KİTAP ADI: ÖLÜ ŞAİRLER MEZARLIĞI. (kitap 34) yazar şair author poet nafiz coşkun

 

Felsefik yazılar, jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,

Aforizmalar, hikmet, sanat ve sonnet…

 https://drive.google.com/file/d/1H6ECeGRwxUgeXhia5zdHJMK1E6zGQ8l-/view?usp=drive_link

 KİTABI PDF OKUMAK İÇİN YUKARIDAKİ LİNKİ TIKLAYIN

 

                                 ♛ ♣ ♡

 

 

          Ölü şairler mezarlığı… Kitap: 34.

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

 

 

                            

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.

 

                                                          Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

 

 

 

 

Bu kitabın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz.

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

 

                                   ☆☆☆

 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

Sayfa: 9. Efsanevi bir savaş şiiri…(bekle beni)

Sayfa: 14. Ölü şairler mezarlığında…

Sayfa: 15. İnsanlık düştü…

Sayfa: 17. Yeniden sevebilir miydim?

Sayfa: 20. İyi ki varsın… (bir şarkı daha)

Sayfa: 21. Sustum hayata…(sonnet)

Sayfa: 22. Haddini bilmek… (sonnet)

Sayfa: 23. Aptallık nedir mi? (sonnet)

Sayfa: 24. Savaş gerekli midir?

Sayfa: 25. Seviş benimle…(bir şarkı daha) (sonnet)

Sayfa: 26. Sarıl sevginle…(bir şarkı daha)

Sayfa: 27. Mâsum değilsiniz…(sonnet)

Sayfa: 28. Karar ver… (sonnet)

Sayfa: 29. Aşka lâyık olmak mı? (sonnet)

Sayfa: 30. Üşüyorum…

Sayfa: 31. En üstün zafer nedir…

Sayfa: 32. Farkında mıyız?

Sayfa: 33. Cinnet…

Sayfa: 34. Sekiz(8)nazm hece şiiri…(hece şiiri yaz diyenlere)

Sayfa: 35. İlahi kitap ve hikmetli fikirler…

Sayfa: 36. Evrensel bir sevgiye sahip misin? (sonnet)

Sayfa: 37. Merhamet ölmüş mü? (sonnet)

Sayfa: 38. Yok, öğle yağma… (sonnet)

Sayfa: 39. Aklıma… (sonnet)

Sayfa: 40. Umuda sıkı sarıl… (sonnet)

Sayfa: 41. Sanata haksızlık etmeyelim… (sonnet)

Sayfa: 42. Aziz bir nasihat ve bir arabesk…

Sayfa: 43. Akıl… (sonnet)

Sayfa: 44. Şiirlerim kınından çekilirken… (sonnet)

Sayfa: 45. Monarşiler ve üstün akıl… (sonnet)

Sayfa: 46. Gitme…

Sayfa: 47. Saadetin şerefine… (bir şarkı daha) (sonnet)

Sayfa: 48. Hikmetli yaşamak mı? (sonnet)

Sayfa: 49. Karamsarlık zehri…

Sayfa: 50. İnsanlığın tablosu…

Sayfa: 51. Edebiyat ve sanat her bir yerde… (sonnet)

Sayfa: 52. Kör kütük aptallar ve şerefsizler…(sonnet)

Sayfa: 53. Ayık olmak gerekli… (sonnet)

Sayfa: 54. Kederli bir gece senfonisi…

Sayfa: 56. Şerefsizler (sonnet)

Sayfa: 57. Ev kira, ülke bizim…

Sayfa: 58. Haksızlık karşısında…(sonnet)

Sayfa: 59. Sevgilim, bal peteğim…(sonnet)

Sayfa: 60. Kahramanlar…

Sayfa: 61. İyiler ve kötüler…(sonnet)

Sayfa: 62. Hürriyet adaletle başlar…

Sayfa: 65.kültür savaşı…

Sayfa: 66. O aziz Akıl mı?

Sayfa: 68. Yar mısın uçurum mu?

Sayfa: 70. Tercüme ve anlayış…

Sayfa: 71. Hiç düşündün mü? (sonnet)

Sayfa: 72. En üstün ibadet…(sonnet)

Sayfa: 73. Ârafında kaldık birbirimize…

Sayfa: 74. Çeki düzen vermek… (sonnet)

Sayfa: 75. Akıl, kadın, özlem, hikmet.

Sayfa: 76. Kadının… (sonnet)

Sayfa: 77. Hayâl zenginliktir… (sonnet)

Sayfa: 78. İnsanlık lisanı… (sonnet)

Sayfa: 79. Hayrlıdır… (sonnet)

Sayfa: 80. Duvarlar ve insanlar… (sonnet)

Sayfa: 81. Fahişe kimdir…

Sayfa: 82. Söylemek istedim… (sonnet)

Sayfa: 83. Çok ararsın beni… (bir şarkı daha)

Sayfa: 84. Sen terk etme yeter…

Sayfa: 85. Dua… (sonnet)

Sayfa: 86. Düşün sevmeye değerler mi?

Sayfa: 87. Elindekilerin kıymetini bil…

Sayfa: 88. Duvar yazıları… (sonnet)

Sayfa: 89. Sorun kendinize… (sonnet)

Sayfa: 90. Dünyayı kurtarmak mı? Kimlerle… (sonnet)

Sayfa: 91.Yazarın günümüze kadar yayınlanmış olan kitapları

Sayfa: 93. Sözlük.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                 ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                       

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

 

                               ☆☆☆       

               ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

                  Efsanevi bir savaş şiiri…(bekle beni)

 

‘’Zhdi meny’’   efsane şiir…

Ruhu şâd olsun, ünlü ses sanatkârımız cem karacanın da beğenerek bir şarkı olarak da okuduğu o dünyaca ünlü savaş şiiri ‘’bekle beni’’ ‘’Zhdi meny’’  gazeteci yazar, partisinin de komiseri ve bir albay olan Konstantin Mikhailovich Simonov’un,  sevgilisi ünlü Rus oyuncu aktris Valentina Serova’ya yazmış olduğu o meşhur şiir…

…

Aşk’ı için dünya cehennemlerinden sıyrılarak çıkan birisiydi o.

…

Simonov, kızıl yıldız ve savaş bayrağı gazetelerinde çalışmış. İkinci dünya savaşı başlar, Alman orduları Avrupa’nın büyük bir bölümünü işgal ederler ve Almanlar Sovyetlere girmişlerdir artık. Olanca kızgınlığıyla savaş devam etmektedir, Moskova ile Stalingrad kuşatılmıştır. Simonov ise gazetesi tarafından savaş muhabiri olarak Stalingrad cephesine gönderilir.

O aynı zamanlarda partisine kaydolur, sadece bir gazeteci değildir artık ve o aynı zamanda Rus ordusunda bir albay rütbesine yükselmiş asker olmuştur. Gösterdiği çok başarılı performans sonucunda da katılmış olduğu partisinde de komiserliğe yükselmiştir artık.

İkinci dünya savaşının en kanlı günleri haftaları ayları yaşanıyor derken bir gece dünya cehennemi içerisinde, savaşlarda o hiç eksik olmayan top patlamaları, şarapnel parçaları, milyonlarca mermi vızıltıları etrafta raks ediyor, çığlıklar, bağrışmalar içerisinde, bir taraftan bellerine kadar askerler çamurlara batmış bir vaziyetteler. Kanlar içerisinde sular, toprak kırmızılaşmış kandan, tam bir dünya cehenneminin yaşandığı sahneler.

İşte o ikinci dünya savaşı sahnelerinden birisinin tam da ortasında olan Simonov, o kendi tabiriyle; çıldırmak üzereydim diyor. Ve sevgilim Valentina ile konuşmaya ihtiyacım vardı, bende ona olan özlemimi Aşkımı anlatmak için, bu dünya cehennemi felaketinden kurtularak döneceğimi yazmaya karar verdim. Ve işte Simonov’un Valentina ya yazmış olduğu o dünyaca ünlü savaş şiiri ‘’bekle beni’’ böylece öğle bir savaş anı gecesinde yazılıyor. Gerçekten de insanı bir aşkın dünya cehenneminden çıkartabileceğine ben de inanıyorum, ey Aşk, sen nelere kâdirsin! Simonov henüz yirmi beş yaşlarında ve sevgilisi Valentina ile uzun yıllar aşk yaşamak hayalini kurmaktadır. O savaş yıllarında izne çıkan bir asker arkadaşına, Valentina için yazdığı mektubu ‘’bekle beni’’ şiirini vererek Simonov’un o kendi çalıştığı gazeteye bırakmasını rica eder kendisinden. o meşhur ‘’Bekle beni’’ Şiiri gazeteye ulaştırılmış, gazetelerde yayınlanmış, radyolarda yayınlanmaya başlamış, yıllarca okunmaya, söylenmeye başlamıştır artık.  Fakat Şiirin yazıldığı gazete o haftalar içerisinde Simonov’un kendi bulunduğu bölgeye ulaşmamış olsa da, sonradan çok hızlı bir şekilde hem tüm askerler tarafından okunmaya, tüm dünyaya da yayılmaya başlamıştır elden ele ve dilden dile okunmaya devam etmiştir. Öğleki ölen askerlerin ceplerinden, bir gazete sayfasından kesilerek saklanmış bir halde o şiirin çıktığı görülmüştür. Hatta denilir ki Ortodoks kutsal metinleri diye adlandırılan metinlerden sonra Rusya da en çok okunan ikinci yazı olmuştur o zamanlar ‘’bekle beni şiiri’’  

Simonov’un âşık olduğu Valentina Serova o zamanlar Sovyet Rus sinemasının çok ünlü ve çok güzel bir sinema sanatçısı, meşhur aktris tidir. Merak edenler diyecekler ki o meşhur şiir sevgilisine ulaştı mı ki acaba, evet, Şiir Valentina Serova ya ulaştırılmıştır, bunu da belirtelim böylece. Ha bu arada Simonov ile sevgilisi Valentina’nın evlilik tarihleri de (bin dokuz yüz kırk üçtür 1943) yıllarıdır. Evet, nihayetinde savaş sona ermiş, Simonov ise sevgilisi Valentina ya dönmeyi başarmıştır artık. Fakat o uzun yıllar sevdiği birlikte olduğu eşi sevgilisi Valentina da birçok şeylerin değiştiğini fark edince çok üzülmüş, daha fazla tahammül edemeyerek zamanla onun yanından uzaklaşmaya başlamıştır. Yani Simonov Valentinayı terk etmiştir alarak kalbinde ki aşkı da beraberinde. Sinema dünyasında o popüler ve çok güzel bir kadın olan Valentina, şöhretin içerisinde o eski tutkulu âşık değildir artık, etrafındaki milyonlarca insanın ilgisi onu değiştirmiştir. Ve bunun nihayetinde Simonov da Valentinayı  (bin dokuz yüz elli yedi 1957) kışında o çok sevdiği Valentinayı terk ederek o kendi çok sevdiği yazı işlerine devam eder ondan uzaklarda…

       Simonov’un Yazdığı bazı eserleri; Albay’ın aşkı, savaşsız yirmi gün, günler ve geceler, savaş günleri, insan asker doğmaz ve silah arkadaşları gibi eserleriyle yazarlık yolunda devam etmiştir. O yıllarda Sovyet yazarlar birliği başkanlığına seçilmiştir artık. Türkiye de dâhil olmak üzere seyahatler gerçekleştirmiş olan Simonov’un o çok sevdiği ünlü güzel Rus sinema oyuncusu Valentina Serova (bin dokuz yüz yetmiş beş 1975) yılında ölmüştür. Simonov cenazeye katılmamıştır ve cenaze toprağa defnedildikten bir gün sonra Valentina Serova’nın mezarının üzerinde bir saksıda Mâvi hareli, sarı yapraklı bir hercai menekşe çiçeği bulunur. Kırmızı saksıya bir kâğıt yapıştırılmış, kâğıtta ‘’Zhdi meny’’ (Bekle beni) yazıyordu…

          Ve nihayetinde Konstantin Mikhailovich Simonov bin dokuz yüz yetmiş dokuz 1979 yılında o çok sevdiği Valentina Serova ya gitmiştir.

…

Şimdi o çok beğenilen ünlü savaş şiir ‘’Zhdi meny’’ ‘’bekle beni’’ şiirini beraber okuyalım olmaz mı?

…

‘’Bekle beni’’

 

Bekle beni

Bekle beni, döneceğim ben,

Çok çok, bıkmadan bekle!

Sarı yağmurların

Hüznü basınca,

Kar kasıp kavururken,

Kızgın sıcaklarda bekle.

Uzak yerlerden mektuplar kesilince

Bekle beni

Birlikte bekleyenlerin beklemekten

Usandığına bakma, bekle.

Bekle beni, döneceğim.

Unutmak zamanı geldiğini

Ezbere bilenleri

Hayrla anma!

Varsın oğlum, anam

Hayatta olmadığıma inansın,

Dostlarım beklemekten usansın,

Ocak başında toplanıp

Acı şarapla

Yâd etsinler beni.

Sen bekle. Onlarla birlikte

İçmekte acele etme.

Bekle beni. Döneceğim,

Bütün ölümleri çatlatmak için döneceğim!

‘’Şansı varmış…’’ desinler,

Beklemedikleri için,

Beni bekleyerek

Düşman ateşinden nasıl

Koruduğunu anlayamazlar.

Sağ kalışımın sırrını yalnız

Senle ben bileceğiz-

Bütün sır- senin

Başkalarının bilmediği gibi bir beklemeyi bilmende…

 

Konstantin Mikhailovich Simonov

(Çeviren: N. Yalaza Taluy)

…

O kadar çok inanıyorum ki şimdi iki bin on sekiz yılında şu an bile ve gelecekte kim bilir binlerce insan o kanlı savaşların içerisinde belki Simonov’un şiirini bilmeseler bile şöyle diyorlardır…

‘’beni bekleyerek düşman ateşinden nasıl koruduğunu anlayamazlar, sağ kalışımın sırrını yalnız senle ben bileceğiz- bütün sır- senin başkalarının bilmediği gibi bir beklemeyi bilmende’’

…

Her bir insan, Aşkı kendi anlayışıyla, kendi dini inanç anlayışıyla yorumlayarak, bu cümleleri farklılaştırarak bir şeyler söyleyecek ve dönecekler sevgililerine, haksız mıyım?

…

‘’bekle beni döneceğim’’     

                                   ☆☆☆

 

Ölü şairler mezarlığında…

 

Seni sevmek şeytana küfürdür…

Seni sevmeye hüküm giyinmişim diye

Sana, senin için yazılmaya kırıldı kalemim,

Tükendi sevmekten hayatım gibi nilüferlerinde

Sana gelen suları kül etti Aşk çiçeği nergis

Sana hasret kalmaya hüküm giyinmişim diye

Uzandı gölgem boydan boya gözlerine serilerek,

Sulanmış kılıçlara damlayan kan ile boyanıp

Önünde yenildim toprağa düşerek anlımdan vurulup ellerinle,

Aşk acısı zannettiğin şey aslında şifadır biliyor muydun?

Çünkü Aşk acı çektirmez

O acı senin nefsi-emmarende ki

O günahlardan kurtuluş anından çıkarak

O sana şifa olan Aşk’a geçiş anında duyduğun hislerdir.

İşte ancak Aşk acısı zannettiğin budur.

Haydi, yeniden gel bir kez daha bak da o keskin gözlerinle

Bu defa geriye dönüşü olmayan

Aziz bir ölüm dansı yapayım huzurunda

Ve

Şair ölür

Ölüler can bulur

Şairler mezarlığında ölüler konuşurlar Aşk’ın adaletini

Anladım ki seni sevmek şeytana küfürdür

Benim seni sevmekten başka ne önemli işim olabilir ki

Anladım ki seni sevmek

O topyekûn tüm düşmanlarımla yaka paça olmakmış

Benim seni sevmekten başka ne önemli işim olabilirdi ki

                                   ☆☆☆

                             İnsanlık düştü…

 

Saatler geriye vurdu

Dibe vurduk barıştan yana!

Savaşları terk etmeyi unuttuk

O kadar çok savaştık ki

Kırıp geçirdik birbirimizi.

Denizler küle döndü

Fakat

Dönmesini başaramadık birlikte

Yaşamak için âdilce.

Tüm insanlık birbirimizle savaşmayı unutacağımız o gün

Ne gün olacak acaba bilemiyorum…

Zeytin dalları sâdece savaşan erler için mi dikilirler toprağa,

Niye büyür papatya,

Çocuk neden sevimlidir,

Merhamet denen aziz gerçek neden vardır ki acaba,

Bunlar savaşmak için olamazlar…

Saatler geriye vurdular,

İnsanlıkta dibe vurduk,

Dibe vurduk aşktan yana,

Galiba bizler

Sevmekten yana çuvalladık.

Düşünüyorum da

Savaşmaya güç kuvvet bulabiliyoruz da

Fakat

Sevmeye

Barışmaya kuvvet bulamıyoruz

Birlikte âdilce mütevazı bir yaşam için güç biriktirmiyoruz…

Neden!

Neden!

Bilmiyorum…

Bu ne tuhaf enteresan bir yaşamaktır ki

İnsanlık kendi bahtını kötülükle biçmiş

Nihayetinde gurur ve savaş ile yürüyor yollarını,

Ah ne kötü seçilen kör talih…

Bu savaşta gâlibiyet kimlerin

Bu savaşta yenilgiye uğrayan kimlerdir

Kısacası

Filmin sonunu mu merak ediyordunuz

Söyleyeyim

Çünkü ben bu filmin sonunu gördüm,

Filmin sonunda insanlık düşüyor…

İnsanlık düştü diye bağırıyor

İnsanlık düştü diye gazeteler yazacak

Fakat

Ne kalem

Ne de hiçbir insan kalmayacak o gün.

Neden savaşmak ihtiyacı duyarlar ki insanlar

Haklarını alabilmek için mi?

Yoksa kabul ettirmek için mi istediklerini…

Savaşmam gerekseydi eğer

Peki, ben savaşı neden tercih edebilirdim ki

İntikam almak için olabilir mi?

Zulmü durdurmak ortadan kaldırıp atmak için mi?

Şair dediğin savaşçı mı olmalıydı,

İnsan olsak yetecekti aslında Fakat

İnsan oldurmuyorlar o iblisin memesinden içen insanlar,

                                ☆☆☆

                                    

                     Yeniden sevebilir miydim?

 

Senden sonra sevebilir miydim ki acaba

Çok düşündüm bunu ben

Söküldü kelimeler dudaklarından şairin 

Sancılı birkaç cümle devrildi kaldırımlara

Kan gölüne döndü kaldırımlar.

Kelimeler ıslandı

Bodra taşlarının etekleri yosun tuttu

Şehirlerin en kuytu sokaklarında

İzbe gürültüler kaldı virane evlerde

Şehir ağlıyordu bir köşesinden

Şehre ne an dokunsan yaralı yerinden ağlıyordu

Hıçkır-hıçkıra,

Oysaki gelecek günler güzel olacaktı

Öğle hayalini kuruyordu ilkbahara

Allah kerim diyordu.

Sarılacaktı yanında olsaydı

Sımsıkı tutunuyordu umuduna

Korkutuyordu acısı yalnızlığın

Çünkü yalnızlık korkulacak kadardı

Aşk nöbetleri yıllar önce

Kabuk bağlamıştı yarasında 

Yarası kanamamalıydı

Yeniden de başlayabilmeliydi

Aşk nöbetlerine,

Çünkü aşk nöbetleriyle ancak

Neşeli geçebilirdi ömür,

Dünya hayatının yalnızlığı

Aşk nöbetleriyle aşılabilirdi ancak.

Yırtıp atmıştı acı kederli hâtıralarından

Vehm denizlerine atmıştı onları,

Dağılmıştı mürekkebi yırtık sayfalardan sularına

Bereketli topraklar sulanmalıydı

Neşeli bir yüz ifadesi mutlu edebilecekti onu

Her bir neşeli yüz güzeldi kalbinde onun

Fakat

Aşkını fısıldayabileceği bir insan gerekiyordu

O içindeki tüm aşk heyecanını

Coşkusunu paylaşabileceği bir insan olmalıydı

Olsaydı eğer renklenecekti hayatı

O siyah ve beyaz halinden daha çok renkli olabilecekti

Siyah ve beyaz renklerin yanında pembe çilekler

Yeşil elmalar

Sarıpapatya

Nar,

Nur,

Ve

Evet,

Evet,

Kırmızı bir nar tadında olacaktı günleri

İçerisindeki buzulları eritebilecek bir aşk iksiri

O aşk iksiriyle şehirlerin buzları bile eriyeceklerdi,

İçirmeliydi sevgili kadını ona

Sarılarak sımsıkı

Odalarını orkidelerle süsleyecekti doğum günlerinde

Sevgilisine aldığı,

İçerisine kattığı aşk suyuyla besleyecekti çocuklarını

Nilüferler bahçesinde sularda

Beyaz zambaklar

Mor menekşe

Evin pervazında kasımpatılar

Ve en güzel çiçeğiydi sesi sevgilisinin

Ve derken söküldü

Acı kederli bir gerçekle bu rüyası şairin,

Acaba diyordu

Kalmış mıydı ki iyi insanlar dünyada,

Oysaki iyi insanlar

İyi atlara binip çoktan gitmemişler miydi dünyadan,

Birkaç iyi kitap daha

Ve sonra çekip bu hayattan kendini almalıydı usulca

Gitmek gerekiyordu o gidenlerin yurduna

Yoksa kanlı bir oyun meydanına dönüşen bu dünyaya

Daha ne kadar tahammül edilebilirdi ki

Yine de umuda sımsıkı sarılıyordu

Belki iyi insanların saklandığı bir yerler vardır diyordu,

Evet,

Evet,

İyi birkaç insan daha kalmış olmalıydı,

Evet, olabilirdi

Yeniden sevebilirdi.

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

                                    

 

 

                        İyi ki varsın…(bir şarkı daha)

 

Bir varmış bir yokmuş

Evvel zaman içinde

Bir sevgilim varmış

Diye başlarmış masallar

Yüreğine sağlık

Yazmışsın bir iki satır

Bu da beni mutlu etmeye yeterdi zâten

İyi ki varsın

Yıllar oldu hâlen

O ilk günkü kadar

Seni aklımda tutuyorum,

Yüreğine sağlık ellerin dert görmesin

Sende hâlen unutamamışsın

Yazdıkların ele veriyor seni

Beni çok sevdiğini hâlen,

Hatırlarımda şöyle derdin bazı zamanlar,

Ben aşksız geçen her ân’ı saadetli ömürden saymıyorum.

Doğru söylüyorsun sevgilim

Yüreğine sağlık

İyi ki varsın

İyi ki yazmışsın o güzel cümleleri

Demek ki hâlen senin de aşkın devam ediyor

Yoksa ben aşk ile yaşayan tek insan mıyım diyecektim dünyada,

O güzel ellerin dert görmesin asla sevgilim,

Yüreğine sağlık

İyi ki varsın sevgilim

İyi ki varsın.

                                 ☆☆☆

                               Sustum hayata…

 

Sustum

Karşısında

Olmak istemediğim

Ve

Fakat

Boğazlamak istediğim her yalanın.

Sustum

Hep içimi dışıma sustum,

Fakat

Bağırdı içerim içerime

Avaz-avaz

Kustum

Aşkın huzurunda kustum

Öz ağzımdan benden olmayan hayatı…

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                    ☆☆☆

 

                        Haddini bilmek…

 

İnsanlar yaptıklarının

Ve

Aptalca bağlılıklarının adlarını

Neden Aşk koyarlar

Anlamam.

Aşk bu kadar ucuz değil oysa.

İnsanlar kaldırım taşının üzerinden

Asfalt yola düşseler,

Derler ki dağların doruklarından çakıldık ovalara.

İnsan işte anlamaz uydurur.

Ey insanoğlu; sen kimsiiin, aşk kim!

Senin aşka ulaşmaya kudretin yetmez ki

Aşk yaşadım iddiasında bulunup

Veya aşk yaşadığını iddia ediyorsun.

 

                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                         Aptallık nedir mi?

 

Bir insanın, hele de ilim sahibi bir insanın o en üstün kudretli ve tek yaratıcı sanatkâr olan Allah’ın sanatlarını görüp işitip anlayıp sonrasında o kudretli sanatkâr olan Allah’ın huzurunda eğilmek yerine,

Ondan uzaklaşarak yaratılmış sıradan bir sanatkâr olan insanın huzurunda eğilmesi aptallık değil de ya nedir.

Veya aziz sanatkârın sanatı olan o insanın bir sanatı olan heykellerin resimlerin hayallerin huzurunda eğilmek

Ne kadar aptallaştırıyor insanı öğle değil mi?

Keşke insan

Bu yaptığı aptallığın farkına varabilseydi.

Anlamak ya da anlamamak,

Olmak ya da olmamak

İşte bütün mesele bu!

 

                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                          Savaş gerekli midir?

 

Savaş kınanması gereken olumsuz bir hamle, hile ve

En üstün stratejik akıl oyunlarının acımasız gösteri meydanıdır.

Savaş, en olumsuz hamlelerden fiili-yatlardan bir tanesidir.

Gerektiğinde ise tercih edile bilecek en son kötü fakat gerekli hamledir. İlk önce savaş çıkmaması adına büyük çalışmalar yapılmalı, evrensel olarak çalışmalar yapılmalı. Fakat savaş için mutlaka gereklilik şartları oluşmuş ise o zaman bu olumsuz fiili-yatlardan biri olan savaş, hem bir savunmak hamlesine ve hem de kötülüğü ortadan süpürüp atmak eylemine dönüşür ve uygulamaya konulur. O en üstün stratejik akıl hamle oyunları ile uygulamaya konulur.

Çünkü erdemli toplumlar savaşmak istemezler, savaşı talep etmezler, fakat sadece üstün tedbirler alarak gerektiğinde ve şartlarda oluştuğunda kötülükleri süpürüp atmak adına hamlelerini yaparlar. Hamleler acımasızca görülse bile yapılmak mecburiyeti varsa yapılmalıdır artık, yoksa mâsumlar zarar görebilirler.

Savaşsız bir dünya hayal etmiştim fakat

Hayalimize savaşı da, kanı da bulaştırdılar.

 

 

 

 

 

 

 

                                 ☆☆☆

 

                             Seviş benimle…(bir şarkı daha)

 

Yeni baştan çiz beni

Nasıl arzuluyorsan

Gözlerine nasıl görünmemi istiyorsan

Boya beni

Ayağımdan başıma kadar,

Uslanmıyorsam eğer

Al o güzel ellerinle

Uslandır beni

Karıştığı kadar gece geceye

Sende içerlerine çek

Karıştır kendine beni.

Terin terime, tenim tenime,

Kolların dola boynuma

Seviş benimle ıslak-ıslak, benim güzel sevgilim.

 

                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                   Sarıl sevginle…(bir şarkı daha)

 

Sevdim seni daima

Sırılsıklam geçti aşk gecelerimiz

Boyandım aşk boyanla baştan ayağa

Benim güzel aşk çiçeği nergisim

Sevgilim

Sarıl, sımsıkı sarıl dola kollarını bana

Hayata ve bana sarıl sımsıkı

Dolaşıp kollarımız dallarımıza

Seviş benim durma haydi.

Sevdim seni daima

Sırılsıklam geçti aşk gecelerimiz

Boyandım aşk boyanla baştan ayağa

Benim güzel aşk çiçeği nergisim

Sevgilim

Sarıl, sımsıkı sarıl hayata ve bana

Dolaşıp kollarımız vücudumuza

Seviş benimle durma haydi.

Tüm o ayrılıklara inat

Biz hiç ayrılmayalım sevgilim

Şu dünyaya inat

Biz sevgimizden dönmeyelim

Dolaşıp kollarımız dallarımıza

Seviş benimle durma haydi.

 

 

 

 

                ☆☆☆

                          Mâsum değilsiniz…

 

Aramızda gezinen öğle canavar insanlar var ki

Öğle ikiyüzlü kan emiciler var ki

Onları size târif edeyim ister misiniz?

Hiç günahı olmayıp da şu bedeni ibadetin şurasında ki bir sünneti vacibi eksik yaptın demek inceliğini düşünüp anlatan o bazı insanlar var ya; o en büyük günahlardan birisi olan insanı çocuğu öldürmek zulmetmek işini yapmak zalimliğine düşüp nasıl bir psikoloji sadizm içerisindeler ki bunu aklım fikrim almıyor. Gördüğünüzde dinlediğinizde sizlere merhamet dersi vererek, sizlere insanlık dersi verip ve daha sonra karanlık odalarda sizlerin ölüm fermanlarını, çocukların yakılıp öldürülme fermanlarını veren nice aşağılık kan emiciler var ve dünya bu insanların sebebiyle bir kavgaya girmiş ve hâlen bu kavga dinmiyor çünkü o ikiyüzlüler bir türlü tükenmiyorlar.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

                              Karar ver…

 

Ya emir verenlerden olacaksın

Ya emir alanlardan

Bunun başka

Hiç Bir

Orta

Yolu

Yok!

O halde

Şikâyet etmeyi

Mızmızlanmayı

Bırakıp

Çalışsan

Çok iyi olur,

Bilmem anlatabiliyor muyum?

 

                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

                     Aşka lâyık olmak mı?

 

Sevmek

Âşık olmak

Ve

Aşka

Lâyık olarak yaşamak

Ve birde

Şu tüm anlattıklarımın toplamını

İşte Bunları

Onurluca devam ettirmek

Yiğitlerin işidir.

Aşka

Cesaretin var mı?

Benim aşka cesaretim yok çünkü

Bana bu cesareti verecek bir insan bulamadım.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                                Üşüyorum…

 

Bu yazı, Sokaklarda kalmış kederli insanlar için yazılmıştır…

Ve bir parkta soğuktan açlıktan ölen rahmetli istiklal şairi Mehmet Âkif Ersoy üstadın oğlunun anısına yazılmıştır…

Küsüyorum…

İlk önce soldu bir ayaz vurgununda

O güzel meyve dalları ve Sonrasında

Açmadı bir daha yaprakları ağaçlarımızın, Üşüyorum,

Dalları kurudu her meyve ağacının, memleketim kurudu böylece,

Ortada birer kuru dal kaldılar insanlarım çırılçıplak

Soldu artık istiklâli kurtaran her bir yürek

İstiklâl için can veren her yürek hançerlendi üşüdükçe ben

Korkma sönmez bu şafaklarda yüzen Alsancak diyenler soldular

Ve her kış mevsiminde üşüdüler onunla beraber, üşüyorum,

Sonra küstüler her bir insan yüzüne o her bir aziz şair

Aşk çekildi böylelikle yeryüzünden artık, bekleme gelmez aşk,

Yapayalnız kaldık her dört mevsimde, nerelerdeydiniz sizler,

Ağaçlarım bereketli bir yağmur dileniyor Allah’ım senden

Şu kurumuş dudaklarımıza

Şu yapayalnız kalmış kalplerimize

Allah’ım bereketli bir hayat dileniyorum senden

Sırılsıklam saadetli sağlıklı bir Aşk, vefalı dostlar yok artık,

Sırılsıklam saadetli sağlıklı ömür dileniyorum Allah’ım senden

İnan ki ben ayazlara küstüm, onları aldı diye kollarına

O sevdiğim güz mevsimine bile küstüm soldurduğu için çiçekleri

Kar taneciklerine bile küstüm ben biliyor musun?

Açmasınlar artık üzerlerimize ayaz mevsimleri, çok üşüyorum!

 

                                  ☆☆☆

                         En üstün zafer nedir…

 

Ölümsüzlerin ve ölümlülerin mücadelesi…

Burası bir mücadele meydanıdır, güneş sistemi, dünya gezegeni, henüz diğer gezegenlerde hayat belirtisine rastlanamadı, çıkabilir, araştırılıyor, ihtimal ki bulunabilir…

Bu ne kederi çok, vefası yok dünya insanlığının

Dünyayı yaşanması zor bir yere çeviren insanoğlu anladı ki

Vâdeleri dolana kadar O Ölümsüzlerin savaşı arasında ölümlülerin de savaşı kaçınılmaz olmuştu. Melekleri tercih edenler iyilik yapmanın aziz bir ibadet olduğuna inandılar. Kimi insan ise iblislerin tarafında olmayı seçtiler. İblisleri tercih edenler ise kötülükleri yapmayı tercih ederek bundan haz bile almaya başladılar. Meleklerden taraf olmayı tercih etti kimi insanla da.

Ve meleklerden taraf olanların düşünceleri şöyleydi; Mutlaka öleceğini Ve ölümün bir yok oluş değil de O yaratıcı Rab Allah’a kavuşmak olduğunu Ve hem de o ebedi cennetlere açılan bir kapı olarak düşünüp Îman ettiler bu insanlar…

Ve kimi insanlar ise sadece var olur, ölür ve başka bedenlerle geri 

Dünyaya döneriz diye düşündüler. Vesaire, vesaire, vesaire…

Ve melekleri tercih edenler dediler ki bizim için dünya hayatı, erdemlice hikmetlice yaşanması, iyilik yapılması gereken bir ibadet âlemidir. Burada erdemlice yaşamayı tercih ettiğimiz sürece zafer daima bizimdir ölsek de yaşasak da bu böyledir hiç

Değişmeyecektir. Çünkü ölüm bizi asıl o ebedi cennet vatanımıza kavuşturacaktır. Söyler misin? Erdemli hikmetlice yaşayarak cennet vatana kavuşmak en aziz kudretli zafer değil de ya nedir!

 

 

                ☆☆☆

                         Farkında mıyız?

 

Birbirimizi üzmeye vakit bulabildik fakat

Birbirimizi sevmeye

Birbirimizi anlamaya vakit bulmadık ki bu bizim

Hâlen hikmetli insanlık vasıflarımızın eksik olduğunu gösterir.

Aşkları öteledik, Saadeti öteledik

Ve hayatlarımıza kederleri dâvet ettik daima.

Hem mutluluğun

Ve Hem de huzur ile mutluluğu öteliyoruz, ne kederdir bu böyle.

Bu ne iştir, bu ne âlem

Sen anlayabildin mi?

Tabi ki sen de anladın

Anladın ki İnsanlığımızı henüz daha erdemleştiremedik

Ah kader

Sana da aşk olsun.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

                                Cinnet…

 

Diş biliyorlar birbirlerine

Her bir insanda cinnet zenginliği

Birbirlerine diş geçirmeyi kolluyorlar

Her an zehrini kusmaya hazır bir durumdalar

Saatli birer bomba olmuş cinnet şehirlerde,

Böyle bir dünya sahnesinde

Ölüm bir kurtuluş değil de ya nedir diyesi geliyor insanın.

Ateşlere ateşlerde yürüyoruz her an böyle devam ediyor

Hiçbir farkı kalmamış dünyanın büyük bir deliler koğuşundan,

Yangına körük benzinle gidiyoruz

Çıldırmak üzere değil

Çoktan çıldırmış haldeyiz.

Kibrit ateş barut birbirine karıştırıyoruz,

Cinnet geçirmek üzere değil

Çoktan cinnet geçiriyor haldeyiz.

Dur! Dünya dur lütfen,

Artık yeter bu kadar

Dur, inecek birisi daha var, dur diyesi geliyor insanın.

Yetmez mi artık

Çektiği çaldığı bizden saadetlerimizi bu çıldırmış insanlığın.

Yetmez mi bizim çektiğimiz insanların ellerinden kederleri.

Dur! Dünya dur lütfen, dur inecek var diyesi geliyor insanın.

Ey insanlar durulmanızın zamanı geçiyor bile çoktan.

Artık yeter bu kadar dur inecek biri daha var diyesim geliyor,

Yeter çektiği çaldığı bizden mutluluklarımızı

Bu cinnet geçiren insanlığın…

 

                 ☆☆☆

           Sekiz(8)nazm hece şiiri…(hece şiiri yaz diyenlere)

 

Kaderimizde ki keder

Alacağın olsun senin

Ettin yıllarımı heder

Ah kader sana Aşk olsun…

Aşkın şarabını içtim

İçmez olaydım demedim

Birde her gün keder içtim

Yar gider, dur gel kal dedim…

Şiirde matematik hoş

Şiirde hece nazmı hoş

Gerisini ret inan boş

İnan serbest nazm da hoş…

Peki, hasetçi insan

Onunda içi boş ve kal.

 

                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

               İlahi kitap ve hikmetli fikirler…

 

Top yekûn insanlar ne vakit çıkmaz bir sokağa girip de hiç çıkamadıklarında Rab Allah o insanlığa yol gösterici bir kitap ve peygamber göndererek şunu der gibidir sanki ey kullarım durun o cadde çıkmaz sokak! Evet, Rab Allah böyle bir cümle kullanmıyor fakat ben öğle anlıyorum o insanlar kötülüğe, uçurumlara, kederli fikirlere doğru yöneldiğinde… Evet, Rab Allah insanlığa en son olarak bir kitap ve son peygamberi de göndererek o çıkmaz sokaktan nasıl çıkılacağını göstermiştir. Öğle zannediyorum ki insanlık hâlen çıkmaz sokaklara dalıyor ve ilahi kitap onlara her an sesleniyor hiç usanmadan diyor ki durun! O cadde çıkmaz sokak, durun diye bir laf var, durun!

Şimdi ise birçok insanın o girdiği çıkmaz sokaklardan onları çıkartacak olan hikmetli bilgelerin o hikmetli anlayış ve fikirleri devreye girip ilahi kitabı zihinlere kalplere tefsir edip onları o çıkmaz sistem bunalımlarından çıkartarak çok daha ferah, huzurlu fikirlerin olduğu bir yola çıkartacaktır. Kibir kavgalarını, kültür ve nefsi-emmare kavgalarını bırakarak, merhametli âdil ilahi kitabı yaşamanın anlamanın vakti zamanı değil mi? Sadece biraz daha çaba sarf etseniz anlamak için birbirinizi.

 

 

 

 

 

 

                                     ☆☆☆

 

                  Evrensel bir sevgiye sahip misin?

 

Ham softa, kaba Yobazlara…

Adam evrensel olmayan bir guruba bağlı deliler gibi

Ve o evrensel olmayan deli aklıyla bana o evrensel olan mesajları anlatmaya çalışması yok mu?

Evrensel mesajları ancak evrensel bir kucaklayıcılıkla yaşayıp anlatabilirsin, işte ancak o zaman inandırıcı olabilirsin a aptal. Merhamet yok, kendinden ve kendi gurubundan başkasına zengin hür yaşam hakkı lügatinde bile yok, sonra gelmiş bana evrensel mesajları anlatmaya çabalıyor, evrensel saadet nasıl olmalı diye anlatmaya çabalıyor şapşal.

Git önce kibrini göm toprağa geri zekâlı.

Evrensel olmayanların bana nasihat vermeleri yok mu?

Kargalar bile bunlara o siyah tüylü götleriyle gülüyorlar…

Sabır, sabır, sabır…

 

                               Sonnet… Nafiz coşkun.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

                       Merhamet ölmüş mü?

 

Yeryüzünde

Merhameti

Öldüren

Zâlimler,

Benden

Bundan

Sonra

Merhamet

Dilenmesinler,

Artık

Merhamet

Ölmüştür bundan böyle

Diyesi geliyor ya insanın

Hadi neyse!

 

               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

                            Yok, öğle yağma…

 

Milletini Allah adıyla kandıran budalalar size söylüyorum!

Adaletsizlik üzerine kurduğunuz sofrayı gördüm ben,

Aziz bir şairin dediği gibi;

Kurtlar yapmaz bu taksimi kuzulara şah olsa!

Adaletsizlik yaparak merhametli ve sakin olmamızı bekleyemezsiniz yok öğle yağma.

Bal yağ kaymak size,

Zehir alıp şükür etmek bize öğle mi?

Evet, Allah’a şükür etmeyi seviyoruz, fakat aptalda değiliz.

Soralım Allah’ın kitabına bu ayarı ölçüyü razı mıdır diye,

Kitap önümüze sizin için ya giyotin atarsa ne olacak haliniz! Çünkü Fransız ihtilalini kendi milletine yapan sizlerdiniz,

Alın size o halde Fransız giyotin diyesi geliyor insanın!

Yaşasın o aziz ilahi mahkeme, yaşasın zâlimler için cehennem.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

                             Aklıma…

 

Nedir bu dipsiz kuyulardan çektiğim beynime/

Anladım dibi yok fikirlerin/

Felsefede ufuk dediğin kaçak ve kurnaz/

Peki ya şiirlerim için bulduğum cümleler,

Onlarda da var olan Sevgilim kadar bin tane naz.

Hangi beynin aklıyla boğuşsa aklım,

İşte o boğuşan aklım bana şöyle söylüyor,

Karşımda ki ben

İşte o benim aklım Diyor ki

Beni cahillerle aynı savaş meydanına çıkartıp da alçaltma!

Ey sâdece ilah Rab olan Allah’ın huzurunda eğilen aklım

Emin olmalısın ki

Bende bundan böyle ancak

O aziz yolunda sen hiç durma devam et derim…

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                   ☆☆☆

 

                          Umuda sıkı sarıl…

 

Güzel bir söz söyle de

Dağılsın

O tüm kötülükler etrafımdan,

Umut,

Umut işte,

Umutla beklenen o gün gelir mutlu olursun sen de.

Umut,

Umut işte,

Umut yoksulun saadeti olur,

Ayakta tutar insanı umut,

Umuda

Sımsıkı sarıl

Gör bak

Sen ne olursun…

 

             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

               ☆☆☆

 

 

 

                   Sanata haksızlık etmeyelim…

 

Sanat içerisinde elbette matematik iyidir. Fakat sanatı sinemayı tiyatroyu edebiyatı şiiri vesaire, vesaire, vesaire, belli bir matematik kalıbına hapsedip ve o kalıp dışındakileri sanat sinema tiyatro edebiyat şiir olarak kabul etmemek veya beğenmemek, sanata edebiyata şiire sinemaya tiyatroya yapılan büyük bir haksızlık olacaktır. O yaptığınız haksızlık o hikmetli güzel sanatları benimsemiş tüm insanlığa yapılan bir haksızlık olacaktır. Elbette hikmetli bir ilim ve o hikmetli ilimle güzel kalıplara dökülmüş hikmetli güzel sanatlar başımızın taçlarıdır. Her şeyi var eden ve tüm sanatların sanatkârı o aziz sanatkâr olan Allahtan peygambere, Bal yapan arıdan, güzel gözlü eşeğe, kalemden, kâğıda, şairin hatipliğinden, ressamın fırçasına kadar, Âdil muzaffer kumandanlardan eğitmenlere, gazetecilerden siyasetçilere kadar, balıkçılardan ziraatçılara kadar her bir varlık sanat icra etmektedirler. Lütfen hikmetli güzel olan sanatlara hürmetsizlik etmeyelim, onları reddetmek bile onlara yapılan bir haksızlıktır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                Aziz bir nasihat ve bir arabesk…

 

İnsanoğlu geleceğini hayallerle tasarladığı için

Boş hayaller değil de

Hikmetli hayaller kurabilmeyi öğrenmeli.

Arabesk çalgı müziği dinlemeyi hiç sevmem ve insanı karamsarlığa sürükleyen şarkı şiir yazılarını filmlerini sevmem, dedim ya bunlar yani içinde arabesk olanlar genelde karamsarlığa sebep oluyorlar. Fakat rahmetli ses sanatçısı Müslüm Gürses beyefendinin seslendirdiği ve beğenerek dinlediğim şarkılardan biriside yukarıda bahsettiğim konuyu anlatır.

Hatırlaya bildiğim kadarıyla şarkı şöyleydi;

‘’umut yoksulun ekmeği

Umut sevenin direği

İnsanoğlu hayallerle

Tasarlar geleceği’’

İşte hatırlaya bildiğim kadarıyla umut verici, güzel nasihat edici öğüt veren bir eser olduğunu düşünüyorum. Haydi, sevgiyle sağlıcakla kalın. Ha bu arada, Sezen aksudan  ‘’tanrı istemezse yaprak düşmezmiş, tanrı istemezse insan ölmezmiş, sen tanrı mısın ki beni öldürdün’’ nasıl, güzel öğle değil mi? 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

                                Akıl…

 

Aklı hikmetli kullanmak azizlerin işidir, geriye kalanı sadece zelil ve sefildir. Mâdem ki vücudunun en tepesinde ki kafanın içerisine bir beyin yerleştirilmiş, onunla birlikte aziz bir padişah gibi bir de akıl hediye edilmiş ve o aziz kürsülerin sahibi olan aklı mâdem ki başının içerisinde taşıyorsun, onun hakkını ver!

O aziz küsünün sahibi olan aklın bir bedeli vardır, o bedel ise hikmetli fikirler üretmek, hikmetli, asaletli adaletli hayatı yaşamak, öğrenmek, öğretmek ve yaşatmaktır adaleti merhameti tutarak ayakta sımsıkı. Bu bedeli yerine getirmeyen her bir varlık, hem kendisine, hem Allah’a hem de tüm varlıklara büyük bir haksızlık, adaletsizlik yapmış olur. Çünkü akıl, işte bu bedeli yerine getirebilmek için Rab Allah tarafından yaratılmış en aziz varlıklardan birisidir. Aklı hikmetli kullanmak azizlerin işidir, geriye kalanı sâdece, zelil ve sefildir.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               ☆☆☆

                   Şiirlerim kınından çekilirken…

 

Ben şiirlerimin yazılı olduğu sayfaları tek-tek çıkartırken

Yerlerinden, aynı o çelik parlak kılıç nasıl çekiliyorsa savaş meydanında kınından, işte bende öğle çekip çıkartıyorum şiirlerimin yazılı olduğu sayfaları yerlerinden.

Fakat Koru kendini her cümlemden çünkü ben konuşursam eğer o savaş meydanında kınından çıkartılan kılıç gibi bir vuruşta birkaç kelle düşürmem, bir vuruşta, binlerce kelle düşürürüm ayaklarının dibine sevgilimin alırken intikamını…

İntikamını alırken yeryüzünde ki her bir mazlumun,

Mazlumun ahı yerde kalmıyormuş derim ben uçururken başlarını düşmanlarımın o keskin cümlelerimle.

Cümlelerime

Kan bulaştı

O her yaralanan çocuğun hayalinin sonrasında.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

 

                          Monarşiler ve üstün akıl…

 

Toplumun bir başbuğ,

Bir bilge hikmetli lider seçmesi tabidir,

Hakkıdır,

Doğrudur,

Fakat

Bir de krallar ile monarşiler vardır,

Krallar ile monarşiler,

Asla halkının aklını iyi kullanabilir duruma gelmesini istemez Ve bundan hoşlanmazlar,

Çünkü bilirler ki aklını hikmetlice kullanan toplumlarda Monarşiye, krallara,

Haksızlığa yer yoktur. Huzur vardır, cömertlik vardır,

Âdil bir paylaşım vardır, hürriyet vardır, Bu böyle biline.

Hakkıdır hakka tapan milletimin istiklâl ile âdil egemenlik…

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               ☆☆☆

                                 Gitme…

 

Okyanusun kucağındayım

Dipsiz bir kuyunun yamacında

Yorgun, yalnız, tâkatsiz bir haldeyim

Sevgilinin bir acı kelimesi yetecek

Dibine kadar beni düşürmeye karanlık kuyunun.

Ben sana yar demiştim

Sen bana uçurum oldun sevgilim

Sen bana fırtınalı bir liman oldum.

Dur, dinle beni

Geç değil hâlen hiçbir şey

Kapımızı çalacak olan bir kıyamet vakti var ki

Dur, dinle beni, gitme, tükenmedi söyleyeceklerim

Geç değil hâlen

İyi bir Aşk birlikteliği ikimiz için.

Okyanusun kucağındayım

Dipsiz bir kuyunun yamacında

Yorgun, yalnız, tâkatsiz bir haldeyim

Acı bir sözün yetecek sevgilim

Dibine kadar düşürmeye beni yamacından uçurumların

Dur lütfen gitme

Geç değil hâlen,

İyi bir Aşk hayatına, yeniden başlamak için.

 

 

 

 

              ☆☆☆

 

                 Saadetin şerefine… (bir şarkı daha)

 

Sen gidersen

Kıyametim olur her an hayat bana

Çekemem bu kederlerini dünyanın

Sen gidersen.

Yok, olamam sensiz,

Olamam varlığından uzakta

Sensiz bir hayat

Gamdan başka nedir ki söyle bana sevgilim

Ben artık kederli ayrılıkların şarabını içmek istemiyorum

Kırılsın

O tüm keder dolu kadehler

Yazılsın

İkimizin adına sıla diye şiirler ve

Saadetimizin şerefine kaldırılsın kadehler.

 

                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                      Hikmetli yaşamak mı?

 

Kim sarar o kederden yaralarımızı şimdi

Fakat kanatan çok,

Giden çok hayatımızdan,

Gidenlerin hayatlarından gidenlerde çok…

Her bir insan kendisini yalnızlığa sürüklüyor

Her bir insan kendi leşini sürüklüyor sokaklarda,

Karanlık odaların yataklarına gömüyorlar kendilerini saadetsiz,

Mutsuz ve bir boşluğun avcuna idam ediyorlar kendilerini.

Yalnız mı ölmeyi istiyorlar acaba insanlar

Fakat

Yaşayanda yok ki ölsün,

Fakat

Ölmek için birilerinin hayatta olası gerekir, hani nerede insanlar!

Diyecek kadar az insan yaşıyor bu hayatı hikmetli, erdemlice.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

                             Karamsarlık zehri…

 

İnsanı karamsarlığa sürükleyen şarkılardan şiirlerden uzak durun. İnsanı karamsarlığa sürükleyen filmlerden, yazılardan, insanı karamsarlığa sürükleyen bir hayatı yaşamayın. O hayatı yaşıyorsanız eğer dönün o hayattan, beriye gelin, karamsar bir hayatın yamacına bile yaklaşmaya kalkışmayın. Çünkü karamsarlığa gömülen insan ağır bir melankoli hastalığına, oradan psikopatik rahatsızlıklara, tembelliğe, üretememeye, mesuliyet sorumluluk görevlerini duygularını kaybetmeye, toplumdan uzaklaşmaya, a sosyal kapalı bir vücut ve hatta fikir üretemeyen, yaşayan bir leş yığını canlı cenaze olarak kendi vücudunu yeryüzünde sürüklemek gibi bir duruma kadar gelebilir. Böyle bir varlık olmayı kendiniz için, sevdikleriniz için arzulamazsınız öğle değil mi? Biraz kederden dertten gamdan zarar gelmez elbette, insanların kederlerini dertlerini gamlarını sevgilerini hikmetlice paylaşmaktan zarar gelmez elbette, fakat o karamsarlık zehrine girdabına girmeyin, hatta o karamsarlık uçurumunun yamacına bile yaklaşmayın. Ben bir şair olarak söyleyeceklerimi söyledim, demedi demeyin sonra…

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                            İnsanlığın tablosu…

 

İnsanlığın tablosu bir savaş senfonisinin hâline gelmiştir artık.

Limanları darmadağınık gönüllerin... Akıl tersaneleri harap olmuş insanlığın. Kalp rıhtımlarında gemiler eskimiş, kimileri devrilmiş yanlarının üzerlerine, kucakları öksüz kalmış sevgililerin / çocukların dudaklarında dikenler büyütülmüş, dilleri lisanları o en güzel kibar cümlelerine küs tutmuş insanlığın. O İnsanlık adındaki lisanı konuşmaz olmuş artık insanlar. Sizce insanlığın senfonisi, savaş kavga gürültüsünden başka ne olabilir. Bozuk cızırtılı bir plaktan farksız kalmış antlaşma masaları, masallarda kalmış o en güzel hikâyeleri insanın, geçmiş zamanlarda aşkların efkârları bile çekilirdi zevkle, Fakat şimdi üç beş günlük nefsi-emmare arzularını aşk zanneden bu insanlığın o beklenen akıbeti, savaş, kavga senfonisinden başka ne olabilir ki. (ki bağlacı kendisinden sonra ki kelimeyi kendisinden sonra ki kelimeye bağlar, bağlamıyorum lan, noktayı koyuyorum) Şu dünyamız da her gün ve her an yaşanan kıyamet sahnelerinin senaristleri olan insanlık savaşmaktan bıkmadılar, sevmekten anlamadıkları kadar bu merhametsizlik ve cehaletin neticesini ödülünü ilahi bir kıyamet ve ebedi bir mutsuzlukla görerek alacaklar.  Aslında geç değil hâlen insanlığın iyi bir birlikteliği için. Gerçi ha koptu ha kopacak kıyameti bu âlemin, fakat aslında bir umut var son anları olsa da bu insanlık hayatının. Dünyanın kıyamete demir atmak vakti gelmiştir artık. Dünya yoruldu tükendi artık insanlığın bu kavgacı tablosundan. Artık dünyanın insanlığa tanıdığı süre tükeniyor, dünya kendisini çağırarak teslim edecek kollarına kıyametin, kıyametin dünyaya demir atmak vakti geldi

                  ☆☆☆

             Edebiyat ve sanat her bir yerde…

 

Matematiğinden cinselliğe, sağlıktan balıkçılığa, ziraattan siyasete, kısacası her bir hikmetli faydalı güzel iyi bir işin, iyi bir meselenin edebiyatı vardır. Ve o her hikmetli faydalı mesleğin edebiyatını da bilgece erdemlice değerlendirip kullanmak gerekiyor.

Peki ya bilgece, erdemlice, hikmetlice değerlendirip kullanmaz isek neler olabilir! Neler olacağını merak edenler, bugünün, geçmişin tarih sayfalarına bir kez bile bakıp düşünmeleri yeterli olacaktır; Kargaşa, anlaşmazlık, mutsuzluk, çatışmak, mobbing, istismar, terör ve her an yaşanan kıyamet sahneleri. Ve o kökünü temelini edepten, güzel ahlaktan alan edebiyat sanatını her daim yaşantımıza almanın vakti gelmiş de geçiyor artık.

Tutun onu sıkıca,

Ok çıkarsa bir kere yayından,

Sonra koşarsınız da ardından yakalayamazsınız.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              ☆☆☆

 

                 Kör kütük aptallar ve şerefsizler…

 

Kocaman bir kahkahayla beraber düşünüyorum da,

Zır kör kütük aptalların ve şerefsizlerin kendilerini tanıtmak için şöyle bir kartvizit yaptırmaları gerekiyor, şöyle ki hayatının kötüleşerek, kötü gitmesini isteyen sevdikleriyle arasının bozulmasını arzulayan, her bir işinin darmadağın olmasını isteyenler ve yaşantılarının içerisine sıçılmasını isteyenler bizimle irtibat kurarak arkadaş olmaları yeterli ve birde o kartvizite büyük harflerle şunları da eklemeliler;

İtinayla hayatların içerisine Sıçılır. Bir de isimlerini, telefon numaralarını, adreslerini yazmalılar ki zaten gerek yok Pezevenkleri televizyonlarda gazetelerde sokaklarda açıkça görüyoruz ya gerçi hadi neyse… Şirketlerinin ismi; körkütük aptallar şerefsizler,  Adresleri ise: dünya

Bilmem anlatabiliyor muyum?

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                   ☆☆☆

 

 

                       Ayık olmak gerekli…

 

Sevmeyin Âşık olmayın demiyorum,

Hatta sevin,

Âşık olun,

Bâzen tutuklu da kalın sevdiğinize.

Fakat

Herhangi birisine körkütük sarhoşlar kadar sakın bağlanmayın. Çünkü

Ayıldığınızda zâten kaybetmeye başladığınız hayatınızın, tamamen altüst olup paramparça olduğunu göreceksiniz.

Böyle olmasını istemezsiniz öğle değil mi?

O halde ayık

Ve uyanık bir akılla yürürseniz bu hayatı

Daha doğru olacaktır.

Bilmem anlatabiliyor muyum?

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

                                                                    

 

 

 

 

 

 

 

               ☆☆☆

 

                       Kederli bir gece senfonisi…

 

Ölünce de yaşarmış her bir güzel

Kalbinde insan olanın/

Bugün

Kederlerin bam teline

lâ notasına dokundum.

Sevgilim

Kalbime girerek kendini oraya gömdün/

Bana keder vermek için mi yaptın

Kalbimi kendine mezar/

Şimdi ise

Aşk sancılarımı ninnilersin al

Hepsini oraya fırlatıp attım.

Ah bir uyutabilsem ben o kederleri,

Kederler şeytandan daha çok uyanıktır

Bilirsin sen sevgilim/

Şimdi ise

Yıllar oldu yastayım,

Aramam zannederdim seni

Çekip gittiğimde senden,

Özledim,

Hatırlarımda bana derdin ki

Aşk için yaşanmalı ki aşk,

İşte o zaman aşk, aşk olur derdin bana sen,

Özledim,

Sonrada derdin ki

Aşk için ölmeli ki aşk

İşte o zaman aşk, aşk olur derdin bana sen hep,

Böyle söyler öperdin beni ıslak-ıslak.

Şimdilerde nasıl mıyım?

Yıllar oldu yastayım,

Kızın olmuş sana çok mu benziyor,

Merak ediyorum,

Melankoliden uzak duruyorum söylediğin gibi,

Kendime çok iyi bakmaya çalışıyorum,

Öğlede olmamı isterdin daima,

Ağlamayı sevmem bilirsin

Çirkinleştiriyor beni,

Ağlamak kadar öfkelenmekte çirkinleştiriyor insanı.

Düşmanlarıma öfkeliyim,

Fakat

Aklımın önüne öfkemi geçirmiyorum,

Çünkü ben o aziz aklı çarşı pazarda bulmadım.

Sevgilim

Kalbimde ki kabrine ilahi kitaptan hangi ayeti okusam bilmem ki Allah’ını çok sevdiğin için küfretmiyorum sana, ben senden niye gittim ki ah bende ki o gurur diyorum bâzen, ah diyor kalıyorum sevgilim. Ben Allah’ını çok sevene sövmem ki

Sövmek çirkinleştirir insanı ihanet etmek kadar,

Fakat sövüyorum her düşmanıma Ve sen hiçbir zaman ihanet etmedin ki benim etmediğim kadar diyorum bâzen.  Kalbime girerek kendini oraya gömdün sevgilim. Ben çıkamıyorum bu işin içerisinden sevgilim, iyi ki ölüm meleği var buna seviniyorum çok, çekilmez yoksa bu dünyanın kahrı biliyorsun sende çok iyi. Sen bana keder vermek için mi yaptın kalbimi kendine mezar diyorum bâzen, Aşk sancılarımı ninnilersin al hepsini oraya fırlatıp attım, ah bir uyutabilsem ben o kederleri,

Ah o iblisi bir uykuya daldırabilsem, yapacağımı iyi bilirim ben.

                  ☆☆☆

                             Şerefsizler…

 

Kendi cinayetlerini,

Kendi yalan fetvalarını,

Kendi mal varlıklarını,

Kendi makam koltuklarını korumak için,

Kendi zevk sefalarını korunak için

O aziz Allah’ımızın şeriatını başımıza getirip

Şeriatsız olan sanki kendileri değil de bizmişiz gibi

Bizim kellemizin üzerine

Kılıcı yaslayacak şerefsizler.

Bende diyorum ki

Keser döner

Sap döner

Gün gelir

Hesap döner…

 

                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

                       Ev kira, ülke bizim…

 

Mâdem ki ülke bizim, evde bizim olmalı,

Peki, ev niye kira! Su neden parayla

Mâdem ev kira, su parayla,

O halde ülke nasıl bizim olabiliyor.

Ev kiraysa, su parayla ise

Ülke neden bizim olsun ki

Benim olmayan bir evin ülkesinde de kiracıyım demek ki

Mâdem ev kira, o halde benim olmayan ülke için ne yapayım!

Fakir

Zengin daha zengin olsun diye çalışır,

Fakir

Zengin korunsun diye savaşa girer çatışır, yaralanır, ölür,

Zengin ise fakire bağırır döver horlar, işten kovar,

Son olsun bu artık dökmüşler yollara diyorum artık.

Haydi, zenginler, biz fakirler kiracılarız burada

Artık evde sizin, ülkede sizin

Çünkü biz fakirler kiracıyız

Ev sahibi olan sizlersiniz, evinizi korumaya gidin savaşın artık!

Görelim boyunuzu posunuzu uzayında şöyle

Artık uyandı yemendeki Mehmet ile Memiş

Artık gözü açıldı fakirin,

Bundan böyle sadece

Savaşımız Allah’ımızın adalet davası içindir artık

O kadar,

Alayına isyan…

 

                 ☆☆☆

 

                      Haksızlık karşısında…

 

Sen ve sevdiklerinin

Zarar görmeyeceğine eminsen eğer

Haksızlıkları görmekten

Sakın kaçınma,

Yoksa bir gün sıra sana da gelecek,

Bundan emin olabilirsin,

İşte o gün

Seni savunacak kimseleri bulamayabilirsin.

Çok geç kalmış da olabilirsin

Geç kalmamaya dikkat etmelisin,

Söyledim ya

Sen ve sevdiklerinin

Zarar görmeyeceğine eminsen eğer

Haksızlıkları görmekten sakın kaçınma.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

                         Sevgilim, bal peteğim…

 

Bal peteğim, bal arım sevgilim benim,

Bâzen hırçınlaşınca dokunuşların ruhuma nasıl biliyor musun?

Ruhuma Tırnaklarını geçiren alfabenin her bir harfi

Kadardı gözlerime gözlerin değince ve bâzen de sen bana yine

Benim güzel kitaplarımdan biri olurdun okumaya devam ettiğim.

Olurdun aşk sözcüklerimin bereketli kitabı sen.

Sevgilimin ve iyi şairlerin şiirlerinde ki

Her bir harfin parmağı gezinirdi saçlarımın arasında

Ve sen benim yürüdüğüm hayat yolum olurdun,

Aşk şehirlerimin bereketli kasabaları gibi konuşmaların,

Sokaklarının arasında o eski İstanbul’un filizlenen yeni aşkları,

Yeni sevmeleri çiçeklenirdi, benim seni her gün sevmem gibi

Ve sen benim can suyum olurdun, içeme akar karışırdık seninle

Aşk tohumlarımın bereketli tarlası, sevgilim, bal peteğim benim.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

                             Kahramanlar…

 

Evet, nihayetinde ben bir Müslümanım, fakat öğle davalarına bağlı insanlar tanıdım ki Müslüman bile olmasalar onların kahramanlıkları beni etkilemiştir. Evet, neden onlar kadar ve hatta daha çok çalışıp neden bağlı olmasın ki insan adaleti emreden o İslam davasına öğle değil mi? İçerimde kalmıştır hep, söylemeden geçemeyeceğim, ünlü komünist liderlerinden aksiyon insanı olan Lenin ve Ernesto che Guevera bir aksiyon adamı olarak onlar benim için bir kahramandır. Keşke Lenin’e, Ernesto che Guevera ya doğru birileri anlatabilseydi, çünkü İslam bir afyon uyuşturucu değil, aziz bir aksiyon hayatıydı, çünkü Lenin ile Ernesto che Guevera bir aksiyon sistemini araştırıyordu o sistemi ülkelerinde ezilen insanlarının kurtuluşu için harekete geçireceklerdi. Ne talihtir ki Lenin’in ve Ernesto che Guevera etrafında gördüğü Müslüman zannedilen ülke ve insanların aksiyonsuz posalanmış halleri Lenin’i ve Ernesto che Guevera’yı yanıltmıştı. Keşke daha farklı olabilseydi, onun gibi aksiyon insanları birer kahramandır oysaki ve asıl afyon olan o İslam’ı yaşadığını zanneden partiler tarikatlar cemaatler ve uyuşuk cahil insanlardı. Ve işte asıl afyon uyuşturucu olan o partilerin gurupların tarikatların Cemaatlerin ülkelerin sebebiyle, posalanmış insanların yüzünden o adil aziz aksiyon hayatı olan İslam’ı Kuran’ı Lenin’e ve Ernesto che Guevera ya ve onlar gibilerine doğru insanlar doğru olarak anlatamadılar. Doğru anlatılsaydı eğer onlarla birlikte çalışılabilirdi, her şeyde farklı olurdu, hem ülkemiz için hem tüm dünya için. İslam haklıya hakkını verendir, bir insan kahramanca mücadele ortaya koyduysa hakkını vereceksin, Aklı olana bir işaret yetmez mi?                       

                                ☆☆☆

                            İyiler ve kötüler…

 

Yeryüzünde

İki sınıf insan vardır

Birisi başaranlar

Diğeri başaramayanlar.

Dünyada iki gurup insan vardır

İyiler ve kötüler

Sen bunlardan hangisini tercih ederdin,

İyi olmayı tercih edersen eğer

Başaranlardan biride sen olacaksın.

Ben hangisini mi tercih etmiş olabilirim

Bana mı soruyorsun,

İyi olanlar gerçek kahramanlardır,

İyiliği tercih etmenin bir bedeli vardır

O bedelde iyiliği yaşamak

Ve iyiliği yapmaktır.

 

                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                      Hürriyet adaletle başlar…

 

Bilge insanları dinlerim, onları dinleyip düşünmeyi severim.

Düşüncelerimin doğru sonuçlanması için, fikirlerimi peygamberlerin mantığına ve peygamberin getirdiği kitaba yaklaştırırım, işte bu beni adaletten hem ayırmaz ve hem de bu beni hür olarak yaşatır…

Sizler hür müsünüz? Ben hür bir insanım fakat sizler hür insan değilsiniz. Kendinize ait hiçbir fikre sahip değilsiniz. Çünkü sizler kendi partilerinizin, kendi guruplarınızın, kendi kültürlerinizin, kendi tarikat cemaatlerinizin, kendi ailelerinizin, kendi sahiplerinizin birer kölesi haline gelmişsiniz. Ve onların sizlerin beyinlerinize yüklediklerinden başka hiçbir fikir üretemiyor ve hatta sizlerin beynine ne yüklenirse bir bilgisayara yüklenmiş program gibi onu yaşıyor, onu anlatıyor, onu yapıyorsunuz. Hatta kimileriniz öğle aşağılık bir duruma gelmişler ki tamamen kendisi olmaktan çıkmış, yediği içtiğini bile sağlıklı ölçülerle, sağlıklı yiyeceklerle yiyemiyor bir kültür kölesi haline getirilmiş. Hatta seks yaptığı ilişki kurduğu o eşiyle bile birlikte olurken, kendisinin o emir aldıklarının izni doğrultusunda onların verdiği ölçülerle seks yapıyor, onların verdiği ölçülerle yiyor içiyor, onların verdiği ölçülerle konuşup susuyor, onların verdiği ölçülerle gülüyor somurtuyor, tamamen bir robota dönüşmüşler. Her şeyin sağlıklı ölçüsünü sizler bulabilirsiniz, yeter ki kölelikten kurtarın kendinizi. Sizler hür değil, birer kölesiniz. Size bir sır vereyim mi? O kölesi olduklarınıza bağlılığınız kadarının birazını Allah’a ve peygamberi ve bu çağı anlamayı çabalamakta gösterseydiniz eğer şu dünyada hiçbir mazlum mâsum insan acı çekmez, açlıktan ölmezdi. Ve şu birbirini boğazlayan sadece adı Müslüman fakat İslam’la alakası olmayan ham softa kaba yobazlar şu kan gölüne dönen ülkelerde O kanlı olayları meydana getiremezlerdi. Sizce şu kendilerinin Müslüman olduklarını söyleyen ülkeler neden gazaba uğruyor olabilirler, acaba sizlerin ve onların daima köleliği çok severek isteyerek kabul etmelerinizden dolayı uyuşmuş insanlar olmanızdan dolayı olabilir mi onca gazap acı ve savaş. Veya Allah’ı peygamberi hür bir akılla, çağı ve geleceği hür bir akıl hikmetli bir ilimle anlamaya çalışmadığınızdan dolayı onca gazap acı keder savaş sizi bulmuş olabilir mi? Size son olarak bir sır daha vereyim mi? Ben hür bir insanım ve hiç kimseye bağlı değilim. Allah’ı, peygamberi çok seviyor ve hem Allah’ı peygamberi ve hem de bu çağı geçmişi geleceği anlamaya okumaya çalışıyorum, hür bir akılla ilahi kitabı inceliyorum, başkalarının akıllarını kiralamadan inceliyorum, fakat aziz bilgelerin fikirlerine anlayışlarına da göz atıyorum. Sizler ise kölelerisiniz bazı gurupların, bazı kültürlerin, hatta kültürlerinizi bir yerde ilahi kitabın bile önüne geçiriyorsunuz, o kölesi olduklarınızın, işte onların akıllarıyla sizlerin beyinlerinize yükledikleri komutlarla bakıyorsunuz her şeye, onlar ne anladıysa onları anlamak dışına çıkamıyorsunuz artık. Sözüm meclisten dışarı Ve neredeyse işemeye giderken bile bağlı olduğunuz o kimselerden müsaade isteyecek kadar kölesiniz. Kibirli sahiplerinize taptığınızın farkında mısınız? Çünkü sizler onların yediğini yiyor onların yemediğini bile yemez hale gelmişsiniz, İyi ya da kötü hiç araştırmadan yapıyorsunuz tüm bunları. Sizler hür müsünüz? Ben hür bir insanım fakat sizler hür insan değilsiniz. Kendinize ait hiçbir fikre sahip değilsiniz. Çünkü sizler kendi partilerinizin, kendi guruplarınızın, kendi tarikat cemaatlerinizin, kendi kültürlerinizin, kendi ailelerinizin, kendi sahiplerinizin birer kölesi haline gelmişsiniz. Kısacası dünyada hür erdemlilerin değil, kölelerin savaşı sürüyor şuanda.

Ve onların sizlerin beyinlerinize yüklediklerinden başka hiçbir fikir üretemiyor ve hatta sizlerin beynine ne yüklenirse bir bilgisayara yüklenmiş program gibi onu yaşıyor, onu anlatıyor, onu yapıyorsunuz. Sizler hür müsünüz? Ben hür bir insanım, İlk başta söylediğim gibi; ben, Bilge insanları dinlerim, onları dinleyip düşünmeyi severim. Düşüncelerimin doğru sonuçlanması için, fikirlerimi peygamberlerin mantığına ve peygamberin getirdiği kitaba yaklaştırırım, bilge insanların felsefelerine de göz atarım, işte bu beni adaletten hem ayırmaz ve hem de bu beni hür olarak yaşatır…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

                              Kültür savaşı…

 

Ülkeler ve insanlar kendi kültürlerine ve nefsi-emmarelerine taparcasına tutkuyla o kadar çok bağlanıyorlar ki işte bu sebeple çatışmalar, kavgalar ve savaşlar meydana geliyor. İşte tam Provokatörlerin arayıp da bulamadığı bir hazinedir savaşın en kolay çıkacağı zayıf yer, kültür ve cehalet… Adına ise din Nâmus savaşı veriyoruz diyorlar birde. Din için Nâmus savaşı yapıyoruz diyerek, aslında nâmuzsuzluk, ahlaksızlık, adaletsizlik yaptıklarını hiç düşündüler mi? Oysaki ülkeler ve insanlar, kültürlerin yerine âdil olan o ilahi dine tutkuyla bağlı olsalardı, özellikle Müslüman olduğunu iddia eden o ülkelerde gazap acı kederler yaşanmayacaklardı. İşte alın size cehaletin ve kültürlere cahilce bağlılığın sonuçları. Aslında ülkelerin ve insanların geçmişten bugüne yapmış olduğu kavgaların ve savaşların en büyük sebepleri cahilce kendi kültürlerini, kibirli bir tutkuyla savunmak istemeleri, onları her şeyin üzerine getirmek arzusu ve nefsi-emmarelerine karşı yapılan hamlelere karşı açtıkları o korkunç savaşlardır. Kısacası adaleti gerçekleştirmek, ayakta tutmak yerine, cıncık boncuk taş toprak mal mülk saltanat kavgası yapılıyor dünyada ve bununda adına din savaşı, Nâmus savaşı diyerek Nâmuzsuzluk yapmaya devam ediliyorlar, haksız mıyım? Bunlara ne tür ilaç verilip verilmeyeceğini, ne tür ilaçla şifa bulup bulunamayacağını, ne tür ilaçların bunları azdıracağını ve ne tür ilaçlarla kaç dozda bunların iyileşerek iyi sağlıklı bir dünya kurmaya hazır hâle gelecekleri doktorlarca tartışılmalı değil mi? O erdemli hikmetli Bilgelere şimdiden kolay gelsin, işleri bunlarla çok zor.

 

                ☆☆☆

                          O aziz Akıl mı?

 

Bugünler de özlemlerim kanat çırptı üzerime

Ve seni bildim bileli kalbime söz geçiremiyorum

Tüm duygularım

Hislerim

Senin safında

Senden taraf oldu biliyor musun?

Ne kalır ki geriye

Bir insandan alınca kalbini

Duygularını alınca,

Hislerini alınca,

Akıl mı?

Geriye akıl mı kalır.

Evet, geriye akıl kalır,

Fakat işte o akılda

Kalp olmadan sağır bir karanlık değil de ya nedir!

Kalp, o ilhamların ve ulvi aziz hikmetli cümlelerin geldiği yerdir.

Akıl!

O ulvi, aziz gerçek olan akıl mı?

O en yüksek kudretli kürsünün padişahı olan akıl mı?

İşte o aziz akıl bile maalesef

Aşkın ve

O büyük özlemlerin karşısında hasretle kıvrana biliyor.

Ve sonra sağır

Hikmetsiz kalarak

Uzay boşluğunda binlerce düşünceyle devam ediyor yoluna.

Akıl,

Hikmete ve

Kalbe inen hikmetli cümlelere sıkıca tutunmalı.

Ey sevgilim

Seni tanıdım tanıyalı, aklım kalbime söz geçiremiyor artık dediği günler bile oluyor insanın.

Tüm duygularım hislerim senin safında,

Senden taraf oldu biliyor musun? Sevgilim.

Ne kalır ki geriye bir insandan alınca kalbini

Alınca duygularını

Alınca hislerini,

Akıl mı?

Geriye akıl mı kalır.

Sevgilim,

Senden geriye kalan ağır sızılı özlemler geldi, tutuldum artık dünya ile güneşin arasındayım.

Ve bir ses duydum,

Eller yukarıya ey aziz akıl, dedi bana,

Aşk özlemleri bu gece ağır basıyor, eller yukarı, tutuklusun artık dedi bana,

Konuşmamak hakkına sahipsin

Konuşacağın her bir şey aleyhinde delil olarak kullanılacaktır. Avukat tutmak hakkına sahipsin, dedi bana o ses o gün bunları…

Bana sorarsan eğer, derim ki git kendine hikmetli usta bir şair bul, onunla bir iki çift laf et yeter sana, ne gerek var avukata derim bende sana Ve kendim yine bana dedi ki

Aklıma oyunlar oynuyor vehimler,

Hayalin kaldıkça bende esir,

O binlerce zor meseleye diş geçiren şu aklım var ya

Senin özlemin karşısında kıvranmaya başlıyor.

 

                 ☆☆☆

                       Yar mısın uçurum mu?

 

Yar artık acıyan bir yara oldu artık bende,

Ara sıra kabuk bağlayan

Sonra yeniden kanayan...

Uçurum oldu yar artık dipsiz karanlık,

Sen en büyük hatam günahım

Ömrümün hırsızı

O kadar dipsiz bir çukur oldun ki bana 

Aynalarda kendimi bile fark edemiyorum artık.

Karanlık,

Issız,

Yalnız,

Soğuk,

Ve depremleri oluyor hayatımın çok bir zamandır,

Tutunamıyorum,

Düşüyorum,

Kendime diyorum ki

Haydi,

Bu sağır karanlıktan uyan artık.

Bâzen de kızıyorum kendime

Başka işin mi yoktu ki sevmekten sana ne,

Gerçi ilk başta bilemezdim bu kadar çok tutulacağımı

Dünya ile güneşin arasında kaldım,

Ve bâzen de teselli ediyorum kendimi şöyle söyleyerek

Hangimiz sevmedik ki

Hangimiz düşmedik ki kara sevdaya,

Kısacası ben çuvalladım

Evet, bunun farkındayım,

Ben severken çuvalladım.

Bir an önce

Ve hem de bir an önce

O tutulduğum karanlıktan kurtulmalıyım artık

Senin anlayacağın

Kaldı güneşimin önünde bir dolun ay…

Aydınlık bir zamanda hesaplaşmak vakti gelir elbet,

Dedim kendime böyle bir teselliyi,

Yeniden görüşmek dileğiyle dedim giderken ardımdan,

Haberin olsun bu hesabı da kapatmıyorum ben,

Ha amacım seni mutsuz etmek değil

Sadece o benden çaldığın değerli yıllarımı ardımda bırakıp

Yeniden güzel,

Mutlu bir hayata

İçerimde sen olmadan başlamak istiyorum.

Ben sana yar demiştim,

Oysaki sen bana uçurum oldun.

 

 

 

 

 

 

 

 

              ☆☆☆

 

 

 

 

 

                      Tercüme ve anlayış…

 

Eğer ki bir veya birkaç yazar her hangi bir kitabın tercümesini yapıyorsa, artık o tercümesini yaptığı kitaptaki her bir satır tamamen o tercümeyi yapan yazarın anlaya bildiklerinden ibaret oluyor. Yani kitap tercümesi kitabın tercümesini yapanın anlayışı olur. Yanlışıyla doğrusuyla ve o tercüme yapan yazarın anlayışının hatalı veya eksik olma ihtimalide vardır unutmayalım. Yani okurların okuduğu tercüme edilmiş kitap aslında o orijinal hâlinden çıkıyor ve o tercüme yapan yazarların idraklerinin anlayabildiklerinden ibaret bir kitap hâline geliyor. Hatta tarihte yaşamış veya yaşayan öğle meşhur tanınmış şahıslar ve o meşhur şahısların eserleri kitapları vardır ki onlarca yüzlerce tercümesi yapılmış, dünyanın birbirinden farklı ülkelerinde tercümeleri yapılmaya devam edilmekte. Ve işte tarihte yaşamış o meşhur insanın eserleri birden bire bakıyorsunuz ki yapılan tercümeler sebebiyle yüzlerce farklı insan haline geliyor. Bilmem anlatabiliyor muyum? O meşhur şahsı ve eseri, farklı ülkelerde farklı yazarlar kendi anlayışına göre yazınca ortaya bir insandan daha çok birbirinden farklı yüzlerce insan çıkıyor. Örneğin o meşhur yunandaki felsefeci meşhur Sokrates, bir bakıyorsunuz ki farklı tercümeler farklı yazarların anlayışıyla yüzlerce Sokrates meydana gelmiş. Ve her ülkenin, her toplumun, her yazarın anlayışından başka-başka Sokratesler çıkmış. İnsan kendisini bile doğru düzgün anlayamayıp anlatamazken, diğer bir başkasının o karmaşık fikirlerini hayatını nasıl doğru düzgün anlatabilir ki elbette anlatmalı fakat bilmeli ki tercümedeki anlatı ve açıklamada hata oranı yüksektir. Elbette tercüme yapılmalı fakat daha dikkatli ve daha çok hikmetle…

                 ☆☆☆

                          Hiç düşündün mü?

 

Kendini tanıyabildin mi? Hayattan ne istiyorsun,

Ne gibi bir beklentin var kendinden insanlardan

Devletlerden, kendi ülkenden ne gibi bir beklentin var,

Ne için var edildin, şikâyet etmeyi bırak ve çalış, biliyorsun,

Sevdiklerini neden sevdiğini düşün, doğru olanı sev,

Ve sevmediklerini ne sebeple sevmediğini düşündün mü hiç.

Sıkıntı ve isteklerini karşındakinin anlayabileceği bir lisan ile anlatabiliyor musun? Sence doğru olan nedir! Kendine sor bunu.

Kendini bir başkasının yerine, kendini karşındakinin yerine koyarak Empati kurabiliyor musun?

Hayatı hikmetli doğru sağlıklı yaşamak için,

Gelecek için ne gibi bir çalışmanın içerisindesin.

İşlerin için kendini eğitiyor geliştiriyor musun?

İşlerin için Motivasyonun nasıl, bunları düşün ve hamlelerini yap.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

 

                         En üstün ibadet…

 

İstersen aç ilahi kitaba bak

İnsanın en büyük vazifesi ibadeti

Adaletli olup, adaleti yaşatmaktır.

Geri kalan

Tüm o ibadetler

Bu adalet ibadetinin çok, çok altındadır,

Şimdi sor kendine

Sen adaletin neresindesin…

Ha

Şunu da hatırlatalım,

Merhametsiz adalet olmaz.

Yeri gelir affetmek ıslah ile adalet merhamet olur,

Yeri gelir hikmetli doktorun neşteri adalet merhamet olur.

Bilmem anlatabiliyor muyum?

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                 Ârafında kaldık birbirimize…

 

Mutluluk ile mutsuzluğun safında kaldık haberin var mı?

Eğer çok isteseydin saadet dolu bir aşk hikâyesi yaşayabilirdik.

Kederli bir ayrılık hikâyesiydin bana baştan belliydi.

Tebrikler, çıkmaz sokak oldun mutluluğumuza

Sonu baştan belli kederli bir şarkıya neden başlattırdın ki beni,

Peki ya şimdi

Soruyorum da kendime

Ben neden hâlen gülümseyemiyorum ki senden sonra aynalara

Neden güvenemiyorum hâlen hiçbir insanın gülümsemelerine, Senden sonra çok bir şeyi yapamıyorum artık

Allak bullak oldu hayatım, düzene sokmalıyım yeniden.

Peki ya şimdi

Hiç gelmeyecek olan bir sevgiliyi beklemeye mi koyuldum ben.

Oysaki

O kadar uzun yılları tek başıma yürüdüm hayatın

Hiç gelmeyeceğimi bildiğim halde seni beklemek aptallığı,

Ve hiçbir zaman ölmeyecek olan bir ebedi varlığa tutunarak

Ancak o zor yollardan geçebildim böylece.

Ruhumun gözlerini kapattım artık ben sana,

Seviniyorum ki senden kurtarabildim ya cümlelerimi,

İyi bir şairin cümlelerini kaybetmek ve kazanamamak

Sen bunun değerini bilseydin zâten, mutluymuş gibi oyunlar oynamazdın hiç. Seni ne özlüyor ne de unutabiliyorum,

Özlemek ile özlememenin ârafında bıraktım seni ben kendime.

 

 

                ☆☆☆

 

                        Çekidüzen vermek…

 

Yazmadığım okumadığım günler

Kendimi fakirleşmiş hissediyorum.

Şerefi olmayanlara

Küfretmediğim gün

Kendimi alçalmış hissediyorum.

Bu aralar ârafdayım galiba,

Ârafda fana bir yer değildir aslında, fakat bu aralar

Galiba

Biraz

Kendime

Çeki düzen

Versem

Çok iyi olacak.

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  ☆☆☆

 

 

 

                   Akıl, kadın, özlem, hikmet.

 

Sevgilinin sözleri baldıran zehri kadar keskinleşti.

Ölülerin yüzleri kadar soldu

Sevgiliye anlatmaya uğraştığım arzularım.

O yitirdiğim yıllarımı hatırlarım da bâzı zamanlar,

Daha doğrusu sevgilimin benden çaldığı yıllar

O yılları hatırladığımda güldüğümde olur Gülümsediğimde.

Öfkelendiğimde olur, peki daha çok gülüyor muyum? Gülümsüyor muyum? Öfkeleniyor muyum?

Fakat daha çok seni özlüyorum bunu bilmeni isterim.

Sevgilim

Hayır-hayır, yanlış anlama beni

Seninle yeniden birlikte yaşamayı istemiyorum

Sadece seni özlüyorum o kadar.

Duygularım seni özlüyor,

Fakat

Aklım ise seninle birlikte yaşamayı istemiyor.

Sende çok iyi biliyorsun ki

Benim aklım duygularımdan daima ileridedir.

Doğrusu da budur zâten,

Aklımı duygularımın emrine asla vermiyorum ben.

Başaramadım belki fakat

Ben daima hikmetli bir aklımın olması için çalıştım çabaladım,

Sen de öğle yapmalısın,

Ben daima duyguların, o hikmetli aklın emrinde olması gerektiğine inanmışımdır. Sevgiyle kal, sağlıcakla.

 

 

              ☆☆☆

                            Kadının…

 

Ah

Şu güzel kadına

Ay gibi tutulası,

Bakası ardından

Kalakalası

Tutuklu gözlerinde kadının,

Sarılası

Doymayası tadası,

İçesi ellerinden,

Ballı

Bademli,

Sütlü

İncirler içesi ellerinden kadının,

Sevişesi doymayası, konuşası öpesi dudaklarından ıslak-ıslak…

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

 

                         Hayâl zenginliktir…

 

İnsanın

En büyük zenginliklerinden biriside

Hikmetli hayâlleridir.

Hikmetli hayâlleri olmayan bir insanın

Bu yeryüzünde hacmi bir fazlalık değil de ya nedir.

İnsan

Hikmetli hayâllerle

Ancak

Tasarlayabiliyor zamanı

Dünyayı

Ve

Geleceğini.

Şimdi düşün lütfen

Anlatabiliyor muyum?

 

                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

             ☆☆☆

 

 

 

                           İnsanlık lisânı…

 

Her bir lehçenin

Ve her bir lisânın huzurunda

El pençe divan durduğu bir insanlık lisânı vardır…

Şu üşüyen hayatıma bir temmuz bekledim ben daima,

Hava soğuktu ben üşüyordum,

Benim üşüdüğüm kadar lisânlar da üşüyorlardı.

O hiç kimselerin öğrenmediği insanca lisânı konuştum yıllarca,

Ve acıdı yüreğim kaldıkça insanlık lisânım yalnız.

İnsanlık adında bir lisân vardı

O tüm insanlığın ortak bir lisânıydı aslında,

Acaba herkes gibi bende mi terk etmeliydim o lisânı konuşmayı,

İçerimde hâlen bir umudum var elbette,

Mümkün olan her bir şey gibi bu da mümkün olabilir mi ki

Diye düşünüyorum her gün.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              ☆☆☆

                             Hayrlıdır…

 

Namaz

Uykudan

Hayrlıdır

Buna iman ediyorum,

Fakat

O namaz kılarken

O okuduğumuz,

Merhametli olun

Düşünün

Adaleti yerine getirin adında ki Allah’ın cümleleri var ya

İşte bu cümleler

Tüm o kıldığımız namazlardan daha hayrlıdır,

Elbet buna da ben

Canı gönülden ve akıldan iman ediyorum.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

 

                        Duvarlar ve insanlar…

 

Sanki

Tüm insanlar

Bir duvar

Ve

Ben ise

Duvara karşı.

Duvara söz geçmez,

Duvar laf anlamaz,

Duvar dert dinlemez.

Duvar

Ne

Yapar

Peki,

Duvar ne yapar sizce! Duvarına göre değişir mi?

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

                             Fahişe kimdir…

 

Asıl fahişe kimdir. Sabırla okuyun sonunu bekleyin göreceksiniz kimdir fahişe. Fahişe Çok aşırı hukuk dışı bir iş yapan erkek ya da kadın fark etmez ikisine de bu tâbir kullanılabilir. Fahişe, Vücudunu seks için, cinsellik organını para mal ve her hangi bir şey karşılığında kendi eşinden başkalarına kullandırandır diğer bir anlamıyla. Eşi yoksa bile vücudunu seks için cinsellik organını başkalarına kullandırıyorsa yine fahişedir, yine fahişedir. Fakat bu bilinen klişe hâline gelmiş fahişelik anlamlarından başka daha büyük, daha kötü fahişelikler var ki birçok fahişe kadın o şimdi bahsedeceğim fahişelerden daha nâmusludur. Onlar kimler mi? Söyleyeyim öğleyse, adalet hukukunu yaşayan bir vatana ihanet edenler en büyük fahişelerdir. Adaletli bir devletin kasasını soyanlar en büyük fahişelerdir. Erdemlice yaşamak isteyen insanların haklarına tecavüz edenler en büyük fahişelerdir. Dedikoducular, iftiracılar, hasetçiler, kibirliler en büyük fahişelerdir. Fakirleri kandıranlar, yalancılar, Adalete savaş açanlar en büyük fahişelerdir. Merhameti vicdanı olmayanlar, mazlumları fakirleri gözetmeyenler en büyük en zararlı fahişelerdir. İşte şimdi anlatabildim mi? O fahişe diye tâbir ettiğiniz fahişe kadınlardan daha çok fazla fahişeleşmiş insanlar varmış demek ki işte bu fahişelerle beraber birde kendilerini dünyanın en ahlaklı ve en akıllı kişileriymiş gibi gösterenlerden nefret ediyorum. Ulan bir tek biz miyiz deli edepsiz, herkesler Nâmus âbidesi rolünü oynuyor, ulan küfretti mi de sövdü mü de küfretti sövdü oluyor adımız.

                ☆☆☆

 

                        Söylemek istedim…

 

Ah güzel kadınım benim

Sana yaklaşarak

Şu sözleri söylemeyi çok istemişimdir,

Bana öğretir misin?

Seni nasıl tavlayacağımı

Bana öğretir misin?

Seni nasıl baştan çıkartabileceğimi,

Bana öğretir misin?

Sana nasıl sevgili olabileceğimi,

Seninle nasıl bir ömür boyu

Karşılıklı güzel ilişki kurabileceğimi

İşte bunları bana öğretir misin?

Seninle birlikte bunları yapabilmek ihtimalimin

Olup olmadığını öğrenmek isterim ah güzel kadınım benim.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

 

 

 

              Çok ararsın beni… (bir şarkı daha)

 

Söylemeyi unutmuştum beni çok ararsın

Sonrada bulamazsın beni,

Yalnızlığı kollarına sararsın

Her bir güzel şeyin kayboldu düşlerimden

Buna o güzel gülüşlerinde dâhil.

Şimdi sâdece bir vehimden ibaret senden geriye kalan bende.

İyi mi oldu

Çok iyi mi oldu

Oh olsun,

Şimdi beni çok arıyormuşsun

Sana yuh olsun,

Onca güzel seneleri bir çırpıda tükettin

Gittin sana yuh olsun,

Aslında iyi mi oldu

Çok iyi mi oldu

Oh olsun,

Şimdi beni çok arıyormuşsun

Sana yuh olsun,

Ekmek su gibi aklındaymışım

Çok ararsın

Hem de çok demiştim sana ben.

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

                      Sen terk etme yeter…

 

Hayatımdan silerek kendilerini

Bir-bir yok olup gittiler o tüm tanıdıklarım

Ve hiç tereddüt bile göstermeden

Yıpranmış ve solmuş sayfalar yapraklar gibi.

Kaldırıp attılar bizi ellerine rüzgârların

Ben çok bekledim artık düşün diye yakamdan kederler.

Uzanırdı senin kudret elin Allah’ım,

Dağılırdı böylece o tüm keder bulutları üzerimden.

Dur,

Sen çekip gitme bâri benden

Sen bâri beni terk etme

Sen kal yeter ki benimle

Bak gör hayatımdan silerek kendilerini

Bir-bir yok olup gittiler o tüm tanıdıklarım

Ve hiç tereddüt bile göstermeden,

Sen terk etme yeter.

Yıpranmış ve solmuş sayfalar yapraklar gibi

Tutup da verdiler bizi ellerine rüzgârların,

Sen terk etme yeter.

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

 

                                  Dua…

 

Varlığımı

Kudret elinde tutan

Rab Allah’ım

Terk etme beni,

Darılma bana.

Ve birde

Yorgun bir günün arkasından

Hele de

Yorgun bir ruh hâlinin ardından

Sıcacık bir dost elinin

Omuzuna dokunması gibisi var mıdır?

Sen iyi olarak

Ve kimseler tarafından da aldatılmadan

Yaşayabilmenin mücadelesini ver, Allah bize yeter.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

 

 

                     Düşün sevmeye değerler mi?

 

 Bu sabah uyandın ve bir düşün ki

Acaba bu sabah kalbinde her şey yerli yerinde mi?

En son kime öfkelendin,

En son kime öfkelendiğini

Hatırlayamayacak kadar çok kimselere mi kızgınsın,

Peki ya en son kimi daha çok sevdin,

Ve ya sevdiğini kime belli edebildin en son,

Ve ya da o en son sevdiğin ile

Yıllar önce o ilk sevdiklerin

Değer miydi senin sevmelerine,

Değer miydi o güzel ve özel kalbine misafir etmeye onları.

Peki ya sen

Değer misin sevilmeye,

Sevilebilecek kadar özelliğe sahip olabildin mi?

Bunun için ne tür çabalar sarf ettin,

Sevmeye çok değecek kimseler

Kalmamış dediğinde oluyordur galiba.

Değer miydi?

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

 

                     Elindekilerin kıymetini bil…

 

İyi bir şeyler var yeryüzünü gülümseten.

Her şey sıradanlaştı artık

Fakat

Varsın olsun yeter ki kötüleşmesin hayatımız.

Elindekilerin kıymetlerini anlıyorsundur umarım,

Anladığını umuyorum.

Onca felaket yaşanan bu dünyayı seyret

Ve anlamaya çalış elindekilerin kıymetini.

Elinde muhakkak güzel bir şeyler kalmıştır iyi bak.

En azından güzel olan bir şeylerin var,

Onların neler olduğunun farkına var,

Senin kalbinde çok güzel,

Güzel bir şeyler bulabilmelisin

İyi bak kendine ve etrafına iyi bakın.

Daha neler olur neler yaşanır hayatımızda bilmiyoruz,

Her şey sıradanlaştı artık

Fakat

Varsın olsun

Yeter ki kötüleşmesin hayatımız.

Elindekilerin kıymetini anlıyorsundur zâten

Anladığını umuyorum,

Çünkü hâlen iyi bir şeyler yaşanıyor yüzümüzü gülümseten,

Ben farkına varmaya çalışıyorum.

 

 

 

                ☆☆☆

 

                          Duvar yazıları…

 

Hep söylemişimdir

Benimde bir yanım sokak şairliğinden gelmedir,

Şimdi sizlere yine kendimin seçtiği o sokak şairlerinin

Duvarlara resimlediği cümlelerini yazıyorum, şöyle ki

Canımın içiydin

Acısı oldun.

Seni seviyorum

Beni unut

Fakat

Bu dediğimi

Asla unutma.

Kalbimiz üşüyor bizim

Milyon kat giyinsek de,

Üşüyoruz yar olmadıkça.

 

                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

 

 

 

 

                           Sorun kendinize…         

 

Bizler

Birilerinin

İntikamlarını almak için mi geldik dünyaya!

E o halde

Neden şimdi içerisinde bulunduğunuz

O Gurupların

Hiziplerin

Partilerin

Cemaatlerin

Tarikatların

Ve patronlarınızın

Ve ailelerinizin intikamları için her gün yaka paça

Her gün ana avrat birbirinize giriyorsunuz ki

Hiç mi aklımız çalışmıyor.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                Dünyayı kurtarmak mı? Kimlerle…

 

Yazacak söyleyecek o kadar çok şey var ki aslında

Sevmeyi,

Gerçekte sevmeyi ah bir lâyıkıyla yaşayabilseydim eğer,

Az konuşur muydum bilemiyorum,

Yoksa yine çok mu konuşurdum dayanamayarak,

Adalenin daydreamer şarkısında dediği gibi

Ellerini arkasına bağlamış

Çok konuşurdu

Dünyayı kurtarabilirdi aslında.

Dünyayı kurtarmak mı?

Dünya yine de iyi sabretti bu vefasız insanoğluna, ne diyelim.

Kitapları sevdiğim kadar

Senide sevgilim

Ve bu kadar çok sevebilir miydim ki acaba, hoşça kal.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

                                                               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yazar, şair Nafiz coşkunun, yayınlanan diğer kitapları:

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ve aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…             

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…

 

 

 

                                                  SÖZLÜK:

...

(A)...Ab-ı hayat: bengi su, ebedi hayat suyu, cennet, hayat için yaşam için değerli olan.../...Acve hurması: medine de yetişen ve bazı zehirlere karşı panzehir ilaç olabilen tatlı bir meyve..../...Ad kavmi: hud peygamberin tebliğ için gönderildiği kavim.../...Âfak: görünen, ufuklar, göz önün de olanlar, objektif.../...Adalet: olması gerekenin olması gerektiği yer de olmaz. hak el de etmek, herkesin hakkını vermek.../...Agah: uyanık, haberli.../...Agora: pazar yeri, halkın toplandığı meydan, büyük alan.../...Ahenk: uyum.../..Ahd: söz.../....Ahmak: anlayışsız.../...Aksiyon: kudretin iş üzerin de ki tecellisi. hareketlilik. işler de devamlılık.../...Ampirik: Lügat, ampirik bilimini de şöyle tarif eder; ''Matematiksel metotlu bir öğrenime deyi de, görerek İşiterek bellenen deneylerle bulunan formül tecrübeye(deneye)görgüye deneyime dayanmaktadır.../... Anarşi: hukuk dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Anarşist: hukuk dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Arhia: hâkimiyet.../… Arı'lanmak: pak, temizlenmek, boş, çıplak.../... Aristonikos: miladdan önce putperest roma için de yapılan en büyük ihtilallerden birini yapmıştır, kendisi bir gladyatördür, köleleri gladyatörleri alarak ihtilali başlatmış ve güneş devlet adın da bir ideali olan kahramandır. kendisi yakalanınca romaya getirilip işkenceyle öldürülmüştür,. Arş: yukarılar, sema, gök.../...Arz: yer yüzü.../..Arzın dürülmesi: yolculuğun sürati, rahat kolay olması bu sone de bu anlam da kullanıldı .../...Arş'ı azam: Allah'ın kudretinin tecelli ettiği yer.../...Asabiyet:Zulüm de kavmine yardım eden ve zulmünü de destekleyen.../....Asalet: temiz soyluluk köklü.../...Asayiş: rahat, huzur, güven. kanuna uygunluk.../...Asil: asaletli.../......Aşk: sevginin en ileri derecesi, candan sevmek ve allaha duyulması geren bir tutkulu bağlılıktır çünkü sevginin en ileri derecesiyle ancak o sevilmeye layıktır.../....Aşikâr: açık, ortada.../...Attar: güzel koku satan yer.../...Ayaz: Ayaz: ay gibi parlak, soğuk, kuru havadaki soğuk.../...azizün züntikam: allah'ın intikam alışı.../...(B)...Başak: ekin tarlaları, buğday gibi ekinleri taşıyan koçan.../...Bedahat: açıklık.../...Bedi: ebedi ve güzel olan.../...Beliğ: meramı eksiksiz ve noksansız güzel doğru söylemek, etkileyici söz sanatı. içe işleyen söz sanatı.../...Belkıs: Kuran’ı kerimde anlatılan sebe kraliçesi.../...Bengi su:  ab-ı hayat, hayat suyu, yaşam suyu, hayat için değerli olanlar, cennet.../...Bereket: ilahi hayrın devamlı ve kararlı olması, ni'met, bolluk, feyz, çokluk.../...Beyan: açmak, açıklamak, kelimeler, sözler, fıkıh, tercüme etmek.../...Beynel havfi ve'r-reca: Ümit ve korku uyumuyla ahirete hazırlanmak.../...Beyza: beyaz, parlak.../...BİYOM: canlı, canlılar topluluğu. (Canlıları bir ara da tutmak projesi.) Biom; Organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatistiksel yöntemlerle anlatılmasını sağlayan bilm dalı, bometry, biom. Birlikdeliği gerçekleştirme projesi. Topluluğu bir canlı  etrafın da tutmak projesi. (canlıları , canlıların biyolojik tepkilerini, zaaflarını, insanları deneysel, tecrübeyle inceleyip, sosyo pskolojilerini metodsal olarak yönlendirip yönetebilmek projesi) Biyom, biyosferin aynı iklim koşulların da ve aynı bitki örtüsünün egemen olduğu çok geniş bölümlerini belirten çevre bilim terimidir. Yeryüzün de ki birbirine bitişik benzer yayılmış yaşam alanları olarak da tanımlanır. Biom , (Biometry): İnsan hayatının muhtemel ömrünü ölçme ilmi. Canlılar. Barış için ortaklık merkezinin kısa yazımı. genelkurmay bünyesinde faaliyet gösteren uluslararası bir eğitim merkezidir. Biyom: organizma da oluşan biyolojik sorunlara istatiksel yöntemlerin uygulanması ve ayrıca organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatiksel yöntemlerle yöntemlerle anlatılmasını sağlayan bilim dalı.…/…Bostan: güzel kokulu çiçek meyve bahçesi.../...Bucak: her yer de, her taraf da.../...Buğz: düşmanlık duymak, sevmemek.../...Buhran: sıkıntı.../...Brütüs: bir zaman roma imparatoru culyüs sezarın oğlu ve babasını öldürerek imparatorluğu almıştır.../...Burç: yıldız toplulukları. bilim insanlarının gökyüzü haritası olarak bu yıldız topluluklarına bir isim vererek bir harita olarak kullanırlar.köşk, yüksekler.../...Buse: öpmek.../...(C)..Cedil: arabca bir kelimedir mücadele demek. bu daha çok fikir mücadelesi ilmin de kullanılan konuşma savunma ikna etme. delilleriyle akla hitab etme ilmi, mesleğidir.../...Cehd: çalışmak, güç, gayret.../....Cemad: cansız.../...Cendere: baskı, dar, sıkıntı, zorluk.../...Cenub: güney. güney rüzgârları. cennet rüzgârları.../...Cevher: kendi özellikleriyle var olan. soydan gelen değer. değerli. kıymetli. elmas. yakut bakır cevheri. ruh. öz.../...Cihad: İyilikleri yaymanın mücadelesi.../...Cihet: yön, yön tayini.../...Cinayet: kötü olan her iş.../...(D)...Demos krotos: demokrasi, halk idaresi.../...Din: kanunlar, hukuk, ceza, mükâfat, ödül, ecir, yasalar, arzular, istekler. Allah'ın dini olan islam ise Allah'ın biz insanlara seçtiği emirler temiz yasalar.../...Din günü: cennete ve cehenneme gireceklerin belli olacağı ilahi mahkeme.../...Diyalog: konuşmak ve konuşturmak, karşılıklı konuşmak, .../...Duha: güneşin kuşluk vakti, yani öyleye bir saat kadar kala bir zaman için de ki vakitte etrafa verdiyi aydınlık.../...(E)...Eda: tarz, duruş.../...Edep: terbiye, eğitim, ilahi hududa riayet etmek, her alan da dğru bir eğitim vermek.../...Efdal: çok faziletli, iyi olan, Ekonomizim; alış veriş, alım satım kültürlerinin, matematikselleştirilmeye ve metotlaştırmaya çalışılan ve içerisin de ampirik bilimi ve kuramların olduğu ekonomi kültür sistemidir.../...Ekonomi: Lügat da ekonomiyi şöyle tarif ederler; ''kural, kelimeler, iktisat! Nispeten sınırlı nicelikte olan eşya ve malların üretim, dağıtım, deyişim ve tüketimine ait kültür kısmı! insani ihtiyaçların karşılanması için gerekli olan mal ve hizmet gurupları ile kaynaklar arasın da ki bağıntıları değişik açılardan inceleyen sosyal ampirik bilimi! ve tutumlu olmak manasına da geliyor, ekonomi ayrıca; Beslenme, yaşama düzeyi, eğitim, sağlık, bakım, konut ve çalışma şartları gibi insani değerler açısından iktisadi düzeni inceleyen iktisat bilimi dalı ve işletme mânasına gelir, iktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faaliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi.../...Elem: ağrı, acı, keder, sıkıntı.../...Endam: boy, vücut.../...Enfüs: içsel, sübjektif, canlar, bir kimseye mahsus görüş enfüsi, ruhla ilgili, mana alemiyle ilgili içsel alemler.../...Erak ağacı: diş temizliğin de kullanılır, hoş kokulu bir sıvısı vardır ve yumuşak püskül haline getirilip hafifçe dişler üstün de bastırmadan gezdirilir.../...Esef: şiddetli hüzün.../...Eser: kâinat, yaratılanlar, keşfedilen, icad edilen,  kişiye ait olan.../...Esvab: elbise.../...Etik: ahlak bilimi, töre bilimi..../...(F)...Fahiş: fahiş iş yapan, zarara götüren aşırılık.../...Fahişe: fahiş iş yapan, çok aşırı giderek zarara giren. kötü işleri yapan. kötülükle ilgili olan. aşırılık.../...Farakliyt: hakkı batıldan ayıran, faruk, seçilmiş, övülen, hamd eden, şefaat eden, Piroklitos, pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan arapcaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir..../...Fasık: günahkâr, kendine başkalarına zarar veren. doğru yoldan dışarı da olan.../...Fasih: çok güzel konuşan.../...Fazl: üstünlük.../...Fazilet: erdem iylik, hüner, değer.../...Fenni ilimler: fizik, kimya, matematik, biyoloji gibi bilimlerin genel adı. maddi sonuçlar el de etmek üzere bili uygulama alanına koyan bilgilerin topu. erdem, hüner.../...Fersah: beş kilometrelik mesafe.../...Feyz: bolluk, bereket.../...Feth: açmak, ele geçirmek, üstün gelmek.../...Fıkıh: derin ve ince anlayış, islam hukuku kişinin lehin de ve aleyhin de olanı bilmesi. meseleleri teferruatıyla düşünmek, anlamak ve açıklamak.../...Fitne: karışıklık, arabozmak, kargaşa, dedikodu, sınav. altını başka maddelerden ayırmak için yapılan işlem. çatışmak. zulmetmek. birilerini zorla ve işkenceyle dininden vazgeçirmeye çalışmak./ ...Fıtrat: yaratılışın özü, temiz, allahın insanı temiz yaratması, islam temizliği hukuku üzere yaratışı.../..Fikir: düşünceler! bilinmeyene ulaşmak için bilinenlerin düzenlenmesidir! akıl yürütmek ve akli bir nazarla bilinendir! akla gelenler, bilinenden bilinmeyene ulaşmak, akıl, akletmek gibi mânalara gelmektedir.../...Fil dişi kule: kendi şahsi davalarından başka kimseyi kabul etmeyen, kendini hapsetmek, kapanmak kendine.../....Firavun: geçmiş zaman bazı kavimler de krallarına firavun ünvanını kullanırlardı ve bu sone de anlatılan firavun kötülüğün temsili bir kral.../...(G)...Gafil: dikkatsiz, kârı zararı ayıramayan, nefsi emmaresine uyarak allahı unutan.../...Gayz: kin.../...Gard: boks sporunda boksörün savunmak ve vuruşa hazır duruşu ve korunmak için kuvvetli ve dengeli bir korunma duruşu. Elleri ve kollarıyla başını ve vücudunun zayıf yerlerini koruma duşu..../...Garip: İşitilmemiş, görülmemiş, ve nadir görülen olay, davranış. farklı bir yaşam tarzı. .../...Gayb: gizli olan, görünmeyen.../...Gazap: öfke, hiddet, kızgınlık, cezalandırmak.../...Gerçek: hakikat, bilgi ve bilinen uyum için de olması, obje ve subje uyum için de olması .../...Gıpta: imrenmek. iyi bir niyetle başkasının güzel bir halinin kendisin de de olmasını arzulamak, (H)...Habbe-i sevda: çörek otu, bazı zehirlere karşı panzehir olduğu söylenmek de ve eczacılık da kullanılmaktadır.../...Hacim: bir maddenin kapladığı yer.../...Hâdim: hizmet eden, çalışan.../...Hafiye: gizli şeyleri araştıran, casus, haber taşıyan.../...Ham softa kaba yobaz: kâinat kitabını ve islamı bilmez cahilce islamı yaşadığını ve anladığını zannederek insanları islamdan uzaklaştıran eğitimsizler, ham softa olmamış medrese öğrencisi demek . kaba yobazlarda islamı kuranı tam okumadan ve üzerin de düşünmeden düşmanlık yapanlar. yobaz da gerici, ayrımcı, fitne çıkarıcı, davranışları kötü olan.../... Hased: Çekememezlik, yani haset ettiği kişinin elindeki nimetlerin, güzelliklerin yok olmasını ister, sadece kendinin olmasını ister.../...Haşmet: büyüklük.../...Hatır: akıl, ilgi, hayâl, düşünce, gönül. fikir. sevgisi için yapmak, hatırı için yapmak. ilham, duygu. sevgi. beklenilen ilgi.../...Hatıra: hatıra gelen. Hatır da kalan. hafıza da yaşamaya devam eden geçmiş bir izlenim, duygu ve heyecanlı olay.../...Havari: yardımcı.../...Haya: haya kelimesi hayattan gelir ve insan de ayıplanmaya sebep olacak şeyin korkusundan doğan ıstırap halidir. suç işlemekten alıkoyucu ruh melekesinin ismi..../...edep, ilahi hudutlara riayet, kötülüğü sevmeyen, kötülüklerden uzak olan insan vasfı.../...Helal: Allah'ın müsaade ettiği şey, kötü olmayan.../...Heme ezost: herşey ondandır.../...Heva: havai, istekler, nefsi emmarenin istekleri, gelip geçici hevesler.../...Hılf-ul fudul:  birbirine yardım etmek, ahdetmek, (Hılf-ul fudul: birbirine yardım etmek, ahd etmek, and, yemin, söz vermek. kötülükleri yok etmek için, yardımlaşmak) fudul, kelimesi ise tek başına kullanıldığın da şu manaya da gelebiliyor; itiyaçtan fazlası, boş işler, boşa zaman harcamak, uygunsuz işler, kötülükle sonuçlanan işler vs vs…../….Hikâye: yaşanmış olayları anlatmak, yazmak, etkileyici olayları anlatmak.../...Hikmet: düşünmek, Başlangıcı düşünmektir ve şartı ise akıl ve doğru tercihtir. Faydası ve gayesi bilinerek kati bir isabetle yapılan fiile hikmet denir. Fiilin sebep olduğu faydalara ve gayelere de o fiilin hikmetleri denir. İşlerde sağlamlık, bir kimsenin lehinde ve aleyhinde olanı bilmesi, Kuranı kerimin hikmet ilminin manası, Allah ve kâinat ve özellikle insan ve insanların arasındaki işler ve bağlar. Yaratılmışların yaratılışındaki ilahi gaye.../...Hukuk: yasa, haklar, kanun, arzu, istek.../...Hüküm günü: Din günü, kıyamet sonrası insanlar tekrar diriltilip toplanarak çıkarılacakları ilahi mahkeme.../...Hürriyet: insanın kendi hukukuna sahip olması ve başkalarının da hukukunu koruması ve adil hukukla yönetilmek.../...Hüsran: zarar. mahrumluk.../......(I)...Islah: iyileştirmek, kusurları gidermek.../...(İ)...İcaz: az sözle çok şey anlatmak.../...İnkılab: alt üst olmak değişmek, halden hale geçmek..../...İcra: bir işi yürütmek. bir işi bir işe bağlamak.../...İçtinap: sakınmak.../...İçtimai: sosyal.../...İdeolocya: sistem. bir şeyin en doğrusunu elde etmeyi gaye edinmiş fikir programı. fikir sistemi.../...İdrak: anlayış.../...İffet: ahlak, namus, haya, ilahi sınırlara uymak.../...İfsad: bozmak, zarar vermek.../...İflah: halini düzeltip selamete çıkmak, kurtuluşa ermek.../...İhkâm: sağlamlık, muhkem bilgi.../...İhlas: doğru, temiz sevgi ve içten gelen saf duru bağlılık ve Allah emrettiği için ibadetleri yapmak.../... İhtilal: Bir bünyenin kendi için de kendi öz nizamını sarsıcı ve yeni bir nizama yol arayıcı her hareket.../...İhtisas: belli bir ilim sanat dalın da yeterli bilgi edinmek. uzmanlaşmak.../...İkmal: tamamlamak.../...İktisad; İktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi ve lüzumundan fazla veya noksan harcamaktan kaçınmak. tutumlu olmak. israf etmeden harcamak.../...İlim: bilmek, dünya ve ahretle alakalı, kâinatla alakalı gerçekleri bilmek. ayrıca 60 nolu sonede ilim ve şiir başlıklı sone de üstad necip fazıl ilim hakkındaki sözlerine bakılsın. kanunlarını mücerret tefekkürden alıp onları bir takım sûri nisbetler için de kalıplaştırmak.../...İlla: arabca bir kelimedir ve ''başka'' anlamın da kullanılır.../...İltica: sığınmak.../.İnbisat-ı külli: sürekli genişlemek, açılmak ölümcül.../...İnkıbaz-ı külli: sürekli daralmak, tutulmak, ölümcül daralmak.../...İnfak: nafaka vermek. beslemek, geçindirmek. sadaka vermek. ihtiyacı olana yardım etmek.../...İmaj: zihin de canlandırılan görüntü. hayâl, imge, görüntü, zihin de planlamak.../...İnsaf: merhamet, adalet üzere hareket.../...İrfan: bilmek, anlayış, zihin, kemale ermek, sırları ve gerçekleri kavramak.../...İrşad: erdirmek, varılması gereken yere vardırmak, açıklamak ve doğru yolu göstermek, doğruyu anlatmak.../...İrtica: geriye gitmek, yeniden ayrılarak gerilemek, ilerlemek.../...İsnat: nispet, bağlamak.../...İstidat: kabiliyet.../...İstişare: meşveret etmek, fikir danışmak.../...İştiyak: fazla arzu, özlemek.../...İtikaf: bir şeyden ayrılmak. dini anlam da ise şöyledir; bedenen ruhen temiz bir niyetle oruçlu veya oruçsuz bir an veya belli zamanlar da ibadet tefekkür ilim uğraşmak için Allahın rızasına ulaşma sebebiyle yapılan bir ibadet( ramazan ayın da oruçlu yapılır ve belli kuralları vardır).../...İttifak: anlaşmak.../...İzzet: değer, güç, kıymet.../...(J)....Jurnal: gazete. Dairelerde memurların imzaladıkları gelip gitme listesi. Polisçe bir olay üzerine düzenlenen rapor. Günlük olaylar yazılan hatıra defteri. Hafiyeliği iş edinmiş kimselerin biri için kötüleyerek çeşitli yerlerle yaptıkları haber verme yazısı. Gemi. İşaret. Bir kimseyi kovalama, yazısıyla ele vermek.../...(K)...Kabz: tutulmak.../...Kader: ölçü, miktar, takdir, tayin. Allah'ın ezelden ebede her şeyi bilmesi ve her şeyi yaratması.ve insan da bu her şeyin yaratıldığı kader de doğru ve iyi olanı tercih edebilmesi gerekiyor..../...Kara sevda: Melankoli: ruhça ve bedence çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak.../... Karbon: kimyasal element. Doğada veya maden kömürü, linyit antrasit gibi şekilsiz bir halde bulunan ve kömürlerin temel maddesini meydana getiren ametal basit bir cisimdir. Arı olmayan karbona da kömür denir./...Kari: okuyucu.../...Kavram: bir meseleyi veya herhangi bir şeyi nitelikleriyle nicelikleriyle anlamak kavramak.../...Kaza: hüküm beyan ilan, yaratmak. bir şeyi hareketle tamamlamak. kazayı bir pırograma benzetirsek zamanı geldiğin de Allah'ın takdiri ve insanın kaderden cüzzi iradesiyle seçtiğiyle o programın devreye girmesi.../...Kâbe: mekke şehrin de bulunan ve yeryüzünün ilk kurulan mescidi, ibadet yeri.../...Kainat, kozmos. yaratılan her şey.../...Kâmil: olgunluk bilgelik, fazilet, erdem.../...Kamu: bir ülke de ki halkın tümü.../...Kanaat: helal temiz olanlarla yetinip ve pis haram olanı istemeden temiz olanları tercih etmek.../...Kanaviçe: kanavalı işlemeli tül. edebiyatta; ön örgü: bir eserin planı, sanatçının gereken şekil ve süslerle doldurarak eseri meydana getirmek üzere kurduğu çatı.../...Kemal: olgunluk, fazilet, erdem, iğlikler.../...Karun: musa peygamber zamanın da yaşamış, zengin, peygamber Allah'a iman etmesini ve zenginliğiyle fakirlere yardım etmesini teklif ediyor ve karun bu daveti reddediyor, hazinesiyle birlik de yere batırıyor Allah onu. Kuran ve kuran tefsirlerine bakın.../...Kerem: izzetli, şeref, kuvvetli, cömert.../...Kerim: her şeyin iyisi, faydalısı. faydalandıran, iyilik veren.../...Kesbi: kazanmakla ilgili.../...Ketûm: sır saklayan.../...Kınamak: kınamak eylemi, ayıplamak, yapılan bir işin kötü görüldüğünü bildiren söz eylemi.../...Kibar: Büyükler, olgunlar, kemal bulmuş, güzel davranışlı.../...Kibir: büyüklük, kendini üstün görmek, kendinde olan nimetleri kendinden bilip hakkı reddetmek.../..Kibriya: Allah'ın azameti. büyüklüyü.../....Kuba mescidi: peygamberin kâbeden, mekke şehrinden medine şehrine hicret ettiği sefer de kurmuştur.../...Kudret helvası: İsrail (Yakup) oğulları, Musa peygamberden farklı yiyecekler istemişlerdi ve bir mucize olarak Allah bıldırcın ve kudret helvası verdi.../...Kûr'an'ı kerim: cem etmek, tefekkuh etme, dağınık parçaları bir araya getirip bir bütün hasıl etmek gibi manalara gelir. her şeyin iyisi faydalısı, izzetli şerefli olan, Allah'ın kelimeleri emirleri hukuku ..../...Külliyen: devamlı../...Kültür: ''Bir topluluğun tinsel özelliğini, duyuş ve düşünüş birliğini meydana getiren, gelenek halinde ki her türlü yaşayış, düşünce ve sanat varlıklarının topu! İnsansal toplum mirası! gerekli bilgileri edinerek, muhakeme, zevk ve eleştirme yeteneklerini geliştirmiş olma hâli! belli bir konu da edinilmiş geniş ve sistemli bilgi! insan eliyle yapılmış ve araların da ortak nitelikler bulunan bir eşyalar topluluğuyla belirlenen, gelişen dönemi.../...Küstah: saygısız, laubali, karşısındakini kıran.../...Kozmos: kâinat.../...(L)...Lâ'l: kırmızı.../..Lâle: halka.../....Latif: latife, yumuşak, nazik, ince, meselelerin inceliklerine vakıf olmak, ince anlayışlı, ruhla ilgili, inceliklere nüfuz eden.../...Laübali: saygısız ve kaygısız, kaygı ise endişeyle karışık üzüntü tasa.../...Lisan: dil, lehçe, konuşulan dil.../...Lûtuf: iltifatla muamele eylemek, iyilik, iyi muamele, güzellik özel seçkin ayrıcalıklı muamele.../...(M)..Mağfiret: Allah'ın günahları affetmesi. kulunu sevmesi. kulunu mükâfatlandırması, cennete alması.../....Mahfuz: saklanmış. korunan. muhafaza edilen.../...Mahşer: kıyamet sonrası insanların diriltilip toplanacakları yer.../...Makale: söylenen söz.../...Makul: aklın kabul edeceği, akla uygun.../...Mana: bir sözden veya bir şeyden anlaşılan.../...Manolya: hoş kokulu ve yaprakları büyük bir çiçek ve ağaçları küçük ve büyükçedir, deniz kıyısı şehirlerde görülür daha çok..../...Mansur: galib, yardım görmüş.../...Mantık: doğru fikri bulma ilmi.../...Manzum: vezni ve kafiyesi olan söz. vezn tartmak ölçmektir ve kafiye ise mısra sonların da ki ses benzerliğidir.../...Maraz: hastalık.../...Marifet: bilmek, hüner, ustalık.../...Mârifetullah: Allah’ı isimleriyle bilmek.../...Muhabbetullah: Allahı bilmek ve emirlerine itaat etmekle Allah'ı sevmek, aşkla bağlılık.../...Mâsiyet: günah, kötü, zararlı işler.../...Mâsûm: günahsız, suçsuz.../...Mazlûm: zulme adaletsizliğe uğramış, sessiz.../....Mecaz: bir kelimenin gerçek manasıyla deyil de benzer bir mana da kullanılması.../...Mecnun: deli, aklını yitiren, idraki şuuru yerin de olmayan .../...Medeniyet: ''bir memleketin veya bir toplumun düşünce sanat Hayatıyla maddi ve mânevi varlığına özgü niteliklerin tümü! uygarlık mânasına da gelmek de ve medeni kelimesine de lügat şöyle der; imar edilen medeniyetin imkânlarından yararlanan veya bu imkânlardan yararlanılan bir ülke de yaşayan! uygar şehirli mânasına da gelmek de.../...Med cezr: çekilen ve yükselen. med çekilendir, cezr ise yükselendir. dünyanın uydusu ay ile denizlerin arsın da ki bir gel git olayı.../...Melankoli: kara sevda. ruhça ve bedence çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak. romantik devir de ağır belirtisiz tatlı bir üzüntüye karşı eğilim, yalnızlık için de hayâl kurmak ve düşünmekten dolayı duyulan zevk.../...Menfa: sürgün yeri.../...Menşur: sultanın emri.../...Meram: niyet, istek, anlatılması gereken.../...Mercan: balık ve ayrıca suyu, taşı, gibi çokluk ifade eder.../...Merhale: konak. derece.../...Meryem: temiz dine hizmetkâr olan, Babasız yaratılan İsa peygamberin annesi( bir adıda betül)iffetli.../...Mesel: meşhur söz, meşhur hikâye, anlatı örnek vermek için.../...Mesih: İsa peygamberin lakabı..../ ...Meşrep: huy, feyz alınan yer, huyların iyi veya kötü olması.../...Meşveret: danışma görüşme meclisi.../...Mezhep: tutulan yol. bir kimsenin bir mesele bir fikir ve bir konu hakkın da ki kendi görüşleri.../...Mevhum: aslı olmayan, evham.../...Mil: binsekizyüzkırksekiz metrelik bir ölçü ve denizciler bunu halen kullanırlar.../...Militan: gayesine tutkuyla bağlı olan.../...Misk: bir cins güzel koku. genel de çin toprakların da yaşayan bir cins geyik türünün göbeğin de senenin belli bir mevsimin de toplanan kandır.kan toplanınca orası şişer ve geyik de şişen bu kısmın düşünceye kadar ondan rahatsızlık hisseder, hayvanın yaşadığı bölge de ki insanlar bu yumurtaların düşmesi için tedbir alır..../...Mizah: nükteli söz, ince manalı söz, latife.../... Mobbing: bir grup insanın, bir kimseye veya başka bir gruba sosyal kabadayılık yapması. Latince kökenli sözcük; psikolojik şiddet, baskı, kuşatma, taciz, rahatsız etme veya sıkıntı vermek anlamlarına gelir. En iyi ifade eden anlamıyla yıldırma veya iş yerinde psikolojik terör anlamlarıdır…./…Mona arhia: tek ferdin hakimiyeti, krallık.../...Mona: tek.../...Monarşi: krallık idaresi, tek ferdin hakimiyeti.../...Muhal: imkansız.../...Muhabbetullah: Allah'ın emirlerine itaat ederek ve aşk ile Allah'ı sevmek.../...Muhakeme: karar vermeden önce iyice düşünmek.../... Muhal: imkânsız.../...Muhasebe: hesap işleri. iç âlemin mimarlığı, dışa yansıyan.../...Muharrir: yazan, yazar.../...Muhyiddin ibn arabi: alim bilge bir insan.../...Mukabele:  karşılıklı.  karşılıklı yapılan iş.../...Murakabe: kontrol etmek, gözetmek.../...Mutabık: uygun.../...Mutabakat: uygunluk.../...Muvazene: nisbetler arasın da ki ahenk.../...Müaşeret: kuranın ve peygamberin sünnetleri emirleri istekleri dairesin de iyi münasebet.../...Mübâlağa: bir şeyi olduğundan fazla veya eksik göstermek.../...Müessir: tesir eden.../...Mücerret: yalnız, saf, soyut.../... Müj: kirpik, sevgiliyi öldüren bakış, kirpiğin kılıcı, duman./..Mükellef: bir işi yapmaya mecbur, vazifeli.../...Mülayemet: yumuşaklık. hislerin davranışların ilişkilerin güzel bir yumuşaklık da oluşu.../...Mümeyyiz: iyiyi kötüden ayıran.../...Münzevi: yalnız, yalnız başına çekilip ibadet eden.../...Mü'min: vefalı, sözün de duran, dostluk da devam eden, ihanet etmeyen, sabırlı, güvenilir, güven veren, dosdoğru olan, Allah'a itaat eden, temiz, ilim sahibi. ayrıca Allah'ın vasfı ve ismidir.../...Münekkit: tenkit edici, eleştiri, yapıcı iyileştirici ö, sağlam eleştiri.../...Müsamaha: hoş görü.../...Müşahhas: şahıslanmış, somut.../...Müteşabih: iki benzerden biri, herkese açık olmayan, mâna, ilim.../...Mütevazı: Kibirsiz, yüce gönüllü, iyinin tarafında ve kötülüğün yok olmasını isteyen, vakarlı.../...Mütefekkir: düşünür.../...(N)...Namus: nomos, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../....Nana: isim, ekmek, arkadaş, sevgili, mübarek bereket, dost vs vs.../...Nankör: gördüğü iyiliği bilerek reddeden ve gördüğü iyiliğe karşılık kötülük yapan ve nimeti inkâr eden, nimetlerin Allahtan olduğunu reddeden.../...Nazariye: yalnız görüş halin de bulunan, teorik.../...Nebz: bir şeyi kaldırıp atmak.../...Necib: soyu ve nesli temiz.../...Nefs: can, kişi, öz varlık, tek ve şahane. Bir şeyin kendisi, ruhun tam(anti) tezi olarak, zıt kutbu olarak ruhla beraber insana verilmiş latife(cisim olmayan, ruhla ilgili)dir nefs.../..../ Nefs-i emmare: insanı kötü isteklere sevk eden ve nefsin terbiye olmamış ilk hali.../...Nemrut: geçmiş asırlar da yaşamış bazı millet, kavimlerin hükümdarlarına verilen ünvan. kral anlamın da .../...Nezaket: yumuşaklık. tedbirle güzel davranış.../...Nisap: ölçü, zekât ölçüsü.../...Nisbet: münasebet, bağlılık.../...Nicelik: bir şeyin sayılabilen, ölçülebilen, azalıp çoğalabilen özellikleri. kemmiyet.../...Nitelik: Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. iyilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi.varlıklar arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren hal.../...Niyaz: yalvarış.../...Nizam: dizi, düzen, ölçü.../...Nomos: namus, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../......(O)...Oligarşi: azınlık zümresinin saltanatı, krallık.../...Oryantalizm: Doğu dilleri ve edebiyatı üzerine bilgi sahibi. şarkiyat uzmanı.../......(P)...Piroklitos: pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan Arapçaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir.../...(R)...Rabb: Allah'ın isimlerinden, terbiye eden, eğiten.../..Rabbani: alim, eğitimci, ilmi ile amil.../....Rabıta: bağlanmak, bağlamak, nefsin iradesini Allah'a bağlamak, kuranı kerim de nisa suresi ayet 200 de rabıta kelimesine bakınız.../...Rahman: Allah'ın isimlerinden, bütün mahlukata rızıkları veren, merhamet eden, yaratan.../...Rahim: Allah'ın isimlerinden, rahmet edici, merhamet eden, öğreten, yollarını gösteren, ve ahirette yalnız mü'minlere merhamet edici.../...Rasülüs-sekaleyn: insan ve cinlerin peygamberi mühammed.../...Remz: işaret, nişan, belirti, iz.../...Riayet: ağırlamak uymak.../...Riba: aldatmak. faiz.../...Rikkat: acımak, incelik.../...Riya: göstermek. göstermenin iyi ve kötü gösterişler vardır, İki yüzlülük de ise hakkın rızasını unutup istemeyip halkın yakınlığına erebilmek için ve gönüllerini çevirmek için çalışan demek bu kötü manası yani iki yüzlü olan.../... Romeo ile juliet: Wıllıam shakespeare'ın bir tiyatro eseri bir aşk hikâyesi.../...Rönesans: aklın hakimiyet teşebbüsü, eşya ve hadiselere maddeye hükmetmek.../...(Rûh’ul Kudüs: melek Cebrail, ismet, kuvvet, ilim, temiz, elçi, güvenilir.../...Rüştüne ermek: olgunlu, aklı Olgunlaşmak.../...(S)...Sâba: sabahları esen serin hafif rüzgâr ve ayrıca peygamber der ki sâba rüzgârı ile yardım gördüm..../...Sahtiyan: boyanmış.../...Salih: iyi hayrlı insan.../...Salim: sağlam kusuru olmayan.../...Sâm: ölüm.../...Sanat: bir duygunun, tasarının, güzelliğin, fikrin veya bir keşfin ifade ve yapımlarında kullanılan yöntemler, Sanat, büyük mücerret (yalnız saf, soyut) peşinde ebedi bir arayış anlama yahut anladığını sanmayla sezme ve bedahat (açıklık) duygusu içinde kâşifliğe erme arasındaki fark..../...Sebat: kararlılık.../...Sefih: kâr zarar ayıramaz, israf eden, eğlence düşkünü.../...Seciye: karakter, huy.../...Sekine: gönül rahatlığı, ihahi yardım, kararlılık.../...Selim akıl: kusursuz sağlam akıl.../...Serap: çöl de çorak yerler de, sıcak ve ışığın tesiriyle ufuk da su ve yeşillik varmış gibi görünmesi. şuur kayması sebebiyle olabilen bir hal.../...Sezgi: olayları olabilirlik ihtimalleriyle değerlendirip anlayabilmek, olasılık hesaplarıyla hesaplamak olayları, veya hislerle ilmin ve ilhamın yardımlarıyla sonuca ulaşmak. Allah'ın öğretmesi ve kalbine ilham etmesi, anlaşılır hale getirmesi.../...Sıdk: sözün öze ve kendisinden haber verilen şeye mutabakatı ve doğruluk. kalp ve dilin doğruluğu.../...Sır: sadece Allah'ın bildiği. sadece senin bildiğin. kendinden bile saklamaya çalıştığın.../...Sıla: kavuşmak.../...Sihir: etkileyici. gizli olan, ince. aldatmak. söze yalan karıştırmak. kötülük. şaşkın hale koymak. hakkı batılmış gibi göstermek. şuuru bozmak.../...Simya: adi şeyleri altın madenine çevirebilmekle ilgili bir kimya çalışması.../...Softa: öğrenci.../...Sokrates: nesillere bildiği doğruları bir olan allah inancını anlattığı için zehirlenerek idam edilmiş. miladdan önce yunan da yaşamış bir bilge.../...Sonneto: başta iki dörtlü sonra iki üçlüden ibaret ondört dizeli bir italyan tarzı şiir türü. türkcede sone ve ingilizce ile fransızca da da sonneto diye telaffuz edilir.../...Spartaküs: tırakyalı bir gladyatördür, roma ve italyadan onbinlerce köle ve gladyatörü toplayarak putperest romaya baş kaldırıyor, uzun yıllar destansı bir mücadele vermiş. bu olaylar milattan önce ve isa peygamberin doğumuna yakın oluyor. spartaküsün kendisi savaşların hiçbirin de yakalanamadığından bir parçalanmış cesedin o olduğu zannedilerek roma kendini böyle teselli etmiş.../...Sperm: erkeğin tohumu. döllenme hücresi. tek başlı bir kuyruklu hücre. insanın meydana gelmeden önceki ilk hallerinden biri, hüre şekli.../... Serseri: başı boş, şüpheli.../....Stratei: yönetim bilimi, düzenleme sanatı, tanıma ve tedbir alma. mücadele sanatı.../...Sulh: barış.../...Sûrî: gösterişte.../...Sübhan:  Allah'ın Sıfatıdır. eksiği ve noksanı olmayan, yarattıklarına benzemeyen, eşsiz ve benzersiz ve tek yaratıcı olan.../...Süheylâ: iyi huylu kadın.../...Süheyl-i yemen: güney yarım gök küresin de siyüşden sonra ki en parlak yıldız.../...Sürgün: uzaklaştırılmak. bir ağacın dalı.../...Süvari: atlı asker.../...(Ş)...Şâd: sevinçli, mutlu.../...Şafak: : akşamın Güneş batış anı ve sabahın ilk ışıkları.../...Şaşkın: ne yapacağını bilemeyecek derece de düşünce karışıklığı.../...Şeceat: cüret, gözü karalık, yiğitlik, cesurluk.../...Şarkiyat: doğu, şarkiyat(doğu) dilleri ilimleri hakkın da inceleme yapan ilim dalı.../...Şeair: Allah'ın hürmet göstermemizi istediği şeyler, kâbe, ezan, kurbanlık gibi şeyler.../...Şeriat: Arapça lisanın da nehrin su alınan kısmı, ilim, temiz faydalı kanunlar anlamın da kullanılır. hukuk, yasa, Allahın kanunları.../...Şirk: Allah'a ortak koşmak, Allahtan başkasına tapmak. insanları ilah edinmek. hiçbir faydası olmayan putlaştırılmış şeylerden yardım beklemek. Adaletsizlik..../...Şuur: anlayış.../...(T)...Taassub: kendi inancını çok üstün tutmak.../...Tâzim: Allah'ı isimleriyle tanıyıp saygı duymak, düşünmek onu.../...Tahlil: müşkül meseleyi halletmek. zor meseleyi çözmek. incelemek.../...Takdis: Allah'ın eksiyi ve noksanının olmadığını bilmek bildirmek ve Allah'ı isimleriyle tanımak düşünmek.../...Takva: Allah'a ve Allahın iman et dediklerine inanmak, allaha aşk ile itaat etmek.../...Talut: kuranı kerim ilahi kitap da adı geçen ve Allah tarafından seçilen bir kumandan.../...Tanrı: tan kökünden gelen bir kelimedir ve hoş görmeyen, hoş görmemek, doğmak, güneşin doğumu, tan yerinin sökmesi, gün doğumu anlamlarına gelir.../...Tasavvur:  zihin de canlandırmak, akla hayâle getirmek.../...Tavaf: dönüş, Allah'ın namaz kıblesi olarak ve toplantı merkezi, ibadet yeri olarak seçtiği kâbe adındaki yerin etrafın da ve peygamberin öğrettiği Allah'a sevgi sözlerini söyleyerek bu merkez etrafın da dolaşmak, dönmek. gezegenlerin bir eksen etrafın da dönüşleri gibi, yörüngelerin de ki dönüşleri gibi.../...Tasvir: bir şeyi söz yazıyla veya başka bir şekil de anlatmak, evirip çevirmek.../...Tebliğ: bildirmek, eriştirmek.../...Teenni: ihtiyatlı ve akıllıca davranmak, acele etmeden tedbirli davranmak./ ...Tecelli: görünme, bilinme.../...Tecrit: yalnız başına kalmak.yalnızlığı tercih etmek.../...Tefrika: ayrılık, bölünmek, parçalanmak.../...Telkin: zihinde yer etmek, fikir aşılamak, fikir tohumu ekmek..../...Temaşa: seyretmek, gezmek.../...Tenkit: bir şeyin iyi veya kötü taraflarını bulup meydana çıkartmak. eleştiri../...Terakki: ilerlemek.../...Terbiye: yetiştirmek, ilim ve edep öğretmek, alıştırmak, olması gereken kemale erdirmek.../...Terkib: bir kaç şeyden meydana gelen cisim... /...Teşbih: benzetmek.../...Teşvik: şevklendirmek.../...Tevekkül: kendine ait vazifeleri yaptıktan sonra, neticelerini Allahtan istemek, iş için sebepleri yerine getirip Allaha tevekkül etmek, dayanmak.../...Tevazu: Temiz ve kibirsiz bir gönül. ni'metler Allahtan bilmek ve iyi tarafda olarak, iyi bir kimse olmaya gayret etmek.../...Tövbe: dönmek, dönüş, yaptığı kötü işlerden pişman olup ve kötü işleri terk edip iyiliklere dönmek.../...Tiryak: ilaç.../...Trajedi: konusunu efsanelerden veya tarihten alan sahne eseri. trajediler insan oğlunun hırslarını, kaygılarını gösterir ve çoğu felaketle sonuçlanır. facia. sonu kötü olan durum. fransızca tragedie. ingilizce tragedy.../...Tûtiya: tutya. isim. bir maden çeşidi. gök rengi bir taş ve göz kenarlarına sürme çekmek boyamak için makyaj malzemesi olarak kullanılır.../...(U)...Ufuk: gözün alabildiği, ileriler, ilerlere bakmak, uzaklar.../...Umum: bütün, herkes.../..Uzlet: yalnızlık.../....(Ü)….. Ütopya,; sizin de bildiğiniz gibi, kusursuz bir toplum kurabilmek hayâlini gerçekleştirebilmektir, kusursuz, kökten değişebilen, faydalı alternatifler geliştirebilen, iyi bir gelecek üreten düzenli bir toplum kurabilmenin hayâlidir. Ütopya; Altın bir toplum kurmak anlamına da gelmektedir. Veya da ütopyayı, hiç olmayacak işlere nispet etmek maksadıyla dalga geçmek için kullananlar da olmuşlardır. Ütopyaya, sadece bir hayâl olarak kalacak diyenler de olmuşlardır, bunun yanı sıra bu ütopya denen altıntoplum oluşturmak hayâlini bir İdeolocya ya çevirmek gayreti için de olanlar da görülmüştür tarih sayfaların da. (V)...Vasf: nitelik, sıfat.Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. İğilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi. varlıklar arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren hal.../...Vâveyla: yaygara, eyvah.../...Vecd: kendinden geçecek kadar ilahi bir Aşk.../...Vedia: emanet.../...Vefa: sözünde durmak, sevgi ve dostlukta sebat etmek.../...Vefik: arkadaş.../...Vehm: belirsiz fikirler, belirsiz düşünceler, bazı kuruntuların uğrak yeridir .../...Vakar: ağır başlılık, allahın ni'metlerini muhafaza. kibirsiz. ni'metleri allahtan bilen. mütevazı. doğru ölçülerle davranışlarını eğiten. kibar. kemal sahibi.../...Vehbi: Allaah vergisi.../...Veli: yönetici, yöneten, birbirlerinin işlerine vekil olabilen, dost, yardımcı.../...Verâ: takvanın ileri derecesi.../...Verd: gül.../...Vız geldi, tırıs gitti: hızlı gediği gibi hızlı da gitti. yani ben korkmam kimseden onlar bir hışımla öfkeyle gelirse ben de onları geldikleri gibi kovarım anlamın da.../...Vicdan: insanın içindeki iyilik etmekten lezzet, kötülük etmekten elem duyan manevi his.../...(Y)...Yalçın: çıplak kayalar.../...Yalın: üzerine başka bir şey katılmamış olan, sâde, çıplak, alev.../...Yasemin, yasemen: tropik sıcak iklimin güzel çiçekleri ve daha çok sıcak nemli deniz kıyısı Arabistan gibi ve sıcak iklimlerin çiçeğidir Yunus emre: geçmiş zamanlarda yaşamış bir kanaat insanı. bilge, yazar, şair, düşünür, halkın sevdiği bir gönül insanı.../...Yağız: esmer, zeytin esmeri, kızılımtırak.../...(Z)...Zarif: zarafetli, ince, etkili, etkileyici uyumlu bir seçicilik güzellik.../...Zekât: büyümek çoğalmak, belli bir malın kırk da bir olan kısmını fakirlere ihtiyaç sahibi olan yerlere Allah rızası için vermektir. bu zekat nisap miktarı bir zenginliye sahip olup ve o nisap miktarının üzerinden bir yıl geçmesiyle o nisap miktarı zenginliğin hale kendini koruyor olmasıyla ve işte o nisap miktarı maldan vermektir.../...Zemheri: kara kış.../...Zeval: düşkünlük, bozulma, batma, kararma../...Zihin: bilincin algılama kısmı../...Zü: sahib.../...Zü'n nun: balığın sahibi, bura da yusuf peygamber anlatılmakta, kuran da bu anlatı var bakılsın. nun: balık