KİTAP ADI: YALNIZLIK SENFONİSİ. (kitap 57) yazar şar author poet nafiz coşkun

 

Felsefik yazılar, jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,

Aforizmalar, hikmet, sanat ve sonnet…

 

 https://drive.google.com/file/d/1FECCYdCURsBEpz3JQxIfoWLaQb3bI7xq/view?usp=drive_link

 KİTAPLARI PDF OKUMAK İÇİN YUKARIDA Kİ LİNKLERİ TIKLAYIN

                                 ♛ ♣ ♡

 

   Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar… Kitap: 57.

 

 

                               ☆☆☆

 

           Kader ya da tâlih değildi Zâlim olan

     Kendi seçimleriydi insanı kötü ya da iyi yapan

                                     …

Sanatçı aynadır gösterir kâtillere gerçek yüzlerini

Sahnelerken eserlerini cinayetkeşlere gözlerinin önünde,

Fakat kâtiller ise ancak kendilerini dev zanneder sahne gerisinde.

                                     …

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.

                                                                 Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

Twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

 

 

Bu ve tüm kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü yapılamaz.

 

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

                                  ☆☆☆

 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI

Sayfa: 9: Cinayetlere karşı gardını almaktır mâsumiyet asıl…

Sayfa: 10: Birleşmiş milletler ve cinayeteler… (sonnet)

Sayfa: 11: Kim büyük kudreti adaletle kullanabilir ki…

Sayfa: 12: Aslan bile şartların olgunlaşmasını beklemeli…

Sayfa: 13: Basit ve tek kelimeyle sanat…

Sayfa: 14: Sanatta ölçüler nelerdir… (sonnet)

Sayfa: 15: Üstün sanatkâr… (sonnet)

Sayfa: 16: Farklı kalıplara sanatı bilgiyle dökmek… (sonnet)

Sayfa: 17: Şairlerin amacı ve kalitesi…

Sayfa: 18: Çilingirler ve şairler…

Sayfa: 19: Zengin ne anlar fakirin hâlinden… (sonnet)

Sayfa: 20: Emekçi sanatkârlar ve fikirleri…

Sayfa: 21: Senfoni… (sonnet)

Sayfa: 22: İlk iki adım, bilgiyle düşünmek ve gerçek…

Sayfa: 23: Ekim zamanı… (sonnet)

Sayfa: 24: Şairin tavsiyesi…

Sayfa: 25: Küle dönmüş hayaller…

Sayfa: 26: Zâlim üzerine çekilen kurşun kalemler…

Sayfa: 27: İnsan mı?  (sonnet)

Sayfa: 28: Yalanlar ve gerçekler… (sonnet)

Sayfa: 29: Büyük hazine… (sonnet)

Sayfa: 30: Karakterde ki iyilikler… (sonnet)

Sayfa: 31: Yalan üzerine dilekler ve hayaller…

Sayfa: 32: İçerimde ki başarı… (sonnet)

Sayfa: 33: Artık hava, su bedava değil be şair… (sonnet)

Sayfa: 34: Şairler mi?  (sonnet)

Sayfa: 35: Yaratmak mı?

Sayfa: 36: Âsi bir kurşun kalem… (sonnet)

Sayfa: 37: Kırılmaya görsün…

Sayfa: 38: Bâzen kızınca ben… (sonnet)

Sayfa: 39: Mucize beklemek…

Sayfa: 40: Aptallık ve yalanlar… (sonnet)

Sayfa: 41: Hürriyet ve fahişelik… (sonnet)

Sayfa: 42: Alkış… (sonnet)

Sayfa: 43: Duyguları kontrol edebilmek…

Sayfa: 44: Bakın, dinleyin çocuklar…

Sayfa: 45: Yardımlaşmak…

Sayfa: 46: Arkeoloji ve ibret… (sonnet)

Sayfa: 47: Çirkin sesler ve rüşvet…

Sayfa: 48: Allah ve zıtlar… (sonnet)

Sayfa: 49: Adaletin zıttı ve ölçüsü… (sonnet)

Sayfa: 50: Âdil bir hükümdar olmak zor iş…

Sayfa: 51: Metropoller ve İstanbul… (sonnet)

Sayfa: 52: Din derslerinden sınavı geçmek mi? (sonnet)

Sayfa: 53: Bâzen ben… (sonnet)

Sayfa: 54: Devletler ve teröristler…

Sayfa: 55: Ütopyalar kana bulanırken…

Sayfa: 56: Hafifçe fısılda… (Bir şarkı daha)

Sayfa: 57: Kalp kırıklığı… (Bir şarkı daha)

Sayfa: 58: Sonuçlarına katlanabilecek misiniz?

Sayfa: 59: Endişeliyiz… (sonnet)

Sayfa: 60: Gazabın faydası olur mu olmaz mı?

Sayfa: 64: Şair ve şiir nedir, nasıl olmalı…

Sayfa: 65: İslam, kültür ve medeniyet değildir…

Sayfa: 67: Fırsatlar üretin… (sonnet)

Sayfa: 68: Uyum sağlamak, neye, ne için…

Sayfa: 69: Haksızlığa karşı anarşi kalemi çekmeli…

Sayfa: 70: Erdem zarardan kurtaran dosttur… (sonnet)

Sayfa: 71: Adaletsizlik anarşi doğurur…

Sayfa: 73: Elinden bir şey gelmiyorsa… (sonnet)

Sayfa: 74: Tüm dünya insanlığı adalette birleşin artık…

Sayfa: 75: İlkbahar resmi çizerim hayallerimde ayazda. (sonneto

Sayfa: 76: Hacimleriyle boş yer işgal edenler… (sonnet)

Sayfa: 77: Dedikodusunu bırakında aşk yaşayalım artık. (sone)

Sayfa: 78: Bilmek mi istiyorsun, kara o zaman… (sonnet)

Sayfa: 79: Fırtınalar… (Bir şarkı daha)  …  (sonnet)

Sayfa: 80: Bir virüsün insanlığı hizaya çekişi… (sonnet)

Sayfa: 81:İslam düşünce geleneği’ cümlesini kuranlara tenkit(sone

Sayfa: 82: Ne kavgası tükeniyor insanın ne de kibri… (sonnet)

Sayfa: 83: Önemliler vardır… (sonnet)

Sayfa: 84 ve 85: ikiyüzlü…(sonneto) ikiyüzlü insanlar…(sone)

Sayfa: 86: İkiyüzlülük cinayeti… (sonnet)

Sayfa: 87: Dilleri kalplerine ihanet edenler… (sonnet)

Sayfa: 88: Yaşantısı ve kalbinde olandır insanın dini…

Sayfa: 89: Ya cennet diye bir yer varsa… (sonnet)

Sayfa: 91. 92: erdem mi?  Sanat benim, dedikodu sizlerin.(sone)

Sayfa: 93: Edebiyat sanat rivrivcileri tükenmezmiş…

Sayfa: 94: Sanat edebiyat akımları…

Sayfa: 95: Sanatın rivrivcilerine gelsin…

Sayfa: 97: Bana en çok sorulan soru… (sonnet)

Sayfa: 98: İnsanın aptallığı, saçmalığı tükenir mi?

Sayfa: 99: Ayarı tutmuyor insanın bir türlü… (sonnet)

Sayfa: 100: Hayat paylaşmakla güzel… (bir şarkı daha)  (sone)

Sayfa: 101: yazarın kaleme aldığı eserlerinin kitaplarının adları.                             

                                ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                       

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

            

                 ☆☆☆

          ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

Cinayetlere karşı gardını almaktır mâsumiyet asıl…

 

Hiçbir şey yapmamak mıdır cinayet

Yoksa hiçbir şey yapmamak mıdır mâsumiyet.

Her ne olursa olsun hiçbir şey yapmamak

Cinayet işlemekten daha iyidir,

Gerçi şunu da unutmamak gerek

Sen hiçbir şey yapmamakla

Artı olarak cinayette işlememiş olursun

Fakat düşman her geçen gün yeni düşmanlıklar ile

San tuzaklar kurmaktadır,

Yani yetmez hiçbir şey yapmamakla suçsuz kalmak insana,

Gardını, önlemlerini de almalı o her yeni silahı için düşmanın.

Bâzıları iyi olanı tercih etmezler,

Bâzıları da âdil olmayı tercih ederler,

Fakat benim için daima şu prensip geçerlidir

Hep de öğle olacaktır,

Şöyle ki;

Her ne olursa olsun hiçbir şey yapmamak

Cinayet işlemekten daha iyi, ve daha âdildir gardını da almak.

Aslında insan hiçbir şey yapmamakla

Cinayetlerden uzak kalmış da oluyor,

Cinayetlerden uzak kalarak da

İyi bir şey yapmış da oluyordu elbette,

Öğleyse insan iyi bir şeyler yapmak isterse

Cinayetlerden hem uzak dursun

Bir de onun haricinde gardını alarak yeni tehlikelere karşı,

Sonra da keyfini çıkartsın hayatın

Çünkü

Ancak cinayetsiz bir hayatın tadı keyifle çıkarılabilir.

Birleşmiş milletler ve cinayeteler…

 

Dünya barışını korumak amacıyla

Kurulmuş olan o birleşmiş milletlerin

Daimi üye ve temsilcileri durumunda olan

O üç beş ülkeler neden hâlen

Dünya da ki en büyük katliamlara sebep olan

Silah satışlarını ve savaşlarını yaptıranlar olmuşlardır ki

Bunu bir düşünmek icap eder

Para için mi?

Güç için mi?

Tanrılaşmak için mi?

Peki, nereye kadar,

Bilmezler mi ki zaferler ve güçler elden ele dolanır,

Ve yer değiştirirler elden ele zaferler,

Hem unutma ki fâni olan her bir şeyin sonu değildir asla kalıcı.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kim büyük kudreti adaletle kullanabilir ki…

 

Sosyal ve psikolojik bir gerçek mi istiyorsunuz

Söyleyeyim o vakit sizlere

Şöyle ki;

Kâinatın en büyük kudreti, gücü

Ve silahı bulunup verilecek dünyada

Hiçbir mâsum zannedilen insan

Ya da bir merhametli âdil bilinen kral ve ya padişah

Yoktur ki o kudreti gücü ve eşsiz silahı kullanmasın

Kendi o arzu ve istekleri adına,

Zordur zapt-etmek o büyük kudreti, gücü ve silahı,

Hem de o kadar çok zordur ki

Bâzen bir kâtilin ellerine ölümcül silahlar vermek kadar

Korkunç ve tehlikeli olmasın da ne olsun.

O gücü kudreti zapt-edip adalet için

Kullanacak olanın ve olanların

Adalet ile tamamen birleşip

Hikmetin ve bilgeliğin ta kendisi hâline gelmeleri gereklidir,

Bu hâle gelebilen şu zamana kadar

Peygamberden başkaları olmamışlardır eminim.

Ey doğunun ve kuzeyin,

Güneyin ve batının kudretini kudret elinde tutan aziz Rab,

Kudret elinle, şefkat, adalet ve bilgelik elinle tut beni.

 

 

 

 

 

 

Aslan bile şartların olgunlaşmasını beklemeli…

 

Aslana düşmanları inatla ve düşmanlıkla

Zarar vermek, öldürmek isteği ve arzusuyla

Kılıç çekip diş biliyorlarsa eğer,

Aslana düşen pay ise o düşmanlarını boğazlamak,

Pençelemek ve kanlarını akıtmak düşmanının

Caiz olmasında ne olsun peki.

Arlanmaz ve uslanmaz düşmanına

Büyük zaaf dolu kapılar açabilecek kadar gard ’sız

Ve merhamet de dolu-dolu olmak, çok yüz vermek,

Dostlara yapılacak bir ihanet ve zalimliktir aslın da,

Gerçi düşmana tedbir ve siyaseten dostluk göstermekse amaç

İşte o zaman ustaca oynamak düşer oyunu bura da,

Çünkü ilk etapta

O arlanmak ve uslanmak bilmeyen düşman

Sana zarar vermek için dostlarından

Ve sevdiklerinden başlar zarar vermeye,

Çünkü iyi bir insanı en çok acıtan şeylerden birisi de

Sevdiklerine gelebilecek zararlardır,

İşte düşman bilir bunu çok ustaca.

Gard alınır, hamleler de yapılır elbette fakat

Her şeyin vakti zamanı var dedi bir bilge şair,

Şartlar olgunlaşmadan, motivasyon kavranmadan olmuyor

Dedi erdemli bir bilge şair.

 

 

 

 

 

         Basit ve tek kelimeyle sanat…

 

Sanatı tek bir kelimeyle anlatacak olursak eğer

Üretilendir ve ya diğer bir kelimeyle var etmek anlamındadır

Keşfetmek ve ya da yaratmak manasına da gelebilmektedir,

Bâzı üretilenlere zanaat denmiş olsa da

Nihayetinde zanaat da sanattan başka bir şey değildir.

Elbette ki üretmek, var etmek önemlidir

Fakat bundan daha önemlisi o üretileni,

O var edileni, o keşfedilenlerle bir şeyler üretip var etmeyi;

Kaliteli, şiirsel(yani özel üstün edebiyat sanatsal anlatılarla)

Faydalı güzellikler hâlinde sunulmasıdır.

Ha birde sanatta yaratmak işlemine gelince,

İşte o var edilmiş olan fâni varlıklara ait bir sanat değildir,

Yaratmak sanatı ise sadece ve sadece

O kendisinden başka ilah Rab olmayan Allah’a ait

Özel bir kudret, ayrıcalık, eşsizlik sanatıdır.

Tüm bunlar demek oluyor ki

En kudretli sanatkâr da Rab Allah’mış vesselam.

İnsan, yaratılan bir sanattır,

İnsan yaratılmış bir sanat olarak da

Sanatkârlık yapabilmek özelliğine de sahiptir,

Hem üreten, hem var eden hem de keşfeden

Fâni bir sanat varlığıdır.

İster beğenin ister beğenmeyin var edilen her bir şey

Bir sanattan ibarettir,

Fakat sanatın iyi ve kötü dereceleri vardır

İş o derecelendirmeleri doğru anlayıp yapabilmekte,

Peki, sizin bu derecelendirmeleri yapabilecek bilginiz var mı?

 

              Sanatta ölçüler nelerdir…

                       

Sanat illaki de sanattır, biraz tuhaf giriş oldu fakat

İster beğenin, ister beğenmeyin,

İster kabul edin, isterseniz kabul etmeyin,

İster ahlaki bulun, isterseniz ahlaki bulmayın,

Üretilen, var edilen, keşfedilen,

Keşfedilenlerle bir şeyler var edilen her bir şey sanattır,

Fakat işte bundan sonra o sanatların kalitesini,

İyi, güzel, kötü, çirkin hâlini, ahlaki güzelliğini

Ve ya da ahlaki çirkinliğini, âdil mi zâlim mi olup olmadığı gibi

Birçok derece ve ölçüleri vardır, işte bu ölçülerle sanatı

Ve hem de sanatkârı sınıflandırmayı da becerebilmek lâzım.

Bu değerlendirmeyi altın ayarı üzerinden

Yâni altının saflık derecesi olan yirmi dört ayar üzerinden

Yapabiliriz mesela siz ne dersiniz, doğrusu da tam da budur işte.

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                         Üstün sanatkâr…

 

En üstün sanatlardan bir kaçından örnek verecek olursak eğer

Birisi gökyüzüdür, gökler âlemi,

Diğeri yeryüzüdür, yerler âlemi,

Diğeri denizlerdir, denizler âlemi,

Bir diğeri de insandır,

Fakat burada tüm bunların arasın da ki en üstün sanat ise

İnsanın aklıdır, akıl, muhteşem bir âlemdir ki

Çünkü o her bir şeyin dürülüp içerisine konulduğu bir merkezdir,

Çünkü o her bir şey, aklın anlayıp tanıması için var edilmiştir,

Hatta Rab’bın o en aziz gerçeklerinden olan

İmtihanı bile o akıl için vardır, sâdece aklı olanlar için,

Yâni bir bakıma aklın

O en büyük soyut sanatı da ‘anlamaktır’ diyebiliriz.

Anlamak, işte bütün mesele bu değil mi zâten.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Farklı kalıplara sanatı bilgiyle dökmek…

 

O bâzı güzel, faydalı meseleleri,

O birbirinden farklı sanatsal cümle kalıplarıyla

Anlatabilmeyi ve anlatmayı severim,

Hatta o aynı meseleyi

Birbirinden farklı cümle kalıplarıyla anlattıklarımı

Alt alta sıralayıp okusanız

Hapsinden de ayrı-ayrı zevk alır

Ve heyecan, coşku duyar, ilhamla dolardınız,

Fikir kapılarınız sonuna kadar aralanırdı.

İşte hikmetli şair dediğin insanda

Birçok meselede olduğu gibi bunu da başarabilmeli ki

O büyük şairlerin göğüne ulaşmak gibi bir baht açıklığına

Bir an önce kavuşabilsin ne dersiniz.

Anlamak kudreti kadar, beyan kudreti de olmalı bir şairde.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       Şairlerin amacı ve kalitesi…

 

Edebiyatta amacımız sâdece göğün mâviliğini,

İlkbaharın güzelliklerini, denizlerin bereketlerini

Anlatmak değildir,

Gerçekte amacımız o göğün mâviliğini,

Gökyüzünün eşsiz ve kudretli hesaplanışını

Ve denizlerin, ilkbaharın bereket ile huzurunu var eden

O aziz kudretin sahibini anlayıp anlatmakla beraber,

İşte o kudretin sahibinin emrettiği

Âdil bir hayatı hem yaşamak ve hem de yaşatmak gâyesiyle

Var gücümüzle mücadele etmek

Ve aklı başında olanlar gibi de âşık olmaktır, ne dersiniz.

Peki, tüm bunları başarabilmek için

Hangi şair ne yapıyor acaba,

Hep söylediğim gibi

Sanat, dörde ayrılır,

İyi, kötü, güzel ve çirkin olmak üzere

Ve daha sonrasında ise altın madenin de olduğu gibi

Birden yirmi dörde kadar saflık ve kalite ayarı vardır ki

Bu derecelendirme mutlaka işin sahaflarınca yapılabilmeli,

Baksın o halde her bir insan bilgelikle

O hangi sanatkâr ve o hangi şair

Birden yirmi dörde kadar kalite ve iyilik de acaba kaç derecedir,

Teneke midir yoksa neyin nesidir çıksın ortaya.

 

 

 

 

 

             Çilingirler ve şairler…

 

Bir çilingirci neden kurcalar, neyi kurcalar

Ve ne için kurcalar, hepimiz biliyoruz bu sorunun cevabını,

Açmak için kurcalar tabi ki de,

İşte hikmetli şairlerde kaliteli ve âdil fikri bulabilmek için,

Felsefe, mantık ve aforizma yaparken

Aynı o çilingirci gibi kurcalamalı fikirleri

Haksız mıyım ne dersiniz.

Kurcalayın sizlerde akıl odalarının kapılarını,

Bulacağınız şeyler ya bela olur,

Veya da fayda olur.

Unutmayınız ki her bir insan hata yapabilir,

Düştüyseniz kalkın, korkmayın, cesur olun,

Kurcalarken karşınıza bela çıkarsa eğer

O belayı tercih etmeyerek def edin başınızdan,

Onun yerine faydalı fikirleri alarak

O hayat yolunuza devam edin sevdiklerinizle beraber.

Unutmayın ki faydalı fikirlerin

Nasıl ve ne olduğunu anlamak için de

Hikmet ilmine ihtiyacınız var,

Onu da âdil yaşamaya gayret göstererek kazanabilirsiniz

En azından âdil yaşayın ve huzur bulun.

Ne diyelim,

Haydi, şerefinize yaşansın tüm adaletli yaşamlar,

Daha bundan başka ne diyebilirim ki

Bundan daha başka güzel bir temenni olabilir mi?

 

 

 

    Zengin ne anlar fakirin hâlinden…

 

Başımızı yukarılara kaldıramayacak kadar

Yorgun ve keyifsiziz,

Başımızı yukarılara kaldırıp

Şöyle geniş-geniş, kocaman-kocaman

Kahkahalar atamayacak kadar da

Kederliyiz farkında mısınız?

Bâzılarına göre bu çağı yakalayamayan, bilgiden uzak,

Mücadele kudretine sahip olamayanların işidir deseler bile,

Ben onlara cevaben derim ki

Şu milyonlarca işsiz olan bir ülkede

Faturasını yatıramamış

Ve çocuğuna aylardır bir süt alamamış babayı

Sizlerin anlaması mümkün değil

Çünkü fakirin hâlinden zengin ne anlasın kardeşim.

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     Emekçi sanatkârlar ve fikirleri…

 

Bâzı kaliteli fikirleri bulmak

O sert granitlerin içerisine saklanmışçasına yorar şairini,

Felsefecisini yorar, hikmet insanını yorar,

Bilir misiniz ne doğum sancıları çeker şairler ve felsefeciler,

Gerçi kim bilebilir ki

O erzak yüklü gemilerin

Çılgın ve fırtınalı okyanuslardan ne çilelerle sahile ulaşıp

Selamete onca zorluklardan sonra kavuşabildiğini!

Birçok kimse sormaz ve düşünmez ki

O geminin ne çilelerle sahile ulaştığını, haksız mıyım?

Herkesler ancak o gemilerde ki erzaktan ve hazinelerinden

Payına düşenleri almanın peşindedir,

İşte aynı o gemi örneğinde olduğu gibidir

O hikmetli şair ve hikmetli felsefecilerin,

Hikmetli sanat insanlarının sizlere fikirlerini

Ve eserlerini arayıp bulup bir araya getirip ulaştırırlarken

Giriştikleri o sıkıntı ve kederler aynı o gemi örneğinde ki gibidir.

Hikmetli eserler ve emekçilerine saygı göstermek bile

Erdemli insana ancak şeref kazandıracaktır elbet,

Saygı duy kardeşim,

Şeref kazanmaktan başka eline hiçbir ziyan geçmez.

 

 

 

 

 

 

 

                     Senfoni…

 

Senfoni; birbirinden farklı ses ve ritimlerin

Bir âhenk uyum içinde

Bir arada yaşayabildiğini ispat edip

Gözler önüne seren

Enteresan bir sanat şölenidir.

Tabi ki de her bir sanatta olduğu gibi

Senfonide de iyi, güzel, çirkin ve kötü ayırımı

Ve kalite ölçüsü vardır, olmalıdır da zâten,

Mâdem insan erdemin peşindedir

O halde sanatta, iyi, güzel, çirkin ve kötü ayırımı

Ve kalite ölçüsü daima erdemlice düşünülerek yapılmaya

Devam edilmelidir diye düşünmekteyim,

Hem ayrıca unutmayınız ki adalet erdemin kalbi

Ve hikmetli bilgi ise aklıdır.

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         İlk iki adım, bilgiyle düşünmek ve gerçek…

 

İlk adımdan bahsedelim, hem şairler ve hem de felsefeciler için.

İlk önce düşünmenin ne olduğunu düşünerek işe başlayın,

Bunu da ancak yine bilgi ve hikmetle yapabilirsiniz,

Tecrübe dolu kitaplardan yardım alabilirsiniz elbette,

Emin olun bunda hiç bir sorun yok, ancak fayda vardır.

Sonra ki adım ise gerçeğin ne olduğunu düşünerek işe başlayın,

Gerçek; bilgi ve bilinenin bir uyum içinde olabilmesi

Ve birbiriyle çelişmemesidir.

Sonrasında ise hemen üçüncü adımı atmayın sakın,

O ilk birinci ve ikinci adımları

Yâni düşünmenin ve gerçeğin lügat ile ilmi manasını

Düşünüp demlenmeye devam ettirin aklınızı,

Çünkü demlenmemiş bilgiler, o tam olmamış ham meyvelere,

Tam pişmemiş yemeklere benzerler,

Faydası az veya karın ağrıtmaktan başka bir işe de yaramazlar.

Peki, demlendikten sonra ki

O üçüncü adımı mı merak ediyorsunuz

O halde sizleri merak da bırakmayarak söyleyeyim,

Şöyle ki;

Demlenip hikmetle yol almayı öğrenen her bilge bir şairle,

Demlenip hikmetle yol almayı öğrenen her bilge bir felsefeci

O üçüncü atması gereken adımın ne olduğunu

Zâten kendisi görebilecektir, merak etmeyin göreceksiniz,

Siz yeter ki o ilk iki adımı ve sonrasında ki demlenmek işlemini

Okumaya, bilgilenmeye, tecrübe edinmeye devam ederek

Yerine getirmeye gayret edin ki

Ancak o üçüncü adımın da ne olduğunu görebilesiniz.

 

              Ekim zamanı…

 

Olmaz diyenlere inat ekin kardeşim

Çünkü taşların içerisinde bile

Bir kısım bitki ve ağaçları yeşertecek gıdalar mevcuttur,

Sizlerde biraz toprak serpiştirin o çorak taşlık arazilere,

Ölmezsiniz ya hadi serpiştirin korkmayın,

Tam tersine ölmek ne kelime, ancak can bulursunuz,

Ekin kardeşim,

O birbirinden farklı meyve ağaçlarını ekinde yeşertin artık

Memleketinizi yeşertin neyi bekliyorsunuz,

Bıkıp usanmadınız mı artık, hem memleketinizi

Ve hem de birbirinizin kalplerinizi

Çorak ve ağaçsız, meyvesiz bırakmaktan!

Haydi, ekin kardeşim, ekin artık,

Ne çorak bir arazi, ne de çorak bir kalp bırakmamak üzere.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                Şairin tavsiyesi…

 

Enayilikle iyiliği sakın karıştırmayın birbirine,

Yoksa bir daha

İyilik yapmaya bile

Ne tâkat bırakırlar sizler de

Ne de iyilik duygusu,

Bunun için hikmetli bilgi edinin

Ve her ne haber duyarsanız duyun

Mutlaka onu

O edindiğiniz hikmetli bilgilerle düşünün, araştırın,

Düşünüp araştırın ki

İstemeyerek bir mâsuma fenalık yapmayasınız.

Kendinizi o aynı o senfoni orkestrasın da olduğu gibi

Birbirinden farklı ve kaliteli ses veren

Erdemli bilgelerle, erdemli sanatkârlarla

Ve erdemli insanlarla dostluklar kurun,

Onlarla dostluklar kurun ki

Bir meseleyi doğru anlamada

Sizlerin ufkunuzu genişletip

Rahat ve doğru karar, doğru seçimler yapmanıza

Yardımcı olsunlar.

Unutmayınız ki her bir şey

O an gördüğünüzü ‘zannettiğiniz’ gibi olmayabilir,

İnsan zannettiklerinin birçoğunda yanılabilir,

Ve unutmayın ki her zan doğru olmayabilir,

Düşünün ve bir çilingirci gibi kurcalayın fikirleri,

İşte bu sizleri doğru fikre ulaştıracak yollardan birisidir.

 

 

     Küle dönmüş hayaller…

 

Dünya üzerinde ki insanların

Yüzde yetmişinden fazlasının hayatı

Küle dönmüş hayalleriyle beraber yaşıyor

Ve o küle dönmüş hayallerin bir gün

Can bulabilmesi umudunu bile

Artık hiç ama hiç taşımıyorlar.

Modern binaların içerisinde sıkışmış

O kederli fakir insanların

Küle dönmüş o hayat hikâyelerini

Görmemezlikten gelmeye devam eden devletlerin yöneticileri

Gün gelecek

Onların düştüğü durumlara düştüklerinde

Hatırlayacaklar insanlara yaptıklarını.

Hepiniz, hepiniz aşağılara çekileceksiniz, unutmayın,

Hepiniz, hepiniz aşağı çekilip

O küçümsediğiniz fakirlerin durumuna kadar indirilip

Hatta onlardan daha sefil bir hâle getirileceksiniz,

İşte o gün

O kederli durumlarını,

Fakirleri ve fakirlerin kederli durumlarını

Bir nebze olsun anlayabilirsiniz belki,

Ben sizlere o gün şunu söyleyeceğim,

Siz tüm bu felaketleri hakikaten hak-kettiniz.

 

 

 

 

 

Zâlim üzerine çekilen kurşun kalemler…

 

Ben bana yapılan haksızlıklar sebebiyle

Kibirlenip de haksızlık

Adaletsizlik yapanlardan olmadım hiç,

Olmadı hiç kalbim dilime ihanet edenlerden,

Olmadım asla para mal mülk uğruna

El etek öpenlerden!

Sütten çıkmış ak kaşık da değilim elbet de,

Evliya da değilim, derviş de değilim,

Ermiş hele hiç değilim

Fakat bir şeylerin sırlarına erdiğim doğrudur,

Örneğin gerçeğin, sanatın, şiirin, yaratılışın,

Ben mi?

Ben sâdece iyinin ve kötünün, kalitelinin ve kalitesizin,

Adaletin ve zulmün ne olduğunu anlamış bir fikir mimarı

Ve adalet uğruna çekilmiş

Âsi bir kurşun kalemim işte o kadar.

Şairliğini bu anlamda kullanamayanlar ise

Henüz daha ergenleşmemiş

Tüysüz ve erdemsiz o yaramaz ve cahil çocuklar gibidirler,

Erdemleşmek lâzım kardeşim,

Erdemleşerek o âsi ve kurşun kalemi

Zâlimlerin üzerlerine çekmek lâzım.

Söyler misiniz pişmemiş hamurdan ne beklene bilir ki

Pişmeyi arzulamaktan başka!

 

 

 

 

 İnsan mı?

 

Emin olun ki

Yoktur şu içerim de ki âlemler kadar

Dünya da iniş ve çıkış.

Dövüş, barış, seviş,

Varabilmenin imkânı ise onca emeğe rağmen, sonu yok gibi,

Dibi yok gibi,

O çekip gitmeyi arzuladığım mesafelerin.

Daha çok insanın endişeleri düşürür onu sıkıntılara,

Oysaki insanlarda

Hiç arlanıp uslanmazlar adaletsizlikleriyle

Düşürmekten birbirlerini endişelere!

İşte tüm bu sebepten insana sonu yok gibi,

Dibi yok gibi gelir bâzen

O varmak istediği mesafelerin başlangıcından önceki yolların.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        Yalanlar ve gerçekler…

 

Yalanlar üzerine bina edilen politikalar

Ve yalanlar üzerine bina edilen siyasetler

Bir milleti ancak felaha değil rezilliğe kepazeliğe sürükleyecektir,

Çürük temel üzerine inşa edilen binaların

Küçük deprem sarsıntılarında

Ayak da kaldıkları görülmüş bir gerçek değildir asla.

Neyi ve neleri kaybedip yitirdiğinizi hatırlayın,

Hatırlamak da yetmez, o yitirdiğiniz âdil değerleri

Yeniden bulup, anlayarak, onlarla iç-içe

Onları onlar olarak yaşamanız gerekmektedir,

Yalan ise; o âdil değerlerden biri değildir,

Bilakis yalan; insanlığı kötülüğe dâvet eden iblisin

Kucaklanarak sarmaş dolaş dans etmesine benzer, peki,

O yalanlar üzerine hayatını bina edenlerin ondan var mı ki farkı

 

                                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                

                   Büyük hazine…

 

Büyük servet sahibi olmak istiyorsanız eğer;

Para, mal, mülk kazanmayı da ihmal etmeden,

Adaleti var edene olan inancınıza,

Adaleti yaşamak gayretinize

Ve iyilik arzularınıza

Ve erdemli, hikmetli bir bilgeliğe

Sıkı-sıkıya sarılıp, iyilik düşüncelerinizi de

Yeri ve zamanına göre pratiğe, aksiyona

Ve bilgelikle fiiliyata döküp,

Adil sanatı da bilgiyle muhteşem kalıplar haline getirmeye bakın,

Zordur fakat işte ancak gerçek onurlu yaşam, servet de böyledir.

Bizlere doğru ve faydalı nasihatler yapmadın demeyiniz,

İşte anlatıyorum,  sonradan da ya hu şair

Sen anlatmamıştın diye demedi demeyin sakın, benden söylemesi.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Karakterde ki iyilikler…

 

Üzerimizde ki güzelliklerin

Ve üzerimizde ki iyiliklerin hiç birisi

Lânet değildir asla, yeter ki bizler o güzellikleri ve iyilikleri

Doğru zamanda ve doğru yerde ve doğru kişilere

Âdil ve hikmetli olarak verebilelim ve ya da bizler alabilelim,

İşte tüm bunların yolu da ancak bilgelikten,

Tecrübeyle ve âdil olmaktan,

Gayret etmekten geçiyor,

Haydi, herkes o üzerinde ki bilgeliğin

Sevgilerin ve iyiliğin hakkını versin,

Doğru zamanda, doğru yerde ve doğru kimselere vermeye uğraşsın,

Uğraşın ki

Dünya da iyilik için uğraşanların sayıları da çoğalsın,

Ne dersiniz hiç fena olmaz öğle değil mi?

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yalan üzerine dilekler ve hayaller…

 

Ben dileklerimi ve o büyük özel hayallerimi

O doğum günü pastalarının üzerlerinde ki

O mum alevlerine teslim eden şaşkınlardan olmadım asla.

Ben o muhteşem dileklerimi,

Büyük ve özel hayallerimi ancak

Çalışmaya, gayrete, bilgiye, inancıma ve umuda teslim eden

Aklı başında olan gerçekçilerdenim,

Hayallerim bile gerçeklerin üzerine bina edilir benim,

Şakadan veya âdettir olsun diye bile

Asla teslim etmem ben o muhteşem dileklerimi,

O büyük özel hayallerimi

Doğum günü pastalarında ki mum alevlerine üflerken

Ve ya da meteoritler ışıklar saçarak gökte kayarken

Dileklerimi ve hayallerimi onların üzerine bina etmedim asla.

Düşünüyorum da

Hiç insan yalana, boşuna

Ve ateşin alevlerine teslim eder mi acaba

O güzel dilek ve hayallerini, edenler var işte,

Onlarında kendi tercihleri ne diye bilirim ki bu saçmalıklarına,

Şaşkınlık, şaşkınlık, şaşkınlık!

Ah bilgelik ve gerçeklik

Sizler ne de güzelmişsiniz oysaki.

 

 

 

 

 

 

İçerimde ki başarı…

 

Gayret gösterin

Başarabilirsiniz,

Oysaki hangimizin yok ki

İçerisinde ki

Kazanmak arzusu,

Hangimizin içerinde yok ki

Bir başarı hikâyesi!

Her şey o gün başlamıştı,

Düşersin

Ve bir şeyler seni

Yeniden kaldırır ayaklarının üzerine,

Yeni bir motivasyon ve mücadeleye başlatır,

Gayret gösterin

Başarabilirsiniz.

 

    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    Artık hava, su bedava değil be şair…

 

O şairin bir zamanalar bedava dediği gibi,

Artık temiz hava bedava değil,

Temiz su da bedava değil,

Şöyle keyifle yapılan sohbetler bile artık bedava değil,

Her ne yaparsanız yapın,

Hem ücret

Hem de vergi ödemek zorunda bırakılıyorsunuz,

Artık bu saatten sonra

Ne komşuluk, ne de insanlık bekle insanlıktan,

Bu saatten sonra komşudan komşuluk beklentisi

Ve insanlardan insanlık beklentisi

Trajik komik olmaz mı artık.

Bana kızmayın boşuna, yok zâten buna hakkınız,

Gerçekleri söylemek benim işim.

 

                                         Sonnet: Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     Şairler mi?

 

Şu fakir garip milletin

O garip fakir ve hikmetli şairleri olmasaydı eğer

Bilmem ki kim bilir o hangi arsız milletlerin

Olmuştunuz köleleri.

Bana kumandanlarınızın değil, padişahlarınızın değil,

Zaferi asıl kazandıran o hikmetli şairlerinizin

Nasıl da ölü bir millete

Can verdiğini anlatın asıl.

Kurtuluş mücadelesinden tutunda şu modern dünyanın

O sıcak soğuk savaş danslarında bile

Kimdir asıl o mücadele vererek

Ölü ve ruhsuzken bir halkı

Diriltecek olan varlık hikmetli şairlerden başka

Söyler misiniz?

 

                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       Yaratmak mı?

 

Bakıyorum da birçok insan

Yaratmaya ve tanrı olmaya ne de çok hevesli

Unutarak birkaç damla su, kan ve topraktan var edildiğini,

Oysaki yaratmak; bir şeyi yoktan, hiçlikten çıkartıp

Meydana getirebilmektir,

Oysaki bir şeyi yoktan ve hiçlikten de ancak

O kendisinden başka ilah Rab olmayan Allah var edebilir.

Haklıya hakkını teslim etmekse eğer adalet ve erdem,

Öğleyse yaratmak fiilini de bir hak olarak o gerçek sahibine

Rab Allah’a teslim edelim.

Unutmayalım ki insan ve insan sanatkârlar ancak var edilmiş

Fakat hem görünen bilinen,

Hem de henüz daha insanlarda görünmeyen bilinmeyen maddeleri

Varlıkları keşfederek kullanıp, icat edebiliyorlar,

Üretebiliyorlar, keşfedebiliyorlar, oldurabiliyorlar,

Şekillendirebiliyorlar, evirip çevirebiliyorlar vesaire- vesaire

Fakat yaratamazlar,

Siz ne dersiniz, hak edene ancak hak ettiğini teslim etmek

Daha ahlaklı bir davranış olmaz mıydı?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          Âsi bir kurşun kalem…

 

Ben tüm şiirlerimi, ben tüm yazılarımı

Ve tüm diğer eserlerimi adaletsizliğe karşı çekilmiş

Âsi bir kurşun kalem olarak tanımlarım,

Çünkü gerçekte aynen böyledir,

Hem kalbim ve dilim birbirine ihanet edenlerden de olmadı asla,

Ne kalemim kalbime ve nede kalbim dilime

Asla ve asla ihanet etmedi,

Sövdüysem sövdüm, küstüysem küstüm,

Kibirlenenlerden de daima nefret ettim,

Haykırdıysam da haykırdım,

Günah ve hata işlediysem de onların tâmiri için

Karşılığında iyilik işlemeyi ihmal edenlerden olmadım asla,

Zâten adaleti yaşamak, adaleti yazmak,

Adaleti haykırmak milyon iyiliğe eşit değil de ya nedir.

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         Kırılmaya görsün…

 

Hayata ve insanlara sımsıkı sarılmayı

Terk edeli uzun yıllar oldu uzunca,

Çünkü çok acıtıyor,

Şeye benziyor,

Buz tutmuş bir gölde

Suya düşüp yüzeye çıkamamak gibi bir şey,

Ben o gün bugündür her bir güne

Yeni bir gün diye insansız ve hayata tutunmadan,

Kendi yüreğime sıkıca sarılarak başlıyorum.

İşte o sıkıca sarıldığım yüreğimde sana hiç yer yok haberin olsun,

Çünkü o Rab Allah’tan başka her bir varlık

Kırabiliyor kalbini insanın,

İşte bu da çok acıtıyor biliyor musunuz?

Hele de yıllarca bir ilişki kurup

O en değerli ömrünü, o en değerli yıllarını verdiğin insanlar

İhanet edince işte bu çok acıtıyor, hem de çok,

Yoksa hani ben de sevmiyor değilim

Sevişilesi bir kadını!

Kalp işte kırılmaya görsün,

Kırılmasın diye kaçırıyorsun herkesten onu,

Fakat kalp işte, kırılmaya görsün.

 

 

 

 

 

 

 

             Bâzen kızınca ben…

 

Ben sizlere sanatımı beğendirmeye uğraşmıyorum,

Öğle bir çaba ve gayret içerisinde bile değilim,

Çünkü sanatımın ölçüsü sizler değilsiniz,

Sanatımın ayar taşı sizler olamazsınız asla,

Hem sizler büyük sanattan anlayabilecek kadar

Büyük bir anlayış kabiliyetine sahip olan

O üstün sanatkârlardan da değilsiniz,

Ben mi?

Ben kendi sanatımı beğendim ya işte o bana yeter,

Çünkü iyiliğe yönlendirmekten başka ne yapıyorum ki

Beğenmeseniz de umurumda bile değil biliyor musunuz?

Ha bu arada bu bir kibir değil,

Bu bir gerçek,

Hem boş verin gitsin, sizin için ne fark eder ki.

 

                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        Mucize beklemek…

 

Kalpler kırık dökük hayatlara

Tutunmaktan çok yoruldu artık,

Tozpembe düşler sâdece

O kırık dökük yaşamları

Bir an olsun unutabilmek için varlar,

Hiç fenada olmuyor değil aslında,

Bir an olsun iyi hissettiriyor insana kendisini,

Tozpembe düşler ne işe yararlar ki zâten,

Herkes bir mûcize bekliyor,

Sen de öğle,

Aslını sorarsan

Ben de bir mûcize beklemiyor değilim hani.

Bir anda kötüye giden

O hayatlarımızın iyi yönde değişeceği

İşte o ânı bekliyoruz.

Bir anda hayatımızın değişip

İyiye, daima iyiye gideceği

O ânı bekliyoruz,

Neden olmasın ki

Beklentiye girdiğimiz o varlığın buna kudreti mümkün zâten.

 

 

 

 

 

 

 

 

         Aptallık ve yalanlar…

 

O kendi gerçeklerini anlayamayanlar

Gerçek başarıya ulaşmak hususun da

Çok zorlanacaklardır.

Ha bu arada

Sakın ola ki

O karakterinde hiç olmayan

İyi ve ya kötü özellikleri

Bir insanda ve ya kendinde varmış gibi

İma veya anlatıda, düşüncede bulunmayınız

Çünkü o söyleyeceğiniz yalan ancak sizleri

Gerçeklerden uzaklaştırıp

Silikleştirecektir,

Bilmiyor musunuz hem

İblisler değil midir zâten yalana ve iftiraya inerler.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            Hürriyet ve fahişelik…

 

Hürriyetle fahişeliği birbirine karıştırıyorsunuz,

Hürriyet; âdil olan insanlık yasalarını

Bir başka canlıların haklarına tecavüz etmeden yaşamaktır

Çünkü adaletin yaşanmadığı yerlerde

Hürriyette ancak tecavüze, haksızlığa uğruyor.

Fahişelik ise; havanın, suyun, toprağın, insanlığın,

Dünyanın, tabi doğal hayatın ve insanlık yaşamının,

Erkek kadın ilişkisinin dengesini bozup

O âdil olmayan kötü bir ahlak düzenini

Ve kötü bir ahlak şiddetini barındırıyor,

Şimdi bir bakın bunlardan hangisi dünya insanlığında

Daha çok var görün de sizler söyleyin,

Peki, görebildiniz mi fahişelikten başka bir şey,

Hiç zannetmiyorum.

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        Alkış…

 

Alkış bir tepkidir,

İyi ve kötü zannedilen bâzı işlerin durumuna göre,

İnsanların insanlara karşı bir kutlama tebriki

Ve ya yine bir olayın, işin iyi ve kötü zannedildiği

Duruma göre insanların insanlara karşı bir yuhalama,

Kınamak ve ya protesto tepkisi de olabilmektedir.

Evet, alkış, bir gürültüden ibaret olsa bile

Neredeyse tüm dünya insanlığının bir tepki aracı olarak

Kullanılmasına devam edilmektedir.

Unutmayınız ki alkış her yerde değil,

Bâzı yerlerde olabilir, abartmamak gerek,

Emin olunuz ki bırakın alkışı bir an olsun bir kenara,

Sevgi işini bile abartmamak, onu hikmetin

Ve güzel ahlakın dışına çıkartmamak gerekiyor.

 

                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 Duyguları kontrol edebilmek…

 

Her bir insan birbirinden farklı o bâzı duygularına yenilebilir,

Hele de enayilik derecesinde ki iyilik yapmak arzusunda olanlar

Ve bir de öfke duygularını zapt ve kontrol altına alamayanlar,

Bunları kontrol altına almak ve hikmetlice yönetmek zordur,

Fakat duyguları sağlıklıca kontrol altında tutabilmeyi öğrenmek

Ve tüm duygu ve hisleri erdemleştirip âdil bir şekilde yönetip

Kontrol altına alabilmek de elbette mümkündür.

Eğer ki duygularınızı erdemli bilge ve hikmetli insanların

O değerli kitaplarıyla ve onları da hikmetle düşünüp

Hikmetle anlamak çabasıyla yönlendirmenin

Mücadelesini verebilmeyi başarıp,

O kötü ve olgunlaşmamış duygu ve hislerimizin yerlerine de

İyi olan duygu ve hislerimizi koyabilmeyi başarmanın uğraşısına

Ve mücadelesine yoğunlaşabilirseniz eğer

Duygularınızı da erdemle yönetmeyi başarmanız

Asla ve asla imkânsız da değildir.

Çabala, gayret göster kendine, aban ve zafere yaklaş,

Unutmayınız ki

Burada zafere yaklaşan her bir insan birincilik ödülünü alır.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

Bakın, dinleyin çocuklar…

 

Haydi, ilkokul dersi yapalım,

Şöyle ki;
şu soruları soralım kendimize

Acaba insanlar iyilik yaparlarsa

Ve âdil olarak yaşarlarsa neler olur

Ve ya da kötülük yaparlarsa,

Zâlim olarak, hırsız olarak,

Gasp edici olarak yaşarlarsa neler olur,

Neler mi olur çocuklar,

Ben sizlere söyleyeyim,

İyiliklerin yapılması çoğalırsa eğer

Sizlerde faydalanıp iyilik ve fayda görürsünüz,

Sağlıklı ve adalet içinde yaşamak imkânı

Daha çok bulabilirsiniz.

Yok, eğer kötülüklerin, zâlimliklerin yapılması çoğalırsa,

Sizler ve hatta o kötülükleri yapanlar bile

O kötülüklerin içerisinde boğulabilirler,

İşte o yapılan kötülüklerin bir çığ hâline geldiğini düşünün,

Kocaman kar yığınlarından bahsediyorum,

Onun içerisindeymiş gibi boğulmaları da kaçınılmaz olur,

Peki, bu ne anlama geliyor sizce çocuklar

Bu şu demek oluyor ki kötülüğün içinde boğulmak istemiyorsak

Ne yapmalıyız sizce, haydi, siz söyleyin

Tabi ki de iyilikleri ve iyi insanların sayılarını

Çoğaltmamız gerekiyor haksız mıyım?

Evet, evet, çocuklar

Bugün ki dersimiz şimdilik burada sona erdi,

Kalın sağlıcakla.

    Yardımlaşmak…

 

Rüşvet ve haraç almak da,

Haksızlık yapmak da, hırsızlık ve adaletsizlik yapmak da,

Cinayetler işlemek hususunda yardımlaşanlar

Başarılara ulaştılar da

O iyilik ve adaletin dünyaya, ülkemize,

Mahallelerimize ve mahkemelerimize,

Meclislerimize hâkim olması hususunda yardımlaşanlar

Neden hâlen o kısık sesleriyle,

O ürkek elleriyle kaparlar ki kendilerini mağaralarına anlamam

Usanmışlardır belki de,

Bakmışlardır ki bir iki iyilik hamlesi yapıp,

Bilge Nasrettin hoca misali

Timur’un filleriyle kaldıklarından dolayı belki de baş-başa!

Bilir misiniz sizler o bilge Nasrettin hocayla Timur’un

O fillerinin hikâyesini, öğrenmenizi tavsiye ederim,

Güzel ve ibretlik bir hikâyedir, halkın aynası gibidir bu hikâye,

Ve ayrıca insanlığın gerçek yüzünü anlatır,

İster inan ister inanma, oku sen de anlayacaksın.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               Arkeoloji ve ibret…

                    

Arkeolojik buluntular sâdece geçmişi değil

Bizim kim olduğumuzu,

Kendimizi tanımamızda da,

Kâinata ders alarak

İbret alarak bakmamıza da yardımcı olur.

Şimdi baksın herkes geçmişin o arkeolojik buluntularına

Hem de ibretle baksınlar da

Görsünler artık hiç kimselere kalmadığını dünyanın,

Ne titanlarına site devletlerinin

Ve ne de padişah ve krallarına imparatorluklarının.

Şairin dediği gibi;

Tâlih ya da değildir âdil ya da kötü yapan insanları,

Asıl o insanları iyi ya da kötü yapan

Kendi tercihleriydi.

 

                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         Çirkin sesler ve rüşvet…

 

Neden hâlen şehirlerin sokak aralarında

Ve ya apartmanlarda gecenin yarılarına kadar

O çirkin gürültüleri

Ahlaksızca o çirkin eğlence ve arsız düğünleri

Duymak ve dinlemek zorunda bırakırlar ki bizleri,

Oysaki onların daha ahlaki ve güzel yapılma şekli var,

O çirkin sesleri susturmak için memur olarak tuttuğumuz

Ve parasını ve maaşlarını vergilerimizle ödediklerimiz

Neden onları gece yarılarına kadar

Bizleri dinlemek zorunda bırakırlar ki anlıyor musunuz?

Halk olarak demek ki verdiğimiz maaş yeterli gelmiyor da

O gürültü yapanlardan da

Gürültülerine devam ettirmek suretiyle

Ayrıca rüşvet alıyor olabilirler mi sizce de.

Ne yaparsın, kimi kime şikâyet edelim diyorum kendi kendime,

Nihayetinde rüşvet bile çirkin bir gürültüsü değil midir iblisin,

Evet, evet, gerçekten öğle,

Çirkin sesler iblisin olmalı ancak.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               Allah ve zıtlar…

 

Allahsızlık üzerinden bilgelikle düşünerek

Akıl yoluyla bu meseleyi yola aldığımızda

Anlarız ki Allah’ın

Allahsızlık adında bir zıttı yoktur,

Eşi de, benzeri de yoktur.

Zıttı üzerinde düşününce akıl yoluyla gidilerek

Zıttı olmayan tek bir varlığın

O kendisinden başka ilah Rab olmayan Allah olduğunu

Aklını âdil ve erdemlice kullanabilenler,

İşte tam da onlar bilirler.

Görmekle bakmak arasında fark olduğu gibi

Anlamakla okumak arasında da büyük,

Hem de büyük

Ve kalın çizgili farklar var.

 

                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Adaletin zıttı ve ölçüsü…

 

Fâni olarak var edilmiş,

Yaratılmış her bir şeyin

Zıttı ve ölçüsü vardır,

Fakat adaletin zıttı var olsa bile,

Ölçüsü ise tekdir,

Yâni adalet adalettir,

Haklıya hak ettiğini vermektir.

İllaki de adalete bir ölçü gerekirse

O ölçü yine ancak o adalet olabilir.

Bu gerçeğin farına varmak yetmiyor sâdece,

Ona inanmak

Ve onu yaşamak gerekiyor,

Hem de samimi duygularla benimseyerek

Yaşamak gerekiyor dostum.

 

                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        Âdil bir hükümdar olmak zor iş…

 

Hükümdar dediğin ilk önce o makama oturmadan

Erdemliliği, ermişliği,

Dervişliği, evliyalığı öğrenecek,

Onları yaşayacak,

Daha sonrasında da

Başkalarının kendisine giyindirmek istediği

O dervişlikten de, ermişlikten de

Evliyalıktan da geçip, onları kendisinden soyunup,

Bir kenara bırakacak,

Başkalarının kendisine giyindirmek istediğini değil,

Asıl giyinmesi gerekenin adalet olduğunu kavradıktan

Ve daha sonrada bilgelik, hikmet, erdemlilik elbisesini

Ruhuna giyindirip, işte o adalet ve merhamet elbisesiyle

O makamına oturtacaktır kendisini.

Artık onun ibadeti günlük binlerce nafile ibadet yapmak değildir,

Halkına adaletle refah ve zenginlik kazandırmak

Ve adaleti halkıyla beraber yaşamak olacaktır,

Halkına âdil ve güzel ahlakla eğitim almalarına vesile olanlar

Göklerin sâkinleri tarafından

Daima güzel anılmışlardır haksız mıyım?

 

 

 

 

 

 

 

 

   Metropoller ve İstanbul…

 

İstanbul; akıllı ve güzel yüzlü bir anne

Ve hatırı sayılır bir baba gibidir aslında,

Üzerinde yaşayanlarda çocukları gibidir,

Fakat o anne ve baba,

Asla tembel bir çocuk sevmediklerinden dolayı,

Tembellik yapan

Ve İstanbul’un hızına yetişemeyen çocuklarına da

Asla dönüp iltifat ve teveccüh etmeyecek kadarda

Kirli ve merhametsiz bir ebeveyne dönüşebiliyor bâzen.

İşte bu sebeple İstanbul’un çocukları düşmemek için,

Düşse bile kalkıp yeniden mücadele etmek için

Her zaman hamle kudretine sahip olmaya çalışmalılar,

Ne yapalım, metropoller de genelde böyle acımasız

Birer anne baba olabiliyorlar.

 

                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      Din derslerinden sınavı geçmek mi?

 

Din dersi sınavından birçok insanın nazarında

Ve birçok dini okulun nazarında

Sınıf da kalıp toslayabilirsiniz,

Fakat şunu unutmayınız ki

O kendisinden başka ilah olmayan Rab Allah’a inanıp

Adaleti yaşamanın gayretini var gücünüzle

Ve bilgisiyle ortaya koyan her bir iyi yürekli insan

O kendisinden başka ilah olmayan Rab Allah’ın

Din sınavından emin olun ki sınıf da kalmayarak geçebilecektir.

İşte asıl sınav da bu değil mi zâten.

Arkadaşlar bu ders ve sınav basit

Ve vaktiniz de yeterli, çok iyi değerlendirin.

Tüm sınavların kederlerini atın bir kenara da

Ve mutlu olun yaşattıkça içinizde ki o adaleti, olmaz mı?

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         Bâzen ben…

 

İnsan

O gerçek âdil dostlarına

Şöyle demekten başka ne yapabilir ki;

Toprağım toprağındır,

Evim evindir,

Kalbimde de tüm o âdil dostlara

Yetecek kadarda vatan toprağı vardır.

Paylaşmak ve sevmek ne garip

Ne güzel şeyler oysaki

Onunla var oldukça

Sıkı-sıkıya sarılabiliyorum umuda,

Evet,

Bâzen kızsam da, sevmiyorum artık desem de,

Gerçekten sevgi benim için vazgeçilmezimdir.

 

                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          Devletler ve teröristler…

 

Hırsızlığı ve cinayetleri açık ya da kapalı

Teşvik edenler de o hırsızlık ve cinayetlere de

Ortak sayılmazlar mı?

Elbette suç ortağı sayılırlar.

Peki, hırsızlık ve cinayetlere açık kapılar bırakan devletler

Ve yöneticileri neden suç ortağı sayılmıyorlar

Mesela insanlığın zehirlenip ölmelerine sebep olan maddelerin,

Zehirli gıdaların, zehirli giyimlerin, sanayide,

Temizlik de kullandırılıp havayı, suyu, toprağı,

İnsanlığı ve canlı varlıkların hastalanıp yaralanmalarına

Ve hatta ölmelerine sebep olmuyorlar mı?

Elbette oluyorlar,

E o halde teröristler, hırsızlar, cinayet işleyenler,

Ve tüm bunlara yataklık ve yardım edenler,

Suç ortakları ve ya suçlara teşvik edenler

Dünyanın yasalarınca tutuklanırlarken,

Peki, neden o suçlara açık kapı bırakan

Ve suçlara teşvik eden devletler ve yöneticileri

Neden hâlen tutuklanmazlar

Çünkü öğle âdil bir yasaya izin vermezler de ondan,

Kendilerini tutuklattıracak âdil yasaların çıkmasına

İzin vermedikleri için ellerini kollarını sallayarak

Dolanırlar yeryüzünde.

Veya da adaletsiz paylaşımlarla insanları cinnete, hırsızlığa,

Şiddete ve suç işlemeye teşvik ederek

Onların suçlarına da ortak olmuş olmuyorlar mı?

 

 

    Ütopyalar kana bulanırken…

 

Mürekkebi bırak, bana çal kalemini,

Şairlere bulaşan kalemler ancak can bulur,

Ölmekle yaşamak arasında,

Sevmekle yas tutmak ilişkisinde,

Kalın, belirgin, kederli çizgileri vardır hayatın.

Korkarım ki şairler ölürlerse

Haykıran adaleti kalmayacak artık şu yeryüzünde,

Hıçkıra-hıçkıra ağlamakla gecesini sabahlayan çocuklar,

Yasları oldu artık şairlerin.

Artık çocuklar

O çocuk yaşlarında ihtiyarlamaya başladılar görüyor musunuz?

Ütopyalar bana bulandı kana ne gerek,

Kansız, lekesiz bir coğrafya bulmak ise

İblisin cennete girmesi kadar

Mûhal oldu artık,

Ütopyalar şairlere bulandı kana ne gerek.

Şair dedi ki devamın da sözlerinin;

Öğle günler gelecek ki

İnsanlık o gömdükleri ölüleri gibi

Kazacaklar kendilerine

Yeryüzünde ki kaçmak için felaketlerden

Toprağın altında kurarak kendilerine evler.

İşte ben sizleri o gün görürüm,

Ne kadar pişman olacaksınız

O kendi ellerinizle harap ettiğiniz yeryüzüne özlemle bakarken.

Ütopyalar şairlere bulandı kana ne gerek.

 

 

Hafifçe fısılda… (Bir şarkı daha)

 

Acısıyla tatlısıyla

Şeker şerbetiyle,

Yaşadık bu ömrü,

Nereye gider, insan, nereye,

O hiç tükenmez zannedilen

Şu kısa bir ömürden sonra, (tekrar)

İşte tam da buradan

İyisiyle kötüsüyle

O ektiklerini biçerek

Çekip gider dünyadan, (tekrar)

O dönülmez ufukların ardına.

Adalet ektiysen eğer (tekrar)

Güzelliklerden başka

Ne biçer ki cennette insan.

 

         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kalp kırıklığı… (Bir şarkı daha)

 

Nedense

Uçurumlarda düşmüş de

Ruhumu ağır yaralı gibi

Hissediyorum hâlâ,

Nedense yeni baştan sevemem

Gibi hissediyorum hâlâ,

Nedense, yeni bir güne

Yeni bir sevmeyle

Başlamaya hiç cesaretim yokmuş gibi

Hissediyorum hâlâ,

Yok, yok, hiçbir insanın hakkı

Diğer iyi bir insanın hayatını heba etmeye.

Tüm bunlara acaba sen sebep olmuş olabilir misin mesela,

Mesela şu onca güzel yılımı seninle heba ettiğime

Beni bin pişman etmiş olabilir misin?

Oysaki insanın o güzel yıllarından

O güzel ömründen bir başka yoktur hazinesi aslında.

Yok, yok, hiçbir insanın hakkı

Diğer iyi bir insanın hayatını heba etmeye.

Nedense uçurumlarda düşmüş de

Ruhumu ağır yaralı gibi hissediyorum hâlâ,

Nedense yeni baştan sevemem gibi hissediyorum hâlâ,

Nedense, yeni bir güne yeni bir sevmeyle

Başlamaya hiç cesaretim yokmuş gibi hissediyorum hâlâ,

Yok, yok, hiçbir insanın hakkı

Diğer iyi bir insanın hayatını heba etmeye.

 

 

         Sonuçlarına katlanabilecek misiniz?

 

Sonuçları zararsız iyiliklerinizin tüm insanlığa ve dünya gezegenimize fayda verdiği kadar, sonuçları kötülük getirecek olan her bir şeyde bir çığ hâline gelerek bir zaman sonra tüm insanlığa ve tüm dünya gezegenine zarar verecektir, daha sonra da dünyamız yaşanması çok zor bir yer hâlini alacaktır. Daha şimdiden bunun açık ve net belirtileri başlamıştır. Kim bilir belki de yeraltında yeni bir yaşam için evler oluşturulmaya bile başlanabilir. Geleceği okumak ve tahmin edebilmek; olayların ve insanların tercih ve karakterlerinden ve olayların gidişatından geçiyor, bakın etrafınıza göreceksiniz sizde.

Neyi arzuladığınıza

Neyi yapmak istediğinize dikkat edin

Çünkü dünyamıza ne bela ve kötülük geliyorsa

Şu insanların arzulayıp da

Yaptıkları o bir kısım işler sebebiyle gelmektedir,

O kötülükler sâdece birkaç insana değil

Zamanla bir çığ hâline dönüşüp

Tüm dünya insanlığına zarar verebiliyor,

İşte bu sebeple neyi arzulayıp

Ve neleri yaptığınıza dikkat edin olmaz mı?

O yaptığınız işlerin sonuçlarının neler olacağını,

Zincirleme bir kötülüğe bile sebep olabileceğini düşünmelisiniz,

Yapmaya kararlı mısınız?

Emin misiniz?

O halde başınıza gelebilecek kötülüklerden

Sizler ve tüm insanlık cezasını çekecektir

Tüm bunları kaldırabilecek misiniz?

 

Endişeliyiz…

 

Sorun insanlara

Mutsuzlar,

Neden mi?

Çünkü endişelilerde ondan,

Endişeler insanı

Ve toplumları,

Dünya halkını mutsuz eder,

Devletlerin politikaları

Endişeye sevk ediyor toplumları,

Halktan alınan haksız vergiler

Nefrete ve endişeye sevk ediyor insanları.

Bir zamanlar halk safında yer alanlar

Yöneticilik koltuklarına oturunca neden firavunlaşır

İşte bunu anlamak ne kadar zor olabilir ki.

 

                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gazabın faydası olur mu olmaz mı?

 

Bana aynı gemideyiz diyordunuz ya

Evet, bende diyorum ki onlara

Aynı gemideyiz haklısınız!

Tabi ki de tüm dünyayı saran şu virüsten zarar gören

İyi insanlar için üzülüyorum,

İster darılın ister darılmayın,

Darılsanız bile umurumda bile değil zâten

Çünkü bugünlere hiçbir insanın desteğiyle gelmiş değilim,

Doğru bildiğini okuyan anarşist bir şairim ben nasıl olsa,

Fakat işin bir de başka bir boyutu var

O da nedir biliyor musunuz?

O da şöyle ki;

Zâten asırlardır fakir fukara insanlar

Her gün çile çekiyordu,

Zâten yüz milyonlarca insanın hakları, asırlardır

Tüm dünya devletlerinin arsız yöneticileri tarafından

Ve birçok kâtil, hırsız şirket yöneticileri tarafından

O mazlum insanların hakları gasp ediliyordu,

Zâten insanlar çile çekiyordu,

Birçoğu evsiz ve kış aylarını

Şu modern zamanda

Sokaklarda geçirmek zorunda bırakılıyordu,

Endişeler içinde hayatı yaşamaya çalışıyorduk fakat

En azından devletlerin ve hırsız kâtil şirketlerinde

Korkup endişeyle yaşadıklarını seyretmek

Nede huzur vericiymiş,

Belki sadistçe gelecek size fakat hiç de öğle değil

Neden biliyor musunuz?

Söyleyeyim,

Bizler çile içindeyken, endişelerle hayatı yaşıyorken

Onlar da bizleri seyrediyorlardı hiç umursamadan,

Savaşlarda milyonlarca çocuğa tecavüz edilip,

Milyonlarca insana zulmedilirken

Onlarda hiç ama hiç umursamadan

Kadehlerinde ki içkilerini yudumlayıp seyrediyorlardı,

Dünyamızı zehirleyip paralarının peşinde olanlar

Hiç umursamadan seyrediyorlardı

Kendi zehirli atıkları sebebiyle ölen milyonlarca insanı!

Gazaplar gelmeye başladı artık,

Haydi, bakalım o halktan çaldıkları paralar

Kurtaracak mı onları,

Her gün yüz milyonlarca insan maddi sıkıntılarla,

Hastalık ve ölümlerle, şiddetle,

Ve bir şeylerden korkarak, endişe içerisinde

Her bir gün böyle yaşamaya mahkûm olarak

Endişe ve korku içinde yaşıyor,

Şimdi en azından o insanların haklarını gasp eden

Dünya devletlerinin kâtil yöneticileri

Ve bir de o kâtil, hırsız şirket yöneticileri de artık

Endişe içinde, korku ve telaş için de yaşamaya başladılar ya

İşte bunun için çok memnunum,

Şimdi seyretmek sırası bizde

Diyeceğim günler çok yakındır, bekliyorum.

Biz ve milyonlarca fakir insan, hakkı gasp edilmiş insanlar

Zâten sıkıntı içinde, endişe ve korku içindeydi,

Şimdi ise artık o zorba zâlimler, 

Yeryüzünde kasıla-kasıla kibirle yürüyen

O kendilerini çok beğenmiş

Ve kendilerini tanrı zanneden o devletlerin yöneticileri

Ve o bir kısım kâtil şirketlerin yöneticileri de

O hakları gasp edilen insanlar gibi hem korku

Ve hem de endişe içine düştüler ya

Ölsem de gam yemem artık,

Diyeceğim günler çok yakındır,

Daha beter olsunlar ki olacaklar da inşaallah.

Haydi, şimdi de gezinin kibirle kasıla-kasıla bakalım,

Haydi, şimdi tanrılığınızı ilan etmeye çalışın bakalım,

Diyeceğim günler çok yakındır, bekliyorum,

Daha ne gördünüz ki diyeceğim onlara,

Daha beterleriyle karşılaşacaksınız diyeceğim onlara,

Daha bu bir başlangıç,

Hatta bugünlerinizi bile çok arayacaksınız,

Yeryüzü yaşanılmaz bir yer olduğunda,

Yerlerin altında evler inşa etmeye başlayacaksınız

İşte ben sizlerin perişan hâlini o gün görürüm asıl,

O küçümseyip aşağılık olarak gördüğünüz insanlarla

Yer altında ki evlerde aynı sofrada

Artık ne bulursanız yemek zorunda kaldığınız da

Bakalım acaba ne hissedeceksiniz,

O küçük gördüğünüz

Paralarını çaldığınız halktan, insanlardan tiksiniyordunuz.

Gazap geldiğin de ben diyordum ki

Şimdi ölmek ve korkmak sırası sizde,

Atom ya da hidrojen bombalarınız

Sizleri korusun ya o gözle görünmeyen virüsten,

Haydi, o milyonlarca askeriniz,

Halkın mallarını gasp etmek için kurduğunuz ordular

Bakalım şimdi sizleri ve sevdiklerinizi

O saraylarınızın içinde koruyabilecekler mi?

Marsa bile kaçsanız, saklansanız,

Sizleri korumakla görevli insanların ceplerinde bile

Gelip sizleri bulacak,

Binlerce savaş uçağınız şimdi korusun koruyabilecek mi sizleri.

Bana diyordunuz ya sevinme boşuna aynı gemideyiz,

Batarsak sen de batarsın diye diyordunuz ya hani bana

Evet, haklısınız, ben de diyorum ki evet, aynı gemideyiz,

Fakat sizlerin onca cinayet işleyerek

Yeryüzünde kasıla-kasıla gezindiğinizi görmektense

Sizlerin de endişelere korkulara kapıldığınızı görerek

O aynı gemide batmanın bana hiçbir korku ve endişe

Vermediğini bilmenizi isterim,

Ve ayrıca sizlerin tanrılık taslayarak

Bizleri endişeye korkuya sürüklediğinizi seyrederek ölmektense

Sizin de korktuğunuzu ve batışınızı seyrederek ölürüm daha iyi.

Daha ne gördünüz ki bu da felaket mi?

Öğle günler gelecek ki bugünleri bile mumla arayacaksınız.

Gazabın faydalısı olur mu demeyin sakın,

Bakın işte o tanrılık taslayan yönetici kâtiller ve hırsızlar

Şimdi nasılda korku ve endişeye kapıldılar,

Zâten öleceğiz biz, zâten bizler çile çekmekten kurtulamıyoruz,

Zâten endişe ve korkuya bizleri mahkûm ediyorlardı,

O halde gazap ve azap bırakın dünyadan ayrılmasın da

O bizleri endişe ve korkulara düşürenlerde

Düşsünler her an endişe ve korkuya.

Darılmayın tüm bunları öfkeyle kızıp söylediğime şairliğime verin

Yaşasın derim ancak zâlimler için cehennem ateşi,

Ölüm mü? Ölüm ise bize zaferdir ancak, vesselam.

 

Şair ve şiir nedir, nasıl olmalı…

 

Şiir; birbirinden farklı meseleleri ve nasihatleri

Edebi mana da ve edebi çerçevede

Hem güzel ve hem de sanatsal kalıplara

İlimle dökebilmek sanatıdır

Ve ayrıca yine edebi, sanatsal,

Ve sanatsal anlatım tarz ve biçimi

Çok etkili olan bir sanat türüdür şiir.

İşte gerçekte şiirin mânalarından birisi de budur deseler

Doğrudur der alkışlar tebrik ederdim.

İşte bunu tam anlamıyla başaran şairler

Şiirde ustalık ve üstadlık makamına ermiş olanlardır.

Şiirde, o aziz sanat gibi,

Birçok sanat dalı gibi

İyi ve kötü, güzel ve çirkin,

Güzel ahlaklı ve ahlaksız olmak üzere

İki kısma ayrılır,

Şiiri kötü, çirkin ve ahlakı bozuk yolda kullananlar

Dünya insanlığının zararına çalışan

Egoist cinayetkeş yazarlar, kâtil şairler ile kötü ilim insanlarıdır.

Bir de şiiri; iyi, güzel ve ahlakı güzel yolda kullanan

Yazar, şair ve ilim insanları vardır ki

İşte bunlarda insanlar için, dünya ve dünya da ki varlıkların

İyiliği, faydası için çalışırlar.

Şimdi tarafını belirle,

Unutmayınız ki tâlih ya da kader değildi insanı

Âdil ya da zâlim yapan,

Kendi tercihleriydi oysaki insanı âdil ya da kötü yapan.

Ben tercihimi çoktan yaptım zâten adalete âşık olmakla.

İslam, kültür ve medeniyet değildir…

 

İslam kültürü, İslam medeniyeti cümlelerini kullanan şaşkınlara

Derim ki ben;

İslam, medeniyette değildir, kültürde değildir,

İslam; tüm medeniyetlere ve kültürler uydurarak yaşayan

İnsanoğluna adaleti yaşayıp yaşatabilmesi için gönderilen

Rab Allah’a ait ilahi mesajlardır.

Kültürler ve medeniyetler ise; doğarlar, yaşarlar, ölürler,

Parçalanırlar, telef olurlar, harap olurlar, eksilirler,

Çirkinleşirler, güzelleşirler vesaire- vesaire

Tüm bunların hepsi iyisiyle kötüsüyle insan kaynaklıdır,

Ve tüm bunları insan eliyle oluştururlar,

İslam ise; ilahi bir dindir, İslam doğmaz, parçalanmaz, ölmez,

Telef olmaz, çirkinleşmez, eskimez, daima yeni

Ve daima güzel kalmaya devam eder,

Şimdi İslam’la, medeniyet ve kültür arasın da ki farkı

Anlayabilmişsinizdir umarım.

Yani hem kültürler hem de medeniyetler

Nedir biliyor musunuz?

Ben sizlere söyleyeyim, şöyle ki;

İnsanların uydurup yaşadıkları,

İnsanların meydana getirdikleri,

İnsanların, insan kaynaklı bir yaşam biçimi

Hâline getirdikleri alışkanlıklarıdır,

Yani ilahi din hariç her ne varsa birçoğu insan kaynaklıdır

Ve her ne uydurup yaşanılıyorsa işte o kültür ve medeniyet

Sınıfına girmektedir.

Kültür ve medeniyet

İyi ve kötü olmak üzere ikiye ayrılabiliyor

Fakat İslam;

Hem ikiye ayrılmıyor

Ve hem de insan kaynaklı değildir.

İslam sâdece ve sâdece

Rab Allah’ın

İnsanların adaleti yaşayıp

Hem de yaşatması için insanlara gönderdiği

İlahi mesajlardan ibaret aziz cümle ve anlatılardır,

Fakat bu farkı anlayamayan çeyrek âlimler

Ve birkaç cahil şaşkın

Hâlen İslam kültürü,

İslam medeniyeti diye

İslam’ı dar kalıba sokmaya çalışıyorlar,

Yalan yanlış uydurukça cümleler kuruyor,

Fakat gelin görün ki

Hepsinin idraksizliğine kuzgunlar bile kıçlarıyla gülüyorlardır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fırsatlar üretin…

 

Sizlere huzur ve saadet verecek

Fikirler,

Sebepler,

Vesileler

Ve fırsatlar üretin,

Yoksa bir başkalarının

Sizlere bunları vermesi

Neredeyse imkânsızdır.

Hayatınızı hem kendinize

Ve hem de etrafınızdakilere

Zehir etmeye gerek yok,

Ne dersiniz,

Haksız mıyım?

Haydi, şimdi fırsatlar üretmek zamanıdır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uyum sağlamak, neye, ne için…

 

Dünya insanlığına değil, adalete uyum sağlayın.

Dünya insanlığıyla sosyalleşmek yerine

İnsanların unuttuğu o insanlık lisanıyla sosyalleşin ilk önce,

Tüm insanlık, ancak insanlık lisanıyla sosyalleşebildiklerin de

Gerçek ve faydalı bir sosyalleşmek

İşte o zaman gerçekleşebilecektir.

Dünya insanlığı senfonisi yönetmek hiç de kolay değil

Haksız mıyım?

Enstrümanlar kendilerini

İyi ve kötü bir insanın ellerine teslim ederler bilinçsizce

Fakat insan denen canlı enstrüman ise

Kendi kendisini seslendirmekten başka çaresi yoktur,

Eğer kendisini o cansız enstrümanlar gibi

Birilerinin ellerine şartsız koşulsuz

Ve ya da şartlı koşullu teslim etseler

İşte o zaman insanlıklarından ayrılmış,

Yâni köle durumuna düşürmüş olurlar kendilerini ki

Bâzıları da köleliği o enstrümanlar  gibi

Kabul ederek birilerinin hizmetkârı olmuyor değil hani.

Ben onlardan olmayı tercih etmedim

Ve etmeyeceğim de,

Eğer ki o enstrümanlar gibi

Ben de kendimi birilerinin ellerine

Ve ya birilerinin fikirlerine teslim etseydim

Hiç bu kadar hür ve anarşist yazılar

Kaleme alabilir miydim?

Unutmayınız, sizler bir enstrüman değilsiniz, düşünen

İnsan denen hür varlıklar olarak kalıp mücadele vermelisiniz.

Haksızlığa karşı anarşi kalemi çekmeli…

 

Binlerce yıl öncesinde yaşamış bir şairin

Fısıltılarını duyar gibiyim,

Sanki şöyle diyordu;

Ben anarşist bir şairim,

İçerimde sessiz

Ve çığ gibi büyüyen bir isyan var,

Tohumları asırdır önce toprağıma serpilen,

Adaletsizliğin doğurduğu

Anarşist bir tepkinin mirasçısıyım ancak ben,

Ben geçmişinden cinayetleri ve nefretleri miras alan

O aptallardan olmadım hiç,

Ben haksızlıklara karşı

İsyan bayrağını dalgalandıran

Anarşist

Fakat kibar bir şairim,

Kibar ne anlama gelmektedir biliyor musunuz?

Kibar; lügat manası itibariyle,

Büyükler, önde gelenler,

İlmi manası itibariyle ise;

Erdemleşmiş anlamlarına gelmektedir,

Yâni bizim anarşistliğimizin

İyi, âdil insanlara hiçbir zararı olmaz ve olmayacaktır da.

Haydi, sağlıcakla kalın.

 

 

 

 

 

Erdem zarardan kurtaran dosttur…

 

İnsanı her türlü zarardan

Hatadan

Ve yanlış tutkulu bağlanmalardan söküp alan

Mârifet nedir biliyor musunuz?

İşte o mârifet;

Ancak sağlam bir erdemden başkası değildir.

Eğer ki insan kendisini

Her türlü zarardan,

Hatadan ve yanlış tutkulu bağlanmalardan

Söküp alamıyorsa,

Bilsin ki henüz daha

Sağlam bir erdeme sahip olamamıştır.

Kibirlenmeye gerek yok,

İtiraf et.

 

                               Sonnet… nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Adaletsizlik anarşi doğurur…

 

Bizimle alay mı ediyorsunuz,

Bizim de sizinle alay edecek bir koruyucumuz var,

O vakti zamanı geldiği anlarda müdahale edecektir daima.

Bizi uyuyor mu zannediyorsunuz,

Hayır, biz hiç uyumuyor ve sizlerin yaptıklarınızı

Sabırla seyrediyoruz,

Bizler garip, fakir, zararsız enteresan insanlarız,

Bizimle alay mı ediyorsunuz.

Peki,

Etki tepki doğurur

İşte bu kaçınılmazdır,

Adaletsizlik ise anarşi doğurur

Ve tüm dünyayı esir alır

Hiçbir silah artık onu durduramaz.

Kazanmak için çalıyordunuz,

Adaletsizlik yapıyordunuz,

Görün bakın şimdi o tüm kazandıklarınızı da

Kaybedeceksiniz.

Demiştim ben size adaletsizlik bir etkidir,

Tepkisi ise anarşidir,

Gecikmeden size uğrayacak,

Kapınızı bir gün çalacaktır,

İşte bu kaçınışmazdır.

Bu sessizliğin sebebi her şey yolunda olduğu için değil,

Bu sessizlik de her geçen gün

Birikip artan ve çoğalan önlenemez bir öfke ve nefret var,

İşte buna ne diyorlar biliyor muşunuz?

Fırtına öncesi sessizlik!

Siz bir etki yaptınız, yâni adaletsizlik yapmakla oldu bu,

Ardından ise tepki, yani anarşi hiç gecikmeyerek

Kapınıza bir gün dayanacaktır unutmayın,

Mesela bugünlerde uğradığı gibi sizlere!

Artık anarşi öğle eskisi gibi daima gürültülü gelmez,

Susar, büyür, çığ haline gelir

Ve bir şekilde tüm dünyanın üzerine kusmaya başlar,

Bâzen gözle görünmez bir varlık olarak çalar kapılarınızı.

Şair öfkeyle doğrularak dedi ki;

Rab Allah’ın gazabı

Benim için düşmanlarımdan bir kurtuluş vesilesi olarak

Aziz bir rahmettir,

O halde insin Azizünzüntikam kılıcı

Ve gazap kamçıları düşmanlarımın üzerlerine!

Ve sonra sustu bir süre şair,

Son olarak sözlerine şöyle devam etti, dedi ki;

Her şeyden haberdarız,

Bu bir şiiridir şairin der kimileri,

Fakat

Her bir varlık

Payına düşeni alır önünde sonunda.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Elinden bir şey gelmiyorsa…

 

Büyük bir iyilik

Ve hem de çok büyük bir iyilik

Yapmak istiyorsanız eğer,

Karanlığa ışık tutanlara

Yâni adalete hizmet edenlere

Küfreden insanlara karşı

Uygarca, erdemlice

Aziz bir mücadele başlatın,

Elinizden hiçbir şey gelmediğini

Düşünüyorsanız eğer

E o halde en azından

Kalbinizle kınayın düşmanlarımızı,

Buğzedin onlara karşı hiç olmazsa,

E bu kadarını da yapın artık olmaz mı?

 

                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tüm dünya insanlığı adalette birleşin artık…

 

Tüm dünya halkı,

Sizler,

Tüm dünya insanları;

Liderleriniz ve aranızda ki bir kısım ırkçı zorbalar

Sizleri din savaşı yalanları adı altında,

Milliyetçilik yalanları adı altında ülkelere

Sınıflara ayırıp,

Kendi o egoist arzuları

Ve tanrı olmak arzuları sebebiyle,

Sizleri birbirinize düşmanlık ettirip,

Sizleri birbirinize öldürtüyorlar,

Durun artık,

Oysaki insanlık olarak aynı anne babadan gelen kardeşlersiniz,

Neyi paylaşamadığınıza bir bakın,

Ey tüm dünyanın insanlığı

Artık vakti gelmedi mi o kendi liderlerinizi dinlemeyi boş verip

Tüm dünya insanları olarak

Bir çatı altında, bir dünya ülkesi olarak bir araya gelmenin,

Kardeşçe birleşmenin vakti gelmedi mi artık.

Acaba bu erdemliliğe ulaşabilecek misiniz bilemiyorum,

Aslında bu sorunun cevabını bilmiş olsam bile,

Yine de acaba bir umut,

Acaba diyorum o kendi liderlerini dinlemeyi terk ederek

Tüm şu dünya insanlığı olarak birleşebilirler mi ki

Acaba yaşatabilmek için

Adalet adında bir ulu ağacın meyvesini, ne dersiniz.

 

 

İlkbahar resmi çizerim hayallerimde ayazda…

 

Gecenin fısıltılarını, duyabiliyor musunuz onları,

Herkesler bir şeyler duyarlar,

Kim ulur ki kurtlardan başka güzel,

Kimler savaşır, kimler kavgalara tutuşur,

Kimler alkışlar ağustos böceğini,

Hangi şarkıcı söküp alabilir

Kederlerini hastaların,

Hangi edebiyat

Ve hangi para durdurabilir ki

Tanrılığa soyunmuş insanlığın açgözlülüğünü.

Gecenin ve sabahın her ânı ardı ardına kime görünür,

Kim tutabilir ki yakasından sımsıkı saadetin,

Kim çalar bizim için göğe fırçasını ilkbahar diye,

Çok üşüyorum sarıl bana sevgilim.

 

                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hacimleriyle boş yer işgal edenler…

 

Mânasız,

Ana-fikirsiz,

Başıboş sohbetler,

Yazılar,

Filmler,

Gösteriler

Ancak ve ancak

Cevizin kendisini yemek değil,

Kabuğuyla oynamak gibidir,

İşte bu

Fayda değil

Maskaralıktan başka

Ne olabilir ki

Modern zaman da bunu çocuklar bile yapmayı kestiler artık.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dedikodusunu bırakında aşk yaşayalım artık…

 

Kimdir o

Bilgelik

Yolunda

Olan,

Dedikoduyu

Terk

Edip de

İşin

Aksiyonuna

Adım

Atandan

Başka.

Sen olabilir misin?

Peki, ya ben!

 

      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bilmek mi istiyorsun, kara o zaman…

 

Evin içerisini merak edenler

Evin içerisini

Ya görebilecek bir araca

Veya da

O evin içerisine

Girmesi gerektiğini bilirler.

Yani hem bilmek

Ve hem de

Olmak istediğin mesleği

Mutlaka bir şekilde

Hem okumak

Ve hem de ustasından dinleyip

Mutlaka pratiğine çalışmak zorundasınız,

Yoksa hiç kimse doğuştan sanat sahibi olamıyor.

 

                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fırtınalar… (Bir şarkı daha)

 

Kül rengi bulutlarla kapalı

Yıpranmış hayatlar bulur bizi,

Belki bir gün

Mâvi bir gökyüzü açılır

Bizimde üzerimize,

Biraz sevmek için

Biraz nefes almak için

Açmıştık kollarımızı sokağa,

Tam atmıştık ki

Adımlarımızı

Fırtınayla karışık

Başladı yine yağmaya yağmurlar.

Göğe açmıştık yüreğimizi,

Aşka yüzümüzü çevirmiştik ki yine başladı fırtınalar.

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bir virüsün insanlığı hizaya çekişi…

 

Garip bir adamla karşılaşmıştım,

Biraz sohbet ettikten sonra,

Yanımda aynen şunları fısıldadı

Dedi ki; kimsin lan sen insanoğlu

Boşuna kibirlenip maskaralık yapma,

Senin gözünle göremediğin

Bir virüscük bile senin sırtını tuşa getiriyor,

Seni o gardının ardından

Sağ sol yumruk darbeleriyle nakavt edebiliyor,

O gözle göremediğin virüs tek başına

O tanrılık taslayan tüm insanlığı

Paniğe ve korkuya sevk edebiliyor.

Artık anlamadın mı insanoğlu, kibri terk et

Ve barış tüm dünya da ki kardeşlerinle, haydi.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘’İslam düşünce geleneği’’ cümlesini kuranlara tenkit…

 

‘’İslam düşünce geleneği’’ diye bir cümle kuruyorlar, bu yanlıştır,

Açıklayayım, şöyle ki; İslam; düşünmez, neden mi?

Çünkü İslam düşünmenin üstündedir, nasıl mı? Şöyle ki;

Düşünmek; bir şeyi o fâni akıl yoluyla aramak işlemidir,

İslam fânilikten de, akıldan da, aramaktan da,

Düşünmekten de, münezzeh ve üstündür, nasıl mı? Şöyle ki;

Ancak bilmeyenler ve kaybedenler düşünür, oysaki İslam’ın

Kaybettiği ve ya bilmediği bir şey yoktur ki düşünsün.

‘Gelenek ‘kelimesine gelince, İslam gelenek değildir, neden mi?

Çünkü ‘gelenek’ fâni insanlığın yaptığı, icat ettiği,

Kültür olarak meydana getirip yaşaya geldikleridir,

Oysaki İslam; insanın yapageldiği ve ya kültürü de değildir,

Bilmediğini da aramak bulmak için düşüne geldikleri de değildir,

İslam; geleneklerin de, düşüncelerinde üstünde Rabbin sözleridir.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ne kavgası tükeniyor insanın ne de kibri…

 

İnsanoğlu mu?

Hele de atomu parçaladıktan sonra

İnsan çok şey yapabileceğini anladı,

Artık gücünün farkında,

Büyük bir akıl kudretine sahip olduğunun da farkında,

Fakat bir şeyi de çok daha iyi anlamalı ki

Eğer aklını başına toplamazsa, uslanmazsa,

Savaşları terk etmezse başına ne büyük işler açacağını,

Ne büyük felaketlere batacağının da artık farkına varmalı.

Dünya çapında başına şu binlerce gelen felaketlere rağmen,

Yine uslanmayıp, savaşı, kavgayı, adaletsizliği terk etmek yerine,

Yine de hâlen arsızlığına ve birbiriyle kavgasına,

Tanrı olmak yarışına ve birbirleriyle it dalaşına devam ediyor.

Haydi, sâdece yapman gereken insanlığını yeniden yaşamaktır.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Önemliler vardır…

 

Önemli olandan seni

Uzaklaştıracak olan

Engelleri aşmak mı?

Evet, evet,

O engelleri

Aşmayı öğrendikten hemen sonra

Kendi duygu ve hislerine

Hükmedebilmek kudretine

Çok yaklaştın demektir.

Al sana sihirli cümle;

Öğren ve sirki yönet.

Sirk mi?

O sirk senin duyguların, hislerin, arzuların, egon,

Kim bilir daha neler var neler oralarda.

 

                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            İkiyüzlü…

 

Öğle ikiyüzlü insanlar vardır ki

Kendilerinin bile

İkiyüzlü olduklarını bilmezler,

Neden mi?

Çünkü kendilerini bile o olmadıkları kişilerden,

O olmadıkları guruplardan,

O olmadıkları dindenmiş gibi gösterip,

Kendi kendilerini bile kandırıp

O kendi yalanlarına

İlk önce kendilerini inandırırlar

Ve tüm bunları yaparken

O sizlerin aşkla yaptığınız işler var ya

İşte o aşkla yaptıklarınızdan

Daha bir içtenlikle yaparlar ikiyüzlülüklerini.

 

                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                İkiyüzlü insanlar…

 

Bir insan bir adaletsizlik ve bir kötülük yapıyor

Ve bu haliyle Müslüman, İslam olduğunu söylüyorsa

Ve ya bu haliyle Müslüman, İslam olduğunu ima ediyorsa

Sakın ona inanmayın çünkü o usta bir yalancıdır,

Neden mi? Çünkü İslam;

İnsanın adaleti, iyiliği yaşaması ve yaşatması için gönderilmiştir,

Bunun zıddını, yâni adaletin, iyiliğin zıddını yapanlar ise

Dilleriyle ne söylerse söylesin yalancıdan başka bir şey değillerdir,

Onlar sâdece kocaman bir yalancı, ikiyüzlü cahil yobazlardır.

İkiyüzlünün ise tek bir amacı vardır

O girdikleri, benzemeye çalıştıkları ortamdan

Acaba ne çalabilirim, ne kötülük yapabilirimin planını yapmak

Ve emin olun öğle ikiyüzlü insanlar vardır ki

Kendilerini bile inandırırlar o olamadıkları şeylere.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İkiyüzlülük cinayeti…

 

Ya Müslümanım deyip

İslam’ın emrettiği

O adaleti,

O güzel ahlakı yaşamaya devam et

Yok, eğer ki kötülük yapmaya,

Adaletsizlik yapmaya devam edeceksen

O halde ben Müslümanım yalanını söylemeyi

Bir an önce terk et

Çünkü

Sen o kötü halinle

O kötülüğü yasaklayan İslam’ı

Kötü bir dinmiş gibi tanınmasına sebep olan

İkiyüzlü durumuna

Ve ya da bir şeytan durumuna düşeceksin.

 

                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dilleri kalplerine ihanet edenler…

 

Unutmayınız ki insanın dilinden ziyade

Kalbindekidir karakter kimliği,

Dillerle her söylenene

O her duyduğunuza inanmaktan ziyade

Araştırıp, denemekle ulaşabilirsiniz asıl gerçeğe.

Hem insanın asıl karakter kimliği

Diliyle söyledikleri değil

Kalbiyle

Ve yaşantısıyla ortaya koyduklarıdır.

Peki, sizlerin yaşantılarınızla söyledikleriniz

Ve ya söylediklerinizle kalbiniz uyuşuyor mu?

Ya iyi, âdil bir insan

Ya da artık vazgeçin olamadığınız o şeyleri

Olmuşsunuz gibi göstermekten.

 

                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yaşantısı ve kalbinde olandır insanın dini…

 

Bana bir ahbabım dedi ki

Şu Müslüman olduğunu iddia eden bâzı insanların

Ve Müslümanlık reklamı yapan yöneticilerin

Şu yaptığı haksızlıklar

Şiddet, cehalet ve hırsızlıklar midemizi bulandırıyor,

Hatta bir kısmı da mezarlıklarda ki ölülerden dilek dilemekten

Büyü sihir denen saçmalıklarla uğraşmaktan,

Yıldızlardan haber aldığı yalanlarıyla insanları dolandırmaktan

Başka bir şey bilmezler,

Ben de ona cevaben dedim ki;

İnsanın yaşantısı neyse dinide, inancı da odur,

Hem İslamiyet’te onların o yaptığı kötülükleri asla sevmez,

Eğer kötülük yaptığı halde Müslüman olduğunu iddia ediyorsa

O insana deyin ki

İslamiyet; adaleti yaşamayı emreden,

Âdil paylaşımı emreden, dünya birliğini, kardeşliğini tavsiye eden,

Şiddeti yasaklayan, güzel sevgiyi ve erdemli olmayı öğütleyen,

Sağlıklı yaşamayı tavsiye eden güzel ahlaklı bilge, âdil insanların

Çoğalması için mücadeleyi, çalışmayı nasihat eden ilahi bir dindir.

Ayrıca son olarak ona şunu da deyin;

Sen bu yaptığın kötülüklerle Müslüman olduğunu iddia ederek

Münafıklardan, ikiyüzlülerden ne farkın kalıyor ki söyler misin?

Unutmayınız ki insanın asıl karakter kimliği ve dini;

Diliyle söylediğinden ziyade yaşantısı ve kalbinden geçenlerdir.

Şimdi bir insan ben iyiyim, âdilim dese

Ve ardından da kötülük yapsa, kötülük işlemeye de devam etse,

İşte o insanın iyiyim demesi onu o an asla iyi biri yapmaz

Çünkü yaptığıyla ve seve isteye yaşadığıyla aynı dindendir,

Yani kötülük yaşıyorsa dini de kötülüktür,

İyilik yaşıyorsa dini de iyiliktir.

Herkesin dini kendine!

Bakacaksın, bir insan adaleti erdemi yaşıyorsa

Cahillikten de uzak duran iyi kalpli birisiyse

Ve tüm bunların üstüne ben Müslümanım diyorsa eğer

İşte o insanın Müslüman olduğuna inanabilirsin

Çünkü zâten İslam da budur işte.

Yaşantısıdır asıl insanın kimliğini ve dinini belli eden.

Birde şu yönden bakacaksın,

Kötülük yapıyorsa bir insan

Ve bunun üzerine de ben Müslümanım diyorsa

İşte o insanın Müslüman olduğuna sakın inanma,

O ancak olsa olsa kendisini Müslümanmış gibi gösterip

Kirli arzularını gerçekleştirmeye çabalayan ikiyüzlü

Cahil aptalın, şaşkının birisidir,

İslamiyet’te asla böylelerini sevmez.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ya cennet diye bir yer varsa…

 

Şair dedi ki eski bir ahbabına;

Rab Allah’ın erdemlice, adaletle yaşayın emrine uymak

Cennete koyar insanı ebediyen,

Zâten öleceğiz, zâten ömür dediğin şeyde çok kısa

Göz açıp kapamak gibi sanki hiç değilse âdil olarak yaşa da

Ebediyen cennete de girmeye hak kazanabil ne dersin,

Ha yoksa cennetin varlığına mı inanmıyorsun,

Peki, ya ben haklıysam, ya öğle bir yer varsa,

Ya cennet diye, Rab diye bir varlık varsa eğer,

Hem erdemlice, âdil olarak yaşamanın sana hiçbir zararı yok ki

Hiçbir kaybında olmayacak, ne zarar edersin ki eski dostum,

Hem iyiliği ve adaleti emreden

Ve kötülüğü cinayetleri de yasaklayan dine ve Rabbe inanmak

Ne zarar ettirir ki insana.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              Erdem mi?

 

Erdemin dedikodusunu çok yaptık

Haydi,

Şimdi sıra onu pratikte yaşamaya geldi,

Erdemin ilkönce neresinden mi yaşamaya başlayalım

Bunu mu düşünüyorsunuz,

Ben size söyleyeyim,

İlkönce

Erdemin; adalet ile sevgi kısmından başlayın,

Hani o birbirinize yaptığınız haksızlıklar var ya

Ha işte o haksızlıkları yapmaktan vazgeçerek başlayın,

Mesela devletler de halkına haksızlık yapmaktan,

Ha bire halkından para tırtıklamaktan

Ve haksız vergiler toplamaktan vazgeçerek başlamalı

Ne dersiniz, haksız mıyım?

 

                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        Sanat benim, dedikodu sizlerin…

 

Bana sanatım hakkın da diyorlar ki

Ya üstad şunu şöyle yapsaydın da böyle yapmasaydın,

Bende cevaben dedim ki onlara; bu benim sanatım,

Sanatkâr olan benim, o halde siz çıkın ortaya da

Sizlerde kendi sanatınızı ortaya koyun, genelde dedikodu sizlere

İcraat ve sanat üretmek de bizlere düşüyor,

Tenkit yapmayı bile beceremeyen beceriksiz dedikoducularsınız,

Adil sanatkâr âdil bir sanat ortaya koymuştur,

O sanat hakkın da bilgi ve idrak, adalet sahibiyseniz eğer

Sizlere düşen altı tercih vardır

Ya iyi, ya kötü, ya güzel, ya çirkin, ya güzel ahlaklı

Ya da çirkin ahlaklı bir sanat dersiniz

Ondan sonrasında da ister beğenip alır faydalanırsınız,

İster beğenmez almaz yolunuza gidersiniz vesselam.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

                          

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         Edebiyat sanat rivrivcileri tükenmezmiş…

 

Yazılarımı okuyan bir kısım dedikoducuların

Bana en çok da yaptığı eleştirilerden birisi de

‘Neden de ve da eklerini bitişik yazmıyorsunuz derler’

Bende şu cevabı veririm onlara,

Derim ki;

De ve da eki eklenecek olan bir kelimeyi

Anlatmak istediğim bir meselede ki o cümleme yerleştirdiğim de

Bakarım eğer ki de ve da ekini ayrı yazmamla

Mâna bozulmuyorsa

Hatta mâna daha yakışıklı oluyorsa

Hiç tereddüt etmeden o de ve da ekini bitiştirmem ayrı yazarım,

Kısacası; sanatkâr benim, edebiyatta benim edebiyatım,

Kimseye edebiyatı bir kalıba hapsedemez, buna hakkı yok,

Canım nasıl istiyorsa sanatımı da, edebiyatımı da öğle yaparım,

Adanalı kadınların dedikleri gibi derim ben de,

Onlar derler ki; ben lafımı sözümü ortaya koydum

Beğenen alır beğenmeyen almaz, vesselam.

İşte ben de sanatımı edebiyatımı ortaya koydum

Beğenen alır beğenmeyen almaz, kimseye zorla vermiyoruz.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      Sanat edebiyat akımları…

 

Geçmişte birçok sanatkâr ve felsefeci

Kendi sanat ve akımlarını üretmiş

Birbirinden farklı yenilikler çıkartmışlardır,

Hatta öğle iç karartıcı,

Hatta öğle ahlak bozucu,

Hatta öğle zihin bulandırıcı sanat akımları üretilmiştir ki

Onları eleştirmek yerine ki

Eleştirmek şöyle dursun

Göklere çıkartmışlardır öve-öve,

Kaldı ki benim şu kendi üstün âdil edebiyat

Ve şu kendi üstün âdil sanat akımıma mı dil uzatıyorsunuz,

İşte bu da benim yeni modern çıkardığım sanat

Ve işte bu da benim yeni modern âsi edebiyat akımım,

Beğenen alır beğenmeyen almaz birader, vesselam.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sanatın rivrivcilerine gelsin…

                                 

Bana diyorlar ki

Ya üstad hem tenkid eleştiri yapmak gerek diyorsunuz

Hem de sizleri tenkid eleştiri yapanlara kızıyor

Verip veriştiriyorsunuz, nedir bu çeliş ki

Ben de cevaben onlara dedim ki; eleştiriyi

Tenkid’i yapmayı beceremediklerinden dolayı ben öğle söylüyorum,

Tenkid ve eleştiri de bir sanat dalıdır,

Hem tenkid ve eleştiri, bir sanatın, edebiyatın

Ve ya bir şeyin, bir meselenin hiç olur olmaz anlam dışı,

Büyük üstün gerçeğini bırakıp, üstün tarafını görmeyip,

Saçma sapan yerlerinden yapılmaz ki

Hem tenkid ve eleştiriyi de ancak o konuyu

Tam manasıyla kavramayı becerenler, âdil, erdemli

Ve görüp üstün taraflarını anlayabilen bilge insanlar yapmalı,

Çünkü tenkid ve eleştiri sanatı adaletli yapılmadığın da

Az kaliteli ve ya kalitesiz, ayarı düşük tarafları söylenip

Diğer kaliteli ve üstün tarafları anlatılmayıp

Hem sanatı hem de sanatkârı rencide ederek insanlara karşı

Çok kötü, kalitesizmiş gibi gösterilmeye başlanıyor,

Zâten insanlar da zihinleri çabuk yönlenen şaşkın varlıklardır,

Sonrası zâten hepten dedikodu yapmaya varıyorlar,

Kısacası insanların çoğunun üstün bir sanat karşısında yaptığı

Rivrivden başka bir şey olmuyor,

Bunun sebebi de anlamı, mânayı, üstünlüğü görebilecek

Yeteneğe ve bilgiye sahip olamayışları!

Bir örnek verecek olursak, şöyle ki;

Mesela insan ve akıl elbette ki en özel ve en üstün bir sanattır,

Kimin sanatı, tabi ki de Rab Allah’ın sanatıdır,

Şimdi siz o insanın bedeninden gaz kaçırdığını duyup

Sadece o gaz kaçırışının dedikodusunu

Rivrivini yapmaya başlasanız

Ve hatta bunu haftalarca sürdürseniz ki

Genelde de hep böyle olur

Çünkü sever insan böyle aptalca dedikoduları

Alaycı işlerin lafını yapmayı sever insan,

Ve asıl o insanın mükemmel yanlarını göremeyen

Körlerden ve aptallardan olmuş olmayacak mısınız?

İşte sizler üstün sanatlara bakarken de

Benim sanatıma bakarken de

Aynen bu örnek de olduğu gibisiniz.

Terk edin dedikoduyu da artık

Üstün sanatı anlaya bilmek için anlamayı ve görmeyi öğrenin,

Çünkü bakmakla görmek arasın da kocaman bir fark var,

Okumakla anlamak arasında bir fark olduğu gibi!

Ha bu arada unutmayınız ki

Tuvalet gaz çıkarılmaya en müsait bir yerdir

Onu duymak yerine, onun dedikodusunu yapıp

Eleştirmek şapşallığına düşmek yerine

Hiç değilse susun da sizleri insan zannetsinler.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         Bana en çok sorulan soru…

 

Gençlerin bana en çok sorduğu sorulardan birisi de

Hangi kitabı okumamı tavsiye edersiniz,

Onlara genelde şunu söylerim;

Hangi konularda eksiğiniz varsa,

Hangi alanlarda para kazanmanız gerekiyorsa

O konularla ilgili yazılmış olan

Fakat o konuların

Ve o alanların en kaliteli yazarlarının

En kaliteli profesörlerinin, uzmanlarının

Ve o konularda en tecrübeli usta olan insanların

Hem kitaplarını ve hem de eğitimlerini tâkip edip okuyun derim,

Ayrıca şunu da unutmayın ki bir şeyde mutsuzsanız

Tam verim alamıyorsanız işte o şeyde eksiğiniz var demektir.

Artık eksik bulundu, haydi, şimdi kitap okumaya.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İnsanın aptallığı, saçmalığı tükenir mi?

 

Ormanların kralı aslanı bile köleleştirmek,

Oyunlarına eğlencelerine, alaylarına alet etmek için,

Hem bedensel hem de psikolojik şiddeti acımadan yapan

Şu insanoğlundan nefret ediyorum bâzen,

Onları o sirklerde o halde görmek

Çok zoruma gidiyor, çünkü çok severim o hayvanları ben.

Gerçi insanoğlundan başka ne beklenirdi ki

Birbirlerini bile köle yapmak için silahlar üretip savaşıp öldüren

Birer vahşi canavar değiller mi ki onlar.

Hiçbir kimsenin onuruna haksızlık adaletsizlik yapılmamalı,

Hatta hırsıza kâtile bile iyilik yapacaksın, nasıl mı?

Yakalayıp hapse attırarak onları,

Çünkü hapistelerken pek hırsızlık ve cinayet suçunu

İşleyemeyip daha fazla giremeyecekler günaha ve suça,

Böylece bir iyilik yapmış olur insan en kötü olana bile,

Fakat insan tüm bunları yapmak şöyle dursun

Suçlularla birlik de iş birliği hâlinde,

Hatta yasa koyucu politikacılardan tutunda

Emniyet mensuplarına, hatta yasa uygulayıcılara kadar böyleler,

Hem bunlar ve hem de halk

Bu aşağılık durumları cinayetleri eleştirmek yerine,

Kendi o büyük ayıplarını görmek şöyle dursun

O da yetmezmiş gibi bir de en mâsum sanatkârların sanatlarını

Bizlerin şu üstün sanatını vururlar yerden yere, işte aptallık.

Sanatçı aynadır gösterir kâtillere gerçek yüzlerini

Sahnelerken eserlerini cinayetkeşlere gözlerinin önünde,

Fakat kâtiller ise ancak kendilerini dev zanneder sahne gerisinde.

 

       Ayarı tutmuyor insanın bir türlü…

 

Bir ânı diğer bir ânını tutmuyor insanların,

Artık kimseler yapıcı olmak için çaba sarf etmiyor sanki

İnsanların ne kadar çok hızlı değişkenlik gösterdiğini

Ve bu değişkenlikleri de kırıp dökmek, incitmek,

Küçük düşürüp, rencide edecek seviye ve ölçülere geldiğinden dolayı

İnsan artık ne bir dost ne de bir sevgili olası gelmiyor kimselerle.

Peki, ne gün hayır, diyeceksiniz sizleri birbirinizle savaştıran

Kavgaya tutuşturan liderlerinize ve yakınlarınıza!

Ne gün tek bir dünya ülkesi adı altında birleşip

Savaşı gömeceksiniz sâdece sözlüklere.

Ne gün öleceksiniz acaba başka bir insanın müdahalesi olmadan

Ne gün acaba yaşayıp öleceksiniz cinayetsiz, kedersiz, ıstırabız,

Ne gün acaba gözü açık gitmeyeceksiniz hiç ihanet etmeyeceğine

Emin olarak arkanızda bıraktıklarınızdan.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hayat paylaşmakla güzel… (bir şarkı daha)

 

İstanbul da bir akşam safası

Seninle güzel

Seninle keyifli

Sen olmayınca

Şunca para,

Şunca mal mülk

Neye yarar, neye yarar diyebileceğimiz

Bir dost, bir de sevgili

Varsa hayatımız da

İşte o vakit ne mutlu sana.

Mutluluklar paylaşınca güzel oluyor hayatımız,

Kederler paylaşınca geçiyor hayatımız neşeyle,

Hayat, hem sevince, hem de sevilince

Daha da başka bir güzel oluyor.

 

                               Sonnet… nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yazar şair nafiz coşkunun yayınlanan, hazırlanmakta olan diğer kitapları

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ile aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…        66: Aşk töreni…