KİTAP ADI: SU AKAR YATAĞINI BULUR. (kitap 62) author poet yazar şair nafiz coşkun
Felsefik yazılar,
jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,
Aforizmalar, hikmet,
sanat ve sonnet…
♛ ♣ ♡
Su
akar yatağını bulur. Kitap: 62.
☆☆☆
Bâzen onlarca kumandandan ve
politikacıdan daha çok faydalı iş yapar bilge cesur bir şair…
Seçimleriydi insanı
iyi ya da kötü eden,
Kör talih yoktu
aslında kalbinde kaderin de insanın…
Düşüncelerimin,
aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki
zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden
yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm
bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf
olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir
mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım
olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.
Nafiz coşkun.
☆☆☆
Yazar şair düşünür ve
sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com
Ve ayrıca daha çok
facebook Messenger,
Twitter ınstagram
linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.
Bu ve tüm
kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir.
İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya
da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü
yapılamaz.
…
Baskı
Ofset baskı merkezi
/
Matbaa sertifikası
ISBN:
☆☆☆
Kitap içerisindeki
Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:
…
Sayfa: 7.
ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI
Sayfa: 9: Su akar
yatağını bulur… (sonnet)
Sayfa: 10: Prens
Hamlet… 1 (sonnet)
Sayfa: 11: Prens
Hamlet… 2 (sonnet)
Sayfa: 12: Prens
Hamlet… 3 (sonnet)
Sayfa: 13: Prens
Hamlet… 4 (sonnet)
Sayfa: 14: Prens
Hamlet… 5 (sonnet)
Sayfa: 15: Prens
Hamlet… 6 (sonnet)
Sayfa: 16: Prens
Hamlet… 7 (sonnet)
Sayfa: 17: Prens
Hamlet kimdir…
Sayfa: 18: Yetişir
intikam ölümün kollarında… (sonnet)
Sayfa: 19: Vız gelir
tırıs gider… (sonnet)
Sayfa: 20: İyi bir
hamle… (sonnet)
Sayfa: 21: İlkbahar
giyintileri… (sonnet)
Sayfa: 22: Hayvanlar
bizlere iyilik yaparken… (sonnet)
Sayfa: 23: Akıl ve
aşk… (sonnet)
Sayfa: 24: Bilge akıl
ve mantık… (sonnet)
Sayfa: 25: Hayatınızı
kurtaracak tedbirlerden… (sonnet)
Sayfa: 26: Çok
âdisiniz… (sonnet)
Sayfa: 27: İşte hepsi
bu mudur derseniz… (sonnet)
Sayfa: 28: Siz ne
zannediyorsunuz hayatı… (sonnet)
Sayfa: 29: İnanmayın
onlara… (sonnet)
Sayfa: 30: Yalanı
terk edin artık… (sonnet)
Sayfa: 31: Devletin
genel sağlık sigortası ayıbı… (sonnet)
Sayfa: 32: Sizden bir
yol olmaz… (sonnet)
Sayfa: 33: Dinleri
âlet ediyorlar oyunlarına… (sonnet)
Sayfa: 34: Ölçüyü
kaçırınca zehir oluyor… (sonnet)
Sayfa: 35: O eski
komşuluklara, dostluklara ne oldu…
Sayfa: 36: Diyorlar
ki bize kibar olun…
Sayfa: 37:
Mahkemelere kimler hükmeder… (sonnet)
Sayfa: 38: sen ne
zannettin… (bir şarkı daha) (sonnet)
Sayfa: 39: Kederli ve
yorgun… (bir şarkı daha) (sonnet)
Sayfa: 40: Tercih
meselesi… (sonneto)
Sayfa: 41: Eylem ve
bilgi… (sonnet)
Sayfa: 42: Budalalar
ne bilsinler… (sonnet)
Sayfa: 43: Şaşırmış
saatlerimiz… (sonnet)
Sayfa: 44: ne çare…
(sonnet)
Sayfa: 45: Tabiat
küstü… (sonnet)
Sayfa: 46: Kederli
jurnal… (sonnet)
Sayfa: 47: Bir dost
selamın da seni aramak… (sonnet)
Sayfa: 48: Ölümüm
gidişin olacak demiştim sana… (sonnet)
Sayfa: 49: Gerçeğin
içinde şeker kadar acılar da vardır... (sonnet)
Sayfa: 50: Tehlikeler
karşısın da şair… (sonnet)
Sayfa: 51: Acıtır
ruhumu insanlar… (sonnet)
Sayfa: 52: Kendine
iyi bak, durum iyiye girmiyor… (sonnet)
Sayfa: 53: Vakti
gelmek üzere kusmanın… (sonnet)
Sayfa: 54: Çok ağır
bir bedeli olacaktır elbet… (sonnet)
Sayfa: 55: Anlamayan
insana neden anlatıyorum ki… (sonnet)
Sayfa: 56: Hiç de
romantik olmazdı… (sonnet)
Sayfa: 57: Hey çocuk…
(sonnet)
Sayfa: 58: Sövmek
mi? (sonnet)
Sayfa: 59: Öfke çâre
midir?
Sayfa: 60: Her şeye
rağmen iyi biri olaya devam mı yani…
Sayfa: 61: Neden
bedeli biz ödeyelim ki… (sonnet)
Sayfa: 62: Düşman
doğurmak hastalığı… (sonnet)
Sayfa: 63: Sadakat…
(sonnet)
Sayfa: 64: Ahlak
güven midir? (sonnet)
Sayfa: 65: Tamamen
yenilenmenin zamanı geçiyor... (sonnet)
Sayfa: 66: Aptal
kendi kâtiline biat edermiş… (sonnet)
Sayfa: 67: Aşkının
mücrimi olmuş bir şairden… (sonnet)
Sayfa: 68: Kendimedir
nasihatlerim… (sonnet)
Sayfa: 69: Kaderin
cilvesinde ben… (sonnet)
Sayfa: 70: Aşk ve can
buldum sevince Rabbi… (sonnet)
Sayfa: 71: Ölmekmiş
meğer yaşamak… (sonnet)
Sayfa: 72: Zengin
olmak için kitap okumak mı? (sonnet)
Sayfa: 73: Kullara
kulluk edenler şaire savaş açınca. (sonnet)
Sayfa: 74: Mücrim
şaire sataşan iblise de bakın… (sonnet)
Sayfa: 75: Yaratmak
değil niyetim… (sonnet)
Sayfa: 76: Benim
ayarım ne midir? (sonnet)
Sayfa: 77: Ne acı ki
Türkiye gerçeğinde de bu var…
Sayfa: 78: Cehaletin
böylesi…
Sayfa: 79: Çok
oluyorlar artık… (sonnet)
Sayfa: 80: Ne
hırsızlığı, ne ayıbı be… (sonnet)
Sayfa: 81: 82: Hayat
işte… (sonnet) 82: şair der ki… (sonnet)
Sayfa: 84: 85: Nefret
devletin eliyle… (sone) 85: Bozgun. (sone)
Sayfa: 86: 87: Faşizma
tadında… (sone) 87: Kim haklı. (sone)
Sayfa: 88: 89:
Kavgacı toplum.(sone)89: Zafer adaletindir.(sone)
Sayfa: 90: 91: Ben…
(sone) 91: Krallık komedyası. (sonnet)
Sayfa: 92: 93: Kuzgun
dedi ki.(sone) 93: vahşet, aptallık. (sone)
Sayfa: 94: 95:
Yalancı insan. (sone) 95: Zaman işliyor. (sone)
Sayfa: 96: 97: Miras…
(sonnet) 97: Hazinen… (sonnet)
Sayfa: 98: İyilerdir
gerçek kahramanlar… (sonnet)
Sayfa: 99: Kalbine
aşkı koymak istersen eğer… (sonnet)
Sayfa: 100: 101: Özlemediniz
mi? (sone) 101: göç ve mülteciler.
Sayfa: 102: yazarın
bugüne kadar yazdığı kitap isimleri…
☆☆☆
Nafiz derki:
…
Sevgili Mikel’e,
Cibril’e ve Şafağa ve sana
Ve senin için
sevgilim.
Sevgili İsrafil’e,
Ölüm meleği Azrail’e
ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.
Sonnet ve şiirlerimi,
tane-tane,
Yavaş-yavaş ve yumuşak
bir ses ile oku.
Fikir yazılarımı,
makalelerimi, aforizmalarımı,
Şiirlerimi,
sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,
Jurnallerimi okurken
düşünerek oku!
Anlamak istiyorsan bu
dediklerimi yerine getirmelisin!
Ve unutma ki hikmetli
düşünerek okumak;
Erdemlilerin,
kibarların,
Asaletli,
Asil insanların aziz
bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!
Sonnet. Nafiz coşkun
☆☆☆
ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI.
Bu yazıyı tüm
kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!
Beni ve sanat şiir
tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı
bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz
mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla
seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir
nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi
çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve
anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını
şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster,
olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri,
felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da
birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin
fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak
lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu
inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım
oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o
sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını
kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş
aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat
tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım
oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının
felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap
içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik
hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal
etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali
olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar
ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i,
kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan
kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir
kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok
şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan
çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi
bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü
artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir
sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat
tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla
çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya
çaba gösteren bir varlığım.
Yeniden kısaca tekrar
etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın
büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel
kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile
tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz
birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır
gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici,
tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen
sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir
anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez
erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!
Su akar yatağını bulur…
Şu endişe dolu hayatta
sizi koruyacak hazineler biriktirin,
Mesela; faydalı ilim
gibi, hikmet, doğru inanç, sadakat,
vefa, Aşk gibi hazineler biriktirin,
Zâten bu hazinelerle de
istediğiniz birçok faydaya ulaşabilirsiniz
Yokuş aşağı veya yokuş
yukarı ‘’su akar yatağını bulur kardeş’’
Rab, her kime faydalı
ilim, doğru inanç, hikmet, sadakat,
Aşk ve vefa diye büyük
hazineler verdiyse eğer,
Rab’dan bir başkası ona
verilen bu hazineleri söküp alamaz,
Her kim de bu
hazineleri sevmeyip değerlendirmek istemediyse,
Rab’dan başkası ona bu
hazineleri sevdiremez faydalandıramaz.
Akıl denen mucize ve
ilahi kelimelerin misafir olduğu
Kalp de ki aşk
sayesinde; yokuş aşağı veya yokuş yukarı;
‘’Su akar yatağını
bulur kardeş’’
Sen hiç tasalanma, iste
yeter ki. ‘’su akar yatağını bulur’’.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Prens Hamlet… 1
Her aklı başın da
erdemli bilge
Yaşar prens Hamlet’in
hikâyesini kendinde
Kaldığında arasında
cahillerin, baksanıza
Hüzünlü hikâyeleri ne
de çabuk unutulmak da şairlerin.
Bilir misiniz üzülür
hâline en aziz bilgeler bile
Cahil bir toplumun
arasına sıkışıp kalan erdemli âlimlere,
Neyin sevincini kutlar
ki insan
Şu üzerin de yaşadığı
dünya hastalanmış ölürken.
Ah sevgilim
Senden bir başkası
Benim şu mütevazı
gönlüm de olup bitenleri ne anlasın,
Yavaş ve kederle o
insanlık
Alıştırılırken kendi
ölümlerine,
Senden bir başkası ne
anlasın beni sevgilim.
Sonnet… Nafiz coşkun
Prens Hamlet… 2
Kanlı kalplerine
zehirler düşürdü insan
Ben tanırım yalancıları,
Oldum inan ki sarrafı
insanın,
Mâsum yaklaşırlar
Güvenli bir maskenin
altında,
Ben bilirim
yalancıları.
İlk önce adalet
şiirleri okurlar şairlerine milletin,
Aslanlar kükrerler,
Tavuklar gıdaklarlar,
Ben onca yıldır
Duymadım hiçbir aslan
sesi,
Neden etraf da
gıdaklayanlarla beraber
Aslan taklidi
yapanlarda çoğaldı bilir misiniz?
Kanlı kalplerine
zehirler düşürdü insan, kendi gibi dünyaya da.
Sonnet… Nafiz coşkun
Prens Hamlet… 3
Kederler düşürür insanı
dalından hayatın,
Sonbaharın
rüzgârlarından
Savrulup düşen
yapraklar gibiyiz baksanıza,
Hem de birçok vakit
sağa sola savrulan.
Topraklar toplar
bilirsiniz yaprakların küllerini ruhlar da,
Bir-bir savrulan o
pastel rengi
Solgun ve yorgun
yapraklarının içerisine
Bir de dumanlarını
biriktirirler hüzünlü ateşlerle insan.
Ayazların dizinin
dibinde güzün şairler kederle
Solgun ve yorgun
yapraklarını seyreder ağaçlarla beraber,
Pencerelerin ufkunda
uzanan
Vedalar sonrası
hüzünler gibidir ayrılırken güzün sevgililer.
Yayılırız keder ve
özlemle geçmişin o bâzı hâtıralarına,
Kim özler ve gözyaşı
biriktir ki ardından sevgililerden başka!
Sonnet… Nafiz coşkun
Prens Hamlet… 4
Yavuz hırsızların
dünyasında yaşamaya
Çalışıyoruz elleri
kolları bağlı bâzen,
Mahkemesinden sokağına,
Apartmanından
mahallesine,
Hastanelerinden mâliyesine
kadar,
Devletlerin
kurumlarından
O bir takım sivillerin kimi
kuruluşlarına kadar,
Yavuz hırsızların
Dünyaların da yaşamaya
çabalıyoruz kederle.
Hani Anadolu da bir laf
vardır ya;
‘’yavuz hırsız ev
sahibini bastırdı’’ derler,
Gerçekten de doğrudur
tam da günümüz siyaset dünyasıdır bu,
Yâni hakkınızı
ararsınız fakat
Neredeyse sizi suçlu,
haksızmışsınız gibi yargılarlar durmadan.
Sonnet… Nafiz coşkun
Prens Hamlet… 5
(sonnet)
Arapsaçına döndürülmeye
çabalanan
Ve nihayetinde
başarılan
Bir ülke siyaseti ile
Boğuşturularak her gün
değiştirirler gündemleri,
Halk uyutulmak istense
de
Uyumaz aslında fakat
Çâresiz gelmez ki
elinden
İpe sapa gelir kudretli
bir şey,
Allah’ın sopası yoktur
diyenlere de inanmayın sakın,
Baksanıza dünyalılar
aslında her gün
Kendi kazdıkları
birbirleri için olan o kuyulara
Düşmeye devam
etmektedirler her an ve her gün,
Felaketleri insanın
öldürmez diyorsanız eğer,
Ölüm denen varlık tutup
çekiyor zâten içerisine insanı bir-bir.
Sonnet… Nafiz coşkun
Prens Hamlet… 6
Kim geceler içerim de
senden başka,
Kim sancır ruhuma senin
ayrılığından başka,
Kime düşer gardım
güveninden başka,
Kime iner kanatlarım
okşayışından başka.
Ah sevişmek ne aziz bir
ezberidir dünyalı şairlerin,
Geçmişte kalmış birkaç
iblisin
Şiirini söyleyen kötü
ruhlu şairler hâriç,
Seni ben sevgilim
sağanak-sağanak içerime çekerim.
Her vakit yağarak
içerime bekledim seni inandırayım öğleyse;
Kim tutulur benden
başka sana her vakit,
Kim kapılır sevgi
seline senin ruhumdan başka,
Kime uyanır gündüzlerim
senden başka söyler misin?
Dindir az da olsa
acımaya başlayan ayrılığımı sılaya döndürüp
Varlığını getirerek
karşıma çık artık olmaz mı sevgilim.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Prens Hamlet… 7
İnsan kötü emellerini
Sular büyütmek için
Elleriyle her vakit
iblisin,
Tutuşturduğu hileli
kavgalara kusar içini her vakit.
İfrit düğünler
düzenler,
Şölenler örgüler,
Ateşlerini tutuşturup
savaşların
Kudretine zenginlik
katmak hevesiyle insan!
Şair hamlet haykırır,
Der ki;
Kralların dünyası
zannedilmişti şu dünya bir zamanlar
Fakat baksanıza o her
bir kralın kemikleri üzerin de
İbretlik hikâyeler
yazılıp söylenmeye müsait
Şölen yapmakta
karıncalar ve bok böcekleri.
Sonnet… Nafiz coşkun
Prens Hamlet kimdir…
Wıllıam Shakespeare ait
bir tiyatro oyunu olan
Prens Hamlet;
Ailenin, toplumun,
yöneticilerin, kralların, devletin arsızlıklarına, yalanlarına,
adaletsizliklerine,
Çirkin
menfaatperestliklerine karşı
Bilge ve erdemlice
onurlu bir insanın haklı
Ve âdil bir
mücadelesidir,
Hamlet’i işte bu
şekilde değerlendirmek daha hikmetli,
Daha doğru olacaktır.
Ayrıca iyinin ve
kötünün savaşında, âdil, iyi
Ve erdemli olanın
akıllıca hamleler yapmasını da
Öğütleyen bir havası
vardır Hamlet’in.
Dünya nasıl ki bir
mücadele meydanıdır
Hamlet de işte öğle
büyük bir mücadele sanatıdır,
İyi anlamak lâzım, haksız
mıyım?
Yani prens Hamlet öğle
bâzılarının zannettiği gibi
Sâdece cicili bicili
bir sevda hikâyesinden ibaret değildir,
Bu büyük destansı bir mücadeledir
haksızlıklara karşı.
Hamlet; duyguda temiz
bir sevgiyle beraber, bir de tüm haksızlıklara karşı akıllıca, âdilce,
erdemlice,
Büyük destansı
hamlelerle oluşturulmuş bir mücadeleyi anlatır.
Hamlet ayrıca
sosyapsikolojik bir eserdir de,
Çünkü hem toplumun hem
de bireyin yaşamını, karakteristik durumlarını, toplumun ruhi hastalıklarını da
konu almaktadır.
Yetişir intikam ölümün
kollarında…
Dinlerini cinayet
arzuları üzerine
Bina edenler,
Hayatlarının
zenginliğini
O birilerinin
acılarının
Ve ölümlerinin
üzerlerine
Yaptığı
O kirli yatırımlarla
Bina edenler;
Hiç hesaba katmazlar mı
ki
Âdil bir elin
Onları da yerle bir
edebileceğini bir gün,
Ölüm bile yetecektir
aslında,
İnanıyorum ki intikam
için,
O gün ektiğini biçsin
artık herkes.
Sonnet… Nafiz coşkun
Vız gelir tırıs gider…
Ne bu ayrılık,
Ne de
O
Kederler
Dişimin
Tırnağımın
Kovuğunu bile
Doldurmadı,
Ancak
Bunlar bana
Vız gelir
Tırıs gider,
Dedikten sonra
Hiç durma devam et
yoluna hikmet ışığında.
Sonnet… Nafiz coşkun
İyi bir hamle…
Nasıl bir dünya da
Yaşamasını istiyorsunuz
Çocuklarınızın,
Zehirlenmiş
Ve cinayetleri çarşı
Pazar olmuş
Zehir zemheri bir dünya
da mı?
Yoksa
Birbirleriyle
Yardımlaşmayı seven
Ve ülkeler arası
Kavgaların bir son
bulup,
Kirlerinden arındırılan
bir dünya da mı?
Kararınızı verdiyseniz
eğer
İyi bir hamlenin şu
dünyamızı kurtarabileceğini unutmayınız.
Sonnet… Nafiz coşkun
İlkbahar giyintileri…
İlkbaharın giyintileri
Ve ağaçların
salaşlarının
Üzerlerinde ki
giyintilerle birlik de
O binlerce,
Milyonlarca
Birbirinden farklı
Güzellik ve renklerde
ki çiçekler
Gözlerimizi kamaştırıp
Ruhumuza huzur,
İlham verirlerken
Seni hep yanım da hayal
etmişimdir.
Bilirsin sevgilim
sende,
Dağların, kırların
ilkbaharlarda
Ne güzel bir giyintiyle
süslendiğini senin gibi.
Sonnet… Nafiz coşkun
Hayvanlar bizlere
iyilik yaparken…
Bizler çıplak
kalmayalım,
Bizler üşümeyelim diye,
O kendi üzerlerinde ki
elbiselerini,
Kendi üzerlerinde ki
giyintilerini
Bizlere verenler o
hayvancıklar değiller mi?
Bizlere dostluk,
bizlere korumalık yapan
Yine onlar değiller mi?
Bizler aç kalmayalım,
iyi beslenelim diye
Bizlere kendi
sütlerini, yumurtalarını,
Hatta kendi canlarından
vazgeçerek
Bizlere etlerini ikram
eden yine o
İnekler, keçiler,
sığırlar, tavuklar, balıklar değiller mi?
O halde hak etmiyorlar
mı varlıkların birçoğundan
Daha da çok saygıyı!
Sonnet…
Nafiz coşkun
Akıl ve aşk…
Ben aşkın pergeliyim
Elbet de onu tavaf
ederim,
Olduğu yerde
Küçük bir eksen de
Dönüp duruyor diye
Zannetmeyiniz beni,
Her bir galaksiyi,
Saman yolunu,
Yıldızları,
Her bir güneş sistemini
bile
İçerisine alabilen bir
akıl taşıyan insan
Hiç olduğu yerde,
Küçücük bir eksen de
Hapsedebilir mi ki
kendisini, asla.
Sonnet… Nafiz coşkun
Bilge akıl ve mantık…
Bilge akıl,
Bilge mantıkla;
Evlilik,
Sevgili,
Dostluk, arkadaşlık,
İş ilişkisi
kurmayanların
Genelde hayatı
Ya dehşet
Ya vahşet
Ya hüsran
Ya keder
Ya hapis
Ya sürgün
Ya da zarar değil de ya
nedir.
Sonnet… Nafiz coşkun
Hayatınızı kurtaracak
tedbirlerden…
Birbirinden farklı
birçok ölümcül hastalık türedi
Ve hiç azalmadı
çoğaldı,
Birçoğu da artık cinsel
yollarla da bulaşabiliyor,
Hem sağlığınızı
Hem de okul ve
kariyerinize
Zarar verebilecek olan
cinsel ilişkilerden
Uzak durmanızı tavsiye
ederim,
Tâ ki evleneceğiniz
O iyi, erdemli, kibar
insanı
Bulana kadar
Cinsel ilişkiden uzak
kalmanızı öneririm sizlere,
Mastürbasyonla idare edin
derim o güne kadar,
Hiç de şaka yapmıyorum,
Hayatınızı kurtaracak
öğüdü veriyorum.
Sonnet… Nafiz coşkun
Çok âdisiniz…
Sizler mi?
Onları anlamak
istemediniz,
Onlar da sizleri
Anlamak istemediler,
Hele de empati
kurmaktan bile
Nefret ettiniz,
Değmez dediniz bunlar
için,
Belki ara da bir
anlıyormuş gibi oyunlar kurguladınız,
Hayatı böylece
Zehir zemheri
Ederek birbirinize
Budalaca yaşıyorsunuz,
Hayatınız mı?
İşte sadece hepsi bu!
Sonnet… Nafiz coşkun
İşte hepsi bu mudur
derseniz…
Ne sana kalmayacak
olan,
Ne de bana kalmayacak
olan,
Yorgun,
Kırgın bir hayatı
Ve kederli
İhtiyar bir
Dünyada yaşıyoruz
İşte hepsi bu!
Biraz sevmek,
Hayatı da güzelce
paylaşmak istedik,
Onu da boğazımız da
bıraktılar,
Zehir zemheri yaptılar,
Hayatımızı tam da böyle
yapmaktalar,
İşte hepsi bu!
Sonnet… Nafiz
coşkun
Siz ne zannediyorsunuz
hayatı…
Ne sizler olabildiniz
ne de onlar sevgili olabildi,
Ne sizler dost olabildiniz
ne de onlar dost olabildi,
Kırık dökük
Elimizde avucumuzda
kalan
Birkaç sevgi
kırıntısını
Yaşamaya çalışıyoruz,
İşte sâdece hepsi bu
kadar.
Aziz kalplerin aşkı,
dostluğu
Değil sizlerin ki
Çünkü aşk ve dostluk
dediğinizin içerisin de
Cinayet olmaz, şiddet
olmaz, keder olmaz,
Erdem olur, adalet
olur, şefkat olur, hikmet olur,
Bilgelik olur, merhamet
olur, dünyayı paylaşmak olur,
Güzel-güzel sevişmek
olur, hayatı erdemlice paylaşmak olur.
Sonnet… Nafiz coşkun
İnanmayın onlara…
Arkadaşlar
Bir insan
Adaletli yaşamıyorsa
Her bir işinde âdil
Ve erdemli olamıyorsa
eğer
Sakın onun
İlahi dini yaşıyorum
dediğine
İnanmayın,
Çünkü ilahi kitapların
hepsi de
Adaleti, erdemliliği
Yaşayıp yaşatabilmesi
için insana
Gönderilmiştir,
Bakın onlarda bu güzel
vasıflardan hiç biri var mı?
Eğer yoksa o güzel
vasıflar inanmayın onların artık yalanlarına.
Sonnet… Nafiz coşkun
Yalanı terk edin artık…
Ne sen Müslüman
olabildin
Ne de o Hristiyan,
Ne sen dindar olabildin
ne de o Yahudi,
Sâdece kırık dökük,
Topal bir demokrasiyi
Menfaat icabı
yaşıyorsunuz
İşte hepsi bu!
Bana dediler ki olur mu
öğle hiç,
Bu dediklerin doğru
değil,
Biz dindarız dediler,
Dinimizi yaşıyoruz
dediler,
Ben de cevaben dedim ki
onlara;
Dinleriniz cinayetleri
yasaklamışken,
Hırsızlığı, arsızlığı
yasaklamışken,
Mâdem dininizi
yaşadığınızı iddia ediyorsunuz
E o vakit neden
cinayetler işleyip
Yeryüzünde haksızlıklar
yapıyorsunuz o zaman.
Oysaki ilahi dinleri
yaşamanın anlamı;
Cinayetler işlemeyip,
haksızlık yapmayıp
Her bir işinde adaleti
sağlamaktı,
Peki, sizler de bu
erdemler var mı ki
Dini yaşadığınızı iddia
ediyorsunuz.
Devletin genel sağlık
sigortası ayıbı…
Süt banyosuyla
Doğanları ve öğle
büyüyenleri,
Ya da sonradan görüp
bilememişleri,
Ekonomilerin başlarına
Ortalarına
Sağlarına sollarına
getirirseniz eğer
Fakir halkı,
Orta gelirliyi,
Dar gelirliyi,
Beş parasız insanları
Haksız vergilerle iyice
bunaltır
Borç batağına soktukça
sokar,
Bir de utanmadan hem de
zorla
Genel sağlık sigortası
adı altında parasını hırsızlar.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Sizden bir yol olmaz…
Ne senden köy olur
Ne de ondan kasaba,
Kirlettiğiniz
Şu güzelim dünyada
yaşamaya
Çalışıyorsunuz
İşte hepsi bu kadar!
Ne sizden bir yol olur
Ne de kasaba,
Zehirlediğiniz
Kendi ellerinizle
kirlettiğiniz
Sulardan içiyor,
Yine zehirlediğiniz o
havayı
Teneffüs etmeye
çabalıyorsunuz,
İşte sâdece bu kadar!
Sonnet… Nafiz coşkun
Dinleri âlet ediyorlar
oyunlarına…
İlahi dinleri;
politikaları için,
Menfaatleri için alet
edenler
Dünya halkını kin ve
nefrete, bölünmelere sevk etmişlerdir,
İslam’a karşı en çok
nefret
Oluşmasına sebep
olanlar;
Müslüman olduklarını
iddia edip
İslam’ı kendiişlerine,
Kendi siyasetlerine
alet edenlerdir.
Bunların en başında
ise;
Politikacılar, bir
kısım şirket sahipleri ve tarikatlar gelmektedir.
Oysaki ilahi dinler
sâdece adaletin, merhametin
Yaşanıp yaşatılması
için gönderilmiş olan
İlahi mesajlardır,
bakın araların da adaleti yaşayanlar var mı?
Tabi ki de yok.
Sonnet… Nafiz coşkun
Ölçüyü kaçırınca zehir
oluyor…
Yemek yaparken bile
Nasıl ki kimi
baharatların ölçüsünü taşırıp kaçırınca
Yemeğinizi yemek
olmaktan çıkartıp bir zehir hâline
Çevirdiğiniz gibi,
sağlığınızı, hayatınızı yaşamada,
Evliliğinizi ve iş
hayatınızı da
O ölçülerini taşırıp
kaçırdığınız zehirli yemek gibi yapmayın,
Hikmetli, ölçülü
yaşamayı ihmal etmeyin derim size,
Etrafınızda birçok
uzmandan, hatta faydalı kitaplarda bile
Hayatınızı doğru
ölçülerle bir zehre çevirmeden
Nasıl daha bir güzel
yaşayabileceğinize dair
Birçok kaliteli tavsiye
bulabilirsiniz,
Fakat her daim
hayatınızın eksik taraflarını tamamlamak için
O konuların uzmanlarına
danışıp, ya da o uzmanların
Kaleme aldıkları
kitapları okuyarak ölçüyü ayarlayabilirsiniz.
Sonnet… Nafiz coşkun
O eski komşuluklara,
dostluklara ne oldu…
İnsanların acaba şu
modern çağdan
Biraz daha önce ki
yıllarında
Birbirleriyle daha sıkı
dostluk, daha güzel komşuluk
İlişkisi kurmalarının
sebebi; acaba o dönemler
Daha iyi kalpli
oluşları mı?
Yoksa yoksulluktan,
ihtiyaçtan dolayı
Birbirlerine mecbur
olup kimi eşyalarını, paralarını, bir kısım Mallarını, yiyeceklerini,
giyeceklerini
Birbirleriyle paylaşmak
zorunda oluşlarından dolayı mı?
Peki, şimdi birçoğu da
maddi olarak kalkındılar
Ve dikkat ederseniz
maddi olarak yükseldikçe
O eski güzel
dostluklar, komşuluklar da azalıp
Kaybolmaya yüz tuttu ne
dersiniz.
Güven bile ortadan
sıyrıldı kayıplara karıştı baksanıza.
Bakınız devletler bile
zenginleştikçe vatandaşlarını vergilerle
Ve daha başka
konularda, demokrasi de, hürriyet de
Sıkboğaz etmeye
başlıyor.
Acaba insanlar,
devletler ve devletlerin yöneticileri zenginleştikçe
Daha bir fazla mı
şeytanlaşıyor olabilirler mi?
Ya da o eski güzel
dostlukların, o güzel akraba
Ve komşulukların
yerlerini şimdiler de; particilik,
Tarikat gruplaşmaları
almış olabilir mi?
Diyorlar ki bize kibar
olun…
İlk başta şunu söyleyeyim;
kibarlık enayilik değildir,
Kibarlık; akılca
olgunlaşmış, büyükler, önde gelenler,
Erdemlilik vasfı taşımak
gibi anlamalar barındırmaktadır.
Bizden nezaketli
olmamızı bekliyorlarsa eğer
O vakit bizden çalmayı
terk etsinler.
Bize haksızlık yapmayı
da terk etsinler ki
Biz de nezaketli
olalım.
Etki tepki doğurur.
Bizden kibar olmamızı
istiyorlar,
Kimseler kusura
bakmasın,
Bizler;
Bize adaletsizlik
yapanlara saygı duyup
Önlerinde eğilecek
değiliz,
Buyurun-buyurun devam
edin diyecek değiliz,
Kibarlık sâdece
insanlara, hayvanlara, tabiata iyilik yapıp
Erdemli olmaktan ibaret
değildir,
Kibarlık; erdemli
olmakla beraber
Haddi aşanın haddini
bildirmektir,
Hakkımızı gasp edenlere
de saygısız ve laubali olmaktır.
Dedim ya bize haksızlık
yapmayı terk etsinler
Bizde hem nezaketli hem
de o vakit kibar oluruz istedikleri telde
Mahkemelere kimler
hükmeder…
Acaba mahkemelere;
Başörtülülerin veya
başörtüsüzlerin,
Ya da dindarım diye
geçinenlerin
O biat ettikleri
şeyhlerimi, tarikatları mı liderleri mi hükmediyor,
Acaba mahkemelere;
Şu Türkiye de ki
partilere
Tutkuyla bağlı
kimselerin
Taraftarları mı
hükmediyor,
Yoksa bu ülkeden
Adalet ve güven duygusu
Alıp da başını çekip
gitti mi uzaklara dönmemek üzere.
Olanlar çileler de
daima; adalet arayıp bulamayan,
Tarikatlara, partilere,
guruplara, örgütlere bağlı olmayan
O garip ve adalet
arzulayan birkaç insana oluyor.
Sonnet… Nafiz coşkun
Sen ne zannettin… (bir
şarkı daha)
Ne sen âşıksın
Ne de ben âşık,
Sâdece
Kederli bir yalnızlığı
Paylaşıyoruz
Hepsi bu.
Ne sen vefalısın
Ne de dostların vefalı,
Bir menfaatin
İlişkisini yaşıyoruz
İşte hepsi bu!
Sen ne zannetmiştin ya
Öğle büyük vefalı
sadakatli aşklar
Ancak aziz kalplerde
olur.
Sonnet… Nafiz coşkun
Kederli ve yorgun…
(bir şarkı daha)
Ne sen şirinsin
Ne de ben Ferhat,
Kaldık ortasında
gecenin
İkimiz de yarım kalan
bir aşkla.
Ne sen şirinsin
Ne de ben Ferhat,
Kederli ve yorgun bir
hayatta
Yaşıyoruz yarım
kalmış bir aşkla.
Bu ömür hikâyesinin
Kederli bir
sayfasıdır yaşadığımız
Ne olur çevir gitsin,
Bahtımıza düşen budur
deyip
Pes edenlerden de
değiliz
Fakat yine de sen o
kederli sayfayı ne olur çevir gitsin.
Sonnet… Nafiz coşkun
Tercih meselesi…
Tâlih ya da
Kader
Değildi
Ülkeleri
Birbiriyle
Savaştıran,
Birbirinden
Nefret
Ettiren
Kader ya da
Talih
Değildi,
Kendi tercihleriydi
insanları ve ülkeleri
İyi ya da kötü yapan!
Sonnet… Nafiz coşkun
Eylem ve bilgi…
İlim ve bilgide onur
Nedir biliyor
musunuz?
Faydalı eyleme
geçmektir,
Eylemsiz ilmin,
Eylemsiz bilginin
Kralın zincirsiz
kölesi olmaktan
Ne farkı kalır ki
İlim
Ve
Bilgi sahiplerinin
Kulakları çınlasın.
Aldığın ilmi
depolamak
Bir göl gibidir
elbette faydalıdır
Fakat o gölden
insanlara da vermeyi ihmal etmemek gerek.
Sonnet… Nafiz coşkun
Budalalar ne
bilsinler…
Kendilerini
Kendileri yönetemeyen
İnsanlara karşı
Çok dikkat edin,
Bir gün
Onları yönetenlerin
Onları
Sizlere karşı
Düşman etmeyecekleri
Ne mâlum,
Hem kuklalar ne
bilsinler
Kimi nasıl
sevebileceklerini,
Nereden bilsinler ki
kuklalar
Ne an kime dostluk da
sâdık kalacaklarını.
Sonnet… Nafiz coşkun
Şaşırmış saatlerimiz…
Şaşırmış bir saatin arada
bir
Doğrularla buluştuğu
kadar karşılaşabilseydik senle bâri
Solmuş, hüzünlü ve
pastel rengine benzemesi ise yüzümüzün;
Ayrılıklarla çok
seviştiğimiz içindir.
Kim şu bozuk
Kederli saatlerden
sonra
Koparıp alır ki
dertlerimizi,
Kim sarar
Güneş görmez yaralarımızı
Diye çok da ümit
etmişimdir aslın da,
Ah benim uslanmaz
aşktan yana kalbim,
Ah benim durmak
bilmez sevmekten yana ruhum,
Bilmem ki ne gün
kavuşur bahtımız sevgiliye,
Bilmem ki ne gün
yazılır hikâyemize saadet dolu bir hayat diye.
Sonnet… Nafiz coşkun
Ne çare…
Saadetler
Şaşırıp da
Uğrar mı ki
Acaba
Bize
Diyerek
Beklediğimiz
Çok
Olmuştur,
Çok olmuştur
Her gece
Yalnızlığımızı
Ninnileyerek
Uyutmaya
çalıştığımız.
Sonnet… Nafiz coşkun
Tabiat küstü…
Yağmura, sebzelere,
meyvelere
Ve balıklara
Gebe
Kalsın
Diye
Tabiat
Çok kederle
Bekleyeceği
Günler
Gelecek insanlığın,
Fakat
İnsanoğlunun
Zulmederek
Küstürdüğü tabiat
çoktan alıp merhameti çekip gitti buralardan.
Sonnet… Nafiz coşkun
Kederli jurnal…
Süprüntü bir hayatın,
Kenar mahalle tadında
ki kederleriyle
Her akşam yatağına
giren,
Tenceresi bâzen hiç
kaynamayan
Fakir halkın derdine
acaba
O milyonlarca lira
aylık kazancı olan
Bir kısım
politikacılar mı çâre bulur mu dersiniz,
Tabi ki de hayır.
Zâten biçare
bulsalardı
Bugüne kadar kendi
ceplerini doldurmak yerine
O fakir halkın
sıkıntılarını da
Ortadan
kaldırırlardı,
Elde var yine sıfır,
Geçmiş olsun.
Sonnet… Nafiz coşkun
Bir dost selamın da
seni aramak…
Ismarlanmış
saadetlerden
Çoktan
Vaz geçtik
Bâri
O ısmarlanmamış
Küçük de olsa bir
Mutluluk
Çalsaydı
Bugün
Olsun hiç değilse
Kapımızı,
Çıka-çıka karşımıza
Solgun, yorgun bir
geceden kalma kendi yüzümüz
Ancak aynalarda bakar
bize.
Sonnet… Nafiz
coşkun
Ölümüm gidişin olacak
demiştim sana…
Gitme
Ruhum
Üşür
Ellerin
Dokunmadığı
Geceler,
Gitme
Kalbime
Ağrılar
Saplanır
Sarılmadığın
Her gece,
Haydi, diyelim ki
gittin
Dönmene gerek yok
artık ölü bir mezar taşı için.
Sonnet… Nafiz
coşkun
Gerçeğin içinde şeker
kadar acılar da vardır…
Ağır kederler
Sonrası
Ruh
Ağrıları
Hiç
Durmazmış
İnsanın, tranva
diyorlar modern zamanlar da buna,
Sakın
Ismarlamayın
Kederleri
Desem bile kendinize,
Merak etmeyin
Onlar bir gün çalar
kapılarınızı sizlerin de,
Şimdiden onlarla başa
çıkmasını öğrenmeye başlayın derim.
Sonnet…
Nafiz coşku
Tehlikeler karşısın da şair…
Diyorlar ki bana muhteşem
felsefik şiirler, yazılar
Ve aforizmalar kaleme
alıyorsunuz
Nereden bu bilgeliğin
bolluğu,
Doğduğun ve ya da
büyüdüğün
O topraklar çok mu
bereketliydi dediler,
Ben de cevaben dedim
ki onlara;
Doğduğum toprakların insanlarının
pek de bereketi çok değildir
Fakat
Şair olmaya karar
verip faydalı çok kitap okuduktan sonra
Halkın ve halkın
kendisi için ağrılarını arzularını görünce
Gelecek felaketleri
bir filim şeridinde görür gibi oldum,
Ben de halka,
insanlara yaklaşan tehlikeleri hatırlatmak için
Kalemimi kınından
çektim çekeli yazıyorum fena mı?
Dünyayı ağır bir
kanser hastası yapan insanı uyarmayalım mı?
Sonnet… Nafiz coşkun
Acıtır ruhumu
insanlar…
Dediler ki benim için
delidir bu şair,
Cevaben dedim ki
onlara;
Sizleri omuzları
üzerinde
Uzun asırlardır gezdiren,
Yediren,
İçiren,
Neşelendiren şu
güzelim dünyamızı
Kirlettiniz
kirleteli,
Zehirleyip öldürmeye
yeltendiniz yelteneli
Doğrudur delirmek
üzereyim, çünkü dostumdur benim dünya,
Acıtır ruhumu
insanlar zehirledikçe şu güzelim dostum dünyamı,
Peki, ya senin canın
hiç acımıyor mu?
Doğru ya acısaydı
canınız zehirleyip
Ağır bir kanser
hastasına çevirir miydiniz şu güzelim dünyayı.
Sonnet… Nafiz coşkun
Kendine iyi bak,
durum iyiye girmiyor…
Toprak
Altından
Binlerce yıl
Önce
Yaşamış
İnsanların
Hayatlarıyla
karşılaştıklarında
İbret alıp
Kendilerine
Âdil bir çeki düzen
Vermek yerine
Neden
Devam eder acaba
Vahşetine insanoğlu.
Sonnet… Nafiz coşkun
Vakti gelmek üzere
kusmanın…
Dediler ki
Şair bugünlerde pek
suskunsun,
Dedim ki
Cevaben onlara;
Dünyayla konuştum,
Suyu dinledim,
Toprak ağlıyordu,
Usanmıştı ağaçlar
Gözlerinin önünde
Öldürülen
Binlerce çocuğun
cinayetinden dolayı,
Öfkeliydi tüm bu olup
bitenlere dünya,
Kusmak üzereyim dedi,
kusmak üzereyim içimdekileri
Üzerlerine şu vahşi
insanlığın alev-alev!
Sonnet…
Nafiz coşkun
Çok ağır bir bedeli
olacaktır elbet…
İnsanlığın ısmarladığı
O acısıyla şeker şerbetiyle
her bir şeyi
Verdim onlara ben
dünya olarak,
Çünkü onun emrine
verilmiştir bir süreliğine,
Fakat
Şu ısmarladığınız
zehirlerin acı bir bedeli de
Olacaktır
Dediğim halde,
uyardığım halde,
Olsun
O bedele de
katlanırız demelerine çok şaşırdım insanlığın,
Hakikaten bu insan
Hem budala, hem cahil,
hem de vahşiymiş meğerse
Melekler demişlerdi
de ben pek ihtimal vermemiştim ilk başta
Bu kadar vahşi ve
cahil olabileceğine insanlığın!
Sonnet… Nafiz coşkun
Anlamayan insana
neden anlatıyorum ki…
Buzulların eriyor
olması hızlandı artık,
İnsan hâlen kan içmek
uğruna yapıyor tüm bu cehaleti,
Hava da oksijen
bulmak zorlaştı artık,
Gözlerinin önünde
ölürken yapıyor bu vahşeti sevdiklerinin,
Demek ki sevmesi bile
yalanmış insanın,
İnsan hâlen kıyamet
bombalarının denemelerine devam ediyor,
Beyaz ayıların
sayıları azalıyor gün geçtikçe,
Denizlerin içerisin
de ki asit oranı çoğaldıkça toprağı eritiyor,
İlahi kitap denizler
tutuşturulduğunda diye bir ayetle sesleniyor,
Hastalıklar
çoğalıyorken yine ilahi kitap;
Durun nereye
gidiyorsunuz diye imada bulunuyor insanlığa,
İlahi kitap;
evlerinize dönün dedikten sonra
Biz onları orada
yakaladık diye uyarılarda bulunduğu halde,
Neden vahşiliğine
devam eder insan anlaması zor öğle değil mi?
Sonnet… Nafiz coşkun
Hiç de romantik
olmazdı…
Şairlerin
Öve-öve eskitemediği
O şeker şerbet
Ve huzur veren sabâ
rüzgârlarının, yaz yağmurlarının yerini
Kederli
Ve hastalık saçıcı
Fırtınalar, asit
yağmurları alacak artık,
Peki,
Şairler ve sevgililer
nelerden alacaklar ondan sonra
Mutluluklarını
Ölürse eğer o saadet
veren rüzgârlar, yaz yağmurları,
Şu yaklaşmak da olan
asit yağmurlarından mı?
Kim yürümek ister ki asit
yağmurları eşliğin de sevgilisiyle,
Bu hiç de romantik
olmazdı öğle değil mi?
Sonnet… Nafiz coşkun
Hey çocuk…
Hey çocuk;
Ne güzel
gülümsüyorsun öğle,
Senin huzurun da şu
tüm öfkemi yutuyorum
Sen üzülmeyesin,
rahatsız olmayasın diye,
Hey çocuk;
Ne güzel kahkahalar
atıyorsun öğle,
Seni görünce tüm
öfkem diniyor
Fakat bir bilsen şu
devletlerin,
Şu insanlığın,
Sana zehirlenmiş
sular, zehirlenmiş toprağı
Ve adaletsiz yalancı sevmeleri,
kini, nefreti,
Öfkeyi miras olarak
bıraktığını bir bilseydin eğer
Gelmek bile
istemezdin şu yaşanası zor dünyaya!
Doğru ya senin elinde
değildi gelip gelmemek.
Sonnet… Nafiz
coşkun
Sövmek mi?
Bana diyorlar ki
Çok sövüyor
küfrediyorsun,
Bende cevaben dedim
ki;
Ne yani şu gariban
halkın
Tonlarca altınını,
hazinesini,
Milyarlarca dolar
değerinde parasını hiç eden insanlara
Sövüp küfretmem mi
ayıp oldu,
Peki, ya çalanlara,
hırsızlara, adaletsizlere,
Onların karşısında da
ceketinizin düğmelerini ilikleyip
Secdeye kapanıyor,
kıyama geçiyorsunuz,
Hatta yetmiyor onlara
neredeyse utanmasanız
Rabbimiz bunlardır
diyecek kadar da
Yalakalık yapmayı
bile ihmal etmeyen şerefsizler bile var
Hem de aramız da geziniyorlar.
Sonnet… Nafiz coşkun
Öfke çâre midir?
Otobüs durağında iki
erkek arasında şöyle bir konuşmaya şahit oluyordum, ikisi de otuzlu yaşlardaydı,
konuşmalarından anlaşılıyordu ki ikisi de arkadaş, biri diğerine diyor ki;
Kardeş, sen son
yıllarda çok öfkeli davranıyorsun, sen eskiden daha sabırlıydın, daha mülayim
bir insandın, şimdi ise çok küfrediyor, sövüyor ve çok çabuk öfkeleniyorsun,
daha sâkin olamaz mısın? Arkadaşı şu cevabı verdi, dedi ki; kardeş bende
öfkelenmekten hoşlanmıyorum, fakat hem bu devletlerin, hem bu yöneticilerin,
hem de şu dünya insanlarının yaptıkları haksızlıklar sebebiyle iyi biri olmam
imkânsızlaşıyor, onlara öfkelenip sabredemiyor ve ben de kibarlığımı
kaybediyorum ne yapayım yani.
Ne yapalım, yani
haksızlıklar karşısın da koyun gibi susalım mı şu tüm insanların yaptığı gibi,
her şey böyle gelmiş böyle gitsin deyip ben bilmem siz bilirsiniz mi diyelim
onlara, elbette sövmek ve küfretmekle âdil bir düzen sağlanmaz farkındayım, Evet,
öfkelenmemek gerekir bunun da farkındayım, ne yapalım, ne diyelim başka.
O araların da konuşan iki arkadaşın her ikisi
de haklıydı aslında, elden bir şey gelmiyor. Gerçekten de hem yöneticiler hem
de insanların birçoğu, iyi, kibar, nezaketli olmamızı o yaptıkları ve yapmaya
devam ettikleri o haksızlıklar ile kışkırtıyorlardı bizleri, kibar bir insan
olmaktan çıkartıyorlar birçoğumuzu da, bâzen bardağımızı taşıran damlaları
döküyorlar üzerimize yaptıkları o haksızlıklarla, sabır etmekten başka çare
göremedim, haydi, hayrlısı.
Her şeye rağmen iyi
biri olaya devam mı yani…
Elinizden gelenin en
iyisini yaparsınız,
Kendinizi bir gün
kapının dış mandalı,
Daha sonra ki gün de kendinizi
Kapının daha da
dışında bulursunuz,
Oraya, dışarılara
ötelenirsiniz,
Hayatta bunun gibi
beklenmedik
Pek çok acı
sürprizler ile karşılaşabilirsiniz,
Bunu bâzen
devletlerin yöneticileri,
Bâzen işinizde,
şirket patronları, ceolar, müdürler,
Bâzen de aileniz de
Veya dostlarınız da yaşarsınız,
Peki,
Onca iyilikten sonra,
Onca iyi çalışmaktan
sonra
Neden maraz(hastalık,
olumsuzluk) olur ki dersiniz,
Cevabını bulmak
istersiniz,
Hatta bundan sonra
böylelerine karşı iyilik yapmamak,
İyi bir insan olmamak
gerekiyor galiba dersiniz,
Hayat işte,
Bâzen böyle acı
sürprizler çıkabiliyor karşısına insanın,
Sıkı durun, gardınızı
alın,
Bilgi, tecrübe ve
yeteneğinizle
Hem kendiniz, hem de
sevginize lâyık olan insanlar için
Neşeli olmaya ve
çalışmaya devam edin, yenilmek yok,
Çünkü asıl yenilgi
mücadeleden vazgeçmektir.
Her şeye rağmen iyi
biri olaya devam mı yani derseniz eğer,
Evet, ben de
öfkelendiğim oluyor fakat iyi biri olmaya devam.
Neden bedeli biz
ödeyelim ki…
Neden
Birilerinin
Yaptığı
Hataların
Bedelini öderiz,
Neden
Öder mâsumlar
Arsızların
Ve hırsız yöneticilerin
Yaptığı ve yapmaya
devam ettiği
Hataların bedelini,
Zehir zemheri
yaptıkları dünyamıza bakın ve kararlı olun
Deyin ki;
Cesur ve bilge olmalıyız
daha çok bize bedel ödetenlerden.
Sonnet… Nafiz coşkun
Düşman doğurmak
hastalığı…
Hükümetler daima
Devletlerin kudretini
Kendi bencil arzuları
uğruna
Kendi karşılarına
çıkan
Ve ya kendi
karşılarına çıkmak ihtimali olduğunu
Düşündüklerine karşı,
Bir başkalarını
Susturmak için,
Başkalarını
İtibarsızlaştırmak
için,
Başkalarına karşı
zorbalık yapmak için
Kullanmaya
bayılırlar.
Peki, bu her şeyi
düşman zannetmek
Ve ya her şeyden
korkmak denen ruh hastalığı da neyin nesidir.
Sonnet… Nafiz coşkun
Sadakat…
Kime sâdığız,
hayallerimize mi?
Yalancı dostlarımıza
mı?
Yabancı fikirlerimize
mi?
İfritlere mi?
İblislere mi?
Patronlara mı? Paraya
mı?
Güce mi? Ailemize mi?
Peki, sen kime
sâdıksın,
Senin fikirlerini önemser
gibi yaparak
O kendi fikirlerini
daima
Sana yaptırmaya
çalışanlara mı?
Yoksa o taptığınız,
putlaştırdığınız guruplarınıza mı?
Rab edindiğiniz
liderlerinize mi?
Peki, asıl şu soruyu
sormak daha mantıklı değil mi?
Aslında kime sâdık
olunmalı, adalet sözcüğünü hatırlasa insan.
Sonnet… Nafiz coşkun
Ahlak güven midir?
Güvenilir misiniz?
Güvenilir olmak için
Ne olması gerekiyor
insan da,
Emanete zarar
vermeyen
Özel bir karaktere
Sahip olmak gerekiyor
hepimiz biliyoruz bunu,
Peki,
Emanetlere sahip
çıkabilecek
Özel bir karaktere
Sahip misiniz?
Mesela sizlere emanet
edilen kendinize,
Sevdiklerinize,
ruhunuza, psikolojinize,
Sizlere emanet edilen
adalet duygusuna,
Adalet yaptırımları
için hamle kabiliyetine sahip misiniz?
Sonnet… Nafiz coşkun
Tamamen yenilenmenin
zamanı geçiyor…
Haydi, hep beraber
düşünelim
Bugüne kadar kanun
koyucu olarak seçilen
Ve ya kafasına göre
Zorla kendileri
Kanun koyucu olan
gurupların
Sistemleri denendi,
Yine de ne bu ülke de
Nede dünya ülkelerin
de adalet ve huzur
Oluşturula bildi mi?
Tabi ki de hayır,
baksanıza milyonlarca haksızlık ve cinayet,
Peki, yepyeni bir
sistem
Oluşturulması gerektiği
ve günümüz politikacılarının
Asla ve asla olmaması
gerektiği gerçeğini de düşünmenin
Zamanı ve vakti değil
mi artık, vakit geçiyor bile.
Sonnet… Nafiz coşkun
Aptal kendi kâtiline
biat edermiş…
Neden hâlen inanır ki
insanlar
Şu milyonlarca
cinayeti işlettiren
Ve ya işlenmesine
sebep olan
Politikacılara hâlen,
Ve neden hâlen
eskileri tamamen çöpe atmaz
Ve yeni dürüst politik
guruplar oluşturmak yerine
Neden hâlen kendi
kâtillerine
Veya kâtil
politikacıların uzantılarına sahip çıkıp oy verir ki
Bu kadar mı aptal
olabilir bir varlık,
Evet,
Demek ki
olabiliyorlarmış
O kadar aptal
Hâlen
Ve hâlen.
Sonnet… Nafiz coşkun
Aşkının mücrimi olmuş
bir şairden…
Ne bir makas gibi
açmayarak kollarımı
Ve ne de bir pergel
gibi
Dönmeyerek etrafımı,
Seni seyrediyorum
Olanca tüm
günahlarımla,
Sana günahlarımı
kusuyorum,
Senin haricinde her
ne varsa
Hepsine birden
konuşmuyor
Ve sâdece sana
kana-kana susuyorum.
Senden içtiğim
Her ne varsa beni
gerçek ebedi hayata yaklaştırıyor,
Senden içtiğim
Her ne varsa beni
sana yaklaştırıyor ey Rab,
Aç kapılarını şu
mücrim ne ister aşkından başka senden.
Sonnet… Nafiz coşkun
Kendimedir
nasihatlerim…
Sabahlar eledim
Geceden kalmış
gözlerime,
Gün ışığı ektim
Sözlerime ki
Her karamsar kederli
insana
Aydınlık olup
Hayatına bir yön
versin diye,
Ben sâdece sizlere
değil,
Tüm bu sözlerimi
Ve tüm
Şu nasihatlerimi
Kendime
Söyledim,
Kendime söyledim.
Sonnet… Nafiz coşkun
Kaderin cilvesinde
ben…
Kimi zaman
Mutlak kaderin
Kucağında
Mâsum ve
Savunmasız bir çocuk
kadarım,
Sana yalvaran, sana
yakaran
Değiştir iyi yönde
diye kaderimi.
Kimi zaman da
Mutlak olmayan
Kaderi yazan
Bir kalemi
Tutan şairim, silgi
bende, kâğıt bende, varlık senden,
Yine sana yalvaran,
Yine sana aşk duyan
mücrim bir şairim ben ey Rab.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Aşk ve can buldum
sevince Rabbi…
Dediler ki
Sevme Rabbi
Bela üstüne
Bela bulursun,
Dedim ki ben sevdikçe
Rabbimi
Şeref buldum, neşe
buldum,
Şan buldum,
Can buldum, huzur
buldum,
Dediler ki sevme
Rabbini ölürsün,
Dedim ki;
Ben sevdikçe Rabbimi
Ölmek denen dostu
buldum,
Aşkı buldum,
Adaleti, merhameti
taç ettim yolum buldum, hikmet buldum.
Sonnet… Nafiz coşkun
Ölmekmiş meğer
yaşamak…
Yaşamakmış
Oysa
Ölmek,
Bulup
Ve
Bir
Daha
Yitirmemekmiş
Güzel
Bir
Hayatı,
Aşk ise;
Ölüm meleğiyle
tanışana kadar
Adalet mücadelesini
yaşamakmış meğerse.
Sonnet… Nafiz coşkun
Zengin olmak için
kitap okumak mı?
O gün işte
Tam da
Bugündür,
Paramı kazanmak
istiyorsunuz,
Yeni güzel dostluklar
mı kazanmak istiyorsunuz,
Yalnızlığınızdan
Kurtulmak mı
istiyorsunuz,
Kısacası canınız her
ne yapmak istiyorsa,
Belki her şey olmasa
da
Canınızın istediği
birçok şeye
İşte tam da o
arzuladığınız meseleler hakkın da
Güvenilir uzmanların
kaleme aldığı
Kitapları okumakla
kavuşabilirsiniz,
O gün işte tam da
bugündür.
Sonnet… Nafiz
coşkun
Kullara kulluk
edenler şaire savaş açınca…
İblisin;
Günah işlemiş
Bir insana
Sen cehenneme
gideceksin
Demesi kadar
Komedidir,
Sizlerin de bana
Ey adaletsize,
arsıza, hırsıza söven
Küfreden mücrim şair
demesi!
Derim ki ben yine;
Mücrimsem de
Rabbimin mücrim
kuluyum,
Sizler gibi kullara
kulluk edenlerden
Değilim ya.
Sonnet… Nafiz
coşkun
Mücrim şaire sataşan
iblise de bakın…
Bana diyorlar ki
Sen arsıza, hırsıza,
adaletsize çok sövüyor
Küfrediyorsun onlara,
Sen mücrim bir şair
olmuşsun dediler,
Bende cevaben dedim
ki;
Mücrim isem de Rabbimin
mücrim kuluyum size ne,
Siz asıl bana
bilmediğim bir şey söyleyin dedim,
Bana cevaben dediler
ki;
Sen bu mücrim hâlinle
ancak
Cehenneme
gönderilirsin,
Ben de yine cevaben
dedim ki;
Peki, sizler şu
yaptığınız hırsızlıklar, adaletsizlikler ile
Cennetle mi
müjdelendiniz de
Ancak benim
mücrimliğimin dedikodusunu yapıyorsunuz.
Sonnet… Nafiz coşkun
Yaratmak değil
niyetim…
Ben kendimden
Bir insan yaratmaya
çalışmıyorum,
Çünkü yaratmak ancak
Rab Allah’a
mahsustur,
Haklıya hakkını
teslim etmek de
Hem şeref, hem
ibadettir.
Yâni bırakalım
yaratmak vasfı olması gereken de kalsın.
Ben kendimi yaratmaya
değil,
Olgunlaştırmaya, iyi
yönde terbiye etmenin,
Erdemlilik vasıfları
kazanmanın peşindeyim,
Damlaya-damlaya göl
olur hesabı
Ben de az da olsa
erdemlilik vasıflarını
Üzerim de
biriktirmeye çabalıyor,
Şu kötü huylarımdan
ise kurtulmaya gayret gösteriyorum.
Sonnet… Nafiz coşkun
Benim ayarım ne midir?
Gözünde beni olduğumdan
daha fazla büyüten aptallar var,
Hiç hak etmediğim
küçüklüğe indirgeyen aptallar da var,
Altına elmas demek
doğru olmaz, tenekeye de bakır
Veya kurşuna da
pırlanta demek doğru olmayacağına göre,
Ben de dâhil herkese
değerin de değer vermek en doğrusu olur.
Ben adalete hayran
bir şairimdir,
Ben erdemleşmeye
çalışan bir şairimdir,
Kendi bilgilerimi
insanlarla paylaşan, cömert, haset etmeyen,
Birkaç alanda sanat
icra eden
Enteresan bir
şairimdir
Fakat o en onurlu
rütbelerden birisi olan
İnsancıl bir insanım
işte hepsi bu kadar.
Saygı duymak
gerekecekse eğer
İşte o da ancak insancıl
oluşuna saygı duymalı insanın, ne dersin.
Sonnet… Nafiz coşkun
Ne acı ki Türkiye
gerçeğinde de bu var…
Türkiye de kitap
okumak,
Kitap dinlemek
oranları
Neden çok düşüktür
biliyor musunuz?
Ben sizlere
söyleyeyim,
Çünkü Türkiye de,
Türkiye’nin ne yazık ki
Çoğunluğunu oluşturan
başta tarikatçılar olmak üzere
Bir çok insan kendisini
profesör zannediyor da ondan,
Fakat onlara deseniz
ki
Ya hu mâdem yıllardır
çok biliyorsunuz
Neden o zaman bir
adım ilerleyemiyor
Hâlen gerilerde
kalmaya, arsız hırsız, düşüncesiz,
Üstün fikirden yoksul
kalmaya neden devam ediyorsunuz,
Hâ diyorsanız eğer bu
da bizim yaşam tarzımız,
E o halde cahile ve
gâfile laf söz anlatmak
Eşeği sudan
geçirmekten daha zordur, susayım en iyisi mi?
Ne diyebilirim ki
başka, bir de şöyle diyen aptallar var;
Şeyhimiz bilir, biz
onun dediklerini yapıyoruz,
O da bize yetiyor
diyen cahiller var, şimdi böyle bir toplumdan
Başka ne
bekleyebilirsiniz ki bir düşünün lütfen.
Bile isteye insanlar
câhil bıraktırılıyor
Çünkü insanlar
aydınlanırlarsa
Tarikatların ve bir
kısım gurupların ekmeyi tükenecek.
Cehaletin böylesi…
İyileri hariç o bâzı
tarikat ve bâzı mezhepler o kendi sistemlerine taparcasına o kadar çok
inanmışlar ki ölümcül hatalar bile yaptıklarının farkında değiller, bir
kavgadır sürüp gider aralarında.
Mesela iyileri hariç
o bir takım tarikatlar ve bâzı mezhepler derler ki; denizler de ki her canlı
yenir, ya hu iyi de deniz de
Öğle zehirli balıklar
var ki bir insanın birkaç saniye de felç edip
Öldürecek kadar da
zehirlidirler, cahile ve gâfile laf söz anlatmak zor iş, oysaki işin doğrusu
hem İslam’a göre
Hem de İslam’ın
desteklediği o hikmetli bilime göre
O işin erbabına, yani
uzmanına göre, o işle uğraşan
Bilim insanlarına
danışarak yapmak en doğrusu fakat
Gelin görün ki bu
sapık fikirliler kendi tarikat
Ve mezheplerine,
şeyhlerine taparcasına biat ettikleri için
Akıllarına felç inmiş
ve kendi başlarına,
Hikmetli düşünebilmek
yeteneğini de kaybetmişler.
Oysaki o hiç
eskimeyecek daima modern kalacak olan ilahi kitap, o aptalların tarikat ve
şeyhlerine asla pirim vermeyecektir.
Çok oluyorlar artık…
Hiç eskimeyecek olan
şu modern dünyaya ışık tutacak olan
O âdil ilahi kitaba
değil de, bir kısım nefsi arzularının kölesi olmuş şeyhlere biat edilen, o
şeyhlerin arzularına göre yaşayıp,
O şeyhlerin uyduruk
törenlerine ibadet gözüyle bakılan,
O güzelim ve
modernliği hiç tükenmeyecek olan İslam ile hiç alakası olmayan yine iyiler
hariç bir kısım şeyhlerin
Ve iyileri hariç bir
kısım tarikatların uydurdukları saçma-sapan hikmet dışı şeylerin ibadet olarak yapıldığı,
hatta zorla baskıyla kandırılarak yaptırıldığı, gerçek ilim dışı ve İslam dışı
olan, doğru mantıklı düşünceden uzak, irfandan ve hikmetten uzak
Birçok sapık fikirli
insanın mekânı hâline gelmiş olan
Şu doğduğum ülkeden
nefret etmeye başladım artık.
Adaleti uygulamaktan
uzak insanların yaşadığı şu ülkemden ve dünyadan nefret etmeye başlamayı ben
ister miydim?
Sonnet… Nafiz coşkun
Ne hırsızlığı, ne ayıbı be…
Bir insan, bir aile
aç kalsa, çocukları aç kalsalar,
Hiçbir çıkar yol,
hiçbir yardım
Ve para kazanacak
hiçbir yol bulamasalar,
Karınlarını doyuracak
idareten bir şeyler çalsalar,
Asıl onlar değil
suçlu olan,
Onları o hâle
düşürenler
Ve destek
olmayanlardır asıl suçlular,
Onlara ceza
verenlerdir haram suç işleyenler.
Asıl onları
ayıplayanlardır gerçek ayıbı işlemiş olanlar.
Onca yardıma ihtiyacı
olan insanlar varken
Bu sebeple,
Şu adalet sağlanmayan
dünya devletlerinin içinde
İnsanların
göğüslerini gere-gere gezişlerine,
Utanmayışlarına
hayret ediyorum.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Hayat işte…
Kıyameti koptu
hayatımın içinde ki renklerin
Buğulandı ömrüm
böylece,
Göz-gözü görmez bir
yalnızlığa
Uyudu insanlık,
uyandıran yok mu?
Hayat işte; telaş,
endişe, tebessüm içerisinde bir serüven,
Tutmadı bir türlü
yakasından saadet insanın bir ömür.
Aramak elbet değil
boşuna
Fakat bâzen mutluluk
uykuda,
Bâzen de bulanık
renkler arasın da,
Anlayacağınız çok zor
tutunmak yakasından
O bir türlü yerinde
durmaz mutluluğun.
Kaderi insanın; bâzen
elinde ki kendi kaleminin ne yazacağına,
Bâzen de yaratıcının
sürprizlerinin ne yapacağına bakar.
Hayat işte; biraz
saadet, biraz da telaş işte!
Sonnet… Nafiz coşkun
Şair der ki…
Ben bir şairim,
İyi yürekli,
Yardımsever bir
insanımdır,
Yola çıktığım
O iyi yürekli
dostlarını
Asla yarı yolda
bırakmayan,
Sonuna kadar onlarla
hayatı yürüyen bir insanım,
İnanın bana doğruyu
söylüyorum.
Açtım,
Doyurdu beni Rab.
Fakirdim,
Zengin yaptı beni
Rab.
Bedeni mi meyvelerle,
sebzelerle,
Gıdalarla geliştirdi
İnşa etti,
Kuvvetlendirdi.
Ruhumu besledi
İnançla,
Erdemle,
Bilgiyle besledi
ruhumu,
Hâlen kendimi
eğitmeye devam ediyorum.
İnanın bana doğruyu
söylüyorum.
Vahşetin
çirkinliğinden
Uzak tuttu beni rab.
Vahşetten,
Kötülükten iğrendirdi
beni Rab.
İyiliği ve adaleti
sevdirdi bana.
Havanın, suyun,
toprağın dengesinin bozulduğunda
Ve cinsel ilişkide ki
kadın erkek birlikteliğinin
Dengesinin
bozulmasının
Tüm insanlığa zarar
vereceğini öğretti bana Rab,
Eğer bu dengeler
bozulurlarsa;
Açlığın, kıtlığın,
susuzluğun,
Kaosun, savaşın
Ve hastalıkların tüm
dünyayı
Kaplayacağını
gösterdi aklımın yoluyla bana Rab.
Eğer tüm dünya
insanlığı bir araya gelerek
Yeniden şu ağır bir kanser
hastası olmuş dünyayı
Beraberce
iyileştirmek için
Tüm o iyi niyetini
ortaya koyup,
Bozduğu ve bozmaya
devam ettiği
O bozulmaması gereken
Dengeleri onarıp
iyileştirir
Ve yaratıcı Rab’dan
Samimiyetle özür diler,
af dilenirse,
Bir daha o yaptığı
vahşete geri dönmeyeceğine karar verip,
Adalet üzerine
yaşamaya başlarsa
Her şeyin daha güzel
olacağını
Öğretti tüm ilahi
kitaplarla bana Rab.
İnanın bana doğruyu
söylüyorum.
Kader ya da tâlih
değildi zâlim olan
İnsanın kendi
tercihleriydi onu iyi ya da kötü yapan.
Ne dersiniz.
İnanın bana doğruyu
söylüyorum.
Nefret devlet eliyle…
Nefret, şiddet,
öteleştirmek,
Nefret ettirmek,
Hürriyetine engel
olup
İnsanı tek bir kalıba
hapsetmek,
Tek tip bir elbise
giyindirmek,
Kendi arzularının,
fikirlerinin dışındakileri reddetmek,
Gibi birçok yobaz ve
vahşi arzular;
Özellikle de ülkeyi
yöneten
Ve ya da yönetmeye
aday olan
Hükümetler,
muhalefetler, tarikatlar
Ve partiler
tarafından planlı programlı bir şekilde
Yapılmakta, hatta
yapılması için
Kışkırtılmaktadır.
Yalancı mâsumiyet
maskesi bile artık onları gizleyemiyor.
Sonnet… Nafiz coşkun
Bozgun…
Tarikatların,
partilerin,
Bir kısım gurupların
Ve kuruluşların
kışkırtmalarıyla
Ne aile dirliği,
Ne aile sevgi
bağları,
Ne akraba
beraberliği,
Ne de komşuluk
Yardımlaşması
Pek kalmadı desem tam
isabet etmiş olurdum.
Artık herkes
partilerine, tarikatlarına, guruplarına
Neredeyse taparcasına
Hatta kendilerinin
haricindekileri de
Öldürecek kadar
vahşileşmekteler.
Aklı olana bir işaret
yetmez mi?
Sonnet… Nafiz coşkun
Faşizma tadında…
Toplumları
Kendi taraflarında kutuplaştıran,
Kendilerinin
Haricindekileri
Her türlü
Tehditlerle
Ürkütüp
Korkutmaya
Şiddetle
Devam eden,
Kendilerine
Muhalefet edenleri ya
itibarsızlaştıran,
Ya yalnızlaştıran ya
da bir kısım iftiralarla hapsettiren faşist
Bir egoizmaya
dönüştürülmüş ülkede yaşamak ne acıdır.
Sonnet… Nafiz coşkun
Kim haklı…
Binlerce, on binlerce
Birbirinden farklı
guruplar,
Partiler,
Ülkeler,
Tarikatlar,
Şirketler
Vesaire, vesaireler
var,
Birbirleriyle kavga
Ve savaş
içerisindeler,
Katliam, şiddet ve
nefret içinde
Birbirlerini
suçlayarak
Herkes kendisinin
haklı olduğunu savunmakta,
Peki, herkes
haklıysa, haksız olan kim,
Haksız olanlar yoksa
o yaralanan ve ya öldürülen çocuklar mı?
Sonnet… Nafiz coşkun
Kavgacı toplum…
Kendi içerisinde
kavgacı toplumlar
Kavga
Edeceği
Kendinden yabancı olan
Bir toplum
Bulamadığında
O kendi
İçinde ki
Birbirinden
Farklı
Muhalif
Guruplarla
Kavga
Etmeyi
şiddetlendirmeye başlarlar.
Sonnet… Nafiz coşkun
Zafer adaletindir…
Tüm
İlahi dinlerle
Tanışmış
Toplumlar
Kendilerinin
Dünyaya
Hâkim olacağını
Ve bunun
İlahi kudret eliyle
Yapılacağına
inandırılırlar,
Oysaki bir bilselerdi
Adaleti yaşayıp
gerçekleştirenlere zafer ve hâkimiyet,
Adaleti terk edenlere
de hezimet ve yenilgi olacağını,
Zaferlerin de daima
elden ele değişeceğini bir bilselerdi.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Ben…
Ben
Atalarıyla
Övünenlerden değilim
asla,
Ben
Mezarlarda yatan
Ata
Ve
Akrabalarıyla gurur
duyup
Övünenlerden de
değilim,
Ben ırkımla ve ya
ailemin fertleriyle değil,
Adaleti yaşayan
Erdemli bilgelerin
hikmetli ve faydalı işleriyle onur duyan
Ve o hikmetli işlerin
bir benzerini yapmak isteğiyle dolu olan
Beyaz tenli siyah bir
şairimdir ben, haydi selametle.
Sonnet… Nafiz coşkun
Krallık komedyası…
Bizim krallığımız
Dipsiz bir arayış
mıdır?
Ölünmeden
Gidilemeyecek bir
âlem için buradayız,
O ölünmeden
gidilmeyecek
Âlemden bir adım önce
İyi birikintiler
Yapmak için
Şu sürgüne
gönderildiğimiz dünya da
Faydalı işler
yapmanın telaşesinde kimileri,
Kimileri de
Henüz daha yapmadığı
vahşetlerin
Planlarının peşinde.
Bizim krallığımız
aslında dibi üç beş günlük olan bir dünya.
Sonnet… Nafiz coşkun
Kuzgun dedi ki…
Ben bir kuzgun
olsaydım
Götümle gülerdim şu
budala insanlığın
Acımasızca birbirine
Vahşet yapışına.
Ben bir kuzgun
olsaydım
O çirkin kaba sesimle
Şöyle seslenirdim
Birbirlerini
acımasızca öldüren insanlığa,
Derdim ki; durun!
Hepiniz öleceksiniz,
zâten bunu biliyorsunuz,
Fakat iyi işler
yapanlar ebedi bir cennet hayatına alınacaklar,
İnanmayanlara da
derdim ki;
Ya ben haklı
çıkarsam,
Hem sizlerin iyi
işler yapmanızın ne zararı olur ki!
Sonnet…
Nafiz coşkun
Vahşet ve aptallık…
Devletlerin,
Krallıkların,
İmparatorlukların,
Ailelerin,
aşiretlerin,
Partilerin,
Gurupların,
Tarikatların
Dehşet ve vahşetle,
Hiç akla ipe sapa
gelmez ketenperelerle(hileli, gizli oyunlar)
Medyumlarla,
müneccimlerle
Büyücülerle,
sihircilerle uğraşanların
Ellerine teslim
edilmesi budalalığı ancak
Davetiye çıkartmaktır
cehalete
Ve nihayetinde
vahşete!
Sonnet… Nafiz coşkun
Yalancı insan…
Şeref dâhil olmak
üzere
Her bir şeyin
Satıldığı
Şu âlemi cihan da;
Övünmek boşuna
Ancak
Kibirden
Ve yalandan
Başka
Bir şey yapmış olmaz
Bölmek ve ayrı
guruplara parçalamakla insanlığı insan!
Kimi kandırıyorsunuz
ki
Şu onurun bile
satıldığı dünya yurdunda,
Ancak kendinizi
kandırırsınız söylediğiniz o puşt yalanlarla.
Sonnet… Nafiz coşkun
Zaman işliyor…
Zaman, dostu olmalı
insanın,
Onu incitmeye gelmez
biliyor musunuz?
İncindiğinde ise
Seni terk eder
Ve bir bakarsın ki
geriye,
Nasıl da çabuk gelip
geçmiş
Aynalarda çizikler
dolu bir yüze.
Zaman, dostu olmalı
insanın,
Onu aldatmaya gelmez
biliyor musunuz?
Aldatıldığında ise
Sizlere şöyle
seslenir,
Der ki;
Hey gidi budalalar
sürüsü
Aldatan ancak beni
değil kendisini aldatır.
Sonnet… Nafiz coşkun
Miras…
Size bir sır vereyim
mi?
Cennete sizi
götürebilecek bir tavsiye niteliğinde bir sır,
Bakınız,
İnsanların büyük bir
kısmı
Gelecek nesillere
Ve kendi çocuklarına,
kendi torunlarına, kendi halkına
Kirletilmiş bir
dünyayı
Miras bırakırlarken,
Sizler ise gelin
Hem kendinize
Hem de gelecek
nesillere
Büyük bir iyilik
yapın
Ve gelecek nesillere
faydalı, hikmetli bir bilgelik, adalet duygusu,
Bir de temiz bir
dünya oluşması için çalışılmış bir hayat bırakın.
Sonnet… Nafiz coşkun
Hazinen…
Ölüme yaklaştığınız
da
Ardınıza dönüp bir
bakın
Sizi iyi olarak yâd
eden bir tabiat,
Hava, su, toprak
varsa eğer,
Ağaçlar sizleri iyi
olarak anıyorlarsa,
Kuşlar, hayvanlar
sizleri
İyi olarak
hatırlıyorlarsa eğer,
Siz büyük bir hazine mirası
bırakarak nesillere
Anlınız pak olarak
gidiyorsunuz demektir cennete.
Ölüme yaklaştığınız
da ardınıza dönüp bir bakın
Sizi iyi olarak
anacak olan hikmetli sanatseverler varsa eğer,
Okuduğunuz veya
yazdığınız faydalı kitaplar
Sizleri güzellikle
anıyorlarsa eğer gelecek nesillere,
En değerli ve büyük
bir miras bırakmışsınız demektir nesillere.
Sonnet… Nafiz coşkun
İyilerdir gerçek
kahramanlar…
Şair dedi ki;
Mâdem öleceğiz
O halde
İyiliğimizle yaşar
Rabbin huzuruna
Temiz bir kalp ile
çıkarız ne dersiniz.
Şair coşkuyla
haykırdı, dedi ki; ölmek kolayda,
Yaşamak,
Yaşamak iyiliği, hem
de iyi bir insan kalarak
Şunca vahşi insanın
arasında
Zormuş yaşamak be
kardeşim,
Şair son sözünü öne
sürerek şöyle devam etti, dedi ki;
Demek ki asıl
kahramanlık
Şunca kötü insanın
içinde âdil olarak yaşamakmış meğerse.
Sonnet… Nafiz coşkun
Kalbine aşkı koymak
istersen eğer…
Hepimiz kirlenebiliriz,
Önemli olan
Farkına vardıktan
sonra
O kalbimize bulaşan
kirleri
Ellerimizi ve
yüzümüzü
Özenle yıkar gibi
Yıkamayı samimiyetle
yapabilelim.
Kalbimizin içinde
sakladıklarımızı
O bizleri var eden
Rab’dan başkası bilmez,
Kalbin kirlerini
En çabuk
Ve en güzel
temizleyen nedir biliyor musunuz?
Bile isteye,
samimiyetle yapılan
Maddi ve manevi
yardımlardır.
Sonnet… Nafiz
coşkun
Özlemediniz mi?
Kendi hayatlarında
İyi bir hamle yapmak
isteyenler
O kendiişlerini
Sağlıklı, güvenilir,
Sanatsal
Ve faydalı bir
şekilde yapsınlar
Daha başka ihsan
istenir mi ki onlardan.
İşlerini iyi
Ve güzel yapmayan,
Sağlam ve güvenli
yapmayan
O zavallı sefil
insanlar çöplüğü olmuş şu dünya da
Öğle çok özlüyoruz ki
inanın
O işlerini sağlam,
güzel
Ve hikmet eliyle
sanatsal yapan kahramanları, haksız mıyım?
Sonnet… Nafiz coşkun
Göç ve mülteciler…
Mülteciyiz,
Hepimiz bir yerlerden
Başka bir yerlere
Sürüklenip göçüyoruz,
Âdem peygamberden bu
yanı
Hiç durmadan
Sürgün
Ve göç yaşayan,
Günahları,
cinayetleri yakasından ve elinden hiç düşmeyen
İnsanlar olduk,
birbirimize küstük, yabancılaştık, küstahlaştık,
Misafirliğin adına
mülteci diyerek öteleştirdik insan kardeşlerimizi,
Savaşlar, susuzluk,
kıtlık, açlık ve psikolojik, sosyolojik sebepler,
Adına, sebebine her
ne derseniz deyin,
Misafirliğin adına
mülteci diyerek öteleştirdik insan kardeşlerimizi.
Sonnet… Nafiz coşkun
Yazar şair nafiz
coşkunun yayınlanan, hazırlanmakta olan diğer kitapları
...
1: Kelebek mevsimi ve
saklambaçlar şehri…
2: Elma kokuları ve
yağmur zamanı…
3: Azap yağmurları…
4: Sevgili nâna ve mektupları…
5: Papatya mevsimi…
6: Gece yürüyüşü…
7: Sevgili tutya ve
mektuplar…
8: Sürgün şehir…
9: Su kavmi ve Ruhûl
Kudüs...
10: Şafak gemisi…
11: Gemileri yaktım
Aşk ülkesinde…
12: Sürgün çocuklar…
13: Siyah incir ve
mavi kelebek…
14: Sofia filo ve mektuplar…
15: İstanbul da sanat
ile aşk…
16: Afili
yalnızlıklar şehri…
17: Şairler anarşist
olurmuş…
18: Sular kesti
kılıçları…
19:
Kafa kâğıdı…
20: Hikmet ve
felsefe…
21: Olmak ya da
olmamak…
22: Papirüsler…
23: Meleklerin şehri…
24: İstanbul’un
kanatları altın da…
25: Kırmızı
yağmurlar…
26: Sobe, körebe ve
saklambaç…
27: Bakır cezve…
28: Kaldırımda
demlenen fikir…
29: Senfoni gülüşü…
30: Sevgiliye senfoni
ve aforizmalar.
31: Ölümsüzlük
senfonisi ve Felsefik yazılar.
32: Felsefe ile
şiirin buluşması.
33: Çirkin kral ve
fikir yazıları.
34: Ölü şairler
mezarlığı.
35: Cennetin
çocukları.
36: Şairler kenti ve
aforizmalar.
37: Kelebekler şehri
ve Felsefik notlar
38: Tutsak melekler
ve fikir yazıları…
39: Şair korsanlar ve
aforizmalar…
40: Şehrin azizleri
ve Felsefik yazılar…
41: Sofia filo ve
aforizmalar…
42: Faili meçhul
sevdalar ve aforizmalar…
43: Kırmızı balık ve
aforizmalar…
44: İhbarlanmış
aşklar ve Felsefik notlar…
45: Kılıçlar ve
kalemler…
46: Pur si muove ve
aforizmalar…
47: Şairlerin ölüm
dansı ve aforizmalar…
48: Düşmanlar ve
sevgililer…
49: Soprano ve kanlı
sözler…
50: Kurşun askerler
ve aforizmalar…
51: Ölüm öpücüğü ve
aforizmalar…
52:Kale düştü ve
felsefik yazılar…
53:Şairin kurşun
kalemi ve aforizmalar…
54: Şairin seyir
defteri ve aforizmalar…
55: Kartal yuvası ve
aforizmalar…
56: Kelimelerle dans
ve aforizmalar…
57: Yalnızlık
senfonisi ve aforizmalar…
58: Aksiyon ve
aforizmalar…
59: Aşk yasası, Aşk
diyalektiği…
60: Sinekler lordu ve
aforizmalar…
61: Kod-adı şair ve aforizmalar…
62: Su akar yatağını
bulur…
63: insan ilişkileri
ve aforizmalar… (karma)
64: Sokrates’in
intikamı ve aforizmalar…
65: Cehennem melekleri
ve aforizmalar… 66: Aşk töreni…
Yorumlar
Yorum Gönder