KİTAP ADI: ÖLÜMSÜZLÜK SENFONİSİ. (kitap 31) yazar şair author poet nafiz coşkun

 

Felsefik yazılar, jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,

Aforizmalar, hikmet, sanat ve sonnet…

 https://drive.google.com/file/d/1H0uAjXZFHzH2_g46BQV3o-rA7UdWj7SZ/view?usp=drive_link

 KİTABI PDF OKUMAK İÇİN YUKARIDAKİ LİNKİ TIKLAYIN

 

                                 ♛ ♣ ♡

 

 

    Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar… Kitap: 31.

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

 

 

                            

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.

 

                                                          Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

twitter ınstagram pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

 

 

 

 

Bu kitabın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz.

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

 

                                   ☆☆☆

 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

Sayfa: 9. Ölümsüzlük senfonisi. (sonnet)

Sayfa: 10. Bazen baldıran acısı cümleleri şairlerin…

Sayfa: 12. İstanbul da Aşk’a senfoni…

Sayfa: 15. Dayatmacılık ve kölelik…

Sayfa: 17. Mücadele sanatı… (sonnet)

Sayfa: 18.Yıpranmış bir ilişkiyi iyileştirmek… (sonnet)

Sayfa: 19. Savaş ve Aşk…

Sayfa: 22. Güzel şeyler yazabilirsin hayatının defterine…

Sayfa: 24. Ölüme bir not düşmek… (sonnet)

Sayfa: 25. Sırılsıklam seni düşünürüm…

Sayfa: 27. Kadının feth’i… (sonnet)

Sayfa: 28. Kadının feth’i…

Sayfa 29. Özlem…

Sayfa: 30. Birbirimizden çok çektik… (sonnet)

Sayfa: 31. Sıla özlemi… (sonnet)

Sayfa: 32. Kederleri incittim…(bir şarkı daha)   (sonnet)

Sayfa: 33. Ağlamana dayanamam… (sonnet)

Sayfa: 34. Kalbine beni de al… (sonnet)

Sayfa: 35. Memleket dediğin… (sonnet)

Sayfa: 36. Karizmatik olmak ve sanatı…

Sayfa: 38. Kalbimi küllük zannettiler… (sonnet)

Sayfa: 39. Sevgiliden isteyebileceğim… (sonnet)

Sayfa: 40. Küfrederken…

Sayfa: 41. Çoğu insan nankördür…

Sayfa: 43. Aşk çiçeği nergis… (bir şarkı daha) (sonnet)

Sayfa: 44. Aşk olsun… (sonnet)

Sayfa: 45. Beklemek… (sonnet)

Sayfa: 46. Aşk’a iftira etme cahilliklerini…

Sayfa: 47. Çelimsiz hayatı terk etmeli… (sonnet)

Sayfa: 48. Yeni bir hayata yelken açmak…

Sayfa: 51. Kanlı sevgi meydanları… (sonnet)

Sayfa: 52. Mektup… (bir şarkı daha)

Sayfa: 53. Haydi, gülümse artık… (bir şarkı daha)

Sayfa: 54. Bâzı kültürler ve acıları… (sonnet)

Sayfa: 55. Soruların ve sorunların çözümü varken…(sonnet)

Sayfa: 56. Aşk için hadi bir cesaret…(bir şarkı daha)

Sayfa 57. Emir veren mi? Emir alan mı olmak istersin.(sonnet)

Sayfa: 58. Allah’a sarılırken… (sonnet)

Sayfa: 59. Aşk galibiyetimdir… (bir şarkı daha) (sonnet)

Sayfa: 60. Sevda bozumu…

Sayfa: 61. Sevişirken… (sonnet)

Sayfa: 62. Metropoller insanlar yangın yeri…

Sayfa: 63. Dikişleri tutmuyor artık sevmelerimin…(sonnet)

Sayfa: 64. Düşme yakamdan sakın…(sonnet)

Sayfa: 65. Seninle yeniden… (sonnet)

Sayfa: 66. Kördüğüm kederler… (sonnet)

Sayfa: 67. Aşk mevsimi… (bir şarkı daha)  (sonnet)

Sayfa: 68. İstanbul ve kadın…

Sayfa: 69. Kadın ve güzellik… (sonnet)

Sayfa: 70. Erdemli insan ve ölüm…(sonnet)

Sayfa: 71. İstanbul’un gözyaşları…

Sayfa: 72. Anladım sensizken… (bir şarkı sözü daha)

Sayfa: 73. Özlüyorum… (bir şarkı daha)

Sayfa: 74. Delilik mi?

Sayfa: 75. Mülteci gerçeği… (sonnet)

Sayfa: 76. Her şey güzel olacaktı…

Sayfa: 78. Ölü atlar mezarlığında…

Sayfa: 80. Sulara kilit vurulmaz… (bir şarkı daha)

Sayfa: 81. Sevmek seni istiklâlim olurdu… (sonnet)

Sayfa: 83. Özleminle… (sonnet)

Sayfa: 84. Hikmetli sözler… (sonnet)

Sayfa: 85. Gece vakti hüzünleri… (sonnet)

Sayfa: 86. İstanbul ve ölüm öpücüğü…

Sayfa: 89. Üzgünüm bugünlerde… (sonnet)

Sayfa: 90. Nafiz coşkunun bugüne dek yayınlanmış kitap adları              

Sayfa: 92. Sözlük…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                     

 

                                  ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                      

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

                                    ☆☆☆

              ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

                          Ölümsüzlük senfonisi.

 

Bütün Aşklarım,

Bütün sevgilerim,

Bütün şiir ve yazılarım,

tüm sanatım birer ölümsüzlük senfonimdir benim.

Her bir sevgi,

Ve her bir Aşk, hayatımıza yazdığımız söylediğimiz

Birer ölümsüzlük senfonisi

Ve ölümsüzlük şiiridir aslında…

Fakat kimi şiirler senfoniler cennette

Kimi şiirler senfonilerde cehennemde okunacak söyleneceklerdir.

O halde kimi ve ne için sevdiğinize,

Kime ve ne için Âşık olduğunuza,

Kimlerle ne uğruna mücadele verdiğinize dikkat etmelisiniz

Anlatabiliyor muyum?

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                     ☆☆☆

 

               Bazen baldıran acısı cümleleri şairlerin…

 

Şimdi doy zehirli hançere benzeyen sözlerimle /

Kalbine batırınca ucunu kederli sözlerdeki harflerin /

Benim edebiyatımda yeri yok zannediyorum zehrini akrebin /

Ah o belki sözlerim baldıran yaprağının ağusudur(zehridir) sana çektiğim kılıç /

Doysun artık hamlemin gücü ile kalbin kederli kederlere /

Aç kalmışsın bir ilk yenilgiye sen /

İşte al o da benden sana hediye bin baldıran acısı kadar cümle /

Gördün mü ki hiç sen şairlerin dudaklarında Şah’a kalkmış cümleleri /

İntikam soluklayan savaş atlılarının gözleri kadar korkunç olurlar /

Bâzen deva,

Bâzen de ecza olurlarken cümleleri şairlerin,

Bâzen de acıtan, zehirli, öldürücü, yaralayıcı bir silah olur biliyor muydun? /

Ah o gözyaşları yok mu mazlumların /

O gözyaşlarının her bir damlası cehennemde düşmana ateş olurlarken,

İyi şairlerin cümleleri de her bir zâlimin boynuna îdam ilmiği /

Kalplerine tırnağı geçercesine kanata-kanata olur bâzen de /

Peki ya iblisler ölürler ise kime itaat eder askerleri iblislerin!

Gidin, o halde sizlerde gidin onlarla birlik de ateşlerine cehennemin /

İşte şimdi doydunuz mu? Zehirli kılıçlara benzeyen cümlelerine şairlerin /

Her acıdığında kalbiniz kederli-kederli hatırlayın /

Hatırlasın her bir duygu bu sözlerimi /

Hatırlasın her bir düşman bu baldıran acısı cümlelerini şairlerin.

Ve yaşasın ateşleri zâlimler için cehennem /

Ve yaşasın kalpleri ferahlatan o iyi insanlar için bahçeleri cennetlerin /

Duyur,

Sesini duyur ey çocuk sende bırak artık ağlamayı /

Duyur,

Artık duyur sende kalpleri ferahlatan cümleleriyle şairlerin /

Biliyor muydunuz?

İblislerin pek çok sevdiği kitapları arasında şiirlerde vardır,

Fakat bir o kadar da

İblislerin en çok nefret ettikleri şiirler vardır!

Fakat bir o kadar da

İblislerin en çok nefret ettikleri şiirler vardır,

İblislerin nefret ettikleri şairler vardır,

O şiirler ile o şairler ise adaletin terazisine sıkıca sarılanlardır /

İblisler nefret ederler işte o âdil şairlerden /

O âdil şairlerden nefret ederler iblisler /

Ve yaşasın ateşleri zâlimler için âdil cehennemim!

Ve yaşasın kalpleri ferahlatan o iyi insanlar için bahçeleri cennetlerin!

                                      ☆☆☆

                        İstanbul da Aşk’a senfoni…

 

İstanbul’un denize battı kadar /

İstanbul’a güneş battığı kadar /

Gözlerine batıyordum

Bir daha senden başkasının kalbine doğmamak üzere /

Batırıyordum kendimi senin denizlerine derin-derin /

Sende ölmek aziz bir Aşk’a ermektir biliyordum sevgilim /

Ah Aşk ne âlâ imiş öğle değil mi?

Gel sarıl bana,

Üstüm başım Aşk koksun sevgilim.

İhtirasları kadar Roma’ya jul Sezar’ın,

Tutulmuşluğum sana söner mi ki zannediyorsun /

Hançeri kadar bürütüşün,

Benden başka sana Aşk duyana saplayabilirim.

Gel sarıl bana,

Üstüm başım Aşk koksun sevgilim.

Napolyon kadar gurur dolu sana

Ancak Aşk ülkemin kapılarını açabilirim.

Sen, güzel kadınım,

Yakışmıyor böyle kederli-kederli gururlar sana.

O çok sevdiğin her bir çiçeğin,

Üzerine bal arısı tadında,

Dudağına-dudağına,

Peteğine dudağımı,

Parmaklarımı tenine terine,

Güzel kokunu içerime,

Seni çekerim umudumun kıyılarına,

Adadan,

Issız adadan aylar sonra kurtuluşa erer gibi,

Sana çekerim küreklerini Aşk kayığımın,

Aşk sandalımın küreklerini sana çekerim mehtapta yine ben.

Gel sarıl bana,

Üstüm başım sırılsıklam Aşk koksun sevgilim.

Roma jul Sezar’a kalmadığı kadar

Sende benden mi çekip gidiyorsun/

Düşünürüm bunu bazen kederli-kederli,

Ne ben jul Sezar’ım

Ve nede sen Roma değilsin.

Fakat belki

Spartaküs’ün hayalleri hayallerim olabilirdi senin de içerisinde olduğun /

Böylelikle altın bir ütopya kurabilirdik birlik de.

Hatırına güllerin,

Nergislerin hatırına,

Sarıpapatyaların,

Nilüferlerin,

Su damlacıklarının hatırına,

Anka kuşunun,

Meleklerin,

Cibril’in hatırına,

İstiklâl mücadelesinin hatırına,

Gel sarıl bana,

Üstüm başım sırılsıklam Aşk koksun sevgilim.

Seninle beraber olduğum zamanlar,

Sanki ellerimi uzatsam

Dokunacak kadar oluyordum yıldızlara,

Sanırdım ki İstanbul benim olacak,

Sanırdım ki Roma ile Paris benim olacak,

Zannederdim ki

Senin ile geçireceğim hayatımı daima,

Evet,

Bu bir bakıma doğru,

Senin ile geçiyor hayatım

Fakat sadece hâtıraların ile

Hâtıraların ile.

Ölüm de var sevgilim

Haydi

Artık gel sarıl bana

Üstüm başım sırılsıklam 

Aşk koksun.

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                     Dayatmacılık ve kölelik…

 

Bizlere zorla dayatılan kabul ettirilmeye çalışılan fikir keşif ve dayatılan işleri yapmak zorunda kalmaktan dolayı o diğer daha güzel hikmetli fikir keşif ve işleri bulmakta hayli zorluk çekiyoruz. Kölelik geri kalmaktır biliyorsunuz sizlerde, o halde hikmetli düşünmek gerekirse ki hikmetli düşünmek gerekiyor ve unutma ki hikmetli düşünen toplumlar köleliğe asla girdirilemezler. Hikmetli düşünen toplumlara kölelik elbisesini giyindiremeyeceğinizin sizlerde farkındasınız elbette işte bu sebeple hikmetli düşünen toplumların meydana gelmesini arzulamıyorsunuz, onları dayatmacılık kültürüyle hikmetsiz bir posa haline getirmeyi amaçlıyorsunuz. Ve ayrıca şunu da eklemeden geçemeyeceğim, şöyle ki sizler, kendi eşlerinizi, çocuklarınızı ve hatta üzerinde baskı kurmaya çalıştığınız her bir insanı baskıyla dayatmacılıkla zorbalıkla korkutmakla yönetebilmeye çalışıyorsunuz. Dayatmacılıkla onları birer zavallı, çağı ileriyi okuyamayan birer cahil anlayışsız insan topluluğu haline getiriyorsunuz ve sonrada diyorsunuz ki bizler toplum olarak neden birçok ülkeden geride kaldık. Çünkü gerilerde kalmak sebeplerinden biriside sizler, sizler gibi dayatmacı köleleştirici insanlardır. Çünkü toplumu fikir üretemeyen gerici kavgacı bir posa yığını hâline getirdiğinizin farkındasınız öğle değil mi? Aramızdaki birçok farktan biriside şudur ki benim gibiler birer modern ‘Kemal Sunal’ karakteri ve sizler ise kaba yobaz anlayışsız ham softa yobazlarsınız. Bilmem ki anlayabilecek misiniz? O anlayışsızlığınızla benim bu yazdıkları mı? Geçmiş tarihin sayfalarına bir göz attığında göreceksiniz ki sizlerde, kölelik ile dayatmacılık ile üzerine baskı kurulmuş her bir toplumun gerileyen, yenilen, silinen ve tarih sayfalarında ülkesizleştirilen birer silik yığınlar haline getirildiklerini. Aslında her bir dayatmacı insan tabiri uygunsa kendi ayağına kurşun sıkıyor fakat aptal bunun farkında değil.

Su dolu kadehimi; insanlarını çocuklarını çalışanlarını köleleştirilmeyen, dayatmacılıkla kölelikle mobbing ile yönetmeye çalışmayan bir yönetim şekline kaldırıyorum. Bu dediğimin tam tersini arzulayanlar zakkum ile zıkkım için inşallah yaşarken de öldüğünüzde de. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

                         Mücadele sanatı…

 

Mücadele bir abartı sanatı değildir,

Hikmetli, profesyonelce, kararlı bir eylem, hamle yapabilmek sanatıdır. Bâzen süsmek bile bu tarif içerisinde olursa, susmak bile mücadele sanatının bir hamlesi olarak kullanılır. Yeter ki kendini, savunduklarını ve karşındakini çok iyi tanıyabil anlayabil. Rezil olmak zaferi kaybetmektir. İşte bu sebepledir ki şartlar oluşuncaya kadar sabır ile ilim ile hikmet ile devam ederek ve hatta bâzen stratejik bir hamleyle gerilere farklı yönlere çekilerek dağılarak yapılan hikmetli hamleler bile yüksek bir strateji mücadele sanatı olabiliyor. Mücadele sanatı bir abartı sanatı değildir, mücadele sanatı ince örülmesi gereken bir kanaviçe(ince sanatsal işlenen zor bir iplik dokuma sanatı) dantel örgüsü gibidir! Bu kanaviçeyi işlemeye sabrın ve yeteneğin yoksa sen çok usta bir mücadele insanı olamayacaksın asla.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

                  Yıpranmış bir ilişkiyi iyileştirmek…

 

İnanırım candan sevdiğine,

Bir başkasının gözlerinin içerisine

Gülümsemeyeceksen bana gülümsediğin gibi tutkulu.

O zaman belki

Unutulur geçmiş günahlar

Ve yeniden

Yaşanılabilir bir hâl alabilir ilişki.

Yıpranmış bir ilişkiyi iyileştirmek çabasındasın mâdem,

Hâlen bir umut var

Çünkü

Kıyamet kopmadı henüz daha,

Günahlar,

Hatalar, Affedilebilir,

Aşk’ın kıyameti kopmadı henüz daha!

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                    ☆☆☆

 

                                Savaş ve Aşk…

 

Gerçeklerin er ya da geç

Gün yüzüne çıkmak gibi bir prensibi vardır.

O halde gün hiç doğmasın

Ve sen benim seni çok sevdiğimi asla öğreneme,

Çünkü kendimi sana asla lâyık bir sevgili olarak göremedim.

Fakat bunun yanı sırada

Hep kendimden emin

Gâyet sosyâl ve rahat,

Hiç kimseye adaletsizlik yapmayan biri olarak

Dimdik yürüdüm hayatı şu anlayışsız insanlarına inat.

Ülkeler arası yıkılmaz sanılan sınır duvarları örüldü

Köprüler yıkıldılar,

Köprüler kuruldu daha sonraları,

İnsanlar duvarlara karşı durdular,

Duvar gibi insanlar,

Duvarlara karşı duranları vurdular,

Duvarlara karşı duranlar abandılar,

Mücadele verdiler,

Duvarlar yıkıldılar daha sonra,

Duvar gibi adamlarda yıkıldılar duvarlara karşı duranlarca.

Köprüler kuruldu,

Ben ise duvarlardan daha sert olan insanlara karşı durdum,

Şu kalem tutan parmaklarımla karşı durdum,

Parmaklarım acıdı her çatışında kaşlarını sevdiğim aptallar.

Kalemim duvara çaldı mürekkebini,

Duvarları yıktı şairlerin kalemleri,

Fakat nankör gâfil insanın katı kalbi yumuşamadı

Yıkılmadı gitti bir türlü o katı kalbinde ki vefasızlığı.

Gerçeklerin er ya da geç

Gün yüzüne çıkmak gibi bir prensibi vardır,

O halde gün hiç doğmasın

Ve sen de benim seni çok sevdiğimi asla öğreneme,

Çünkü kendimi sana lâyık bir sevgili olarak göremedim asla.

İnsanlar yıkılmaz zannedilen duvarlara karşı durdular,

Ben ise gâfil nankör insanların katı kalplerine karşı durdum

Acıttı yüreğimi bu fakat

Yıkıldı duvarlar

Eridi şehrin buzları mürekkebiyle kalemimin,

Fakat nankör gâfil insanın o katı kalbi yumuşamadı,

O buz tutmuş katı kalbinin üzerindeki buzlar erimedi bir türlü,

Yıkılmadı gitti vefasızlığı bir türlü o gafil insanın ne fayda.

Onca keder içerisinde

Hiç de fena olmazdı aslında

Senin sevişmelerin benimle olsaydı isterdim hani

Bunca savaşın arasında hani hiç de fena olmazdı Aşk!

Savaşların kahrı Aşkla çekilmez mi?

Bari sen söyleseydin sevdiğini beni,

Fakat kendimi sana asla lâyık göremediğimden sevgili olarak,

Biraz daha acıdı canım uzakta senden,

Seni sevdiğim çıksa biran önce isterdim gün yüüzne…

Gerçeklerin gün yüzüne çıkmak gibi bir âdeti vardır sevgilim

O hal de gün hiç doğmasın

Ve sende benim seni çok sevdiğimi,

Seni çok çok sevdiğimi öğreneme gitsin

Demek bile istemiyorum fakat!

Savaşlar oluyor sevgilim savaşlar,

Her yer de katlediyorlar

O içerimize-içerimize gülümseyen güzel yüzlü çocukları,

Canım yanıyor sevgilim,

Canım acıyor

Durduramamaktan onlara karşı yapılan katliamları,

Canım yanıyor sevgilim, canım acıyor.

Gerçekler gün yüzüne çıktığında

Her bir mazlumun hakkı

Zalim zorbalardan alınmaya başlandığında,

Diri-diri gömülen yakılan dövülen kız çocuklarına

Ne sebeple gömüldükleri sorulduğunda,

Ne sebeple dövüldükleri sorulduğunda,

Sen işte asıl o zaman gör zafer kazanmış olarak yürüyen beni!

Ben hem işte o zâlimlerden alırım intikamımı o vakit

Ve hem de

Söyleye bilirim belki bulabilirsem cesaret Aşkından

Seni çok sevdiğimi bir kıyamet ertesi sabahı kim bilir.

Sana tamda şimdi çok ihtiyacım var sevgilim neredesin…

 

                                  ☆☆☆

              Güzel şeyler yazabilirsin hayatının defterine…

 

Bâzen şöyle düşündüğümüz olur; dibi yok zannederiz mesafelerin, sonu yok gibi… Kadehler kaldırılır, şerefine denilir, fakat ortada önemli bir gerçek vardır, o gerçekte şudur ki ŞEREF ORTADA YOKTUR!

Hem göz önünde olmak ve hem de dibi olmayan bir yükseltiden düşmek hissiyle yaşamak gibi bir tadı hissettiniz mi hiç.

Ha işte benim hayatım tamda böyle gidiyor.

Kaybettim, tükendim artık diyorum, fakat tükenmeyen bir kaybedişler silsilesi, dibi olmayan, sonu gelmeyen bir kaybedişle sürüklenmeye düşmeye devem ediyorum.

Aşk, elimize tükenmeyen bir kalem veriyor bizlerin, hepimizin ve bir de o kalemin yanında temiz sayfaları olan bir defter, cüz’i iradenle ona ne yazarsan onu yaşayacaksın deniyor bizlere, lütfen güzel olanları yaz olur mu?.

Fakat bir de mutlak kader var, o mutlak kaderin yanındaki cüz’i iradenle sana seçme hakkı tanımış ki işte o seçme hakkını kullanarak o Aşk’ın sana sunduğu temiz sayfaları olan deftere iyi bir hayat portresi çizsen senin için daha iyi olacaktır biliyorsun. Fakat çok çalışıp, doğru hikmetli tercihler yapman gerektiğinin de farkındasındır.

Sana gerekli olan hikmet ilmiyle bunu başarabilirsin.

Aşk’ın sana verdiği o temiz sayfalı deftere kötü karamsar bir hayat yazıp da daha sonra bunlar benim başıma neden geliyor diyerek dövünme boşuna, hatalı sensin.

Kendine çeki düzen vermeye başlasan çok iyi olur.

Mesela seni doğru bir hayata, doğru bir işe, doğru para kazanmaya, doğru bir sevgili, doğru bir aile ve doğru bir arkadaşlığa yönlendirecek kitaplar okuyabilir ve bilge insanların seminer ve eğitici programlarına katılabilirsin.

Benden söylemesi, demedi dem daha sonra.

Fakat şu da bir gerçek ki sen o Aşk’ın sana sunduğu o temiz sayfalı deftere iyi bir hayat için gerekli planlarını yazarak çalışmalarını da o yönde yaparken birden bire bâzı kötü fikirli insanlar senin hayatını, sen istemeden bir zindana çevirebilirler, evet, bu da mümkün olabiliyor, lütfen hemen kendini koyuverme. Bu dünya hayatı bir mücadele meydanı, bu mücadele meydanında iyi yürekli siz insanların çabucak pes etmeleri doğru değil. Lütfen kalk o yorulduğun yerden, doğrul ve o güzel yoluna devam etmeyi sürdür, inanıyorum sen başarabilirsin.  Sağlıcakla, hoşça kal.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

                          Ölüme bir not düşmek…

 

Ve iyilik yapmak için yaşamayı sevenler kadar

Ölmeyi sevenler de kahraman olurlar.

Ben ne ölüm terleri döktüm gecelerden, diyen bir şairi hatırlarım.

Ölüm temasını o kadar çok okumuştum ki o şairden ben,

Yahu dedim ki kendi kendime

Yaşamaktan ziyade gerçek güzel yaşamak ölmekmiş meğerse!

Şimdi daha iyi anlıyorum ki Ölüme gönüllü bir atılış gerek.

Ve iyiliği yaşatmak için yaşamak daha zordur ölmekten,

Sen asıl iyiliği yaşatmayı tercih et çünkü zâten öleceğiz,

Sen asıl güzel yaşamayı başar, zor olanı bu, kahramanlık bu.

Korkma, Ölüm o en kudretli

O en güzel sevgiliye kavuşmak zamanıdır.

Şimdi daha iyi anlıyorum ki

En çok sevilmesi gereken melek Azrail imiş…

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

                      Sırılsıklam seni düşünürüm…

 

Kim demiş ki

Bir su damlası âşık olmaz diye,

İşte o ben ki

Bir su damlasından var edilmedim mi?

Şimdi ise ben

Sana sırılsıklam âşığım.

Dönüp-dönüp yüzüm yazılsam sana

Ayçiçeklerinin gün doğumunu bekledikleri gibi

Baksam bende güne bakar gibi yüzüne,

Açsam sarı-sarı yapraklarımı bakarak sana

Güzel kokularıyla tabiatın Aşk diye salsam sana

Sarsam kollarımı dolasam beline-beline

O ince beline eline dokunsam sana tutkun ellerimle

Dokunduğun gibi sen sulara nilüferlere…

Şimdi yasemenler sıcak deniz kıyılarında

Sabâ rüzgârlarının

o huzur dolu üfleyişleri ise dudaklarından

Islık çalan küçük yaramaz çocuklar kadar bâzen oluyorken

Eteklerini savurup ağaç dallarının gölgelerinde

İkimiz

Sevişsek yine aldırmadan bakışlarına kuşların

Ve kır çiçeklerinin etrafındaki

Senfonileşen o musikisiyle

Kuşların

Kelebeklerin

Böceklerin

Sesleri yayıldıkça

Yaylaya

Ormana

Sulara

Ve göğe,

Sevişsek yine gölgesinde

Elma ağacının

İncirlerin

Üzüm asmalarının

Ve birde ayrıca

Senin o şahane güzelliğini anlatabilmeye

Hangi usta şairin kaleminin mürekkebi tâkat getirebilir ki

Getiremez bilirim

Hiçbir usta şairin mürekkebi de

Ve hiçbir usta şairin kalemi de

Senin o güzelliğini anlatmaya…

 

 

 

 

 

 

                                     ☆☆☆

 

                                Kadının feth’i…

Kadın dediğin

İstanbul olmalı

Bir o kadar zor

Bilge, tutkulu,

Kibar

Ve bir o kadarda güzel…

Ve İstanbul gibi bir kadını da

Feth edebilecek bir akıllılık da

Cesarette ve inanç da

Bir fâtih olabilmeli…

Tabi ki eğer feth edebilmek istiyorsan,

Yok, eğer dersen ki ben sadece kadının biyolojisiyle ilgiliyim

O halde benim sana diyecek ne lafım

Ne de söyleyebilecek iyi bir şiirim yok.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                                    ☆☆☆

 

                          Yeni bir hayata…(bir şarkı daha)

 

Ben Aşk’ı sende buldum

Yorgundum senden önceleri

Çok yorgundum

Seninle can buldum sevgilim, Aşk’ım

Yeniden, yeni bir hayata seninle başlamak güzel

Artık geriye dönmek yok,

Üzülmek yok artık geride kalan kederli hâtıralara.

Aşk gidince renkleri solardı hayatın

Renkleri kaybolmuştu ruhumun

Kaybolmuştum

Aynalarda bile yok olmuştum

Ve sonra sen gelince

Yeniden renklendi hayatım

Yeniden mutluluğu yakaladım

Canım, Canım, Canım benim sevgilim

Artık geriye dönmek yok ders çıkartmaktan başka,

Üzülmek yok artık geride kalan o tüm kederli hatıralara.

Canım, Canım, Canım benim sevgilim.

Ben Aşk’ı sende buldum

Canım, Canım, Canım benim sevgilim

Ben Aşk’ı sende buldum

Canım, Canım, Canım benim sevgilim.               

 

                                ☆☆☆

                                  Özlem…

 

Güz mevsimi düştü üzerlerine şehirlerin

Sağılacak onca kederin memeleri biraz daha çoğaldı

Sonbahar ellerini çırptıkça üşüdü çıplakları Metropollerin.

Dibine kadar merak ettiğim ey Aşk

Ya sen olmasaydın insan olan ne yapardı.

Bin türlü şehir kavgası,

Bin türlü şehir hilesi,

Dönme dolap kadar baş döndürücü

Bir sirk hâlini almış Metropollerde

Ayaz yağdıkça kalbine

Avazı çıktığı kadar yürürdü cümleleri dudaklarından /

Hırsızların

Arsızların mekânı olmuş bir politika meclisinin şehrinde

Şiirler küfürsüz sövgüsüz olmasında ne yapsın şairlerin.

Ne yapabilirdim ki ben sensiz

Sahipsiz bir gölge oyunu olmaktan başka!

Kimler siktir’i çalacak o arsızlar hırsızlar gurubuna.

Derken zaman ilerledi biz hâlen başsız, öksüz yetim,

Soğuklardan bir darağacı kıyısında

Deniz bize serap her gün ve her an,

Çöl olmuş akıllarımıza bir yağmur diye

O güzel cümlelerini bekliyorum haberin olsun.

 

                                   ☆☆☆

                            Birbirimizden çok çektik…

 

Nedir benden çektiğin dersen eğer ki bana

Senden kendime

Aşk çekmek istedim,

Fakat benim senden çektiğim

Keder oldu sadece.

Ben sana hiçbir şey vermedim mi diye sorarsan eğer

Evet, doğrudur verdin

Binlerce kez gam,

Soruyorum sana kederden başka ne verdin!

Oysaki Aşk sevgi, gam giderir, keder öldürür,

Fakat bu ne iştir ki seninle tüm mutluluğum huzurum öldü.

Haklısın Sende benden çok çektin, biliyorum farkındayım,

Fakat senin benden çektiğin ise sadece Aşk oldu.

Mutluydun üstelik ben sana Aşk huzurdan başka ne verdim ki!

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                      ☆☆☆

 

                                Sıla özlemi…

 

Koptu kıyameti kalbimin gidince sen benden

Artık demir atacak limanda kıyıda bulamıyorum

Ah kederler sizin için mi yakmaya geldim gemileri ben,

Olmaz-olmaz hayır ben bu yenilgiyi kabullenmiyorum.

Tatlı uykusu kaçtı bu sevginin

Bana bakmalarının saflığını güzelliğini

Çoktan beridir kış uykusuna dalmış görüyorum.

Bana küslüğünü yatır derin uykulara da

Ardına bakmadan çabucak gel olmaz mı?

Bana duyduğun sevgi hislerin mi üşümüş

Donmuş mu?

Buz mu tutmuş,

Çıkar kalbini de şu Aşk pazarına ısınsın Aşk tezgâhım da 

Erisin buzları, yunsun elleri, sarılsın bana sıcacık bundan böyle.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

                   

Kederleri incittim…(bir şarkı daha)

 

Aşk beni avlar

Ve kanar bütün ayrılıklar

Bana kavuşamadığı için kederler.

Nedir bu uykularımı zehirleyen

Sensizken nefes alamıyorum

Uykularım darmadağın

Hayat yoksul sen yokken.

Senden yoksunluk kederi kaldı bir tek hayatımda

Onu da

Sen gelince

Süpüreceğim kapımdan.

Aşk beni avlar

Ve kanar bütün ayrılıklar

Bana kavuşamadığı için kederler.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

                       Ağlamana dayanamam…

 

Sevgilimden birkaç ay ayrı kalacaktık

O benden ayrı kalırken üzülür ağlardı,

Bende o ağlamasın diye ustaca bir plan yaptım şöyle ki

Ben bu defa sabah onu uyandırmadan çıktım yolculuğa,

Birde not yazıp bıraktım yanına,

Notta şöyle yazmıştım;

Sevgilim

Sen çirkinleşmekten nefret ederdin ya,

Aklında bulunsun sen ağlayıp üzülürken çirkinleşiyorsun.

Peki, sevgilim nemi yapmış

Birkaç defa ağlamış fakat

Ben dönene kadar bu yazdığım aklına geldikçe de

Ağlamaktan vazgeçmiş.

Ağlamasını durdurabilmişim fakat üzülmesini durduramıyorum.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                     ☆☆☆

 

                              Kalbine beni de al…

 

Sırılsıklam seviyorken seni ben

Şu tüm dünya insanlığına

Yetecek kadar olan kalbine

Bir tek

Ben sığmadım gitti.

Tüm insanlığı

Alacak kadar

O sevgi dolu

Küçücük kalbine

Bir gün olsun

Misafir bile olmadım gitti

A çok sevdiğim kadın

Aşk olsun

Ne diyeyim sana artık ben.

 

                                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                      ☆☆☆

 

                          Memleket dediğin…

 

Memleket dediğin; Hikmet ve ilimle, hem siyasi, hem de dini,

İdeal ile inançlarının uğrunda sevgiyle erdemlice

Âdil Bir aksiyon içerisinde yaşayan

Ve yaşamak arzusunda olanların memleketi!

İşte memleket dediğin böyle olmalı

Ve o memleketin târif edilmesi istendiğinde

Bu yukarıdaki târif’e lâyık olabilmeli memleket dediğin,

Eğer ki bu târif’e lâyık değilse

O memleket iyi bir memleket değildir

Hiç durma ya çık git uzaklaş oradan

Veya da kalıp iyi bir memleket olabilmesi için çalış

Başka ne söyleyebilirim ki

Bende bir insanım

Ve bende iyi bir memlekette yaşamak arzusundayım kardeş.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

                                     ☆☆☆

 

 

                     Karizmatik olmak ve sanatı…

 

Karizmatik insanların en üstünü hikmet sahibi olup bir aksiyon içerisin de varlığını sürdürenlerdir.

Yani dehalık üstatlık derecesinde, farklı, nâdir, üstün, enteresan, örneğine hiç rastlanmayan veya örneğine az rastlanan fikirlerin eylemlerin sahibi yürütücüsü veya da yöneticisi olabilmektir karizmatik olmanın mânası. İşte karizmatik cümlesinin anlamı budur kısacası. Ve birde bunun yanı sıra yakışıklı veya çirkin fark etmez bir kral olmuşsa eğer, buda balın yanına yağı sütü kaymağı oluverir. Yani hem karizmatik, hem de kral, ikisi bir arada daha da üstün bir özelliğe yakışıklılığa ulaşmış demektir. Bilmem anlatabiliyor muyum? Yani hem karizmatik, hem de yakışıklı olmak bir çirkini bile güzelleştiren en nadir, en büyük, en üstün özelliklerden birisidir karizmatik bir insan olabilmek.

Yâni her yakışıklı güzel insan karizmatik değildir, fakat her karizmatik insan çirkin bir yüze de sahip olsa yakışıklı güzel görünür çünkü bir insanın karizmatik oluşu ona ayrı bir özellik, güzellik, üstünlük, yakışıklılık havası verir. Karizmatik insanların o deha oluşlarının  üstün fikirlerinin yanı sıra birde her bir konuda giyim kuşamdan tutunda yeme içme doğru yaşamak planlı doğaçlamalı oluşlarına kadar, insan tabiat ilişkilerine kadar çok farklı, çok enteresan güzel tercihlerinin olduğunu fark edeceksinizdir. Çok okurlar, militarist ve davalarına aşkla bağlı karakteristik özellikleri en göze çarpan bir gerçektir. Çok sevilirler ve çok da düşmanları olur, ayrıca bir Çok akıllı düşmanları tarafından bile o üstün oluşları takdirle karşılanır. Akıllı kadınların en çok tercih ettikleri işte bu tip karizmatik erkekler olur ve akıllı erkeklerin en çok tercih ettikleri işte bu tip karizmatik kadınlar olurlar. İnsanlığa kalıcı doğru olarak en çok yön verenlerin bu tip karizmatik insan karakterleri olduğu, en çok örnek alınılan özenilen kişilerin bu tip karizmatik insanlar olduğunu biliyorsunuzdur sizlerde. Yazımın en başında söylediğim gibi yeniden tekrar etmek istiyorum; karizmatik insanların da en üstünü hikmet sahibi olup bir aksiyon içerisinde varlığını sürdürenlerdir. Bilmem anlatabiliyor muyum?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                 ☆☆☆

 

 

                      Kalbimi küllük zannettiler…

 

Sigara kullanmıyordum,

Sigara dumanından da tiksinirdim,

Hâliyle de evimde kül tablası bulundurmazdım Fakat

Kalbimi küllük zannetmiş olmalılar ki

Kalbimde söndürülen sigaranın haddi hesabını ben unuttum.

Senin anlayacağın kalbimi küllük zannettiler.

Kederler tarafından kuşatılmış bir insanın

Yapabileceği en mükemmel panzehir

Aldırmamaktır…

Üzerine gelen her bir kedere aldırmadan

İdeallerinin peşinde ilerlemektir yapabileceğin en iyi panzehir.

Ben ise en iyi hamlemi yaptım ve

Kalbimi Aşk olarak bir tek Allah’a açtım.

Zâten ona kapalı hiçbir şey yoktur. Şimdi daha huzurluyum…

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

                         Sevgiliden isteyebileceğim…

 

Sevgilim

Senin benim için öleceğini zâten biliyorum

Bundan hiçbir şüphem yok fakat

Sen benim için ölme,

Sen benim için

Sağlıklı

Mutlu yaşa ki

Ben böyle daha huzurlu ve

Mutlu olabileyim.

Benim huzurlu ve

Mutlu olmamı istemez misin?

Benim huzurlu mutlu olmamı arzuluyorsan eğer

O halde sağlıklı ve mutlu yaşa yaşayabildiğin kadar ki

İşte ben o zaman daha huzurlu, saadet içerisinde olabileyim.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

                                  Küfrederken…

 

Dudaklarımda birkaç küfür asılı kaldı söylemediğim fakat

Artık sataşmıyorum da dünyanın karanlık insanlarına,

Şeref denen o asil Nâmus karakterini

Paranın bozduğu bu memlekette…

Dudaklarımda

Birkaç küfür sövgü asılı kaldı söylemediğim…

Delirdi diyorlar benim için kendisini bilmezler,

Ben ise hâlen şaşırıyorum,

Milyonlarca çocuk,

Kadın, hayvan, su katledilirken

Bunların delirmediğine.

Bu insanlar ne kadarda rahatlar

Boğazlanırken acımasızca milyonlarca mâsum mazlum…

Vicdanın şimdi anlaşıldı kaç liradır parası!

Eyvah, bu insanlarda küçücük bir endişe hissi bile kalmamış. Benim bildiğim Nâmus, ilahi kitabın sözleridir, Nâmus adalettir, fakat gelin görün duyunki onlar için Nâmus, şeytanın dudaklarından göğüslerinden emmekmiş.

İblisin o katran sütünden emebilirsiniz şimdilik,

Endişelenmemeye de devam edebilirsiniz fakat

Bir gün kapınızı çalacak olan kıyametinizi hatırlatmak isterim,

Benim gücüm kuvvetim sizleri durdurmaya yetemiyor çünkü.

 

                                  ☆☆☆

                       Çoğu insan nankördür…

 

Paramız, mal varlığımız varken, dostları da, insanları da arar sorardık bir ihtiyacı olabilir diyerek. Ve paramız mal varlığımız tükenince, azalınca, dostlar insanlar rahatsız olmasınlar diyerek aramadık bir müddet, gördük baktık ki paralı mal varlıklı olanlardan, dostlardan insanlardan bizi arayıp soran yok artık. Ve anladık ki çoğu insan nankördür, vefasızdır, yalancıdır vesselam. Bundan böyle ‘’ayağını yorganına göre uzatan aslan’’ olmayı öğrenmenin bir erdemlilik olduğunu ve Allahtan başkasına güvenmemek gerektiğini, israf etmeyerek gelecek içerisinde tedbirler almanın şart olduğunu anladık. Ve sorumlu mesul olduğumuz ailemizi, sorumlu mesul olduğumuz insanları da böylelikle sıkıntıya düşürmemek gerektiğini öğrendik. Ve unutmamak gerekir ki çoğu insan nankördür. Çoğu insan vefasızdır. Çoğu insan yalan söylüyor. Ve işte bundan böyle ‘’ayağını yorganına göre uzatan aslan’’ olmayı öğrenmenin ve elimizi yardım konusunda ne çok fazla sıkmadan, ne de çok açmayıp gevşek de bırakmadan harcamak gerektiğinin de bir erdem olduğunu, ibadet olduğunu öğrendik, haksız mıyım?

Peki ya şunlara ne demeli, kendileri dâhil her bir sahip olduklarını kendilerine hediye eden Rab Allah’a sevgi saygıda kusur edenler, nankörlerin en nankör’ü, vefasızların en vefasızı ve yalancıların en yalancısı değiller de ya nedirler. Söyler misiniz?

 

                                     ☆☆☆

                               Bir atanın sözü…

 

Bir Müslümanın atası derki

Hediyeyi

Sadakayı

Gönülden ver

Ve o yaptığın iyiliği başa çalma!

Ve

Verdiğin o güzel hediyeyi

Asla geriye de alarak

Küçülme

Düşme!

Çünkü

Sen

Küçülmek düşmek için değil

Azizleşmek için yaratıldın!

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

                Aşk çiçeği nergis… (bir şarkı daha)

 

Seni senden istiyorum

Perişan bırakma beni

Gelmeyerek de bana.

Ey güzeller güzeli Aşk çiçeğim nergis

Sevişiriz bir gece, bir mehtap altında,

Odana usul-usul esiverirse

Sabâ rüzgârının öpüşleri

İşte o an içerine çek Aşk kokularını

Beni kendine çek

Kollarınla sar

Islak-ıslak

Ne olursun öp beni.

Bûselerin merhamettir

Bu Âşığına sevgilim…

 

                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                                  Aşk olsun…

 

Ben

Sana

Kalbimi

Dilim-dilim

Acıtarak

Satırla

Kes demedim ki

Bir iki satır yazarak

Beni

Mutlu

Etmeni

Beklemiştim sadece.

Aşk olsun sevgilim,

Aşk olsun.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                               ☆☆☆

                                 Beklemek…

 

Benim sana olan tutkumdan daha fazla sevgilim,

İblis daha fazla düşkün olmaz günaha.

Kim daha fazla bekledi

Ben mi seni

Ölüyü kabir mi?

İsrafil meleği kıyameti mi?

Oysaki ben kıyameti

Sana ve

Allah’a ebediyen kavuşabilmek için bekledim.

İblis günah için,

İsrafil meleği emir aldığı için,

Ben ise

Aşk için yapıyorum sevgilim,

Aşk için.

 

                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                ☆☆☆

 

                       Aşk’a iftira etme cahilliklerini…

 

Aşk insanı perişan etmek için var edilmemiştir,

Aşk insanı cehalete karanlığa düşürmek için var edilmemiştir,

Görüyorum ki

Aşk yüzünden perişan olduğunu söyleyen aptallar var,

Oysaki Aşk perişan etmez daha da kuvvetlendirir,

Canlı tutar insanı,

Her gününe ayrı-ayrı saadetler dağıttırır insana Aşk.

Eğer ki bir insan uğruna perişan bir duruma düştüğünü söylüyor ve buna inanıyorsan delice, şunu bilmelisin ki

İşte o Aşk değil aptallıktır sadece.

Sen kendi yaptığın yanlışlara aptallıklara Aşk sebep oldu zannediyorsun a kara cahil, onlar senin aptallıkların sadece.

Sen cahilce yanlış sevgilerini Aşk olarak niteleyerek,

O Aziz Aşk’a iftiralar atıp da

İyice günaha girme bari çekil yolumdan.

Aşk insanı mutlu etmek,

Huzurlu ve

Erdemli kılmak için var edilen

En üstün sevmek hâlidir.

Bilmem anlatabiliyor muyum?

 

 

                                   ☆☆☆

 

                     Çelimsiz hayatı terk etmeli…

 

Çelimsiz birkaç cümleyle fetih edilemez kaleleri kadının,

Çelimsiz birkaç hamleyle düşmanın safını yaramazsın

Sana kudretli sözler söylemek düşer

Ve söylediğin o kudretli sözlerinde arkasında durabilmelisin.

Bir şeyin arkasında durabilmek,

Zapt edebilmek temsil edebilmek zordur,

Bunu hangi erdemli bir karakterle başarabileceksin,

İllaki erdemli karakterlere sahip olabilmelisin ki başarabilesin,

İllaki hikmet ilminin karakterine bürünebilirsin,

Hikmet ilminin karakteri,

Bir insana verilebilecek en değerli giysilerden birisidir.

O hikmet giysisini giyinene Çok şeyler verilmiş demektir.

Bırak artık o çelimsiz düşlerini, Çelimsiz gevezeliği terk et artık,

Büyü, kudretlen ve sonrada Kalıbının Âdemi, Havvâ’sı ol!

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

                   Yeni bir hayata yelken açmak…

 

Bâzen umutlar kırılıyorlar, cam kırıkları kadar acıtıyor ağızlarda /

Bâzen umutlar, düşük yapıyorlar sancılı ve kederli /

İçerimdeki çiçekler soyundu yapraklarından artık

Ve nar ağaçlarının dalları kan tükürdü ellerime,

Düştü dallarımdan kırmızı elmalarım kucağıma,

Bir Âdem peygamber hikâyesiyle nemlendi gözlerim.

Yanmadan sönmek olabilir miydi?

Çok bekletildim kendi düşlerimce /

Hani hiçte fena olmazdı yanmadan sönmek,

Çünkü canım çok yanıyor artık.

Canım çok yanıyor atık.

Kanadı,

O yarına tutunmuş gün ışıklarının gözleri ağarınca sabah, benimle birlikte sabahın şafağı

İçerime söktü o tüm karanlığıyla yine,

Her zaman olduğu kadar kara,

Bırakarak ardında ışıklarını kan rengi güneşin,

İşte tamda o vakitleri abandı

Yalnız göğsüyle üzerime kadınımın hayaleti /

Yalnızlığı beni canımdan vurdu kadınımın,

Işıkları yırtınca geceyi sabahın tükendi cümlelerimin Fer’i.

İtiraf ederek dedim ki

Hayaletler yalandı,

Oysaki inanmayın bu dediğime,

O kovamadığım tutkulu bir hayalimdi içerimden.

Hayaletler yalandı oysaki

Kanmayın bu dediğime,

Onlar çocukluk hayallerimin

Ve hem de fişlenmiş ihtiyar kadınların saçmalıklarıydı aslında.

İçerimdeki nar ağaçları soyundu yapraklarından

Ve kırmızı güllerin dudaklarına kan düştü ellerimden.

Şikâyetçi değilim beni terk eden

Veya kendimin terk ettiği hiçbir kadınımdan,

Onlardan şikâyetçi olmak oysaki

Kendi kalbimden şikâyet etmek olurdu oysaki.

Ben kalbime ihanet edemem şikâyetçi olarak onlardan

Çünkü kalbim

Aziz sevgilerimin,

Aziz Aşklarımın evidir.

Masallar dirildiler

Sandalyeler dirildiler

Evlerin perileri hortladı ışıklarıyla birlikte şehrin.

Ah o kederler dolu odalarda

Ninnilere karışmış yalnızlığın Sesleri

tâ sokağa kadar düşüyordu,

Taşıyordu kollarıma kederler odalarından evlerin,

Kollarım üşüyordu,

Senin o güzel hayaletine sarılasım geliyordu ısınmak için,

Şu şehrin sokaklarından

Kendi başını alıp giden Aşk’a imreniyordum /

Bende alıp gitmeliydim kendi başımı diyordum,

Sürükleyerek ardımdan hayaletlerimi de,

Ah bana liman olacak güzel bir deniz kasabası,

Ah benim gemilerimi

Yanı başında yaktıracak bir kadın ile beraber gitmeliydim.

İyi dostlar ile başlamalıydım yeniden güzel bir hayata,

Hep kötü insanlar olacak değildi ya bu ömürde,

Yeniden o güzel sevmelerle başlamalıydım artık.

Aşk alfabesine yeniden başlamak güzel olacaktı,

İnanıyor ve biliyordum

O yeni ve güzel sevmelerin varlığının mutlu edeceğine beni.

İçerimdeki karanlıkları soyundurup atarak

Kendimi yalın ayak aydınlık bir hayata doğru koşturuyordum.

Hoş deldin sevgilim,

İçerime,

Kalp evime hoş geldin sevgilim…

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

 

                         Kanlı sevgi meydanları…

 

Cahillik ile tutkuyu birleştirerek

Körkütük sevmeye kalkıştığında bir insanı,

İşte o sevdiğin insanın hatalarını ve

Hatta seni ateşlere sürüklediğinin bile farkına varamazsın. Elbette ki sev,

Elbette ki tutkuyla da bağlan fakat

Körkütük sarhoşça değil,

Cahilce değil,

Hikmetlice

Erdemlice

Akıllılıkla sevmeni

Akıllılıkla Aşk yaşamanı tavsiye ederim.

Çünkü ben o sevmelerin

O Aşkların kanlı savaş meydanlarında bulunmuş bir şairim.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                ☆☆☆

 

                       Mektup… (bir şarkı daha)

 

Bu mektubumda aşkımı anlatıyorum sana

Belki okur anlar gelirsin diye

O tüm hayatını sana adayan bana

Biraz olsun teveccüh edersin diye

Sana bu satırları gözyaşlarıyla yazıyorum

İnan ki sensiz o güzel yüzünden mahrum kalmak

Ateşlerde kalmak gibiymiş sevgilim

Biraz olsun merhamet dileniyorum senden

Gelip de kurtar beni bu hasret yangınlarından

Gelip de kurtar beni bu özlem yangınlarından

Kimseler teselli edemez bilirsin sende

O kara sevdaya düşeni sevgilisinden başka,

Kimseler teselli edemez bilirsin sende

O kara sevdaya düşeni sevgilisinden başka.

Gelip de kurtar beni bu hasret yangınlarından

Gelip de kurtar beni bu özlem yangınlarından

Biraz olsun merhamet dileniyorum senden

İnan ki sensiz o güzel yüzünden mahrum kalmak

Ateşlerde kalmak gibiymiş sevgilim

Biraz olsun merhamet dileniyorum senden

Gel de artık kavuştur kendine beni.

 

                                  ☆☆☆

 

            Haydi, gülümse artık… (bir şarkı daha)

 

Seni o tatlı uykundan kimler uyandırmış

Senin o gülen gözlerini kimler yaşlandırmış

Ah benim güzel manolyam

Seni o tatlı uykundan hangi kâbus kaldırdı

Senin o gülen yüzünü hangi zâlim soldurdu

Ah benim beyaz manolyam

İşte artık ben buradayım

Yanındayım

Kederlerini kapından süpürmeye geldim

Haydi gülümse

İçinden geldiği kadar gülebilir neşelenebilirsin artık

Tatlı bir uyku için yasla başını omuzuma yanındayım

Yine gülümse eskisi gibi

Ah benim güzel manolyam

Seni o tatlı uykundan kimler uyandırmış

Senin o gülen gözlerini kimler yaşlandırmış

Ah benim güzel manolyam

Seni o tatlı uykundan hangi kâbus kaldırdı

Senin o gülen yüzünü hangi zâlim soldurdu

Ah benim güzel manolyam

Yanındayım artık geldim

Kederlerini kapından süpürmeye geldim

Haydi, gülümse artık.

                                     ☆☆☆

                         Bâzı kültürler ve acıları…

 

Bâzı zararlı kültürler sizleri çileye ve ölüme acılar çektirerek götürüyor, farkında mısınız? Yemek kültüründen tutunda tâ ki ideoloji kültürüne kadar, İçerisinde sırf örf âdet olmuş bâzı zararlı alışkanlıklar sizlere Bağımlılık yaşatarak hayatlarınızı zehirliyor farkında mısınız? Bunu hiç düşündünüz mü? Biran önce sağlıklı beslenmeye ve sağlıklı bir dini yaşamaya başlasanız çok iyi olur. Elbette faydalı kültürlerde var fakat Kurtulun artık sizleri savaşlara sürükleyen o esrardan farksız kültürlerden ve kurtulun artık zararlı kültürel alışkanlıklardan demedi demeyin.

Ha birde elbise ve renkler mi? Korkmayın tüm renkleri giyinmekten hepsini de rab Allah size helal kılmışken siz neden adına kültür örf dediklerinizle kendinize o temiz helal olanları haram eder yasaklar ve boşuna birbirinize çile çektirirsiniz ki anlamam. Aslında anlıyorum, sadece cehalet, sadece cehalet.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                     ☆☆☆

 

             Soruların ve sorunların çözümü varken…

 

İnsanın aklındaki tüm o sorularına mantıklı cevaplar bulmuş bir insan olmak gerekiyor, cevapların mutlak sonuçlandırılmış olmasına gerek de yok, çünkü zâten her bir meselenin mutlak sonucunu bu zaman itibariyle bulmanız imkânsız. Yeter ki mantıklı cevaplar bularak insanlık yaşamını bir ot olarak değil de, insanca, erdemlice sürdürmeye yetecek kadar cevaplar bulması bile yetecektir. İnsanca erdemlice bir hayat sürdürecek kadar o tüm soruların cevabı var aslında insanın içerisinde, insanın aklı bu cevapları bulacak kadar üstün var edilmiş, fakat bir de anlamaya çabalasa, kanaat edebilseydi keşke. Etrafınıza bir bakın göreceksiniz ki birçok insanın tanrıcılık oynadığını, sizlerde bunun farkındasınız öğle değil mi? Nasıl bir gurur kibir içerisine giriyor öğle değil mi o bir damla sudan var edilmiş insan,

Okyanus kibirlenmezken o bir damla su olan insan ne yapıyor!

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                    ☆☆☆

 

            Aşk için hadi bir cesaret…(bir şarkı daha)

 

Herkes gitti bak görüyorsun

Yolun sonu geldi artık biliyorsun

Ben hâlen seni bekliyorum

Seni o ilk gün ki kadar çok seviyorum

Aşk olsun

Kavuşamadık bir türlü

Aşk olsun

Haydi, bir cesaret etsen artık diyorum.

O sakladığın sevgini çıkar gün yüzüne artık

Beni bıraktığın yerde bulacaksın

Seni o ilk gün ki kadar çok sevdiğimi

Bana döndüğün de anlayacaksın canım,

Canımın içi, canım

Canım yanıyor sensizken

Aşk olsun

Kavuşamadık bir türlü

Aşk olsun

Haydi, bir cesaret etsen artık diyorum,

Canım, canımın içi

Canım yanıyor sensizken.

 

 

                 ☆☆☆

 

              Emir veren mi? Emir alan mı olmak istersin.

 

Hikmetli

Fikirleri

Olmayanlar ile

Küçük

âdi fikirleri olanlar

Daima

O büyük

Üstün

Hikmetli fikirleri

Hikmetli

Hamleleri

Gerçekleştirenlerin

Hizmetçileri

Olurlar.

 

                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

                                    ☆☆☆

 

 

                              Allah’a sarılırken…

 

Beni ne yordu ki susmak mı? Yoksa haksızlıklara karşı mücadele vermek mi? Sussan zehir, konuşsan keskin bir bıçak,

Her ikisinde de keder çeken biz oluruz. Şaşırıyorum bâzen ne yapacağımı Allah’ım. Güvenilir bir liman diye kudretine rahmetine sığınmaya geldim, sana geldim aç kapılarını, gerisi de evvelide sana kalmış, ya gemimi benim ile beraber batırır düşmanlarıma maskara edersin beni veyahut ta kudretin rahmetin ile sarıp sarmalarsın beni. Beni senden başka daha iyi kim anlayabilir ki senden başka kapısını çalabilecek kimse yok, kimsede buna değmiyor zâten, hoş geldin diyerek aç kapılarını yalvarıyorum, Gerisi de evveli de sana kalmış, bugün çok efkârlıyım, bugün daha birçok yorgunum artık. Ne bir adım gidebilmeye takatim ve nede bir cümle söyleyebilmeye kudretim kalmadı artık, nefsimi kudret elinde tutan sensin bırakma beni.

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                 ☆☆☆

 

               Aşk galibiyetimdir… (bir şarkı daha)

 

Sesin sesime karışır nefesim

Soluklarım ısınır

Sarılınca sana,

Ah benim bir tânem

Gün ışığım,

Sen olunca kederlere rest çekiyorum,

Dimdik duruyorum dünyaya,

Senin için yapıyorum

Daima senin için.

Bir gâyesi olmalı insanın,

İkimizin ki Aşk

Aşk için yaşamak zaferdir,

Tek gerçek gâlibiyet aşktır,

Tek gerçek zafer aşktır.

 

                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

                              Sevda bozumu…

 

Üzümlerin dallarından, asmalarından toplanmalarına,

Salkım-salkım dallarından ayrılışlarına ‘’bağ bozumu’’ dendiğini bilirimde fakat sen benden gidine kadar bilmezdim bir ‘’sevda bozumu’’ olabileceğini. Üzümler bir bağ bozumuna hazırlardır fakat ben bir sevda bozumuna hiç de hazırlıklı değilim. Ah be güzelim, üzümlerin bağ bozumu üzümler için kederli bir ayrılık değildir, kavuşmaktır bilakis. Üzümler insana kavuşmak için büyürler, bağ bozumu bir sıladır üzümler için fakat senin benden kopup gitmen kederli bir ayrılıktır, gamdır ikimiz içinde. Bu ‘’sevda bozumuyla’’ zulümdür yaptığın bana, haksızlık etme bana bozarak sevgimizi paramparça, ah be güzelim, bozma bu sevgiyi bırak dalında kalsın.

Ha bu arada şunu da söylemeden yapamayacağım,

Üzümler bir ‘’bağ bozumu’’ zamanında toplanmazlar ise sonrasında kendi o dallarında çürür kavrulur bozulurlar, solar hiçbir faydaya yaramaz giderler, fakat iki Âşık kendi birbirlerine ait dallarında kalırlarsa eğer daima yeşerir meyveler vermeye devam ederler. Sevda ise üzümler gibi dalında kalmakla değil, ayrılınca, dalından asmalarından koparılınca çürür bozulur, solar gider. Lütfen bozma bu sevdayı bırak dalında kalsın, getirme lütfen ‘’sevda bozumunu’’ dallarımıza ikimizin.

 

                                   ☆☆☆

 

                                  Sevişirken…

 

Yaz yağmurunun damlaları çarpardı göğüslerine

O çıplak vücuduna çarpardı /

Süzülürdü, akardı vücudundan aşağı /parmaklarım gezinirdi ıslak bedeninde /birden kesiliverdi yağmur, kaçtı bulutlar bırakarak göğü güneşin o keskin sıcaklığına /

Sıcaklığıyla iyice dirildi göğüsleri kadının / güneşin ışıkları bile eridi göğün yüzüne /üzerine tüm dalgalarımla abandım yana yakıla /tutuşası öpüşmeleriyle, toprağın yüzü bile dirildi /koktu vücudu misk gibi kadının, Aşk koktu, tutuştu göğün göğsü. Etrafı çiçekler bürüdü, sürüdü elleriyle, dudaklarıyla beni, içerisine-içerisine sürüdü beni /

Dağlar devrildi inlemeleriyle kadının /ah sevişmek ne hoşmuş seninle /bakmak ne kadarda güzelmiş o güzel yüzüne, kadınım, sevdam benim, canım, canımın içi.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

 

                   Metropoller insanlar yangın yeri…

 

Kendinizi, bu halkı ve tüm insanlığı yüksek akıl seviyesine çıkartamazsınız eğer, yine daima olduğu gibi o parçalayıcı, fitneci sapık fikirler, sapık tarikatlar, sapık guruplar, sapık partiler, savaşlarla beslenen ülkeler yine o güzelim halkınızı kandırmaya parçalamaya, hatta size, birbirinizi birbirinize düşman yapmaya devam etmeyi başaracaklardır ki başarıyorlar da zâten. Bunun tek sorumlusu sizlersiniz çünkü halkınızı ve insanlığı aydınlatmayı, yüksek akıl seviyesine çıkartmayı ve yüksek anlayış seviyesine çıkartmayı, sevgi kardeşliği, sevgi disiplini ortamlarını kurmayı başaramadınız ve onlarda işte bu türlü sebeplerden dolayı çok kolay kandırıldılar o sapık fikirli kimseler tarafından. Bu acı gerçeğin geçmişte örnekleri mevcuttur. Geçmişin tarih sayfalarına bakabilirsiniz, geçmişin tarih sayfaları bana hak verecektir elbette. Tüm ülkeler işte bu sebeple büyük acılar yaşadı, yaşamaya da devam ediyorlar o acıları hâlen. Savaştılar, adil bir dağıtım yapılamadı, insanlar hikmetlice eğitilemediler ve terör çoğaldı, ortam o sapık fikirli gurupların inleri mekânları hâline gelmeye başladı böylece. Ve hâlen o acılar bilerek yaşatılmaya yaşanmaya devam ediyor öğle değil mi? Görüyorsunuz sizlerde. Benden söylemesiydi, demedi demeyin. Benim kalemimin kuvveti kudreti bu kadar, kudretim yettiğince.

 

                                      ☆☆☆

 

               Dikişleri tutmuyor artık sevmelerimin…

 

Bugünlerde kalbim

İnce belli kırılmış bir çay bardağı kadar,

Şeker yerine de bir avuç cam kırığı ağzımda,

Tutsan ellerin parmaklarım kanatır,

Dudaklarım dilim yangın yeri. Onarmaya kalkışsan izi kalır, kederlerin izleri kalır, kederlerin izleri bile kanatır oysaki bilmez misin? Haydi, gel de bundan sonra o kırılmış kalple, tadına doyulmaz içten sohbetler yap yapabilirsen. Söyler misin Allah aşkına yapabilir misin kırılmış bir kalple ve bir ağız dolusu cam kırığıyla içten hoş sohbetleri.

Bugünlerde kalbim, ince belli kırık bir çay bardağı kadar ve şeker yerine ağzımda bir avuç dolusu cam kırığı,

Konuş haydi konuşabilirsen,

Oysaki susmak da farksız ateşlere basarak yürümekten…

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

                      Düşme yakamdan sakın…

 

Bakma diyorsun lütfen bana öğle kederli-kederli,

Yoksa çok mu yaktı bakmalarım derinden yüreğini.

Tut sarılıp diyorsun yalnızlığıma benim,

Tut söküp al içerimden kederleri diyorsun bana,

Alırım diyorum ben sana, seni alırım koynuma, alır gibi geceler şehrin o lambalarını koynuna, alırım bende seni içerime sevgilim. Sen ki Cibril meleğinin yapılan bir iyiliği sevdiği kadar bana yakın, sen ki ölüm meleğinin ellerinde canı çekilen kader gibi içerimde ve bir Aşk hediyesisin bana Allah’ın, sen ki o hem görünen, hem görünmeyen Allah’ın aziz sanatısın. Ah sevgilim, kadınım, ah üzerine titrediğimsin sen benim. Tut yakamdan, sana asılı yakamdan tut ellerinle sıkıca sarıl bana. Tut Aşkın yakasından da düşme yakamdan böylece. Ah kalbime sarılası, ah üstüne titrediğim canım sevgilim, kadınım, tut ellerimden.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

                             Seninle yeniden…

 

Seninle sabahlamak isterdim baş-başa aynı odalarda

Aynı bahçede

Ve aynı sahilde

Ve birlikte bir sabah kahvaltısında /

Yeni veya yıllanmış güzel bir sofrada

Seninle karşılıklı bir şeyler yemek içmek isterdim.

Seninle birlikte bakmak göğe

Ve gülüşmek isterdim seninle aynı komik hikâyelere /

Gülümsemeni seyretmek isterdim bakarak o güzel gözlerine,

Dur biraz derdin,

Öpmelerime ara verdirir konuştururdun zorla beni /

Çok severdin konuşmalarımı havadan sudan bile olsa /

Benimde çok hoşuma giderdi bu yaptıkların, sonra yine sustururdun parmağını dudağını dudağıma yaklaştırarak.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

                        Kördüğüm kederler…

 

Kalbimi kafese koydun

Ve bir uçurtmaya bağladın hayallerimi,

Bir çocuğun ellerine verseydin bari ipini uçurtmanın

Fakat sen tuttun beni bir başıboş ipe bağladın.

Acaba o ip gerdanımı idamlıkların diye düşünmeden yapamadım.

Kimsesiz bir seyyahı gibi hissediyorum dünyanın kendimi artık,

Her bir yandan sobeleniyorum elleriyle iblislerin,

Bu körebe oyununda düşen düşene,

Çarpışan çarpışana bu körebe oyununda…

Artık çekin üzerimden o kirli oyunlarınızı

Diyecek tâkatim bile yok gibi hissediyorum.

Cevabını çok iyi bildiğim

O sabah güneşinin doğması gerçekleşir mi artık

Onu bile bilemiyorum artık, ah bana neler oluyor böyle...

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

                     Aşk mevsimi… (bir şarkı daha)

 

Bu aşk mevsimi nede sıcak

Sevişelim ıslak ıslak

Yaklaş şöyle yamacıma

Haydi

Gel gir hayatıma da

Yalnızlığı süpür odalarımdan,

Kurtar beni sağır karanlıklardan artık.

Ellerin dert görmesin derim

Uzatınca bana o siyah üzümleri

Dudaklarıma-dudaklarıma doğru…

Bu Aşk mevsimi nede sıcak

Sevişelim ıslak ıslak

Yaklaş şöyle yamacıma da haydi,

Gel gir artık hayatıma süpürülsün yalnızlık odalarımdan.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

                           İstanbul ve kadın…

 

Hayattan doya-doya lezzet almak arzuluyorsan eğer,

O halde bir İstanbul hanımefendisine âşık olup,

Onun kalbini fetih ederek,

Onunla bir ömür sürdürebilmeli ve

Onunla İstanbul da yaşamalısın.

Bunları başarabilirsen eğer

Dünyadan sevgi adına başka bir arzu almaya ne gerek var ki

İstanbul ve

Kadını çöl kadar yakıcı,

Bâzen de yaz yağmurları kadar serin ve

Bâzen de ona ulaşmak uzay boşluğunda ki

O kara delikler kadar derin ve karanlık olabiliyor.

Ve yine,

Bir İstanbul hanımefendisini tarif etmeye kalkarsak kısacası;

Vefalı, bilgili, kültürlü ve

Masallarda ki prensesler kadar güzel, erdemli olurlar.

Rüzgârlarda başaklar gibidirler kırılmazlar öğle kolay kolay.

İşte İstanbul ve kadını,

Cilve ve naz

Hiç eksik olmaz fakat inceden inceye yaparlar bunu,

Aşk’ı ise sırılsıklam yaşarlar ve

Ölüm bile saygı duyar onlara, İşte İstanbul ve kadını…

   

                                   ☆☆☆

                            Kadın ve güzellik…

 

Bir kadını güzel yapan

Aşk,

Bilgili oluşu,

Hikmet sahibi,

Erdemli,

Akıllıca yaşaması hayatı,

Vefalı ve

Fedakâr olmasıdır.

İşte

Böyle bir kadına

Ölüm bile saygıyla eğilecektir.

Bundan gerisi ise

Sadece

Uydurulmuş bir masal değil de ya nedir.

 

                                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                                 ☆☆☆

                            Erdemli insan ve ölüm…

 

Erdemli bir insanın huzurunda

Saygı ve sevgiyle

Ölüm bile eğilmesinde

Ne yapsın.

Erdemli, mazlum bir insanın yaptığı duada işitmiştim

Diyordu ki

Sözünden dönmeyen

Tek vefalı varlık

Sensin Allah’ım,

Mazlumların haklarını

Üstlendiğini biliyorum,

Tüm düşmanlarımı sana

Ve o ilahi mahkemene havale ediyorum,

Benim konuşacak, gözyaşı dökecek mecalim kalmadı artık.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

                         İstanbul’un gözyaşları…

 

Güneşin göz kapaklarının yorgun düştüğü saatlerde

O kızıl kirpiklerinin de gözlerden çekildiği anlarda başlar

O gizemli Aşk şehri olan İstanbul’un sancıları daha çok

Ve daha fazla abanır gözyaşları bulutların üzerine şehrin.

Yıkanır elleri, yıkanır yüzü,

Arınır kirlerinden İstanbul her ezan vakti yağmurlarla beraber.

Ve İstanbul’un içerisinde ki her bir fahişenin çığlıkları,

Yağmurlarla karışır, kaldırımlar tövbe ederler günahlarından,

Melek Cibril ağlar mı? Bilmem fakat

Manolya çiçekleri ağlar bu şehrin her günaha batışında insanlar.

Nemlenmiş, kanamış gömleğime damlar damlaları

O güzel çiçek bahçelerinin kokularıyla beraber İstanbul’un.

Kim bekler ışıklarını güneşin doğması için daha çok

Mahkûmlar mı? Hastalar mı? Ben mi görmek için seni sevgilim!

Şairlerin okununca şiirleri bir sabah vakti, bir akşam saatinde

Ölüler canlanır ve ölür her bir sesi kederlerinden fahişelerin.

O bakışında

O dokunuşunda

Zehirli bir hançer acısı kadar olurken bâzen kadını İstanbul’un,

Bâzen de tutkulu ellerinin her bir dokunuşunda

Eritir kendi içerisine kadını erkeğini.

Zehrin, Aşk’ın ve tutkunun şehri İstanbul, İstanbul, İstanbul…

 

                                   ☆☆☆

               Anladım sensizken… (bir şarkı sözü daha)

 

Koptu kıyameti çoktan hayatımın

Söndü ışıkları

Seni sevdiğimi

Oynadığım sahnelerin.

Bu Aşk tiyatrosunda perde kapanınca

Kâbus dolu bir hikâye başladı hayatımda,

Tükendim artık,

Sensiz ne kadarda anlamsızmış hayatım anladım

Anladım

Seni çok sevdiğimi,

Anladım

Sensiz yarım kaldığımı,

Anladım

Gitme kal demeliymişim sana sevgilim,

O lânet gururmuş bendeki oysa

Çoktan çıkartıp attım üzerimden gururdan o elbiseleri

Geç kalsam da seni alabilmeye.

Soyundum üzerimden artık o gururdan elbiseleri fakat

Seni alabilmeye geç kaldım,

Geç kaldım üzgünüm

Gitme kal demeliymişim oysa

Geç kaldım üzgünüm, çok üzgünüm…

 

                                  ☆☆☆

                    Özlüyorum… (bir şarkı daha)

 

Hiçbir şey eskisi gibi olmuyor

İnan ki yerin hiç dolmuyor

Her bir şey soluyorken nazarımda

Senin hâtıraların ne kadarda canlı duruyor.

Özlüyorum, sen benim bir parçamsın

Hem de çok özlüyorum

Benim canım sevgilimsin.

Yıpratmayalım

Yırtıp atmayalım onca güzel zamanı,

Kopartıp atmayalım,

Söküp atmayalım onca güzel hâtıraları kalbimizden,

Kalbim seni arzuluyor,

Olmuyor

Hiçbir şey eskisi gibi olmuyor

İnan ki yerin hiç dolmuyor,

Her bir şey soluyorken nazarımda

Senin o güzel hatıraların

Ne kadarda canlı ve tâze duruyor,

Canım, canımın içi sevgilim.

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

                              Delilik mi?

 

Deliler, delilik yaptıklarını anlayamazlar,

Ancak bir akıllı anlar kendisinin bir delilik yaptığını!

Veya bir başkasının delilik yaptığını  

Ancak bir akıllı anlayabilir yine.

Sorsanız eğer hangi deli deliliğini kabul eder ki

Tabi ki etmez akıllılardan başkası!

Akıllı insanlar bâzen öfkelenip veya

Şaşırarak bir delilik yaptığında

Delilik yapıp yapmadığını sorsanız anlar ve

Kabul eder yaptığını.

Çünkü ancak delilik yaptığını akıllı insan anlayabilir.

Etrafıma bakıyorum onca delilik yapanlara soruyorum

Diyorum ki bu yaptıklarınız ancak deli saçması değil mi?

Hayır diyorlar bu akıllı işi,

Ne diyelim öğleyse

Deliliğini kabul eden bir akıllı kalmamışsa eğer!

Aklı olan anlar anlattıklarımı,

Bilmem anlatabiliyor muyum?

 

 

 

 

                                ☆☆☆

 

                              Mülteci gerçeği…

 

Siyah küllerine boyandı dünya şehirleri

Savruldu elleriyle sulara vücutları mültecilerin,

Kayıp çocukları filmlerin siyah beyaz dünyasında

Çırılçıplak ağlamaları karıştı siren seslerine,

Dalgaların yumrukları altında ezildiler bir-bir.

Boğuldu tüm insanlık aslında bir egoizm içerisinde,

Yandı tüm o sırça sarayları insanların ve

Kocaman bir boşluğa devrildi dünyada insanlık,

Serildi mindere insanoğlu künde üstüne künde.

Kederli bir kalp hediye ediyordu insanlık birbirine

Çehrelerde yalancı bir gülümsemeyle

Tesellisi yok aslında bu boşluğun

Öğle bir boşluk ki

Her mülteci neden kendi dünya evinde boğuluyordu ki!

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

                          Her şey güzel olacaktı…

 

Işıkları söndü bu akşam kelimelerimin,

Ne sana söyleyebileceğim iyi bir şeylerim kaldı

Ne de kendimi mutlu edebileceğim bir düşüncem.

Bu akşam kederlerin yelkenleri açıldı

Üzerime-üzerime geliyor tüm o dalgaları denizin, hayatın,

Rüzgârı çıldırmış olmalı ki bakışlarımın

Ne sana

Ne de aynalara bakmak bile istemiyorum artık

Çünkü yüzümün her çizgisinde kederle karışık öfke,

Biraz endişe

Ve birazda umut…

Her şey güzel olacaktı oysaki

Umut, yoksulun ekmeğiydi, bir şarkı sözüydü bu cümle,

Bir şarkıda dinlemiştim umut yoksulun ekmeği cümlesini,

Umut, sevenin tutulduğu bir daldı hayat ağacında.

Her şey güzel olacaktı oysa diyordu bir ihtilal şarkısında.

Fransız devriminden kalma bir şarkıdan hatırlıyorum,

Her şey güzel olacaktı…

Gözlerimi kapatarak,

Ellerimi de bir makas gibi açarak şairin dediği gibi

Dünya uçurumuna bırakıyordum kendimi galiba.

Ah mutlarım

Kaçak ve kurnaz olmayın ufuklar gibi diyordum,

Ah umutlarım diyordum…

Tutunmalıydım oysaki

Sımsıkı umutlarıma tutunmalıydım,

Işıkları kararmaya başlıyordu bu akşam fikirlerimin,

Ne sana anlatabileceğim iyi bir şeylerim kalmıştı

Nede kendimi neşelendirebilecek bir hikâyem.

Bu akşam hüzünlerin rüzgârı esiyordu yüreğime,

Üzerime-üzerime koşuyordu, doluları, fırtınaları hayatın,

Her şey güzel olacaktı oysa

Bu ihtilal şarkısı düşmüyordu dilimden bugünlerde,

Haydi neyse,

Haydi, hayırlısı diyordum,

Yeniden,

Yeniden başla sevmelere demek isterdim kendime,

Azda olsa beni gayrete getirecek bir ses duymak istiyordum,

Hiç de fena olmazdı hani

Şefkatle bir Cibril sesi olabilirdi,

Belki Azrail,

Belki de Mikel’in sesi beni tutup kaldıracaktı ve

Ben yeniden sevmeye başlayacaktım böylece…

 

 

 

 

 

                               ☆☆☆

 

                        Ölü atlar mezarlığında…

 

Ölü atların soğuk vücutları

Terlemiş taşlar üzerinde

Altında toprağın sere serpilmiş yatıyor atlı askerler,

Ellerinde erlerin barut kokuları,

Alınlarında siyah

Yanakları kara,

Burunlarının üzerleri çamura bulanmış,

Elbiseleri yorgunluktan solmuş yaprakları utandıracak kadar.

Söyler misiniz?

Kim efkârlı bir türkü çağıracak

O yanık sesiyle,

Oysaki buğday başakları yanmakta

Dumanını

Yel savuruyor elleriyle rüzgârların,

Kokuları o yorgun vücutlara yapışıyor terli-terli.

Kelimeler birbirine karışmış

Atların nalları ateş çıkartmıyorlar artık taş yollarda

Yollar taşlara karışmış.

Süngüler kılıçlar kırılmış kınlarında,

Taşlar bile parlamıyorlar artık ay ışığında eskisi gibi.

Bu dünya

O bildiğimiz huzurlu sükûtunu çoktan kaybetmiş,

Nabzı yok aslında,

Atmıyor nabzı artık.

Ölülerde olur ancak bu,

Ölülerin nabzı atmaz olur artık.

Şah damarı kesilmiş mi desem dünyanın artık,

Çivisi çıkmış sevmelerin içerisinde

Başıboş dönen bir gezegen mi oluvermiş boşlukta.

Hani o çığlık çığlığa karanlığı boğan seslerle beraber

Çatlayana kadar koşan atlar, neredeler,

Hani artık nerelerdeler o kahramanları taşıyan düldüller,

Dedelerin torunlarına anlattıkları hikâyelere mi saklandılar!

Bilemiyorum,

Yoksa

Şairlerin ve

Sevgililerin düşlerinde

Ressamların fırçalarının uçlarında mı asılı kaldılar.

Parmaklarının ucunda bir süvari

Burçlarında kalenin askerler,

Kaleminin ucunda insanlar

Kaleminin ucunda her bir renk,

Kalemin ucunda galibiyet,

Kalemin ucunda keder,

Kalemin ucunda küheylan,

Ve anladım ki

İyi insanlar, iyi atlara binerek gitmişler çoktan…

 

                                    ☆☆☆

 

             Sulara kilit vurulmaz… (bir şarkı daha)

 

Sulara kilit vurmak gibidir oysa

Beni unut değişin bana.

Gitme sevgilim

Benden söküp alıp kendini,

Yüreğini kalbimden kopartma,

Benimle kal lütfen,

Her gidişin kalbime kördüğüm

Sulara kilit vurmak gibidir oysa

Beni unut değişin bana.

Aşk bir kumar değildir

Benimle oyun oynama,

Sen Aşk’ı insanlar gibi günahkâr mı sandın,

İkimize de, yıllarımıza da yazık etme,

Her şey düzelebilir oysaki gitme sevgilim, vazgeç artık

Aziz bir Aşk’a oyunlar oynamak haramdır,

Sulara kilit vurmak gibidir oysa

Beni unut değişin bana.

 

 

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

                    Sevmek seni istiklâlim olurdu…

 

Kana-kana sevmek seni

Sana âşık olmak

İstiklâlim olurdu

Egemenliğimi böyle kazanabilirdim ancak

Bir tek pranga kelepçe vurulamayacak yer olan kalbim

Seni konuşurdu her sabah ve

Her akşam.

Duyurmazdım seni kendimden başkasına

Artık buharlaşmış camlara da yazmıyorum adını

Adın âdi dillere düşecek kadar olmasın diye

İçerime konuştum seni sâdece

Seni dışarıma sustum

Kana-kana sevmek seni

Hayatı solumak seninle beraber

Aynı şafağa bakmak her sabah

Ve her akşam

Aynı kaldırımları tokatlamak ayaklarımızla,

Aç kapını ben geldim sevgilim

Senin sevmelerine aç kalmış yüreğimi

Dokunuşlarına susuz kalmış beni içir artık.

Uzan boylu boyunca

Şöyle serile serpe yanı başıma

Okşa başımın da kederleri dağılsın

Benim dağınıklığım toparlansın böylece.

Kana-kana sevmek seni

Sana âşık olmak

İstiklâlim olurdu

Egemenliğimi kayıtsız şartsız

İşte böyle yaşayabilirim ancak.

Kalbimi sorarsan eğer

Ona kimseler kelepçe vurmayı başaramadı

Ne diyebilirim ki

Altı üstü

Bir mektup kâğıdına işte

Seni Allah’a emanet ediyorum

Hoşça kal

Çünkü çok iyi biliyorum ki

Emanete en iyi sahip çıkan seni emanet ettiğim Allah’tır.

Hoşça kal sevgilim

Sağlıcakla,

Hoşça kal.

 

               

 

 

 

 

                                  ☆☆☆

 

 

                               Özleminle…

 

Gece sancılarım başlar

Özleminle

Sen yürüdükçe aklımda

Eflatun bir kuş olur her kelime bende

Her ne yana baksam sarı odalarda olmayışın gelir karşıma,

Çok iyi biliyorum ki

İçerimde

Yanan alevleri

Söndürecek

Sular sendedir,

Bendedir

O tüm dünyaya yetecek sevmeler.

İblisin hileye düşkünlüğünden daha çok

Bana aşk ile tutkulu oluşlar sendedir.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

                                   ☆☆☆

                           Hikmetli sözler…

 

Doğru

Yola

Gelmez

Bir kâtile

İlim öğretmek

O kâtilin eline mermi dolu tabanca tutuşturmaktan farksızdır.

Cahil ile gâfili lider yapmak halka zulümdür.

Nefsi emaresinin menfaatlerine kul olmuş bir halkın içinde

Liderler, gâfil ile cahilden seçilir,

Âlimler bilgeler ise hizmetçi köle yapılır.

Halkını aydınlatmayan

Âlimler ile

Bilgelerin

Kulakları çınlasın.

 

                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                                    ☆☆☆

 

                       Gece vakti hüzünleri…

 

Günahlarım

Hatalarım

Pişmanlıklarım

İçerimi,

Dışarımı

Acıtmaya

Soldurmaya

Başladığında,

Kalbime Allah’a ait sözlerden birisi gelir

Ve okşar Yüreğimi,

‘’Vedduha velleyli ize sece me veddeake rabbüke veme gale,

Geceye ve duha vaktine yemin olsun

Rabbin seni terk etmedi sana darılmadı da’’

İşte bu sözlerle beraber dağılır kaybolur tüm acılarım.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

                        İstanbul ve ölüm öpücüğü…

 

İstanbul’un damarlarında

Yürüyen şu milyonlarca insan

Soluk soluğa

O terli atlar kadar oluyorlar bâzen.

Kan ve

Ter içerisinde

Bâzen işte böyle oluyorlar,

Kederler çerisinde çatlayıp

Ölümün

Eşiğine gelene kadar oluyorlar bâzen.

Soluyor insan,

Ağaçlar soluyorlar,

Genç kızların göğüsleri süt doluyor

Ve solgunlaşıyor

Sonbaharda ölümün öptüğü

Her bir dudak…

Sonbaharda ağaçların üzerlerine

Elleriyle beraber soğuk rüzgârlar

Ölüm öpücüğünü örtüyorlar yine,

Renkli,

Pastel,

Solgun,

Yorgun bir çarşaf gibi…

Ve üzerime seriliyor zaman

Alarak yanına beni

Her bir düşümün sıcacık o nefesinde,

Biliyorum ki bir gün

Beni de öpünce dudaklarımdan

Bir rüyada

Güzel bir kadının hayaleti,

Ayazlardan çıkıp

Yenibaharlara gelmek kadar güzel olacak

Keyifli olacak işte böyle öpmesi beni

Rüyalarımda ki o güzel kadının hayaleti…

Ve sıkı-sıkıya sarılınca ölümün bana

O keyifli kollarının arasında

Ben yeniden can bulacağım aslında,

Yutkunmaya ne gerek var ki

Şaşırmaya da gerek yok

Belki de içten ve

Samimiyetle güvenebileceğim

Kalmadı ölümden başka bir varlık,

Ey aziz dost Azrail meleği

Sen çok iyi bir dostsun bana

Bu inkâr edilemez bir gerçek

Çünkü götüremez senden başkası beni

O en sevgilinin yurduna…

İşte görüyorsunuz

Dünyanın insanlarının gerçek yüzlerini

Şimdi daha iyi anlayabilirsiniz beni de

Çünkü gün gelir toprağın altı

Toprağın üzerinden daha hayrlı

Daha bereketli

Daha saadet dolu olur.

Gün gelir

Diğer âleme yolculadığınız dostlar

Bu âlemdeki dostlarınızdan daha hayrlı olurlar.

Ah beni en içten güvenilir duygularla

O öpüşleri yok mu ölümün dudaklarımdan…

Ne o yalancı sevgililerime benzeyecektir

Ne de başımı okşayan o yalancı ellere

O güzel ölümün dudakları şefkatle…

Hoş geldim

Sevgili ölüm,

Sana

Sevgili demek aslında

Daha

Aziz

Bir

Şereftir oysa.

Hoş geldin.

 

 

 

                  ☆☆☆

 

                        Üzgünüm bugünlerde…

 

Rüzgâr sesini

Kıstı

Bakınca ben

Kederli ömrüme bakınca rüzgâr,

Ve toparladı kanatlarını

Mutluluklar benden bir yaz zamanı.

Az kaldı

Evet, çok az kaldı

Havlusunu

Atmak üzereyim Ring’e

Çünkü

Sesimi kısmaya

O ılık yaz rüzgârları

Yetiyor artık inan.

 

                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

                 ☆☆☆

 

Yazar, şair Nafiz coşkunun, yayınlanan diğer kitapları:

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ve aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…             

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…

 

 

 

                                            SÖZLÜK:

...

(A)...Ab-ı hayat: bengi su, ebedi hayat suyu, cennet, hayat için yaşam için değerli olan.../...Acve hurması: medine de yetişen ve bazı zehirlere karşı panzehir ilaç olabilen tatlı bir meyve..../...Ad kavmi: hud peygamberin tebliğ için gönderildiği kavim.../...Âfak: görünen, ufuklar, göz önün de olanlar, objektif.../...Adalet: olması gerekenin olması gerektiği yer de olmaz. hak el de etmek, herkesin hakkını vermek.../...Agah: uyanık, haberli.../...Agora: pazar yeri, halkın toplandığı meydan, büyük alan.../...Ahenk: uyum.../..Ahd: söz.../....Ahmak: anlayışsız.../...Aksiyon: kudretin iş üzerin de ki tecellisi. hareketlilik. işler de devamlılık.../...Ampirik: Lügat, ampirik bilimini de şöyle tarif eder; ''Matematiksel metotlu bir öğrenime deyi de, görerek İşiterek bellenen deneylerle bulunan formül tecrübeye(deneye)görgüye deneyime dayanmaktadır.../... Anarşi: hukuk dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Anarşist: hukuk dışı, kargaşa, hukuk devletine asi oluş, nizam din tanımayan.../...Arhia: hâkimiyet.../… Arı'lanmak: pak, temizlenmek, boş, çıplak.../... Aristonikos: miladdan önce putperest roma için de yapılan en büyük ihtilallerden birini yapmıştır, kendisi bir gladyatördür, köleleri gladyatörleri alarak ihtilali başlatmış ve güneş devlet adın da bir ideali olan kahramandır. kendisi yakalanınca romaya getirilip işkenceyle öldürülmüştür,. Arş: yukarılar, sema, gök.../...Arz: yer yüzü.../..Arzın dürülmesi: yolculuğun sürati, rahat kolay olması bu sone de bu anlam da kullanıldı .../...Arş'ı azam: Allah'ın kudretinin tecelli ettiği yer.../...Asabiyet:Zulüm de kavmine yardım eden ve zulmünü de destekleyen.../....Asalet: temiz soyluluk köklü.../...Asayiş: rahat, huzur, güven. kanuna uygunluk.../...Asil: asaletli.../......Aşk: sevginin en ileri derecesi, candan sevmek ve allaha duyulması geren bir tutkulu bağlılıktır çünkü sevginin en ileri derecesiyle ancak o sevilmeye layıktır.../....Aşikâr: açık, ortada.../...Attar: güzel koku satan yer.../...Ayaz: Ayaz: ay gibi parlak, soğuk, kuru havadaki soğuk.../...azizün züntikam: allah'ın intikam alışı.../...(B)...Başak: ekin tarlaları, buğday gibi ekinleri taşıyan koçan.../...Bedahat: açıklık.../...Bedi: ebedi ve güzel olan.../...Beliğ: meramı eksiksiz ve noksansız güzel doğru söylemek, etkileyici söz sanatı. içe işleyen söz sanatı.../...Belkıs: Kuran’ı kerimde anlatılan sebe kraliçesi.../...Bengi su:  ab-ı hayat, hayat suyu, yaşam suyu, hayat için değerli olanlar, cennet.../...Bereket: ilahi hayrın devamlı ve kararlı olması, ni'met, bolluk, feyz, çokluk.../...Beyan: açmak, açıklamak, kelimeler, sözler, fıkıh, tercüme etmek.../...Beynel havfi ve'r-reca: Ümit ve korku uyumuyla ahirete hazırlanmak.../...Beyza: beyaz, parlak.../...BİYOM: canlı, canlılar topluluğu. (Canlıları bir ara da tutmak projesi.) Biom; Organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatistiksel yöntemlerle anlatılmasını sağlayan bilm dalı, bometry, biom. Birlikdeliği gerçekleştirme projesi. Topluluğu bir canlı  etrafın da tutmak projesi. (canlıları , canlıların biyolojik tepkilerini, zaaflarını, insanları deneysel, tecrübeyle inceleyip, sosyo pskolojilerini metodsal olarak yönlendirip yönetebilmek projesi) Biyom, biyosferin aynı iklim koşulların da ve aynı bitki örtüsünün egemen olduğu çok geniş bölümlerini belirten çevre bilim terimidir. Yeryüzün de ki birbirine bitişik benzer yayılmış yaşam alanları olarak da tanımlanır. Biom , (Biometry): İnsan hayatının muhtemel ömrünü ölçme ilmi. Canlılar. Barış için ortaklık merkezinin kısa yazımı. genelkurmay bünyesinde faaliyet gösteren uluslararası bir eğitim merkezidir. Biyom: organizma da oluşan biyolojik sorunlara istatiksel yöntemlerin uygulanması ve ayrıca organizmayı ilgilendiren biyolojik özelliklerin istatiksel yöntemlerle yöntemlerle anlatılmasını sağlayan bilim dalı.…/…Bostan: güzel kokulu çiçek meyve bahçesi.../...Bucak: her yer de, her taraf da.../...Buğz: düşmanlık duymak, sevmemek.../...Buhran: sıkıntı.../...Brütüs: bir zaman roma imparatoru culyüs sezarın oğlu ve babasını öldürerek imparatorluğu almıştır.../...Burç: yıldız toplulukları. bilim insanlarının gökyüzü haritası olarak bu yıldız topluluklarına bir isim vererek bir harita olarak kullanırlar.köşk, yüksekler.../...Buse: öpmek.../...(C)..Cedil: arabca bir kelimedir mücadele demek. bu daha çok fikir mücadelesi ilmin de kullanılan konuşma savunma ikna etme. delilleriyle akla hitab etme ilmi, mesleğidir.../...Cehd: çalışmak, güç, gayret.../....Cemad: cansız.../...Cendere: baskı, dar, sıkıntı, zorluk.../...Cenub: güney. güney rüzgârları. cennet rüzgârları.../...Cevher: kendi özellikleriyle var olan. soydan gelen değer. değerli. kıymetli. elmas. yakut bakır cevheri. ruh. öz.../...Cihad: İyilikleri yaymanın mücadelesi.../...Cihet: yön, yön tayini.../...Cinayet: kötü olan her iş.../...(D)...Demos krotos: demokrasi, halk idaresi.../...Din: kanunlar, hukuk, ceza, mükâfat, ödül, ecir, yasalar, arzular, istekler. Allah'ın dini olan islam ise Allah'ın biz insanlara seçtiği emirler temiz yasalar.../...Din günü: cennete ve cehenneme gireceklerin belli olacağı ilahi mahkeme.../...Diyalog: konuşmak ve konuşturmak, karşılıklı konuşmak, .../...Duha: güneşin kuşluk vakti, yani öyleye bir saat kadar kala bir zaman için de ki vakitte etrafa verdiyi aydınlık.../...(E)...Eda: tarz, duruş.../...Edep: terbiye, eğitim, ilahi hududa riayet etmek, her alan da dğru bir eğitim vermek.../...Efdal: çok faziletli, iyi olan, Ekonomizim; alış veriş, alım satım kültürlerinin, matematikselleştirilmeye ve metotlaştırmaya çalışılan ve içerisin de ampirik bilimi ve kuramların olduğu ekonomi kültür sistemidir.../...Ekonomi: Lügat da ekonomiyi şöyle tarif ederler; ''kural, kelimeler, iktisat! Nispeten sınırlı nicelikte olan eşya ve malların üretim, dağıtım, deyişim ve tüketimine ait kültür kısmı! insani ihtiyaçların karşılanması için gerekli olan mal ve hizmet gurupları ile kaynaklar arasın da ki bağıntıları değişik açılardan inceleyen sosyal ampirik bilimi! ve tutumlu olmak manasına da geliyor, ekonomi ayrıca; Beslenme, yaşama düzeyi, eğitim, sağlık, bakım, konut ve çalışma şartları gibi insani değerler açısından iktisadi düzeni inceleyen iktisat bilimi dalı ve işletme mânasına gelir, iktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faaliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi.../...Elem: ağrı, acı, keder, sıkıntı.../...Endam: boy, vücut.../...Enfüs: içsel, sübjektif, canlar, bir kimseye mahsus görüş enfüsi, ruhla ilgili, mana alemiyle ilgili içsel alemler.../...Erak ağacı: diş temizliğin de kullanılır, hoş kokulu bir sıvısı vardır ve yumuşak püskül haline getirilip hafifçe dişler üstün de bastırmadan gezdirilir.../...Esef: şiddetli hüzün.../...Eser: kâinat, yaratılanlar, keşfedilen, icad edilen,  kişiye ait olan.../...Esvab: elbise.../...Etik: ahlak bilimi, töre bilimi..../...(F)...Fahiş: fahiş iş yapan, zarara götüren aşırılık.../...Fahişe: fahiş iş yapan, çok aşırı giderek zarara giren. kötü işleri yapan. kötülükle ilgili olan. aşırılık.../...Farakliyt: hakkı batıldan ayıran, faruk, seçilmiş, övülen, hamd eden, şefaat eden, Piroklitos, pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan arapcaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir..../...Fasık: günahkâr, kendine başkalarına zarar veren. doğru yoldan dışarı da olan.../...Fasih: çok güzel konuşan.../...Fazl: üstünlük.../...Fazilet: erdem iylik, hüner, değer.../...Fenni ilimler: fizik, kimya, matematik, biyoloji gibi bilimlerin genel adı. maddi sonuçlar el de etmek üzere bili uygulama alanına koyan bilgilerin topu. erdem, hüner.../...Fersah: beş kilometrelik mesafe.../...Feyz: bolluk, bereket.../...Feth: açmak, ele geçirmek, üstün gelmek.../...Fıkıh: derin ve ince anlayış, islam hukuku kişinin lehin de ve aleyhin de olanı bilmesi. meseleleri teferruatıyla düşünmek, anlamak ve açıklamak.../...Fitne: karışıklık, arabozmak, kargaşa, dedikodu, sınav. altını başka maddelerden ayırmak için yapılan işlem. çatışmak. zulmetmek. birilerini zorla ve işkenceyle dininden vazgeçirmeye çalışmak./ ...Fıtrat: yaratılışın özü, temiz, allahın insanı temiz yaratması, islam temizliği hukuku üzere yaratışı.../..Fikir: düşünceler! bilinmeyene ulaşmak için bilinenlerin düzenlenmesidir! akıl yürütmek ve akli bir nazarla bilinendir! akla gelenler, bilinenden bilinmeyene ulaşmak, akıl, akletmek gibi mânalara gelmektedir.../...Fil dişi kule: kendi şahsi davalarından başka kimseyi kabul etmeyen, kendini hapsetmek, kapanmak kendine.../....Firavun: geçmiş zaman bazı kavimler de krallarına firavun ünvanını kullanırlardı ve bu sone de anlatılan firavun kötülüğün temsili bir kral.../...(G)...Gafil: dikkatsiz, kârı zararı ayıramayan, nefsi emmaresine uyarak allahı unutan.../...Gayz: kin.../...Gard: boks sporunda boksörün savunmak ve vuruşa hazır duruşu ve korunmak için kuvvetli ve dengeli bir korunma duruşu. Elleri ve kollarıyla başını ve vücudunun zayıf yerlerini koruma duşu..../...Garip: İşitilmemiş, görülmemiş, ve nadir görülen olay, davranış. farklı bir yaşam tarzı. .../...Gayb: gizli olan, görünmeyen.../...Gazap: öfke, hiddet, kızgınlık, cezalandırmak.../...Gerçek: hakikat, bilgi ve bilinen uyum için de olması, obje ve subje uyum için de olması .../...Gıpta: imrenmek. iyi bir niyetle başkasının güzel bir halinin kendisin de de olmasını arzulamak, (H)...Habbe-i sevda: çörek otu, bazı zehirlere karşı panzehir olduğu söylenmek de ve eczacılık da kullanılmaktadır.../...Hacim: bir maddenin kapladığı yer.../...Hâdim: hizmet eden, çalışan.../...Hafiye: gizli şeyleri araştıran, casus, haber taşıyan.../...Ham softa kaba yobaz: kâinat kitabını ve islamı bilmez cahilce islamı yaşadığını ve anladığını zannederek insanları islamdan uzaklaştıran eğitimsizler, ham softa olmamış medrese öğrencisi demek . kaba yobazlarda islamı kuranı tam okumadan ve üzerin de düşünmeden düşmanlık yapanlar. yobaz da gerici, ayrımcı, fitne çıkarıcı, davranışları kötü olan.../... Hased: Çekememezlik, yani haset ettiği kişinin elindeki nimetlerin, güzelliklerin yok olmasını ister, sadece kendinin olmasını ister.../...Haşmet: büyüklük.../...Hatır: akıl, ilgi, hayâl, düşünce, gönül. fikir. sevgisi için yapmak, hatırı için yapmak. ilham, duygu. sevgi. beklenilen ilgi.../...Hatıra: hatıra gelen. Hatır da kalan. hafıza da yaşamaya devam eden geçmiş bir izlenim, duygu ve heyecanlı olay.../...Havari: yardımcı.../...Haya: haya kelimesi hayattan gelir ve insan de ayıplanmaya sebep olacak şeyin korkusundan doğan ıstırap halidir. suç işlemekten alıkoyucu ruh melekesinin ismi..../...edep, ilahi hudutlara riayet, kötülüğü sevmeyen, kötülüklerden uzak olan insan vasfı.../...Helal: Allah'ın müsaade ettiği şey, kötü olmayan.../...Heme ezost: herşey ondandır.../...Heva: havai, istekler, nefsi emmarenin istekleri, gelip geçici hevesler.../...Hılf-ul fudul:  birbirine yardım etmek, ahdetmek, (Hılf-ul fudul: birbirine yardım etmek, ahd etmek, and, yemin, söz vermek. kötülükleri yok etmek için, yardımlaşmak) fudul, kelimesi ise tek başına kullanıldığın da şu manaya da gelebiliyor; itiyaçtan fazlası, boş işler, boşa zaman harcamak, uygunsuz işler, kötülükle sonuçlanan işler vs vs…../….Hikâye: yaşanmış olayları anlatmak, yazmak, etkileyici olayları anlatmak.../...Hikmet: düşünmek, Başlangıcı düşünmektir ve şartı ise akıl ve doğru tercihtir. Faydası ve gayesi bilinerek kati bir isabetle yapılan fiile hikmet denir. Fiilin sebep olduğu faydalara ve gayelere de o fiilin hikmetleri denir. İşlerde sağlamlık, bir kimsenin lehinde ve aleyhinde olanı bilmesi, Kuranı kerimin hikmet ilminin manası, Allah ve kâinat ve özellikle insan ve insanların arasındaki işler ve bağlar. Yaratılmışların yaratılışındaki ilahi gaye.../...Hukuk: yasa, haklar, kanun, arzu, istek.../...Hüküm günü: Din günü, kıyamet sonrası insanlar tekrar diriltilip toplanarak çıkarılacakları ilahi mahkeme.../...Hürriyet: insanın kendi hukukuna sahip olması ve başkalarının da hukukunu koruması ve adil hukukla yönetilmek.../...Hüsran: zarar. mahrumluk.../......(I)...Islah: iyileştirmek, kusurları gidermek.../...(İ)...İcaz: az sözle çok şey anlatmak.../...İnkılab: alt üst olmak değişmek, halden hale geçmek..../...İcra: bir işi yürütmek. bir işi bir işe bağlamak.../...İçtinap: sakınmak.../...İçtimai: sosyal.../...İdeolocya: sistem. bir şeyin en doğrusunu elde etmeyi gaye edinmiş fikir programı. fikir sistemi.../...İdrak: anlayış.../...İffet: ahlak, namus, haya, ilahi sınırlara uymak.../...İfsad: bozmak, zarar vermek.../...İflah: halini düzeltip selamete çıkmak, kurtuluşa ermek.../...İhkâm: sağlamlık, muhkem bilgi.../...İhlas: doğru, temiz sevgi ve içten gelen saf duru bağlılık ve Allah emrettiği için ibadetleri yapmak.../... İhtilal: Bir bünyenin kendi için de kendi öz nizamını sarsıcı ve yeni bir nizama yol arayıcı her hareket.../...İhtisas: belli bir ilim sanat dalın da yeterli bilgi edinmek. uzmanlaşmak.../...İkmal: tamamlamak.../...İktisad; İktisad ayrıca; servetin üretim, dağılım ve tüketimini inceleyen bilimdir! İktisadın konusu ise; insan faliyetinin ihtiyaçları karşılamak amacıyla mal ve hizmet etme bakımından incelenmesi ve lüzumundan fazla veya noksan harcamaktan kaçınmak. tutumlu olmak. israf etmeden harcamak.../...İlim: bilmek, dünya ve ahretle alakalı, kâinatla alakalı gerçekleri bilmek. ayrıca 60 nolu sonede ilim ve şiir başlıklı sone de üstad necip fazıl ilim hakkındaki sözlerine bakılsın. kanunlarını mücerret tefekkürden alıp onları bir takım sûri nisbetler için de kalıplaştırmak.../...İlla: arabca bir kelimedir ve ''başka'' anlamın da kullanılır.../...İltica: sığınmak.../.İnbisat-ı külli: sürekli genişlemek, açılmak ölümcül.../...İnkıbaz-ı külli: sürekli daralmak, tutulmak, ölümcül daralmak.../...İnfak: nafaka vermek. beslemek, geçindirmek. sadaka vermek. ihtiyacı olana yardım etmek.../...İmaj: zihin de canlandırılan görüntü. hayâl, imge, görüntü, zihin de planlamak.../...İnsaf: merhamet, adalet üzere hareket.../...İrfan: bilmek, anlayış, zihin, kemale ermek, sırları ve gerçekleri kavramak.../...İrşad: erdirmek, varılması gereken yere vardırmak, açıklamak ve doğru yolu göstermek, doğruyu anlatmak.../...İrtica: geriye gitmek, yeniden ayrılarak gerilemek, ilerlemek.../...İsnat: nispet, bağlamak.../...İstidat: kabiliyet.../...İstişare: meşveret etmek, fikir danışmak.../...İştiyak: fazla arzu, özlemek.../...İtikaf: bir şeyden ayrılmak. dini anlam da ise şöyledir; bedenen ruhen temiz bir niyetle oruçlu veya oruçsuz bir an veya belli zamanlar da ibadet tefekkür ilim uğraşmak için Allahın rızasına ulaşma sebebiyle yapılan bir ibadet( ramazan ayın da oruçlu yapılır ve belli kuralları vardır).../...İttifak: anlaşmak.../...İzzet: değer, güç, kıymet.../...(J)....Jurnal: gazete. Dairelerde memurların imzaladıkları gelip gitme listesi. Polisçe bir olay üzerine düzenlenen rapor. Günlük olaylar yazılan hatıra defteri. Hafiyeliği iş edinmiş kimselerin biri için kötüleyerek çeşitli yerlerle yaptıkları haber verme yazısı. Gemi. İşaret. Bir kimseyi kovalama, yazısıyla ele vermek.../...(K)...Kabz: tutulmak.../...Kader: ölçü, miktar, takdir, tayin. Allah'ın ezelden ebede her şeyi bilmesi ve her şeyi yaratması.ve insan da bu her şeyin yaratıldığı kader de doğru ve iyi olanı tercih edebilmesi gerekiyor..../...Kara sevda: Melankoli: ruhça ve bedence çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak.../... Karbon: kimyasal element. Doğada veya maden kömürü, linyit antrasit gibi şekilsiz bir halde bulunan ve kömürlerin temel maddesini meydana getiren ametal basit bir cisimdir. Arı olmayan karbona da kömür denir./...Kari: okuyucu.../...Kavram: bir meseleyi veya herhangi bir şeyi nitelikleriyle nicelikleriyle anlamak kavramak.../...Kaza: hüküm beyan ilan, yaratmak. bir şeyi hareketle tamamlamak. kazayı bir pırograma benzetirsek zamanı geldiğin de Allah'ın takdiri ve insanın kaderden cüzzi iradesiyle seçtiğiyle o programın devreye girmesi.../...Kâbe: mekke şehrin de bulunan ve yeryüzünün ilk kurulan mescidi, ibadet yeri.../...Kainat, kozmos. yaratılan her şey.../...Kâmil: olgunluk bilgelik, fazilet, erdem.../...Kamu: bir ülke de ki halkın tümü.../...Kanaat: helal temiz olanlarla yetinip ve pis haram olanı istemeden temiz olanları tercih etmek.../...Kanaviçe: kanavalı işlemeli tül. edebiyatta; ön örgü: bir eserin planı, sanatçının gereken şekil ve süslerle doldurarak eseri meydana getirmek üzere kurduğu çatı.../...Kemal: olgunluk, fazilet, erdem, iğlikler.../...Karun: musa peygamber zamanın da yaşamış, zengin, peygamber Allah'a iman etmesini ve zenginliğiyle fakirlere yardım etmesini teklif ediyor ve karun bu daveti reddediyor, hazinesiyle birlik de yere batırıyor Allah onu. Kuran ve kuran tefsirlerine bakın.../...Kerem: izzetli, şeref, kuvvetli, cömert.../...Kerim: her şeyin iyisi, faydalısı. faydalandıran, iyilik veren.../...Kesbi: kazanmakla ilgili.../...Ketûm: sır saklayan.../...Kınamak: kınamak eylemi, ayıplamak, yapılan bir işin kötü görüldüğünü bildiren söz eylemi.../...Kibar: Büyükler, olgunlar, kemal bulmuş, güzel davranışlı.../...Kibir: büyüklük, kendini üstün görmek, kendinde olan nimetleri kendinden bilip hakkı reddetmek.../..Kibriya: Allah'ın azameti. büyüklüyü.../....Kuba mescidi: peygamberin kâbeden, mekke şehrinden medine şehrine hicret ettiği sefer de kurmuştur.../...Kudret helvası: İsrail (Yakup) oğulları, Musa peygamberden farklı yiyecekler istemişlerdi ve bir mucize olarak Allah bıldırcın ve kudret helvası verdi.../...Kûr'an'ı kerim: cem etmek, tefekkuh etme, dağınık parçaları bir araya getirip bir bütün hasıl etmek gibi manalara gelir. her şeyin iyisi faydalısı, izzetli şerefli olan, Allah'ın kelimeleri emirleri hukuku ..../...Külliyen: devamlı../...Kültür: ''Bir topluluğun tinsel özelliğini, duyuş ve düşünüş birliğini meydana getiren, gelenek halinde ki her türlü yaşayış, düşünce ve sanat varlıklarının topu! İnsansal toplum mirası! gerekli bilgileri edinerek, muhakeme, zevk ve eleştirme yeteneklerini geliştirmiş olma hâli! belli bir konu da edinilmiş geniş ve sistemli bilgi! insan eliyle yapılmış ve araların da ortak nitelikler bulunan bir eşyalar topluluğuyla belirlenen, gelişen dönemi.../...Küstah: saygısız, laubali, karşısındakini kıran.../...Kozmos: kâinat.../...(L)...Lâ'l: kırmızı.../..Lâle: halka.../....Latif: latife, yumuşak, nazik, ince, meselelerin inceliklerine vakıf olmak, ince anlayışlı, ruhla ilgili, inceliklere nüfuz eden.../...Laübali: saygısız ve kaygısız, kaygı ise endişeyle karışık üzüntü tasa.../...Lisan: dil, lehçe, konuşulan dil.../...Lûtuf: iltifatla muamele eylemek, iyilik, iyi muamele, güzellik özel seçkin ayrıcalıklı muamele.../...(M)..Mağfiret: Allah'ın günahları affetmesi. kulunu sevmesi. kulunu mükâfatlandırması, cennete alması.../....Mahfuz: saklanmış. korunan. muhafaza edilen.../...Mahşer: kıyamet sonrası insanların diriltilip toplanacakları yer.../...Makale: söylenen söz.../...Makul: aklın kabul edeceği, akla uygun.../...Mana: bir sözden veya bir şeyden anlaşılan.../...Manolya: hoş kokulu ve yaprakları büyük bir çiçek ve ağaçları küçük ve büyükçedir, deniz kıyısı şehirlerde görülür daha çok..../...Mansur: galib, yardım görmüş.../...Mantık: doğru fikri bulma ilmi.../...Manzum: vezni ve kafiyesi olan söz. vezn tartmak ölçmektir ve kafiye ise mısra sonların da ki ses benzerliğidir.../...Maraz: hastalık.../...Marifet: bilmek, hüner, ustalık.../...Mârifetullah: Allah’ı isimleriyle bilmek.../...Muhabbetullah: Allahı bilmek ve emirlerine itaat etmekle Allah'ı sevmek, aşkla bağlılık.../...Mâsiyet: günah, kötü, zararlı işler.../...Mâsûm: günahsız, suçsuz.../...Mazlûm: zulme adaletsizliğe uğramış, sessiz.../....Mecaz: bir kelimenin gerçek manasıyla deyil de benzer bir mana da kullanılması.../...Mecnun: deli, aklını yitiren, idraki şuuru yerin de olmayan .../...Medeniyet: ''bir memleketin veya bir toplumun düşünce sanat Hayatıyla maddi ve mânevi varlığına özgü niteliklerin tümü! uygarlık mânasına da gelmek de ve medeni kelimesine de lügat şöyle der; imar edilen medeniyetin imkânlarından yararlanan veya bu imkânlardan yararlanılan bir ülke de yaşayan! uygar şehirli mânasına da gelmek de.../...Med cezr: çekilen ve yükselen. med çekilendir, cezr ise yükselendir. dünyanın uydusu ay ile denizlerin arsın da ki bir gel git olayı.../...Melankoli: kara sevda. ruhça ve bedence çöküntü şeklin de beliren hastalık hali, usanç ve her şeyi kötü görür melankoli nöbetlerin de, konusu belirsiz hüzün için de sürekli hayâl kurmak. romantik devir de ağır belirtisiz tatlı bir üzüntüye karşı eğilim, yalnızlık için de hayâl kurmak ve düşünmekten dolayı duyulan zevk.../...Menfa: sürgün yeri.../...Menşur: sultanın emri.../...Meram: niyet, istek, anlatılması gereken.../...Mercan: balık ve ayrıca suyu, taşı, gibi çokluk ifade eder.../...Merhale: konak. derece.../...Meryem: temiz dine hizmetkâr olan, Babasız yaratılan İsa peygamberin annesi( bir adıda betül)iffetli.../...Mesel: meşhur söz, meşhur hikâye, anlatı örnek vermek için.../...Mesih: İsa peygamberin lakabı..../ ...Meşrep: huy, feyz alınan yer, huyların iyi veya kötü olması.../...Meşveret: danışma görüşme meclisi.../...Mezhep: tutulan yol. bir kimsenin bir mesele bir fikir ve bir konu hakkın da ki kendi görüşleri.../...Mevhum: aslı olmayan, evham.../...Mil: binsekizyüzkırksekiz metrelik bir ölçü ve denizciler bunu halen kullanırlar.../...Militan: gayesine tutkuyla bağlı olan.../...Misk: bir cins güzel koku. genel de çin toprakların da yaşayan bir cins geyik türünün göbeğin de senenin belli bir mevsimin de toplanan kandır.kan toplanınca orası şişer ve geyik de şişen bu kısmın düşünceye kadar ondan rahatsızlık hisseder, hayvanın yaşadığı bölge de ki insanlar bu yumurtaların düşmesi için tedbir alır..../...Mizah: nükteli söz, ince manalı söz, latife.../... Mobbing: bir grup insanın, bir kimseye veya başka bir gruba sosyal kabadayılık yapması. Latince kökenli sözcük; psikolojik şiddet, baskı, kuşatma, taciz, rahatsız etme veya sıkıntı vermek anlamlarına gelir. En iyi ifade eden anlamıyla yıldırma veya iş yerinde psikolojik terör anlamlarıdır…./…Mona arhia: tek ferdin hakimiyeti, krallık.../...Mona: tek.../...Monarşi: krallık idaresi, tek ferdin hakimiyeti.../...Muhal: imkansız.../...Muhabbetullah: Allah'ın emirlerine itaat ederek ve aşk ile Allah'ı sevmek.../...Muhakeme: karar vermeden önce iyice düşünmek.../... Muhal: imkânsız.../...Muhasebe: hesap işleri. iç âlemin mimarlığı, dışa yansıyan.../...Muharrir: yazan, yazar.../...Muhyiddin ibn arabi: alim bilge bir insan.../...Mukabele:  karşılıklı.  karşılıklı yapılan iş.../...Murakabe: kontrol etmek, gözetmek.../...Mutabık: uygun.../...Mutabakat: uygunluk.../...Muvazene: nisbetler arasın da ki ahenk.../...Müaşeret: kuranın ve peygamberin sünnetleri emirleri istekleri dairesin de iyi münasebet.../...Mübâlağa: bir şeyi olduğundan fazla veya eksik göstermek.../...Müessir: tesir eden.../...Mücerret: yalnız, saf, soyut.../... Müj: kirpik, sevgiliyi öldüren bakış, kirpiğin kılıcı, duman./..Mükellef: bir işi yapmaya mecbur, vazifeli.../...Mülayemet: yumuşaklık. hislerin davranışların ilişkilerin güzel bir yumuşaklık da oluşu.../...Mümeyyiz: iyiyi kötüden ayıran.../...Münzevi: yalnız, yalnız başına çekilip ibadet eden.../...Mü'min: vefalı, sözün de duran, dostluk da devam eden, ihanet etmeyen, sabırlı, güvenilir, güven veren, dosdoğru olan, Allah'a itaat eden, temiz, ilim sahibi. ayrıca Allah'ın vasfı ve ismidir.../...Münekkit: tenkit edici, eleştiri, yapıcı iyileştirici ö, sağlam eleştiri.../...Müsamaha: hoş görü.../...Müşahhas: şahıslanmış, somut.../...Müteşabih: iki benzerden biri, herkese açık olmayan, mâna, ilim.../...Mütevazı: Kibirsiz, yüce gönüllü, iyinin tarafında ve kötülüğün yok olmasını isteyen, vakarlı.../...Mütefekkir: düşünür.../...(N)...Namus: nomos, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../....Nana: isim, ekmek, arkadaş, sevgili, mübarek bereket, dost vs vs.../...Nankör: gördüğü iyiliği bilerek reddeden ve gördüğü iyiliğe karşılık kötülük yapan ve nimeti inkâr eden, nimetlerin Allahtan olduğunu reddeden.../...Nazariye: yalnız görüş halin de bulunan, teorik.../...Nebz: bir şeyi kaldırıp atmak.../...Necib: soyu ve nesli temiz.../...Nefs: can, kişi, öz varlık, tek ve şahane. Bir şeyin kendisi, ruhun tam(anti) tezi olarak, zıt kutbu olarak ruhla beraber insana verilmiş latife(cisim olmayan, ruhla ilgili)dir nefs.../..../ Nefs-i emmare: insanı kötü isteklere sevk eden ve nefsin terbiye olmamış ilk hali.../...Nemrut: geçmiş asırlar da yaşamış bazı millet, kavimlerin hükümdarlarına verilen ünvan. kral anlamın da .../...Nezaket: yumuşaklık. tedbirle güzel davranış.../...Nisap: ölçü, zekât ölçüsü.../...Nisbet: münasebet, bağlılık.../...Nicelik: bir şeyin sayılabilen, ölçülebilen, azalıp çoğalabilen özellikleri. kemmiyet.../...Nitelik: Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. iyilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi.varlıklar arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren hal.../...Niyaz: yalvarış.../...Nizam: dizi, düzen, ölçü.../...Nomos: namus, ilahi kanun, ilahi kelimeler, temiz, temiz kelimeler, melek, iffet, edep, ilahi hududu korumak, hukuk, kanun, ilahi hukuka uymak.../......(O)...Oligarşi: azınlık zümresinin saltanatı, krallık.../...Oryantalizm: Doğu dilleri ve edebiyatı üzerine bilgi sahibi. şarkiyat uzmanı.../......(P)...Piroklitos: pariklotos, paraklitos, farakliyt, yunancadan Arapçaya girmiş bir kelime muhammed, ahmed anlamlarına geliyor, hakkı batıldan ayıran, şefaat eden, güzel ahlakı getiren, seçilmiş, teselli eden, hamd eden, övülen, faruk. incilde adı geçer ve son peygamber muhammedi tarif eden bir isimdir.../...(R)...Rabb: Allah'ın isimlerinden, terbiye eden, eğiten.../..Rabbani: alim, eğitimci, ilmi ile amil.../....Rabıta: bağlanmak, bağlamak, nefsin iradesini Allah'a bağlamak, kuranı kerim de nisa suresi ayet 200 de rabıta kelimesine bakınız.../...Rahman: Allah'ın isimlerinden, bütün mahlukata rızıkları veren, merhamet eden, yaratan.../...Rahim: Allah'ın isimlerinden, rahmet edici, merhamet eden, öğreten, yollarını gösteren, ve ahirette yalnız mü'minlere merhamet edici.../...Rasülüs-sekaleyn: insan ve cinlerin peygamberi mühammed.../...Remz: işaret, nişan, belirti, iz.../...Riayet: ağırlamak uymak.../...Riba: aldatmak. faiz.../...Rikkat: acımak, incelik.../...Riya: göstermek. göstermenin iyi ve kötü gösterişler vardır, İki yüzlülük de ise hakkın rızasını unutup istemeyip halkın yakınlığına erebilmek için ve gönüllerini çevirmek için çalışan demek bu kötü manası yani iki yüzlü olan.../... Romeo ile juliet: Wıllıam shakespeare'ın bir tiyatro eseri bir aşk hikâyesi.../...Rönesans: aklın hakimiyet teşebbüsü, eşya ve hadiselere maddeye hükmetmek.../...(Rûh’ul Kudüs: melek Cebrail, ismet, kuvvet, ilim, temiz, elçi, güvenilir.../...Rüştüne ermek: olgunlu, aklı Olgunlaşmak.../...(S)...Sâba: sabahları esen serin hafif rüzgâr ve ayrıca peygamber der ki sâba rüzgârı ile yardım gördüm..../...Sahtiyan: boyanmış.../...Salih: iyi hayrlı insan.../...Salim: sağlam kusuru olmayan.../...Sâm: ölüm.../...Sanat: bir duygunun, tasarının, güzelliğin, fikrin veya bir keşfin ifade ve yapımlarında kullanılan yöntemler, Sanat, büyük mücerret (yalnız saf, soyut) peşinde ebedi bir arayış anlama yahut anladığını sanmayla sezme ve bedahat (açıklık) duygusu içinde kâşifliğe erme arasındaki fark..../...Sebat: kararlılık.../...Sefih: kâr zarar ayıramaz, israf eden, eğlence düşkünü.../...Seciye: karakter, huy.../...Sekine: gönül rahatlığı, ihahi yardım, kararlılık.../...Selim akıl: kusursuz sağlam akıl.../...Serap: çöl de çorak yerler de, sıcak ve ışığın tesiriyle ufuk da su ve yeşillik varmış gibi görünmesi. şuur kayması sebebiyle olabilen bir hal.../...Sezgi: olayları olabilirlik ihtimalleriyle değerlendirip anlayabilmek, olasılık hesaplarıyla hesaplamak olayları, veya hislerle ilmin ve ilhamın yardımlarıyla sonuca ulaşmak. Allah'ın öğretmesi ve kalbine ilham etmesi, anlaşılır hale getirmesi.../...Sıdk: sözün öze ve kendisinden haber verilen şeye mutabakatı ve doğruluk. kalp ve dilin doğruluğu.../...Sır: sadece Allah'ın bildiği. sadece senin bildiğin. kendinden bile saklamaya çalıştığın.../...Sıla: kavuşmak.../...Sihir: etkileyici. gizli olan, ince. aldatmak. söze yalan karıştırmak. kötülük. şaşkın hale koymak. hakkı batılmış gibi göstermek. şuuru bozmak.../...Simya: adi şeyleri altın madenine çevirebilmekle ilgili bir kimya çalışması.../...Softa: öğrenci.../...Sokrates: nesillere bildiği doğruları bir olan allah inancını anlattığı için zehirlenerek idam edilmiş. miladdan önce yunan da yaşamış bir bilge.../...Sonneto: başta iki dörtlü sonra iki üçlüden ibaret ondört dizeli bir italyan tarzı şiir türü. türkcede sone ve ingilizce ile fransızca da da sonneto diye telaffuz edilir.../...Spartaküs: tırakyalı bir gladyatördür, roma ve italyadan onbinlerce köle ve gladyatörü toplayarak putperest romaya baş kaldırıyor, uzun yıllar destansı bir mücadele vermiş. bu olaylar milattan önce ve isa peygamberin doğumuna yakın oluyor. spartaküsün kendisi savaşların hiçbirin de yakalanamadığından bir parçalanmış cesedin o olduğu zannedilerek roma kendini böyle teselli etmiş.../...Sperm: erkeğin tohumu. döllenme hücresi. tek başlı bir kuyruklu hücre. insanın meydana gelmeden önceki ilk hallerinden biri, hüre şekli.../... Serseri: başı boş, şüpheli.../....Stratei: yönetim bilimi, düzenleme sanatı, tanıma ve tedbir alma. mücadele sanatı.../...Sulh: barış.../...Sûrî: gösterişte.../...Sübhan:  Allah'ın Sıfatıdır. eksiği ve noksanı olmayan, yarattıklarına benzemeyen, eşsiz ve benzersiz ve tek yaratıcı olan.../...Süheylâ: iyi huylu kadın.../...Süheyl-i yemen: güney yarım gök küresin de siyüşden sonra ki en parlak yıldız.../...Sürgün: uzaklaştırılmak. bir ağacın dalı.../...Süvari: atlı asker.../...(Ş)...Şâd: sevinçli, mutlu.../...Şafak: : akşamın Güneş batış anı ve sabahın ilk ışıkları.../...Şaşkın: ne yapacağını bilemeyecek derece de düşünce karışıklığı.../...Şeceat: cüret, gözü karalık, yiğitlik, cesurluk.../...Şarkiyat: doğu, şarkiyat(doğu) dilleri ilimleri hakkın da inceleme yapan ilim dalı.../...Şeair: Allah'ın hürmet göstermemizi istediği şeyler, kâbe, ezan, kurbanlık gibi şeyler.../...Şeriat: Arapça lisanın da nehrin su alınan kısmı, ilim, temiz faydalı kanunlar anlamın da kullanılır. hukuk, yasa, Allahın kanunları.../...Şirk: Allah'a ortak koşmak, Allahtan başkasına tapmak. insanları ilah edinmek. hiçbir faydası olmayan putlaştırılmış şeylerden yardım beklemek. Adaletsizlik..../...Şuur: anlayış.../...(T)...Taassub: kendi inancını çok üstün tutmak.../...Tâzim: Allah'ı isimleriyle tanıyıp saygı duymak, düşünmek onu.../...Tahlil: müşkül meseleyi halletmek. zor meseleyi çözmek. incelemek.../...Takdis: Allah'ın eksiyi ve noksanının olmadığını bilmek bildirmek ve Allah'ı isimleriyle tanımak düşünmek.../...Takva: Allah'a ve Allahın iman et dediklerine inanmak, allaha aşk ile itaat etmek.../...Talut: kuranı kerim ilahi kitap da adı geçen ve Allah tarafından seçilen bir kumandan.../...Tanrı: tan kökünden gelen bir kelimedir ve hoş görmeyen, hoş görmemek, doğmak, güneşin doğumu, tan yerinin sökmesi, gün doğumu anlamlarına gelir.../...Tasavvur:  zihin de canlandırmak, akla hayâle getirmek.../...Tavaf: dönüş, Allah'ın namaz kıblesi olarak ve toplantı merkezi, ibadet yeri olarak seçtiği kâbe adındaki yerin etrafın da ve peygamberin öğrettiği Allah'a sevgi sözlerini söyleyerek bu merkez etrafın da dolaşmak, dönmek. gezegenlerin bir eksen etrafın da dönüşleri gibi, yörüngelerin de ki dönüşleri gibi.../...Tasvir: bir şeyi söz yazıyla veya başka bir şekil de anlatmak, evirip çevirmek.../...Tebliğ: bildirmek, eriştirmek.../...Teenni: ihtiyatlı ve akıllıca davranmak, acele etmeden tedbirli davranmak./ ...Tecelli: görünme, bilinme.../...Tecrit: yalnız başına kalmak.yalnızlığı tercih etmek.../...Tefrika: ayrılık, bölünmek, parçalanmak.../...Telkin: zihinde yer etmek, fikir aşılamak, fikir tohumu ekmek..../...Temaşa: seyretmek, gezmek.../...Tenkit: bir şeyin iyi veya kötü taraflarını bulup meydana çıkartmak. eleştiri../...Terakki: ilerlemek.../...Terbiye: yetiştirmek, ilim ve edep öğretmek, alıştırmak, olması gereken kemale erdirmek.../...Terkib: bir kaç şeyden meydana gelen cisim... /...Teşbih: benzetmek.../...Teşvik: şevklendirmek.../...Tevekkül: kendine ait vazifeleri yaptıktan sonra, neticelerini Allahtan istemek, iş için sebepleri yerine getirip Allaha tevekkül etmek, dayanmak.../...Tevazu: Temiz ve kibirsiz bir gönül. ni'metler Allahtan bilmek ve iyi tarafda olarak, iyi bir kimse olmaya gayret etmek.../...Tövbe: dönmek, dönüş, yaptığı kötü işlerden pişman olup ve kötü işleri terk edip iyiliklere dönmek.../...Tiryak: ilaç.../...Trajedi: konusunu efsanelerden veya tarihten alan sahne eseri. trajediler insan oğlunun hırslarını, kaygılarını gösterir ve çoğu felaketle sonuçlanır. facia. sonu kötü olan durum. fransızca tragedie. ingilizce tragedy.../...Tûtiya: tutya. isim. bir maden çeşidi. gök rengi bir taş ve göz kenarlarına sürme çekmek boyamak için makyaj malzemesi olarak kullanılır.../...(U)...Ufuk: gözün alabildiği, ileriler, ilerlere bakmak, uzaklar.../...Umum: bütün, herkes.../..Uzlet: yalnızlık.../....(Ü)….. Ütopya,; sizin de bildiğiniz gibi, kusursuz bir toplum kurabilmek hayâlini gerçekleştirebilmektir, kusursuz, kökten değişebilen, faydalı alternatifler geliştirebilen, iyi bir gelecek üreten düzenli bir toplum kurabilmenin hayâlidir. Ütopya; Altın bir toplum kurmak anlamına da gelmektedir. Veya da ütopyayı, hiç olmayacak işlere nispet etmek maksadıyla dalga geçmek için kullananlar da olmuşlardır. Ütopyaya, sadece bir hayâl olarak kalacak diyenler de olmuşlardır, bunun yanı sıra bu ütopya denen altıntoplum oluşturmak hayâlini bir İdeolocya ya çevirmek gayreti için de olanlar da görülmüştür tarih sayfaların da. (V)...Vasf: nitelik, sıfat.Bir şeyin iç yüzünü belirleyen özellikleri, keyfiyet, vasıf. İğilik kötülük gibi, güzellik çirkinlik, üstünlük ağırlık gibi. varlıklar arasın da bulunan ve nicelikle ilgili olmayan ayrımları şu veya bu bakıma göre meydana getiren hal.../...Vâveyla: yaygara, eyvah.../...Vecd: kendinden geçecek kadar ilahi bir Aşk.../...Vedia: emanet.../...Vefa: sözünde durmak, sevgi ve dostlukta sebat etmek.../...Vefik: arkadaş.../...Vehm: belirsiz fikirler, belirsiz düşünceler, bazı kuruntuların uğrak yeridir .../...Vakar: ağır başlılık, allahın ni'metlerini muhafaza. kibirsiz. ni'metleri allahtan bilen. mütevazı. doğru ölçülerle davranışlarını eğiten. kibar. kemal sahibi.../...Vehbi: Allaah vergisi.../...Veli: yönetici, yöneten, birbirlerinin işlerine vekil olabilen, dost, yardımcı.../...Verâ: takvanın ileri derecesi.../...Verd: gül.../...Vız geldi, tırıs gitti: hızlı gediği gibi hızlı da gitti. yani ben korkmam kimseden onlar bir hışımla öfkeyle gelirse ben de onları geldikleri gibi kovarım anlamın da.../...Vicdan: insanın içindeki iyilik etmekten lezzet, kötülük etmekten elem duyan manevi his.../...(Y)...Yalçın: çıplak kayalar.../...Yalın: üzerine başka bir şey katılmamış olan, sâde, çıplak, alev.../...Yasemin, yasemen: tropik sıcak iklimin güzel çiçekleri ve daha çok sıcak nemli deniz kıyısı Arabistan gibi ve sıcak iklimlerin çiçeğidir Yunus emre: geçmiş zamanlarda yaşamış bir kanaat insanı. bilge, yazar, şair, düşünür, halkın sevdiği bir gönül insanı.../...Yağız: esmer, zeytin esmeri, kızılımtırak.../...(Z)...Zarif: zarafetli, ince, etkili, etkileyici uyumlu bir seçicilik güzellik.../...Zekât: büyümek çoğalmak, belli bir malın kırk da bir olan kısmını fakirlere ihtiyaç sahibi olan yerlere Allah rızası için vermektir. bu zekat nisap miktarı bir zenginliye sahip olup ve o nisap miktarının üzerinden bir yıl geçmesiyle o nisap miktarı zenginliğin hale kendini koruyor olmasıyla ve işte o nisap miktarı maldan vermektir.../...Zemheri: kara kış.../...Zeval: düşkünlük, bozulma, batma, kararma../...Zihin: bilincin algılama kısmı../...Zü: sahib.../...Zü'n nun: balığın sahibi, bura da yusuf peygamber anlatılmakta, kuran da bu anlatı var bakılsın. nun: balık