KİTAP ADI: ÖLÜM ÖPÜCÜĞÜ VE AFORİZMALAR. (kitap 51) author poet nafiz coşkun

 

Felsefik yazılar, jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,

Aforizmalar, hikmet, sanat ve sonnet…

https://drive.google.com/file/d/1FkqQFthsH6Wy4YafvXbW0FSfc9Dk1uY7/view?usp=drive_link 

 KİTABI PDF OKUMAK İÇİN YUKARIDA Kİ LİNKİ TIKLAYIN

 

                                 ♛ ♣ ♡

 

 

            Ölüm öpücüğü ve aforizmalar… Kitap: 51.

 

 

                                  ☆☆☆

 

Kader ya da talih değildi kötü olan,

Kendi tercihleriydi insanı zâlim ya da âdil yapan.

 

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.

 

                                                          Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

Twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

 

 

Bu ve tüm kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü yapılamaz.

 

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

                                 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 8. ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI

Sayfa: 10: Ölüm öpücüğü… (sonnet)

Sayfa: 11: Denizin dalgasına ev inşa edilmez… (sonnet)

Sayfa: 12: Şairler konuşunca…

Sayfa: 13: Farkında mısınız batıyoruz… (sonnet)

Sayfa: 14: Doğru hamle huzur verir… (sonnet)

Sayfa: 15: Hikmetli kitaplar kudrettir… (sonnet)

Sayfa: 16: Avcıyı sobelemek… (sonnet)

Sayfa: 17: Kâtiller eğitimli ve modern artık…

Sayfa: 19: Neye saygı duyduğunuzun farkında mısınız?

Sayfa: 20: Ekmek kavgası… (sonnet)

Sayfa: 21: Susma sustukça sıra sana da gelecek… (sonnet)

Sayfa: 22: Seremoni… (sonnet)

Sayfa: 23: Doğru bir hamle için… (sonnet)

Sayfa: 24: Başını göğe erdir… (sonnet)

Sayfa: 25: Gece tilkisi, gece kuşları, gece sancıları…

Sayfa: 27: Mücadele azmi…

Sayfa: 29: Yağma, isyan, anarşi… (sonnet)

Sayfa: 30: Haset terörü… (sonnet)

Sayfa: 31: Irkçılık terörü…

Sayfa: 33: İkimiz daha kuvvetliyiz tek olmaktan…

Sayfa: 34: Enteresan…

Sayfa: 35: Allah kuru iftiradan korusun… (sonnet)

Sayfa: 36: Seni sordular bana dedim ki… (sonnet)

Sayfa: 37: Adalet en aziz ibadettir…

Sayfa: 38: Zafer, mahkemesidir aslında insanlığın…

Sayfa: 40: Cesaretin var mı aşka…

Sayfa: 42: Savaş onlarla şair…

Sayfa: 44: Yaşam ve ölüm dansı…

Sayfa: 45: İslam’ı, cinayetlerine alet diyorlar…

Sayfa: 46: Mârifet bu ya… (sonnet)

Sayfa: 47: Çetrefilli…

Sayfa: 48: Değişim… (sonnet)

Sayfa: 49: İnsan kendisiyle kavgaya tutuşmuş… (sonnet)

Sayfa: 50: Mutluluğun peşine düşmek…

Sayfa: 51: Bir mücadele arenasıdır dünya…

Sayfa: 53: işte yenidünya düzeni…

Sayfa: 54: Efsaneler ve hikmetli şairler…

Sayfa: 55: Kolluk kuvvetleri, hâkimler, savcılar…

Sayfa: 56: İlkel zannedilen o bâzı kabileler…

Sayfa: 57: Şiddet, anarşi ve hak meselesi…

Sayfa: 58: Zor şartlar içerisinde hikmetli sanatkârlar…

Sayfa: 59: Güzel ilişki kurmak tarzı… (sonnet)

Sayfa: 60: Dünya da bir defa yaşayacaksın ona göre. (sonnet)

Sayfa: 61: Aptalca ve akıllıca tercihlerimiz… (sonnet)

Sayfa: 62: Hikmetli hamle ve gayret iyi bir dosttur…

Sayfa: 63: Ne zannetmiştin ki… (sonnet)

Sayfa: 64: Devletler ve leş yiyiciler…

Sayfa: 65: Adaleti yaşamaya yüreğin var mı?

Sayfa: 66 İdrak ve bilgelikle fark edebilirsin… (sonnet)

Sayfa: 67: Doğruluk ve adalet huzur verir…

Sayfa: 68: Doğru zaman da hamle yapmalı… (sonnet)

Sayfa: 69: Adalet yoksa eğer barış da yok… (sonnet)

Sayfa: 70: Bilgelerin susturulduğu yerde hırsız bayram eder. (snt)

Sayfa: 71: Yazarlar şairler ve adalet… (sonnet)

Sayfa: 72: İsrafı ve arsızlığı aşk zannediyorlar… (sonnet)

Sayfa: 73: Genel sağlık sigortası hırsızlığı… (sonnet)

Sayfa: 74: Adaletsiz arsız bir devletin minaresinde… (sonnet)

Sayfa: 75: Adaletsiz arsız halkın minaresinde çalgı… (sonnet)

Sayfa: 76: Dünya insanlığına ve yönetenlere mektup…(sonnet)

Sayfa: 77: Çarşı pazarda çakallar… (sonnet)

Sayfa: 78: Hikmetli sanatkâr ve yöneticilerin kıyası…(sonnet)

Sayfa: 79: Felsefe, tasavvuf, hikmet, ilahi din ve müfredat…

Sayfa: 81: İftira ve dedikodu pisliği… (sonnet)

Sayfa: 82: Gardını almalısın… (sonnet)

Sayfa: 83: Kimdir vazgeçilmez olan… (sonnet)

Sayfa: 84: İyi olabilmek meselesi… (sonnet)

Sayfa: 85: Erdemli insanlar ve korkaklar… (sonnet)

Sayfa: 86: Cinayetlerin sorumluları kimlerdir… (sonnet)

Sayfa: 87: Güzel bir şeyler duymak çok hoş olurdu… (sonnet)

Sayfa: 88: Nasıl kavuşuruz hayâllerimize… (sonnet)

Sayfa: 89: Aşk, dostunu asla yarı yolda terk etmez… (sonnet)

Sayfa: 90: Her anne ve baba değerli midirler bakalım… (sonnet)

Sayfa: 91: Aşk, zengin fakir ayrı mı yapar mı?  (sonnet)

Sayfa: 92: Kendisine hangi rolü biçer ki insan… (sonnet)

Sayfa: 93: Dinsizin hakkından imansız gelirmiş… (sonnet)

Sayfa: 94: Endişe ve cinnet… (sonnet)

Sayfa: 95: Şeytanlar ve iyi zannettikleriniz… (sonnet)

Sayfa: 96: Senin yıldızındım ben gökyüzünde… (sonnet)

Sayfa: 97: Eğitim sistemi ve cinayetler… (sonnet)

Sayfa: 98: Eğitim cehaleti alıyorsa bu cinayetler kimin…(sonnet)

Sayfa: 99: Güneş gider bir sen kalırsın… (sonnet)

Sayfa: 100: Sensiz kumarbazın küfrüdür hayatım… (sonnet)

Sayfa: 101: Endişe duysun asıl zorba zâlim… (sonnet)

Sayfa: 102: Endişelenen kim olmalı asıl…

Sayfa: 103: Neyi kaybettiğini hatırlamalı insan… (sonnet)

 Sayfa: 104: Güzel bir söz hayat kurtarır… (sonnet)

Sayfa: 105: İsraf ve zâlimliğin sonu sâdece hüsran…

Sayfa: 106: Dostluklar ve ihanetler… (sonnet)

Sayfa: 107: Halkın göbeğinde…

Sayfa: 108: Fikir işçiliği zordur, fakat huzur verir…

Sayfa: 109: İntiharım olur uzaklığın ve yaşamak umudum…

Sayfa: 110: Yazar, şair Nafiz coşkunun, yayınlanan diğer kitapları:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                

                                 ☆☆☆

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                      

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

            

                 ☆☆☆

        

              ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

                              Ölüm öpücüğü…

 

Binlerce gam

Binlerce kedere boğulduysan eğer,

Her yandan düşman istilasına düştüysen,

Sevenlerin tarafından bile

Bir-bir ihanete uğradıysan bile,

O gam kederlerden,

Ve düşmanlarının istilasından

Ve ihanet sıkıntılarından kurtulabilmek için

İyi bir mücadele yolu seç Ve

Ölüm meleğinin

Senin anlına bırakacağı

O Güzel

Huzurlu ölüm öpücüğünü bekle!

İşte o an gelene kadar hikmetlice mücadele vermeye devam et.

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               Denizin dalgasına ev inşa edilmez…

 

Bir türlü anlayamadınız öğle değil mi o cinayetlerinizi bir erdemmiş gibi göstermeye çalıştınız. Haksızken haklıymış gibi davrandınız. Tanrılarınız öldüğünde, o bir ve tek olan ve kendisinden başka ilah olmayan Allah ebedi var olacaktır.

O adaletli güzel ahlaklı olmanızı istedikçe sizler onun isteklerine aldırış etmeden, o kendi heveslerinizin, cinayetlerinizin ardından gittiniz. Cinayetleri bir elbiseyi giyer gibi giyinmekten hoşlandınız. Peki, dağlar yürütüldüğünde o inşa ettiğiniz kuleler bir-bir devrilip yerle bir edildiğinde, sizleri o ölümlü tanrılarınız mı kurtaracak. Tabi ki de kendisine fayda vermekte bile âciz olan o emirlerinden ayrılmadığınız fâni tanrılarınız, sizleri kurtarmak gibi bir güç bulamayacaklar. Kudretin ebedi sahibi olan Allah’a hamd tövbeler olsun. Hamd tövbe şükür etmenin mükemmel yolu; Ancak bir iyilik ve adalet hamlesiyle mümkün olacaktır.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     Şairler konuşunca…

 

Kirli bir intikam yeminidir içilen,

Tutsak gözlere düğümlenmiş

Bir mahşer ardında sürüklenen yüreğime,

Kaç güzel kadının elleri teselli verebilir ki acaba.

Yağmur damlalarının gözyaşları asılır yapraklarına incirlerin,

Tütsülenen odalar da sevişilir yataklar serilince

Bahar kokuları süzülürken pencerelerden,

Sevgililer birbirlerini sayıklarlar rüyalarda,

Coşku şairlerin olur, heyecan halkın,

Krallara ise kibir şamarı vurulur.

İpler düğümlenir ellerinde büyücülerin,

Ben keserim kılıcımla düğümlere üfleyen dudakları.

Elmalar yenir odalarında

O bahar kokulu günler yağar üzerimize konuştukça sevgililer.

Sevgilinin yüzüne uyanırız her yeni gün,

Her yeni gün

Yeniden doğar aşk sözcükleri birbirimizin üzerlerine.

Sabahlar düğümlenir ellerinde güzel kızların,

Güzel kızların taç yaprakları konar başlarına,

Kırlangıç mevsimini bekler bir âşık

Okumak için en güzel şiirlerini insanlığa.

Küsler barışınca ise

Susarmış ancak savaş davulları.

Barıştırın öğleyse küsleri,

Buluşulabilecek ortak yolu çoktur insanlığın aslında.

Savaşmak derin kederler asar yüreğine insanın,

Barışmak ve sevişmek ise

Her mevsim bereketli baharlar getirir yeryüzüne.

Farkında mısınız batıyoruz…

 

Dünyayı bir zamanlar

O açgözlü kibirli krallar

Ve açgözlü patronlar kirletip batırırlarmış,

Şimdiler de ise

O açgözlü ve kibirli CEO’lar batırıyor sanırsam.

Artık kimse kimsenin hakkına riayet etmiyor,

Eder gibi gözükenler başka,

Onlarında samimiyetsiz oluşları

Yüzlerinden okunuyor iyice bir baksanıza.

Sınır tanımayan bir hızla sürüklüyorlar

Hem kendilerini

Ve hem de insanlığı kocaman bir yangının

O sönmek bilmez alevleri içerisine.

Peki, ne için.

 

                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             Doğru hamle huzur verir…

 

Bir insanın ve ya

İnsanların sizi sevmesi ve size ilgi alaka göstermesi,

Sizin onların üzerinde

Kibirli ve çirkin bir hâkimiyet kurmak hakkını vermez.

Böyle yapmaya devam ederseniz eğer

Kaybedeceksiniz size duyulan

O saygı ve sevgiyi en kısa zaman içerisinde.

Size duyulan saygı sevginin tükenmesini mi arzu ederdiniz,

Bunun olmasını mı istiyorsunuz söyler misiniz?

Yoksa âdil olarak birlik de

Eşit haklarla yaşamayı mı tercih ederdiniz,

Oysaki ben eşit haklarla âdilce yaşamayı tercih ederdim.

Onların üzerinde hâkimiyet kurmayı bırakında

Şu hayatı âdil olarak sevgiyle paylaşmaya bakın.

 

                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       Hikmetli kitaplar kudrettir…

 

Hikmetli yazar şairlerin kitapları sizleri

Sizlerde tüm dünyayı hikmetli anlamda değiştirebilirsiniz.

Haydi, hikmetli kitaplara sahip çık,

Peki, hikmetli kitaplara nasıl mı sahip çıkmak gerekir,

Tabi ki de hem okuyup, üzerinde düşünüp,

Hem de okutarak onları ve karşılıklı okumayı da ihmal etmeyin.

Yolunuzun birçok zaman kederlere

Ve karanlıklara saplandığını sizlerde biliyorsunuz,

Sâdece sizlerin değil, ben de dâhil her bir insanın yolu bir yerlerde

Çıkmaz sokaklara bodoslama dalıverir

Ve içerisinden çıkılmaz bir hâl alır hayat.

İşte sizlerde böyle zamanlardan ki zorluklardan

Daha kolay ve daha soğukkanlı bir şekilde kurtulabilmek için

Ne duruyorsunuz bilgi edinin, hikmetli kitapları okuyun.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      Avcıyı sobelemek…

 

Avcıdan kaçar gibi yaparsın,

Yüksek bir yere çıkar

Ve onu gözlersin,

Sonra sessizce tâkibe alır

O hiç beklemediği bir anda avlarsın onu,

Ava giden avlandı olur,

İşte avcıyı sobelemek böyledir,

Hayvanlar âleminde

Avlarını böyle yakalar birçok yaratık.

Her bir insan iyi ya da kötü bir avcıdır aslında şu hayatta,

Peki, diyeceksiniz ki insanlar nasıl avlanırlar,

İnsanlarında avlanması hayvanlardan

Ve saklambaç oyunundan farksızdır,

Küçük bir dikkatsizlik sobelenmesine sebep olur insanın.

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                Kâtiller eğitimli ve modern artık…

 

Bakıyorum da tüm ülkeler eğitim sistemleriyle gurur duyuyorlar,

Mâdem gurur duyulası bir eğitim veriyorsunuz o halde benim bir türlü anlamadığım bir şey, milyonlarca cinayeti işleyenler kim o halde. Ve ayrıca şu dünya eğitim sistemini eleştirip aslında acınası bir durumun gözler önüne serildiği ‘’ha-babam sınıfı’’ filmini seyreden halk, erdemli bir tepki göstermek yerine ve eğitim sistemini, üstün, âdil, iyi, faydalı bir hâle getirmek girişimleri yapmak yerine, sâdece gülüp kahkahalar koparttılar.

Görüyorsunuz acınası hâline gülüyor insan, oysaki açlıktan ve kederlerden ölen milyonlarca varlığın sesine kulak kapatarak

Katı kalpliliğini de sürdürüyor insan.

Gerçi eğitim sâdece okulda değil, her bir yerde olabilmeliydi.

Hatırlayanlar var mı bilmem fakat o bir zamanlar olduğu gibi şehir merkezlerinde insanların idamlarını boş ve aptal bakışlarla, sırf dedikodu edinmek amaçlı sâdece umursamazca seyredip, o katı kalpleriyle evlerine dönüp, aptal bir hayat sürdürmek ve ya da eylenmekten başka ne yaptılar ki. Oysaki dünya sistemini âdil ve yaşanılabilir güvenli bir duruma getirmek girişimlerini yapabilirdi bu insanoğlu. Bunu yapmak yerine yine sâdece sefa içinde eğlenmenin, sırf para kazanmak uğruna dünyayı zehirlemenin hırsına kapıldılar.

Dün olduğu gibi bugünde pek değişen bir şeyler yok, var zannediyorsunuz fakat yok, çünkü bu defa kâtiller eğitimli ve modernler sâdece, olan budur işte. Yine insanlar aynı, aynı bir dünyanın portresi, değişen sâdece kâtillerin, hırsızların hayat tarzları. Dünya yine eskisinden daha feci bir şekilde zehirleniyor, kirletiliyor, cinayetler ve ırkçılık işleniyor, milyonlarca hakkı yenen gasp edilen insanlar ve hayvanlar yaralanmaya, hastalanmaya, sakat kalmaya ve cinayetlere kurban veriliyor. Devletler o kadar azdılar ki para ve silah biriktirme de yarış hâlindeler, sorsanız hazine de para yok yalanını söylemekten kaçınmazlar, devletler yavuz hırsız hâline gelmişler, peki, hırsızın hiç mi kabahati yok diyecek duruma düşürülen garip insanlar şu zorlaştırılan yaşama tutunmaya çalışıyor, zorla da olsa. Şimdi diyeceksiniz ki ya hu dünya da bizler çok üstün zeki öğrenciler insanlar yetiştiriyoruz, büyük buluşların, büyük icatların altına imza atıyoruz artık. Mâdem çok zeki üstün insanlar yetiştirdiniz de, mâdem böyle diyorsunuz peki, o zaman yaklaşık şu yedi milyarlık nüfusu olan dünyada, hakkına hukukuna tecavüz edilenlerin sayısı neden milyarlarla ifade ediliyor. Her ay yaklaşık on milyon insan sırf zehirleriniz sebebiyle ya ölüyor ve ya da hastalanıp acılar için de sakat bir hayat sürmek zorunda kalıyor. Soruyorum sizlere bu mudur sizlerin özel yetiştirdiğiniz o eğitimli insanlarınız. Peki, neden o çok övdüğünüz sisteminiz ve eğitimleriniz ve o çok üstün dediğiniz öğrencileriniz ve insanlarınız bir türlü şu milyarlarla ifade edilen haksızlıkları, cinayetleri, hırsızlıkları, cehaleti, şiddeti, arsızlıkları durduramıyorlar, engelleyemiyorlar. Desenize değişen sâdece insanların modern bir dünya tarzını benimseyerek, hırsızlığına, arsızlığına, cinayetlerine işte bu yöntemlerle devam etmesi olmuş.

Yalan söylemiyorum her şey göz önünde, en az iki büyük okul okumuş liderler bile milyonlarca cinayetin, büyük savaşların altına imza atarak şu tüm dünyayı içinden çıkılmaz bir kederin ortasına atıyorlar. Her şey ortada, her şey gözle görülüyor.

Aklı olana bir işaret yetmez mi?

 

 

 

         Neye saygı duyduğunuzun farkında mısınız?

 

Neden o iyi insanlar, o bâzı insanlarla beraber o kötü insanların, o kötü, çirkin ve zararlı tercihlerine saygı göstermek gibi bir aptallığa düşürdüler ki kendilerini. Kendinizi ve taraf olduklarınızı, taraf olduğunuz insanları yeniden araştırıp gözlemleyiniz, bakınız doğru tercihler mi yapmaktasınız.

Sizlerin yanlış insanlara saygı gösterip ve lider olarak seçtikleriniz, işte sırf bu sebeplerle bile dünyayı kasıp kavurmadı mı cinayetler. Neden, çünkü haksızlık yapılmakta, haksızlığın olduğu her de ise cinayet ve güvensizlik meydana gelir, anarşi ve terör ise kaçınılmaz olur artık. Görmüyor musunuz hâlen, siz iyi insanların o güzel ve faydalı yaşantı ve tercihlerinize, o sizlerin saygı gösterdiğiniz kötü tercihli insanlar ise, sizlerin o âdil tercihleriniz için bile sizlere saygı göstermiyorlar ve asla da saygı göstermeyecekler. Sizler, bilerek ya da bilmeyerek, o kötü, çirkin, zararlı tercihlere saygı, sevgi gösterdiğiniz müddetçe, kötülükler ve kötüler artık bir erdemmiş gibi anılmaya başlıyor, fark edin bunu artık. Ateşi kıvılcımken söndürmeyen sizlerin, bu büyümüş ve büyümeye devam eden dünya yangınında ki rolünüz ve katkınız ne yazık ki çok büyük. Neticede milyonlarca cinayet, milyonlarca haksızlık, haddi hesabı bilinmeyecek kadar arsızlık, hırsızlıklar daha büyümemişken engellenmiş olsaydı, dünya bu kadar kirletilmez, insanların çoğunluğu da bu kadar çok cinayet ve cinnet işlemezlerdi. Sizler yeniden o saygı ve sevgi duyduklarınızı gözden geçirseniz hiç fena olmayacak. Ben kendim adıma açıkça ifade ediyorum ki; âdil olmayan kendi babam anam ailem bile olsa, adaletin tarafını tutar saygı ve sevgi duymam bile onlara.

Kader ya da tâlih değildi kötü olan, kendi tercihleriydi insanı aslında âdil ya da zâlim yapan. Karar sizin.

         Ekmek kavgası…

 

Herkes kendisine

Ve bakmakla sorumlu olduklarına

Bir şeyler alıp, bir şeyler ikram edip

Ve ilerisi için azda olsa bir şeyler biriktirmek ister.

Fakat

O mübarek ekmekte herkesin hakkı varken

Ve hâlen adaletsizlik kol geziyorken,

Taksimatı çakallara ve taksimatı tilkilere yaptırıyorlarken,

Emin olun ve inanın ki

O açgözlüler tarafından çalınarak bölüşülmemiş olan o ekmeğin

Bir gün kavgası elbette de çıkacaktır.

Dünyayı saracak olan kavganın tek bir çıkış sebebi olacak;

O da nedir biliyor musunuz?

Adaletsizlik.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   Susma sustukça sıra sana da gelecek…

 

Adaletin kirletilmesine sessiz kalırsan eğer

Yarın öbür gün çok yakın bir zamanda

Senin de o çok sevdiğin insanların

Hürriyetlerini kirletmeye ve bize haksızlık yapmaya başlarlar.

Susma, çünkü sustukça sıra sana da gelecek.

Oysaki istemez hiçbir onurlu insan

Kirletilmesini sevdiği insanların hürriyetinin!

Susma, çünkü sustukça sıra sana ve bana da gelecek.

Âdil fikirlerin ve insanların ten renklerinin

Birbirinden farklı oluşunun güzelliğini,

O ırkçılık denen fahişelikle kirletenler bilmeliler ki

İyi ve âdil insanlar tek yürek olup bu ahlaksız zulme

Asla izin vermeyeceklerdir.

Sakın susma, çünkü sustukça sıra sana da, bana da gelecektir. 

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                             Seremoni…

 

Tüm insanlık sükût etse bile

Ne İstanbul, ne o küçük canlı varlıklar

Ne hayvanat, ne de o metropollerin sâkinleri olan minik serçeler.

Tüm insanlık sussa bile, şu şehirler inan ki

Giyinmezler asla bir sessizlik elbisesi

Çünkü onlar daima bir seremoni ve aksiyon içerisin de yüzerler.

Ne gökler, ne çocuklar

Ne sular, ne toprak, ne şiir, ne aşk, ne adalet kavgası,

İşte gör bak muhteşem bir seremonidir tabiat

Ve şu tüm kâinat

Eşsiz bir kudret kaleminden çıkmış

Muhteşem bir sanat tablosudur aslında.

O büyük şairleri ve ressamları bile

Hayretlere sürükleyen aziz bir sanat tablosudur işte bu kâinat.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  Doğru bir hamle için…

 

Doğru adımlar atarsan tam bir şölen olurdu.

Şimdiki adımların olmadı, bundan sonra sırada ne olabilir,

Ne yapabilirim diye kendine sor, bunu mutlaka düşün,

Tembelliği bırak artık,

Tembellik öğle derin bir uçurumdur ki düşersen boğulursun,

Haydi, azmet artık, azmine sımsıkı sarıl lütfen,

Sarıl ki seni uçuruma düşürmekten sakındırsın.

Daha ileriye yürü, daha da ileriye,

Daha ileriye gidebilmek için de

Adalet ve bilgelik elbisesini giyin, onunla zenginleşeceksin,

O elbise sana çok yakışacaktır emin ol,

İnan bana doğruyu söylüyorum.

Benim işim seninle doğru olanı konuşmak,

Emin ol ki devenin o eğri hâli faydasındandır.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      Başını göğe erdir…

 

Günahlar kime çıkartılır,

Elbette hüsrana uğramayacak olan

Ve günahları affetmek kudretine lâyık olan o en âdil varlığa.

Peki, hüsrana uğramayarak af kudretine lâyık olan

O en âdil varlık kim olabilir sizce,

Tabi ki de o kendisinden başka ilah Rab olmayan Allah’tır.

Hak edene hak ettiğini vermek

En aziz ibadet ve adalettir bunu sakın unutma lütfen.

O halde doğru olanı,

Hikmetli olanı yaparak,

Hak eden kim sen de benim gibi itiraf et de onurunu koru.

Bir kez olsun onurluca davran yaparak adaletli haleleri.

Haydi, daha ne bekliyorsun,

Belki bu sayede başın da göğe erer,

Bakarsın ermişlerden olursun belli mi olur, cehennemi unutma.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     Gece tilkisi, gece kuşları, gece sancıları…

 

Şehirlerden yazıyorum.

Sevmek, acaba uyanmak mıdır güzel bir rüyaya,

Yoksa

Güzel bir düşten uyanmak mıdır kâbuslara,

Bilemiyor bâzen insan.

Acaba çok merak ediyorum da

Ne güne kadar gezinir kalbinin sahillerinde bu hisler,

Acaba avcı bizi her gün böyle avlamaya devam edecek mi ki.

Ah dostum ah,

Ne gün döner yurduna aşk hasretle bekliyorum

Çünkü huzura ihtiyacım var,

Bir öğrenebilsem keşke bunu ben!

Daha sonra şehri gezinmeye başlıyorum,

Yalnızım, can sıkıntılarımı kovmaya çalışıyorum,

Akşam saatlerindeyim,

Kirli kaldırımlarında şehrin yürüyorum,

Alabildiğine yürüyorum,

Vakit yavaş-yavaş geceye uzanıyor,

O gece tilkisi kumarbazlarının saatlerine yaklaşıyor vakit,

Akşam mesaisine kalanların eve dönüş vakitleri,

Evlerinde iş dönüşü ailelerini bekleyen çocuklar,

Ağzıyla içmesini bilmeyen sarhoşların nâraları

Kulakları kirletiyor sokak aralarında.

Ambülans çığlıkları yırtıyor sessizliği,

Karılarını aldatan puştların

Pavyonlarda ki ve kulüplerde ki içkili âlemleri kirletiyor şehri,

Hiç ama hiç uyumak bilmeyen bir şehirdir burası.

Bu şehre bir zamanlar çok yağmur yağardı,

Bereket yağardı şehre bir zamanlar,

Severdi insanlar birbirlerini o zamanlar,

Şimdi çoktan kayboldu gitti mâziye o sevmeler,

Ben dostlara uğrardım sırılsıklam o günlerde,

Hayatı, parayı ve birçok paylaşılası şeyi paylaşırdık,

Huzurluyduk ve severdik birbirimizi.

Peki, şimdi ne değişti.

Kim yapar ki kederlerin çığırtkanlığını,

Kim tarar saçlarını gamların şairlerden

Ve gece ağrıları çeken hastalardan başka!

Kim avlanır yalnız saatlerinde şehirlerin,

Kim haykırır hakkı yenmiş insanların haklarını,

Kim korkar incinmesinden adaletin.

Sokaklardan taşardı evlere kederler,

Gölgeler erirdi yoksul kentlerde çaresizlikten,

Şairler kıskanırlardı sevgililerini

Baktıkları için gözlerine denizlerin.

Şimdilerde zaman değil değişen,

İnsan hâlen zâlim zorba ve haksızlığa devam ederken,

Hâlen sefa peşinde görmeyerek hakkı yenmişlerin hâlini,

Hâlen arsız fikirlerle cinayetler avlıyor hayâllerinde

İşleyebilmek için masuma cinayetlerini.

Peki ya biz hikmetli ve âdil olan şairler;

Şu onca kederine cinayetine rağmen insanlığın karşısında

Tüm o kederlere ve cinayetlere kafa tutmaya

Ve adaleti savunup konuşmaya

Acılara ve zorba zâlimlere kafa tutmaya devam edeceğiz,

Ta ki ölüm meleği bizi alarak Rabbimize götürene kadar!

Cesur ol ve mücadelene devam et.

 

                       Mücadelesi azmi…

 

Zâlimden kurtulabilmek için zâlim olman doğru değil,

Ancak âdil olmakla zâlimden kurtulmak en isabetli karar olurdu. Sen en isabetli, doğru kararı yapmalısın. Adaleti bilmekle, adaleti bildiğini zannetmek arasında fark olduğu kadar, adaleti yaşamakla, adaletin ne olduğunu bilmek arasında da bir fark elbette vardır, fakat sen adaleti bilerek yaşayanlardan olman daha hikmetli bir karar olacaktır. Yani doğayı tabiatı seviyorum demekle, tabiata doğaya zarar vermemek arasında kocaman bir fark olduğu gibidir bu. Eşek arısıyla bal arısı arasında ki farklar kadar net ve gerçektir bu okudukların. Sevmek yetmiyor tek başına bâzen, seviyorum demek de yetmez tek başına bâzen, sevgini kibarca, erdemlice elle tutulur, gözle görülür bir şekilde belli etmende gerekir ya hani, işte böyle farklar vardır yaptıklarımızla, yapmak istediklerimizin arasında. Yani demek istiyorum ki en isabetli karar; hikmetli ve erdemli bir hamle yapmaktır aslında doğru olan hayatımızda.

Eğer âdil olmakta umudunu kaybetmek ihtimalin olduğunu anlarsan, o zaman yapman gereken şey nedir biliyor musun?

Ben bir örnekle anlatmaya çalışayım sana;

Hani o köpek balıklarının nasıl ki dişleri kırıldığı

Ve yerinden çıktığı vakit bir süre sonra o dişin yerine

Başka bir diş çıkar ya hani ve bu da devamlı tekrar edip durur ya hani biliyorsun, ta ki o köpek balığı ölene kadar sürer bu diş yenileme işlemi, bilgini tazele hatırlarsın, işte o köpek balığı,

O yenilenen keskin dişleriyle mücadelesine devam ettiği gibi,

İşte sende umudunu kaybettiğin de, hatta yapmaktan yorulduğun o sana faydası olan güzel işlerini ve diğer başka ideallerin, ülkün, bir mefkûren varsa eğer, haydi, o köpek balığı misali yeniden bir diş çıkartıp şu vahşi insanoğlunun sisteminin için de mücadelene devam etmelisin. Köpek balığının dişlerinden verdiğim örnek ürkütücü olsa bile, bu çok zor olan dünya hayatın da mücadele verebilmek adına en mükemmel örneklerden biridir bence bu. Çünkü o köpek balığı kadar güçlü ve çevik olmak zorundasın, haksız değilim öğle değil mi? Hayatımızı çok zorlaştırıyorlar biliyorsun sen de bunu, ne yapalım, bizde o köpek balığı misali mücadelemize devam etmek zorundayız, yoksa onca yırtıcının arasında nasıl başarıya ulaşabiliriz ki.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              Yağma, isyan ve anarşi…

 

Adaletsizliğin yaşatıldığı ülkelerin devletlerinde

Yağmalar ve isyanlar baş gösteriyorsa eğer,

Sâdece o yağmacıların ve sâdece o isyankârların haksız oluşlarından dolayı değildir, ülkelerin ve devletlerin sistemlerinin adaletsiz oluşlarından ve devletlerin kendi halkını ha bire sömürüp onlardan çalmasından kaynaklanan bir eylemdir,

Bir tepkidir aslında. İsyana, anarşiye, yağmaya bir davetiye çıkartmaktır aslında. Adaletsiz ve hırsız devlet yöneticilerinin bu halleri ve ya adaletsiz devlet sistemlerinin bu halleri insanları teröre sevk ettiren bir tetikleyici olabiliyor ve karşılığında da bu tepkinin meydana gelmesi kaçınılmaz. Birileri sâdece düzen istememeli, âdil bir düzen istemeli. Sâdece kendisine değil, kendi insanlarıyla da âdil olarak paylaşabilmeli. Unutma ki adalet yoksa eğer kendi kanunlarını kendi koymaya başlıyor insanlar.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                     Haset terörü…

 

Bir başkalarının tabi doğal güzel ve farklı giyimlerine

Ve bir başkalarının o güzel renklerine

Tahammül edemeyip haset edenlerin

İnsanlık onurunun var olabileceğine asla inanmıyor

Ve onurlu olabileceklerine ihtimal bile vermiyorum.

Kendi fikirlerini herkesin ve her bir varlığın

Fikirlerinden üstün tutarak, o kendi fikirlerinden başka

O hikmetli fikirlere tahammül edemeyip haset edenlerin,

O fildişi kulelerine çıkıp ve bir daha inmeyenlerin

Şu yeryüzünde fitne fesat çıkartmaktan başka bir işe yarayabileceklerine inanmak bile çok zor.

İnsanlık lisanını kaybedenlerin

Hiçbir iyi insanla anlaşabildiğini gördünüz mü ki,

Bu imkânsız bir şey olur. İyi bir ders çıkartmak gerekir.

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     Irkçılık terörü…

 

Dünyanın gözleri önünde

Ve hem de en modern bilinen ülkelerde,

Üstüne üstlük kameraların çektiği

Ve hem de modern bir devletin kolluk kuvvetlerince,

Haksız yere, siyahi renginden dolayı bir insana

Irkçılık nefreti ve şiddeti sebebiyle

O insan yaralanıyor ve ya da öldürülüyorsa eğer

E o halde bu dünya insanlığı

Neden nefes alıyor ki hâlen.

Mâdem renginden dolayı bir insana

Irkçılık nefreti ve şiddeti uygulanıyor

Ve devletler bu tüm olup bitenlere

Lâyıkıyla müdahale edemiyorsa eğer

E o halde tüm insanlık

Ve tüm dünya devletleri

Nefessiz ve soluksuz kalsın da

Anlarlar belki o vakit

O şiddet ve ırkçılık görerek

Acımasızca yaralanan ve öldürülen insanları!

Bir mâsum haksız yere

İşkence ve şiddet görerek öldürülüyorken

Hâlen modern devletler lâyıkıyla

Bu ırkçılık illetine bir çözüm bulamıyorsa eğer

E o zaman yangın yerine dönse

Yağmalansa şu dünya yeri değil midir?

Şu dünyada yapılan adaletsizlikler

Ve yine bir adaletsizlik örneği olan

O olmaz olası alçak ırkçılık sebebiyle

O bâzı insanların,

O bâzı devletlerin ve o bâzı devlet yöneticilerinin,

Hiçbir şey olmamışçasına

Umursamaz tavırlar takınmalarına karşı

İsyanların, anarşilerin

Ve yağmaların başlayarak devam etmesinin

Sebeplerinden birisi de

İşte o bâzı devletlerin

Umursamaz ve beceriksiz tavırları,

Ve bâzı insanların eğitimsizliği cehaleti değil midir?

Susma kardeş, çünkü sustukça sıra sana da gelecek.

Irkçılık illeti sâdece ten renginden dolayı yaşanmıyor elbette,

Irkçılığa binaen bir mecaz yaparsak;

İnanın ki o giyindiğimiz basit elbiseler sebebiyle,

Giyim tarzları ve giyim şekilleri yüzünden bile

Irkçılık şiddeti çıkabiliyor,

Trajikomik fakat gerçekler bunlar.

Kavimcilik üzerinden şiddet ırkçılık mı ararsınız,

Mahalle taraftarlığı şiddeti ırkçılığı mı ararsınız,

Spor takımı taraftarlığı ırkçılığı mı ararsınız,

Mezhep taraftarlığı şiddeti ve ırkçılığı mı ararsınız,

Akraba taraftarlığı ve şiddeti,

Parti ve siyaset taraftarlığı şiddeti ırkçılığı mı ararsınız,

Vesaire-vesaire, örnekleri çoğaltmak mümkün,

O kadar çok şiddet ve ırkçılık meydana gelmekte ki

Kimse haklı ya da haksız gözetmeksizin,

Sırf ırkçılık üzerinden şiddet ve nefret ile taraf tutmak da

Ve hâlen şu modern dedikleri insanlık

Yamyamlığına, aç gözlülüğüne, nefret ve şiddetine devam etmede.

Susma kardeş, çünkü sustukça sıra sana da gelecek.

               İkimiz daha kuvvetliyiz tek olmaktan…

 

Harlanması gereken bir ateş var göklerde,

Şölenlerle kutlanması gereken bir mücadeledir

O aziz adaletin adına çalışmak ve yürümek.

Tek başımayım, tek başınasın,

İkimiz birden tek başına olmaktan kurtulmuş oluyoruz.

Çıkart o halde başını tek başına olmaktan da

Yalnızlığımızı sona erdirelim.

Ateşlerden korunmak için sığınırım Rabbine ateşin,

Harlanır güneş, ateşin Rabbi Allah’tır,

O düşmanım olan iblisin ve avenelerinin de Rabbi Allah’tır,

Aşkın Rabbi o ateşinde Rabbidir elbette,

Çünkü bilirim ki ben

O kendisinden başka ilah Rab olmayan tek Rab Allah’tır.

Harlanması gereken bir ateş var göklerde,

Şölenlerle kutlanması gereken bir mücadeledir

O aziz adalet için yürümek ve çalışmak.

Bilirim ki birileri yürümez ve çalışmaz ise bu uğur da

Susar, sükût eder elbette insanlık,

O vakit yamyamların vahşi bir sofrasına döner insanlık.

Adaletle yunmayan bedenlerin,

Cinayetlerle kirlenmiş birer cesetten kalır mı ki farkı.

Harlanması gereken bir ateş var göklerde,

Şölenlerle kutlanması gereken bir mücadeledir

Adalet için çalışıp ve yürümek.

Tek başımayım bu yolda, tek başınasın bu yolda,

Fakat tek başına olmaktan kurtulmuş oluruz ikimiz birden,

O halde çıkart o başını tek başına olmaktan da düş önüme.

 

        Enteresan…

 

Zaman mevhumu

Değildir dünyada ki gibi göklerde,

Cennette hep genç ve olgun,

Cennette hep âdil ve mutlu,

Cennette hep sağlıklı ve endişesiz!

Aşk ve adalet diye bir saadetin peşinde olarak bizler

Yaşarız umutla hayatı.

Zaman mevhumu

Değildir dünya da ki gibi göklerde,

Âşığın kalmak arzusu ve vakti de değildir ebedi dünyada,

Haydi, kalk gidelim öğleyse o bir zamanlar

Sürgün cezasıyla ayrıldığımız cennetlere, olmaz mı?

Gitmekle kalmak arasında

Olur ya bâzen sevgililer,

Fakat bu öğle bir şey değil,

Farklı,

İçimde ki bir ses,

İçimde ki bir fısıltı

Hiç de susmadı yıllardır,

Şanlı ve kutlu ebedi bir cennet yurdu var göklerde

Diyerek söylenip durdu bunları bana yıllarca.

Gitmek vaktidir artık,

Zaman mevhumu

Değildir dünya da ki gibi göklerde,

Cennette hep mutlu ve sağlıklı,

Cennette hep âdil ve endişesiz.

Haydi, kalk gidiyoruz, gülümse artık.

 

      Allah kuru iftiradan korusun…

 

Dedikodu puştluğunun tek şeref bulduğu

Ve tek onurlu olduğu bir yer vardır,

Orası da; sevgilinin kendisine ve kendi dostlarına

İltifat dolu sözlerle sevgilisini anlatmasıdır daima.

Bir de iftiranın şakasının tek güzel olabileceği

Bir örnek cümle kuralım sizlere, şöyle ki;

‘’İftira ettim kendime seni sevmediğim yalanını

Söyleyerek bugün yine, desem yeridir aslında sevgilim’’.

İşte bunların dışında

Ne bir iftira ne de bir dedikodu yapmak doğru olmaz kardeş,

Bu iki illet kocaman bir milleti inan ki

Bir başlarına yerle bir ederler haberin olsun,

Zehirli yılandan sakındığınızdan daha da çok sakınmalısınız

Bu iki büyük illet olan dedikodu ve iftiradan!

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Seni sordular bana, dedim ki…

 

Ah hayatımın parıltısı,

Ah yaşama arzum,

Hayâl kurmamda ki tek amaç,

Göklere ulaşmak isteğimin coşkusu,

Keşiflerimin en güzeli,

Nâdide çiçeğim, hayatım, saadetli ömrüm, sevgilim benim,

Bilmelisin ki heyecandan ziyade coşkudur

Seni düşündüğümde

Şu içerimde var olan.

Çünkü bilirim ki

Heyecanlar kısa,

Coşkular ise uzun ve hatta

Ebedi bile kalabilirler içerisinde insan olanın!

Nâdide çiçeğim, hayatım, saadetli ömrüm, sevgilim benim.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Adalet en aziz ibadettir…

 

Sevgi bağlarını

Ve güven bağlarını köreltip parçalayan

En büyük sebep; adaletsizliktir.

Adaletsizliğin yaşandığı toplumlarda

Ve adaletsizliğin yaşandığı ailelerde

Büyük ve tamiri zor yıkımlar,

Doğrulması çok zor tahribatlar olmaktadır.

Oysaki toplumları

Ve toplumları oluşturan aileleri ayakta tutan

O en aziz dinamik; adalettir.

Adaletten hikmeti, aşkı, bilgeliği, erdemi ve kibarlığı

Söküp almanız imkânsızdır bunu böyle bilmelisiniz.

Adaletin olduğu her bir yerde

Düzen bağları sağlam ve tamdır,

Adaletin yaşanmadığı toplumların düzenleri ise

Bozuk ve eksiktir.

Adalet olmadan da bir düzen kurulduğu doğrudur,

Kuranlarda vardır,

Fakat adaletin olmadığı düzenlerde;
Daima kargaşa, daima anarşi, daima keder, daima kölelik,

Daima isyan ve terör olaylarının asla son bulmayacağı

Ve daha da büyük felaketlerle devam edeceği gerçeğini de

Üzülerek söylemek mecburiyetindeyim,

Gerçi kendilerine merhamet etmeyenlere karşı

Üzülmek de ne kadar doğru olur düşünmekteyim.

Yeryüzünün ve göklerin en aziz ibadeti olan adalet,

Yaşanmaya da, yaşatılmaya da,

Hatta kendisine âşık olunmaya da değer, vesselam.

            Zafer, mahkemesidir aslında insanlığın…

 

Fırtınalardan öncesi bir sessizlik midir bu,

Tozlanır bugünden böyle yer ve gök

Savaşlara koşan

O atların ayaklarının altında,

İçerinde ki şanlı kılıcı çıkart ortaya

Hamle sırası sendedir,

O coşkulu insanı çıkart kabuğundan artık,

Şölen buydu işte denilsin sana,

Gördüklerin de,

Duyduklarında

Senin o kahramanlık efsanelerini

Anlatsınlar kulaktan kulağa,

Öğle bir kahramanlık koymalısın ki ortaya

Fakat kahraman olmak için değil,

Adalet uğruna yapmalısın tüm yapacaklarını ki

Yer ve gök kulak kesilip

Senin kahramanlıklarını dinlesinler işte o vakit.

Ayağını denk almalı insanlık

Çünkü

Zaferler elden ele dolanırlar,

Şımarmak ve kibirlenmek vakti değildir,

Sen zafer sonrası

Alevlendir umutlarını cesur yüreklilerin,

Adalet savaşçılarının yüreklerini umutlandır ki

Şımarmasın boşu-boşuna

Ve bir hiç uğruna savaşarak galibiyet kazananlar,

Çünkü kalmaz kibirlenen kimselerin tek-enlinde zaferler.

Zaferlerin kanunu böyle yazılmıştır göklerde,

Zaferler elden ele dolaşacaklardır

Gökler de ve yeryüzünde diye.

Alevlenir bugünden böyle yer ve gök

O âdil insanların cesaret ve inançlarında alevlenir,

Kutlu bir düğüne,

Kutlu bir şölene dönüşür birden bire her bir taraf.

Bana benim yüreğimden başka dost mu var,

O halde çek kılıcını düşmanın üzerine doğru

Haydi, atılalım artık,

Savur o güneşlerden daha parlak kılıcını.

Fırtınalardan öncesi bir sessizlik midir bu,

Aziz bir askerin nereden gelir ölüm müjdesi,

Ne için savaşmak nâmustur insana,

O aziz adalet davasından başka savaş haramdır oysaki.

Benim ülkem adalet ve aşktır,

Onu da yüreğimden başka hiçbir yerde bulamadım,

Peki, kimin için savaşmalı bundan böyle

Dururken yüreğimde ki ülkem!

Bir amaç ki kutlu bir düğünde can bulur yeniden,

Kutlu bir şölendir âdil erlerin cesaretleri meydanlarda,

Ve böylelikle yeniden sevgililer başaklanırlar

Tarlalarında ölümün.

Ben sürgünüyüm cennetimin,

Ne ile can bulur yeniden sanırsın,

Öpücüğüdür ölüm meleğinin

Ebediyet denilen yerdir aslında dudakları.

Ölümün olduğu yerde

Mutlaka hayatta vardır bilirim,

Oysaki insanın akıl ve kalp denen o aziz iki gerçeğine bakınca

Mutlaklaşır ebedi bir cennetin de varlığına inancım.

         Cesaretin var mı aşka…

 

Sevmek yürek ister,

Peki, senin aşka cesaretin var mı?

Kaç tane aslan yüreği yemek gerek bilir misin sen

Bu kutlu aşkı anlayıp yaşayabilmek için.

Dinle öğleyse;

Zordur aşkı ve adaleti gerçekleştirip yaşayabilmek,

Öğleki

Dostlar birbirlerine zehirlenirler,

Sevgililer birbirlerine iftiralanırlar,

Dostlarına hasret kalırsın,

Gammazlanır iftiralarla kardeşler kardeşlere,

Yoklukta varlık keşfedilir,

Varlıkta yokluk bulunur,

Binlerce fikir kumar oynar düşlerinde,

Milyonlarca fikir yağar

O mahşere dönen aklında.

Sevdiği şeyler uğruna mücadele vermeyenlerin

Bir farkı yoktur

Leş yiyen kuşların gagalarından aslında!

Öğle bir yerdir ki orası

Zamanın tarlası tırpanlanıp biçilir,

Belki o çok güçlü düşmanlarını

Mağlup edemesen bile,

Uğrunda canla başla

Savaşabilecek cesaretin olmalı.

Unutma ki

Yasını bile tutma sakın henüz daha

Kopmadan kıyameti kâinatın!

Şar haykırır;

Zâten öleceksiniz

O halde neyi bekliyorsunuz,

Adalet uğruna savaşarak onurunuzla ölsenize!

Ölümden korkar mı zannedersin

O cesur yürekli bilgeleri,

Her şair birer savaşçıdır aslında,

Yoksa her babayiğidin harcı değildir

Düşmanı mağlup eden sözleri söylemek dünyaya!

Neden biliyor musun?

Çünkü

Söz vardır dünyanın kıyamet ateşini tutuşturur,

Söz vardır insanlığı sevgili bir kardeş yapar.

Bizler ise

Düşmanın kıyamet ateşini tutuşturup

İnsanlığı da sevgili birer kardeş yapmak için

Çıkmalıyız bu aziz yola.

Hangi karanlık derin kuyulara sindiyse

Korkmuştur her bir yaratık

Bilemediği o dev zannedilen cücelerden,

Fakat

O dev zannedilen her bir cüceye karşı

Karanlığa bir mâtem gömer

Ve atılır oklara o her bir cesur yürek.

Bizim yüreğimiz cesurdur kardeş.

O halde onurunu kurtarmak isteyen

Tâkip etmeli adalet denen gerçeği.

İşte bu en kutsal sevgidir,

İşte bu aşktır,

Peki, senin bu aşka cesaretin var mı?

                         Savaş onlarla şair…

 

Adaleti sağlamak

Ve barışı koruyup

Sevgiyi, merhameti, adaleti yaşatmak için savaşılır,

Tüm bunların dışında kalan savaşlar

Sâdece birer katliam ve onursuzluktur,

Onurunu korumak isteyen

Haydi, adaletin peşine düşsün

Ve o uğurda yaşasın

Ve o uğurda da canını Rabbine teslim etsin,

Korkmayın,

Cesur olur,

Çünkü sâdece o merhametli Rab Allah alır canı

Koymak için cennete.

Sen yolu bulamazsan

Hiç kimseler bulamaz şair,

Kalk ayaklarının üzerlerine de

Ve savaş onlarla,

Mücadele ver,

Bu dünya,

İşte burası mücadele meydanıdır,

Uyandır kendini kâbuslardan artık.

Biz, ikimiz ölümün nefesiyiz,

Soluklarıyız kıyamet çığlığının,

Atların coşkulu koşuşlarıyız biz, ikimiz,

Cesaretimizi ölüm meleğinden alırız,

Haydi,

Rabbimize dönmek vaktidir artık,

Kalk ayaklarının üzerine

Ve savaş onlarla,

Mücadele ver,

Burası mücadele meydanıdır,

Uyandır kendini kâbuslarından artık.

Gelecekte ki ölüme hazırlanmak vaktidir,

Yaşamak

Ve yaşatmak için sevgiyi

İşte tam da böyle bir hazırlık yapmalı gelecek için

Geriye bakmak yok artık kederli gözlerle,

Geride kimseleri bırakmak da yok,

Kanlı bir mühür dökülecekse eğer toprağa,

Başak tarlalarında biz,

İkimiz ekiliriz yine yeniden cesurca.

Cennet çiçeklerini büyütecek

Senin ve benim için güzel sözler söyle bu gece lütfen olmaz mı?

Haydi, atlarınızı ileriye sürün,

Sen yolunu bulamazsın dediklerinde ise

Kalk ayağı

Ve onlara deki;

Ben bilge cesur bir şairim,

Eğer ben yolumu bulamaz isem

O halde hiç kimseler bulamazlar,

Kalk ayaklarının üzerine şair

Ve adaleti gerçekleştirmek için

Savaş onlarla âdil olarak,

Unutma ki adalettin içerisinden

Merhameti, hikmeti, aşkı, cesareti ve bilgeliği söküp alamazsın.

Kalk ayağı şair, uyan kâbuslarından artık, cesur ol

Ve mücadele ver adalet adına o tüm zâlimlere karşı.

 

            Yaşam ve ölüm dansı…

 

Ölümün kutlu dansı,

Mızıkalarına o titrek nefeslerini üfleyen çocuklar,

Nişanlılarına veda eden savaş atlıları,

Kellelerine ödül biçilen şövalyeler,

Haramilerin o kirli yüzlerine çarpan şamarı cesaretin,

Daha neyi bekliyorsun,

Ey her soluğunda bilgelik

Ve cesaret soluyan insan,

Korkma sakın

Ölmek kavuşmaktır ebedi

O hiç ayrılmadığımız gerçeğe.

İnsanlar kendilerinden nefret ettirmek için

Yapmadıkları kötü iş kalmıyor,

Aldırma, takılıp düşme sen onlara,

Kalbinde izin verme korkunun yeşermesine,

Ölüm, aşılması gereken

Kutlu, güzel bir öpücüğüdür sevgilinin.

Sen adalet ve aşk ile kal.

Şair haykırır; çekilsin kılıçları artık kınından,

Kopsun kıyameti düşmanın üzerine,

Savrulsun yaprakları gibi sonbaharın,

Kelleleri düşmanın bir sağa, bir de sola düşsün,

Kanlı ve kutlu bir düğündür meydanlar,

Coşkulu ve ateşli bir şölendir

Senin o uğruna atıldığın şu savaş meydanları.

Gelmek sana aşktır, yaşamak senin için ibadettir.

Barışı ve sevgiyi,

Adaleti ve merhameti yaşatmak ne güzel şeydir oysaki.

           İslam’ı , cinayetlerine alet ediyorlar…

 

İslam adalet ve güzel ahlak demektir.

Adaletin ve güzel ahlakın yaşanmadığı bir yerde

Biz İslam sancağını şanla şerefle dalgalandırıyoruz demek

Veya böyle düşünmek

Ancak büyük bir hile,

Ancak büyük bir yalan ve aldatmacadır,

Birileri yalanlarına

Birileri yaptıkları hırsızlıklarına

İslam denen o âdil dini alet ediyorlar, sakın aldanmayın onlara.

Bunlar ya cahiller,

Ya aptallar,

Ya da insanlığın ve İslam’ın düşmanlarıdırlar.

Unutmayınız ki adalet bir yerde yaşanmıyorsa eğer

Emin olunuz ki orada İslam da yoktur,

Ve o adaletsiz halleriyle biz İslam’ız Müslümanız diyorlarsa

Onlara deyiniz ki; bizleri boşuna kandırmaya çalışmayınız

Çünkü İslam adaleti ve güzel ahlakı yaşamak ve yaşatmaktır,

Görüyoruz ki sizler âdil değilsiniz, güzel ahlaklı değilsiniz

Ve adaleti hem yaşatmıyor

Hem de yaşamıyorsunuz.

E bu da demek oluyor ki

Sizler bizleri kandırmaya çalışıyorsunuz.

Yaşasın adaleti yaşayan ve yaşatmak için mücadele verenler,

Yaşasın güzel ahlakı ve adaleti yaşayanlar için cennet.

 

 

 

 

                   Mârifet bu ya…

 

Asıl mârifet, cenazelerine gitmek

Veya da ardından üzülüp gözyaşı dökmek değildir,

Asıl mârifet, sağlığında, dirisinde,

Hastalığın da, sıkıntılı günlerinde uğrayıp

Varsa eğer ihtiyaçlarını gidermektir.

İşte dostluğun, sevgili olmanın, ahbaplığın

Ve komşuluğun ve ya da akraba olmanın doğru tarafı,

Gerçek yüzü böyle olmalı.

Eğer böyle yapmayanın ne sevgililiği, ne dostluğu,

Ne de akrabalığından bir hayr, iyilik gelmez.

Şimdilerde ise millet birbirinin, dostlar, komşular, sevgililer birbirinin boğazını sıkıyorlar, birbirlerinin sıkıntıya düşmesi için şeytana yapmadıkları kıyak kalmıyor.

Artık insanlık iblisin kıyakçısı olmuş ne yaparsın.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                Çetrefilli…

 

Hangi tabletlerde bulunur adımız,

Kimin sancıları daha büyüktür çaresizlikten,

Sizleri popüler yapan oyunlarınız mıdır?

Yoksa okuduklarınız mı?

Bizleri insanlaştıran, anlamlaştıran

Veya da canavarlaştıran okuduklarımız mıdır?

Yoksa arkalarından koşturduğumuz insanlar mıdır?

Ölüm güzeldir diye

Hiçbir akıllı hediye etmek amaçlı

O öldürmek denen güzel gerçeği

Hediye etmez hiçbir kimseye,

Çünkü büyük bir katliam ve aptallık,

Trajikomik bir durum olurdu.

Nedendir peki, kâtillerin

Vahşeti, hastalığı, sakatlığı

Ve cinayetleri hediye etmeleri insanlığa!

Cinnet mi?

Peki, ya cinnete hangi etkenler sürükler insanı,

Her insan doğuştan değildir kâtil oysaki

Nedir onları bu suça teşvik eden acımasız sebep,

Yine mi insanın parmağı var bu işte de,

Cinayetlere sürükleyen etkenler

Elbette bir yerlerden çıktı nihayetinde,

Neden cinnete sokar ki birbirini

Şu acımasız zorba zâlim insanlık,

Anlamak insanlığı inan ki çok çetrefilli.

 

 

    Değişim…

 

Ben şahit oldum,

İnanın ki ben gördüm kendi gözlerimle,

Aslında gerçek azizlerin

Güya şu modern denilen dünya da

Suçluların tam da arasından çıktıklarını!

Ben her suçlu aziz ve ya azizedir demiyorum ki

Sâdece istediğinde insan değişebiliyormuş demek istiyorum.

Haydi, onlar değişebiliyorlarsa eğer

Sende kendine

İyi bir yön çizebilirsin.

Dokun hayatına artık

Çünkü sen

İyi olmaktan korkmayacak kadar

Çok cesur bir varlıksın.

 

                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            İnsan kendisiyle kavgaya tutuşmuş…

 

Avlanmaya çıkıyoruz, hem de birbirimizi avlamaya her gün.

İnsanlar kim olduklarıyla savaşıyorlar,

Gâlibiyeti kim kazanacak sizce,

Kim kime üstün gelecek,

Acaba insan mı iyi duyguları zehirleyip yok edecek,

Yoksa iyi duyguları insana gâlip gelerek

Kötüleşmesine engel mi olacak kendi kendisinin.

İnsanlar kim olduklarıyla savaştıkları kadar

Sevebilselerdi, anlamaya çalışsalardı eğer birbirlerini,

Filmi geriye sarıyorum, çünkü böyle bir şey asla olmayacak,

Neden mi? Ben bir insanım ve insanın zâlim olduğunu bilirim.

Ne kendi cinsine ne de diğer varlıklara

Sağlıklı bir yaşam alanı vermeyen kibirli insandan bahsediyoruz.

Yoksa su akar yatağını mı bulur, ne dersin.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        Mutluluğun peşine düşmek…

 

Ya daima üzülmek için çok ama çok erken olsaydı,

Ya da üzülmek için çok geç olsaydı keşke.

Fakat sevinmek için de çok geç oluyor daima

Ve sevinmek için daima çok ama çok erken oluyor bâzen de.

Nedense buluşmalarına

O tüm randevularına

Tam saatinde gelir kederler, çat kapı girerler içeriye hüzünler,

Dertler kadar dakik birilerini bulmanız çok zordur,

Oysaki istemez olur muyum saadetin

Her buluşmasına tam vaktinde gelmesini!

Sorun değil birkaç dakika geç kalabilir,

Gelsin de yeter ki ben birkaç dakika geç kalmasını

Dert etmezdim başıma.

Fakat her yeni gün beklemek saadetin yolunu,

Pencereden gözetlemek bakarak ufuklara endişeyle

Ya da yollara koyulmak düşmek bulabilmek için mutluluğu.

Mâdem çalmıyorsa saadet kapımızı

O halde bizlerde kendi saadetimizi kendimiz çizeriz

Sen ne dersin.

Peki, ya nasıl çizilir saadet,

Nasıl getirilir mutluluk tutulup kulağından yanı başımıza,

Ben sana söyleyeyim nasıl getirilebileceğini,

Yüreği güzel vefalı bilge bir iki dost ile

Paylaşmakla hayatı olur,

İşte böylelikle

Hep birlikte çizmeye var mısınız saadeti.

Somurtmak, üzülmek yok artık, haydi, gülümse

Ve başlasın artık dostlarla bir kutlu şölen, ne dersin.

      Bir mücadele arenasıdır dünya…

 

Hangi hayat kederle solar kucağımızda,

Hangi resimler yırtılır hüzünle karışık caddelerde,

Soğuk evlerin odalarında

Hangi resimlerin üzerine hıçkırılır ıslak-ıslak.

Hangi kapı çarpılarak çıkılır öfkeyle,

Kim kaçar sevmekten artık,

Kim okşar saçlarını yalnızlığın,

Endişeli gözlerle kim seyredilir pencerelerden

Bakarak o kurnaz ufuklara doğru.

Ne gün döner yurduna sevgililer,

Yürek ne an açar kapısını sevgiliye,

Susmak mı gerekir hayata karşı

Yoksa durmak mı gerekir aşktan geriye,

Ya da sevmekten el mi yumak gerekirdi.

Zemheriler de kaç güzel yürek titrer

Uzakta sevgililere karşı,

Ayaz vurduğunda odalarına

Kimler sarılır yalnızlığından başka sana.

Ah ömrüm,

Ah ciğer-pârem,

Umudum en titrek teline düştü şu hayatın,

Sana tam da çok ihtiyacım varken

Nedir bana bu çok uzaklığın.

Saatler durmaz biliyorsun,

Zaman soldurur her bir fâni varlığı,

Ne akrep

Ne de yelkovan

İlacı olmaz biliyorsun kederlerine.

Sebepler dünyasıdır burası,

Ekilmesi gereken tarlaları vardır bu dünya hayatının,

Burası bir mücadele arenasıdır,

Örneğim çok vahşice oldu fakat

Bâzen gerçekler acıdır biliyorsun.

Mücadele vermek zorundasın.

Yalnızlığımız mıdır?

Nedir bizleri dize getiren karanlıklara karşı,

Kahverengi ve ıslak-ıslak güneşe çalar bugün gözlerim,

Kimler gelir ardımızdan sevgiyle,

Sen üzülür müydün?

Üzer bizi binlerce mâsumun kederlerle sarmaş dolaş oluşları.

Beni anlayabiliyor musun?

Kimler anlar bizim lisanımızın

Aslında bir insanlık lisanı olduğunu!

Sen konuşabilir misin benim dilimle bana,

Sen okuyabilir misin benim şiirlerimi hikmetle düşünerek,

Erdemlice çizer mi bizim resimlerimizi eller ve akıllar,

Şiirler kaça ayrılırdı acaba iblis olmasaydı şu hayatta,

Bu ne sahtekârlıktır yüzlerinde ki insanlığın

Dön de bir bak,

Üzerine atılan o kahkahalar

Kurtarabilir mi ki ömürlerini çeyrek kala

Kıyametine insanlığın.

Ben de biliyorum farkındayım

Gülmek çok güzel olmasına güzelde,

İnsanlığını kaybetmesi çok üzücü şu insanlığın!

 

 

 

              İşte yenidünya düzeni…

 

Sanayileşmek ve reformlar

Neleri getirdi ve neleri götürdü bizlerden acaba,

Keşke sâdece faydalı olarak kullanabilseydiniz

Zehirlemeden dünyamızı ve hayatlarımızı!

Neleri getirdi, bilgeliği, erdemi, zenginliği mi?

Güç ve kudreti, betonlaşmayı mı?

Teknolojiyi, icatları, keşifleri, güvensizliği mi?

Cahilliği, bencilliği, yoksa zehirlenmeyi, hastalıkları mı?

Yoksa dünyanın kederli sonunu mu getirdi?

Baksanıza her insan hastalanmaya başladı artık,

Ne ağzımızın tadı kaldı ne de hayatımızda huzur,

Yavaş-yavaş çekiliyor sevgi ve güven bile dünyamızdan.

Sanayileşmek ve reformlar devriminden öncede

İnsanlar birbirlerini boğazlayarak

Hem de acımasızca öldürüyorlardı zâten

Fakat bu defa kâtillerin çoğu

En üst denen sınıflardan, modern ve kültürlüler artık

Ve hem de bu yaptıklarıyla gurur duyup

Halklarına da tüm bu olup bitenleri alkışlattırıyorlar.

Yakın bir zamanda ne halk ne de dünya kalmayacak aslında.

Cinayetlerin erdem sayıldığı bir düzendeyiz artık ne yazık ki.

İnsanlar neden cinayetlerinden ve yalanlarından

Saklanabilmek için o cılız sütunların arkalarını tercih eder ki,

Neden biliyor musunuz?

Çünkü çok da umursamıyorlar, utanmıyorlar artık.

Ne diyelim, tebrik mi edelim modern ve kültürlü insanlığın

Şu modern ve kültürlü kâtillerini,

Ne diyeyim ki canları cehenneme.

                 Efsaneler ve hikmetli şairler…

 

Efsaneleri efsaneleşmeye sürükleyen

En büyük etkenlerden birisidir militarist şiirleri şairlerin.

Bu da demek oluyor ki o en büyük efsaneler

Ne o yunan mitolojik ve astrolojik kahramanlardan Herkül,

Ne de üzerine güneş batmaz imparatorlukların

O büyük kumandanlarıdır.

Asıl gerçek efsaneler hikmetli bilge şairlerdir,

Çünkü hikmetli bilge şairler olmasa

Ne o Sokrates’in eğitiminde ki büyük İskender,

Ne de mesnevinin Mevlana’sıyla büyüyen sultanlar,

Padişahlar, krallar yükselemezlerdi o azizliğe.

O hikmetli büyük bilge şairlerin öğretileriyle kudretlenmeden

Ne efsaneliğe, ne de cesur, bilgece hamlelere hiçbir kahraman yelken açamazdı. Fakat şimdilerde yıldız zannedilenlerin çoğu da ancak olsa-olsa birer sifon gurultusundan başka bir şey midir?

Ey cahil halk yıldızlaştırdığın fanilerine dön de bir bak,

Neredeyse Rab edinmiş tapıyorsunuz onlara, yazık sizlere.

Söz vardır, can bulmaz zannedilen o ölü kalpleri diriltip,

O küçük kalabalıkları büyük bir cesaretle

O yıkılmaz zannedilen imparatorlukların üzerine

Hücum ettirip büyük kalabalıkları yerle bir ettirir.

Söz vardır, asla nefret duymaz zannedilen birliktelikleri

Karşı karşıya getirip, onları kışkırtıp en azılı düşman eder

Ve birbirlerine dostları, sevgilileri düşman eder şaşar kalırsınız.

Söz de vardır ki; zâlimlerin zulmünü durdurup

O zulmeden zâlimi bile bir iyilik kahramanı hâline getirebilir.

İşte bunları da ancak hikmetli bilge şairlerden başka,

Aziz bilgelerden başka kim yapabilir ki söyler misiniz?

            Kolluk kuvvetleri, hâkimler, savcılar…

 

Hakkı gasp edilen, adaletsizliğe uğrayan bir insanın ve ya insanların haykırışlarını susturmak için, ağızlarını, ellerini, kollarını bağlamak için değil, ancak ve ancak bir ulusun,

Bir halkın kolluk kuvvetleri, savcıları, hâkimleri; adaletsizce kurulmuş yasa ve kanunlar sebebiyle isyan eden ve anarşi çıkartan bir insana ve ya halka karşı koyarak, onları tutuklamak için var olmamalılar. Bir ulusun, bir milletin,

Bir halkın hâkimi, savcısı, kolluk kuvvetleri; sâdece siyaset insanlarını, politikacıları, makam mevki sahiplerini, zengin şirketleri ve kralların soytarılarını korumak için var olmamalılar. Bir halkın kolluk kuvvetleri, hâkimi, savcısı ancak

Ve ancak; hakkı temsil eden, adaletlinin adaletin yanında ve hakkı gasp edilmişlerin haklarını söke-söke almak için var olmalılar. Eğer adaletin ve adaletlinin yanında tarafında var olmuyorsa bir devletin kolluk kuvvetleri, hâkimi, savcısı, o halde batmasın mı devletiyle beraber ta dibine yerin bin musibet gazap görerek. Sizler adaletsizliğe uğrayanların haykırışlarını kelepçelemek için değil, adaleti ayakta tutmak için var olmalısınız. O zâlim haramilerin(adaletsizlik yapanların) saltanatlarını devirerek, sonrada kendileri haramiliğe başlayan(adaletsizliğe başlayan)devletleri de elbet bir devirecek dinsiz ya da imansız çıkacaktır, tarihe bakınız bunun örnekleriyle doludur ve tarih daima tekerrür eder. Tarih neden tekerrür eder biliyor musunuz? Çünkü insan lâyıkıyla ders almaz, zâlim ve cahildir de ondan. Hani Anadolu da bir laf vardır ya; dinsizin hakkından imansız gelir. Gönül ister ki haramilerin(adaletsizlik yapanların)saltanatlarını âdil halk

devirsin ve adaletli, güzel ahlaklı yaşamaya devam etsin.

                  İlkel zannedilen o bâzı kabileler…

 

Televizyon ve ya internetten seyredip, kitaplarda, romanlarda, hikâyelerde okuyup dinlediğiniz, gezginlerin, kâşiflerin anlatılarıyla haberdar olduğunuz ve ya da bizzat giderek kendi gözlerinizle gördüğünüz, dünyamızın o sayıca da az kalmış olan birkaç yerinde ki o bâzı yerli kabilelerine, belki de bâzılarınız, hatta çoğunluğunuz, onların modernleşmeyen, medeniyetleşmeyen,

İlkel ve cahil toplumlar, cahil kabileler olduklarını düşünüyor olabilirsiniz, (her kabile için bahsetmiyorum) Fakat şunu bilmelisiniz ki onlar tabi ve doğal yaşamlarıyla, tabiatla iç-içe, kendilerini ve yaşam alanlarını, sanayinin ve üretilen kimyasalların zehirleriyle kirletmiyorlar. Kirletenler aslında kendilerini modern, kültürlü olarak tanımlayan kendisini öğle tanımlamasa da modern ve kültürel sosyalleşmeye tamamen ayak uyduran o modern ve gelişmiş zannedilen devletler ve toplumlardır. Ne yazık ki bu modern toplumlar sayesinde dünya hastalanmakta ve yaşam alanları zehirlenerek yok olmaktadır. İnsan olmayan birçok canlı varlığın bile yaşamına o ilkel cahil zannettiğiniz bâzı kabileler saygı duyarken, hatta onları korurken bile, o modern diye tabir edilen devletler

Ve halkları, o tüm diğer canlı varlıkların, bitkilerin ve hayvanatın yaşam alanlarını gasp ediyor, onlara zulmediyor, dünyamızı zehirlemeleri yetmezmiş gibi hem kendilerini hem de bizleri zehirlemeye devam ediyorlar. İşte en büyük adaletsizliklerden biri de bu değil midir? Hem de bu adaletsizlikler o en modern ve en demokrat diye bilinen ülkelerin devletlerince ve halkıyla el-ele yapılmakta. Peki, bu insanlığa dünyamız bir gün öfkelenip karşılık verdiğinde halleri ne olacak acaba hiç düşündünüz mü? Ben düşündüm, sonları hiç iyi değil.

                  Şiddet, anarşi ve hak meselesi…

 

Ruh hastası bir insan sâdece egosunu ve ya menfaatini tatmin etmek için şiddete başvurur, bu şiddet sözlü ve ya fiili olarak yapılır. Bir insan elbette zorunda kalmadıkça sert müdahale gücü kullanmamalı. Güç kullanırken de orantılı güç kullanması daha doğru olur. Hiçbir sebep ve zorunluluk yokken şiddete başvurarak egosunu ve menfaatini tatmin edenler ancak ruh hastası insanlardır, tedaviye de muhtaçlardır. Fakat birçok şiddet yapan insanı da o şiddet yapmak durumuna sevk eden sebeplerin de var olduğuna inanmaktayım, bu sebepler bâzı haksız, bâzı da haklı durumdadır. Hakkı gasp edildiğinden dolayı ve hâlen hakkı verilmediğinden dolayı şiddete başvuran insanların bâzılarının yapmış olduğu anarşik hamleleri haklı bulmaktayım. Toplumun büyük bir kısmı, ailelerin büyük bir kısmı ve hatta devlet ve kolluk kuvvetleri, bir kısım memurlardan gördüğü baskı, haksızlık, sözlü ve ya fiili şiddet, mobbing gibi terörler sebebiyle bâzı insanların da bir tepki olarak şiddet yanlısı anarşist tavırlara girmesi gerçeğini göz ardı etmemek gerekir. Dedim ya birçoğu da haklı tepkiler vermekte. İnsanların âdil hakları gasp ediliyor ve kimseler yardım amaçlı destek olmuyorsa, onlara da şöyle deniyor ve ya ima ediliyorsa; kuyruklarınızı kıstırın oturun oturduğunuz yere, demek ancak onlara bir hakaret, onlara bir küfür etmek gibidir ki bu da onları daha çok anarşist tavırlara sevk edecektir ki haklılardır da. Elbette her şiddete başvuran kişiye haklı denilemeyeceği gibi, her şiddete başvurana da haksız denilemez. Hak haklınındır öğle ya da böyle, verilmez ise de söke-söke alınmalıdır. Bâzılarınız Üslubumu çok anarşist militarist bulabilir, ben gerçekleri söylüyorum, gerçekleri söylemek bir bakıma anarşisttir de.

      Zor şartlar içerisinde hikmetli sanatkârlar…

 

Ülkeler de ki hükümet olabilmek adına politik partiler kuranlar, partilerinin eğitimlerini verene kadar, ilk öncelikle güzel ahlak, kibarlık ve adalet eğitimi verselerdi hiç bu kadar cinayet ve şiddet yaşanabilir miydi? Tabi ki de yaşanmazdı. Şuan da korkunç bir hırsızlık ve arsızlık bu ülke de dahil her bir taraf da yaşanmaktadır. Emin olun ki adaletsizlik ve şiddet olduğunu ve olacağını bile-bile sırf kendi partisini ve ya haksız da olsa kendi partisinin adamını savunmak ve korumak amacıyla bunu yapıyorlar, adaleti, kibarlığı hiçe sayabiliyorlar. Adalete, iyiliğe ve böylelikle de insanlığa büyük üstün hizmetler vermiş olan insanlara, üstün hikmetli sanatkârlara ve onların iyi yürekli aile fertlerine maddi manevi destek vermek, o destek verenlere şan ve onur verecektir. Çünkü bu korkunç zor şartların içerisin de o güzel yürekli insanların desteğe ihtiyacı olabilir ki ihtiyaçları da vardır. Ve öğle zannediyorum ki onlara vereceğiniz desteğin karşılığını hem bu dünya da hem de diğer âlemde fazlasıyla alacaksınızdır. Çünkü onlar o aziz insanların güzel emanetleridir. Bu zor dünya şartların da tüm zorluklara göğüs gererek hizmet etmektedirler, onlar kolay-kolay bulunabilir insanlar değillerdir, değerlerini anlayabilmeli. Öğleyse şâd olsun ruhları o aziz adalete, iyiliğe üstün ve büyük hizmet eden o bilge cesur yüreklerin.

 

 

 

 

 

 

             Güzel ilişki kurmak tarzı…

 

Aile içerisinde ki güzel ve sağlıklı başarılar ancak

Aile fertleriyle kurulan güzel ve âdil ilişkilerde saklıdır.

Kalplere sevgiyle belgelenmek isteyenler,

Bir an önce hikmetle bilgilenmelidirler.

Diyalog, ilişki ve teveccühünüzü erdemli hamlelerle

Sağlıklı yapabilmeyi tam bir hayat tarzı,

Ve yaşam ahlakı hâline getirebildiğiniz takdirde

Ailenizin fertleri daha verimli,

Daha bilgili, güzel ahlaklı ve sağlıklı birey hâline geleceklerdir. Bu yapılanlar tüm ülkeyi

Ve hatta tüm dünyayı da olumlu olarak

Ve âdil yönde etkisi altına alacaktır.

Kim istemez ki öğle değil mi?

Haydi, birlik de başarabiliriz.

 

                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dünya da bir defa yaşayacaksın ona göre.

 

İnsanın kalem arkadaşları da, silah arkadaşları da,

Gönül dostları da hem güzel ahlak sahibi,

Hem de bilge, âdil insanlar olmalılar ki

Hem kendileri, hem de etrafında ki insanlar

Daha huzurlu, daha sevgi dolu bir hayatı,

Zevkle, canla başla yaşasınlar.

Arkadaş ve dost seçimini yaparken

Ahlakına, bilgeliğine ve âdil olup olmadığına

Çok ama çok dikkat etmeyi ihmal etmeyin olur mu?

İhmal etmeyin ki canınızı yakamasınlar.

Fakat bunları anlamak için de sizlerin de

Hikmetli bilgiye, âdil ve sağlıklı bir hayat tarzını

Benimseyerek yaşamanız gerekmektedir.

Allah, âdil, cesur ve güzel yürekli insanları sever.

 

                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          Aptalca ve akıllıca tercihlerimiz…

 

Şu dünya hayatına bir defa geliyorsun,

İkinci bir şans verilmeyecek sana,

Yâni ikinci bir defa şu dünya hayatına asla gönderilmeyeceksin.

Bura da sana verilen ömür

Senin iyi mi? Yoksa kötü birisi mi olup olmadığını

Tamamen açığa çıkartacak

Ve sen de kendinin âdil mi? Geri zekâlı mı?

Güzel ahlaklı mı? Hırsız mı? Kötü ahlaklı mı?

Çalışkan mı? Tembel mi? Vesaire-vesaire

Olup olmadığını anlayacağın bir sınav yurdundasın, iyi çalış.

Cennetten sürgün olarak geldin bu dünyaya,

Bu dünya gâyet konforlu bir yer, fakat insanlar zâlim dikkat et,

Bu sebeple çok fazla salaklık aptallık yaparak

Burada sana verilen ömrünü kötülük ve salaklıkla harcama.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            Hikmetli hamle ve gayret iyi bir dosttur…

 

Namaz kılmayana, oruç tutmayana çok kötü ve zarar verici gözlerle bakan ve hatta kendi fikirlerinden başka fikirleri aşağılayan öğle insanlar gördüm ki, o insanların her bir günleri adaletsizlik yaparak geçiyor. Oysaki adalet İslam dininde en büyük ibadettir. Aşk bile o sert taşların, bitkilerin ve hatta hayvanların bile içlerine işliyor da, bu zâlim zorba cahillerin, gâfillerin içlerine bir türlü işlemiyor gitti. Bir de utanmadan aşktan dem vururlar demsizler. Adaletten ve güzel ahlaktan dem alamayanlar inanın ki aşktan da dem hiç alamazlar. Onlar mı? Onlar alsalar-alsalar ancak zorbalık ve zâlimlik verip alırlar. Ah hikmetten yoksun ve yoksul kalmışlar, ne gün hikmeti öğrenip de aşka adalete katılacaksınız bilemiyorum, kıyametin kopmasını mı bekliyorsunuz, öğleyse canınız cehenneme.

Unutmayınız ki umursamaz tavırlar içerisinde yapılan hamleler ancak bir sinek sıkleti etkisinde kalacaktır. En iyi iş için en büyük ve en doğru olan hamle ancak yapman gereken işler için, umursayarak ve abanarak, bilgece, hikmetlice yapılan hamlelerin olacaktır, dene ve gör, başardıktan sonra bana hak verecek ve teşekkür edeceksin. İşlerinde ki zorluğa katlan ve kolaylığa er. Umursa ve gayret göster. Unutma ki yapman gereken işlerin hepsini de gayretinle görebilecek, gayretinle, bilginle onlara kavuşabileceksin. Haydi, rast gele. 

 

 

 

 

 

 

Ne zannetmiştin ki…

 

Sen ve ben

Kuru bir çamurdanız,

Bir damla kan

Ve sudanız,

Bak da gör

Mutlaka

Ama mutlaka

O her bir nefs ölümü tadacaktır,

Ölecek zâlim zorba insan

Ve Rabbinin huzuruna mahkemeye çıkarılacaktır,

Peki,

Öğleyse hâlen neyi paylaşamıyor zâlim zorba insan,

Neden öğleyse hâlen insanlara haklarını ödemiyor,

Ölmeyeceğini, Rabbinin huzuruna götürülmeyeceğini mi zannetti.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                Devletler ve leş yiyiciler…

 

Devletler leş yiyen akbaba kuşları gibidirler,

Akbaba kuşları, canlı bir varlığın ölmüş leşine

Miras olarak konarlar.

Devletler de sanatkârların, yazarların, şairlerin,

Fikir insanlarının eserlerinin üzerine beleşe konuverirler.

O hikmetli sanatkârlara, hikmetli yazar ve şairlere,

O hikmetli fikir insanlarına hayattayken yardım etmeyen

Hem tefeci hem de beleşçi devletler,

İşte o leş yiyici akbaba kuşları gibi avlarını

Sessizce ve uzaktan uzağa seyretmektedirler,

Her an üzerlerine saldırma pozisyonundadırlar.

Kendi hikmetli yazar şairlerinin, sanatkârlarının

Sıkıntıya girmesine övgüler düzüp, bir de alkış tutan,

Onların bu sıkıntılarının kederlerinin üzerinden

Edebiyat yapan alçak, beleşçi ve tefeci devletler ile

O tefeci devletlerin beleşçi tefeci halkı da, bilmiyorlar ki

Gün gelir elbette hesap döner.

Ben çok gördüm ve de duydum o sıkıntılar çekmiş olan

Hikmetli yazar şair ve sanatkârların, o sıkıntılı halleriyle

Utanmadan ve sıkılmadan övünen cahil toplumları!

Bu tür toplumlardan bâzılarının zengin

Ve modernmiş gibi görünmelerine aldanmayın sakın,

Oysaki huzur yüzü bile göremeyeceklerdir asla onlar.

Dedim ya gün gelir elbette hesap döner.

Adalet bayrağımdır, onu asla indirmedim elimden

Bana ihanet edenler adalete de ihanet etmiş demektir.

Unutmayınız ki her işin de âdil yaşayan hikmetli bir sanatkâra

İhanet etmek; adalete ihanet etmekten farksızdır.

             Adaleti yaşamaya yüreğin var mı?

 

Mazlumlar acılar içerisinde inliyordu, adalet bekliyordu milyonlarca yürek, fakat birileri daima saklanıyor ve susuyor, duymamazlıktan, görmemezlikten geliyordu dünya da olup bitenleri. Soruyorum, adaleti yaşamaya yüreği olan var mı?

Herkes bir gün o saklandığı yerden çıkarılacaktır elbette.

Kimi sevgilisinin sıcak ve şehvetli koynunda saklanırken, kimi annesinin kucağında gizlenirken, kimi babasının ve kavminin ve ya da dostlarının arasında zulalanırken, kimileri de parasının, makam mevki-sinin ardına gizlenmiş vaziyette de olsa, o oldukları yerlerden ya düşman eliyle, ya da dost eliyle o saklandıkları yerlerden çıkartılacaklardır. Zâlimin kılıcı mazlumu vururken sessiz kalanlar, o saklandıkları sessizliklerinden tutularak çıkarılacaklardır. Kimi perçemlerinden tutulur, kimi de boyunlarından. Hesap vermek çetindir, bakmayın arada bir kahkahalar atarak güldüğüme, oysaki içerim sızlıyor, fakat emin olunuz ki o son gülecek olanlar daha iyi ve daha huzurla güleceklerdir. Herkes bir gün o saklandıkları yerlerden çıkartılınca acaba halleri nice olur hiç düşündüler mi? kim kurtaracak onları bu defa, haksızlık yaptıklarında bir kurtaranları oluyordu, peki, o gün geldiğinde bu defa kim kurtaracak onları. Onlara denecek ki haydi, sizi kim kurtarmaya gelecek söyleyin. O kendilerine bile fayda vermekte zorlanan, âciz olan dostları mı kurtaracak, makamları mı? Aileleri mi? Sevgilileri mi? Akrabaları mı? Dedim ya herkes bir gün o saklandıkları yerlerden günü gelince elbette çıkartılacaklardır. Haydi, öğleyse biz, ikimiz her zaman olduğu gibi, saklamayarak okuyalım adalet adına yazdığımız o tüm şiirlerimizi, kim kalmış ki şairlerden başka cesur yürekli.

İdrak ve bilgelikle fark edebilirsin…

 

Çarşı pazarı çakallar sararmış,

El çekince adalet terazisi meclisten!

Erdemli sabahlar ne gün başlar,

Ne gün döner yurduna acaba doğruluk,

Dürüstlük ne vakit âşık olur insana

Ve hangi vakit evlere yeniden misafir olmaya başlar bilgelik.

Çok şey okumak, konuşmak arasında fark olduğu kadar, seninle onların arasında da büyük bir fark olmalı, mesela

Sen anlamalıydın şu insanlığa seyrettirilen ipteki cambazı

Ve bakarken ipteki cambaza insanlık,

Hırsızları fark edebilmeliydin sen oysaki.

Şimdi ne senin elinde avucunda,

Ne de senden çalanların elinde avucunda

Ne kalmış olabilir ki kocaman mutsuz yalanlardan başka.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                Doğruluk ve adalet huzur verir…

 

Doğru olduğuna emin olunan iyi bir şeyler yapmayı denedin mi hiç, bunu denediğin vakit, başına tehlikeler açmak ihtimali olsa bile insan huzurlu oluyor, evet, insanın içi huzurlu oluyor, denemelisin. Çünkü bilge ve anlayışı kuvvetli insan biliyor ki öldükten sonra bir ilahi mahkemeye çıkarılır herkes ve Rabbin huzurunda hesap verir, işte o mahkemeye anlı açık, haksızlık yapmamış, adaletsizlik yapmamış olarak ve doğru olduğuna emin oldukların için savaşarak ve elinden gelen her ne ise onları yaparak Rabbinin huzuruna gitmelisin. Eğer hatalar yaptıysan bile haydi, iyilik yapmaya başla da artık hataların affedilsin. Çünkü en güzel tövbe, şükür ve hamd; iyilik hamleleriyle mümkündür. Dokuz köyün doğrusu dokuz köyden kovulabilir, umursa ve sabret. Umursamazlardan olma sakın. Köylerin, kentlerin, kasabaların, şehirlerin, hatta metropollerin doğru insanları bile, doğru konuştuklarından dolayı belki sürgün bile edilir memleketlerinden, hatta itibarsızlaştırılabilirler de, yalnızlaştırılabilirler de, umursa ve sabret, yine de doğru olduğuna emin oldukların için savaş vermek zorunda olduğunu, mücadele vermek zorunda olduğunu sakın unutma. Tüm bunları sen yapamaz isen eğer unutma ki iyiler mağlup edileceklerdir, buna râzı mı geleceksin. Doğru olduğuna emin olunan iyi bir şeyler yapmayı denedin mi ki hiç, inan ki bunu yapmak insana huzur veriyor. İnsan olana huzur veriyor. Çok dikkatli olmalısın çünkü iyi, haklı tarafta olduğunu zannettiklerin bile zorba zâlim yalancı çıkabilirler. Bilgin ve anlayış kudretin olmadan bunu anlaman imkânsızdır. Doğru olduğuna emin olunan iyi bir şeyler yapmayı denedin mi ki hiç, inan ki bunu yapmak huzur veriyor insana.

      Doğru zaman da hamle yapmalı…

 

Bâzı soruların doğru ve gerçek cevapları

Muhataplarının canını acıtabileceği için

O bâzı soruların cevaplarını yanıtsız bırakırım,

Fakat bunu her zaman yapmam, bâzen yaparım.

Çünkü canı acıyan muhatap istekli

Ve ya istemsiz bir tepkiyle kötü bir hamle yapabilir bana karşı, E ben de o kötü hamlesine karşı ona büyük bir savaş açabilirim.

Savaşların nelere yol açabileceğini

Hepimiz az çok biliriz öğle değil mi?

Yani demek istiyorum ki bâzen konuşup

Gerçekleri söylemek kadar,

Bâzen de susmak daha doğru olabiliyor, bunu iyi ayarlamalı,

O da sizlerin ustaca hamlelerinize kalmış.

Yoksa savaşların nelere yol açabileceği hepimizce mâlum.

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Adalet yoksa eğer barış da yok…

 

Bir sor kendine

Mutlu musun?

Oysaki

İnsanın mutlu olduğu yerdir evi.

Oysaki

İnsanın mutlu olduğu yerdir vatanı.

Bir sor kendine lütfen

Mutlu musun?

Unutma ki

Adaletin olmadığı bir yerde

Ne saadeti,

Ne huzuru, ne güveni,

Ne de barışı bulabilmen mümkün değildir,

Şair derki; adalet yoksa eğer barış da yoktur.

 

                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           Bilgelerin susturulduğu yerde hırsız bayram eder…

 

Devlet mi o hikmetli bilge sanatkârları, hikmetli yazar ve şairleri yönlendirip ne yapıp yapmayacaklarına karar vermeli, yoksa halk mı o hikmetli bilge sanatkârları, hikmetli yazar ve şairleri yönlendirip ne yapıp yapmayacaklarına karar vermeli, yoksa

O hikmetli iş yapan erdemli bilge sanatkârlar, yazar ve şairler mi bu devlete ve halka yön vermeli! Sizce hangisi. Tabi ki de hikmetle iş yapan o erdemli bilge sanatkârlar, hikmetli bilim insanları ve hikmetli bilge yazar ve şairler, hem devlete hem de halka yön verecekler ki, adalet denen bir düzen de böylelikle oluşsun ve adalet denen düzün daima yaşansın. Fakat şu modern zamanlarda görüyoruz ki artık hikmetli iş yapan erdemli bilge sanatkârları, bilim insanlarını, hikmetli bilge yazar ve şairleri ya hem devlet hem de halk yönlendirip yönetmeye çalışmakta, emre itaat etmeyenlere de ya kelepçe vurulmakta ya da susturulup itibarsızlaştırılmakta, böyle bir yerde adalet ve huzur bulunamaz.

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         Yazarlar, şairler ve adalet…

 

Her erdemli bilge şair yazarlık yapabilir,

Fakat her erdemli bilge yazar şair olamaz.

Ve unutma ki üstün, erdemli, bilge şairlerin kalemini

Üstün bir anlayışa yükselten hikmet ilmidir,

Hikmet ilmine sahip olan kişi

Çok büyük bir hazineye de sahip olmuş demektir.

Erdemli bilge bir şair ne mi yapar, ben size söyleyeyim,

Adaleti ve aşkı hem yaşar, hem de anlatır yaşansın diye.

Çünkü çok iyi bilir ki erdemli bilge şair

Hikmetli bilgelerin susturulduğu yerde hırsız bayram edermiş.

Adalet yoksa eğer huzur da yoktur,

Adalet yoksa eğer saadette yoktur,

Adalet yoksa eğer güven de yoktur,

Ve adalet yoksa eğer barış da yok demektir.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        İsrafı ve arsızlığı aşk zannediyorlar…

 

Bu çağda artık o aziz aşka, çok para olmadan

Ve lüks yaşam olmadan değer bile verilmiyor.

Ya üç beş fantezilerini üç beşe güne sığdırmayı

Aşk zanneden budalalardan tutunda,

O lüks ve çok paralı tatilleri,

Çok pahalı lokantalarda sürekli yemekli kutlamaları

Aşk zanneden geri zekâlılara kadar

Kimler yok ki bu modern çağımız da.

Ha bu arada bunların sayıları küçümsenemeyecek kadar çoktur.

Düğün, eğlence, kutlama diye yapılan inanılmaz israfın adına;

Aşk ve sevgi diyerek başlayan toplumun

Arsızca ve hırsızca yaptıkları israflar var ya

Emin olun ki hem bu ülkede ve Afrika kıtasında ki açlık çeken

Tüm o fakirleri zengin ederdi. Peki, sen ne düşünüyorsun.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              Genel sağlık sigortası hırsızlığı…

 

Devlet, genel sağlık sigortası adı altında bir çalışma başlatmış,

Tabi ki bunun emeklilik sigortasıyla alakası yok,

Bu emeklilik primlerine yansıyan bir şey değil,

Bu sâdece fakir kişi hastalanınca ucuza ilaç alabilmek

Ve ucuza hastanelerde muayene olabilmek için yapılmış,

Güya bunu sosyal güvencesi olmayan fakirler için yapmışlar,

Sosyal güvencesi olmayandan aylık belli bir miktar para alıyorlar,

Ya hu bu insanların zâten sosyal güvenceleri yok, paraları yok,

Yani bu insanlar zâten fakir, yol parası bulamayan insanlar,

Hem para bulmuş olsalar emeklilik sigortasını yatırırlar,

Para bulamayan bu fakirlerden utanmadan arlanmadan,

Sırf ucuz ilaç ve ucuz muayene adı altında

Cüz’i bile olsa aylık para toplayacak kadar alçalmak

Kendini modern ve büyük diye niteleyen devlete yakışmaz, utanın!

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       Adaletsiz arsız bir devletin minaresinde…

 

Geçen günlerde minarelerden müzik yayını yapılmış,

Siyasetçiler, medya ve halk bunu tartışa dursunlar,

Ben de dedim ki Ya hu bu devletin Müslümanım diyen

Politikacıları ve birçok şirket sahipleri

Ve hatta Müslümanım diyen halkın çoğunluğu adaletsizken,

Allah’ın nefret ettiği o birçok işi bile isteye yaparken,

Faiz yerken ve ya devlet kendi halkını faize mecbur ettirirken,

Sodom gomore ve pompei benzeri rezilliklere müsaade ederken,

Adaleti umursamayarak adaletsiz yasalar çıkartırken,

Fakiri fukarayı hırsızlarken, hikmetli bilgeleri sustururken,

Adaletli hikmetli bilgeleri itibarsızlaştırırlarken,

Hatta faizi bir kısım enflasyon adı altında helal caiz görürken,

Erkeğin erkeklerle seks ve cinsel ilişkisine müsaade ederken,

Minarelerde müzik çalınmış, mescitte dansöz oynatılmış çok mu?

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Adaletsiz arsız halkın minaresinde çalgı…

 

Minarelerden bâzı puştlar müzik yayını yapmışlar,

Tabi ki de doğru bulmadım yaptıkları bu çirkin işi, fakat

Ben de dedim ki; hem adaletsiz, hem hırsız

Ve birçok şey adı altında

Fakiri fukarayı soyan,

Hem de enflasyon adı altında

Faizi caiz gören,

Sıkıntılara sokarak

Halkını faiz almaya mecbur eden,

Homoseksüelliğe ve transseksüelliğe müsaade eden,

Allah aşkına size soruyorum

Böyle adaletsiz arsız bir devletin ve halkın

Şu minarelerinden müzik yayını yapılmış

Ve ya da dansöz oynatılmış çok mu?

 

                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Dünya insanlığına ve yönetenlere mektup…

 

Milletvekilleri ve başkanlar

Ve cumhurbaşkanları ve memurlar ve yöneticiler,

Ve dünya ki bir kısım insanlar;

Artık milleti tehdit etmekten, rüşvetten, haraçtan,

Milleti fırçalayıp azarlamaktan,

Fakirin fukaranın parasını tırtıklamaktan,

Mafya örgütü kurup desteklemekten,

Hizmet ve yardım adı altında cebini doldurmaktan,

Faize halkını mecbur ettirmekten,

Bir kısım haksız yasalarla halkı soymaktan,

Sodom gomore ve pompei rezilliklerine müsaade vermekten,

Homoseksüelliğe ve transseksüelliğe izin vermekten,

Adaleti hiçe sayarak haksız yasalarla düzen kurmaktan,

Artık bir an önce geri durmaya başlasalar hiç fena olmazdı hani.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              Çarşı pazarda çakallar…

 

Şikâyet edilmeyen zâlim bir sistemin çarşı pazarında

Çakallar kendilerini ulu zannederlermiş.

Ululuk olsa-olsa

Ancak adaletin olurdu kardeş.

Adaleti yaşa

Ve adalete taraf ol ki

Âdil dostun gelir seni bulur zâten,

Ne kendini

Ne de bir başka onurlu insanı

Mecbur etme çalmaya

Ve haksızlık yapmaya.

Bırak insanların yakasını onurlarıyla yaşasınlar,

Adaletsiz kurulan düzenler ancak

Şu onurlu insanların yakalarında çirkin bir yük!

 

                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    Hikmetli sanatkâr ve yöneticilerin kıyası…

 

O her hikmetli, bilge ve erdemli yazarlar, şairler

Ve sanatkârlar; valilik, milletvekilliği

Ve diğer tüm o üstün yöneticilik gibi görevleri

Başarıyla, lâyıkıyla yapabilirler,

Fakat her vali, her milletvekili

Ve her yönetici de ne o hikmetlice şairliği, yazarlığı

Ve ne de hikmetlice bir sanatkârlığı asla başaramazlar.

Buna göre sizler hesap edin lütfen o bilge, erdemli,

Hikmetli yazar ve şairlerin, sanatkârların o yüksek değerlerini. Onların kıymetlerinin üstünlüğünü hiçe sayan zarardadır.

O hem hikmetli, erdemli, bilge yazar ve şairlere, sanatkârlara

Maddi mânevi sahip çıkmayarak destek olmayan milletler;

Hem yetim, hem de öksüz gibidirler,

Sendelemeye ve sürekli düşmeye mahkûm kalırlar.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Felsefe, tasavvuf, hikmet, ilahi din ve müfredat…

 

Her bir insanın bir felsefesi olduğu gibi,

Aralarında fikir birliği yapmış

Her bir insan gurubunun da

Kendisine has bir felsefesi,

Her felsefenin de

Kendisine has bir tasavvufu vardır.

Felsefe; alabildiğine mûhal’i(imkânsız) olarak veya mûhal olmayarak sonsuza kadar düşünmek işlemidir, felsefenin şartı ise;

Akıl sahibi olmak, düşünmek ve fikir eylemidir.

Ben bir düşünür ve yazar olarak felsefecilere ve tasavvufçulara tavsiyem şudur ki, bu iki büyük mesleği icra ederken hikmet mesleğini yanınıza almadan yola çıkmayın derim, çünkü bu fikir düşünce yolu çok zor ve meşakkatli, hatta ölümcül,

Ve çok tehlikeli bir yolculuktur

Sakın bunu aklınızdan çıkarmayın.

Aptal ve cahil olmamak için fikre ihtiyaç var

Fakat insanlar zararlı fikirleri alıp yaşamaması için de

Faydalı fikirlere ihtiyacı var, bunun içinde hikmet mesleğini öğrenmeden ne felsefik, ne diğer tüm eğitim müfredatları, ne de tasavvuf yoluna girmek doğru değildir ve faydalı da değildir.

Tasavvuf mesleği sâdece ve sâdece

Bâzı insanların kendilerine ait olan,

Kendilerine has felsefelerinin insanlara aktarıldığı bir okuldur.

Tasavvuf; inandıkları veya yaşadıkları fikir ve felsefeyi,

Bir matematiksel, pratik fikir sistemine dönüştürerek,

Planlı, programlı ve müfredatlı bir sistemle

Bâzı insanlara telkin ve tebliğ metoduyla aktarılıp öğretilmesidir.

Modern tüm okullarında yapmaya çalıştığı budur aslında.

Tasavvuf; su nasıl ki bulunduğu kabın,

Bulunduğu ortamın rengini aldığı gibi,

Tasavvuf da kendi içerisine davet ettikleri insanları,

Yine insanlar tarafından kendi fikir ve eğitim sistemiyle

Kendi rengine katması, kendisine benzetmeye çalışması işlemidir.

Her ne fikre sahipse o kedisinde bulunan fikirleri diğer insanlara aşılamak işlemidir.

Yani nasıl ki her bir insanın veya aralarında fikir birliği yapmış her bir gurubun kendisine has bir felsefesi görüşü ve fikri varsa,

Her bir felsefik görüşünde kendisine ait bir müfredatı ve tasavvufu vardır. Felsefe ve tasavvuf ilahi bir din değildir,

Fakat ilahi dini öğretebilmek adına faydalı ve hikmetli bir tasavvuf ekolü, bir tasavvuf müfredatı veya faydalı ve hikmetli bir felsefik ve hikmet okulu ve müfredatı kurulması tabi ve normaldir. Dediğim gibi hikmet mesleğini yanına almadan kimseler bu yola çıkmasın. Hem kendinizi hem de öğretilerinizi aktardığınız insanları çok zor ve hatta kötü durumlara düşürürsünüz. Fikir en bulaşıcı ve en çıkmaz ve yok olmaz bir varlıktır bunu unutmayın, işte bu sebeple hikmet mesleğini muhakkak öğrenmenizi tavsiye ederim.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İftira ve dedikodu pisliği…

 

Hangi nefreti kusuyorlar,

Hayaletlerden başka

Hangi mirası bırakır ki savaşlar,

Gözyaşı nedir ki

Onlar sâdece birer hikâyesi

O suskun ve anlatılmamış kederlerin,

Anlatılmamış sevinçlerin bir hikâyesidir aslında onlar.

Asıl o gözyaşlarının ardına saklanmış

O acı veren gerçekler yok mu?

Dehşeti yaşatan ve yaşayan insana!

Hem de bir cinayete yetecek kadar

İftira ve kirli dedikodu yapan bir halkın

Huzuru ve mutluluğu

Bulması imkânsız ve muhaldir oysa.

 

                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        Gardını almalısın…

 

İyiysen,

Kalbin iyilik ve adaletle doluysa eğer,

Seni üzüyorlarsa, incitiyorlarsa

Onlar seni hak etmiyorlar demektir.

Onlar gibi olma lütfen,

Fakat

Seni incitmelerine de müsaade etme,

Buna müsaade edersen eğer bu aptallığın olur senin.

İyilik yolunu tutmak aptal olmak anlamına gelmez,

İyilik yolunu tutmak öğle her önüne gelen insana

Kalbini kırdırmak anlamına da gelmez,

Sen yine de iyilik yolunu tut

Ve gardını almadan da

Sakın çıkma şu hayatın içerisine olur mu?

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       Kimdir vazgeçilmez olan…

 

Sensiz bir dünyayı hayâl ediyorum da

Hiç de keyifli olmazdı.

Eğlenmek kolay bulunur,

Neşelenmek ve keyiflenmek de kolay bulunur,

Fakat sağlık ve huzur

Öğle kolay-kolay bulunamıyor biliyorsun öğle değil mi?

Hele de cenneti kazanmak ise adaletle oluyor farkında mısınız?

Kim vaz geçilmez olabilir ki

Sen mi? Ben mi? Onlar mı?

Sana çok önemli bir şey söyleyeyim,

Şairler en güzel şiirlerinin arasında

Sağlık ve huzurdan, adaletten bahsetmiyorlarsa eğer

Doğru olan bir şeyi eksik yapmışlar demektir,

Hem de çok eksik bırakmışlar demektir, onu sen tamamla.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           İyi olabilmek meselesi…

 

Sırf şu küçük mâsum çocukların hatırına,

Dünyayı daha yaşanılabilir bir hâle getirebilmek için,

Kendimi de iyi bir insan yapmaya karar verdim,

Ara sıra küçük mâsum yaramazlıklarım olsa da

Ve nihayet iyi bir insan olabilmeyi

Başarmak yolunda adımlarımı sıkıca atıyorum, farkındayım,

Evet, gerçekten de kendimi iyi bir insan yapabilmiştim,

Fakat bir de ne göreyim

Dünya bir yangın yerine çevriliyor,

Dünyayı tüm insanlık el birliğiyle zehirlemeye,

Cinayetler işlemeye devam ediyor,

Bu iyi olmak meselesi sâdece benimle olabilecek iş değil biliyorum,

Ben elbette bunun farkındayım,

Baksanıza, erdemsizlik bile erdemmiş gibi yaşanmaya başlanmış.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         Erdemli insanlar ve korkaklar…

 

Erdemli ve cesur insanlar ölümün ardından yürürler,

Korkakları ise ölüm kovalar her an onları

Ve günü vakti geldiğinde yakalar ölüm onların tutarak

O ense köklerinden.

Korkakların en büyük ve en şiddetli kâbusudur ölüm,

Erdemli cesur insanlar ise huzur bulur ölümün varlığıyla.

Erdemli bir insanın ölümden korkmasının tek bir sebebi olabilir,

O sebep; acaba Rab Allah beni sever mi sevmez mi düşüncesidir,

Erdemli insanın bu düşüncesi onların onurlarına zarar vermez.

Erdemli cesur insanlar hem ölümü ve hem de yaşamayı

Doğru, hikmetle, iyilikle değerlendiren onurlu, şerefli varlıklardır.

Onlar bu şeref ve onurla hayatlarını şekillendirirler,

Yaşamlarında ki her bir işi adalet, iyilik üzerine bina ederler,

Çünkü bilirler ki bu en faydalı, zararlı olmayan güzel bir iştir.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              Cinayetlerin sorumluları kimlerdir…

 

Her hangi bir ırkın ve o ırktan olan her hangi bir insanın

Ve ya her hangi bir mezhebin

Ve o mezhebin taraftarları olan her hangi bir insanın

Ve ya da her hangi bir dine mensup insanların

Yapmış oldukları cinayetlerin sorumlusu ve taraftarı ben olamam,

Ayrıca da ben onların cinayetlerinin günah yüklerini de çekemem.

Bana kimseler onların işledikleri günahların,

Cinayetlerin, hataların faturalarını yazamaz, buna hakları yok,

Ben asla onların cinayetlerinin sorumlusu olarak tutulamam.

Ben de o her bir insan gibi, o her bir insanın ondan çoğaldığı

O Âdem peygamberden olma bir insanım,

Birbirimize olan farkımız üstünlüğümüz ten renklerimiz de değil,

Karakterlerimiz, seciyemiz, kibarlığımız ve bilgilerimizdedir.

İşlenilen ve işlenmek de olan cinayetlerin sahibi asla ben değilim.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Güzel bir şeyler duymak çok hoş olurdu…

 

Haydi, hep beraber denize mi atlayalım derdin.

O umutsuz insanlara umut verecek olan nedir,

Umutsuzlar kulübü kurulsaydı eğer

O kürsüye çıkıp neler konuşmak isterdin mesela.

Dünya neye nazaran yaşanılabilir bir hâle gelebilir ki,

Uzaklaşmamız mı gerekiyor, peki, iyi de nereye gitmeliyiz,

İçerimizde bir yerlere olabilir mesela, insanlık lisanının söylendiği,

O siyah tenli meleklerin caz müziği eşliğinde

‘’Adalet yoksa eğer barış da yok’’ adında ki

Bir şarkı sözünü besteleyip hep birlik de

Cânı gönülden söylemeye başlayacağımız bir yerlere mesela.

Güzel bir şeyler duymak çok hoş olurdu aslında her bir insandan,

Söylesenize, dünya neye nazaran yaşanılabilir bir hâle gelebilir ki,

Peki, üç dilek hakkı verseydi melekler sizlere neleri dilerdiniz.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nasıl kavuşuruz hayâllerimize…

 

Sancılarla dolu olan

Sabır mıdır söyle lütfen

Bizi kavuşturan

Hayâllerimiz de kurguladığımız

O âsi ve saf arzularımıza.

Yoksa

O arzuladıklarımız için

Gerekli olan sebepleri

Bilgece ve hikmetlice yerine getirmek mi?

Ya da o arzuladıklarımız için

Gerekli olan şartların olgunlaşması için

O gerekli olan sebepleri bilgece

Ve erdemlice sabretmekle mi kavuşuruz hayâllerimize!

Peki, ya nasıl, sen söyleyebilir misin?

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        Aşk, dostunu asla yarı yolda terk etmez…

 

Unutmayın ki aşk, dost olduğu varlığı asla unutmaz,

Hele de kalbine misafir olduğunu asla ve asla unutmaz.

Aşk ile karşılaşırsan eğer,

Ona selam ver,

Sor seni tanımış mı tanımamış mı diye,

Tanımamışsa eğer sohbet etmez seninle,

Sohbet etse bile, seni mutlu ve huzurlu etmez.

Eğer seni tanımış ise

Seni mutlu eder konuşurken, sohbet ederken seninle

İçin huzurla dolar, bakar gözlerinin içerisine defalarca,

Senden gözlerini ayırmaz asla aşk biliyor muydun bunu.

Huzur bulursun onunlayken, gülümsemesinden huzurla dolarsın,

Şunu unutma ki, güzel ahlak sahibi âdil bir kalbi olmayanın

Yaşadığını zannettiği şey aşk değildir, sâdece bir heyecan o kadar.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Her anne ve baba değerli midirler bakalım…

 

Şunu asla unutmayınız ki

Anneler ve babaların hepsi asla kutsal değildirler,

Peki, kutsal değillerse de çok mu değerliler,

Hayır, elbette ki her anne ve her baba iyi bir değerde değildir,

Çünkü şu dünya da milyonlarca insanın hastalanmasına,

Sakatlanmasına ve acılar içerisinde ölmesine sebep olan,

Vahşice savaşlar çıkartan

O politikacıların, halkın ve kâtillerin birçoğu da

Çocuk sahibi, annelik ve babalık yapan evli insanlardır.

Bu da demek oluyor ki

Görüyorsunuz işte, demek ki her anne ve baba

İyi bir değere sahip olamıyorlarmış.

Asıl iyilik de değerli olan şey nedir biliyor musunuz?

Sâdece ve sâdece âdil yaşayan, bunun mücadelesini verenlerdir.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aşk, zengin fakir ayrı mı yapar mı?

 

Aşkın çakma taklidine

Zenginler neden çok vakit ayırırlar biliyor musunuz?

Çünkü boş işlere vakit ayıracak kadar

Hem çok paraları

Ve hem de çok vakitleri vardır da ondan.

Gerçek aşkları da o fakir olan,

O garip olan insanların bâzıları,

Ev kira paralarını,

Akşama iş dönüşü yol yemek paralarını,

Onca birikmiş ödenmemiş faturaların hesaplarını

Yapabilmenin Arasından çıkabilirlerse eğer,

Şu halkın dilinde, melankoli de denen

O ‘’kara sevdanın’’ dibine kadar vurarak kendilerini

Aşkı işte iş te öğle saf ve doğal,

İnanın ki bodoslama yaşarlar.

Fakat melankoli hastalığına düşmenizi asla istemem,

Akıllı işi değil bu melankoli haberiniz olsun.

Her neyse şaka-şaka,

Aşk öğle fakir zengin demez,

Yüreğin de güzel ahlak ve adalet, hikmet olan

Her bir güzel ve cesur yürekli insana uğrar be kardeşim.

Yüreğine bir bak sende de bunlardan var mı?

Varsa eğer

Elbet bir gün kapını senin de çalar aşk.

 

 

 

 

Kendisine hangi rolü biçer ki insan…

 

Bilmelisiniz ki

Değil ki bu dünya bir tiyatro sahnesi,

Kendisine rol biçmeye gerek yok her bir insanın

İyilikten ve adaletten başka!

Bırakın artık kötülüğü

O iblisin olmaya devam etsin,

Sizler bir çelme daha takın o üzerinize gelen

Her bir kötülük ve çirkinliğin!

Muhafazakârlık ikiye ayrılır aslında,

Birisi kötülüğü,

Diğeri ise adaleti muhafaza etmek içindir.

Haydi, var mısınız tüm o cesur yüreğinizle beraber

Muhafaza etmeye iyilik ve adalet duygusunu yaşayarak.

Hiç korkmayın ve o güzel duygularınızı daima dışarıya vurun.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinsizin hakkından imansız gelirmiş…

 

Öfkelenince

O âdil olmayan

O bâzı ve çoğu yöneticilere diyorum ki

Sizlerin hesabınızı

İyi ve âdil olduklarını zannedenler düremediler mâdem,

Demek ki kalmamış gerçekten adaleti ve iyiliği yaşayanlar,

O halde

Hesabınızı

O cahil zorbalar

Ya da dinsiz imansızlar

Elbette bir gün dürmeye gelecekler.

E elbette dinsizin hakkından

Veyahut âdil olmayan yöneticilerin hakkından

İmansızlar gelirmiş, demedi demeyin.

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      Endişe ve cinnet…

 

İnsanlık;

Mücadele, endişe ve cinnet!

Dünyayı her gün

Ya yeni bir karakter terk ediyor

Ya da yeni bir cinayet gömleği,

Yeni bir maktule,

Yeni bir kâtilin eliyle giyindiriliyor.

Yenilerde mi yoksa eskilerde mi iyilik daha fazlaydı

Bunu anlamanın hiçbir zorluğu yoktu aslında,

Bebek yüzlü kâtiller

Ve âdil olmayan politikacılar ile

O âdil olmayan patronlar ve yöneticiler var oldukça

Bu tartışma da ki sıra bunlar var oldukça

Bir başkalarına sıra hiç geleceğe benzemiyor.

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Şeytanlar ve iyi zannettikleriniz…

 

Bâzı insanlarla karşılaşırım

O bâzı ortamlarda

Onları bana tanıştırırlarken

Onlar için çok iyi

Veya da onlar için

Çok mübarek birisidir diye tanıştırdıklarında

Hep şunu söylemişimdir gülerek kendime;

Mübareğin ve iyiliğin ne olduğunu

Bilmemiş ve anlamamış olsaydım eğer

Şeytanları her gün birileri bana

Eli yüzü nurlu mübarek diye,

Hem de iyi birisidir diye yutturacak ya,

Buna ben hep

Kahkahalarla gülerim be kardeşim.

 

                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        Senin yıldızındım ben gökyüzünde…

 

Senin gökyüzünde ben sâdece bir hayalet kaldım,

Hiç kimseden korkmayarak saklamadığın o öznelerini

Ve çok severek söylediğin

Sevgi dolu bir hikâyen olmak isterdim dudaklarında.

Senin gökyüzünde ben bir yıldızdım

Fakat çok da bakmadığın,

Hiç de dokunamadığın,

Yaklaşınca yanmaktan tutuşmaktan korktuğun!

Özel,

Fakat pek de yaklaşamadığın,

Aslında gitmek istediğin bir yıldızdım senin kalbinde.

Fakat çekindiğin,

Belki de korktuğun karanlığımdan,

Belki de ışığımdan korktuğundandır.

 

                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          Eğitim sistemi ve cinayetler…

 

Eğitimin elleri olsaydı ilk önce kimleri çarpardı,

Kimleri tokatlardı biliyor musunuz?

Tabi ki de heyecanlandınız,

Şimdi de diyorsunuz ki

Elbette kötü eğitim verenleri tokatlardı,

Yok-yok hemen öğle heyecanlanmayın boşuna,

Merak etmeyin eğitimin elleri falan hiçbir zaman olmayacak,

Ve hiçbir zaman da kötü eğitim tükenmeden

Şımarık-şımarık, maskara-maskara, cinayet-cinayet

Yoluna koşarak devam edecek,

Ne acı ki durum aynen böyle,

İyi mi zannediyorsun eğitim sistemlerini ve insanlığı,

Peki, öğleyse neden şu insanlık hâlen

Milyonlarca cinayet işlemek de.

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      Eğitim cehaleti alıyorsa bu cinayetler kimin…

 

Eğitim cehaleti alır diyorlar,

Peki, öğleyse neden hâlen o eğitimli insanlar

Daha çok ve daha büyük suçlar işliyorlar.

Mesela dünyanın en büyük ve güçlü ülkelerine bakın,

O ülkelerin yöneticilerinin hepsi de eğitimli

Fakat tutuşturdukları savaşlardan tutunun da,

Kendi ülkelerinde bile

İşlettikleri cinayetler, hırsızlıklar, arsızlıklar, yolsuzluklar

Milyonları aşmış durumda hem de her ay.

Önemli olan tek başına eğitim değil,

Önemli olan hikmetli ve faydalı

Zararsız olan, iyi bir eğitim verebilmek insanlığa.

Yani cehaleti insandan alan şey aslında tek başına eğitim değil,

Hikmetli ve faydalı, zararsız olan eğitim alır cehaleti insandan.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Güneş gider bir sen kalırsın…

 

Zambaklar kadar nergislerde

Aşk solur bakarken yüzüne,

Serin ve huzurlu güzel bir söz ile karşılanır

Senin gönderdiğin her bir varlık.

Her bir varlık bilerek

Ve ya da bilmeyerek

Seni anlatır aslında

Bir yerlerin de ve her yerinde kalbinin!

Uçurumları bana yar etmeyen senin

O kalbinde ki güzel bir hatır olabilseydim keşke.

Sensiz yaşamak mı şu hayatı,

Küfürdür her adımıyla,

Çünkü güneşten daha çok seninle aydınlanırız her yeni gün.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      Sensiz kumarbazın küfrüdür hayatım…

 

Kim kurtarabilir ki kendisini

O dev dalgalarından okyanusun tam göbeğinde kalıp,

Oysaki sana ben o dev dalgalarla değil,

Serin, ılık ve huzur veren sabâ rüzgârlarıyla geliyorum.

Deliyorum seninle aramda olan her bir engeli,

Her bir mesafeyi çeliyorum koşa-koşa,

Sana huzurlu bir saadet vermek için

Kalbimi tutup bir tek senin huzuruna seriyorum.

Eliyorum her sözü adalet için,

Aklıma saplanmış her kirli ok’u

Söküp çıkartıyorum yerinden senin için.

Sövüyorum

Satanlara onurlarını

Adaletsizlik kumarı oynayarak her yeni gün!

 

                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          Endişe duysun asıl zorba zâlim…

 

Adaletsizlik yapanlar duysunlar asıl endişeyi,

Endişe etmem ben, nasıl olsa;

Çünkü adalet yaşar

Adalet haykırırım.

Asıl Rab Allah’tan başka ilah edinenler duysunlar endişeyi,

Endişe etmem ben, nasıl olsa;

Çünkü Rab Allah’tan başka ilah bilmem,

Böyle yaşar, böyle konuşurum, böyle haykırırım.

İlahi mahkemenin o âdil terazisinde

Elbette düşmanlarımla

O gün gelir hesap sormak için elbette karşılaşırım.

İşte ben o gün yüzlerine şöyle haykırırım;

Yaşasın adaletsizler için

O ebedi ateşi cehennemin.

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            Endişelenen kim olmalı asıl…

 

Rab Allah’tan bir başkasını Rab ilah edinmek

Nasıl olur biliyor musunuz?

Rab Allah’ın o adaletli emirlerini terk edip,

Onun yerine; o âdil olmayan insanların

O âdil olmayan emirlerine severek itaat etmekle

Rab Allah’tan bir başkasını Rab ilah edinmiş olursunuz.

Kendilerine fayda vermekten bile âciz

Şu insanlar mı sizleri kurtaracak o ebedi ateşten acaba,

Soruyorum sizlere bunu bir kez olsun düşünür müsünüz?

Zâten onun o âdil emirlerine uymayarak

Kendinize ve birbirinize cinayetler işlemiyor musunuz?

Allah kendilerine bir kudret vermemiş olsaydı eğer

Nasıl kendilerine bir fayda verebilirdi ki insanlar bir düşünün.

Dedim ya

Ben endişe duymam

Çünkü adalet yaşar, adalet haykırırım.

Asıl adalet yaşamayanlar duysunlar endişeyi,

Ne yaparsa kendisine yapıyor insan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      Neyi kaybettiğini hatırlamalı insan…

 

Hiçbir tören aşk ve ibadet değildir,

Törenler, ibadetler ve aşk birbirinden farklı şeylerdir,

Görüyorum ki aşk ve ibadet zannedilenler

Tören olarak kutlanıyorlar artık,

Sevgi zannedilenlerde

Eğlence adı altında kutlanıyorlar.

İnsanlar neyi kaybettiklerini hatırlamalı değil mi sizce de,

Bunu hatırlayamazlarsa eğer

Nasıl bulabilirler ki gerçek kendilerini.

Mesela,

Aşkın, ibadetin

Ve adaletin nasıl yaşandığını

Hatırlamalı değil mi insan, hatırlayamaz ise eğer

Nasıl bulabilir ki gerçek kendisini insan, haksız mıyım?

 

                                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     Güzel bir söz hayat kurtarır…

 

Hayatımızın yönünü dengeleyen,

Hayatımıza dokunan güzel insanlar vardır,

Onlardan kimileri yanımızda olmasalar bile,

Onların kaleme aldığı eserleri

Veya onların kudretli bir şiiri, yazısı bile

Yetiyor onlarca yakın ve dost zannettiklerimizden bize,

Daha çok güzellik

Ve daha çok fayda katmaya hayatımıza yetebiliyorlar.

Fırtınalı ve karanlık denizlerde

Gemimizi yüzdürmek gibi oluyor hayat bâzen bilirsiniz,

İşte öğle onlarda aklımızın bir köşesinden

İmdadımıza koşan

Kudretli ve huzur veren bir cümle kurtarıyor bizi,

Umudumuza yeniden nefes olup!

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             İsraf ve zâlimliğin sonu sâdece hüsran…

 

Tohumlar ekilir, yağmurlar yağar,

Sürgünler boy verir, derelerden sular taşınır

Çiftçilerin, işçilerin ellerinde ki kovalarla üzerlerine başakların,

Umutlar çamurlarla sıvanır,

Su arklarından tarlalara sevgi akar

Şırıl-şırıl, şarıl-şarıl, durmaz bu güzel seremoni.

Ah o kırmızı domatesler, bayılırım onlara biliyor musunuz?

Suların koynun da o beyaz güzelim pirinç tanelerine de bir bakın

Ve o kırmızı mercimeklerin ise

Kırmızı güzel dudaklı kızlardan ne farkları var ki öğle değil mi?

Boncuk-boncuk o güzelim nohut tanecikleriyle beraber

Sunar tabiatın elleriyle bizlere bereketini Rab öğle değil mi?

Eşsiz olan aziz bir sanatkârın kudret kaleminin

Muhteşem bir tablosudur bu haksız mıyım?

Fasulyelerin o göz alıcı beyaz

Ve bereketli güzelliğine ne dersiniz,

Ya o bulgur ve bezelyelerin, çeşit-çeşit meyvelerin

O çok sevdiğimiz çocuklarımızı

Ve bizleri faydalandırması çok güzel öğle değil mi?

Birbirinden farklı ve birbirinden faydalı o muhteşem meyveleri

Sevdiklerinize ikram ederken

Oysaki dünyanın en güzel işlerinden birisini yapıyor insan.

Sağlıklı yiyeceklerin zehirlenip yok edilmemesi için

Dünyayı zehirlemeyi bırakalım artık ne dersiniz, haksız mıyım?

Çünkü yakın bir zamanda insanın yaşaması için

En önemli olan su ve yiyecekleri bulamayacak bir duruma

Kendinizi ve sevdiklerinizi düşürmeme k için,

Dünyayı zehirlemeyi ve israfı terk edelim arttık ne dersiniz.

Dostluklar ve ihanetler…

 

Kimileri bizi evine aldı

Sırtımızdan vurdu hançerledi,

Kimilerini de biz aldık evimize

Sırtımızdan vurdu hançerledi,

Kimileri zâten evimizdeydi

Acımadı zorba zâlim vurdu hançerledi bizi.

Kimleri de evini açtı bize, elini açtı bize,

Gönlünü açtı bize, kalemini açtı bize,

Ve gönlümüze öğle bir güzellikle girdiler ki,

O güzel gelişleri gibi

Daima da güzel kalabildiler çok şükür,

Onları bir daha o gönülden çıkarmayız 

Yer göğe, gökte yere karışsa bile.

Dostluk zordur fakat kutsal bir değerdedir kardeş.

 

                                  Sonnet… Nafiz coşkun               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  Halkın göbeğinde…

 

Halkın içerisine karıştım,

Onların düşüncelerine, yaşamlarına, tarzlarına

Bire-bir şahit olmak istedim, onlarla birlikte çalıştım,

Bâzen onlarla birlikte kahkahalar attım, borçlarını ödedim,

En düşük maaşla nasıl çalıştıklarına

Bende onlar gibi çalışarak şahit oldum.

Onlar gibi kira ödedim, onlar gibi faturaları hesapladım,

Düğünlerine yardımcı oldum, borçlarımı ödedim,

Kederlerini paylaştım, dertleştim, evimi paylaştım onlarla,

Dedikodular yaptım dedikoducularla, iğrendim,

Temizlik işinden tutunda güvenlik işine,

Yöneticilikten tutunda birçok alanda onlarla beraber çalıştım,

Onları dinledim, onlarla konuştum,

Bire-bir yanlarında durdum, birlikte iş yaptım onlarla.

Onların o işleri yaparken ki duygu ve hislerine,

Konuşmalarına, sohbetlerine, eğlencelerine, sövgülerine,

Kahkahalarına, nefretlerine, küfürlerine,

Arsızlıklarına, bâzı efendiliklerine, hainliklerine,

Neleri taraf tutup, neleri niye taraf tutmayışlarına,

Bâzı iyiliklerine, bâzen de kötülüklerine şahit oldum.

Peki, tüm bu sosyal ve psikolojik hamlelerimi yapmakla

Elime neler geçti biliyor musunuz? 

Şimdi sanatımı daha ustaca, daha bilgece yapabiliyorum.

Tecrübe çok şeydir, insanları bire-bir tanımadan

Bu işte, büyük fikir sanat işinde ustalaşman çok zordur.

Ayrıca her sosyal-psikolojiyle ilgilenen yazar ve şairlere

Bunları yapmalarını tavsiye ederim, zordur fakat

Ustalaşmakta büyük faydasını göreceksiniz.

            Fikir işçiliği zordur, fakat huzur verir…

 

Hikmetli fikir kitabı yazmak ve hikmetli fikir üretmek işi o kadar çok zordur ve o kadar çok meşakkatlidir ki hele de bu işi uzun yıllardır yapıyorsanız eğer, nasıldır biliyor musunuz?

İnsanın aklını öğle bir gerer ki bu iş, sanki her iki ucundan aklını birileri tutmuşta var güçleriyle çekiştiriyorlar. Sanki bir mahşer meydanından farksızlaşır artık aklın, sen buna ister demlenmek işlemi dersin, ya da pişmek, olgunluğa, kemale yaklaşmak işlemi dersin, ne dersen de adına, adını ne koyarsan koy, fakat öğle bir saklambaç oyunu, öğle bir körebe oyunu oynatır ki insanın aklına,

İşte fikir aramak, fikir denizinde yola çıkmak, keşfe koyulmak böyle bir süreçtir. Acıtınca aklını, ruhunu acıtmaya, hayatını acıtmaya başlayınca insanın, bâzen dersin ki alsa da Allah’ım şu aklıma hücum eden milyonlarca şu fikri, alsa da şu binlerce vehim’i, vesveseyi, kurtulsam artık dersiniz.

Fakat birde, düşünmek ve fikir işçiliğinin, öğle mükemmel

Ve öğle aziz bir tarafı vardır ki, öğle bir harikadır ki, öğle bir enfes duygular verir ki, asil ve onurlu bir meslektir aslında.

 Fikir işçiliği, o fikir demlerini yaşadığın anlarda, onun huzur ve saadet veren, onur veren tarafıyla, adaleti, doğruluğu ve iyiliği öğreten tarafıyla da dersin ki ne lezzetliymiş bu fikir işçiliği, Allah’ım benden bu fikir işçiliği, bu fikir mesleğini alma da,

Daha da çok artır olur mu? Dersin. Daha da çok hikmetlendir dersin Rabbine. Doğrusunu söylemek gerekirse eğer doğrusu da budur zâten.

 

 

 

  İntiharım olur uzaklığın ve yaşamak umudum…

 

Neleri kaybettiğinizi hatırlayın, insanlığınızı mesela.

Haydi, bir şiir yazalım ve şöyle başlayalım;

İntiharım olursun her yeni gün uzak oluşunla benden,

Kapılar gün dönümünde açılır umuda yeniden,

Yeniden gülümserim güne yine seni düşündükçe ben,

İntiharım olursun her yeni gün uzak oluşunla benden.

Haydi, uyan artık, güneş doğmaya başladı,

Benim kadar

Gülümsemeyi çok özledin mi sende kedersiz düşüncelerle,

Mesela kederlerimizi paylaşarak

Azaltmalı değil miydik birbirimizin dertlerini dünyadan.

Yine de şunca neşeme ve umuduma rağmen,

İntiharım olursun her yeni gün uzak oluşunla benden.

İçeriye girebilir miyim?

Kapılarını açar mısın bana kalbinin,

Gözlerinin pencerelerini mesela her saat bana karşı,

Gökdelenlerin tepelerine çıkmaktan daima nefret etmişimdir

Gökyüzünü sevmeme rağmen!

Oysaki senin yüksekliğin daha yüksektir bana gökdelenlerden.

Bugün düşündüm de mâdem şu kederlerin

Hem fırtınalarına, hem de yağmurlarına engel olamıyor insan,

O halde sevmeklerin fırtınalarını kopartmalı öğleyse

Hem de bir bardak suda,

Belki boğulur nefret ve savaşlar böylece, neden olmasın.

Ne dersin, belki biraz teselli olurdu her ikimize de,

Uzaklaşma artık benden, uzaklaşma ki

İntiharım olursun her yeni güne başladıkça ben,

Yaşamak ise en güzel umudum. Ben yaşamayı tercih ediyorum.

Yazar, şair Nafiz coşkunun, yayınlanan diğer kitapları:

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ile aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…