle gerçeğin farkına varabilmek imkânsız denecek kadardır. Karlarla kaplanmış ve buzulların arasına sıkışmış bir hazineyi görmek nasıl ki imkânsız ise işte o bulandırılmış zihinlerin kendi içlerinde ki o aziz hazineyi görmeleri de imkânsızlaşabiliyor. Bulanık suların dibini görememek nasıldır bilirsin ve korkar çekinirsin girmekten içerisine. Temiz berrak bir hâle getirmek gerek insanın zihnini, yoksa çok şey beklemek aptallık olurdu!

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                   Hürmet, fedakârlık ve dost hatırı…

 

Haklı hikmetli İdealin uğruna,

Haklı hikmetli dininin uğruna, sevdiğinin uğruna,

Haklı hikmetli iyi Dostunun uğruna;

O bâzı kederleri çekmeye katlanamayandan

Sevgili olur mu ki hiç!

O insandan Dost olur mu ki hiç!

O insandan samimi bir iman beklenilebilir mi ki hiç!

Sende sevdiğinin hatırı var mı hiç! Samimi insan dediğin;

Haklı iyi olan bir Sevdiğinin uğruna,

Ve haklı iyi olan bir dostunun uğruna;

Onların sevdiklerine hürmet etmek zahmetine girmeyenler

Acaba sevgilerinde ve dostluklarında

Ne kadar samimidirler sizce! Bakın, iyi insandan bahsediyorum!

Ben zâlimlere ve iblisin sevdiklerine hürmet edin demiyorum ki!

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

 

             Köleliği mi hürriyeti mi istiyorsun belli değil…

 

Kölelik ile baskı zorbalık dolu bir hayat; insandan keşfetmek bilgelik hüner anlayış yeteneklerini senden alır veya da zayıflatarak seni köreltir.

Baskılardan uzaklaş ve keşfet kâinatı.

Kölelik ile baskı zorbalık dolu bir yaşam; insanın ellerine ayaklarına aklına pranga vurmaktan farksızdır.

İnsan;

Bilgiyle Hür olarak ancak daha iyi üstün verimli hizmet verebilir

Ve yine insan; ancak bilgiyle hür olarak üstün samimi bir sevgi hisleri barındırabilir.

Şimdi haklı ve doğru olarak bu yazdıklarımdan sonra sen nasıl bir toplum hayâl ediyorsun, sen nasıl bir sevgili arzuluyorsun!

Köle bir sevgili mi? Yoksa köle bir toplum mu?

Hür bilge bir sevgili mi? Yoksa hür bilge bir toplum mu?

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                    Fikir meydanlarında ki kanlı muharebe…

 

Kâtillerin fikirleri;

Körebe ve saklambaç,

Oysaki evren

Meleklerin ve

İyi şairlerin parmaklarının uçlarında döner!

Ah fikir kumarbazı,

Ah satır-satır beni ören gam,

Çek artık ellerini yakamdan,

Çek bağlarını artık üzerimizden,

Çek ağlarını artık ruhumuzdan ey keder.

Ah kederler

Bu ne cürettir ki

Sevgilime gidişiniz üzmüştür beni,

Ona yaşatılan tüm hayâl kırıklıkları

Benim de dibe vurmama

Dibe çakılmama sebep olmaz olur mu?

Oysaki ben ne fikir terleri döktüm

O sabahladığım gecelerden,

Ah canı çıkası kederler…

Artık çok fazla

Yaralar aldık hayattan

Dimdik durup sarmalı yaralarını sevgilinin de

Ve

Şu hoyrat umarsız şehirlere karşı,

Şu umursayan insanlık lisânımla

Konuşmaya yazmaya ve okumaya devam etmeliyim,

Eminim ki beni coşturan varlık aşktır,

Fakat

Ben tökezledim,

İplik-iplik beni ören nedir ki bilmem

Bir taraftan da bunu düşünüyorum.

Ah sevgili dadı;

Doğum mu?

Bu ne vaveyla ah çocuk,

Al sana dünya,

Şimdi anlamlandır bak anlamlandırabilirsen!

Başlasın artık sorgular yumağı senin içinde de çocuk.

Tükenmiyor dadı,

Tükenmiyor çekeceğim kalemimden fikirlerime,

Tükenmesini isteyen kim ki hem,

Ben miyim?

Ben mi şu düzeninden

Çığırından çıkmış dünyayı yoluna koyacak şair!

Yoksa şu doğan çocuk mu?

Dur-dur!

Yoksa şu kumrular ile güvercinler mi yoluna sokacak dünyayı

Yoksa şu aslan ile tilki mi sokacak

Şu çığırından çıkmış dünyayı,

Belki de kediler ile kargalardır sen ne dersin,

Hiç değilse

Onlar insan kadar canavar değiller!

Ah dadı;

Kan mı?

Gözyaşı mı?

Sevgi mi?

Keder mi çekiyorum kalemime belli değil!

Tükenir mi akrebin kıskacında acaba

Yelkovanın ellerinde ki çilem!

Sabrım ile

Umudum ise

Kederli bir şarkının lâ notasında, gör de bak.

Ah dadı;

Islık çalan rüzgârın dudaklarında ki o ben

Gör de bak kemanın en titrek teline düşmek üzereyim,

İmdadıma yetiş ey dadı o binlerce asır öncesinden!

Aşk mı?

Feda mı etmeli hayatı gözü karartarak,

Bu ömrü kim ayıklayacak kirlerden peki,

Beyaz taneli pirince benziyor hayatım

Ve o beyaz taneli pirincin içerisine

Beyaz taneli İblisler karışmış ise

Ben nasıl çıkarım bu işin içerisinden, söyle bana dadı!

Ey ölüm terleri döken şair;

Şimdi gel de ayıkla pirincin taşını!

Topal bir salyangozun

Üzerinde midir bana gönderilen umut!

Bir kaplumbağanın sırtında mı geliyor bana

O ısmarladığım isteklerim acaba.

Ah ben ne vakit mesut bahtiyar olurum bilmem ki

Diye düşünürken şapşal sevgililer gibi,

Acaba şapşallık mıdır

Bilmem ki bu girdaba beni çeken nedir,

Yapışarak elleriyle yakalarımdan

Bu girdaba çekiştiren beni;

Kimin elleridir ki melek olmasa gerek

Çünkü

Sokmaz inanı girdaplara melekler.

Ah Cibril

Ah Mikel

Ah Azrail

Ah İsrafil;

Siz ne dersiniz bu işe peki,

Bilmem ki bu girdaptan beni

Sahili selamete çıkartacak fikir

Ne gün

Kimin ile yetişir imdadıma.

Ah sevgili dadı;

Şu üşüyen hayatıma

Bir nazar ette ısıt artık beni.

Ah sevgili dadı;

Yetiş imdadıma da

O yüzlerce asır öncesinden;

Kurtar artık

Şu körebe saklambaç sokakların tuzağından beni artık!

Ey sevgili;

Hayata karşı, insanlığa karşı

Gardımı almakta yorgun düştüm artık,

Benim sıkletim

Çekmiyor artık bu yükü,

Ya Al bu kederleri benden

Ya da kudretinle kudret yetiştir imdadıma.

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                        Sadistler ile mazoşistler…

 

Kirli savaşları ben; sadistler ile mazoşistlerin çatışmalarına benzetiyorum, kazanan taraf genelde zâlim sadistler olur gibi gözükse de, mazoşistlerde uysal bir boyun eğişle yenilgiyi kabul eder gibi gözükürler fakat belli bir zaman sonra bu uysalca kabul edilmiş yenilgiyi tersine çevirip tüm sadist hükümranlığı kendi hükümleri altına da alabilirler. Asıl mesele; dünya oyununu hangi bilgiyle ve ne arzular ile yaptığındır. Eğer şu dünya oyunundan biraz olsun geri durduğun vakit yenilgiye şimdiden hazırlıklı olsan çok iyi olur. İşte, dünya böyle bir yer. Sadistlerin savaşlarını bir kez olsun göz önüne getir anlarsın dünyanın nasıl bir yere döndürüldüğünü. Oysaki adalete göre; haklının haklı olup hakkını alarak yaşaması gerektiği bir yaşam olması gerekiyorken, artık en güçlü olanlar tüm hakların sahibi konumundalar. Ne diyebilirim başka; bin lâlen düşmanıma!

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                     Saf som egoizm damarları…

 

İnsanlar kendilerini o kadar çok düşünmeye başladılar ki o diğer başka iyi insanların iyiliğini isteyip düşünmek mutluluğundan ibadetinden bile mahrum kaldılar. İşte saf som egoizmin damarları! İnsanlar sâdece kendilerini düşünüp, kendilerine o kadar çok iyilik yapmaya başladılar ki o diğer başka insanlara iyilik yapmak mutluluğundan ibadetinden de mahrum oldular. İnsanlar kendi arzu saadetlerine çok aşırı dalarak, bencillik edip o diğer insanları, hatta yakınlarını bile mutlu edebilmenin saadetinden ibadetinden de mahrum kaldılar. Aşırı ilerleyen bireyselcilik ve tek ego menfaatçiliği; insanlığı yalnızlaştırarak birbirine karşı güvensizleştirip, birbirine karşı öteleştiriyor. Oysaki bir milletin yakınlık, cömertlik, sevgi paylaşım bağları kuvvetli olmaz ise o milletin adaletli olmasını beklemek, o milletin güzel ahlakça üstün olmasını beklemek de imkânsızdır.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                            Patikalar…

 

Düşünüyorum da kaç zamandır;

Gökyüzünde ki kılıçların

Parlamaları kimlere çekilmiştir! Acaba

Kimin kaderinde açacak kanlı kesiklerini o kılıçlar!

Şakağıma yazmalıyım belki de görebilmek için aynalarda

Kelimelerin sevişmeleriyle yıldızların resimlerini…

Ücra diye odalarıma bir hayat bırakıp gittiğin

O günden beridir

Sevişmelerin beni ıslatmaz,

Bana gülümsemez oldu artık.

Hayat mı?

Oda gülümsemiyor, gördüğüm aynalarda kederli bir yüz.

Senin âdetin midir yoksa çekip ayrılık kılıcını vurmak sevgiliye!

Vur öğleyse şanlı silahınla, kalbimin hükümdarlığı düzelir belki.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                                Keder çizgileri…

 

İsli bir çaydanlık da demleniyordu sanki ömrüm,

Çocukluğum; kederli yaslı şarkıları tadında

Gelip geçiyordu gözlerimin önünden, hayatım.

Özlemiyor da değildim hani;

O saf pak temiz çocukluğumu ben, şimdi nerelerdedir kim bilir.

Bilirim oysaki bende

Aşka seyahat ederken yaya kalmamak gerektiğini.

Güzel neşeli bir panayır tadında;

Hiçbir günü geçmedi böyle çocukluğumun, özlüyorum yine de onu.

Ogünlerden bugünlere, şimdiye miras bırakılmış

Kocaman bir yalnızlık ve

Kan ter içerisinde geceler, su gibi akan ömür, saf som bir keder.

Oysaki ben yazdığım her yazımın nakaratında, ah keşke bilsen;

Adını sakladım kimseler görmedi.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                              Yüzleşmek…

 

Tâ tepesine tırmanarak lisanımın

İmanını sorguladım,

Neden diye!

Birbirinden

Ve dünden

Farklı cevaplar verdim kendime.

Peygamberlerin öğretilerini

Kendi çıkarlarınca veya

Kendilerinin o kısır anlayışlarıyla,

O kısır beyanlarıyla anlatanları kınadım.

Ah o beni sever gibi gözükerek

Baldıran zehirlerini

Bana ikram edenleri düşündüm sonra;

Meğer ne zalimlermişsiniz

Şimdi fark edebildim ancak

Çünkü

Kendim gibi zararsız zannederdim insanları da.

Sorgulamaya devam ettim;

Peki ya

O dindar gözüküp de

Dini daraltanlara ne demeli, diye düşünmeye başladım;

Yapılan her bir yanlışın farkındalığına uyanmak gerekiyordu,

Oysaki bilmiyor musun ki

Yollar ile yıldızlar daima uyanık kalırlar,

Sen de o uyanık yollarda güzel bir yaşamak bul kendine

Ve yürü hayatı o iyi insanlar ile birlikte.

Peki, o iyi insanlar neredeler,

İyi atlara binerek onlarda mı gittiler çok uzaklara…

Sorgulamaya devam edelim;

Hikmetli ve dürüst yaşamak biliyorsun ki

En nihai güzel gerçek ve

Bundan da benim kaygım yok zâten.

Fakat

Benim asıl kaygım;

Aşk, ya beni terk ederse diye düşündüğüm oluyor!

İşte o vakit kırılır gider

O Avuçlarımla zor biriktirdiğim

Tüm o sevinçlerim!

Tutkumda gidebilir,

İyilik de bulunmak tiryakiliğimde gidebilir.

Aşk beni terk ederse bunlar giderler benden biliyordum.

Hayatın ve ölümün mânasını sorguluyorum, neden diye!

Mâdem hayatla yüzleştik,

Sıra geldi ölümle yüzleşmeye!

Ölüm gerçeği;

O alıştığın,

O yüzleştiğin yaşamın en mükemmele dönüştüğü,

Ebedileştiği,

O mükemmel âleme giriş kapısıdır ölüm biliyorsun sende.

Karşılanıp, konaklayacağımız bir bekleme yurdu biliyorsun.

Kendime diyorum ki hayatı bilerek yaşamalı, şuurluca,

Ölümü bilerek yaşamalı, hazırlanarak,

Ölüme hazırlanmak ise; iyiliklerle yürümektir hayatı biliyorsun.

Yaratıcımız olan o sanatkârımız Allah’ı bilerek yaşamak gerçeği var ya işte bunun sevinci ile Daima yüzleşmek gerekiyor,

Sen ne dersin, haksız mıyım?

☆☆☆

 

                      Hürriyet ve onurlu bir hayat…

 

Hürriyet;  kendinin ve tüm canlıların âdil yasasına uymaktır.

Düşünsene bir; Tecrit edildiğimiz nelerden

Kurtulup da hürleşir insan dediğin!

Hürleşebilmek için

Nelerden tecrit etmeli acaba insan kendisini!

İyilikleri öteleyen değil de

Hürleştirerek birleştiren olabilseydi insan

Tecrit edebilmek adımını da

Daha kolay atabilecekti kim bilir!

Şu binlerce çatışmanın yaşanmaya devam ettiği

Şu dünya gezegeninin düzenini sağlayabilecek olan bilgeleri

Nerelerden bulup da getirmek gerekir biliyor musun sen!

Hür olabilen bilgeler nerelerde acaba,

Rüyalarda mı onlar!

Hür bir insan olarak konuştuğun her bir ân’

Bir umuttur biliyor muydun insanlığa!

Çünkü

Hürriyetsiz;

Ne saf som bir aşkı

Ne bir dostluğu hakiki olarak

Ve nede bir ideali üstün ve onurlu olarak yaşayamazsın.

Hürriyet; Bir toplumun, bir insanın;

Gelişerek üstün medeniyetler seviyesine tırmanışında

En aziz sebeplerden birisidir bunun farkında mısınız?    

İşte bu büyük kudrettir ve bu kudreti küçümsememelisin bence.

Bu kudreti küçümseyen milletlerin alçalarak rezil bir köle olmaya düşüşlerini tarih yaprakları bizlere fısıldıyor öğle değil mi?   

☆☆☆

                          Düşürme kendine…

 

Küçülüp,

Hakir görülecek bir batağa düşüşe

Sürükler tembellik ve

İsraf etmek insanı!

Bilirsin ki

Kahreder insanın ömrünü

Bilgisizlik ile cehalet.

Ey aziz insan;

Lütfen,

Sen

Lekeleme

O

Çirkin

Vasıflar ile ömrünü!

 

                  Sonnet… Nafiz coşkun   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                       İyi Şairler ve telkin sanatı…

 

Bilir misin ancak

Hünerli bilge şairleri

Zenginleştirir

Çoğaltır;

Bir ülkenin

Coğrafyası ile

Hazinelerini!    

İnsanlığı zenginleştiren;

Hünerleridir,

Faydalı bilgisidir,

Faydalı fikirleridir aslında.

Bir ülkeyi de zengin yapacak olanlar;

O hünerli, bilgili, üstün fikir sahibi insanlarıdır zâten.

İşte şair dediğinde

Böyle olmalı değil mi?

Böğle değilse eğer

Ona üstün şair deme sakın.

Şair mi?

Şair dediğin öğle hünerli bir bilge olmalı ki

Bir senfoni orkestrasını Yönlendiren

O üstün bilge şef gibi;

Yönlendirebilmeli milletinin fertlerini

Telkin ederek

O aziz üstün fikirlere doğru.

Mesela;

Öğretmenler tebliğcidirler,

Eğitmenler hem tebliğcidirler

Hem de telkincidirler,

Yâni;

Fikir tohumu ekerler daha çok

Yetişmeleri için gelecek adına çocukların.

Şimdiden yatırım yaparlar

Gelecek nesillerin fikirleri adına.

Sen yatırım yapmayınca

İblisin çocukları yapıyor yatırımı biliyor muydun?

Telkincilik sanatı;

Bu üstün bir sanattır

Küçümsememek lâzım!

Küçümser isen eğer

Senide milletini de küçümserler biliyor muydun?

İşte şairlerin de

Gerçekte bir telkinci ustası,

Ve bir eğitmen olmaları gerektiğini,

İşte bu davayı Savunan bir şair de benimdir.

Hikmetli Fikir tohumları ekmek gerekiyor,

Yoksa ekmek meyve sebze makine;

Ya Sodom Gomore’nin olur

Veya da iblisin çocuklarının olur,

Sonra al alabilirsen ellerinden!

Küçümsemek mi demiştik,

Düşmek mi demiştik,

İşte Bu büyük bir alçalış ve düşmek değil de ya nedir!

 

 

 

☆☆☆

 

 

                   Allah’ım bu satırlar sâdece senin için…

 

Allah’ım bâzen bende şöyle düşünmüyor değilim hani;

Onca çileyi çekmesini seyredip kullarının,

Bundan zevk mi alıyorsun diye!

Onca sıkıntı kederin içerisine sokarak bizleri,

Bizlere kahkahalarla gülerek, Yoksa bizimle

Alay etmek için mi var ettin bizi diye;

Hani bâzen böyle düşünmüyor değilim!

Senin kendisinden başka ilah olmayan

Rab Allah olduğunu; aklımla kalbimle idrak edip anladım!

Fakat

Yetmez mi onca işkence keder

Çektiği kullarının,

Yetiştir artık lütfen imdadını üzerimize.

Affedici, sevgili, merhametli ve en iyi dost; sana sesleniyorum!

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

 

                        Aşk nedir, kimin içindir…

 

Gelin şimdi beraber aşkın ve kelimelerin matematiğini yapalım!

Aşk karşısında bir insanın tavrı nasıl olmalı;

İlk önce aşkın kime ve nasıl hissedilip duyulacağını öğrenmeli.

Aşk; en üstün en tutkulu, sınırsız sonsuz sevgi hissidir ve o en üstün tutkulu sevgi hissi olan aşkı da ancak hakkedebilen tek varlık o kendisinden başka ilah olmayan Rab Allah’tır.

Çünkü o en üstün sonsuz olan aşka lâyık tek varlıkta; kusursuzluk olmalı ki hakkedebilsin, en üstün tutkulu sonsuz sevgiyi kusursuzlar hakkedeceğine göre ve tek kusursuz varlığında Allah olduğuna göre, bu da demek oluyor ki haklıya hakkını vermek adalettir ve sende âdil ol ve o en üstün sınırsız tutkulu sonsuz sevgi hissi olan aşkı; o hak eden varlığa, yâni Allah’a hissedeceksin. Çünkü adalet bunu gerektirir. Aşk; adalet ister! İşte ispatı budur. Peki, kusurları olan, hatalar işleyen bir varlık olan insana aşk duysan ne olur ki diye sorarsan eğer; bende sana derim ki o en üstün en tutkulu sonsuz sınırsız sevgi hissi olan aşkı; hakketmeyen o kusurlu hatalı varlıklara hissedip onlara hakketmediklerini vererek adaletsizlik yapmış olursun ve yalancı hileci durumuna düşürürsün kendini. Ne yani yalancılıkla mı başlayacaksın sevgi hayatına, amacın bu mudur?

Ben sana söyledim; aşk, adalet ister, hem aşkın istediğini aşka vermeyerek aşkı incitmiş oluyorsun ve hem de aşkın huzurunda kendini de küçük düşürüyorsun. İnsanların ve diğer canlıların birbirlerine duyup hissedebileceği aşk değildir, ancak sevgidir, merhamettir, şefkattir, adalettir, tutku da olabilir fakat ölçüyü sınırı aşmamak gerek. Bilmem anlatabiliyor muyum?

☆☆☆

 

                 Şairin kim ve nasıl olması gerektiği…

 

Şair dediğin;

Aşkın ve kelimelerin matematiğini,

Ampiriğini,

Fizibilitesini,

Coğrafyasını,

Kimyasını,

Fiziğini yapamıyorsa eğer;

Hele de edebiyatını hiç beceremiyorsa bu mesleğin,

Biraz geride dursun pişene kadar!

Şair dediğin hem bu saydıklarımdan ve

Hem de fikir tohumu ekmek(telkin) işinden anlayamıyorsa;

Dediğim gibi, biraz geride dursun o hamdır pişene kadar!

Ha bu arada; insanların anlayabileceği bir beyan ile konuşmalı,

Eğer buna rağmen anlamıyorlarsa; aptala verecek altın yok bizde                                           

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

 

                     Üstün niteliklerde ki şair…

 

Bir insan düşünün ki hem usta bir şair, hem Âşık,

Hem farklı dallarda üstün sanatkâr,

Hem de yine farklı dallarda üstün fikir işçisi…

Nasıl ki incecik zarif bir bitki, kayalıklı dağların içerisinden çatlaklarından sızarak kendisini gün yüzüne, güneşe geceye,

Aya ve yıldızların ışıklarına kavuşturabilmeyi başarabiliyor ise,

İşte o yukarıda vasıflarını vermiş olduğum

O üstün nitelikteki sanatkâr insanda;

O kayalıkların çatlaklarından sızıp gelen

O zarif Nâzen de Nâzenin bitki gibi;

Bulduğu her bir çatlaktan sızarcasına

O üstün sanatını faydalı bir şekilde insanların akıllarına, hislerine, kalplerine, tüm orta yere yerleştirip koyabilmek kudretine kavuşturabilmeli kendisini.  Anlatabiliyor muyum?

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                       Kelimeler ve üstün kudret…

 

Aşk, vefa, saadet, bilgi, hikmet, adalet;

İşte ben bu altı kelimenin

Huzurunda kalemim ile ve

On binlerce yazdığım sözlerim ile

Ellerimi yanlarıma bağlayarak kuvvetimle,

Hazır ol da duruyorum!

İşte bu kelimeler için

Gönderlere bayraklar

Sancaklar çekmeli,

Onlar için şiirler

Destanlar dizilmeli,

Onlar için her ne yaparsan yap

Emin ol ki kardeş

Az gelir.

 

               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                       Temiz su ile insanın ilişkisi…

 

Arınmak, saflaşmak, temizlenmek süreci üstün hikmetli kelimeler ile sözler ile başlar ve fiiliyata da iyi işler olarak dökülür. Aynı o üstün hikmetli ilimle kalıba dökülen sanat gibi çünkü sanatı ancak üstün hikmetli ilimle kalıba dökebilirsiniz. Ve yine doğru hikmetli sözleri yaşayarak devam eder yoluna insan, iyi biri olarak yaşamak istiyorsa tabi ki…

Su temizdir, sâdece çer çöp içerisine karışmıştır onları da o suyun içerisinden çıkartıp atarsan eğer temiz su yine temizliğini sürdürmeye her zaman olduğu gibi devam edecektir biliyorsun. İşte insan da böyledir, bir damla su olan insan da su kadar temizdir, saftır, berraktır aslın da ve günahsız olarak hayata açar gözlerini ve ilerleyen yıllarda yaptığı hatalar ile

O suya düşen çer çöpler gibi o da bulanıklaşır,

İşte o çer çöpleri hataları kendi içerisinden çıkartıp atmayı başardığı vakit yine o ilk doğduğu günkü kadar temiz saf pak olabileceğini düşünmeden edemiyorum.

İnsan; iyi biri olmayı yitirdiğinde kabalaşıyor ve iyi biri olamaya kararlı olup, iyi biri olmaya başladığında ise hassaslaşıyor, umursuyor, kibarlaşıyor, cesurlaşıyor, daha duyarlı bir varlık olmaya başlıyor. İşte insan tam bu kıvam da ve tam bu vakitlerde o üstün faydalı bilgiyle, aşkla, sevgiyle, iman ile ruhunu kuvvetlendirmeli ki o üstün vasıflar nitelikler o insanın üzerinden çabucak dağılıp yıkılıp gitmesin. Sen ne dersin, haksız mıyım?

 

 

 

☆☆☆

 

         Merkez insan mıdır, dünya mı, güneş mi, bilgi mi?

 

Şair der ki mâdem ki gezegenler, güneş, yıldızlar, insan için varlar ve insanın cennetten sonra ki ilk yurduda dünya olduğuna göre e o halde neden dünya sistemi denmek yerine, güneş sistemi demeyi tercih ederler çoğu insan! Haydi, düşünelim hep birlik de, sizce!

Mâdem her bir eşya, insanın etrafında tavaf ediyor ise; güneşi kral ilân etmek neden!

Şimdi başka bir meseleyi anlattıktan hemen sonra birazdan, yani yazımızın en sonunda bu kaldığımız yere konumuzu bağlayıp düşünmeye devam edeceğiz, burasını aklınızda tutun lütfen…

Şair der ki Hastalar muayene edilirler, bu hastaları iyileştirmek için çaba sarf ederler doktorlar hekimler;

Şair der ki usta yazar şairlerin edebiyatı ise; anlaşılmak için, usta bir çilingirci dehasıyla, usta aklın ve bahtı açık kalbin gözlemlemeleriyle bir tefekkür içerisine alınır,

Ustasının olmadığı yerlerde kalfaların ustalığının anlaşılacağı üzere, işte o kalfalarda o usta yazar şairlerin eserlerinde ki deha anlamları; okuyucularının daha iyi, daha net anlayıp görebilmeleri için tercümelere tâbi tutarlar! Yukarıda ki doktor örneği gibi, işte o usta yazar şairlerde meselelerin irdelenip, incelenip hikmetli fikirlerin bulunabilmesi için bir hekim sorumluluğuyla hareket ederler. Hasta Fikirlere bir cerrahi müdahale hamle yaparlar, fikirlerin muayeneleri ise o usta yazar şairlerin bilgelerin tefekkürü ve kalemleri altında sağlıklı bir vücuda kavuşmayı bekler.

Peki, yazarlar şairler; halkının neresinde, milletinin neresindedirler! Merkezin de mi? Kıyısında mı? Yoksa birbirlerinden küsler midir? Güneş mi merkezdir, dünya mı, Bilgi mi, iman mı? Güneş sistemi mi denmeli, dünya sistemi mi? Sizce! Usta Yazar şairlerin Artık yoklar mı birbirlerine yakınlıkları milletiyle! Asıl merkezde olması gerekenler şimdi kim bilir nereler de. Usta yazar şairlerine sahip çıkmayan milletler; kendi kendilerini ve geleceklerini susturup düşürmekten başka bir işe yararlar mı sizce!

Her bir harf, her bir kelime; insan düşüncesinin birer oyuncağı değildir, onlar birer su damlacığıdır aslında ki o her bir su damlacığı olan o harfler ile düşünce denizi oluşmaktadır, çünkü bilgiyle de o harfler birer sanat kalıbına dökülecekler, en mükemmel kelimelere, cümlelere dönüşecekler.

İşte o düşünce denizinden insan; av mevsimi de gelmişse eğer oltasını atar, ağını atar ve her an avlarını avlamaya çalışır.

Bu bereketli avcılıkla tüm insanlığa, tüm canlı cansız varlıklara birer hazine sunulmuş, onlara hizmet edilmiştir aslında.

İşte iş bu büyük değerli birer hazine olan üstün yazar şairleri; terk etmeyerek fakirleşmemektir! Çünkü usta yazar şairlerini sanatkârlarını terk eden milletler fakirdirler. Fakirleşiyorlar da, Fakirleşeceklerdir de. Fikirler; saklı keşfedilmemiş hazinelerdir ki kim bilir o düşünemediğim yerler de ne âlemler saklı. Dünya, güneş, yıldızlar… Ah, keşfetmek arzusu! Ah, maceracı ruhum! Ah, bilgelik!  Siz, ah çekip de saydığım bu üç kelimenin, üstün bir yazar şair için önemini biliyor muydunuz? Ne de güzel dostlardır onlar. Aşkta öğledir, vefada, hikmette, bilgi, anlayış, sevgi, merhamet, hele de adalet kelimesi o usta yazar şairlerin vazgeçilmez birer dostlarıdır. Hiç düşündüğünüz oldu mu ki insanlığın kendi kendisine yabancılaşmasından kurtarmaya o büyük ölçüde bâzı yardımcı olanların o üstün yazar şairler olabileceklerini… Silik birer kimlik hâline mi getirmek istiyorsunuz milletinizi ve kendilerinizi, terk ederek yazar şairlerinizi sanatkârlarınızı, silik bir insan olmaya başlamışsınız zâten… Şair der ki insan, arzularını, muradını, isteklerini gerçekleştirebilmek için; düşünür, Hayâller kurar, arzular, o işte olmak ister, olmak için anlamak gayretine girer, hamleler yapar, oyunlar kurar, oyunlar çevirir. Hikmetli Usta şairler ise; işte tüm bu saydıklarımın hepsini tek bir amaç için yapar, o amaç da faydalı olanı bulmak ve milletinin, insanlığın huzuruna getirip onlara hediye etmektir. Var mıdır hem iyiliği yaşayıp yaşatmak arzusuyla onlar kadar dolu olan başka bir varlık gezegeniniz de. Şimdi onca anlattığım bu meselelerden hemen sonra, yani şimdi soruyorum sizlere; hikmetli usta yazar şairlerinizi o güneş dünya sistemi örneğinde yapmış olduğum gibi, sizler ülkenizin merkezine mi koyacaksınız o hikmetli usta yazar şerleri, yoksa hiç hakketmeyen birilerini mi getirip oturtacaksınız o merkeze. Tercih sizin, sanatkârlarınıza sahip çıkın, yalancı politikacılarınıza sahip çıkmak yerine!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                        Aptallığı dayatmak…

 

Ezbercilik,

Elbette kötü değildir

Fakat

Sâdece baskıcı ve ezberci bir eğitimle

Koskoca bir millet

Ancak

Çıkmaz bir sokağın

Duvarına çok sert olarak toslayacaktır.

İşin daha kötüsü

O çıkmaz sokakta ki

O toslayan kalabalığın leşini

Duvardan kazıyıp temizlemek işi

Çok uzun yıllarını

Alabilir bir milletin.

 

                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                    İnsanlığın geldiği son nokta, cinnet…

 

Ben diyorum ki

Sen aptalsın,

Dayattığın fikirler de aptalca,

Ve

Ben aptal değilim ki

O senin

Zorla bana insanlara dayattığın

O Aptalca fikirleri uygulayarak

Kendimi de aptal durumuna düşürmek

Aptallığını yapmam ben, diyorum,

Fakat

Karşımda ki saf som aptal olduğu için

Anarşi çatışma meydana geliyor

Ve ortada ki iyi fikirlerde o curcunadan dolayı anlaşılmıyor!

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                        Kelimeler ve insan…

 

İnsan; düşünemediği yerde yok mudur acaba!

Bedenen, düşünemediği yerin merkezinde durmuş olsa bile,

İnsan; düşünemediği yerde var mıdır? Yok mudur?

İnsanın yaşamı aslında bir terbiye yürüyüşü ve

Bir terbiye tavafıdır ki mesela bir nergis çiçeğinin tohumunun terbiye yürüyüşü, terbiye tavafı da; filizlenmek, boy vermek, olgunlaşmak, koku salmak, güzelleşmek, kendince canlı varlıklara faydalı bir duruma erişmektir. Bu nergis çiçeği örneğinden yola çıkarak, insanında düşünce bilgi ve terbiyesini varın siz hayâl edin.

İnsan; o engin zihin tarlalarında, zihin yollarında, düşünce atlarını, düşünce tefekkür küheylanlarını bâzen o kadar çok koşturur ki o atlar küheylanlar terler, kan ter içerisinde kalırlar, Hatta belki de çatlayıp ölene dek koşarlar durmaksızın.

İnsan; düşüncenin tam merkezine; ilahi imanı ve bilgeliği, hikmet ile adaleti oturtursa eğer öğle inanıyorum ki o zihin tarlalarında koşturduğu atlara küheylanlara, zarar getirmeden onlar ile gezin ti temaşa ve fetihler yapabilmek kudretine erişebilecektir.

Şair der ki insan; kendi merkezine ilahi imanı oturtmalı ki o imanın cümlelerini samimiyetle, aşk ile bilgiyle oturtmalı ki bu dünya yaşantısında ki her hangi bir sıkıntı o insanın ruhen çökerek devrilmesine boğulmasına sebep olmasın ve sâdece metin olsun o insan. İnsanı metin olarak tutacak bir kudret elidir ilahi iman. O imanın bilgeliği insanı sapasağlam ayakta tutacaktır. Tutunabileceğin her bir şeyin devrilip kaybolduğunu görebilirsin fakat tutunup da devrilmeyeceğin tek kudretin o kendisinden başka ilah rab olmayan sanatkârımız Allah olduğunu samimiyetle idrak ettiğin vakit, daha çok ereceksin huzura,

İşte o vakit cevap bulamadığın sorularına bile cevaplar bularak rahatlayacaksın eminim.

Fani hiçbir şey yokken, ilk önce kelime vardı cümlesini duyan her bir usta şair bilir oysaki dil başka şey, kelime başka şey, lisan başka bir şeydir. Bunların üçünün de birbirinden farklı olduklarını bilir usta şairler. Dil; insana ait bir uzuv ki birçok işe yaramakla birlik de tat, his lisan onun aracılığıyla kalıp ahenk ses bulur kendine, lisan ise; o dil aracılığıyla biz insanları birbiriyle anlaştıran veya kavga ettiren harflerin kelimelerin ve cümlelerin sistemleşmiş engin sanatsal bir kalıbıdır. Kelimemi; bir insana ait kelime vardır ve bir de hiç de insanın lisanına kelimesine benzemeyen Rab ilah olan Allah’ın kelimesi vardır ki insanın kelimesi başka şey ilahın kelimesi başka bir şeydir. İşte bilir bunları usta olan her bir şair. Eğer insan da ki kelimeyle ilah da ki kelimeye aynı derseniz hata etmiş olursunuz çünkü insanda ki kelimelerin diziliminde ki cümleler de hata olabilir fakat ilahın kelime diziliminde ki cümlelerde hata asla olmaz, olmayacaktır da. İlahla, insanın lisanı sözleri kelimeleri birbirine asla benzemez, sâdece biz insanlar anlayalım diye, bizim anlayışımıza uygun kalıplara harflere dökmüştür kendi o bâzı sözlerini kelimelerini Allah. Bunun için bir örnek benzetmek verecek olursak şöyle ki mesela su damlacığını düşünün, Su damlacığında güneş gözükür biliyorsunuz güneşli bir havada fakat o damlacığa güneş diyemezsiniz öğle değil mi? İşte bu örnekten de anlayabileceğiniz üzere, Allah ile insanın kelimeleri aynı değildir. Lisanlar da milletler kavimler gibidirler; birbirimizin farkında olalım diye, tanışalım, anlaşalım diye var edilmişlerdir lisanlar. Fakat şimdi ise kimseler birbirini dinlemiyor, kimseler birbirini duymuyor, lisanları da birer savaş malzemesi yapıyorlar artık.

Doğru hikmetli kelimeler ile sözler ise;

Anlaşılmasın diye de

Bir yaygaradır koparıp gidiyorlar.

Sonumuz hayr ola.

İnsanın,

Bir su damlacığı,

Bir kelimeden ibaret

Olan

İnsanın

Yapabileceği

Söyleyebileceği

En güzel

Kelime

İyilik adına

Var kudretiyle

Çalışmak

Olmalı

Öğle değil mi sizce de.

Sevdiklerinizi

Düşünüyor

Onlara değer veriyorsanız eğer,

Var kudretinizle iyilik adına çalışalım olmaz mı?

Haydi, sonumuz hayr ola.

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

                    Siyaset, ben ve Sanatkâr dediğin…

 

Benim eserlerimin ilkleri ve sonralarını daha iyi anlayabilmek için o üstün mimari Süleymaniye camisinden örnek vermek istiyorum şöyle ki

Süleymaniye camiine bak ilk önce fakat camii görme, temeline bak, üç beş taş kazık, üç beş araç gereç, işçi kalabalığı, çamur, harç vesaire-vesaire. Şimdi bu zamana gelerek bak ne görüyorsun, ben sana ne gördüğünü açıklayayım, altı yüz yıl küsur dünyanın siyasetinin yürütülmesinde en etkili rolü oynayan bir imparatorluk görüyorsun. Asil mimarisiyle dimdik ayak da duruyor, sâdece biraz yara aldı dinleniyor... O sana ilk başta anlamsız gibi görünen üç beş tahta taş çamur harç yığınlarıyla, nasıl bir üstün mimari eser ortaya çıkartı ise tüm o altı yüz küsur yıllık imparatorluk ve asil mimari işte tamamen bu camide görülmektedir. Fakat o anlamsız gibi zannettiğin temel olmadan o mimaride ayak da duramaz bunu da bilmiş ol. Hatta daha da gerilere git tarih sayfalarında, bin yetmiş bir yıllarına kadar uzan, o yılları da hesaba katmak istesen bile, doğru yapmış olursun. Benim ilkyazmış olduğum eserlerim o görkemli Süleymaniye camisinin temelleri gibidir, gözünle gördüğün o Süleymaniye camii mimarisini kaldırırsan eğer ortada anlamsız gibi görünen bir üstün sanat eserinin, sâdece sağlam temelleri vardır, o temellerin karmaşasını görerek bu da ne biçim bir mimaridir der burun kıvırırsın, beğenmezsin. O temellerden başka bir şey göremediğin için böyle kötümser düşünebilirsin ilk önce ve sana anlamsız da gelebilir tüm bu temel taşları, kazılmış toprak yığını vesaire. İşte benim eserlerimi daha iyi anlayabilmek için de en son yazdığım kitaplardan gerilere doğru okuyarak gidersen belki anlaman daha kolay olacaktır. Yani ilk önce Süleymaniye camisini tüm ihtişamıyla gördükten sonra, hemen zamanı geriye alarak Süleymaniye camisinin temelinin yapıldığı tarihlere gidip işte diyeceksin o muhteşem sanat mimarisinin anlamsız karışık zor gibi görünen fakat çok önemli olan bu sağlam temelinde anlamını şimdi daha iyi anlayabildim diyeceksindir umarım.

Sen de

Çok iyi

Biliyorsun ki

O ilk

Doğduğunda ki

Konuşmayı bilmez ağlayan O Çocuk

Zamanı

Geldiğinde

Nereden

Bilecektin ki

Dünyaya

Başkentlik yapacak olan

İstanbul’u feth edecek.

Yani birçok şey başta anlamsız gibi görünebilir,

Fakat

Önemli olan cüzleri parçaları birleştirerek tümü görebilmek!

Harfler tek başlarına ilgi çekmeye bilir,

Fakat

Usta bir şair o harflerden kelimeler oluşturur

Ve milyonlarca insanı ardından sürükleyebilecek cümleler hatiplik sanatı çıkartabiliyor ortaya öğle değil mi?

Tümü, bütünü gör. Fakat o bütün; cüzleriyle teferruatlarıyla

Yükselebildi. Anlatabiliyor muyum?

☆☆☆

                        Fikirlerle fark ediyoruz…

 

Fark edemediğim o kadar çok fikir,

O kadar çok yüz çehre var ki ve

O kadar çok arzum varmış ki

Meğer o kelimelerin okyanusuna attıkça ağımı oltamı,

Tutup gördüm cümlelerden, anlamlardan balıkları!

Dedim ki kendi kendime; öğle bir düşünce koy ki kalıba,

Öğle bir fikir üret ki kendine,

Hem o kalıba koyduğun düşünce

Hem de ürettiğin o fikir; seni hem yaşama

Hem de faydalı iş yapmaya sıkıca bağlasın

Ve hatta ölümü bile sevdirerek sana

O ebedi cennet yurduna gitmek arzusunu

Sen de daima uyanık tutsun.

Nasıl fikir ama!

 

                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

                               Şüphe, vehim kılıcı…

 

Ah şüphe kılıcım; seni doğru kullanmamak cinnettir bilirim,

Fakat kınında durman gerektiğinde

Kınında dur lütfen,

Kanın damarlarda

Durduğu gibi

Kal öğlece kendi

Sınırların içerisinde.

Ve

Kınından çıkman gerektiğinde de

Çık kınından da

Avla

Tüm o bulmacaları

Çözüme kavuştur;

Hikmet ile bilginin yardımıyla.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                   Gel de süpür kederleri kapımdan…

 

Nedir ki kederin beni sürüklediği,

Bana kimdir söyle dadı ağlarını ören kumarbaz.

Bekledim daima mutlaka

Kederler benden ürküp kaçacak diye sen geldiğinde.

Acaba kendimi sevgiliye fark ettirebilmek için

Ne yapmalıyım! Söyle dadı ne zormuş meğerse.

Acaba kendimi sevgiliye sevdirebilmek için ve

Ona bir ömür kol kanat gereceğime koruyacağıma

Onu ikna edebilmek için ne yapmalıyım ki

Onu hem kazanmış olayım

Hem de onun ile hayatım

Kederlerden uzak,

Yeni, güzel ve

Anlamlı bir yaşamaya dönüşsün. Anlat bana dadı ne yapmalı.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                           İlgi alaka göstermek mi?

 

Sakın ha Sevgiline şu cümleyi söyletecek

Duruma düşürme kendini;

‘Neden bana karşı ilgisizsin’ İşte bu cümle!

Ah sevgili; senin ile yaşadığım her ânın lezzetini

Hayâl ederek dedim ki kendi kendime;

Sana teşekkür ederim o bana yaşatmış olduğun

Her lezzeti hoş güzel ân için.

Biliyorsun ki sende

Senin bana olan arzularını ortaya çıkartabilmek için

Ne kadar uğraş verdiğimi,

Mâdem ki arzuluyorsun haydi,

Yetmez mi bu seni çok arzuladığımın

Ve çok ilgilendiğimin belirtisi…

Haydi, ne duruyorsun aç kollarını da sarıl o zaman.

 

                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                     Aşk yasası, aşk diyalektiği…

 

Aşk diyalektiği; diyalektik; bir şeyin, bir meselenin yol şehir Haritası, metodu gibidir, bir şeyin kafa kâğıdı gibidir.

Aşk diyalektiğini iyi bilenin mutlaka bir farkındalığı vardır. Kültürüm, inancım, kafa kâğıdım; aşk diyalektiğimden gelmedir. Aşk kültürümü ve kafa kâğıdımı merak edenler;

Nüfuz cüzdanıma, kimlik kartıma değil, devlet sicil kayıtlarıma da değil, asıl o yazdığım yaşamış olduğum o on binlerce dolu-dolu eserlerime baksın ve anlamaya çalışsın. Bir insan ancak ruhuna bakılarak tanına bilir, öğle değil mi? Şu cümleme iyi kulak ver, dinle beni lütfen; Oysaki aşk yaşama neler katar sâdece faydadan başka! Haksız mıyım? Aşk yasası, bilir misin? Aşk kânunu, bilir misin? Aşkın hükümleri vardır sen bunları bilir misin?

Yoksa sen bunlardan haber siz mi yaşıyorsun?

Eğer öğleyse sen boşuna yer kaplıyorsun hacminle kütlen ile.

Aşk kirlileri temizleri çok iyi bilir, tanır onları,

Fakat insanın üzerinde o kirleri görmek istemez aşk.

Aşk; âdil hükümleri tercih eder yaşamında.

Aşk; gayri meşru yasakları çok iyi bilir fakat saygı duymaz onlara, laubalidir onlara tanımaz ezer geçer onları kudretiyle.

İnsan mı? Bâzen o paldır küldür bata çıka bağıra çağıra ve

Bâzen de aşk huzurunda; derin bir düşünceye sessizliğe veya da büyük bir coşkuya yükselen varlık. Tüm bu gürültü, coşku ve sessizliklerimizle biz insanlar; o inleyen ‘ney’ musikisi gibiyiz aslında, İnliyoruz çünkü vatanımız olan cennetten uzağız da ondan, Yâni bu bir özleyiş, arzulamak inlemesidir o ‘ney’ musikisinin içerisine düşen nefesle ortaya çıkan bir inleyiş gibi.

Anlatabiliyor muyum? İnsansın sen de birbirimizi anlayabiliriz.

☆☆☆

                         Yeter ki iste ve hamle yap…

 

Ben uyuyor isem eğer ve kalkmam gereken vakit de gelmişse; uyanık olan bir insanın beni uyandırması yeterli olacaktır,

Yeter ki ben de de o arzu istek olsun. Şu gaflet uykularında uyuyan yüz milyonlarca insanı uyandırmaya da o beni uyandıran yeterli olacaktır elbette fakat dedim ya yeter ki kalplerde biraz da olsa aşk iyilik kıvılcımları arzuları olsun. Ah kelimeler, sevgili Sofia Filo, ah kelimler; İnsanı hem baştan çıkartabilmek kudretindedirler onlar, hem de iyilik tohumları serpecek ve insanı bir telkinci yapabilecek kudrette olan o kelimeler var ya sevgili Sofia Filo.

Peki ya ben!

Ben mi? Kırık bir kalemle bata çıka yollarına düşmüş sevgilinin,

Ben ketum, Ben idealist, Ben realist, ben fikrin muhbiri,

Ben ki iblisin dostlarına karşı kınından çekilmiş Ketenpere,

Ben romantik, fikir-baz, sevgi kumarbazı, fikir analisti,

Ben kitap okuyucusu, söz dinleyicisi, keder ve dünyalık paylaşan,

Yazar şair düşünür ve sanat insanı ekmek kırıntısı olan ben,

Ben; kâğıttan kılıcı olan bir şövalye, iyilik aşk budalası,

Ben militarist, anarşist serseri, belki de bir beyefendi

Fakat ben tüm bu saydıklarımı akılcılığımın önüne geçirmiyorum

Fakat

Aklımı da o kalbe inen ilahi kelimelere, ilahi sözlere aşk ile itaat ettirerek, Aşk ile bağlılığımı ilan ederek hikmet ilmi ile işte o sözlerin hükümranlığına ait sonsuz topraklarda koştururum ben akıl denen küheylanımı.

 

☆☆☆

 

                          Doğaçlama mutluluk…

 

Mutluluğun en basit formülünü duymak ister misin?

Bir Aşk mı başlıyor,

Bir

Aşk mı yaşamak istiyorsun

E Öğleyse

Biraz

Kibar

Ol

Ve

Doğaçlama

Yaşa

Kimselere

Kulak

Asmadan.

 

               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

            Hayatın karmaşık cendereli yollarında…

 

Nelerden vaz geçip geçmeyeceğimize olgunluk ve bilgelikle karar verebilmeliyiz, oysaki kararsızlık ne iğrenç bir şeydir ki insanın ömrünü kederlendirir. Hayâllerimizde ki gelgitler nasılda etkiliyor hayatımızı öğle değil mi?

   Gerçekte yaşamamız gereken hikmet ile doğrular âlemimizi; tembelliklerin, boş meselelerin doldurmasına teslim etmemek gerekiyor biliyorsunuz.

   Hayata geçirmemiz gereken eylemlerin bizlere bir faydasının olduğuna kanaat getirdiysek eğer neyi bekliyoruz ki zamanın geçip fırsatların elimizden kaçmasını mı bekliyoruz, oysaki bâzı fırsatlar bir daha geriye gelmiyor haberin olsun ve bundan çok keder duyabilirsin ilerde.

   Hedefi tam on ikiden vurmaya çalışmak gerekiyor, yani başarmak istediğin işler hakkında bilgi tecrübe sahibi olduktan sonra hedefini tutturmaya çalış artık.

   Faydalı hikmetli olanın hakikatini hakikat olarak yaşamaz isen eğer; boşlukları hikmetsizlikleri faydasızlıkları birer hakikat olarak yaşamaya başlarsın aman ha bu da büyük bir kederdir, bundan sakınmalısın.

   İradeni bilgi hikmet ve iman ile kuvvetlendir ki her türlü mesele zorluk cendere karşısında o güzel duruşunu koruyabilesin.

   Eğer ki varsa hayatında yaşadığın hukuksuzluklar, hiç durma ve Seni o gayrimeşrulara sürükleyen bağlardan kurtulmaya çalış, başarabilirsin.

   Gerçekte hayatı tam Mânasıyla tanıyarak, nitelik nicelikleriyle kavradıktan hemen sonra iki şey, iki sonuca varabilirsin, bunlar; mücadele ve ölüme hazırlık çünkü hem bu dünyada elde etmen gerekenler için mücadele vermen gerekiyor ve hem de önünde ebedi bir cennet hayatı var, onun için iyi bir şeyler hayatına katman gerekiyor.

   Kendimize verdiğimiz ve vereceğimiz hikmetli bilgece sözleri tutmakta, kendimizden olan isteklerimizi yerine getirmekte ne kadar arzulu ve erdemliyiz, ne kadar başarılı olabiliyoruz bunun bir muhasebesini yap ve yeniden çeki düzen ver hayatına, mutluluk senin de hakkın.

   Olumsuz yanlarımızı kendimizden nasıl soyundurabiliriz, olumlulukları olumsuzluklarımızın yerlerine koyabilmeyi nasıl başarabiliriz.

   Kendimizi ve sevdiklerimizi, sorumluluğumuzun altındakileri ihmal ediyor muyuz? İhmal ediyorsak eğer o ihmal ettiğimiz taraflarımızı nasıl tamir edebilir iyileştirebiliriz, tüm bunlar için hangi uzman insanlara başvurmamız gerektiğini aile hekimlerine danışabiliriz der bilgeler.

   Düşünün bir şu hayatımızda o kadar çok abarttığımız şeyler var ki o abartmamamız gerekenleri bir tespit etsek de biraz huzur bulsak ne dersiniz.

   Elbette ideallerimiz olmalı peki, neyi idealleştirmeli insan, hiç idealleştirdiklerimizin neler olduğunu, hayatımıza fayda mı zarar mı katıp katmadığını bir düşünelim olmaz mı?

   Ve tüm bunlarla beraber arzuladığımız o nitelik nicelikleri bir varlıkta görmek bizi ona ne kadar teveccüh ettirebiliyor bir bakın etrafınız da böyle örnek alınabilir kimler var mesela.

   O örnek alınacak ideal insanlarla kendi ideallerimize nasıl yön ve şekil verebiliriz, bunların muhasebesini de yapabilirsiniz, hayat sizin, irdeleyin ve bir düzene koyun ki mutlu olup ilerde kederler çekmeyesiniz.

   O arzuladığımız nitelik niceliklerden bir veya birden fazlasını bir varlıkta olduğunu görmek bilmek anlamaktan dolayı ona,

O insana karşı sevgi hislerimiz meydana çıkabiliyor,

O arzuladığımız nitelik nicelikleri doğru tartsak fena olmaz öğle değil mi? Öğle her önüne gelene teveccüh etmekle hayatımız ne tür anlamlar kazanacak acaba, iyi mi olacak bu anlamlar yoksa kötü mü? Bunu anlayabilmek de bilgelik tecrübe gerektiriyor, biraz daha dikkat ve seçici olunabilir.

  Peki, her bir işimiz de nedir arzulamamız teveccüh göstermemiz gereken doğru hikmetli ideal insanlar, doğru hikmetli ideal ülküler, ideal sevgiler, ideal dostlar kimler ve nitelikleri nicelikleri nasıl olmalı!

  Tüm bunları ve başka fikirleri bâzen ben abartarak o kadar çok düşünüyorum ki ey bilgeler; aklım da,

Zihin denizim de harfler ve o kadar çok kelime cümle raks ediyor ki yetişin imdadıma dediğim anlar bile olmuyor değil hani, belki sizlerin de oluyor bu tür halleriniz, neden olmasın ki hepimiz insanız, birçok yönümüz birbirine neden benzemesin ki ve olabilirde.      

   Kendiniz için, danışabileceğiniz erdemli bilge insanlar bulun, hayatınızın bir yerinde onlara da yer verin ki sizlere kılavuzluk yapsınlar fırtınalı denizlerde, ne dersiniz.

   Bilgi kudretiyle kaygılarının da muhasebesini yap ve onların karşılarına bilgi, hikmet ve iman ile çık, farkı o gün sen de anlayacaksın, huzurlu ve kendinden emin olacaksın böylece.

    Aile içi vicdanın ne olduğunu, kişisel vicdanın, toplumsal vicdanın ve milletsel vicdanın ne olduğunu tefekkür et bir ara, sana bu tefekkür lâzım olacak bir ara, hem de çok lâzım olacak inan bana.

   Tüm bu saydıklarımızda, anlattıklarımızda ve hayatın içerisinde ki ter istikametlerle karşılaştığın vakit gardını zorluklara karşı nasıl alman gerektiğine ve işte tüm bunların düşünsel bilgece kudreti, olgunlaşmış bir kişiliğe vardığında ki matematiği, sonuçlanmış erdemliliği, yani erdemliliğe kavuşarak çözümlediğin sonuçladığın her mesele sana yardımcı olacaktır, sana güç verecektir.  

   Gardını almakta; erdemlilik, hikmet ve bilgelik sana yardımcı olacaktır güven bana bu konuda.

   Yeniden tekrar edeyim, gerektiği zaman arzulamasını, gerektiği zaman istemesini, gerektiği zamanda vazgeçmesini öğrenmelisin ki seni o zararlı arzular kendine esir edemesinler. Bilgilen ki ne gibi arzulardan ve ne zaman vazgeçmen gerektiğini keşfedip anlayabilesin.

   Satranç gibi, iyi bir hamle için, piyonu feda eder ve daha büyük bir hamlesini bertaraf edersin daha sonra düşmanının.

   Bilgilen ki o büyük gerçek ideallerin uğrunda feda etmen gereken arzularının neler olduğunu ve nasıl feda etmen gerektiğini bilip feda edesin, yoksa sana ilerde ayak bağı olabilirler.

   Mesela büyük ideallerin uğruna ve o büyük kârlar için küçük piyon değerinde ki arzularını feda edebilirsin, yukarıda da yazmıştım yine bunu.

   İyice bilgilendin, etrafı iyice gözlemledin, dünyayı tanıdın,

Peki, kendine şöyle de; Bir yaşam kurmak mı? Diye sor kendine ve Nasıl bir yaşam kurmayı arzuladığını kendine anlat, bir düşün! İyi düşün…

   Arzular yasalarla çatışıyorsa eğer; çatışmak da, terör de kaçınılmaz bir hâle gelebiliyor, sen-sen ol doğru yasalar ile çatışan arzuların varsa onları çıkar hayatından, eğer ki senin arzuların doğru ise ve yasalarda bir anormal durum varsa eğer

Zamana bırak kaygılanma ve çatışma, kendini ve sevdiklerini korumak zorundasın çünkü hayat onlar ile güzel.

 Fikir çatışmaların olacak, hatta Allah’ım; neden! Diye sormaya bile başlayacaksın kendi-kendine…

İşte tüm bu anlattıklarımız ve daha birçok mesele karşısında zorluklarla karşılaştığında; sen, sakin ve erdemli tavrından asla ödün verme, tecrüben, kitapların, erdemli dostların, bilgeliğin, imanın ve hayatında ki bilge insanların da desteğiyle her bir zorluğun, her zor işin üstesinden geleceksindir eminim.

   Hayatımız da bâzı sancılı geçişler, sancılı geçiş süreçleri vardır, bunlar olabiliyor, olması normal artık çünkü gaddar insanların çok fazla olduğu bir dünyada yaşam sürmekteyiz,

Dostlarınla iyi güzel ilişkiler kurarak, iyiliğe adalete olan inancınla, faydalı bilgiyle, tecrübe, hikmet ve erdemlilikle,

Sevgiyle kendini kuvvetlendirdiğin için, hem kendine hem de sevdiklerine büyük faydalar verebileceksin.

   Yalnız değilsin, sakın korkma…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

 

                   İyi bir hamle için gerekli olanlar…

 

İlk önce size; sağlıklı bir akıl gerekiyor,

Daha sonra; arzulamak, istemek gerekiyor,

Daha sonrasında ise size gerekli olan; faydalı bilgiler,

Bunun ardından size lâzım olan şey; düşünmek kabiliyeti

Ve hemen peşi sıra o faydalı bilgileri doğru tercih edebilmek ve doğru düşünebilmek için size; hikmet ilmi gerekiyor.

Hemen sonrasında ise; yine hikmet ilmiyle beraber anlamak kudreti gerekli size! Artık şimdi olabilirsin, sen de varsın!

Şimdi her neyi arzuluyor yapmak istiyorsan eğer onun için maddi manevi motivasyonunu oluşturmaya başla ve şartların olgunlaşmasını sabırla bekle Çünkü yanlış anlamalar yanlış sonuçlara, için çıkılmaz zor kederlere sürükler insanı, böyle olmasını istemiyorsan eğer, planlı ve bilgiyle doğaçlamalı yaşa hayatını. Sana yukarıda anlattıklarımın yardımı olabilir.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

 

                          Bana fikirlerle gel…

 

Ben fikir-bazımdır,

Hal bu ki ben anarşist bir şairimdir,

Anarşi benim lügatimde; bir şeye başkaldıran,

Âsi olan demektir, bir başkaldırı eylemidir anarşi!

Ben fikir anarşistiyim, ister inan ister inanma,

Fikir militaristiyimdir,

Ben bir fikirşörüm,

Kumar masasında kumarbazları bulabilirsin,

Benim masamda ise; fikirbazları görebilirsin ancak,

Şimdi kartlarınızı açabilirsiniz…

Ben bir fikir analistiyimdir;

Hele bir de şöyle insanlar yok mu?

Sen şu yazarın şu kitabını okudun mu sorusu

Bir saat sürer mi Allah aşkına söyler misiniz, adam kütüphanesinde ki kitapların adlarını tekrarlamaktan fikir konuşmaya vakti yok, aslın da fikri de yok o gibi insanların.

Yok, bilmem şu kitabın adını, falan filan işte, muhabbete bakın,

Veya şu bu yazarın isimlerini ezberimde tutup da ben; konuşmalarımın başında ortasında sonlarında ekleme çabası içine girenlerden değilim, ben; isimlerin analisti değil, ben; fikirlerin analizini yaparım. Yeniden tekrar edeyim;

Ben, ne yazar şair isimlerinin ne de kitap adlarının ezbercisi değilim, ben; fikirlere bakarım, ben; fikirleri incelerim, ben; fikirleri konuşurum, ben; fikirleri irdelerim, bir cerrah veya psikiyatr gibi fikirleri ameliyata veya dinlemeye ve hatta bir çilingirci ustası gibi kurcalamaya açmaya çalışırım,

Dedim ya ben bir fikir analistiyim, bana yazarların şairlerin felsefecilerin ezberlediğin o adlarıyla değil, bana fikirlerle gel!

Tabi ki adlarda anılabilir fakat abartmamak gerekiyor,

Çok abartıyorlar, önemli olan fikirdir,

Fikir konuşmayı öğrenin, adların üzerinde durmaktan

Beyniniz küçülüyor farkında mısınız? Sen hiç doktorların hastalarını muayene ederken duydun mu ki diğer doktor arkadaşlarıyla fikirleri muayeneyi bir kenara bırakarak asırlar öncesi veya günümüzde ki doktor adlarını tekrarlayarak muayene ettiklerini, elbette ki saçmalık olurdu ve hasta muayene olmaz öğlece bekleye kalır iyileşmezdi öğle değil mi?

Şimdi sizlerde, birkaç yazar şairin Felsefecinin düşünürlerin adlarını tekrarlamaktan, sâdece ezbere bağlı kalmaktan dolayı bir türlü muayeneye yani fikir üretmeye başlayamıyor saçmalıyorsunuz, gülerim hâlinize sizin. Rica ederim kendi aklınıza biraz çeki düzen verin olmaz mı?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

                            Cinnet ve aileler…

 

Bir cinnet içerisinde çocuklarına bakmaya çalışan anneler babalar veliler acaba iler ki yıllarda o çocukların nasıl birer insan olabileceğini hiç düşünürler mi ki

Aslında düşünebilecek akıl melekelerini cinnete teslim ettikleri için sonuçların iyi mi kötü mü olasılığını hesaplayamazlar artık. Dünyada ki onca kargaşanın sebeplerinden birisinin de bu olabileceği gerçeğini aklınızdan çıkartmayın. Belki gün gelir daha sağlıklı tedbirler alınarak o çocuklara annelik babalık velilik yapacak insanları ilk önce yetiştirir ve şu dünya kargaşasının büyük bir yükünden insanlığı kurtarmış olursunuz. 

Yeniden sormak istiyorum sizlere; söyler misiniz bana lütfen, bir cinnet içerisinde çocuklarına bakmaya çalışan annelerden babalardan velilerden sonuç itibariyle şu tüm dünyaya verebilecekleri fayda sizce nedir!

Ne kadar bir fayda verebilirler!

Veya sâdece verebilecekleri kalıcı zararlar ile o zararların kalıcılığının üzerine bir de o cinnet içinde yetiştirdikleri o çocukların çoğunluğunun da birer âsi terörist olmak ihtimallerini de bu işin üstüne katarsak eğer sizce insanlığın iyiye doğru

Gitmek olasılığı yüzde kaçta-kaçtır!

Lafı çok uzattık, kısacası; o normal gibi zannettiğiniz milyonlarca aile her hangi bir sebepten dolayı(dünyada cinnet için kötü sebep mi yok)cinnet içinde çocuklarını yetiştiriyorlar!

Ayrıca o cinnet yaşantısı aileleri içinde yetişen çocuklar büyüyerek bâzı makam mevkilere geliyorlar, eğer ki o cinnet hâlinden kurtulamamışlarsa, hem makamlarından, hem de evlerinden yine cinnet dolu hayatların oyunları sahneden asla inmiyor. İşte keder!

☆☆☆

                              Rönesans ve dadım…

 

Dadım dedi ki bana,

Rönesans; aklın, eşyaya olaylara hükmederek

Onlara yön vermek sanatıdır.

Yetmedi mi çektiğiniz keder

Bir yolunu bulup

Kendinizi iyilikler ile barıştırın artık…

Ve sonrasında sözlerine şöyle devam etti dadım;

Nedir bu ülke topraklarına Rönesans’ı taşımak için

Onca gam çekmişlerin sizlerden gördüğü keder!

Hiç değilse bâri

Bırakın mezarlarında

Rahat uyusunlar.

Bu işin Dedikodusu; küçük âdi akıllara sefillere kalır,

Rönesans ve fikir ise; büyük usta akıllara kalmıştır oh ne güzel.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

             Mukabele(karşılıklı okumak) ile analistlik…

 

Doğru insanlarla

Karşılıklı bir şekilde

Fikir mukabelesi ile

Fikir analistliği yapmakla;

Çok değerler

Katabilirsin hayatına

Haberin olsun,

Tavsiye ederim kardeş.

Bu birazda Şuna benzer;

Şöyle ki

Tiyatroya giderek usta oyunculardan

Faydalı ders verici harikulade

Bir tiyatro eseri seyredip dinlemek gibidir!

Keyifli sohbetler…

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                  Neyi öteleyip ötelemeyeceğini iyi düşün…

 

Kötülükleri kendinden elbette ötelemelisin.

Ötelersen eğer Ötelenirsin!

Fakat

Elbette ki

Karar senin,

Sen

Bilirsin,

Bu dediğimi

Hem

Ayrıca

Kişilerden ziyade;

Milletsel,

Devletsel, fikirsel olarak da düşün

Olur mu?

 

                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

                   Kederli hislerle…(Bir şarkı daha)

 

 

Yokluğunda kanadı yüreğim,

İnan acıtır sensiz yalnızlıklar,

Özlemin gece kadar

Gündüz kadar

Alarak içerisine beni sarmalar.

Yoklunda geçmez vakitler,

Kanar yüreğim yokluğunda,

Ah bu ne kederli bir elveda öğle…

Şimdi nasıl getiririm ben sabahı,

Neden birçok sızı gece sarmalar bizi,

Ah

Kalp hırsızım,

Aldın gittin,

Bu ne biçim vicdandır sende ki öğle,

Hiç mi için sızlamaz ki söyle,

Çek dedim kendi kendime çek kapat perdeleri

Gelmez artık bakma öğlece dalıp-dalıp yollara.

İnan ki her an kulağım kapıda

Senin gelmeni bekliyorum,

Haydi,

Yık da gel bütün duvarlarını,

Bu nasıl bir gururdur sende ki söyle.

Özlemin gece kadar

Gündüz kadar

Alarak içerisine sarmalar beni,

İşte gör

Yokluğunda geçmez vakitler,

Kanatır yüreğimi yokluğun,

Haydi,

Yık da gel artık bütün duvarlarını,

Bu nasıl bir gururdur sen de ki söyle Allah aşkına…

 

 

 

 

 

 

          

 

                         

 

 

 

 

 

☆☆☆

 

 

 

 

Yazar, şair Nafiz coşkunun, yayınlanan diğer kitapları:

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ve aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…             

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…

 

 

                                       SÖZLÜK:

...

(A)...Ab-ı hayat: bengi su, ebedi hayat suyu, cennet, hayat için yaşam için değerli olan.../...Acve hurması: medine de yetişen ve bazı zehirlere karşı panzehir ilaç olabilen tatlı bir meyve..../...Ad kavmi: hud peygamberin tebliğ için gönderildiği kavim.../...Âfak: görünen, ufuklar, göz önün de olanlar, objektif.../...Adalet: olması gerekenin olması gerektiği yer de olmaz. hak el de etmek, herkesin hakkını vermek.../...Agah: uyanık, haberli.../...Agora: pazar yeri, halkın toplandığı meydan, büyük alan.../...Ahenk: uyum.../..Ahd: söz.../....Ahmak: anlayışsız.../...Aksiyon: kudretin iş üzerin de ki tecellisi. hareketlilik. işler de devamlılık.../...Ampirik: Lügat, ampirik bilimini de şöyle tarif eder; ''Matematiksel metotlu bir öğrenime deyi de, görerek İşiterek bellenen deneylerle bulunan formül tecrübeye(deneye)görgüye deneyime dayanmaktadır.../... Anarşi: hukuk dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Anarşist: hukuk dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Arhia: hâkimiyet.../… Arı'lanmak: pak, temizlenmek, boş, çıplak.../... Aristonikos: miladdan önce putperest roma için de yapılan en büyük ihtilallerden birini yapmıştır, kendisi bir gladyatördür, köleleri gladyatörleri alarak ihtilali başlatmış ve güneş devlet adın da bir ideali olan kahramandır. kendisi yakalanınca romaya getirilip işkenceyle öldürülmüştür,. Arş: yukarılar, sema, gök.../...Arz: yer yüzü.../..Arzın dürülmesi: yolculuğun sürati, rahat kolay olması bu sone de bu anlam da kullanıldı .../...Arş'ı azam: Allah'ın kudretinin tecelli ettiği yer.../...Asabiyet:Zulüm de kavmine yardım eden ve zulmünü de destekleyen.../....Asalet: temiz soyluluk köklü.../...Asayiş: rahat, huzur, güven. kanuna uygunluk.../...Asil: asaletli.../......Aşk: sevginin en ileri derecesi, candan sevmek ve allaha duyulması geren bir tutkulu bağlılıktır çünkü sevginin en ileri derecesiyle ancak o sevilmeye layıktır.../....Aşikâr: açık, ortada.../...Attar: güzel koku satan yer.../...Ayaz: Ayaz: ay gibi parlak, soğuk, kuru havadaki soğuk.../...azizün züntikam: allah'ın intikam alışı.../...(B)...Başak: ekin tarlaları, buğday gibi ekinleri taşıyan koçan.../...Bedahat: açıklık.../...Bedi: ebedi ve güzel olan.../...Beliğ: meramı eksiksiz ve noksansız güzel doğru söylemek, etkileyici söz sanatı. içe işleyen söz sanatı.../...Belkıs: Kuran’ı kerimde anlatılan sebe kraliçesi.../...Bengi su:  ab-ı hayat, hayat suyu, yaşam suyu, hayat için değerli olanlar, cennet.../...Bereket: ilahi hayrın devamlı ve kararlı olması, ni'met, bolluk, feyz, çokluk.../...Beyan: açmak, açıklamak, kelimeler, sözler, fıkıh, tercüme etmek.../...Beynel havfi ve'r-reca: Ümit ve korku uyumuyla ahirete hazırlanmak.../...Beyza: beyaz, parlak.../...BİYOM: canlı, canlılar topluluğu. (Canlıları bir ara da tutmak projesi.) Biom; Organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatistiksel yöntemlerle anlatılmasını sağlayan bilm dalı, bometry, biom. Birlikdeliği gerçekleştirme projesi. Topluluğu bir canlı  etrafın da tutmak projesi. (canlıları , canlıların biyolojik tepkilerini, zaaflarını, insanları deneysel, tecrübeyle inceleyip, sosyo pskolojilerini metodsal olarak yönlendirip yönetebilmek projesi) Biyom, biyosferin aynı iklim koşulların da ve aynı bitki örtüsünün egemen olduğu çok geniş bölümlerini belirten çevre bilim terimidir. Yeryüzün de ki birbirine bitişik benzer yayılmış yaşam alanları olarak da tanımlanır. Biom , (Biometry): İnsan hayatının muhtemel ömrünü ölçme ilmi. Canlılar. Barış için ortaklık merkezinin kısa yazımı. genelkurmay bünyesinde faaliyet gösteren uluslararası bir eğitim merkezidir. Biyom: organizma da oluşan biyolojik sorunlara istatiksel yöntemlerin uygulanması ve ayrıca organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatiksel yöntemlerle yöntemlerle anlatılmasını sağlayan bilim dalı.…/…Bostan: güzel kokulu çiçek meyve bahçesi.../...Bucak: her yer de, her taraf da.../...Buğz: düşmanlık duymak, sevmemek.../...Buhran: sıkıntı.../...Brütüs: bir zaman roma imparatoru culyüs sezarın oğlu ve babasını öldürerek imparatorluğu almıştır.../...Burç: yıldız toplulukları. bilim insanlarının gökyüzü haritası olarak bu yıldız topluluklarına bir isim vererek bir harita olarak kullanırlar.köşk, yüksekler.../...Buse: öpmek.../...(C)..Cedil: arabca bir kelimedir mücadele demek. bu daha çok fikir mücadelesi ilmin de kullanılan konuşma savunma ikna etme. delilleriyle akla hitab etme ilmi, mesleğidir.../...Cehd: çalışmak, güç, gayret.../....Cemad: cansız.../...Cendere: baskı, dar, sıkıntı, zorluk.../...Cenub: güney. güney rüzgârları. cennet rüzgârları.../...Cevher: kendi özellikleriyle var olan. soydan gelen değer. değerli. kıymetli. elmas. yakut bakır cevheri. ruh. öz.../...Cihad: İyilikleri yaymanın mücadelesi.../...Cihet: yön, yön tayini.../...Cinayet: kötü olan her iş.../...(D)...Demos krotos: demokrasi, halk idaresi.../...Din: kanunlar, hukuk, ceza, mükâfat, ödül, ecir, yasalar, arzular, istekler. Allah'ın dini olan islam ise Allah'ın biz insanlara seçtiği emirler temiz yasalar.../...Din günü: cennete ve cehenneme gireceklerin belli olacağı ilahi mahkeme.../...Diyalog: konuşmak ve konuşturmak, karşılıklı konuşmak, .../...Duha: güneşin kuşluk vakti, yani öyleye bir saat kadar kala bir zaman için de ki vakitte etrafa verdiyi aydınlık.../...(E)...Eda: tarz, duruş.../...Edep: terbiye, eğitim, ilahi hududa riayet etmek, her alan da dğru bir eğitim vermek.../...Efdal: çok faziletli, iyi olan, Ekonomizim; alış veriş, alım satım kültürlerinin, matematikselleştirilmeye ve metotlaştırmaya çalışılan ve içerisin de ampirik bilimi ve kuramların olduğu ekonomi kültür sistemidir.../...Ekonomi: Lügat da ekonomiyi şöyle tarif ederler; ''kural, kelimeler, iktisat! Nispeten sınırlı nicelikte olan eşya ve malların üretim, dağıtım, deyişim ve tüketimine ait kültür kısmı! insani ihtiyaçların karşılanması için gerekli olan mal ve hizmet gurupları ile kaynaklar arasın da ki bağıntıları değişik açılardan inceleyen sosyal ampirik bilimi! ve tutumlu olmak manasına da geliyor, ekonomi ayrıca; Beslenme, yaşama düzeyi, eğitim, sağlık, bakım, konut ve çalışma şartları gibi insani değerler açısından iktisadi düzeni inceleyen iktisat bilimi dalı ve işletme mânasına gelir, iktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faaliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi.../...Elem: ağrı, acı, keder, sıkıntı.../...Endam: boy, vücut.../...Enfüs: içsel, sübjektif, canlar, bir kimseye mahsus görüş enfüsi, ruhla ilgili, mana alemiyle ilgili içsel alemler.../...Erak ağacı: diş temizliğin de kullanılır, hoş kokulu bir sıvısı vardır ve yumuşak püskül haline getirilip hafifçe dişler üstün de bastırmadan gezdirilir.../...Esef: şiddetli hüzün.../...Eser: kâinat, yaratılanlar, keşfedilen, icad edilen,  kişiye ait olan.../...Esvab: elbise.../...Etik: ahlak bilimi, töre bilimi..../...(F)...Fahiş: fahiş iş yapan, zarara götüren aşırılık.../...Fahişe: fahiş iş yapan, çok aşırı giderek zarara giren. kötü işleri yapan. kötülükle ilgili olan. aşırılık.../...Farakliyt: hakkı batıldan ayıran, faruk, seçilmiş, övülen, hamd eden, şefaat eden, Piroklitos, pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan arapcaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir..../...Fasık: günahkâr, kendine başkalarına zarar veren. doğru yoldan dışarı da olan.../...Fasih: çok güzel konuşan.../...Fazl: üstünlük.../...Fazilet: erdem iylik, hüner, değer.../...Fenni ilimler: fizik, kimya, matematik, biyoloji gibi bilimlerin genel adı. maddi sonuçlar el de etmek üzere bili uygulama alanına koyan bilgilerin topu. erdem, hüner.../...Fersah: beş kilometrelik mesafe.../...Feyz: bolluk, bereket.../...Feth: açmak, ele geçirmek, üstün gelmek.../...Fıkıh: derin ve ince anlayış, islam hukuku kişinin lehin de ve aleyhin de olanı bilmesi. meseleleri teferruatıyla düşünmek, anlamak ve açıklamak.../...Fitne: karışıklık, arabozmak, kargaşa, dedikodu, sınav. altını başka maddelerden ayırmak için yapılan işlem. çatışmak. zulmetmek. birilerini zorla ve işkenceyle dininden vazgeçirmeye çalışmak./ ...Fıtrat: yaratılışın özü, temiz, allahın insanı temiz yaratması, islam temizliği hukuku üzere yaratışı.../..Fikir: düşünceler! bilinmeyene ulaşmak için bilinenlerin düzenlenmesidir! akıl yürütmek ve akli bir nazarla bilinendir! akla gelenler, bilinenden bilinmeyene ulaşmak, akıl, akletmek gibi mânalara gelmektedir.../...Fil dişi kule: kendi şahsi davalarından başka kimseyi kabul etmeyen, kendini hapsetmek, kapanmak kendine.../....Firavun: geçmiş zaman bazı kavimler de krallarına firavun ünvanını kullanırlardı ve bu sone de anlatılan firavun kötülüğün temsili bir kral.../...(G)...Gafil: dikkatsiz, kârı zararı ayıramayan, nefsi emmaresine uyarak allahı unutan.../...Gayz: kin.../...Gard: boks sporunda boksörün savunmak ve vuruşa hazır duruşu ve korunmak için kuvvetli ve dengeli bir korunma duruşu. Elleri ve kollarıyla başını ve vücudunun zayıf yerlerini koruma duşu..../...Garip: İşitilmemiş, görülmemiş, ve nadir görülen olay, davranış. farklı bir yaşam tarzı. .../...Gayb: gizli olan, görünmeyen.../...Gazap: öfke, hiddet, kızgınlık, cezalandırmak.../...Gerçek: hakikat, bilgi ve bilinen uyum için de olması, obje ve subje uyum için de olması .../...Gıpta: imrenmek. iyi bir niyetle başkasının güzel bir halinin kendisin de de olmasını arzulamak, (H)...Habbe-i sevda: çörek otu, bazı zehirlere karşı panzehir olduğu söylenmek de ve eczacılık da kullanılmaktadır.../...Hacim: bir maddenin kapladığı yer.../...Hâdim: hizmet eden, çalışan.../...Hafiye: gizli şeyleri araştıran, casus, haber taşıyan.../...Ham softa kaba yobaz: kâinat kitabını ve islamı bilmez cahilce islamı yaşadığını ve anladığını zannederek insanları islamdan uzaklaştıran eğitimsizler, ham softa olmamış medrese öğrencisi demek . kaba yobazlarda islamı kuranı tam okumadan ve üzerin de düşünmeden düşmanlık yapanlar. yobaz da gerici, ayrımcı, fitne çıkarıcı, davranışları kötü olan.../... Hased: Çekememezlik, yani haset ettiği kişinin elindeki nimetlerin, güzelliklerin yok olmasını ister, sadece kendinin olmasını ister.../...Haşmet: büyüklük.../...Hatır: akıl, ilgi, hayâl, düşünce, gönül. fikir. sevgisi için yapmak, hatırı için yapmak. ilham, duygu. sevgi. beklenilen ilgi.../...Hatıra: hatıra gelen. Hatır da kalan. hafıza da yaşamaya devam eden geçmiş bir izlenim, duygu ve heyecanlı olay.../...Havari: yardımcı.../...Haya: haya kelimesi hayattan gelir ve insan de ayıplanmaya sebep olacak şeyin korkusundan doğan ıstırap halidir. suç işlemekten alıkoyucu ruh melekesinin ismi..../...edep, ilahi hudutlara riayet, kötülüğü sevmeyen, kötülüklerden uzak olan insan vasfı.../...Helal: Allah'ın müsaade ettiği şey, kötü olmayan.../...Heme ezost: herşey ondandır.../...Heva: havai, istekler, nefsi emmarenin istekleri, gelip geçici hevesler.../...Hılf-ul fudul:  birbirine yardım etmek, ahdetmek, (Hılf-ul fudul: birbirine yardım etmek, ahd etmek, and, yemin, söz vermek. kötülükleri yok etmek için, yardımlaşmak) fudul, kelimesi ise tek başına kullanıldığın da şu manaya da gelebiliyor; itiyaçtan fazlası, boş işler, boşa zaman harcamak, uygunsuz işler, kötülükle sonuçlanan işler vs vs…../….Hikâye: yaşanmış olayları anlatmak, yazmak, etkileyici olayları anlatmak.../...Hikmet: düşünmek, Başlangıcı düşünmektir ve şartı ise akıl ve doğru tercihtir. Faydası ve gayesi bilinerek kati bir isabetle yapılan fiile hikmet denir. Fiilin sebep olduğu faydalara ve gayelere de o fiilin hikmetleri denir. İşlerde sağlamlık, bir kimsenin lehinde ve aleyhinde olanı bilmesi, Kuranı kerimin hikmet ilminin manası, Allah ve kâinat ve özellikle insan ve insanların arasındaki işler ve bağlar. Yaratılmışların yaratılışındaki ilahi gaye.../...Hukuk: yasa, haklar, kanun, arzu, istek.../...Hüküm günü: Din günü, kıyamet sonrası insanlar tekrar diriltilip toplanarak çıkarılacakları ilahi mahkeme.../...Hürriyet: insanın kendi hukukuna sahip olması ve başkalarının da hukukunu koruması ve adil hukukla yönetilmek.../...Hüsran: zarar. mahrumluk.../......(I)...Islah: iyileştirmek, kusurları gidermek.../...(İ)...İcaz: az sözle çok şey anlatmak.../...İnkılab: alt üst olmak değişmek, halden hale geçmek..../...İcra: bir işi yürütmek. bir işi bir işe bağlamak.../...İçtinap: sakınmak.../...İçtimai: sosyal.../...İdeolocya: sistem. bir şeyin en doğrusunu elde etmeyi gaye edinmiş fikir programı. fikir sistemi.../...İdrak: anlayış.../...İffet: ahlak, namus, haya, ilahi sınırlara uymak.../...İfsad: bozmak, zarar vermek.../...İflah: halini düzeltip selamete çıkmak, kurtuluşa ermek.../...İhkâm: sağlamlık, muhkem bilgi.../...İhlas: doğru, temiz sevgi ve içten gelen saf duru bağlılık ve Allah emrettiği için ibadetleri yapmak.../... İhtilal: Bir bünyenin kendi için de kendi öz nizamını sarsıcı ve yeni bir nizama yol arayıcı her hareket.../...İhtisas: belli bir ilim sanat dalın da yeterli bilgi edinmek. uzmanlaşmak.../...İkmal: tamamlamak.../...İktisad; İktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi ve lüzumundan fazla veya noksan harcamaktan kaçınmak. tutumlu olmak. israf etmeden harcamak.../...İlim: bilmek, dünya ve ahretle alakalı, kâinatla alakalı gerçekleri bilmek. ayrıca 60 nolu sonede ilim ve şiir başlıklı sone de üstad necip fazıl ilim hakkındaki sözlerine bakılsın. kanunlarını mücerret tefekkürden alıp onları bir takım sûri nisbetler için de kalıplaştırmak.../...İlla: arabca bir kelimedir ve ''başka'' anlamın da kullanılır.../...İltica: sığınmak.../.İnbisat-ı külli: sürekli genişlemek, açılmak ölümcül.../...İnkıbaz-ı külli: sürekli daralmak, tutulmak, ölümcül daralmak.../...İnfak: nafaka vermek. beslemek, geçindirmek. sadaka vermek. ihtiyacı olana yardım etmek.../...İmaj: zihin de canlandırılan görüntü. hayâl, imge, görüntü, zihin de planlamak.../...İnsaf: merhamet, adalet üzere hareket.../...İrfan: bilmek, anlayış, zihin, kemale ermek, sırları ve gerçekleri kavramak.../...İrşad: erdirmek, varılması gereken yere vardırmak, açıklamak ve doğru yolu göstermek, doğruyu anlatmak.../...İrtica: geriye gitmek, yeniden ayrılarak gerilemek, ilerlemek.../...İsnat: nispet, bağlamak.../...İstidat: kabiliyet.../...İstişare: meşveret etmek, fikir danışmak.../...İştiyak: fazla arzu, özlemek.../...İtikaf: bir şeyden ayrılmak. dini anlam da ise şöyledir; bedenen ruhen temiz bir niyetle oruçlu veya oruçsuz bir an veya belli zamanlar da ibadet tefekkür ilim uğraşmak için Allahın rızasına ulaşma sebebiyle yapılan bir ibadet( ramazan ayın da oruçlu yapılır ve belli kuralları vardır).../...İttifak: anlaşmak.../...İzzet: değer, güç, kıymet.../...(J)....Jurnal: gazete. Dairelerde memurların imzaladıkları gelip gitme listesi. Polisçe bir olay üzerine düzenlenen rapor. Günlük olaylar yazılan hatıra defteri. Hafiyeliği iş edinmiş kimselerin biri için kötüleyerek çeşitli yerlerle yaptıkları haber verme yazısı. Gemi. İşaret. Bir kimseyi kovalama, yazısıyla ele vermek.../...(K)...Kabz: tutulmak.../...Kader: ölçü, miktar, takdir, tayin. Allah'ın ezelden ebede her şeyi bilmesi ve her şeyi yaratması.ve insan da bu her şeyin yaratıldığı kader de doğru ve iyi olanı tercih edebilmesi gerekiyor..../...Kara sevda: Melankoli: ruhça ve bedence çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak.../... Karbon: kimyasal element. Doğada veya maden kömürü, linyit antrasit gibi şekilsiz bir halde bulunan ve kömürlerin temel maddesini meydana getiren ametal basit bir cisimdir. Arı olmayan karbona da kömür denir./...Kari: okuyucu.../...Kavram: bir meseleyi veya herhangi bir şeyi nitelikleriyle nicelikleriyle anlamak kavramak.../...Kaza: hüküm beyan ilan, yaratmak. bir şeyi hareketle tamamlamak. kazayı bir pırograma benzetirsek zamanı geldiğin de Allah'ın takdiri ve insanın kaderden cüzzi iradesiyle seçtiğiyle o programın devreye girmesi.../...Kâbe: mekke şehrin de bulunan ve yeryüzünün ilk kurulan mescidi, ibadet yeri.../...Kainat, kozmos. yaratılan her şey.../...Kâmil: olgunluk bilgelik, fazilet, erdem.../...Kamu: bir ülke de ki halkın tümü.../...Kanaat: helal temiz olanlarla yetinip ve pis haram olanı istemeden temiz olanları tercih etmek.../...Kanaviçe: kanavalı işlemeli tül. edebiyatta; ön örgü: bir eserin planı, sanatçının gereken şekil ve süslerle doldurarak eseri meydana getirmek üzere kurduğu çatı.../...Kemal: olgunluk, fazilet, erdem, iğlikler.../...Karun: musa peygamber zamanın da yaşamış, zengin, peygamber Allah'a iman etmesini ve zenginliğiyle fakirlere yardım etmesini teklif ediyor ve karun bu daveti reddediyor, hazinesiyle birlik de yere batırıyor Allah onu. Kuran ve kuran tefsirlerine bakın.../...Kerem: izzetli, şeref, kuvvetli, cömert.../...Kerim: her şeyin iyisi, faydalısı. faydalandıran, iyilik veren.../...Kesbi: kazanmakla ilgili.../...Ketûm: sır saklayan.../...Kınamak: kınamak eylemi, ayıplamak, yapılan bir işin kötü görüldüğünü bildiren söz eylemi.../...Kibar: Büyükler, olgunlar, kemal bulmuş, güzel davranışlı.../...Kibir: büyüklük, kendini üstün görmek, kendinde olan nimetleri kendinden bilip hakkı reddetmek.../..Kibriya: Allah'ın azameti. büyüklüyü.../....Kuba mescidi: peygamberin kâbeden, mekke şehrinden medine şehrine hicret ettiği sefer de kurmuştur.../...Kudret helvası: İsrail (Yakup) oğulları, Musa peygamberden farklı yiyecekler istemişlerdi ve bir mucize olarak Allah bıldırcın ve kudret helvası verdi.../...Kûr'an'ı kerim: cem etmek, tefekkuh etme, dağınık parçaları bir araya getirip bir bütün hasıl etmek gibi manalara gelir. her şeyin iyisi faydalısı, izzetli şerefli olan, Allah'ın kelimeleri emirleri hukuku ..../...Külliyen: devamlı../...Kültür: ''Bir topluluğun tinsel özelliğini, duyuş ve düşünüş birliğini meydana getiren, gelenek halinde ki her türlü yaşayış, düşünce ve sanat varlıklarının topu! İnsansal toplum mirası! gerekli bilgileri edinerek, muhakeme, zevk ve eleştirme yeteneklerini geliştirmiş olma hâli! belli bir konu da edinilmiş geniş ve sistemli bilgi! insan eliyle yapılmış ve araların da ortak nitelikler bulunan bir eşyalar topluluğuyla belirlenen, gelişen dönemi.../...Küstah: saygısız, laubali, karşısındakini kıran.../...Kozmos: kâinat.../...(L)...Lâ'l: kırmızı.../..Lâle: halka.../....Latif: latife, yumuşak, nazik, ince, meselelerin inceliklerine vakıf olmak, ince anlayışlı, ruhla ilgili, inceliklere nüfuz eden.../...Laübali: saygısız ve kaygısız, kaygı ise endişeyle karışık üzüntü tasa.../...Lisan: dil, lehçe, konuşulan dil.../...Lûtuf: iltifatla muamele eylemek, iyilik, iyi muamele, güzellik özel seçkin ayrıcalıklı muamele.../...(M)..Mağfiret: Allah'ın günahları affetmesi. kulunu sevmesi. kulunu mükâfatlandırması, cennete alması.../....Mahfuz: saklanmış. korunan. muhafaza edilen.../...Mahşer: kıyamet sonrası insanların diriltilip toplanacakları yer.../...Makale: söylenen söz.../...Makul: aklın kabul edeceği, akla uygun.../...Mana: bir sözden veya bir şeyden anlaşılan.../...Manolya: hoş kokulu ve yaprakları büyük bir çiçek ve ağaçları küçük ve büyükçedir, deniz kıyısı şehirlerde görülür daha çok..../...Mansur: galib, yardım görmüş.../...Mantık: doğru fikri bulma ilmi.../...Manzum: vezni ve kafiyesi olan söz. vezn tartmak ölçmektir ve kafiye ise mısra sonların da ki ses benzerliğidir.../...Maraz: hastalık.../...Marifet: bilmek, hüner, ustalık.../...Mârifetullah: Allah’ı isimleriyle bilmek.../...Muhabbetullah: Allahı bilmek ve emirlerine itaat etmekle Allah'ı sevmek, aşkla bağlılık.../...Mâsiyet: günah, kötü, zararlı işler.../...Mâsûm: günahsız, suçsuz.../...Mazlûm: zulme adaletsizliğe uğramış, sessiz.../....Mecaz: bir kelimenin gerçek manasıyla deyil de benzer bir mana da kullanılması.../...Mecnun: deli, aklını yitiren, idraki şuuru yerin de olmayan .../...Medeniyet: ''bir memleketin veya bir toplumun düşünce sanat Hayatıyla maddi ve mânevi varlığına özgü niteliklerin tümü! uygarlık mânasına da gelmek de ve medeni kelimesine de lügat şöyle der; imar edilen medeniyetin imkânlarından yararlanan veya bu imkânlardan yararlanılan bir ülke de yaşayan! uygar şehirli mânasına da gelmek de.../...Med cezr: çekilen ve yükselen. med çekilendir, cezr ise yükselendir. dünyanın uydusu ay ile denizlerin arsın da ki bir gel git olayı.../...Melankoli: kara sevda. ruhça ve bedence çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak. romantik devir de ağır belirtisiz tatlı bir üzüntüye karşı eğilim, yalnızlık için de hayâl kurmak ve düşünmekten dolayı duyulan zevk.../...Menfa: sürgün yeri.../...Menşur: sultanın emri.../...Meram: niyet, istek, anlatılması gereken.../...Mercan: balık ve ayrıca suyu, taşı, gibi çokluk ifade eder.../...Merhale: konak. derece.../...Meryem: temiz dine hizmetkâr olan, Babasız yaratılan İsa peygamberin annesi( bir adıda betül)iffetli.../...Mesel: meşhur söz, meşhur hikâye, anlatı örnek vermek için.../...Mesih: İsa peygamberin lakabı..../ ...Meşrep: huy, feyz alınan yer, huyların iyi veya kötü olması.../...Meşveret: danışma görüşme meclisi.../...Mezhep: tutulan yol. bir kimsenin bir mesele bir fikir ve bir konu hakkın da ki kendi görüşleri.../...Mevhum: aslı olmayan, evham.../...Mil: binsekizyüzkırksekiz metrelik bir ölçü ve denizciler bunu halen kullanırlar.../...Militan: gayesine tutkuyla bağlı olan.../...Misk: bir cins güzel koku. genel de çin toprakların da yaşayan bir cins geyik türünün göbeğin de senenin belli bir mevsimin de toplanan kandır.kan toplanınca orası şişer ve geyik de şişen bu kısmın düşünceye kadar ondan rahatsızlık hisseder, hayvanın yaşadığı bölge de ki insanlar bu yumurtaların düşmesi için tedbir alır..../...Mizah: nükteli söz, ince manalı söz, latife.../... Mobbing: bir grup insanın, bir kimseye veya başka bir gruba sosyal kabadayılık yapması. Latince kökenli sözcük; psikolojik şiddet, baskı, kuşatma, taciz, rahatsız etme veya sıkıntı vermek anlamlarına gelir. En iyi ifade eden anlamıyla yıldırma veya iş yerinde psikolojik terör anlamlarıdır…./…Mona arhia: tek ferdin hakimiyeti, krallık.../...Mona: tek.../...Monarşi: krallık idaresi, tek ferdin hakimiyeti.../...Muhal: imkansız.../...Muhabbetullah: Allah'ın emirlerine itaat ederek ve aşk ile Allah'ı sevmek.../...Muhakeme: karar vermeden önce iyice düşünmek.../... Muhal: imkânsız.../...Muhasebe: hesap işleri. iç âlemin mimarlığı, dışa yansıyan.../...Muharrir: yazan, yazar.../...Muhyiddin ibn arabi: alim bilge bir insan.../...Mukabele:  karşılıklı.  karşılıklı yapılan iş.../...Murakabe: kontrol etmek, gözetmek.../...Mutabık: uygun.../...Mutabakat: uygunluk.../...Muvazene: nisbetler arasın da ki ahenk.../...Müaşeret: kuranın ve peygamberin sünnetleri emirleri istekleri dairesin de iyi münasebet.../...Mübâlağa: bir şeyi olduğundan fazla veya eksik göstermek.../...Müessir: tesir eden.../...Mücerret: yalnız, saf, soyut.../... Müj: kirpik, sevgiliyi öldüren bakış, kirpiğin kılıcı, duman./..Mükellef: bir işi yapmaya mecbur, vazifeli.../...Mülayemet: yumuşaklık. hislerin davranışların ilişkilerin güzel bir yumuşaklık da oluşu.../...Mümeyyiz: iyiyi kötüden ayıran.../...Münzevi: yalnız, yalnız başına çekilip ibadet eden.../...Mü'min: vefalı, sözün de duran, dostluk da devam eden, ihanet etmeyen, sabırlı, güvenilir, güven veren, dosdoğru olan, Allah'a itaat eden, temiz, ilim sahibi. ayrıca Allah'ın vasfı ve ismidir.../...Münekkit: tenkit edici, eleştiri, yapıcı iyileştirici ö, sağlam eleştiri.../...Müsamaha: hoş görü.../...Müşahhas: şahıslanmış, somut.../...Müteşabih: iki benzerden biri, herkese açık olmayan, mâna, ilim.../...Mütevazı: Kibirsiz, yüce gönüllü, iyinin tarafında ve kötülüğün yok olmasını isteyen, vakarlı.../...Mütefekkir: düşünür.../...(N)...Namus: nomos, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../....Nana: isim, ekmek, arkadaş, sevgili, mübarek bereket, dost vs vs.../...Nankör: gördüğü iyiliği bilerek reddeden ve gördüğü iyiliğe karşılık kötülük yapan ve nimeti inkâr eden, nimetlerin Allahtan olduğunu reddeden.../...Nazariye: yalnız görüş halin de bulunan, teorik.../...Nebz: bir şeyi kaldırıp atmak.../...Necib: soyu ve nesli temiz.../...Nefs: can, kişi, öz varlık, tek ve şahane. Bir şeyin kendisi, ruhun tam(anti) tezi olarak, zıt kutbu olarak ruhla beraber insana verilmiş latife(cisim olmayan, ruhla ilgili)dir nefs.../..../ Nefs-i emmare: insanı kötü isteklere sevk eden ve nefsin terbiye olmamış ilk hali.../...Nemrut: geçmiş asırlar da yaşamış bazı millet, kavimlerin hükümdarlarına verilen ünvan. kral anlamın da .../...Nezaket: yumuşaklık. tedbirle güzel davranış.../...Nisap: ölçü, zekât ölçüsü.../...Nisbet: münasebet, bağlılık.../...Nicelik: bir şeyin sayılabilen, ölçülebilen, azalıp çoğalabilen özellikleri. kemmiyet.../...Nitelik: Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. iyilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi.varlıklar arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren hal.../...Niyaz: yalvarış.../...Nizam: dizi, düzen, ölçü.../...Nomos: namus, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../......(O)...Oligarşi: azınlık zümresinin saltanatı, krallık.../...Oryantalizm: Doğu dilleri ve edebiyatı üzerine bilgi sahibi. şarkiyat uzmanı.../......(P)...Piroklitos: pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan Arapçaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir.../...(R)...Rabb: Allah'ın isimlerinden, terbiye eden, eğiten.../..Rabbani: alim, eğitimci, ilmi ile amil.../....Rabıta: bağlanmak, bağlamak, nefsin iradesini Allah'a bağlamak, kuranı kerim de nisa suresi ayet 200 de rabıta kelimesine bakınız.../...Rahman: Allah'ın isimlerinden, bütün mahlukata rızıkları veren, merhamet eden, yaratan.../...Rahim: Allah'ın isimlerinden, rahmet edici, merhamet eden, öğreten, yollarını gösteren, ve ahirette yalnız mü'minlere merhamet edici.../...Rasülüs-sekaleyn: insan ve cinlerin peygamberi mühammed.../...Remz: işaret, nişan, belirti, iz.../...Riayet: ağırlamak uymak.../...Riba: aldatmak. faiz.../...Rikkat: acımak, incelik.../...Riya: göstermek. göstermenin iyi ve kötü gösterişler vardır, İki yüzlülük de ise hakkın rızasını unutup istemeyip halkın yakınlığına erebilmek için ve gönüllerini çevirmek için çalışan demek bu kötü manası yani iki yüzlü olan.../... Romeo ile juliet: Wıllıam shakespeare'ın bir tiyatro eseri bir aşk hikâyesi.../...Rönesans: aklın hakimiyet teşebbüsü, eşya ve hadiselere maddeye hükmetmek.../...(Rûh’ul Kudüs: melek Cebrail, ismet, kuvvet, ilim, temiz, elçi, güvenilir.../...Rüştüne ermek: olgunlu, aklı Olgunlaşmak.../...(S)...Sâba: sabahları esen serin hafif rüzgâr ve ayrıca peygamber der ki sâba rüzgârı ile yardım gördüm..../...Sahtiyan: boyanmış.../...Salih: iyi hayrlı insan.../...Salim: sağlam kusuru olmayan.../...Sâm: ölüm.../...Sanat: bir duygunun, tasarının, güzelliğin, fikrin veya bir keşfin ifade ve yapımlarında kullanılan yöntemler, Sanat, büyük mücerret (yalnız saf, soyut) peşinde ebedi bir arayış anlama yahut anladığını sanmayla sezme ve bedahat (açıklık) duygusu içinde kâşifliğe erme arasındaki fark..../...Sebat: kararlılık.../...Sefih: kâr zarar ayıramaz, israf eden, eğlence düşkünü.../...Seciye: karakter, huy.../...Sekine: gönül rahatlığı, ihahi yardım, kararlılık.../...Selim akıl: kusursuz sağlam akıl.../...Serap: çöl de çorak yerler de, sıcak ve ışığın tesiriyle ufuk da su ve yeşillik varmış gibi görünmesi. şuur kayması sebebiyle olabilen bir hal.../...Sezgi: olayları olabilirlik ihtimalleriyle değerlendirip anlayabilmek, olasılık hesaplarıyla hesaplamak olayları, veya hislerle ilmin ve ilhamın yardımlarıyla sonuca ulaşmak. Allah'ın öğretmesi ve kalbine ilham etmesi, anlaşılır hale getirmesi.../...Sıdk: sözün öze ve kendisinden haber verilen şeye mutabakatı ve doğruluk. kalp ve dilin doğruluğu.../...Sır: sadece Allah'ın bildiği. sadece senin bildiğin. kendinden bile saklamaya çalıştığın.../...Sıla: kavuşmak.../...Sihir: etkileyici. gizli olan, ince. aldatmak. söze yalan karıştırmak. kötülük. şaşkın hale koymak. hakkı batılmış gibi göstermek. şuuru bozmak.../...Simya: adi şeyleri altın madenine çevirebilmekle ilgili bir kimya çalışması.../...Softa: öğrenci.../...Sokrates: nesillere bildiği doğruları bir olan allah inancını anlattığı için zehirlenerek idam edilmiş. miladdan önce yunan da yaşamış bir bilge.../...Sonneto: başta iki dörtlü sonra iki üçlüden ibaret ondört dizeli bir italyan tarzı şiir türü. türkcede sone ve ingilizce ile fransızca da da sonneto diye telaffuz edilir.../...Spartaküs: tırakyalı bir gladyatördür, roma ve italyadan onbinlerce köle ve gladyatörü toplayarak putperest romaya baş kaldırıyor, uzun yıllar destansı bir mücadele vermiş. bu olaylar milattan önce ve isa peygamberin doğumuna yakın oluyor. spartaküsün kendisi savaşların hiçbirin de yakalanamadığından bir parçalanmış cesedin o olduğu zannedilerek roma kendini böyle teselli etmiş.../...Sperm: erkeğin tohumu. döllenme hücresi. tek başlı bir kuyruklu hücre. insanın meydana gelmeden önceki ilk hallerinden biri, hüre şekli.../... Serseri: başı boş, şüpheli.../....Stratei: yönetim bilimi, düzenleme sanatı, tanıma ve tedbir alma. mücadele sanatı.../...Sulh: barış.../...Sûrî: gösterişte.../...Sübhan:  Allah'ın Sıfatıdır. eksiği ve noksanı olmayan, yarattıklarına benzemeyen, eşsiz ve benzersiz ve tek yaratıcı olan.../...Süheylâ: iyi huylu kadın.../...Süheyl-i yemen: güney yarım gök küresin de siyüşden sonra ki en parlak yıldız.../...Sürgün: uzaklaştırılmak. bir ağacın dalı.../...Süvari: atlı asker.../...(Ş)...Şâd: sevinçli, mutlu.../...Şafak: : akşamın Güneş batış anı ve sabahın ilk ışıkları.../...Şaşkın: ne yapacağını bilemeyecek derece de düşünce karışıklığı.../...Şeceat: cüret, gözü karalık, yiğitlik, cesurluk.../...Şarkiyat: doğu, şarkiyat(doğu) dilleri ilimleri hakkın da inceleme yapan ilim dalı.../...Şeair: Allah'ın hürmet göstermemizi istediği şeyler, kâbe, ezan, kurbanlık gibi şeyler.../...Şeriat: Arapça lisanın da nehrin su alınan kısmı, ilim, temiz faydalı kanunlar anlamın da kullanılır. hukuk, yasa, Allahın kanunları.../...Şirk: Allah'a ortak koşmak, Allahtan başkasına tapmak. insanları ilah edinmek. hiçbir faydası olmayan putlaştırılmış şeylerden yardım beklemek. Adaletsizlik..../...Şuur: anlayış.../...(T)...Taassub: kendi inancını çok üstün tutmak.../...Tâzim: Allah'ı isimleriyle tanıyıp saygı duymak, düşünmek onu.../...Tahlil: müşkül meseleyi halletmek. zor meseleyi çözmek. incelemek.../...Takdis: Allah'ın eksiyi ve noksanının olmadığını bilmek bildirmek ve Allah'ı isimleriyle tanımak düşünmek.../...Takva: Allah'a ve Allahın iman et dediklerine inanmak, allaha aşk ile itaat etmek.../...Talut: kuranı kerim ilahi kitap da adı geçen ve Allah tarafından seçilen bir kumandan.../...Tanrı: tan kökünden gelen bir kelimedir ve hoş görmeyen, hoş görmemek, doğmak, güneşin doğumu, tan yerinin sökmesi, gün doğumu anlamlarına gelir.../...Tasavvur:  zihin de canlandırmak, akla hayâle getirmek.../...Tavaf: dönüş, Allah'ın namaz kıblesi olarak ve toplantı merkezi, ibadet yeri olarak seçtiği kâbe adındaki yerin etrafın da ve peygamberin öğrettiği Allah'a sevgi sözlerini söyleyerek bu merkez etrafın da dolaşmak, dönmek. gezegenlerin bir eksen etrafın da dönüşleri gibi, yörüngelerin de ki dönüşleri gibi.../...Tasvir: bir şeyi söz yazıyla veya başka bir şekil de anlatmak, evirip çevirmek.../...Tebliğ: bildirmek, eriştirmek.../...Teenni: ihtiyatlı ve akıllıca davranmak, acele etmeden tedbirli davranmak./ ...Tecelli: görünme, bilinme.../...Tecrit: yalnız başına kalmak.yalnızlığı tercih etmek.../...Tefrika: ayrılık, bölünmek, parçalanmak.../...Telkin: zihinde yer etmek, fikir aşılamak, fikir tohumu ekmek..../...Temaşa: seyretmek, gezmek.../...Tenkit: bir şeyin iyi veya kötü taraflarını bulup meydana çıkartmak. eleştiri../...Terakki: ilerlemek.../...Terbiye: yetiştirmek, ilim ve edep öğretmek, alıştırmak, olması gereken kemale erdirmek.../...Terkib: bir kaç şeyden meydana gelen cisim... /...Teşbih: benzetmek.../...Teşvik: şevklendirmek.../...Tevekkül: kendine ait vazifeleri yaptıktan sonra, neticelerini Allahtan istemek, iş için sebepleri yerine getirip Allaha tevekkül etmek, dayanmak.../...Tevazu: Temiz ve kibirsiz bir gönül. ni'metler Allahtan bilmek ve iyi tarafda olarak, iyi bir kimse olmaya gayret etmek.../...Tövbe: dönmek, dönüş, yaptığı kötü işlerden pişman olup ve kötü işleri terk edip iyiliklere dönmek.../...Tiryak: ilaç.../...Trajedi: konusunu efsanelerden veya tarihten alan sahne eseri. trajediler insan oğlunun hırslarını, kaygılarını gösterir ve çoğu felaketle sonuçlanır. facia. sonu kötü olan durum. fransızca tragedie. ingilizce tragedy.../...Tûtiya: tutya. isim. bir maden çeşidi. gök rengi bir taş ve göz kenarlarına sürme çekmek boyamak için makyaj malzemesi olarak kullanılır.../...(U)...Ufuk: gözün alabildiği, ileriler, ilerlere bakmak, uzaklar.../...Umum: bütün, herkes.../..Uzlet: yalnızlık.../....(Ü)….. Ütopya,; sizin de bildiğiniz gibi, kusursuz bir toplum kurabilmek hayâlini gerçekleştirebilmektir, kusursuz, kökten değişebilen, faydalı alternatifler geliştirebilen, iyi bir gelecek üreten düzenli bir toplum kurabilmenin hayâlidir. Ütopya; Altın bir toplum kurmak anlamına da gelmektedir. Veya da ütopyayı, hiç olmayacak işlere nispet etmek maksadıyla dalga geçmek için kullananlar da olmuşlardır. Ütopyaya, sadece bir hayâl olarak kalacak diyenler de olmuşlardır, bunun yanı sıra bu ütopya denen altıntoplum oluşturmak hayâlini bir İdeolocya ya çevirmek gayreti için de olanlar da görülmüştür tarih sayfaların da. (V)...Vasf: nitelik, sıfat.Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. İğilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi. varlıklar arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren hal.../...Vâveyla: yaygara, eyvah.../...Vecd: kendinden geçecek kadar ilahi bir Aşk.../...Vedia: emanet.../...Vefa: sözünde durmak, sevgi ve dostlukta sebat etmek.../...Vefik: arkadaş.../...Vehm: belirsiz fikirler, belirsiz düşünceler, bazı kuruntuların uğrak yeridir .../...Vakar: ağır başlılık, allahın ni'metlerini muhafaza. kibirsiz. ni'metleri allahtan bilen. mütevazı. doğru ölçülerle davranışlarını eğiten. kibar. kemal sahibi.../...Vehbi: Allaah vergisi.../...Veli: yönetici, yöneten, birbirlerinin işlerine vekil olabilen, dost, yardımcı.../...Verâ: takvanın ileri derecesi.../...Verd: gül.../...Vız geldi, tırıs gitti: hızlı gediği gibi hızlı da gitti. yani ben korkmam kimseden onlar bir hışımla öfkeyle gelirse ben de onları geldikleri gibi kovarım anlamın da.../...Vicdan: insanın içindeki iyilik etmekten lezzet, kötülük etmekten elem duyan manevi his.../...(Y)...Yalçın: çıplak kayalar.../...Yalın: üzerine başka bir şey katılmamış olan, sâde, çıplak, alev.../...Yasemin, yasemen: tropik sıcak iklimin güzel çiçekleri ve daha çok sıcak nemli deniz kıyısı Arabistan gibi ve sıcak iklimlerin çiçeğidir Yunus emre: geçmiş zamanlarda yaşamış bir kanaat insanı. bilge, yazar, şair, düşünür, halkın sevdiği bir gönül insanı.../...Yağız: esmer, zeytin esmeri, kızılımtırak.../...(Z)...Zarif: zarafetli, ince, etkili, etkileyici uyumlu bir seçicilik güzellik.../...Zekât: büyümek çoğalmak, belli bir malın kırk da bir olan kısmını fakirlere ihtiyaç sahibi olan yerlere Allah rızası için vermektir. bu zekat nisap miktarı bir zenginliye sahip olup ve o nisap miktarının üzerinden bir yıl geçmesiyle o nisap miktarı zenginliğin hale kendini koruyor olmasıyla ve işte o nisap miktarı maldan vermektir.../...Zemheri: kara kış.../...Zeval: düşkünlük, bozulma, batma, kararma../...Zihin: bilincin algılama kısmı../...Zü: sahib.../...Zü'n nun: balığın sahibi, bura da yusuf peygamber anlatılmakta, kuran da bu anlatı var bakılsın. nun: balık