KİTAP ADI: GÜMÜŞ KÖPEK BALIĞI... (kitap: 71. author poet yazar şair Nafiz coşkun)

 

Felsefik yazılar, jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,

Aforizmalar, hikmet, sanat ve sonnet…

 

 https://drive.google.com/file/d/13zcf9Ddduvm4a25KHJPahfDLIznninTB/view?usp=drive_link

 PDF OKUMAK İÇİN YUKARIDAKİ LİNKİ TIKLAYIN

                                 ♛ ♣ ♡

 

 

       Gümüş köpek balığı…      Kitap: 71.

 

                               ☆☆☆

 

Bâzen onlarca kumandandan ve politikacıdan daha çok faydalı Daha güzel iş yapar bilge cesur bir şair…

 

Kader ve tâlih değildir insana zâlimlik yapan ve yaptıran, ancak

İnsanın kendi tercihleridir onu iyi ya da kötü yapacak olan.

 

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.

 

                                                          Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

Twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

Bu ve tüm kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü yapılamaz.

 

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

                                  ☆☆☆

 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI

Sayfa: 9: Doğru olan mı?  (sonnet)

Sayfa: 10: Kimin tuhaflığıdır zarar veren dünyaya…

Sayfa: 12: Kahramanlık dediğiniz şeyde adalet olmalı…

Sayfa: 13: Doğru bir farkındalık ve kendini bilmek sanatı…

Sayfa: 15: İnsan, kendi hakkını gasp edeni sever mi?

Sayfa: 16: İnanması hem zor, hem acı, fakat… (sonnet)

Sayfa: 17: İnsan kanına virüs robot enjekte edilebilir mi?

Sayfa: 18: Modern kölelik asıl şimdi başlıyor…

Sayfa: 20: Ben bu dünyaya ait değilim…

Sayfa: 21: İlahi dinler cinayeti, terörizmi yasaklar…

Sayfa: 22: Ne verdiniz ki ne istiyorsunuz… (sonnet)

Sayfa: 23: Öfke ve intikam… (sonnet)

Sayfa: 24: İntikam alınmak içindir…

Sayfa: 26: Zaman, insanın en değerli hazinelerinden…

Sayfa: 28: Kendisine nasihat eden bir bilge dedi ki…

Sayfa: 29: Devriliriz, fakat kalkarız yeniden…

Sayfa: 30: Şair tiyatro sahnesinden seslendi halka…

Sayfa: 32: Cinayet işleyenler cinayetten şikâyetçi…

Sayfa: 34: Kendi güzel hayatını kendin şekillendir…

Sayfa: 35: Am ı the greatest poet of the time… 1 (sonnet)

Sayfa: 36: Am ı the greatest poet of the time… 2 (sonnet)

Sayfa: 37: Aptallık ve abdallık arasında tercih… (sonnet)

Sayfa: 38: Sıkıca sarıl, bir daha bulamayabilirsin…

Sayfa: 39: Hamd, şükür, tövbe, dua… (sonnet)

Sayfa: 40: Hamd, şükür, tövbe, dua…

Sayfa: 41: Mantık yapalım mı?

Sayfa: 42: Ne istediğinizin farkında mısınız?

Sayfa: 43: Gardını alanlar ve almayanlar…

Sayfa: 44: İhanet, hakları gasp etmek değil midir?  (sonnet)

Sayfa: 45: Anarşi eksilmiyorsa üzerinizden… (sonnet)

Sayfa: 46: Hesap mutlaka görülecektir… (sonnet)

Sayfa: 47: Aslında hiç de zor değildi, gayret göster…

Sayfa: 49: Ölüm bile ölecek, bir sen kalacaksın… (sonnet)

Sayfa: 50: Olmasaydı insan cahil ve kibirli…

Sayfa: 51: İnsan dediğin…

Sayfa: 52: Bu savaş bana ait değil…

Sayfa: 54: Kibarlık mı demiştin… (sonnet)

Sayfa: 55: Al sana cinayet ve terbiyesizlik… (sonnet)

Sayfa: 56: İnsanın aç gözünü nihayet toprak doyurdu… (sonnet)

Sayfa: 57: Rab rüşvet kabul etmez…

Sayfa: 59: Şairden, ruhu için yardım isteyen bir insana…

Sayfa: 61: Nerede arıyorsun haklarını şaşkın…

Sayfa: 63: Hak arayan bir aileye…

Sayfa: 64: Adaletsizlik karşısın da hamleni yap… (sonnet)

Sayfa: 65: Benim sevgi ölçüm adalete, erdeme göre… (sonnet)

Sayfa: 66: Kimlerden öğrendiniz ki hayatı dünya cinayet doldu…

Sayfa: 67: Düşman en yakınındadır…

Sayfa: 68: Neleri kaybettiğinizi hatırlayabiliyor musunuz?

Sayfa: 69: Cinayet, adaletsizlik işlememek kahramanlıktır…

Sayfa: 70: Gazabı davet edersen gelmez olur mu? (sonneto)

Sayfa: 71: İnsanın birbiri üzerinde tanrılık oyunları…

Sayfa: 73: Fitne yapan şair ve bilgeler de var… (sonnet)

Sayfa: 74: İlişkiler de öncelik erdem olmalı…

Sayfa: 75: Adalet isteyen adaletle yaşamaya çabalıyor mu? (sone)

Sayfa: 76: Ebedi yaşamak isteyen, âdil yaşasın…

Sayfa: 78: İnsanlığın kavgasının içinde sevmeyi yaşamak…

Sayfa: 81: Risk alma, akıllıca eylem yap… (sonnet)

Sayfa: 82: Empati ve doğru hamle… (sonnet)

Sayfa: 83: Dünyanın sonuna doğru…

Sayfa: 85: Unutulduk… (bir şarkı daha) 

Sayfa: 86: Bilge şair demlenmekten bahis etti… (sonnet)

Sayfa: 87: Demlenmemişinden usandık… (sonnet)

Sayfa: 88: Demlenmeden içilenin zararı… (sonnet)

Sayfa: 89: Cahillerin at koşturduğu bir meydan olunca ülke…

Sayfa: 91: Herkes şaşırmış, peki, ya aptallara ne denir…

Sayfa: 94: unutma… (sonneto)

Sayfa: 95: Haksızlık, işleyeninden mutlak bedel alır…

Sayfa: 96: Çocuk eğitimi büyük bir sanattır… (sonneto)

Sayfa: 97: Dünya da her bir insan sanatkâr olmalı…

Sayfa: 99: Zarar etmez nesli kibar yetiştiren bir millet… (sone)

Sayfa: 100: Şaire, tarih nedir diye sordular… (sonnet)

Sayfa: 101: Kendilerini nâmuslu zanneden nâmussuzlara. (sone)

Sayfa: 102: yazarın bugüne kadar yazdığı kitapların isimleri…

 

 

 

 

                               

                            

 

 

 

 

 

                                 ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                      

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

            

                 ☆☆☆

          ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

Doğru olan mı?

 

Adaletsizliği,

Uzaklaştırmaktan korkuyor

Veya gücün yetmiyorsa eğer

Hiç değilse bâri

Kalbinle kına,

Lânet oku onlara

Ve asla âdil olmayanları sevme,

Onları hiçbir zaman destekleme,

Onların kazanmasına yol açacak hamleler de bulunma asla,

Unutma ki zâlime merhamet

Ve zâlime gösterilen destek

Ancak mazluma ve mâsumlara zulüm olur.

Güçlenen, şımaran bir zâlimin

Ne gibi bir kötülük yapabileceğini bilmiyor musun?

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Kimin tuhaflığıdır zarar veren dünyaya…

 

Bir gurup insan şaire dediler ki;

Çok tuhaf, aykırı bir insansınız,

Şairde bunu işitince

Onlara cevaben şöyle söyledi, dedi ki;

Neden sizlerin kendi nefsinizce benden duymayı

Arzuladıklarınızı söylemediğim için tuhaf oluşumu düşündünüz,

Yoksa sizlerin,

O kendi nefsi arzularınıza uyan,

Sizin sevebileceğiniz 

Tavır ve davranışlar sergilemediğim için mi çok tuhafım,

Oysaki ben sizlerin veya

Başka birilerinin arzularınca hamle

Ve başkalarının arzularınca hareket eden

Ve başkalarının, sizlerin arzularınca konuşan,

Sizlerin arzularına göre yazan bir şair değil,

Erdemle, adalet kalemiyle, dürüstlükle yazan

Bir şair olmak isterim. Hem alaylarınız da boşuna, telaş etmem.

Eğer sizlerin arzularınızca hamle ve hareket edersem eğer

İşe o zaman sizlerin kölesi durumuna düşürmüş olurum kendimi,

Sizlerin, nefislerinizin, arzu ve isteklerinizin yalakası

Ve kölesi olmak gibi aşağılık,

Çirkin bir duruma düşmeyi hiç ama hiç istemem.

Hem ayrıca siz benden farklı oldunuz da ne oldu ki sanki

Ne işe yaradı söyler misiniz benden farklı oluşunuz,

Dünyayı zehirlenmekten,

Milyonlarca cinayet işlenmekten mi kurtardı

Sizin benden çok faklı oluşunuz,

Özellikle bu söylediğimi bir düşünün lütfen,

Mâdem sizin benden tamamen farklı oluşunuz

Dünyayı şu kötü duruma düşürdüyse eğer

Demek ki asıl acımasızca eleştirilmesi gereken

Sizin benden farklı olan o çirkin ve tuhaf yaşam felsefenizmiş.

Hem ayrıca inkâr etmiyorum kendimin sizlerden

Tuhaf, farklı bir insan oluşumu,

Hayat, yaşam felsefemin sizlerden çok farklı olduğunu da

Asla inkâr etmiyorum,

Hem insan düşünmeli kimin tuhaflığı zarar veriyor diye dünyaya,

Hem benim felsefem, benim hikmetim,

Benim tarzım, benim idealim, ideolocyam ortadadır,

Ben kitaplarımda yazdığım gibiyim,

İkiyüzlü değilim sizler gibi,

Hem bakınız şu yönettiğiniz

Ve yöneticilerine taraf olduğunuz dünyamızın, insanlığın hâline,

Şu dünyayı cinayetlere, zehre boğan

Demek ki benim sizden farklı, tuhaf oluşum değil,

Sizlerin o benden tuhaf ve farklı oluşunuzmuş meğerse zehirleyen,

Dedi şair, sonrada çekti gitti alarak aşkı da yanına,

Bir daha uğramamak üzere dünyaya!

 

 

Kahramanlık dediğiniz şeyde adalet olmalı…

 

Adaletin olmadığı bir şeye kahramanlık diyorlarsa eğer

Bil ki o ancak cinayetten başka bir şey değildir.

İşledikleri ve işlemeyi arzu ettikleri o cinayetlere

Kahramanlık diyenlere,

O yaptıkları

Ve yapmayı arzuladıkları şeylerin birer kahramanlık değil de

Cinayet olduğunu söylediğiniz de,

Onlara bunu hatırlattığınız da,

Vatan haini diye suçlanırsınız,

Linç edilmek tehlikeniz bile vardır,

Ah ne günden beridir iblis ve aveneleri cinayetleri birer erdem

Ve kahramanlık diye süsleyip

Kabullendirmiş insanoğluna bir bakıp düşünün lütfen.

Zengin şirketler

Ve zengin şirketlerin koruyucuları olan politikacıların,

Daha çok zengin olup güç toplamak arzuları sebebiyle

Şu dünya insanlığını birbiriyle savaştırıp,

Birbirine cinayetler işlettiriyor

Ve bu cinayetlerin adına da

Kahramanlık, kânun, yasa, milliyetçilik,

Vatanseverlik, dindarlık gibi birçok isim vererek

O işledikleri cinayetleri haklıymış

Erdemmiş, adaletmiş gibi göstermeye çalışıyorlar.

Ne diyeyim ki başka, canları cehenneme.

Doğru bir farkındalık ve kendini bilmek sanatı…

 

Hikmetli, erdemlice yaşamak, bunun bilincine hakikatine ermek,

Özel bir farkındalık, kendini bilmek, ayrıcalık değil de ya nedir.

Diye sözlerine başladı ve şöyle de devam etti şair, dedi ki;

İncil’in İsa’sını dinliyorum, dedi şair,

Tevrat’ın Musa’sından

Ve Zebur’un Davud’undan

Ve ne de Kuran’ı Kerimin Muhammedinden

Çok farklı bir şeyler söylemiyorlardı,

Bu adını yazdığım dört kardeş de, ancak

Şefkatli baba İbrahim peygamberin,

Adalet ve merhamet cümlelerini tekrarlamaktan başka

Birkaç güzel cümle daha söylemişlerdir.

Ben onlara inanıyorum.

Ben adalete inanıyorum.

Ben hürriyetin, aşkın, hikmetin ve adaletin

Birbirinden ayrılmaz olduğuna inanıyorum,

Fakat

Adına yasa kanun diye çıkartılmış olan

Şu adaletsiz devlet sistemlerine asla inanmıyorum.

Peki, neden insanlara gönderilen o peygamberler

Adalet ve merhametin yaşanılmasını emrettikleri halde,

İnsanoğlu o yasaklanan cinayetleri işlemeye devam etmekteler

Ve hem de kendilerine dindar,

Merhametli, iyi, erdemli insan süsü verip yapıyorlar cinayetleri.

İnsanoğlunu, o bir kısım insanları yine birbiriyle savaştırarak

Kendi çıkarları, arzuları uğruna,

Güç, para kudret kazanmak uğruna,

Tanrı olmak hevesi uğruna

Cinayetlerine devam ederlerken,

Ben ise;

O adaletin, merhametin yaşanmasını emreden,

Adaleti, erdemli yaşamayı tavsiye eden,

Cinayetlere bir son verilmesini emreden o aziz

İncil’e, Tevrat’a, Zebur’a,

Kuran’ı Kerim’e inanıyorum,

İnanın bana doğruyu söylüyorum.

İnanın bana şu insanlık ilahi kitapların

Yolunu takip etmiyorlar,

Kendi şahsi çıkar arzularınca hiç hesapsız yaşayarak

Dünyamızı ve canlı varlığı harap etmeye devam ediyorlar.

Tüm bunları anlattıktan sonra da,

İşte bu anlattıklarım farkındalıktır,

İnsanın kendisini bilmesidir, dedi şair,

Bu kendini bilmektir, dedi şair,

Kendini bilmeyen, o aziz sanatkârı olan Rabbini de bilmez dedi,

Doğruların farkına varanlar da ancak

Hikmetli farkındalıklar üretebilirler, dedi şair, öğle değil mi?

Hem ayrıca bakire Meryem de doğruları söylüyordu,

Diye de eklemeyi ihmal etmedi şair.

 

İnsan, kendi hakkını gasp edeni sever mi?

 

Dünyanın yüzde ikisini oluşturan zenginleri

Daha çok zengin etmek için,

O geriye kalan milyarlarca insan

Aşağılık hayvanlarmış gibi hakları gasp edilerek çalıştırılıyor,

Çalışmak elbet güzel

Fakat insanın çok zoruna gidiyor

Emeğinin tam olarak karşılığını alamamak,

Hatta emeğinin tam karşılığını zamanın da alıp alamadığını

Şu üzerinde yaşadığın devlet bile umursamayınca,

İnsanın çok zoruna gidiyor.

Borç batağına sürüklen-diriliyor insanlar,

Vatandaş kendisinden çalınmış olan malını,

Hatta kendisinden devlet eliyle, şirketler eliyle

Çalınan parasını bile yine kendisi koruyor,

Yani malını gasp edenleri ve

Kendisinden gasp edilmiş malı yine vatandaşa korutuyorlar,

Fakat bu benim malım, bu benim param diyecek

Cesareti kendisinde bulamıyor, söyleyemiyor vatandaş.

Gün geliyor o kadar çok usanıyor ki fakirlikten,

Kendisinden çalan devlet yöneticilerine,

Zengin şirket yöneticilerinin hayat ve yaşantılarına bile özeniyor,

Onlara saygı, onlara sevgi beslemeye başlıyor,

İnsan hiç kendi katiline, kendinden çalanlara

Saygı, sevgi besler mi diye sormayın boşuna, evet, hayret içindeyim.

İnanması hem zor, hem acı, fakat…

 

Hayret içerisindeyim,

Dedi şair,

Bakın lütfen,

Şu dünya insanının

Türlü-türlü hallerine,

Devletler ve şirketler

Ve bir kısım üçkâğıtçılar

İnsanların haklarını gasp ediyorlar fakat bu insanlar ise

O kendi haklarını gasp edenler için

Ölüme bile gidiyorlar,

Aptallık olabildiğince çokmuş meğerse

Hem onları sırtında taşıyorlar,

Hem de onlar için ölüme bile gidiyorlar,

İşte zamanın modern köleleri, hayret içerisindeyim.

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

İnsan kanına virüs robot enjekte edilebilir mi?

 

Şaire dediler ki;

Mümkün mü sıvı bir madde içerisin de

Çıplak gözle görülemeyen, onlarca,

Yüzlerce virüs robotu insan vücuduna,

İnsanın kanı içerisine,

Bir şırınganın iğnesi içinde aktarıla bilir mi?

Şair de cevaben dedi ki;
Nano adı verilen bir teknoloji yardımıyla

İnsanın kıl tanesinin ucunun üzerine

Çıplak gözle görülemeyen bir gök delen inşa edilebiliyorsa,

Gökdelenden milyonlarca kat daha küçük olan

Ve laboratuvar da üretilmiş olan

Teknolojik virüs robotları bir su damlasıyla,

Şırınga iğnesinin içerisinden,

İnsan kanının içine aktarmak daha kolay

Ve çok daha basit olsa gerek.

Yapıla bilir mi?

Elbette bu mümkün!

Fakat vücut onu ne kadar içinde tutar bilinmez,

Onu içinde uzun süre kabul eder mi?

İnsan vücudu onu ne sürede içinde saklar bilinmez.

Peki, ya bu teknolojik robotlar

Kötü amaçlar taşırsa ne olacak derseniz eğer, ben de derim ki;

Zâlim insan kim bilir yine ne kötülükler peşinde.

Modern kölelik asıl şimdi başlıyor…

 

Hürriyetimin elimden alınmaması için,

Kalbimin bir yerinde

Köleliğe ve haklarımın çalınmasına karşı çıkan

O anarşist karakterimi

Kaybetmemem gerektiğini

Arada bir hatırlatırım kendime.

Onu kaybeden her insan

Kabullenmiş demektir köleliği.

Er ya da geç, bir şekilde,

Teknolojiyi kullanarak insanlığı kendi emirleri altına almak için Her bir çirkin yolu deneyecekler,

Politikacılarla güvenmiyorum

Ve o çok zengin olup doymak bilmeyen

Açgözlü insanlara da güvenmiyorum.

Kimyasalları ve teknolojiyi birleştirdiler artık.

Robotları nano teknolojisi ile vücuda

Sıvı içinde enjekte edebiliyorlar artık,

Enteresan öğle değil mi?

Nâna teknolojisi ile bir kıl tanesinin ucuna

Gökdelen inşa eden şu laboratuvar insanları

Kim bilir o insan vücuduna ne yerleştirebilir

Ve insana neler yapabilir bir düşünün.

İnsan vücuduna sıvılar içinde gözle görülmeyen

Ve radyo dalgalarıyla uzaktan yönetebilecekleri

Laboratuvar virüs robotları sokmayı başaran insanlık

Kim bilir daha ne kötülükler planlıyor.

Modern kölelik başlıyor desenize.

Evet, birçok insanın inanmadığı,

Birçok insanın şaşkınlıkla seyirci kaldığı

Şu teknolojik savaşı hayretle seyrediyoruz.

Modern kölelik asıl şimdi başlıyor desenize.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ben bu dünyaya ait değilim…

 

Sizde hiç kendinizi bu dünyada

Her hangi bir yere ait değilmiş gibi

Hissettiğiniz oldu mu?

Ben hissediyorum,

Ben bu dünyada

Hiçbir yere ait olmadığı mı hissediyorum.

Ben buralı değilim demekle doğru söylemiş olurum.

Çocuklarını ve kardeşlerini,

Güç, para, kudret kazanmak uğruna,

Saltanat, tanrılık hevesi uğruna,

Öldüren, katleden,

Cinayetler işlemeyi erdem zanneden kralların,

Cinayetler işlemeyi erdem zanneden padişahların,

Cinayetler işlemeyi erdem zanneden sultan adı verilen liderlerin,

Şu dünya insanının diliyle evliya, aziz,

Ulu bir insanmış gibi anlatılıp anıldığı,

Yalancı, anlayışsız, sefil halkların yaşadığı şu dünya da, ancak Yaşamaya çalışıyoruz.

Yaşamak için mücadele veriyoruz,

Aslında ha düştük ha düşmek üzereyiz.

Kendimi bu dünyanın hiçbir yerine ait olarak hissetmiyorum,

Elbette ki beni omuzların da şefkatle gezdiren dünyayı seviyorum

Fakat insanlığın geldiği nokta çok acımasızca, hem de çok.

Sizi bilmem fakat ben kendimi buraya ait hissetmiyorum artık.

İlahi dinler cinayeti, terörizmi yasaklar…

 

Şaire dedi ki bir gurup insan,

İlahi dinlere inanıp,

İlahi din adına terörizm yapan,

Cinayetler işleyenler var,

Bu konu hakkın da bir şeyler söyler misin?

Şair de cevaben dedi ki;

İsa peygamberin dini terörizm değildir, dedi şair.

Musa peygamberin dinide terörizm değildir, dedi şair.

Davud ve ya Muhammed peygamberin dinide

Terörizm değildir elbette, dedi bilge şair.

Nereden mi biliyorum diye soracak olursanız,

Dedi bakıp karşısında ki insanlara,

Bu sorunun cevabı gayet basit,

Şöyle ki;

O peygamberler, âdil ve merhametli bir Rab Allah’ın peygamberleridir de ondan,

Âdil ve merhametli olan Rab Allah’ın dinlerini

İnsanlığa tebliğ etmeye gönderilen peygamberler de

Asla terörizmi ve cinayeti emretmez, desteklemezler,

Bilakis, cinayetlerin, terörizmin son bulması için

Mücadele verirler, mücadele emrini de verirler.

Düşünün bir lütfen, âdil ve merhametli olan bir Rab

Hiç işletir mi peygamberlerine cinayeti,

Elbette ki peygamberlerine cinayeti değil, adaleti uygulattırır.

Ne verdiniz ki ne istiyorsunuz…

 

Bir kısım politikacılar

Ve bir kısım insanlar

Şaire dediler ki;

Sıkıntı ve kederlerimiz var,

Bizden o sıkıntı ve kederlerimizi

Def etmek için yardımcı olur musun?

Şairde cevaben dedi ki;

Hem ne verdiniz ki bize, şimdi utanmadan ne istiyorsunuz,

Benim ve bir kısım insanların keder ve yaralarına,

Bir kısım isteklerimize de merhem olacak

Eczalar elinizdeyken vermediniz,

Şimdi ise benim, sizlerin o keder ve yaralarınıza

Merhem, ecza vereceğimi mi zannediyorsunuz.

Unutmayınız ki insan ektiğini biçiyor.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Öfke ve intikam…

 

Bâzen intikam duygusu

Öğle bir hal alır ki

Dünya üzerinde ki

Bütün yanardağların toplamından daha öfkeli olur,

Soruyorum sizlere,

Alevler, lavlar kusan bir yanardağın

Önünde durabilir misiniz?

Elbette ki hayır, karşı koymak ne mümkün öğle değil mi?

Bazen intikam soluyan krallar ve şairler böyledir işte.

Peki, ya o mazlumlara onca yıldır yapılan adaletsizlikler,

Onlarda intikam almasınlar da peki, ne yapsınlar.

Neden insanlar birbirlerine zulmederek,

Haksızlıklar yaparak,

Birbirlerini öfkeli bir yanardağa çevirirler ki anlaması çok zor.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

İntikam alınmak içindir…

 

Rab merhametli olduğu kadar

Hem celaldir

Ve hem de kahhardır,

Ve ayrıca Rab azizünzüntikamdır da,

Dedi şair.

Daha sonra şair şunları da ekledi,

Dedi ki;

Sevgi ve merhamet, yaşamak için vardırlar,

Mal, mülk, para,

Hazineler, paylaşmak için vardırlar,

Adalet ise yaşanıp yayılmak içindir,

Bilgi, öğrenmek, faydalar yapmak içindir,

Erdem, karakter içindir,

Fakat ihaneti uğratırsan evimize,

Dedi bilge şair,

İşte o zaman

Tetiğe parmak dokunmak içindir,

Kurşun namludan koşmak içindir,

Düşmanın zulmü yok edilmek içindir,

Yanardağ lav kusmak içindir,

İntikam alınmak içindir,

Zâlime, adaletsize merhamet ise;

Mazlum ve mâsum varlıklara ancak

İhanettir, zulümdür,

Dedi bilge şair.

Bâzen hikmetlice bir iyilik,

Düşmanı dost yapabilir biliyorsunuz.

İyilikle de alabilirsin bâzen intikamını,

Dedi erdemli bilge şair.

Çok bir zaman ise hikmetsiz bir de iyilik ancak

Marazdan(hastalıktan) başka bir şey doğurmaz.

Fakat insanın en büyük düşmanı olan

O iblisten alınabilecek en büyük intikam ise;

Erdemlice, adaletle yaşamaktır bu hayatı.

Dedi bilge şair.

Haydi, erdemlice yaşamayalım da peki, ya ne olsun.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaman, insanın en değerli hazinelerinden…

 

Zaman; öldürülecek kadar değersiz değildir,

Zaman; yaşatılıp çok sevilecek kadar değerli

Ve büyük bir hazinedir,

Onu çok iyi değerlendirmek ancak

İnsanın kendisine yapabileceği

En büyük iyiliklerden biri olabilir,

Çünkü bir daha geriye alamıyorsunuz zamanı,

Hayal ettiğiniz birçok şey ancak

Zaman içinde yapılabiliyor,

O tükenince de artık her bir fırsatı kaybediyorsunuz.

Hatta zaman denen değeri parayla bile satın alamıyorsunuz,

İstediğin kadar zengin ol, yine de satın alamıyorsunuz.

Şairden bir öğüt istedi genç bir kız,

Şairde cevaben dedi ki ona;

Değeri kötü işlerle

Veya değeri kötü insanlarla

Vaktinizi, zamanınızı öldürmek yerine,

Hem değerli, hem de faydalı,

Değerce üstün, erdemli insanlarla buluşup,

Zamanınızı, vaktinizi onlarla yaşayın,

Hem böylece şâd olun birlikte,

Hem ancak erdemli insanlarla birlikte yaşanırsa hayat,

Gerçekten işte o vakit şâd olurlar insan,

Gerisi ise sahtedir.

Şairden ikinci bir öğüt istedi yine o genç kız,

Şairde cevaben dedi ki ona;

Sen, sana o ilk söylediğimi yaparsan eğer,

Zamanınızı iyi yaşamak için,

O toplandığınız erdemliler meclisinde,

Zâten birbirinize sağlıklı tavsiyeler de bulunmaya başlayıp,

Birbirinize yardımcı olacaksınız,

Böylece bana da o vakitten sonra

Soracak fazla soruda kalmayıp,

Siz bulacaksınız zâten cevapları,

Tam da o meclis de, tam da orada.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kendisine nasihat eden bir bilge dedi ki…

 

Tek başınasınızdır çoğu zaman,

Tam da o zamanlardan birinde,

O aziz sanatkâr olan Rabbine

Şöyle dedi kalbinin lisanıyla şair,

Dedi ki;

Şu dünyada ki mücadele sanatımı

Hiçbir kimseye haksızlık yapmadan

Başarabilmem için,

Bana yardım eder misin?

Ey her bir zerremi

Kudret elinde tutan

Ya Rabbi, ya ilahi!

Yorgunsunuzdur çoğu zaman,

Dedi bilge şair,

Hayat ve insanlar sizi çok yorar,

Tamda o en yorgun olduğunuz zamanlarda

O aziz sanatkârınız olan Rabbinize tutunursunuz,

Tutunun ona elbette,

Ve erdemli mücadelenizi asla terk etmeyin derim.

Erdem nedir diye sordu genç kız şaire,

Şairde cevaben dedi ki;

Haksızlık yapmadan, âdil olarak, kibar olarak,

Cesurca, bilgece yaşamaktır şu hayatı.

 

Devriliriz, fakat kalkarız yeniden…

 

Geçti gitti,

Yırtık ve yamalı bir hayattı,

O yırtık,

Ve o yamalı hatıralardan,

Kan sızardı,

Acırdı canı,

Geçti ve gitti,

Yırtık ve yamalı bir hayattı.

Solgun ve yorgun

Yüzler hatırlıyorum o yıllardan,

Pastel rengi,

Buğulu biraz,

Tam fark edilmezdi gördüklerim,

Soğuk,

Ayaz sızardı odalarımıza,

Koynumuza dolardı

Kış mevsiminin kolları!

Canı acırdı insanın.

Şair son olarak dedi ki;

En güzel olan şey nedir ki;

Sana şu dünyadan

Ve şu insanlardan

Ve şu tüm kederli hatıralardan

Tamamen soyunup gelmek, ey aziz Rab, ey aziz sanatkârım.

Şair tiyatro sahnesinden seslendi halka…

 

Hürriyet ve güzel ahlak

İç-içe olmalı diyordu sahnede ki bir adam,

Birlik de olmalı diyordu,

Hürriyeti güzel ahlaktan söküp atmaya uğraşmak

Cinayettir, dedi

Ve sustu bir müddet

Ve sonra şöyle devam etti, dedi ki;

Aptal, kaba, anlayışsız nesiller

Yetiştirmekten başka

Hiçbir işe yaramayacaktır

Ahlaktan hürriyeti söküp atmak!

Ahlaktan hürriyeti ve adaleti söküp atmakla insan

Ancak cinayet işlemeye başlar.

Terörizm ve anarşi neden doğar zannettiniz.

Ha bu arada insanların haklarını gasp eden devletlerin

O hazırladıkları yasaları, hukuku adalet zannetmeyin lütfen.

Eğer bir şeyde cinayet ve haksızlık varsa,

Anlayınız ki orada adaletten ve hürriyetten eser yok demektir.

Hürriyet mi?

Hürriyet, insanın kendi âdil yasal haklarını bilerek

Huzur içerisinde yaşamak hakkıdır,

Hürriyet; insanın hem kendisinin, hem diğer varlıkların

Âdil haklarına tecavüz etmeden özgürce yaşamasıdır.

Adaleti sordular şaire, şair de cevaben dedi ki;

Adalet mi?

Adalet ise; olması gerekenin olması gerektiği yerde olmasıdır,

Varlıkların haklarının gasp edilmeden yaşatılmasıdır,

Hak edenin hak ettiği yerde olmasıdır, dedi şair kürsüde,

Emeklerin karşılığının vakti zamanın da verilmesidir,

Haksızlık edilmemesidir hiçbir varlığa,

İlahi dinler bile hem ilahi kitaplarını

Ve hem de peygamberlerini adaleti ayakta tutmak için gönderir.

Şair sustu yine bir müddet,

Herkes dinliyordu onu gürültüsüz

Ve sonra şöyle devam etti, dedi ki;

Lâyık olanın o lâyık olduğu yerde olmasıdır adalet,

İnsanca, insancıl haklarla yaşamanın

Diğer bir adı da adalettir,

Emanetlere hıyanet etmemektir adalet,

Kibarca ve erdemlice yaşamaktan başka ne olabilir ki

Dedi bilge şair ve şunları da ekledi, dedi ki;

Rab Allah insanlara hürriyet, âdil olmak, ni’metini, erdemi,

Güzel ahlak ni’metini, hikmeti hediye verdiği halde,

Neden köleliği ve cinayet işlemeyi tercih eder ki diye

Düşünmeden alamıyorum yapamıyorum,

Oysaki insanın en mutlu, huzurlu olacağı yer, erdemli âdil, hür

Ve hikmetli yaşayan insanların yurdudur.

Ben kendimi bu dünyalı olarak hissetmiyorum

Demeyi de ihmal etmedi şair.

 

Cinayet işleyenler cinayetten şikâyetçi…

 

Müslüman olduğunu iddia edenler

Diyorlar ki;
Avrupa da Müslümanlara karşı şiddet uygulanıyor,

Cinayet uygulanıyor,

Şairde cevaben dedi ki;

Ya hu Müslüman olduklarını iddia eden ülkelerde her yıl

Yine Müslüman olduklarını iddia edenler tarafından birbirlerine karşı binlerce cinayet, hatta on binlerce, hatta

Yüzbinlerce cinayet, şiddet

Ve mobbing(aşırı psikolojik baskı) Uygulanıyorken,

Çıkıp da kürsülere, Avrupa da

Müslümanlara karşı psikolojik şiddet yapılıyor demek

Biraz abes olmuyor mu acaba.

Şair daha sonra dedi ki;

Aklını hikmetle kullanana bir işaret yetmez mi?

İlkönce o Müslüman olduklarını iddia eden sizler

O kendi ülkeleriniz de ki cehaleti, on binlerce cinayetleri,

Her gün meydana gelen yüzbinlerce mobbing terörünü Durdurabilmeyi bir başarabilin,

İşte ondan sonra Avrupalılara, Amerikalılara

Veya diğer milletlere, kendinizi düzelttikten sonra,

Bu konuda bir şeyler söylemek hakkını

İşte ondan sonra kendinizde arayın.

İlk önce sizler o işlediğiniz cinayetlerinizden

Tamamen arının da

İşte ondan sonra komşuda ki olaylar hakkında

Bir şeyler söylemek,

Eleştiri de bulunmak,

Haklı olarak dil uzatmak hakkını hak edin.

Ya hu sizler cinayet ve adaletsizliklerle dolusunuz

Fakat sizden daha az cinayet

Ve daha az adaletsizlik yapanları

Eleştirmeyi ihmal etmiyorsunuz,

Sizin işiniz ancak şuna benziyor;

Hırsız hırsızı hırsızlık yapacağı evde görür

Ve birbirlerinden şikâyetçi olurlar,

İşte sizlerin hâli tam da bu!

Ve şunu da eklemeyi ihmal etmedi şair,

Dedi ki;

Aklını erdemlice kullanana bir işaret yetmez mi?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kendi güzel hayatını kendin şekillendir…

 

O seyrettiğin filmler de,

O okuduğun romanlarda da

Elbette bir gerçeklik, güzellik, ibretlik pay vardır,

Fakat sen o seyrettiğin,

Ve o okuduğun romanlar gibi değil de,

O erdemli dostlarınla birlik de

O erdemli sevgilinle birlik de

Kendi hikâyeni yaşamalısın,

Onlarla beraber hikâyeni yazmayı hüner edin bence kendine sen,

Başkalarının hikâyelerine benzetmek zorunda bırakma hayatını,

Seni bu mutlu etmeyecek çok zaman,

Başkalarının hayatını yaşamak seni mutlu etmeyecek,

Başkalarının hayatına

O karşındaki insanları benzetmeye uğraşma boşuna,

Bu seni mutlu etmeyecek,

Sen o erdemli dostlarını bulduktan sonra

Geriden ileriye doğru yazılabilecek

Ve sevdiklerinle beraber, sevdiklerinle birlik de

Çok daha güzel hikâyeler yaşayıp insanlara

Örnek yaşantılar olarak bırakabilirsiniz.

Hem o başkalarının hayat kalıbıyla, o anlatılan kalıplarla,

Senin hayat kalıbın birbirinden çok farklı,

Sen erdemli olanı yaşamayı tercih edebilirsin, haksız mıyım?

 

Am ı the greatest poet of the time…

 

Ben zamanın en büyük şairi miyim?

(Am ı the greatest poet of the time.)

Zamanın akrebine karşı

Ben anarşist bir şair miyim?

Zehirli yılanlarına, yırtıcı hayvanlarına karşı mesela hayatın,

Ben en cesur şairi miyim?

Mesela, güzel, bekâr kadınlarına karşı 

Romantik, bilge, hercai bir serseri miyim?

Güzel konuşan bir adam mıyım ben mesela,

Ara sıra ağzı bozuk, hem küfürbaz, hem Şiirbaz dediğim şair,

O ben miyim acaba.

Tüm mazlumların intikamını almak içim kalem kuşanmış,

Adalet haykırmaktan başka sevabı günahı olmayan şair,

Am ı the greatest poet of the time.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Am ı the greatest poet of the time… 2

 

Şaire dediler ki;

Neden anarşist şairler

Yaşarlar intikam için hep,

Militarist bir ruha sahip olan,

Ben zamanın en büyük şairi miyim?

(Am ı the greatest poet of the time,)

Dedi şair.

Neden anarşist şairler

Yaşarlar intikam için hep,

Demeyi de ihmal etmedi bilge şair,

Daha sonra da sözlerini şöyle toparladı, dedi ki;

Bırakalım artık dedikodusunu bir tarafa

Adaletin lâyıkıyla icraat zamanı gelmedi mi hâlâ,

Bakın, ben eskisi gibi sokaklardayım hâlâ.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Aptallık ve abdallık arasında tercih...

 

Kemale ve erdeme erememiş insanlar,

Yaptıkları işlerde, buldukları fikirlerde

Adalet var zannederek

Haksızlık etmekten geriye durmuyorlar,

İşte o zaman çadır karışıyor,

Harp meydanlarının ateş dansları hiç durmuyor

İşte o zamanları.

Şimdi bak bir şu dünya çadırına,

Gör düzensizliği, seyret âlemi, seyret el-âlemi,

Peki, şimdi sizler ne yapmayı düşünüyorsunuz,

Şu düzen zannedilen düzensizliğin, adaletsizliğin karşısında

Şimdi sizler ne yamayı düşünüyorsunuz,

Ya onlara benzeyecek ve hayvanlardan da aşağı düşeceksiniz,

Ya da adalet elbisesini kuşanıp mücadele vereceksiniz.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Sıkıca sarıl, bir daha bulamayabilirsin…

 

Mazide birçok kadın, erkek, çocuk ağlar,

Gözyaşları hiç durmaz,

Pek çok pişmanlık vardır mâzide,

Ardından iyi yürekli sevgililerin ağlayan da çoktur,

Çünkü anlar insan er ya da geç

İyi yürekli insanların gidince artık geriye gelmeyeceğini!

İnsan kaybedince yine anlar

Şu yeryüzünde huzur, sağlık, bilgi ve saadet kadar

Olmadığını büyük bir hazinenin!

Artık geri dönüşü bilir ki insan yoktur maziye yolların,

Huzur ve saadeti bulunca, iyi yürekli insanları bulunca

Sıkıca sarılmak gerektiğini anlar insan kaybedince daha çok.

Şimdi sizlere de söylüyorum,

Sıkıca tutunun,

Kaybedince geri geldiği pek görülmemiş bir şeydir mutluluğun,

Görüldüğü ise bir mucizedir huzurun, sevginin ve mutluluğun,

Onlar geldiğinde, sıkıca sarılın onlara, çok sıkıca sarılın.

 

 

 

 

 

 

 

Hamd, şükür, tövbe, dua…

 

Şair dedi ki; daima söylemişimdir,

Rab Allah’a yapılabilecek

En büyük dua,

En üstün hamd,

En aziz şükür,

En kıymetli tövbe;

Ancak yardıma ihtiyacı olanlara

Kendini ve sorumluluğu altındakileri de zor duruma sokmadan

Faydalı, âdil hamleler de,

İyilik dolu fiili birçok hamleler de,

İyilik dolu eylemler de bulunmaktır.

Şunu da aklınızdan asla çıkarmayın ki;

İyilikten adaleti soyundurup ayırmaya çalışırsanız

Geriye de ancak maraz(hastalık) kalır.

 

                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

İlham, bilgi, anlayış…

 

İlhamın faydası ancak bilgi ve anlayışla şekillenebilir.

Büyük bir şair ve büyük bir yazarda olması gereken

O en önemli iki hazineden biri

Bilgi ve anlayış kudretinden başka ne olabilir ki söyler misiniz?

Faydalı, hikmetli olan bilgi,

Hikmetli bir anlayış olmadıktan sonra

En özel, en güzel ilham kaynaklarının

Yanı başında da otursan, kaynağında da otursan,

Hikmetlice anlayamadıktan

Ve hikmetlice yazamadıktan sonra

Pek bir faydası olmaz sana,

Bu ayını şuna benzer,

Şöyle ki;

Anlayışsız ve bilgisiz bir halkın,

Anlayışsız ve bilgisiz bir milletin,

Ya da anlayışsız bir kavmin,

Kendi topraklarında ki değerli kaynakları göremeyip

Ve değerli ni’metlerden faydalanamayıp,

Düşman eline veya

Başıboşluğun yeline o kaynakları terk etmesine benzer.

Sakın unutmayın ki hikmetlice bilgi, hikmetlice anlayış

Ve hikmetli bir hamle, büyük şair ve yazarların

En değerli hazinelerindendir.

 

Mantık yapalım mı?

 

Rab, insanlığa âdil olan,

Hürriyet veren, mutluluk veren

İlahi bir din gönderdi,

Âdil ve merhametli peygamberlerle de o dini pratik de,

Fiiliyatta yaşamayı öğretti,

Fakat insanlar adaleti terk edip,

Zulmetmeyi, haksızlığı tercih ediyorlar.

Rab’bın verdiği hürriyeti ve kolaylıkları terk edip

O kendi nefsi arzularının uydurdukları

Zorluk ve aşırılıklarla dolu şeyleri tercih ediyorlar,

Köleliği tercih ediyorlar bırakarak o güzel âdil hürriyeti

Çünkü her bir kötü ve adaletsiz iş

Mutlaka zorluk ve hastalık getirecektir.

Bunları tercih ettiklerini görünce

Şunu söylemekten kendimi alamıyorum, diyorum ki;

Oysaki insan ne kadarda anlayışsız ve cahilmiş öğle değil mi?

Anlayışlı mı diyorsunuz,

Mâdem anlayışlı ve cahil değilse insanlık

O vakit şu milyonlarca cinayette neyin nesi öğleyse söyler misiniz?

 

 

 

 

 

Ne istediğinizin farkında mısınız?

 

Şair dedi ki;

Küçük zannettiğiniz

O kadar çok büyük meseleler var ki

Mesela, insanın ne istediğini

Hikmetlice bilmesi bile

Büyük bir değer, büyük bir meseledir,

Dünya ne istediğini bilmeyen

İnsanlarla dolmuş taşıyor,

Bugün veya şuan şunu istiyor,

Birkaç dakika veya bir zaman sonra

O istediğini istemez oluyor,

İnsan aslında kim olduğunu

Ve ne istediğini bilmeli

Ve hikmetli olanı istemeli ki cinayetler bir son bulsun.

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Gardını alanlar ve almayanlar…

 

Bâzen insan

Kıldan ince,

Kılıçtan keskin bir hayata çatınca,

Girdiği o hayat mücadelelerin de,

Yara almadan kurtulabilmesi mümkün müdür?

Muhal, muhal, işte bu muhaldir ancak.

İmkânsız, mümkün değil.

Bâzen hazırlıksız yakalanıyor insan,

Gardını indirmemeli aslında,

Bâzen gardını tam indirdiğin de onu yere düşüren darbeyi

Alabiliyor birçok kez,

Çünkü yorgun, gardını almaktan bile yoruluyor insan,

Gardını insanlığa karşı almaktan yorgun düşüyor.

Peki, ya savunmasız mâsum insanlar,

Onları da korumak için, yine çalışmak, gardını almak

İyi insanlara kalmıyor değil de ya nedir.

Gardınızı almadan çıkmayın insanlığın karşısına,

İnsanın alabileceği en iyi gard ise; erdem değil de peki, ya nedir.

 

 

 

 

 

 

İhanet, hakları gasp etmek değil midir?

 

Adalete ihanet eden devletlerin

Adalete ihanet eden milletlerin cezası;

Zararlı meyveler veren bir ağaç gibi

Kökünden sökülüp parçalanmak

Ve yakılıp küllerinin de

En şiddetli rüzgârların,

Kasırgaların ellerine tutuşturmaktır.

En son olarak şair dedi ki;

Adaleti savunup, adaleti erdemlice yaşayıp,

Yaşatmaya çaba göstermedikçe

Rab Allah’a inandığınızı söylemek

Sizi kurtaracak mı zannettiniz,

Şimdi defolup gidin

O defolup gidenler gibi.

 

                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Anarşi eksilmiyorsa üzerinizden…

 

Şaire dediler ki;

Anarşi, terör eksilmiyor dünya üzerinden,

Şairde cevaben dedi ki;

Adaletsiz olan devletlere

Ve adaletsiz olan kavimlere biat etmek onursuzluktur.

Şaire dediler ki;

Onur ile zulmün birbiriyle ne münasebeti, ne alakası var,

Bu cevabınızın,

Bizim sorduğumuz soruyla ne ilgisi var,

Ne alakası var!

Şairde cevaben dedi ki;

Ben adaletsiz devlete biat etmem,

Adaletsiz insanları da dost edinmem,

Aklı olana bir işaret yetmez mi?

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

          Hesap mutlaka görülecektir…

 

Şair dedi ki;

Hakları, devletler ve bir kısım insanların elleriyle

Gasp edilip de, haklarını alamayanların intikamlarını

O Azizünzüntikam olan Rab almaya başladığında,

İşte o günden sonra düşmanlarım,

Doğdukları güne lânet edecekler,

Kendilerini doğurduğu için

Annelerine bile lânet okuyacaklar,

Çünkü Rab intikam almaya başladığın da

Gazap çok acı verici olur,

Hatta ebediyen bile sürebilir azap.

İşte ben buna alkış tutarım dedi şair

Çünkü onlarda seviniyor, hata alkış tutuyorlardı bazıları

Zarar gördüğünde bir kısım mazlum, mâsum insanlar.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aslında hiç de zor değildi, gayret göster…

 

Şair dedi ki;

Aslında kolaydı bir arada

Huzur ve saadet içinde yaşamak,

Fakat hayatı birbirine zehir etti insanoğlu,

Yaşamı birbirine ancak zorlaştırdı zorba cahil.

İnsanlığa deniliyor ki;

Birbirinize zalimlik haksızlık yapmayın,

Kâinatta ki dengeyi bozmadan, israf yapmadan

Şu kâinattan faydalanın,

Yiyin, için, faydalanın fakat israf etmeyin deniliyor,

Suyun, havanın,

Yeryüzünün dengesini bozmayın deniyor,

Birbirinizi aldatmayın,

Birbirinize hile yapmayın,

Kadın ve erkek cinsel dengeyi bozmayın deniyor,

Birbirinizin hürriyetine, birbirinizin haklarına tecavüz etmeyin,

Dünya ve tüm kâinat zenginliklerini

Âdil olarak paylaşın deniliyor,

Varlıkları, dengeyi bozup da

Sıkıntı ve kederler de bırakmayın,

Fakirlikten kurtarın insanları deniyor,

Fakirlik, dengelerin bozulmasından kaynaklanır deniyor,

Fakirlik, tembellik ve haksızlıkların az ya da çok veya

Sürekli yapılmasından meydana gelir deniyor,

Adalet dengesini koruyun,

Eğitimde; erdemi, hikmetli sanatı, adaleti, güzel ahlakı,

Yüksek anlayışı ve insancıl olmayı tercih edinin deniyor,

İnsana verilen ni’metlerden faydalanmak güzeldir elbet

Fakat tüm bu güzellikleri, huzuru

Ve bir arada sağlıklı bir hayatı paylaşmak yerine,

Neden kötülüğü, neden haksızlığı,

Neden kabalığı ve neden adaletsizliği tercih ediyorsunuz da

Deniliyor.

Aslında hiç de zor değil, iyi, âdil olanı tercih etmek de

Denmiştir sizlere birçok defa öğle değil mi?

Doğru olanlar aslında sizlere çoktan haber de verilmişti,

Aslında insan ömrü

Doğru olan her bir gerçeği duyup öğrenmeye müsait de denmişti,

Haydi, denmişti, biraz olsun gayret göster, ey insanoğlu, denmişti.

Haydi, biraz olsun erdemli olmak için gayret sarf et lütfen,

Ey insanoğlu.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ölüm bile ölecek, bir sen kalacaksın…

 

Ölüm bile aşkın sahibi için yaratılmıştır,

O halde ölüm bile öldürülecektir huzurunda onun,

Korkmana gerek yok

Ey âşık,

Ölümden korkmana gerek yok,

Çünkü o da ölecek önünde sonunda,

Hem o ebediyen ölecek,

İnsan ise ebediyen diri kalacak, korkmana gerek yok ölümden,

Sen asıl adaletsizlik yapmaktan geri dur,

Çünkü adaletsiz insanların varacağı ye, ölümün bile

En çok korkacağı yer olan cehennemdir.

Ölüm ancak sevgilinin

Senin için seçtiği

Güzel yurdunun bir kapısıdır, sen asıl ora için adalet biriktir.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Olmasaydı insan cahil ve kibirli…

 

Gömlek değiştirir gibi

Keder değiştiriyoruz,

Nefretle geçiriyoruz ömrümüzü,

Dikiş tutmaz

Hüzünler kaplar bâzen hem ruhumuzu,

Hem de vücudumuzu,

Yara açıldı mı işte oradan ancak

Acı hatıralar sızıyor değil de peki, ya nedir.

Kovsan bile kapından gitmeyen endişelere

Uyanıyoruz her yeni bir gün,

Oysaki her yeni bir gün

Yeni sevmeklerle başlamayı hayal ediyorduk,

Uzun lafın kısası

Birbirini kedere boğan bir insanlığın dünyasında yaşıyoruz,

Hayallerimiz bile yaralı ve kanlı,

Ağzımızda zehir,

Yukarı tükürsen bıçak, aşağı tükürsen kılıç,

Nihayetinde kederin bulaşmadığı

Kalmadı hiçbir yerimiz,

Yürek ve kalp yurdumuz ateşler içerisinde, dedi şair.

Kolaydı aslında mutlu olmak, dedi şair,

Olmasaydı eğer insan cahil ve kibirli,

Dedi bilge şair.

Olmasaydı insan cahil ve kibirli.

     İnsan dediğin…

 

Parmakları dokununca

Bozuldu üzümler insanın,

Hep ihaneti gördüm

Gözlerinde sâdece insanın.

İyilikleri ise atarak bir tarafa yaşıyordu aptallıkla.

Islak, yalancı bir bahar olmuştu insan,

İnsanı soğuk bir tuzağa düşüren!

Ne güz mevsimi belliydi insanın

Ne de ilkbaharı,

Yaz mevsiminin tam ortasında

Ayaza çalardı yüzü,

Zehir ederdi ilkbaharı ancak.

Islak, yalancı bir bahardı insan,

Güneşi bile küstüren,

Aydınlık bir günün tam ortasında

Birden bire kaçıp giden,

Hayatımızı karanlıklara gömen,

Bulutların ardına

Günlerce saklanan,

Islak,

Yalancı bir bahardır insan,

Bilmem ki ne gün aklını başına toparlayacak.

 

 

Bu savaş bana ait değil…

 

Bir savaşın

Size ait olup olmadığını

Nasıl mı anlarsınız,

Çok basit,

Şöyle ki;

Savaşın sebeplerini ve içeriğini

Farklı fikir sahibi

Bilgelerden de dinlemek koşuluyla

İnceler araştırırsınız,

İçinde mutlaka hile vardır,

Çünkü savaş başlı başına bir hileden ibarettir,

Adalet için değilse

O savaşla hiçbir bağ kurmayın

O sizin değil demektir.

Eğer adalet içinse

Fakat şartlar henüz

Kazanmak için olgunlaşmamışsa

Yine o savaşla hiçbir bağ oluşturmayın

Çünkü kaybedersiniz,

Kaybedeceğiniz savaşa da asla ve asla başlamayın.

Dedim ya savaş bir hiledir,

Adalet uğruna değilse eğer,

O halde hilenin olduğu yerde

Benim ne işim olabilir ki diye kendinize bir sorun.

Şunu da unutmayın ki;

Birçok savaşı hilelerle süsleyip

Haklı sebepler varmış gibi gösterilerek başlatırlar,

Ha bu arada,

İnsanın olduğu yerde hile

Ve üçkâğıtçılık olmaz olur mu dedi şair.

İnsanın olduğu yerde cinayet,

İnsanın olduğu yerde haksızlık olmaz olur mu ki dedi şair.

Zenginleri ve adaletsizleri zengin etmek savaşıdır dünya da ki

Ve birilerinin tanrılık taslamalarına yardımcı olmaktır ancak

Bak dünyaya

Milyonlarca haksızlık,

Milyonlarca cinayet hiç durmaksızın işlenmekte,

Peki, ne uğruna,

Cinayetin hiçbir haklı gerekçesi olabilir mi söyler misiniz?

Dedim ya,

Adalet için olmayan hiçbir savaşa,

Adalet için olmayan hiçbir mücadeleye destek vermeyin,

Adalet için olmayan hiç mücadele

Asla bizim değildir.

Uyanık olun, adalet içinmiş gibi gösterirler,

Aslında onun ardında binlerce hile vardır.

Aklınızı başınız da tutun.

Dedim ya ben adalet haykıran bir şairim

O halde haksız yere yapılan savaşlar asla bana ait olamaz.

 

          Kibarlık mı demiştin…

 

Kibarlıkla nezaket aynı şeyler olmamakla beraber,

Nezaket denen terbiye hamlesi,

Kibarlığın şemsiyesi altındadır elbette

Fakat kibarlığın içinde

Anarşi de vardır,

Bu var olan anarşi

Bir şeylere başkaldırış anlamındadır,

Kim ki adaletsizliğe erdemlice başkaldırıp anarşi yapamıyorsa,

İşte o insana erdemli ve kibar demek yalan olurdu,

Ona dense-dense ancak

İkiyüzlü puşt,

Ya da boş-boş konuşan geveze pezevenk

Ve ya da korkak âdi varlık demek daha doğru olurdu.

Biz lafı ortaya koyduk beğenen alır, beğenmeyen de almaz kardeş

 

                                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

        Al sana cinayet ve terbiyesizlik…

 

İlahi kitapların yasaklarına rağmen

Kimi kral ve kimi padişahların, kendi çocuklarını öldürüp,

Yüzlerce cariye becerip, vatandaşın, halkın cebinden, vergiden,

Onlarca milyonlarca lira akıtarak

O yüzlerce cariyeyi uçkur sevdasına,

Devletin milletin cebinden, devletin hazinesinden beslemek,

Milyonlarca lirayı o yüzlerce cariyeye harcamaları,

Kendi çocuklarını, kendi kardeşlerini acımasızca öldürmeleri

Ne korkunç bir cinayet, terbiyesizliktir ve hırsızlıktır.

Halk devlete vergiyi yüzlerce karı alıp becersinler diye vermiyordu.

Üstüne üstük onların bu terbiyesizliklerini, arsızlıklarını,

Hırsızlıklarını alkışlayan kimi aptal tarikat ve cemaatlerin,

Utanmadan onlara birde evliya demeleri, büyük bir cinayet,

Daha büyük terbiyesizlik değil de peki, ya nedir söyler misiniz?

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

İnsanın aç gözünü nihayet toprak doyurdu…

 

İnsan ne isteyebilir ki sevdiğinden,

Kendisi için,

Onu kazanmak için,

Onu kaybetmemek için

Mücadele vermesinden başka

İnsan daha ne isteyebilir ki sevdiğinden.

İnsan sevmek

Ve mutlu olmaktan başka

Daha çok şey istemeye başladı ve sonra daha çok şey

Ve elde ettiği hiçbir şeyle tatmin de olamadı,

Mutlu da olamadı.

Nihayetinde o aç gözünü insanın

Toprak doyurdu be kardeş,

Toprak doyurdu.

 

                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Rab rüşvet kabul etmez…

 

Şair, bir gurup politikacıyı

Ve onları seyreden

Bir gurup tarikat cemaat mensuplarını,

Önde gelenlerini uzaktan seyredip

Düşünmeye koyulmuştu ki

Birden bire genç bir adam

Ve genç bir kız

Şaire yaklaşarak dediler ki;

Şair, bunlar da kimlerdir,

Ne yapmaya çalışıyorlar,

Şairde cevaben dedi ki;

Politikacı olan hırsızlar ile katiller

O kendilerini Rab’bın sevgili kulları zanneden bir kısım

Tarikat, cemaat mensuplarına maddi yardım yaparak,

Kendilerini iyi insanlarmış gibi gösteriyorlar,

Bunun karşılığında da o tarikat, cemaat mensupları da

Ellerini açıp o hırsız kâtil bir kısım politikacılar için

Rab olan âdil Allaha, onların affedilmeleri için dua ediyorlar,

Hiç utanmadan sıkılmadan yapıyorlar bunu,

Kısacası, hırsızlar ile katiller

Bir kısım tarikat cemaat mensuplarına yardım adı altında

Rüşvet vererek, kendilerinin o kirli kalplerini,

Vicdanlarını kandırmaya çalışıyorlar.

Tarikatçılar, cemaatçiler de bu rüşveti seve-seve alırlar,

Fakat kimseler unutmasın ki

Rab Allah rüşvet kabul etmez.

Şimdilerde, para ve şöhret karşılığında,

Katiller ile hırsızlar için dua ederek,

Onları iyiliklerle anan o bir kısım sahtekâr tarikatlara

O bir kısım sahtekâr cemaatlere mi kızalım

Yoksa cehaletlerine mi?

Dedim ya

Âdil olan Rab Allah rüşvet kabul etmez kardeş.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Şairden, ruhu için yardım isteyen bir insana…

 

Genç bir kız yaklaştı şairin yanına

Şaire dedi ki; ruhumda yaralarım derindir,

Acı çekiyorum, ne tavsiye edersin,

Şair de cevaben,  tebessüm ederek dedi ki;
Şakayla karışık, tuz bas yaralarına, deyince,

Genç kız, lütfen dedi, lütfen ciddi olun, deyince,

Şairde ona şu cevabı verdi;

Benim ruhumda da o yaralardan var,

Ben o yaraların iyileşip

Huzura erebilmesi için, ruhumu alıp,

Sabır ve mücadele adında

Erdemli bir bilgeye götürdüm,

Genç kız dedi ki;

Peki, ben nerede bulabilirim

Sabır ve mücadele adında ki o bilgeleri,

Şairde şu cevabı verdi, dedi ki;

Hikmetli kitapların içerisinde

Bulabilirsin onların kaldıkları yerleri,

Genç kız hayretler için de dedi ki,

O kadar çok kitabın içine girip onları bulmaya

Ömrüm yetmez deyince,

Şairde cevaben dedi ki;

Kitap sayısı çoktur, fakat

Hikmetli kitaplar azdır,

Sen onları faydalı olan

Hikmetli kitapların içinde bulabilirsin,

Meraklansan da

Fakat telaşa kapılma,

Dedim ya kitap sayısı çoktur

Fakat o sana yardımcı olacak olan

Erdemli bilgeleri ancak

Faydalı hikmetli kitapların içerisinde bulabileceksin,

Hem o faydalı hikmetli kitapların sayısı da azdır,

Her faydalı hikmetli kitabın içinde

Sana mutlaka yardım edecek

Erdemli birkaç bilgeyle tanışacaksın,

Selam söyle onlara benden,

Haydi, selametle, sağlıcakla kal,

Güzel şifalı cümleler senin dostun

Ve yoldaşın olsun.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nerede arıyorsun haklarını şaşkın…

 

Bir bilge, şaire dedi ki;

Ne bu telaş, nedir bu mücadelen,

Sen nerelerden hakkını arıyorsun,

Şairde, o bilgeye cevaben dedi ki;

Devletten,

Devletin mahkemelerinde arıyorum hakkımı,

O bilge, şairin bu cevabına karşı cevaben dedi ki;
peki, devletten, devletin mahkemelerinde hakkını almayı

Bulabildin mi?

Alabildin mi hakkını!

Şairde o bilgeye cevaben şöyle dedi;

Yıllar oldu haklarımı alamadım,

Almak şöyle dursun

Daha çok yordular beni,

Yoruldum, âsi oldum, anarşist oldum,

Haksızlığa başkaldırdım,

Ben ancak onlarda zulüm gördüm,

Mazlumlardan( hakları gasp edilmişlerden) oldum,

O bilge, şairin bu cevabının  ardından dedi ki;
Hak; âdil olan bir varlıktan beklenir,

Âdil bir hâkimden istenir,

Âdil bir mahkemeden arzu edilir haklar,

Peki, şair söyler misin?

Ne anladın şu dediklerimden.

Şairde o bilgeye cevaben dedi ki;
şimdi anladım Rab Allah daha âdildir,

Rab Allah’ın mahkemesi de daha âdildir,

O halde bende o en âdil olan kahhar, celal,

Azizünzüntikam olan,

Her şeyi görüp işiten,

Her şeye hâkim olan,

Her şeyi bilen Rab Allah’a şikâyet ediyorum

Haklarımı alamayışımı.

Haklarımın gasp edilişini ben ancak

Rab Allah’a şikâyet ediyorum.

O bilge son olarak şöyle dedi;
Yeryüzünde âdil olmayan

Hiçbir kavim ve devlet yoktur ki

Yerle bir harap edilmesin,

Ve yeryüzünde kıyamet öncesi

Harap yerle bir edilmedik

Hiçbir şehir de kalmayacaktır.

Kötülük, adaletsizlik, haksızlık yapanlar

Mutlaka o yaptıkları başlarına gelmeden ölmeyeceklerdir,

Yaşasın zâlimler için ebedi gazap ateşi,

Yaşasın zâlimler için cehennem,

Yaşasın kendilerini haklı zannedip de

Haksızlık edenler için ebedi cehennem.

 

 

Hak arayan bir aileye…

 

Bir karı koca haksızlığa uğramışlar,

Haklarını aramak için de devletin,

Devlet mahkemelerinin kapısını çalarlar,

Fakat haklarını alamazlar bir türlü,

Bir bilge de bu durum karşısın da onlara der ki;

Ya hu kardeşlerim,

Sizler hak aramaya gelmişsiniz fakat

Bu hak aramaya geldiğiniz makamlar da oturan

Her bir makam mevki sahibi

Ancak kendilerinin, yalakalarının, çocuklarının,

Ve kendi avenelerinin ceplerini

Hazinelerle doldurmakla uğraştıklarından dolayı,

Sizlerin haklarını size vermeye de vakit ayıramıyorlar.

Bunu duyan aile, Allah belalarını versin deyip çekti gittiler.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Adaletsizlik karşısın da hamleni yap…

 

Şaire dediler ki düşmanın neden çok fazla,

Şair de cevaben dedi ki;

Ben adalet haykıran bir şairim,

Dünya da adaletsizlik yapan politikacılar,

Zengin şirketler

Ve bunların milyonlarca aveneleriyle, taraftarları

Elbette bana düşmanlık etmesinler de

Peki, ya ne olsun,

Şaire dediler ki; şair sen de biraz sussan, düşman kazanmasan,

Şair de cevaben dedi ki; susarak, adaletsizliğe sükût ederek

Benden onursuzluk yapmamı istemek sizlere

Ne kazandıracak söyler misin?

Sizleri şerefsiz bir birey yapmaktan başka! Hem ayrıca

İnsan, adaletsizliğe gücü yetmiyorsa bâri kalbiyle nefret etmeli.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Benim sevgi ölçüm adalete, erdeme göre…

 

Bana, millet, insanlık ve vatansever olup olmadığımı sordular,

Ben de cevaben şöyle dedim onlara;

Kolluk kuvvetlerinden, hâkim savcılara,

Devletin diğer birimlerinde görev yapan bir çok memurun,

Halkın, özel şirket sahiplerinin ve yöneticilerinin,

Hatta politikacıların,

Kabalık, kibir, cinayet, hırsızlık, adaletsizlik dolu

Birçok ahlaksız davranışlarıyla

Her gün defalarca yüz-yüze gelen biri olarak ben,

Bu soruya cevaben ne dememi bekliyorsunuz ki benden,

Bunca adaletsizlikler karşısında benden ne dememi beklersiniz,

Hikmetli akıl sahibi insanlara bir işaret yetmesin de

Peki, ya ne olsun.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kimlerden öğrendiniz ki hayatı dünya cinayet doldu…

 

Sizlere kibarlığı ve erdemi öğretmesi için

Kimi arayıp çağırmam gerekir,

Savaşların çıkmasına sebep olan

O bir kısım yasaları imzalayan

Bâzı bilim insanlarını mı?

Yazarları, akademisyenleri mi?

Din görevlilerini mi?

Halkı cinayete ve yolsuzluğa,

Hırsızlığa teşvik eden açgözlüleri mi?

Yoksa tüm gerçekleri şu tüm insanlığın

Ve kendi doğduğu

Şu toprakların üzerinde yaşayanlara haykırdığı için

Psikolojik ve bedensel

Linç edilmek istenilen birkaç dürüst insanı mı?

Söyler misiniz lütfen

Sizlere kibarlığı ve erdemi öğretip

Erdemlice yaşamanızı sağlamak için

Kimi aramam gerekiyor.

Bir adam şaire dedi ki;

Usta, gayret ediyorum fakat

O kadar taciz ve kötülükle karşı karşıya kalıyorum ki

Erdemli ve kibar, nezaketli olmama engel oluyorlar.

 

 

Düşman en yakınındadır…

 

Unutmayınız ki düşman çoğu zaman

En yakınınız da durur,

Kimisi nefret, kin, haset sebebiyle vurur ölümcül darbeyi

Oysaki onlarda zamanın birin de

En yakınınız da duranlardandı,

Onlar daima nefretlerini, kinlerini,

Hasetlerini gizli tutarlar,

Daima saklarlar

Ve nihayetinde

Sizi yıpratacak veya sizi devirecek planların oluşmasında

En büyük rolü oynarlar.

Şu dünya da çok olan düşmanların arasında,

Az bulunan o gerçek dostların,

Erdemli insanların değerlerini anlamak gibisi yok,

O halde şu süt dolu kadehimi,

Erdemli, gerçek dostların

Şerefine kaldırmaktan onur duyuyorum, şerefinize.

Şaire dediler ki neden çok olsun ki dünya da düşmanlar,

Şair de cevaben dedi ki ben de çok olsun istemem düşmanı fakat

Dünya da yüz milyonlarca cinayet, adaletsizlik işlenirken

Ben nasıl dost diyebilirim ki o yüz milyon cinayet,

Adaletsizlik sahibi insanlara!

Aklını erdemlice kullananlara bir işaret yetmez mi?

 

Neleri kaybettiğinizi hatırlayabiliyor musunuz?

 

Kimileri kendi yaptığı

O kabalık, şiddet ve kibri erdem zanneder,

Oysaki erdem değildir kibir,

Bilir bunu tüm bilgeler.

Kabalık, şiddet dediğiniz şey ise hele hiç değildir erdem.

Kimileri vatanseverlik adına

İşlediği ve hayalini kurduğu o her bir cinayeti erdem zanneder,

Kahramanlık zanneder,

Oysaki erdemi; tüm insanlığı tek bir çatı altında

Kardeşçe yaşatabilmek hamlesinde aramalı.

Anlamak!

Birbirinizi anlayabilmeyi başardığınızda

Belki yeniden kurtuluş ümidi olabilir,

Fakat insanların yolları birbirini anlamaktan geçmiyor asla.

Anlamak!

İşte bütün mesele bu!

Kimseler ne kaybettiğini anlayamadı,

Neyi kaybettiğinizin farkında mısınız diye

Sormaktan alamıyorum kendimi insanlığa.

Bir düşünün lütfen,

Neyinizi, nelerinizi kaybettiğinizin farkında mısınız?

Öğle bir şeylerini kaybetti ki insanlık

İşte o değerlerin olmayışı sebebiyle

Her gün cinayet ve adaletsizlik işletiyor cinnet insana.

Cinayet, adaletsizlik işlememek kahramanlıktır,

 

Büyük çapta

Hiçbir yeteneğiniz yoksa bile,

Şu tüm dünyaya ve tüm insanlara

Yapabileceğiniz en büyük

Ve çok değerli iyilik hazineniz;

Kötü bir insan olmamaya çalışmaktır.

Şair dedi ki;

Beni eleştirmekten dillerini geri çekmeyenlere derim ki

Ya hu daha ne istiyorsunuz benden,

Kimseye kötülük, cinayet işlemiyorum ya,

Bundan iyisi mi olur,

İşte bunu yapabilirseniz eğer,

Sizler de en büyük kahramanlar sınıfına

Girmişsiniz demektir

Çünkü bu dünya insanlığının içerisinde yaşayıp da,

Vahşi, kötü bir insan olmamak

Çok büyük, mucizevi bir başarıdır dense gâyet isabet olurdu.

Şimdi kalın selametle

O kendisine kötülük işlettirmeyenler,

Şimdi kalın selametle.

 

 

 

 

Gazabı davet edersen gelmez olur mu?

 

Şair dedi ki;

İnsanoğlu kendisine belayı davet etti

Ve nihayet

Belasını da buldu.

İnsanoğluna davet ettiğinden

Başkası uğrar mı ki hiç

Dedi bilge şair,

Bunu çok iyi

Düşünmek gerekmesinde

Peki, ya ne yapsın öğleyse

Şu insan denen birçoğu cahil varlık.

Şaire dediler neden cahil olalım ki

Şair de dedi ki peki, mâdem cahil değilse insanlık

Şu yüz milyonlarca cinayeti haksızlığı kim işliyor peki, dünyada.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

İnsanın birbiri üzerinde tanrılık oyunları…

 

Şair dedi ki;

Baktım gördüm insanlar

Birbirlerine hükmetmeye,

Birbirlerinin üzerinde hâkimiyet kurmaya çalışıyorlar,

Haksız yere hiç olmayacak şekilde hem de,

Arkadaş arkadaşına hükmetmeye,

Ona hâkim olmaya çabalıyor,

Yine haksız yere hiç olmayacak şekilde hem de,

Dost dostunun, sevgili sevgilisiniz üzerinde

Bir hâkimiyet oluşturmaya çalışıyor,

Şair sözlerinin devamın da dedi ki;

Aile içinde velilerin erdemli bir hâkimiyet kurmaları

Normaldir elbet de,

Bunu bizde destekliyoruz

Fakat aile içinde bâzen haksızca, erdemsizce,

Kabaca, zorbaca hâkimiyet

Kurmaya çalışan ebeveynler görüyoruz,

İşte bu asla olmaması gereken bir hâkimiyet türüdür.

Mesela

Sokak da bile birbirini tanımayan insanların

Birbirleri üzerinde haksız yere

Cahilce bir hâkimiyet kurma çabaları içinde olmaları

Akıllı insanların gözünden asla kaçmıyor.

Nedir bu tanrılık hevesi insanda, erdemli yaşamak dururken.

Şair sözlerine şöyle devam etti, dedi ki;

İnsanca, insancıl bir lisan kullanarak,

Âdil ve erdemli bir yaşam biçimini tercih ederek,

Herkesin eşit olduğu bir hayatı yaşamak varken

Neden herkes birbirinin

Üzerinde haksız ve zorbaca,

Kabaca bir hâkimiyet arzusu

Ve kabaca bir hâkimiyet eylemini yapmaya çalışır ki

Bakınız birçok insan ve birçok gurup,

Birçok hizip, karşısındaki insan

Ve insan guruplarına

O kendi kafasındaki yaşam elbisesinin şeklini

Zorla giyindirmeye çalışıyor,

İşte bu çok ayıp olan ve insancıl olmayan davranış

Çatışmalara, anarşiye kadar varabiliyor.

Şair son olarak dedi ki;

Birbirinizin ahlaki ve âdil hürriyetinizi zehirlemeyi,

Birbirinizin erdemli hürriyet alanınızı darp etmeyi

Ne gün terk edeceksiniz çok merak ediyorum doğrusu,

Eğer birbirinizin üzerinde zorbaca, adaletsizce

Hâkimiyet kurmaktan vazgeçmez iseniz

Birbirinizle asla erdemlice, barış içinde, insanca yaşamayı da

Asla başaramayacaksınız demektir, karar sizin.

Hep söylemişimdir, kader veya tâlih değildi insanı zâlim yapan,

İnsanın kendi tercihleridir onu kötü ya da iyi bir varlık yapan.

Dedim ya, tercih sizin.

Fitne yapan şair ve bilgeler de var…

 

Bilge deyip de ardından gidip,

Fikirleriyle birlik de yürüdüğün o birçok fikir insanına bakınız,

İnsanları birbirlerinden

Çok farklı kutuplara ayırıp,

Daha sonrasında da insanların birbirlerinden

Nefret etmelerini sağlamaktan başka ne işe yaradılar ki

Onların yaptığı bu ayırımcılık kötülüğünden daha büyük

Kötülük olarak insanlığa ve dünyaya

Ne verilmiş ki söyler misiniz?

Şimdi onlara sormak gerekir,

Memnun musunuz eserlerinizden,

Tam da istediğiniz gibi, her bir gurup

Artık nefret ediyorlar birbirlerinden,

Dost görünmelerine de aldanmayın sakın, dedi şair.

 

                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

İlişkiler de öncelik erdem olmalı…

 

Erdemli bir bilge, şaire sordu, dedi ki;

Şair, sen güzelliğe, tutkuya önem verirsin,

Evlenmek istediğin kişide ilk önce güzellik

Ve tutkumu ararsın,

Şair de cevaben dedi ki;

Evlenmek istediğim kişide

Ve dost olmak istediğim kişide, insan da,

İlk aradığım şey akıllı ve erdemli olmasıdır,

Aklını hikmetlice kullanabilmesidir,

Çünkü akıl ve erdem sahibi olan her bir insan

Zâten bakımlı ve güzeldir,

Hatta eşine tutkulu

Ve yaşadığı hayatını ise bilgelikle,

Adaletle yönlendirip şekillendirebilen birisidir.

Eğer bir insan erdem ve aklı ilk önceliğe koymayarak

Sâdece güzel yüz

Ve sexi vücut için ilişki kuruyorsa eğer,

O ilişki çok uzun süreli ve mutlu bir evlilik hayatı olmuyor,

Evliliği eğer sâdece sex ilişkisi ve yüz güzelliği için yaparsa,

O evlilik ancak yamalı ve düşük olacaktır.

Önceliği erdemli bir akla verin, sonrası zâten gelecektir.

Yani bir kadının erkek de,

Bir erkeğin de bir kadında araması gereken öncelikli vasıf;

Erdemli bilge bir akıl, vefa, sevgi ve adalet olmalı.

Adalet isteyen adaletle yaşamaya çabalıyor mu?

 

Birbirlerine karşı âdil olmayan,

Birbirlerinin haklarına saygı göstermeyen insanların

Kendilerine de âdil davranılmasını

İstemeleri büyük bir çelişki

Değil de ya nedir.

Otobüs durağı kuyruklarına bir bakın,

Banka sıralarında bekleyenlere,

Alış veriş yapanların birbirleriyle olan ilişkilerine bir bakın,

Birbirlerinden borç alıp vermeyenlere, birbirlerini birçok mesele de

Dolandırıp kandırmalarına bir bakın,

Bir kısım esnafın sağlıksız ürünleri sattıklarına bir bakın,

Devletlerin adaletsiz dağıtımına,

Vesaire, vesaire, yazdıkça yazabiliriz, uzar gider bu böylece,

Gerisini de siz düşünün artık, lütfen.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Ebedi yaşamak isteyen, âdil yaşasın…

 

Ebedi ve çok yaşamak uğruna şu dünya kargaşasında,

Ölümden kurtulmaya kaçmaya çabalayan

Ahmaklara şaşırıyorum.

Elbette insan tehlikelere karşı kendini korumalı

Fakat dünyada çok kalmakla

Veya bu dünyada ebedi kalmakla da

İnsan, kendisine zarardan başka ne verebiliyor ki.

Ölüme çare bulunup da adaletsiz yaşadıktan sonra

Uzun yaşamanın ne önemi var ki dünya da,

Her bir insanın ölmediğini bir düşünsenize,

Hem ayrıca, insanlığı, insan nüfusunu dünya kaldıramaz,

Hem çıkan, çıkacak olan kaosa kirliliğe kimse engel de olamaz,

Hem ayrıca ölüme çâre bulmak isteyip de,

Ebedi yaşamak arzusunda olanların da tek bir çaresi var

O da ölüm meleğinin, ölüm vaktiniz geldiğinde,

Gelip sisi almasıdır,

İyi yaşayın, acele etmeyin.

Dedim ya iyi, âdil yaşayın ki o da sizi ebedi cennete götürsün.

Kısacası, yâni o kurtulmaya çabaladığınız ölüm var ya;

O aslında sizleri ebedi yaşamaya götürecek olan,

Yani yeni ve sağlıklı bir âleme götürecek tek geçiş kapısıdır,

Aslında o kaçtığınız ölüm,

O arzuladığınız ebedi hayatın

Tek kapısı ve tek penceresidir.

 

Aslında o kaçtığınız ölüm var ya;

O arzuladığınız ebedi ve güzel hayatın

Tek geçiş ve tek yürüyüş yoludur.

Ebediyen mi yaşamak istiyorsunuz

O halde, dedim ya acele etmeyin, âdil yaşayın,

Ve ölüm meleğiyle tanışmayı

Sabır ve erdemle bekleyiniz lütfen.

Şair bir bilgenin dediği gibi;

Zâten öleceğiz,

Hiç değilse erdemle ve adaletle çalışıp, adaletle yaşar

Hem ardımızda, hem de önümüzde iyi bir aydınlık bırakırız.

Ah adaletli sayfaların erdemli ışığı,

Ey erdemin feneri,

Sen önümüzü ve ebedi geleceğimizi aydınlatan bir fenersin,

Ölüm seninle şenlenir ancak

Seninle yaklaşır cennete insanlığın yolculuğu,

Terk etme bizleri,

Ey huzurun kaynağından gelen şifa!

Hep söylemişimdir, erdemden ne adaleti,

Ne de adaletten hikmet ve merhameti soyunduramazsınız.

Haydi, sağlıcakla kalsın dostlar.

 

 

 

 

İnsanlığın kavgasının içinde sevmeyi yaşamak…

 

Şair ve kız arkadaşı söyleşiyorlardı,

Şiir dilinde yapıyorlardı bu söyleşiyi,

Şair dedi ki kız arkadaşına;

Yağar gülüşlerin her vakit üzerime

Daha çok özlerim seni her an,

Uykularıma yatırırım kimi zaman gülüşlerini,

Kuru bir saman alevi gibi,

O zamanın alevi de geçiyor çabucak,

O halde sevmek ve âşık olmak için geç kalmayalım.

Şairin kız arkadaşı da şaire şöyle konuştu,

Dedi ki;

Kime çektiysem keder kılıcımı gördüm ki

Benden daha çok ah ediyor,

Benden daha çok dert yanıyor,

Benden daha çok efkârlı,

Anladım ki herkesin kaldırabileceği kadar derdi

Kendisine okyanus olmuş.

Düşünüyorum da acaba insanlar

İşte tamda

Bu sebeple mi susuyor birbirlerine,

Acaba birbirlerinin dertlerine

Ve birbirlerinin sevmeklerini paylaşamamaktan mı korkuyorlar.

Bâzen de şöyle düşündüğüm oluyor,

Acaba insanlar,

Mutluluğun gerçekte ne olduğunun farkındalar mı?

Mutluluğun gerçekte ne olduğunun

Farkında olsalardı zâten birbirlerini de

Asla terk etmezlerdi,

Daha çok severlerdi birbirlerini, diye düşündüğüm de oluyor.

Peki, sevmek ve mutlu olmak yerine, kederlerle yaşamayı

Normalmiş gibi zannedenlerde,

Hâlen nefes alıp veriyorlar ya

İşte tam da buna ben şaşırıyorum, dedi şairin kız arkadaşı,

Asıl konudan biraz uzaklaşmış gibi görünse de,

Sözlerini toparlayarak,

Sonra sözlerine şöyle devam etti, dedi ki;

Şu onca kederine rağmen dünyanın

Yağar gülüşlerin ey sevgili şair her vakit üzerime,

Daha çok özlerim seni her an.

Şair çok mutlu oldu sözlerinden sevgilisinin,

Sonrasında da san ki başka bir konuyu anlatır gibi

Başladı sözlerini konuşmaya,

Koca şair de dedi ki;

Devleri yok zannederdim,

Masal zannederdim devleri,

Oysaki dünya da

Karşılaşacağımı yüzlercesiyle hiç beklemezdim,

O dev zannettiğin cücelerle karşılaştım, davrandım, boğuştum,

Yoksa başka türlü olunmuyor büyük bir şair,

İşte şu onca boğuşmanın,

Kavganın arasında bile sevmeye çabaladım seni ben daha çok,

Daha çok sevip tutundum sana

Yara aldıkça kederlerinden dünya insanlığının,

Yağar gülüşlerin her vakit üzerime

Daha çok özlerim seni her an,

Uykularıma yatırırım kimi zaman gülüşlerini,

Kimi zaman düşlerime seni davet eder,

Mutlu olurum her an seninle.

Sevgilisi sarılır şaire,

Şair sevgilisine sarılır,

Böylece bir hayat hikâyesi daha, mutlulukla devam eder.

Her şeyine rağmen şu dünyanın, şu onca kederine rağmen,

Sevgiye tutunmak ne güzelmiş meğerse.

Ne diyelim başka,

Darısı tüm iyi insanların başına!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Risk alma, akıllıca eylem yap…

 

Zamanın da, büyük fırsatlar için cesurca,

Akıllıca ve hikmetlice hamle eylem yapmayanlar,

Kendisinin yaşaması gereken

O güzel hayatı

Başkalarına kaptıracak

Büyük fırsatları da kaçırmış olurlar.

Sonra beklerler, beklerler, beklerler,

Beklemek bâzen öğle bir hâl alır ki acıtır ruhunu insanın.

Unutmayınız ki o bâzı büyük fırsatlar

İnsanın hayatına sık-sık uğramazlar.

Risk almayın derim ben,

Akıllıca, hikmetlice eylem, hamle yapın derim.

Güzel fırsatları değerlendirirken de yara alırsanız eğer,

Sarın o vakit birbirinizin yaralarını da başka ne diyeyim.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Empati ve doğru hamle…

 

Kötülükten ve gürültüden,

Adaletsizlikten ve huzursuzluktan

Şikâyet ediyor insanlık

Fakat birbirlerinin haytalarına da

Huzursuzluk,

Kötülük, adaletsizlik

Ve gürültü vermekten geriye de asla gitmiyorlar.

Ne hikmetli empati yapmayı

Ve ne de empati yaptıktan sonra

Doğru olan hamleyi yapmayı da

Bir türlü başaramayan insanların yurdunda

Yaşamaya çabalıyoruz,

Tabi ki yaşamak denirse buna eğer,

Ne diyebilirim ki yaşamaya çabalıyoruz işte.

 

                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Dünyanın sonuna doğru…

 

Şehrin enkazından

Kazacaklar ruhumuzu,

Bir mezarı bile kalmayacak dünyanın,

Başında ağlamak için geçmişe.

Sarılıp öpmek için

Bir ağaca bile

Hasret kalacak olan

Şu gelecek dünyalıların

Ruhlarını kazıyacaklar,

Şehirlerin enkazına kazıyacaklar.

Ne içini ısıtacak,

Nede gözlerini gülümsetebilecek

Bir yarını kalmayacak şehirlerin.

Üstüme iyilik sağlık,

Ne şu anlattıklarım,

Ne de gelecekte

Benden okuyacaklarınız,

Masaldan ibaret değil.

Endişelenmek kadar,

Hikmetli hamleler yapmak da

En doğru karar olacak sizin için,

Hele de şu günlerde,

Şu günlerde ölüm terler,

Tarlaların da dünyanın!

Kanlı terler döker dünya,

Ölümcül acılarla ıstırap yaşar

Eliyle insanlığın.

Kendi elleriyle,

Kendi evi olan şu dünyayı

Hor kullanan

İnsanoğluna ancak

Kendin ettin,

Kendin buldun belanı demeli,

Demekten başka ne yapmak gerek bilmem ki.

Şehrin enkazından

Kazacaklar ruhumuzu,

Bir mezarı bile kalmayacak dünyanın,

Başında ağlamak için geçmişe.

Sarılıp öpmek için

Bir ağaca bile

Hasret kalacak olan

Şu gelecek dünyalıların

Ruhlarını kazıyacaklar,

Şehirlerin enkazına kazıyacaklar,

Hatta kazınacak bir şehir bile bulamayacaklar.

Şair dedi ki;

Ah o üstün idrak;

Ne büyük, ne azizmiş meğerse

İnsanlık kendisini kendi elleriyle idrakten mahrum bırakmış.

 

Unutulduk…  (Bir şarkı daha)

 

Unutulduk,

Hiç dillendirilmeyen hâtıralar gibi,

Yosun tutmuş

Uğraksız taşlar gibi,

Unutulduk.

Dokunulmamış fakat

Yıldızlar kadardık göz önünde

Yine de unutulduk,

Parlak, fakat

Dokunulmamış,

Kirletilmemiş.

Unutulduk,

O hiç hatırlanmak bile istenmeyen

Yırtık, eski

Ve acı kederler sinmiş

Hikâyeler gibi.

Uğranmaz olmuş

O eski hanlar gibi,

Yıkıldık ve

Unutulduk.

Devrik,

Belki ha ayağı üzerine kalktı

Ha kalkacak zannedilen

O kadim de ki eski imparatorluklar gibi, unutulduk.

Bilge şair demlenmekten bahis etti…

 

Şair boşuna söylememiş ya

Demlenmemiş meyve

Ancak karın ağrıtır,

Olmamışından sakın âlim zannedilenin,

Yoksa hayatın târumar, harap olur,

Ardından ancak kınanırsın.

Sana faydası olan elindekileri israf etme, ancak kınanırsın.

Kendini ve sorumluluğun altındakileri

Sıkıntıya sokacak har vurup harman savurmalardan kaçın,

Yoksa yine senin kınanmana zarara girmene sebep olur dedi şair.

Demlenmemiş insanlar da ancak

Sana bela, kederli musibet olur

Baş ağrıtır ancak, dedi bilge şair, kardeş.

Dedim ya şair boşuna söylememiş ki.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Demlenmemişinden usandık…

 

Arkadaşın,

Dostun,

Sevgilinin,

Fikrin,

İdeolocyanın,

İnsanın,

Demlenmemişinden

Ben

Göremedim

Erdemlice bir fayda,

Gördüm

Diyene de ancak

Aşk değil,

Yuh olsun.

 

       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Demlenmeden içilenin zararı…

 

Demlenmemiş

Bir yemeğin, içeceğin

İnsana fayda vermesini beklemek

Nasıl abes ise

İşte o demlenmemiş politikacılardan,

Demlenmemiş fikirlerden

Medet ummak da

Bir o kadar abestir

Fakat

Bu insanlık

Kendileri gibi demlenmemiş yöneticileri

Kendilerinin başlarına

Geçirmek gibi bir hatayı daima yapmaktan baka

Ne işe yararlar ki anlaması zor, hayrete düşürücü.

 

                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Cahillerin at koşturduğu bir meydan olunca ülke…

 

Ülkenin durumu;

Bir cemaat tarikat güçleniyor,

Diğer bir cemaat tarikatları deviriyor,

Daha sonra diğer bir başka cemaat tarikatlar gelerek,

Hazırda ülkeyi soymuş soğana çevirmiş olan

O hali hazırda ki cemaat tarikatları deviriyor,

Bu döngü böyle devam edip gidiyor,

Genelde atalarının, babalarının dinleri üzerinde olan

Ezberci, şabloncu, kopyala yapıştırıcı bir halkın ülkesidir burası,

Burası Türkiye.

İlahi kitaplarla hiç de alakası olmayan kural

Ve yasaları din diye pazarlayan

Partilerin tarikatların cemaatlerin ülkesidir burası.

Bâzen askerlerin,

Kimi zaman polislerin,

Kimi zamanda cemaat ve tarikatların hüküm sürdüğü,

Demlenmemiş âlimlerin,

Ham softaların, idraksizlerin,

Kibarlıktan nasibini alamamışların

Ve asla gerçek cumhuriyet

Ve gerçek bir demokrasinin

Ve adaletin yaşanmadığı

Bu Türkiye devletinde,

Tek renk bir yaşama zorlanan karakterlerin,

Bâzen bir iki renge çıkabilen insanların ülkesidir burası.

Oysaki tüm renkler insanlığa Rab’bın bir hediyesidir,

Oysaki demlenmek Rab’bın insana en aziz hediyelerindendir,

Oysaki adalet, insanlığa en büyük yol göstericisidir Rab’bın,

Oysaki erdem en güzel ni’metlerindendir insana Rab’bın,

Fakat bunlardan nasibini alamamışların ülkesi hâline

Getirilmiş bir ülkedir burası.

Cahillerin at koşturduğu bir meydan olunca ülke,

İdraksizlere emanet edildiğin de bir ülke,

Emanetler ehline teslim edilmediğin de bir ülke de,

İşte o ülkede yaşamak, yaşamaktan başka,

Kederli bir hayat adını almasında peki, ya ne olsun.

Şair son olarak da dedi ki;

Üzülürüm cahillerin arasında sıkışıp kalmış

Veya kalmak mecburiyetinde bırakılmış olan

Erdemli bilgelere.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Herkes şaşırmış, peki, ya aptallara ne denir…

 

Şair derki;

Saçma sapan bir şey anlatacağım,

Birçok bilge insanın başından geçmiştir

Bu tür saçma sapan işler,

Çünkü burası Türkiye, burada normaldir.

Tüm Türk polislerini kastetmiyorum,

Aralarında anlayışlı bilge insanlar da var elbet,

Bir gurup Türk polisi çevirdi beni,

Gayet modern giyimliğim,

Az ya da kendi çapım da tanınan birisiyim,

Hiçbir mazluma mâsuma zararım olmaz,

Şehrin tam merkezinde

Ana caddeden karşıdan karşıya geçtikten hemen sonra,

Onlara, beni çeviren Türk polislerine dedim ki;

Dinliyorum,

Şüpheli hareket ediyorsunuz dediler,

Şüpheli birine benziyorsunuz dediler bana,

Ben de cevaben dedim ki;

Çok rahat davrandığım için mi kendi şu doğduğum ülkede,

Pahalı ve beyaz çerçeveli marka bir güneş gözlüğünü

Kullandığım için mi?

Yoksa uzağı bulanık görmekten beni kurtaran

Numaralı, eski Amerikan tarzı moda bir gözlüğün üzerine

Güneş gözlüğü taktığım için mi?

Ya da dar pantolon ve mavi kırçıllı

Bez ayakkabı giyindiğim için mi?

Ve ya da gömleğin üzerine

Askılı kemer taktığım için mi?

Yürürken üstün özellikli telefonum ile

Bir kısım işlemler yaptığım için mi?

Resmimizi neden çekiyorsunuz dediler,

Ben resim çekmedim dedim, hem çeksem size ne,

Telefonun yönü bize dönüktü dediler,

Benden telefonumun içinde ki

Resimleri görmek istediklerini beyan ettiler,

İşte görüyorsunuz artık telefonumuzda ki

Özelimize bile kafasına göre zorla müdahale etmek isteyen

Türk polisiyle uğraşmak zorunda kalıyoruz,

Kibarca, sabrettim ve o cehaletten, o idraksizlikten

Uzaklaştırdım kendimi.

Polis teşkilatını aradım şikâyette bulundum,

Benden özür dilemek yerine o cahiller de

Ancak şöyle dediler,

Beyefendi cep telefonunuzu iki gün tutmak hakları da var dediler,

Sizi iki gün nezarete alıp sorgulamak hakları da var dediler,

Ben hayretler içinde dinliyordum,

Her neyse, ya sabır dedim, cahillerden yüz çevir dedim kendime,

Emniyet diye kurulan bir teşkilatta 

Emniyetsizlik, huzursuzluk verici cahil davranışlar,

İdraksiz polislerin oluşu üzmüş olsa da beni, erdem ve kibarlıkla

Uzaklaştırdım kendimi onların

O huzursuz edici ortamından.

Sizler de öğle yapın,

Kibarca, erdemlice sabredin ve uzaklaşın,

Yoksa cahile, idraksize hikmeti,

İnatçı cahile doğru olanı anlatamazsınız.

Kibarca, erdemlice sabredin,

Belayı def edin erdemlice başınızdan.

Dedim ya anlatmak muhaldir cahile hikmeti.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Unutma…

 

Şair dedi ki;

O uyurdu,

Üzerine kar yağardı,

Unutma dedi ona,

Unutma çektiğin sıkıntıları,

Sana çektirenleri

Ve şu tüm bu sıkıntılara sebep olanları unutursan eğer,

Yeniden ihanete uğrarsın,

Yeniden bulursun kendini sokakta

Ve yeniden yağar üzerine fırtınalar,

Bence, bunun yeniden olmasını hiç istemezsin.

Unutma!

Sakın olanı biteni tükeneni unutma,

Unutma ki yeniden yine yenilgiye uğramayasın.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Haksızlık, işleyeninden mutlak bedel alır…

 

Köleleri, gladyatörleri, arenalarda

Zorla birbirleriyle ölesiye dövüştürüp,

İşkence yaparak ölmelerini seyreden

O tüm bunlara sebep olan,

Onları aç aslanlara parçalatan

Hatta erkeğin erkeklerle cinsel seks yapmalarını teşvik eden

Hükümetlerin, o hükümetlerin destekçilerinin

Ve tüm bunları zevkle alkışlayan halkın üzerlerine

Gazabın, azabın yağması

Hiç de üzülmeye gerek bir mesele değildir.

İşkenceyi, ölümleri zevkle alkışlayarak seyreden bir halk kitlesine

Ve cinayetleri alkışlatan hükümetlere de,

O çok sevdikleri şey olan, acılı ölüm gazabı

Verilmesinde peki, ya ne olsun.

Cinayet isteyene, gazap verilmesin de peki, ya ne olsun.

Tarihin kadim sayfasından üç ibretli şehir ismi verebilirim size,

Sodom gomore ve pompei şehirleri.

Bakınız şimdiki dünya insanlarına

Yaptıkları adaletsizlik, cinayetler ve arsızlıklar sebebiyle,

O kadim de ki gazap görmüşlere benzemeye başlamıyorlar mı?

Hem kendilerinin müslüman olduklarını

İddia edenler de dâhil bu dediklerime.

Kaçış yok,

Mutlaka yapılan haksızlıklar, karşılığında bir bedel alacaktır.

Çocuk eğitimi büyük bir sanattır…

 

Çocuk; temiz bir kum gibi,

Çocuk; çamur, balçık gibi, birazda kan, biraz da su gibi,

Anne ve babasının,

Ve çevresindekilerin şekillendirmeleriyle de şekillenebiliyor.

Düşünüyorum da

Acaba kaç anne ve baba

O temiz çamurla,

Güzel, ahlaklı, faydalı birer sanat eseri meydana getirebiliyor,

Bir düşünmeli değil de peki, ya nedir.

Şair dedi ki; çocuk eğitimi büyük bir sanattır,

Her anne ve babanın mutlaka büyük birer sanatkâr olarak

Eğitilip yetiştirilmeleri gerekmektedir,

Bu büyük sanatı başaramayan toplumlara bir bakın,

Cinayet ve huzursuzluk gitmez oluyor ülkelerinden.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Dünya da her bir insan sanatkâr olmalı…

 

Karşısın da ki bir gurup bilge insana şair dedi ki;

Her bir insanın

Büyük birer sanatkâr olarak yetiştirilmesi gerekmektedir,

Bilgelerin itirazları oldu şaire, bilgeler şaire dediler ki;

Ya hu şair, her bir insanı sanatkâr

Veya büyük bir sanatkâr olarak yetiştirmek gereksiz

Veya çok zor bir iş, hatta imkânsız,

Hem buna da hiç gerek yok, dediler,

Şairde buna cevaben dedi ki;

Dünyanın en üstün hizmetlerinden ve

Dünyanın en üstün sanatlarından birisi de

Çocukları doğru, sağlıklı, hikmetlice eğitmek değil midir?

Evet, dediler bilgeler,

O halde bu da demek oluyor ki

Her bir anne ve baba adayı insan,

O üstün eğitim sanatını ve o üstün eğitimi almalılar ki

O çocuklarını da doğru, üstün bir sanat eğitimiyle yetiştirsinler,

Her bir insan, anne ve baba adayı olduğuna göre,

Bu da yine demek oluyor ki her bir insan mutlaka

En azından çocuk yetiştirmek denen

O en aziz çocuk yetiştirmek sanat eğitimini öğrenmek

Ve öğrendiği hikmetli sanatı uygulamak mecburiyetindeymiş,

Haksız mıyım?

Bunu dinleyen bilgeler şaire hak verdiler

Ve ona dediler ki

Evet, şair sen haklıymışsın gerçekten de,

Bizi açıklamalarınla ikna ettin,

Bilgeler sözlerine şöyle devan ettiler, dediler ki;

Dünya da ki her bir insan

Büyük sanat eğitimi almalıymış,

Dünyanın en aziz sanatlarından birisi olan,

En azından o üstün çocuk eğitim sanatını

Mutlaka her bir insana,

Her bir anne baba adayına öğretmeli ki

Şu dünya da ki cinayetlerin,

Adaletsizliklerin önüne de geçilebilsin.

Şair de son olarak dedi ki;

Bakınız şu dünyamızın haline,

Her yer huzursuzluk, cinayet,

Dünyamızı zehirleyip tüketiyorlar,

Bu cinayetlerin önüne de ancak

Erdemli, cesur, adaletli yetişen nesillerle geçilebilir.

Haydi, kalın sağlıcakla.

 

 

 

 

 

 

 

Zarar etmez nesli kibar yetiştiren bir millet…

 

Nesiller için ne dersin dediler şaire,

Şair dedi ki;

Hikmetli nesillerle,

Aziz, ulu bilgeler

Yetiştiren bir millet,

Asla etmez zarar,

Bu söylediklerim de

Ne hile var,

Ne de maraz.

Düşünmek;

Erdemli, iyi, doğru insanın kârıdır,

E düşünsün o vakit bu söylediklerimi

Erdemli,

İyi, doğru olduğunu düşünen her bir varlık.

 

                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Şaire, tarih nedir diye sordular…

 

Tarih;

Dünya da

Gelen her bir hükümetin

Kendi arzularına göre halkına ve dünyaya,

Giyindirmeye çalıştığı

Yamalı, hileli

Ve kadim sözlerle dolu kitaplar silsilesi.

Tarih;

Aslında geçmişe ait olan her bir yaşam,

Her bir olay,

Her bir hikâye, her yaşanmış bir iz anlamındadır,

Fakat şu insanoğlu,

Gerçeği bozmak gibi bir özelliğe sahip olduğundan dolayı,

Biz böyle anlattık anlatacağımızı.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Kendilerini nâmuslu zanneden nâmussuzlara…

 

Kendilerini çok nâmuslu zannedenlerin

O yaptıkları nâmussuzlukları

Ve hâlen yapmakta oldukları

O nâmussuzlukları kendileri bile

Artık görmezlikten gelmelerine ne diyelim bilmiyorum ki

Hayret ediyorum insanların

Emeklerine tecavüz,

Hayatlarına zulüm,

Beden ve ruhlarına cinayet işleyip de

Veya bunlara kapı aralayıp da

Veya da bunlara göz yumup da

Kendilerini hâlen nâmuslu zannederek

Başkalarına namussuzmuş gibi bakanlara, şaşırıyorum.

Kendilerini nâmuslu zannedenlerin kulakları çınlasın.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Yazar şair nafiz coşkunun yayınlanan, hazırlanmakta olan diğer kitapları

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ile aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…     

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…       

66: Aşk töreni… (karma)

67: Arıkovanı ve aforizmalar…

68: Cadı kazanı ve aforizmalar…

69: Şairin intikamı ve aforizmalar…

70: Cadı avı ve aforizmalar…

71: Gümüş köpek balığı…

72: Ölüler şehri ve aforizmalar…

73: Taçsız kral ve aforizmalar…

74: zehirli sarmaşıklar…