KİTAP ADI: ZEHİRLİ SARMAŞIKLAR... ( Kitap 74. author poet yazar şair Nafiz coşkun)
Felsefik yazılar,
jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,
Aforizmalar, hikmet,
sanat ve sonnet…
♛ ♣ ♡
Zehirli
sarmaşıklar ve aforizmalar. Kitap: 74.
☆☆☆
Bâzen onlarca kumandandan ve
politikacıdan daha çok faydalı Daha güzel iş yapar bilge cesur bir şair…
Kader ve tâlih değildir
insana zâlimlik yapan ve yaptıran, ancak
İnsanın kendi
tercihleridir onu iyi ya da kötü yapacak olan.
Düşüncelerimin,
aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki
zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden
yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm
bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf
olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir
mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım
olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.
Nafiz coşkun.
☆☆☆
Yazar şair düşünür ve
sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com
Ve ayrıca daha çok
facebook Messenger,
Twitter ınstagram
linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.
Bu ve tüm kitaplarımın
telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni
alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da
başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü
yapılamaz.
…
Baskı
Ofset baskı merkezi
/
Matbaa sertifikası
ISBN:
☆☆☆
Kitap içerisindeki
Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:
…
Sayfa: 7.
ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI
Sayfa: 9: Konuşan ya adalet
konuşup yaşasın, ya da sussun…
Sayfa: 10: İhanet ve
adaletsizlik olağanlaştırılıyor… (sonnet)
Sayfa: 11: Dedikodu
yapanlara gelsin…
Sayfa: 13:
Mütevazılık hakkında konuştu şair…
Sayfa: 16: Kılıçlar
ve kalemler…
Sayfa: 17: Zehirli
sarmaşıklar… 1 (sonnet)
Sayfa: 18: Ne için
bilgi biriktirir insan… (sonneto)
Sayfa: 19: Hamlet
eseri; bir adalet mücadelesi örneğidir.(sonnet)
Sayfa: 20: Hesap bir
gün hakka döner, dedi şair…
Sayfa: 22: Her habere
körü körüne inanmayın…
Sayfa: 24: Beni
yargılarken, dedi şair…
Sayfa: 26: Cadı avı…
(sonnet)
Sayfa: 27: Şairin,
kendisiyle olan bir muhasebesi… (sonnet)
Sayfa: 28: Vefa,
dediler, şair de dedi ki… (sonnet)
Sayfa: 29: Kötülük,
iyilik ekenin hasat mevsimi geldiğinde.(sone)
Sayfa: 30: İlahi dine
ihanet edenlere…
Sayfa: 32: Cinayet
eken cinayet bulmasında peki, ya ne olsun…
Sayfa: 34: Kötü olana
teveccüh edilen bir yerdeyiz… (sonneto)
Sayfa: 35: Zehirli
sarmaşıklar… 2 (sonnet)
Sayfa: 36: Güvenmek
ve pişmanlık hususunda…
Sayfa: 37: Âşığım
sana… (bir şarkı daha)
Sayfa: 39: Çirkin
ahlak zulümdür… (sonnet)
Sayfa: 40: Başıboş
bırakılacağını zannetti insanoğlu… (sonnet)
Sayfa: 41: Hayatını
faydalı bilgiyle örenler zarar etmez… (sone)
Sayfa: 42: İnsan ne
dediğinin ne yaptığının farkında mı? (sonnet)
Sayfa: 43: ’’Kar suyu
kaçtı düşman kulağına’’… (sonnet)
Sayfa: 44: Var mı ki
bu âlem de huzur gibi bir saltanat…(sone)
Sayfa: 45: Var mıdır
kâinatta adalet kadar büyük saadet.(sone)
Sayfa: 47: Tanrı
rolüne soyunanların bedeni çürüdüğünde. (sone)
Sayfa: 50: Zehirli
sarmaşıklar… 3 (sonnet)
Sayfa: 51: Çık
mağarandan ve adalet için yaşa… (sonnet)
Sayfa: 52: Siz aslan
değilsiniz ki katılayım sürünüze… (sonnet)
Sayfa: 53: Adalet
yaşamayanın dini ve nâmusu olmaz…(sonnet)
Sayfa: 54: Düşman
dediğinde nedir, aşk bende kalsın yeter.(sone)
Sayfa: 55: Aynalar,
adaletsiz insanları seyrederler aslında…
Sayfa: 56: O nefret
ettiğini yapmak zorunda kalırsın bâzen…
Sayfa: 58:
Adaletsizliğe sizler göz yumuyorsunuz…
Sayfa: 60: Haydi,
herkes yoluna…
Sayfa: 62: Yaptığı,
yapmadığının karşılığını alacak insan.(sone)
Sayfa: 63: Dost
olduğunu zannedenlerin kulakları çınlasın…
Sayfa: 65: Güçlüyü
yenemeyen onu parçalara böler… (sonnet)
Sayfa: 66: İnanmayın
onlara… (sonnet)
Sayfa: 67: Din,
milliyetçilik adı altında insanları savaştırıyorlar.
Sayfa: 68:
Ahlaksızlığı yayan insanlara gelsin… 1 (sonnet)
Sayfa: 69:
Ahlaksızlığı yayan insanlara gelsin… 2 (sonnet)
Sayfa: 70: İnsanları
gürültü yapıp rahatsız edenlere… (sonnet)
Sayfa: 71: Ahlaksızlığı
yayan insanlara gelsin… 3 (sonnet)
Sayfa: 72:
Ahlaksızlığı yayan insanlara gelsin… 4 (sonnet)
Sayfa: 73: Bâzen geri
çekilebilirsin… (sonnet)
Sayfa: 74:
Ahlaksızlık ve adaletsizlik karşısında… (sonnet)
Sayfa: 75: Adaleti,
güzel ahlakı yaşamak kahramanlıktır…
Sayfa: 77: Güzel
ahlak adalet kadar iyi huzur var mıdır? (sone)
Sayfa: 78: Şairin
muhalifleri olsa-olsa adaletsizlerdir…
Sayfa: 80: Yancının
şahidi ancak nâmussuz değil de ya nedir…
Sayfa: 82: Adalet
haykıranı dokuz köyden kovarlar mı?(sonnet)
Sayfa: 83: Adaletsize
muhalefet etmeyen zarardadır. (sonnet)
Sayfa: 84: İbadetleri
hikmetlice yapmak büyük ibadettir…
Sayfa: 85: Kötülük ve
ahlaksızlıkla mücadelede…
Sayfa: 87:
Adaletsizlik ve ahlaksızlık… (sonnet)
Sayfa: 88: Demlenmek
ve hamlık hakkında… (sonnet)
Sayfa: 89:
Demlenmekle ilgili… (sonnet)
Sayfa: 90: Demlenmek
ululuktur âşığa… (sonnet)
Sayfa: 91: Tarafını
seçmeli insan… (sonnet)
Sayfa: 92: İslam’ı
seçerken, ben…
Sayfa: 94: Rab
Allah’ı tanımak mı?
Sayfa: 97: Aradığınız
şey Rab değil aslında aklınızdır…
Sayfa: 100: Erdemli
bilge büyük bir şair nasıl mı olunur…
Sayfa: 104: Adalet
haykıranların durumu bâzen…
Sayfa: 105: Yazarın
bugüne kadar yazdığı kitapların isimleri.
☆☆☆
Nafiz derki:
…
Sevgili Mikel’e,
Cibril’e ve Şafağa ve sana
Ve senin için
sevgilim.
Sevgili İsrafil’e,
Ölüm meleği Azrail’e
ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.
Sonnet ve şiirlerimi,
tane-tane,
Yavaş-yavaş ve
yumuşak bir ses ile oku.
Fikir yazılarımı,
makalelerimi, aforizmalarımı,
Şiirlerimi,
sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,
Jurnallerimi okurken
düşünerek oku!
Anlamak istiyorsan bu
dediklerimi yerine getirmelisin!
Ve unutma ki hikmetli
düşünerek okumak;
Erdemlilerin,
kibarların,
Asaletli,
Asil insanların aziz
bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!
Sonnet. Nafiz coşkun
☆☆☆
ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI.
Bu yazıyı tüm
kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!
Beni ve sanat şiir
tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı
bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz
mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla
seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir
nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi
çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve
anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını
şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster,
olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri,
felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da
birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin
fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak
lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu
inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım
oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o
sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını
kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş
aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat
tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım
oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının
felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap
içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik
hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal
etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali
olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar
ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i,
kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan
kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir
kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok
şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan
çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi
bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü
artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir
sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat
tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla
çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya
çaba gösteren bir varlığım.
Yeniden kısaca tekrar
etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın
büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel
kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile
tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz
birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır
gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici,
tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen
sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir
anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez
erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!
Konuşan ya adalet
konuşup yaşasın, ya da sussun…
Şair dedi ki;
Hakkı, adaleti;
erdemlice savunmayanın dini
Ancak zulüm değil de ya
nedir.
Şairin söylediği bu
sözleri duyan bir adam
Yaklaşarak dedi ki
şaire;
Şair, ben dinsizim
zâten,
Peki, ben bu arada, bu
söylediğin söze göre
Ne olmuş oluyorum,
Şair de o adama cevaben
dedi ki;
Hakkı, adaleti;
Erdemlice savunmayan
insan
Zâlim değil de peki ya
nedir,
Adam bu sözü işince,
şaire dedi ki;
Evet, haklısın şair,
Ben o zâlimlerden
olmayı kabul edemem.
Şair de son söz olarak
dedi ki;
O halde konuşan ya
adalet konuşsun, adalet yaşasın,
Ya da ebediyen sükût
etsin, önümüzden çekilsin de
Bize de engel teşkil
etmesin.
İhanet ve adaletsizlik
olağanlaştırılıyor…
Şair dedi ki;
Adaletsizlik,
nâmussuzluk ve ihanet etmek;
Şu insanlar arasında o
kadar çok fazlalaştı ki
Ve o kadar çok olağan
bir hâle getirildi ki
Neredeyse her hangi bir
konuda
Birbirine ihanet
etmeyenlere,
Birbirlerine
nâmussuzluk, adaletsizlik yapmayanlara,
Bu dünyadan değillermiş
gözüyle bakılmaya başlandı,
Hatta birbirlerine
ihanet etmeyen,
Birbirlerine adaletsizlik
yapmamış insanları
Enayi olarak görülmeye
başlayan insanlar bile var bu dünyada.
Oysaki adaletle yaşamak
en aziz bir nâmus,
En aziz bir erdem değil
de peki, ya nedir, dedi şair,
O halde konuşan ya
adalet konuşsun yaşasın, ya da sussun ebedi.
Sonnet… Nafiz coşkun
Dedikodu yapanlara ve
mütevazılık hakkında…
Bir kısım insanları
Haksız ve çirkin olarak
çekiştirip,
Birçok insanın hakkında
Haksız ve çirkin olarak
dedikodu yapıp,
Hakaretlere varacak
derecede
Konuşuyorlardı,
Şair ise
Şu insanlığın yaptığı
Ve hâlen yapmaya devam
ettiği
Şu tüm çirkin dedikodu
içeren
Haksız konuşmalarına
şahit olmuyor değildi hani,
İşte buna benzer bir
kısım insanlar,
Şairle
karşılaştıklarında
Şaire dediler ki;
Suskunsun,
konuşmuyorsun bizlerle,
Ey şu zamanın erdemli
bilge şairi,
Bizlerle sohbet eder
misin?
Şair de onlara cevaben
dedi ki;
Kendi hatalarımın
muhasebesini yapmaktan,
Kendi hatalarımı bir
kenara fırlatıp atıp
Doğru, hikmetli olanı
yapmaya çalışmaktan
O diğer başkalarının
dedikodularını yapmaya
Fırsatım olmuyor sizin
gibi,
Hem fırsat bulmuş olsam
bile yapmaktan utanır
Sıkılırdı ruhum o
sizlerin yaptığı dedikodu ve iftiraları.
Hem ayrıca sizler;
Hikmetli nasihatlerden
Paylarına düşeni
almayan
Azgın ve idraksiz
kalabalıklarsınız,
Hem ayrıca sizlerin o arsızlarınızın
Ne kadar yola gelmez,
Ve sizlerin ilahi
dinden olduklarını iddia edenlerin
Ne kadar adaletsiz,
Hem ayrıca idraksiz
olduklarını fark edince ben,
Ben de kendi içim de
bir yerlere çekilmeyi
Ve sizlere karşı
Şu çekildiğim içimde,
Yine sizlere karşı
yüksek duvarlar
Örmeyi tercih ettim,
Bir zamanlar sizleri o
âdil ilahi dinden zannederek
Sizlerle dost arkadaş
olmak için yaklaşmıştım,
Fakat gördüm ki
O âdil olan ilahi
dinden hiç de güzel nasipler almayı
Başaramamış görünce de sizleri,
Uzaklaşarak kendi içime
çekilmeyi tercih ettim,
Bilmem anlatabiliyor
muyum?
İşin aslı anlatıp
anlatamadığımı da bal gibi biliyorum,
Olsun, yine de ben
hâlen elden bırakmayayım diyorum
Şu aziz mütevazılığı!
Mütevazılık hakkında
konuştu şair…
Bir gün şaire,
Bir bilge demişti ki;
Mütevazılık yapacağım
diye
Var olan üstün bir
özellik ve vasfını,
Yokmuş gibi laflar
ederek
O güzel vasfı
Veya o güzel
vasıflarını
Kirli olan yerlere düşürme,
Güzel olan o vasıflar;
Hem bir kısım insanlara
Cici görüneceğim diye de
alçaltılmamalıdırlar,
Büyüksen eğer
büyüksündür,
Fakat yeter ki
Kibirli olmaya çalışma.
Erdemliysen
erdemlisindir,
Fakat yeter ki kibirli
olmaya çalışma.
Bilgeysen bilgesindir,
Fakat yeter ki kibirli
olmaya çalışma.
Dürüstsen dürüstsündür,
Ustaysan ustasındır,
Üstad isen üstatsındır,
Zamanın en büyük
şairlerinden biriysen eğer
İşte tamda öğlesindir,
Dedim ya;
Yeter ki kibirli
olmaya,
Bu üstün özellikler
sende var diye
Eziyet verme yeter ki
birilerine,
Hem ayrıca sen de
biliyorsun ki;
İblis(şeytan) denen
bilge,
Sırf kibir ve haset
sebebiyle,
O haset ve kibrini terk
etmediği için kovulmuştu
O en aziz cennet
makamından.
Bilgeysen anlarsın
haklı yazdığımı.
Bilge olan anlar ancak haklı
konuşanlardan olduğumu.
Şaire dediler ki; ya hu
şair,
Sen kendin için
diyormuşsun ki;
Ben zamanın en büyük
şairlerindenim,
Bu haddi kudreti
kendinde nasıl görebildin,
Hem mütevazı olan
söyler mi ki böyle, dediler,
Şair de onlara cevaben
dedi ki;
Mütevazılık; kendisinde
olmayan bir vasfı
Kendisinde varmış gibi
göstermek olmadığı gibi,
Kendisinde olan bir
vasfı da kendisinde
Yokmuş gibi göstermek
de olmadığı kadar
Ve bunları bir kısım
yollarla
İma etmek de değildir,
Şair sözlerine şöyle
devam etti, dedi ki;
Ne yani şimdi ben kendim
de var olan
Bir kısım güzel
kudretli vasıfları,
Ben de yok diyerek
‘Yalan’ söyleyerek
Bir de erdemsizlik
denen
O şağılık bir duruma mı
düşüreyim
Kendimi, dedi şair,
Hem o ‘yalan’ dediğimiz
çirkin şey ki
İblisin en büyük
sermayesi değil de ya nedir,
Hem ayrıca şeytanlar;
Yalancı ve
iftiracıların üzerlerine inerler.
Dedim ya yeter ki;
O kendinde ki güzel,
kudretli vasıflarla
Kibirlilik, kötülük yapma.
Kalemler ve kılıçlar…
Şaire, kalem ve kılıç
dediler,
Şair de onlara şunları
fısıldadı, dedi ki;
Kalemler ve kılıçlar,
Mâsumlara ve adalete
zarar vermek için değil,
Kalemler ve kılıçlar
Ancak mâsumların ve
adaletin
Huzur ve saadetle
ayakta kalabilmesi için
Çekilmelidirler
kınlarından,
Kalem de, kılıç da;
Delilerin değil,
Cahillerin değil,
İdraksizlerin hele hiç
değil ancak
Erdemli bilge
varlıkların ellerinde
Saadet ve huzur
getirebilecektir.
Haydi, şimdi kalın,
selamet ve sağlıcakla.
Hoşça kalın,
Ben konuştum bir zaman
Gelsin diye huzur dolu
bahar,
Fakat gördüm ki bir
kısım çok satıda insan;
Saadeti ve huzuru
Elinin tersiyle itecek
kadar aptalmış meğer.
Zehirli sarmaşıklar… 1
Şair dedi ki;
Her gün
Ve her an
Zehirli sarmaşıklarla
Sarmalanıyor ruhumuz
ile bedenimiz,
Ellerimiz, ayaklarımız,
Fikirlerimiz,
Arzularımız,
Hayallerimiz,
Sevişmelerimiz,
Hamlelerimiz,
İdrakimiz,
Şimdiler de ne yazık ki
insan
Erdemi de, adaleti de
bu zannetmeye başladı.
Sonnet… Nafiz coşkun
Ne için bilgi
biriktirir insan…
Bilgilenip bilgelenmek;
Terör, cinayet estirmek
için değil,
İmar etmek için,
Adalet terazisini,
Dengeyi ayakta tutmak
için olmalı değil de
Peki, ya nedir dedi
şair,
Aklını
Hikmetlice kullanana
Bir fısıltı,
Bir küçük işaret
Yetmesinde
Peki, ya ne olsun dedi
şair,
Fakat ne yazık gördüm
ki dünya da bilgilenen
Ve bilgelenen birçok
insan cinayet estiriyor yeryüzünde.
Sonnet… Nafiz coşkun
Hamlet eseri; bir
adalet mücadelesi örneğidir…
Şaire dediler ki bir insanın
yazdığı öğle bir tiyatro eseri söyle ki
Anlayalım insanlığın
Kendisini düşürdüğü
çirkin, adaletsiz durumu kısaca,
Hem o adaletsiz durumlara
karşı nasıl bir tavır takınmalı insan
Onun da bilgisini
verebilsin o eser,
Şair de cevaben dedi
ki;
Şair Wıllıam
Shakespeare’in ‘Hamlet’ adlı eserinde
Anlatmış aslında hem
şimdi ve hem de gelecek de
İnsanlığın nasılda
cinayet ve adaletsizlikte
Düşebileceği o çirkin,
adaletsiz durumu
Fakat insanlık; ne o
zaman ve çağda
Ne de şimdi ki şu
modern zaman ve çağda
Anlamamak için bir
adalet mücadelesi olan ‘Hamlet’i’
Bak gör ki atmış çöpe vicdanını
ve erdemi!
Sonnet… Nafiz coşkun
Hesap bir gün hakka döner,
dedi şair…
Hikâye bu ya;
Zamanın birin de
Fakir,
Cömert, israfı
sevmeyen,
Adalete hayran,
Sevgi dolu, fedakâr,
dost canlısı,
Güzel ahlakı pek çok
seven,
Adaletsizlerin
karşısında olan,
Vefalı ve güzel yürekli
bir adam yaşarmış,
Gel-zaman-git-zaman
O fakir adam
bilgeleşmiş,
Çok zengin ve çok
kudretli
Bir insan oluvermiş,
Ona, fakirliğinde hiç
yardım etmeyenler
O zengin olduktan
sonra,
Yanına gitmeye,
Ondan bir şeyler
istemeye başlamışlar,
O yanına gelip de
Ondan bir şeyler
isteyenlere
Cevaben demiş ki;
Yıllarca ben keder gam
ve fakirlik çekerken,
Üzerime yıllarca
zemheri
Ayaz ve kar yağmur
yağarken
O zor günlerim de yanıma
gelmediniz de,
Peki, şimdi ben, çok
zengin
Ve çok büyük bir kudret,
Ve saltanat sahibi
olunca neden geldiniz,
Hem biz ancak
Dürüst ve âdil
insanlara yardım etmeyi severiz,
Hem ayrıca
Zarardan ve
yalnızlıktan başka bana
Ne verdiniz ki
Benden şimdi de ne
istiyorsunuz,
Şimdi defolup gidin,
der o adam,
O bir zamanlar defolup
giden kavimler gibi,
Defolup gidin, der
onlara.
Bu hikâyeyi anlattıktan
sonra,
Şair de son olarak dedi
ki;
Gün gelir hesap doğru
yazılır
Elbet bir gün, dedi.
Her habere körü körüne
inanmayın…
Nice yanlış ve yalan
haberler,
Nice yalan
Ve zehirli yılan gibi dedikodular
sebebiyle;
O nice aileler,
O nice milletler,
O nice devletler,
O nice büyük yıkılmaz
zannedilen
O ihtişamlı saltanatlar
Ve o nice sevgililer
ayrılıp,
Paramparça olup,
Tarih sahnesinden
Birçoğu rezil olarak
silindi gitmedi mi?
Şair dedi ki;
Size, iyi ya da kötü
bir haber getirdiklerinde,
Mutlaka hikmetlice
araştırın o haberi,
Eğer o haber yalanlarla
süslenmiş
Ve kötü bir haber
olarak
Size ulaştırıldıysa,
Bilmeden kendinize
Veya bir başkalarına
zarar verebilir,
Yaptıklarınıza pişman
olur,
Ve çok kederler
çekersiniz, dedi şair.
Dedim ya;
Size getirilen haberi
hikmetlice araştırın,
Eğer çok acı
Ve hem de pişmanlık
yaşamak istemiyorsanız
Çünkü yeryüzünde
Ne dürüst insan
Ve ne de
O özlenen yüksek
anlayışlı insan sayısı
Yok denecek kadar
azaldı artık.
Şair son olarak dedi
ki;
Zâten dürüst insan
sayısı
Fazla olmuş olsaydı
eğer
Hiç yaşanır mıydı şu
dünya da
Yüz milyonlarca
haksızlık ve cinayet.
E, aklını hikmetlice
kullanana bir işaret
Yetmesin de peki, ya ne
olsun,
Demeyi de ihmal etmedi,
bilge şair.
Beni yargılarken, dedi
şair…
Bir başkalarının benim
hakkım da
İyi veya kötü demesiyle
değil,
Beni hikmetli bir
akılla yargılayın, dedi şair,
Hem o hikmetli akıl da
Pek kimse de yok, çok
iyi bilirim bunu ben,
O halde susmalı insan
Eğer konuşmuyorsa
hikmet ve adaletle
Çünkü iftira ve yalan
söylemiş olursunuz ancak hakkım da.
Şair sözlerine şöyle
devam etti, dedi ki;
Beni bir başkalarının
yalanlarıyla değil,
Beni ancak
Kendi fikirlerimle
yargılayın
Çünkü ben bir
başkalarının dediği gibi değilimdir,
Çünkü o bir başkaları
bilerek veya bilmeyerek
Benim hakkım da
Yalan ve iftiralarda
bulunabilmek ihtimalleri vardır,
Onlar kadar idraksiz
insanların beni
Hakkıyla tanıması
imkânsızdır,
Ben ise ancak kendi
yaşadığım gibiyimdir,
Ben ancak kendi fikir
ettiğim gibiyimdir,
Beni de ancak hikmetli,
Ve yüksek anlayışlı,
Bilge, erdemli bir akıl
anlayabilir
Değil de peki, ya
nedir, dedi şair.
İyi ve kötü olup
olmadığımı da ancak
Yine o hikmetli bir
akla sahip olan
O erdemli bilge
insanlar anlamasında
Peki ya ne olsun, dedi
bilge şair,
Haksız da değilim öğle
değil mi?
Hem bugün
O bir başkalarının iyi
dediğine inananlar,
Yarın ise kim bilir
O diğer bir
başkalarının
Haksızca kötü dolu
iftira
Ve çirkin sözlerine
inanmayacakları hem
Ne mâlum,
Öğle değil mi?
Genelde,
Çoğunluk itibariyle
insanlar böylelerdir,
İnsan gardını almadan çıkmamalı
hayata, dedi bilge şair.
Şair son olarak
sözlerini şöyle tamamladı, dedi ki;
Dedim ya;
Beni ancak
O hikmetli yüksek akıl
sahibi
Erdemli bilge varlıklar
anlayabilirler,
Anlamak arzu ederse,
E bu zamanda da
hikmetli akla sahip insan
Bulmak hem pek çok zordur,
dedi şair,
E o halde; konuşan ya
hikmet ve adaletle konuşun
Veya da sussun ebedi,
demeyi de ihmal etmedi şair.
Cadı avı…
Büyücülerin büyüleri
bozulduğunda,
Cezayı Hakk getire,
Ateşlerde yanmak mı
dersin,
Başlasın cadı avı o halde,
Çalsın davulları
kavgaların,
Zebaniler iştaha
gelsin,
Kapıları açılsın daha
şimdiden
Şu dünyada cadılara
cehennem!
Şair son olarak dedi
ki;
Elbette her bir şey bir
hesap iledir,
Elbet o gün geldiğinde,
bozulduğunda büyüleri,
Bozulduğunda sihirleri
büyücülerin,
Düğümlere üfleyenlerin
bozulduğunda oyunları,
Başlasın o halde, cadı
avı.
Sonnet… Nafiz
coşkun
Şairin, kendisiyle olan
bir muhasebesi…
Şair dedi ki;
Kendimi; ruhunu
iblise(şeytana)
Satmamış bir insanın dostu,
arkadaşı,
Erdemli bir kadının da
sevgilisi olarak görüyorum,
Şair fısıltıyla dedi
ki; şeytanlar ancak yalancıların, iftiracıların
Adaletsizlerin ve
çirkin ahlaklıların üzerlerine inerler
Çünkü ancak onlar davet
ederler iblisi(şeytanı) kendi üzerlerine,
Fakat yıllardır aradım,
şu bir ömür boyu
Ruhunu, iblise satmamış
erdemli bir dostu ve öğle bir arkadaşı,
Ne öğle bir sevgili
bulabilmiş,
Ne de öğle bir dost,
arkadaş bulabilmiş de değilim.
Baktım, gördüm ki o kendi
ruhunu neredeyse yok gibi
Satmayan kalmamış
iblise, eyvah dedim, bu ne keder,
Eyvah, dedim,
uzaklaştım insanlardan ben de kendi içime.
Sonnet… Nafiz coşkun
Vefa, dediler, şair de
dedi ki…
Şair, sessizce
fısıldadı, dedi ki;
Hey, vefa arayan
kardeş,
Bu dünya da
Aşk da bulmak,
Vefa da bulmak
Yok denecek kadar
muhal,
Karlı zemheri kışlarda
En yüksek dağlara
Tırmanacak kadardır hem
Arayıp bulmak aşkı ve
vefayı!
Hem şu üzerinde
yaşadığımız,
Bizi omuzları üzerinde
güvenle taşımaya çalışan şu dünya bile,
Şu insanlığın
vefasızlığından şikâyetçi olmasında
Peki ya ne olsun
kardeş, dedi şair, fısıldayarak, sessizce.
Sonnet… Nafiz coşkun
Kötülük, iyilik ekenin
hasat mevsimi geldiğinde…
İyi, güzel ahlaklı,
bilgili ve âdil olabilecek kadar
Düşünmek ve hamle
yapmak için
Yeterli bir ömür süresi
verilir insana elbet,
Devletlere ve
milletlere de verilir bu yeterli süre, dedi şair.
İyilik ve adalet yolunu
seçenler ile kötülük ve adaletsiz bir yaşamı
Tercih edenler de elbet
de bir tutulmayacaklardır, dedi bilge şair.
Hem ayrıca cennet ile
cehennem neden varlar ki
Öğle değil mi?
Hem ektiğini biçmesin
mi iyi insan,
Nasıl ki o ektiğini
biçecekse kötüler girerek cehenneme,
Elbet de iyi, âdil
olanlar da cenneti ekecekler
O yaptıkları âdil ve
hikmetli hamlelerle, dedi bilge şair.
Elbet adaletsizler ve
zâlimler de ektiğini
Cehennemde biçmesinler
de peki, ya ne olsun, dedi şair.
Sonnet… Nafiz coşkun
İlahi dine ihanet
edenlere…
Cinayetlerle,
Adaletsizliklerle,
Cehaletle,
Erdemsizlikle
Şu âdil ve aziz olan ilahi
dini
Bir arada
Ve birlik de yaşamaya
çalışanlar olduğunu gördüm,
Keder duydum,
Acı hissettim,
Oysaki bu ancak
olsa-olsa ilahi dine ihanettir, dedim,
Hem ayrıca bu İncil’in
İsa’sına da,
Davud’un Zebur’una da,
Musa’nın Tevrat’ına da,
Kuran’ı Kerim’in
Muhammed’ine de ihanettir, dedi şair.
İlahi din;
Cinayetlerle bir arada
yaşatılamaz, dedi şair.
Adaletsizliklerle bir
arada yaşatılamaz, dedi şair.
İlahi din;
Cehalet ve
erdemsizliklerle de bir arada yaşatılamaz, dedi
Çünkü bu ilahi dinin
yaşam ve emrine, özüne aykırıdır,
Hem ayrıca böyle bir
hayat yaşamak ise ancak
Cinayetlere gebedir,
Adaletsizliğe, zulme
gebedir, dedi bilge şair,
Hem ayrıca
Bundan meydana gelecek
nesiller ise
Sapık, cahil
Ve kâtil olmasın da
peki,
Ya ne olsunlar, dedi
şair.
Şair son olarak da dedi
ki;
Böyle bir ihanetin
elbet de büyük bir bedeli,
Cezası olmalıdır,
O halde yaşasın
zalimler için cehennem, o
O hal de yaşasın
İlahi dini cinayetlerle
iç-içe,
Bir arada yaşatmaya
çalışan sapıklar için cehennem.
Cinayet eken cinayet
bulmasında peki, ya ne olsun…
Öğle bir zaman da
Öğle bir çağdayız ki;
Hem idraksizlere,
Hem de hırsızlara
yöneticilik makamı verildiği,
Nâmussuzlara,
Adaletsizlere yöneticilik
yaptırıldığı,
Ayrıca erdemli
bilgelerin ise;
İtibarsızlaştırılmaya,
Susturulmaya çalışıldığı,
Elinin kolunun
bağlanarak
Dürüst iş yapamaz hâle
getirildiği
Bir zamanın
içerisindeyiz,
İşte insanlığın
kendisini düşürdüğü
Kederli tablo budur,
dedi şair.
Aslında bundan her bir
iyi yürekli insan
Rahatsızlık duyup
hissetmek de,
Hem ayrıca tüm bu olup
bitenlerden
Herkesler
Hem üzerine,
Hem de nasiplerine
düşeni de almıyor değil hani,
İbret olsun âleme, dedi
şair.
Baksanıza herkes
birbirine küs ve güvensiz,
Herkes birbirine yumruk
ve yalan,
Hem zâten böyle bir
tablodan da;
Şu kötülüklerden başka
nasıl bir sonuç
Ve nasıl başka bir
hikâye çıkması beklenebilirdi ki
Nihayetinde cinayet,
Cinayetten başka ne
doğurabilir ki dedi şair.
Hem nihayetinde
adaletsizlik
Ya zulüm
Ya da adaletsizlik
doğurmaya devam edecektir,
Etkiler tepki
doğurmasınlar da
Peki, ya ne olsun dedi,
bilge şair.
Yumruğa yumruk,
Kılıca kılıç,
Öfkeye öfke
Ve nihayetinde
kederlerden başka
Ne sonuç beklenebilir
ki böyle bir
Dünya insanlığı
tablosundan!
Tüm bunlara rağmen,
Ben sevgi, adalet
haykırdım, dedi şair,
Ben sevgi ve erdem
ektim, dedi şair,
Belki bir gün,
Belki bir yerlerde
filizlenir, güç kuvvet bulur
Belli mi olur, dedi
şair.
Şair son olarak da dedi
ki;
Hem ayrıca kadimde de
çok da farklı da değildi.
Kötü olana teveccüh
edilen bir yerdeyiz…
Şimdi ki ve gelecek de
ki zaman için de yaşayan;
Şu modern olan kâtillerine,
Şu hırsızlarına, şu erdemsizlere
teveccüh ve sevgi gösterildiği
Bir çağın için de
yaşamaktayız,
Şair dedi ki; gerçi kadimde
de çok da farklı değildi ya hani.
Şu zamanın modern olan
O gerçek erdemli
bilgelerine,
O erdemli bilgelerin
yaşantılarına,
Tercihlerine ve hem de öğütlerine
Ve ayrıca bir de o erdemli
bilgelerin eserlerine
Pek de teveccüh ve
sevgi gösterilmeyen
Bir çağın içerisin de
yaşamaktayız,
Şair son olarak da dedi
ki;
Gerçi kadimde de pek de
farklı değildi ya hani.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Zehirli sarmaşıklar… 2
Öğle bir yerdeyim ki;
Her yanım
Zehirli birer sarmaşık,
Boynuma,
Koynuma,
Elime koluma dolaşık!
Öğle bir yerdeyim ki;
Her yanım zehirli birer
sarmaşık,
Ayaklarıma,
Dilime,
Kapıma,
İyi bir hamle yapmayı
arzuladığım
Her bir insanın ruhuna dolaşık!
Öğle bir yerdeyim ki;
her yanım zehirli birer sarmaşık.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Güvenmek ve pişmanlık
hususunda…
Şaire, ‘güven ve
‘pişmanlık’ konusunda
Ne anlatırsın, çok kısa
dediler,
Şair de cevaben dedi
ki;
Şu hayatta, güven
hususunda
Tek pişmanlık duyup
hissettiğim şey;
Beni ve her bir şeyi
yaratan o sanatkârım olan
Rab Allah’tan
başkalarına da
Bilmeden de olsa
güvenmek olmuştur.
Şu hayatta güvenmek
hususun da
Tek pişmanlık duyup
hissetmediğim şey ise;
O sanatkârım olan Rab
Allah’a güvenmek
Ve onu sevmek olmuştur.
Ben, şu dünya da
güvenip de bana ihanet etmeyen
Ve asla bana ihanet
etmeyecek olan varlığın;
O sanatkârım olan Rab
Allah olduğunu anlıyorum.
Şair son olarak da dedi
ki;
Sizlere de tavsiyem ve
öğüdüm;
O sanatkârımız olan Rab
Allah’a güvenin,
Bilgilenin, bilgelenin,
idrakinizi yükseltin
Ve hikmetli hamleler
yaparak
Hayatınızı
güzelleştirmeye bakın.
Haydi, selamet ve
sağlıcakla kalın.
Âşığım sana… (bir şarkı
daha)
Ne vakit seni düşünsem;
Ölecekken bile canlanır
ruhum,
Gerçi ölmek kötü bir
şey değildir bilirim, aşkım,
Yeniden huzur bulup
Kavuşur ruhum ancak mutluluğuna
seninle, aşkım.
Ne vakit seni düşünsem;
Hasta bir beden
iyileşir,
Zemheri kara kışlar,
Ayazlar bile,
İlkbaharlara dönerler
aşkım.
Ne vakit seni düşünsem;
İçerime sızmaya çalışan
O tüm kederler bile
Çekip giderler benden.
Ne vakit seni düşünsem;
Yağmur bulutlu yeşil
yaylalardan
Kuşlar iner
üzerlerimize
Bahar şarkıları
söyleyerek, aşkım.
Ne vakit seni düşünsem;
Seninle canlanır o tüm
çorak topraklarım,
Kuru ağaçlar bile seni
anarak meyveler verir,
Ölü bedenler seninle
can bulur ve ben; Âşığım sana,
O hiçbir şairin bile, o
sana olan büyük aşkımı,
Kelimelere, cümlelere,
sığdıramayacağı kadar, âşığım sana.
Âşığım sana;
O binlerce zamandır,
Aşkından başı dönmüş
bir dünyanın,
Güneşin etrafında
döndüğü gibi, âşığım sana.
Âşığım sana;
Aç ve susuz kalmış
yavru bir kuşun imdadına
Yetişen merhametli anne
bir kuşun endişe ve çabası kadar,
Âşığım sana.
Âşığım sana;
Her bir çarenin
tükendiğini zannedip,
Hiçbir umudun bile
Artık yetişemeyeceğini
düşünmeye başladığı bir an da,
İnsana, o son anda
yetişen o imdadın ve yardımın
O verdiği sevinç ve
mutluluk kadar, âşığım sana.
Âşığım sana;
İdamlık bir mahkûmun onlarca sene sonra
Esaretten kurtularak
Sevdiklerine kavuşması
kadar, âşığım sana.
Âşığım sana;
ağrılı ve sancılı, kederli bir hastalıktan şifa bulup
İyileşen çocukların
sevinç çığlıkları kadar, âşığım sna.
Ne vakit seni düşünsem;
Ruhum huzur bulur
Şu kâtillerin dünyasın
da bile.
Çirkin ahlak zulümdür…
Şair dedi ki;
Ahlaksızlık;
Adalet demek değildir,
Hem eğer bir yer de
Ahlaksızlık, hatta çok
çirkin bir ahlak var ise;
İşte orada adalet de
yok demektir,
Adaletin olmadığı yer
de ise;
Çirkin ahlak
Zehirli bir sarmaşık
gibi
Dolar insanların
ruhlarını,
Ondan sonra da her bir
çirkin ahlak
Ve her bir haksızlık;
erdem zannedilerek
Yaşanmaya başlanır,
İşte buna da şu modern
dünyanın cahiliye devri denir.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Başıboş bırakılacağını
zannetti insanoğlu…
Birçok insan başıboş
bırakılacağını zannediyor kendisinin,
Fakat hesap
defterlerinin açıldığı gün, her bir insana ne yapıp
Ve neler yapmadığı
sorulup, gösterildiği gün,
Ne olur acaba onların
hâli o gün, dedi bilge şair,
Hem bunda bilmeyecek ne
var ki;
Rab Allah’ın diğer bir
adı da;
Âdil, Celal, Kahhar
olduğuna göre,
Diğer bir adı da;
Azizünzüntikam olduğuna göre,
Cenneti; iyi, âdil,
ahlaklı, erdemli insanlar için var edip,
Cehennemi de;
adaletsiz, ahlaksız, kötü insanlar için
Var ettiğine göre,
Hangi insanın başına ne
geleceğini,
Az ya da çok, şimdiden
tahmin etmek
Mümkün görünmekte, dedi
bilge şair.
Sonnet… Nafiz coşkun
Hayatını faydalı
bilgiyle örenler zarar etmez…
İnsanın hayatını;
Sâdece mutlak kaderi
değil,
Sevgisi, nefreti
Ve bilgisi de
şekillendirir,
Eğer hayatınızın,
Güzel ve huzurlu olarak
Şekillenmesini
istiyorsanız
O halde; sevgilerinize
de,
Nefretlerinize de,
bilgilerinizi de;
Erdemlice ve hikmetle
yapın,
Hem ne demiş bilge bir
şair;
Zarar etmez hayatını ve
ömrünü
Hem adalet, hem erdem
ve hem de hikmetle örgüleyen
Ve örgütleyenler.
Sonnet…
Nafiz coşkun
İnsan ne dediğinin ne yaptığının farkında
mı?
Şair dedi ki; Rab
Allah’ın Rahmeti, iyiliği, zenginliği,
Afiyeti, bereketi,
huzuru, sağlığı ve güzelliği;
O namaz kılıp oruç
tuttuğunu zannedenlerin üzerlerine değil,
Ancak Rab Allah’ın
Rahmeti, iyiliği, zenginliği,
Afiyeti, bereketi,
huzuru, sağlığı ve güzelliği;
O adaleti ve iyiliği
yaşayan
Ve bunları yaşatmanın
mücadelesini veren
Erdemli bilge
insanların üzerlerine olsun,
Çünkü ben, o namaz
kılıp, oruç tuttuğunu zannedenlerin
Ve müslüman olduklarını
zannedenlerin içlerinde;
Binlerce cinayet,
binlerce adaletsizlik, binlerce ahlaksızlık, haset
Ve merhametsizlik
gördüm.
Şair son olarak da dedi
ki;
İnsan nasıl ve kim için
dua ettiğine çok dikkat etmeli.
Sonnet… Nafiz coşkun
‘’Kar suyu kaçtı düşman
kulağına’’…
Şaire dediler ki;
Senin düşmanların her
gün rahatsız
Ve korkuyorlar çok bir
şeylerden,
Şair de onlara cevaben
dedi ki;
Çünkü ben onların,
deyim(özlü mecaz söz) yerindeyse,
‘’’Kulaklarına kar suyu
kaçırırım’’ her gün ve her an.
Şaire dediler ki;
‘’Kulaklarına kar suyu
kaçırmak da’’ ne demek!
Şair de cevaben dedi
ki;
Yani onları rahatsız
huzursuz edecek haberler gönderirim onlara,
Mâdem onlar zehir
zemheri etmişlerdi
Bir zaman hayatımı
benim,
O halde huzursuz ve bin
keder içinde
Yaşasın hayatı cehennem
gibi düşmanlarım.
Sonnet… Nafiz coşkun
Var mı ki bu âlem de
huzur gibi bir saltanat…
Kadın bir şair dedi ki
O bilge şaire;
Var mı ki şu âlem de
Afiyet, sağlık, huzur,
adalet ve ahlak kadar
Güzel bir şeyler,
Bilge şair de dedi ki o
kadın şaire;
Bunlara bir de faydalı
bilgiyi
Ve hikmetli idraki
eklesek daha iyi olmaz mıydı?
Çünkü faydalı bilgi ve
hikmetli idrak olmadan
Bilmez anlayamaz insan
O aziz adaletin,
afiyetin, güzel ahlakın yüksek değerini,
Bunun üzerine o kadın
şair de dedi ki bilge şaire;
Ya hu şair, güzel ve
faydalı olan her bir şeyi ekle ekleyebilirsen,
Seni tutan mı var.
Sonnet… Nafiz coşkun
Var mıdır kâinatta
adalet kadar büyük saadet…
Genç şair dedi ki;
Üstadım,
Var mı ki bu âlem de
Adalet kadar büyük bir
huzur,
Bilge koca şair de
Ona teveccüh olarak
dedi ki;
Var mı ki şu cihan da
Aşk ve hikmetli sevgi
kadar
Büyük bir zenginlik,
Hem hikmetli bilgelik
de
Bizim önderimiz değil
midir?
Bu konuşmaları dinleyen
O aziz bilge kadın şair
nâna da
Her iki şaire şunları
söyledi, dedi ki;
Sağlık ve hikmetli
bilgi
İşte şu kâinat içinde
En büyük ve aziz hazinelerden
değil midir?
Hem ayrıca biz
insanlığı iyileştiren,
Güzel ahlak değil midir?
Tüm bu güzel
konuşmaların üzerine
İhtiyar yaşlı bilge,
Orada bulunan iyi
yürekli şairlere
Şunları söyledi, dedi
ki;
İyi ve kötü şairler
vardır,
İyiler iyilik için
çalışırlar,
Fakat yetmez sâdece iyi
yürekli kalmak,
Cesur ve bilge olmak
gerekli
Yayabilmek için şu çok
kötülüğün içinde iyiliği,
Hem ayrıca; kötüler de
kötülük için varlardır,
Şuan etrafımda iyi,
adalet âşığı şairleri görmekle ben,
O aziz sanatkârım olan
Mesih İsa’nın Rabbine hamd ederim,
Tevrat’ın Musa’sının
Rabbi de elbet İsa’nın Rabbidir bilirim,
Tevrat’ın Musa’sı da
hamd ederdi Rabbine,
Değil midir ki zâten en
güzel hamd ve şükür
İyilik yaparak adaleti
sağlamak,
Ve en güzel dua değil
midir hikmetlice iyiliği yaymak,
Hem ayrıca Zebur’un
Davud’u kadar,
Kuran’ı Kerim’in
Muhammed’i de o Rabbimize teşekkür edip,
Ona ham ve şükür
ederdi,
İşte ben de o Rab olan
Allah’a
Teşekkür, hamd ve şükür
ediyorum ki
Sizin kadar iyi ve
cesur şairleri
Benim yanıma, etrafıma
gönderdiği için,
Çalışın kardeşlerim,
dedi o ihtiyar bilge,
Çalışın, mücadele verin
ki yayılsın âleme iyilik,
İyiliğin ve adalettin
çalışılmadığı ve yayılmadığı yerlerde;
Dert, ıstırap ve
kederden,
Mutsuzluktan başka ne
bulabilir ki insan, dedi
O erdemli, bilge
ihtiyar.
Tanrı rolüne
soyunanların bedeni çürüdüğünde…
Kadim de ki bilge bir
şair diyordu ki;
Tanrı rolüne soyunanlar
Bilmezler mi ki
Mezarlarını kimlerin
kazdığını,
Belki bir dilenci,
Belki de bir sarhoş
Ve belki de bir mezar
soyguncusu,
Belki de bir şair
bularak
O bir zamanlar tanrı
rolüne soyunanların kemik
Ve kafataslarını,
Alarak eline diyecek
ki;
İşte bu değil miydi o
bir zamanlar
Herkesi hor ve hakir
gören kral ve padişah,
İşte bu değil miydi o bir
vakitler de
İnsanların haklarını
gasp edip
Adaletsizlik yapan
lider ve aveneleri,
Hem bilmezler mi o
tanrı rolüne soyunanlar;
Bedenlerini toprağın
altın da
Kimlerin çürütüp,
Kemiklerine kimlerin
basıp geçeceğini
Altında ezilip
ayakların!
Hem bilmezler mi ki o
tanrı rolüne soyuna kibirliler;
Kimlerin o
kafataslarını
Oyuncak gibi
çevireceğini ellerinde,
Bilmezler mi ki
mezarlarını
O bir zamanlar
küçümseyerek gördükleri
Fakirlerin kazacağını,
Ve hem bilmezler mi ki;
O tiksindikleri işçi,
emekçi insanların kirli elleriyle
O bir zamanlar
bedenlerini ayakta tutan
Kemikleri tutarak
ellerinde;
Buda bize zulmetmemiş
miydi bir zammalar diyeceklerini,
Hem bilmezler mi ki
O tanrı rolüne
soyunanlar;
iyilik ve adalet yaşayanların cennete,
Zulmedip, adaletsizlik
yapanların da
Ebedi ıstırap dolu
cehenneme gireceklerini,
Fakat
Ben tüm bunları
biliyorum, dedi bilge şair,
İşte şu bir zamanlar
güzel bir yüzü taşıyan,
Şimdi ise sadece
kemikleşmiş kafatasını
Elimde tuttuğum
O bir zamanlar
kibirlenen bir insana ait olduğu düşünün
Ve şu soruyu sorun
kendinize, deyin ki;
O da öldü, bizde
öleceğiz,
O kötü olarak yaşadı ve
eline de geçen şey ancak kemikleşmiş,
Çürümüş bir beden
Ve ıstırap dolu
cehennem değil de peki, ya nedir, dedi şair
Sonra da şunu ekledi
dedi ki;
O tanrı rolüne soyunan
budalalar bilmezler mi?
Bedenin çürümekten,
cehennemden
Ve ölümden kaçmanın
asla mümkün olamayacağını!
Dedim ya;
İyilik ve adalet yaşayan insan
Er ya da geç,
Huzur ve saadet
bulmasın da
Peki, ya ne olsun, dedi
bilge şair,
O halde şu süt dolu kadehimi
İyilik ve adalet için
Mücadele verenlere
kaldırıyorum,
Hem ayrıca dualarım ve
yardımım,
Desteğim de onlar
içindir,
Onlar içindir mücadele
verişim her gün, her gece
Çekerek kalemime keder
her an,
Yaşasın o halde; iyi ve
âdil olanlar için cennet
Ve yaşasın zâlimler ve
adaletsizler için de cehennem.
Zehirli sarmaşıklar… 3
Şair, anlatırken şu
zamane insanlığını,
Süslü püsküllü, hem de
Salaş cümlelerle
beraber dedi ki;
Şu zehirli sarmaşık,
Zamane insanlarının
ruhuna dolaşık,
Dillerinde çirkinlik
bulaşık,
Akılların da
üçkâğıtçılık,
Birçok arkadaş
zannettiğimizin elin de ise
Ardımız sıra hile
karışık,
Düzenler dolaşık,
İşte bu sebeplerle de;
Adalet ve aşk denen
aziz şey insanlardan uzaklaşıp,
Ve ben de içimde ki
denizlere kendimi karıştırıp,
Çekip gidesim var o
aşkın ve adaletin gittiği diyarlara.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Çık mağarandan ve
adalet için yaşa…
Sürekli namaz ve
benzeri ibadetler yapıp
Ve başka da hiçbir işle
uğraşmayan,
Bir adama, şair dedi
ki; ya hu be adam,
Adaletin, faydalı
bilgeliğin,
Şu dünya üzerinde
yayılması için çalışmalısın,
Yoksa çok kısa bir
zaman sonra,
Ne ibadet yapacak temiz
bir yer,
Ne içecek temiz bir su,
Ne temiz bir yiyecek
Ve ne de üzerin de
huzurla yaşayabileceğin
Temiz, güvenli,
sağlıklı bir dünya bulamayacaksın,
Oysaki adalet ve
faydalı bilgeliğin yaşanılıp
Yayılması içim
erdemlice mücadele vermek
Kâinatın en üstün
ibadetlerinden biri değil de peki, ya nedir.
Sonnet… Nafiz coşkun
Siz aslan değilsiniz ki
katılayım sürünüze…
Şair, bir kısım
insanlara
Ve insan guruplarına
karşı cephe alarak,
Onlara yüzünü çevirdi,
samimiyetini kesti onlardan,
Onlarda şaire dediler
ki;
Sürüden ayrılanı
canavarlar yakalar,
Paramparça ederler
Ve yerler, dediklerin
de,
Şair de onlara cevaben
dedi ki;
Ben, bir aslanım, hem
ben bir insanım,
Bana, erdemli
insanların oluşturduğu
Veya bana aslanların
oluşturduğu bir sürü gösterin ki
Bende onlara katılıp,
ayrılmayayım öğle bir sürüden,
Hani ben öğle erdemli
bir insan ve aslan sürüsünü
Göremiyorum ki
karşımda.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Adalet yaşamayanın dini
ve nâmusu olmaz…
İlahi din;
Bir bez parçası
Veya bir kısım
cümleleri
Her gün tekrar tekrar
okumakla alakalı değildir,
Asıl ilahi din; adaleti
ve erdemi
Hikmetlice yaşamak ve
yaşatmakla alakalı
Üstün ve faydalı
bilgeliğin olduğu bir dindir.
Hem baksın her insan
kendisine;
Var mı ki adalet ve
erdem kendisin de diye.
Şair son olarak da dedi
ki;
Adaleti yaşamayanın
dini de olmaz,
Nâmusu da olmaz,
Erdemi de olmaz,
İnsanlığı hele hiç
olmaz.
Sonnet… Nafiz
coşkun
Düşman dediğinde nedir,
aşk bende kalsın yeter…
Şaire dediler ki;
Yorulmuşsundur,
Düşmanlarına karşı
mücadele vermekten
Yorgun düşmüşsündür,
Şair de onlara cevaben
dedi ki;
Biz ne devlerle
boğuştuk,
Pes etmedik mücadele
vermekten,
Şimdi bizi şu çelimsiz
Düşmanlar ile mi
korkutmaya çalışıyorsunuz,
Şaşarım, gülerim
aklınıza,
Şair son olarak da dedi
ki;
Bizim azığımız ve
ışığımız adaleti ayakta tutmakla çoğalır,
Düşmanlarımızdan mı
bahsediyorsunuz bana,
Dahası var mı getirin,
gönderin öğleyse!
Sonnet… Nafiz coşkun
Aynalar, adaletsiz
insanları seyrederler aslında…
Bir devletin o bir
kısım vatandaşları
Kendilerinin haklı ve
kendilerinin iyi insan olduklarını
Kibirlenerek birbirlerine
anlatıyorlardı,
Şairde cevaben onlara
dedi ki;
Bırakın, terk edin
O birbirinize
anlatmakta olduğunuz yalancı masallarınızı artık,
Şu dünya da her bir
dine,
Her bir ideale mensup
insanlar,
Aynı sizler gibi,
Kendilerinin iyi ve
haklı insanlar olduklarını savunuyorlar,
Peki, o halde
Her insan kendisinin
haklı ve iyi olduğunu savunuyorken,
Her bir devlet
kendisinin iyi ve haklı olduğunu savunuyorken,
Şu yeryüzün de ki
Ve her bir ülke içinde
ki
Yüz milyonlarca
haksızlığı
Ve cinayetleri
işleyenler kim,
Şu yüz milyonlarca
adaletsizliği yapanlar kim o halde,
Uzaylılar değil ya,
dedi şair.
Şair son olarak dedi
ki;
Hiçbir insan aynada ki
O katili görmek
arzulamıyor
Her gün işleyip yapsa
da cinayetleri!
O nefret ettiğini
yapmak zorunda kalırsın bâzen…
Asıl anlatmak
istediğime geçmeden önce
Şunları yeniden
hatırlatmak da
Fayda görüyorum;
Savaşı davet etmeyiniz
diye
Nasihat eden bir
şairimdir ben biliyorsunuz,
Savaş; ancak keder ve
sefalet
Açlık, susuzluk,
Mutsuzluk getirir diye
öğüt veren
Bilge bir şair olarak
anlatıyorum ben biliyorsunuz,
Her bir şeyi deneyin,
Yeter ki savaşa kapı
aralanmasın,
Savaşın kapılarını
kapatacak her bir şeyi kullanın
Diye nasihatler veren
bir şair olarak anlatıyorum,
Diyorum ki;
Bâzı insanlar ile
Medenice,
Erdemlice konuşmak,
Kimi zaman
Anlaşabilmek
imkânsızdır,
Muhaldir,
Onlarla ancak savaşır
ve mücadele verirsiniz,
Nefret ettiğiniz şeyi,
Nefret ettiğiniz
şeyleri yaptırırlar size bâzen,
(savaştan nefret eden
bir şair olarak söylüyorum)
Ya onlar seni
kendilerine benzetirler,
Çünkü kendileri gibi
düşünmeni,
Kendileri gibi
giyinmeni,
Kendileri gibi hareket
etmeni,
Kendileri gibi yemek yemeni
isteyenler,
Hatta kendileri gibi su
içmeni isteyenler bile vardır,
Hatta onların
renklerini,
Onların tercih
ettiklerini tercih etmek zorunda bırakılırsın,
Haksızlık ve zulüm
yapmak,
Hırsızlık yapmak,
Kabalık yapmak,
Seni cinnetin
sınırlarına sürüklemek
Onların karakteristik
özelliklerinden birkaç tanesidir,
Erdemden nasiplerini
hiç alamamış,
İdrakten yoksul
insanlardır onlar,
Dedim ya;
Ya onlar seni
kendilerine benzetirler,
Ya onların aralarında
cinnet tarlalarında,
Cinnetin kıyılarında
gezinir,
Ya da onlarla mücadele
vermek,
Ve ya da savaşmak
zorunda kalırsın,
Şair son olarak dedi
ki;
Erdemli insanlar
mücadele sanatını,
Her koşula, her duruma
uygun mücadele sanatını
Öğrenmek zorundalar,
Çünkü insan cahil ve
nankördür,
Her an ne yapacağı
belli olmaz, bilgelen ve mücadele ver.
Adaletsizliğe sizler
göz yumuyorsunuz…
Şair dedi ki;
Şu zamanın delilerine,
Ve kendilerini akıllı
zannedenlerine sesleniyorum,
Adalet;
Ahlaksızlarla,
delilerle,
Erdemsiz insanlarla
sağlanamaz elbette,
Bu tür insanlarla
olsa-olsa ancak
Zulüm ve kaos(kargaşa)
olur,
Cinayet olur,
Mutsuzluk olur,
Hem nerede görülmüş ki;
Erdemsizlerin,
Delilerin,
Çirkin ahlaklıların,
Üçkâğıtçıların ellerine
Silah, güç, kudret,
Saltanat verilip de,
Düzeni adaletlice
sağladıkları!
Dedim ya;
Bu tür insanlardan
olsa-olsa ancak
Cinayet ve mutsuzluk,
Kaos(kargaşa) doğar.
Bakın âleme;
Her bir yeri sarmamış
mı şu modern zamanın delileri
Ve çirkin ahlaklı
insanları!
Eğer diyorsanız ki
Hayır,
Bizim ülkemiz de,
Bizim kavmimiz için de,
Bizim cemaatimiz de
Yok, asla öğle deliler,
Öğle erdemsizler,
Öğle cahiller bizde yok
diyorsanız eğer,
Ben de cevaben sizlere
derim ki;
Peki, mâdem şu
milyonlarca suçu,
Şu yüz milyonlarca
cinayeti,
Şu yüz milyonlarca
hırsızlık ve haksızlığı,
Her bir ülke
Ve her bir millet kavim
için de işleyenler de kim o zaman,
Şair dedi ki;
Bu suçları, bu
cinayetleri
Uzaylılar yapıyor
değiller ya,
Siz yapıyor
Veya yapılmasına göz
yumuyorsunuz,
Devletleriniz bile
Yapılmasına göz
yummuyor da
Peki,
Ya nedir.
Haydi, herkes yoluna…
Aydınlığı var eden
Rab Allah’ın adıyla;
Onun ışığıyla görür,
Yolumu da ancak
Bu sayede bulabilirim,
Aklı var eden Rab
Allah’ın adıyla;
Onun bana fikir
vermesiyle
Tanırım, anlarım hayatı
Ve ancak işte bu
şekilde
İdeallerime
kavuşabilirim
Çünkü o bana fikir
verir,
O benim ilham
kapılarımı açar,
Hamlelerimi onun
sayesinde yapabilirim.
Şair son olarak da dedi
ki;
Ey insanlığı ve o büyük
aklı,
Fikirleri var eden,
Doğruyu yanlıştan ayırt
ettirecek
Kudret veren aziz
Rabbim;
Senin gibi büyük ve
sonsuz
Bir kudreti anlayıp
Tanıyabilecek,
Aziz ve büyük bir akıl
mucizesi vermişsin biz insanlığa,
Hatta iyiyi kötüden
ayırabilecek
İlimler hediye
etmişsin,
Düşünüp doğru,
Hikmetli olanı
bulabilecek
Ve doğru,
Hikmetli olan hamleleri
yapabilecek
Bir ömür süresi de
vermişsin biz insanlara,
Bunun için teşekkür
ederim sana,
Şair sözlerine şöyle
devam etti dedi ki;
Ben de şu insanlar gibi
bir insanım
Fakat benim onlardan
farkım ancak
Ben, adalet ve iyilik,
Kibarlık yolunu,
Bilgelik, erdem yolunu
tercih ettim,
Seni tanıdım,
Seni anladım,
Seni çok sevdim,
Öğleyse iyiler iyilere
karışsın,
Kötülerde kötülere
yakışsın, dedi bilge şair.
Haydi, herkes yoluna,
Demeyi de ihmal etmedi.
Yaptığı, yapmadığının
karşılığını alacak insan…
İnsanın
Ve her bir insanın,
Ektiğini mutlaka
biçeceği,
Hasat mevsimi geldiğin
de,
O insanlara,
Yaptıkları
Ve yapmadıkları
Sorulduğunda,
Ben görmek isterim
hâlini
Ve yüzünün
O an aldığı şekli ve
ifadeyi düşmanımın,
Dedi, bilge şair.
Herkes mutlaka ektiğini
biçecek,
Demeyi de ihmal etmedi.
Sonnet… Nafiz coşkun
Dost olduğunu
zannedenlerin kulakları çınlasın…
Ah keder,
Başıma ne işler açtın,
Fakat yine de
En yakın zannedilen
dostlardan bile
Sen daha yakın çıkıp,
Ayrılıp gitmedin
Bir türlü etrafımdan,
Çokta meraklın değilim,
Gidersen eğer
Dönmemeni dilemekteyim.
Şair sözlerine devamla dedi
ki;
Ah şu kederler yok mu?
Kovsan defolup gitmez,
Süpürsen çöp olup
gitmez,
Sövsen kulak asmaz dinlemez,
Ah keder,
Başıma sen ne işler
açtın,
Sen başıma ne çoraplar
ördün,
Fakat yine de
En yakın dostlardan
bile
Sen daha yakın çıkıp,
Ayrılıp gitmedin bir
türlü etrafımdan,
Çokta meraklın değilim,
Gitmeni her gün her an
dilemekteyim.
Şair son olarak da dedi
ki;
Deyim(mecazlı öz söz) yerindeyse,
‘’Peynir gemisi laf ile
yürümez’’
Belki yürütülür fakat
O halde sıkı tutmalı
dostlukları,
Artık dedikodusunu terk
edip,
İcraatına geçmeli
dostlukların,
Artık dedikodusunu terk
edip
İcraatına geçmeli
aşkın,
Artık dedikodusunu terk
edip
Hayatı adaletle
yaşamanın icraatına geçmeli,
Haksız mıyım?
Dedi bilge şair.
Vefa ve fedakârlık
denen
Aziz kutlu bir şeylerin
olduğunu
Ve insana şerefen bir
şeylerin,
Erdemin, faydalı
dostluğun olduğunu
Asla unutmamak gerekir
dedi şair,
Haksız mıyım?
Unutmayın ki her bir
insan saadet ve huzur ister,
Erdemli dostlar ise
O saadet ve huzurun
bekçileridir,
Demeyi de ihmal etmedi.
Güçlüyü yenemeyen onu
parçalara böler…
Şaire dediler ki
parçalanıyoruz,
Bizler aslında bir
zamanlar
Ahlaklı güçlü, idealist
bir bütündük,
Şair de cevaben dedi
ki;
Güçlü büyük bir bütünü
yönetmeye,
Onların elindekileri
hırsızlamaya, çalmaya güç yetiremeyenler,
İşte o güçlü ve büyük
bütünü,
Parçalara ayırıp
birbirlerinden uzaklaştırır,
Birbirlerine yaklaşıp
yeniden
Güçlü bir bütün
olmasınlar diye de,
Aralarına fitne,
güvensizlik, nefret tohumları ekerek,
İşte o insanları kendi
kötü arzuları emelleri için kullanırlar.
Kısacası; güçlüyü
yenemeyen onu parçalara ayırarak yenmek ister,
Hem ayrıca akıllıya bir
işaret yetmez mi dedi bilge şair.
Sonnet… Nafiz coşkun
İnanmayın onlara…
Eline geçirdiği gücü ve
parayı, zenginliği kaybetmemek için
İnsanları birbiriyle
savaştırıp, aralarını bozup,
Adına da din ve
milliyetçilik diyenler var,
İnsanların din ve
milliyetçilik duygularını kullanarak,
Onların din ve
milliyetçilik duygularını sömürerek
Kendilerini
zenginleştiren gurupların, cemaatlerin, şirketlerin ve
Kendi menfaatleri için
insanları birbiriyle savaştıranların
Oyunlarına gelmeyin
artık, dedi bilge şair.
Sakın inanmayın onlara
çünkü ilahi dinlerin hepsi de
Adaleti, erdemi ve
kardeşçe, dostça bir arada yaşamayı emreder,
Dedim ya inanmayın
onlara
Çünkü onlar
zenginliklerine zenginlik, güçlerine güç katmak için
İnsanları din ve
milliyetçilik adı altında savaştırırlar birbirleriyle, Oysaki tüm ilahi dinler
cinayeti haksızlığı yasaklamıştır.
Sonnet… Nafiz coşkun
Din, milliyetçilik adı
altında insanları savaştırıyorlar…
Şaire dediler ki
insanları kandırıp birbirleriyle savaştırıyorlar,
Neden insanlar gerçeği
görmemezlikten geliyor,
Şair de cevaben dedi
ki;
Hiçbir ilahi dinde,
İsa’nın İncil’inde de,
Musa’nın Tevrat’ında
da,
Davud’un Zebur’unda da,
Muhammed’in Kuran’ı
Kerim’inde de
İnsanlar birbirlerini
öldürüp,
Birbirlerine cinayet ve
adaletsizlik yapsınlar diye bir emir yok,
Şair sözlerinin
devamında da dedi ki;
İlahi dinler böyle
cinayet emirleri vermiyor ki
Peki, neden hâlen bu
ilahi dinlerin
Taraftarları birbirlerine
cinayet işleyip,
Birbirlerine haksızlık
yapıyorlar,
Diye onlara sormak
gerek,
Nedir bu haksız yere
dökülen kan davası, dedi bilge şair,
Oysaki bu ilahi dinler;
insanların kardeşçe, âdil olarak
Yardımlaşmasını,
insanca bir arada yaşamasını öğütlemektedir,
Peki, onlar, o
insanları din ve milliyetçilik adı altında
Kandırarak
savaştıranlarda kimlerdir, sormak gerekir onlara,
İlahi dinler cinayet ve
haksızlıkların yapılmasını
Apaçık defalarca yasaklamışken
Neden hâlen insanlar
inanırlar o yalancılara anlamak zor.
Ahlaksızlığı yayan
insanlara gelsin… 1
Ahlaksızlığın ve
adaletsizliğin
Yayılmasına
Sebep olanlar
Ve bunlara göz yumup
O gibi insanlar ile
Arkadaşlık
Dostluk kuranlar da
Onlar gibi değiller de
Peki,
Ya nedirler
Söyler misiniz?
Çirkin bir ahlaka
Ve adaletsizliğe teslim
olmuş milletler
Çökmesinler de,
devrilmesinler de peki, ya ne olsun.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Ahlaksızlığı yayan
insanlara gelsin… 2
Cinayetleri ve
adaletsizliği
Engellemek
Nasıl çok gerekli
Ve
Tüm bir millete
Nâmus borcu ise
İşte
Ahlaksızlığı yayan
İnsanları da
Engellemek bir millete
O kadar bir nâmus
borcudur,
Onları engellemeyerek
Onlara göz yuman
insanlar
Ve milletler devrilip
batmasınlar da peki, ya ne olsun.
Sonnet…
Nafiz coşkun
İnsanları gürültü yapıp
rahatsız edenlere…
Kimi insanlar o kadar çok
düşüncesiz, aptal
Ve o kadar çok benciller
ki
Gece iş yapıp, gündüz
uyuyanları, sağlık görevlilerini,
Hastaları, kolluk
kuvvetlerini,
Gece mesai yapıp gündüz
uyuyanları
Veya huzur arayanları,
ders çalışanları
Rahatsız ederek, gürültü,
patırtı yapıp,
Düğünleri evlerin
yakınlarda gürültülü
Çalgılarla yapıp,
O insanları rahatsız
etmekten
Hiç utanmayacak kadar
Yüzsüz ve
terbiyesizler,
Peki, bunlara göz yuman
devlet yetkililerine,
Hükümete ve kolluk
kuvvetlerine ne demeli.
Sonnet… Nafiz
coşkun
Ahlaksızlığı yayan
insanlara gelsin…
Kendisine
Ve kendi ailesine
Ahlaksızlık ve
haksızlık yapanlar,
Bir başkalarının
karısına, kadınına,
Çocuğuna, erkeğine,
akrabasına, dostuna
Haksızlık ve
ahlaksızlık yapmaktan hiç çekinmezler,
Bunlara karşı çok
dikkatli ve uyanık olmalısınız
Çünkü o gibi insanlar
en yakınlarına ve kendilerine
Ahlaksızlık ve
haksızlık yapıyor, merhamet etmiyorlarsa,
Sizlere, bana, dünya
insanlığına,
Ve topluma
Kim bilir
Ne gibi büyük
ahlaksızlık
Ve haksızlık
yapıyorlardır.
Sonnet… Nafiz coşkun
Ahlaksızlığı yayan
insanlara gelsin… 4
Kâtillerle,
Ahlaksızlarla,
Cahillerle,
Adaletsizlerle
Ve erdemsizlerle
Dostluk ve arkadaşlık
kuranlar
Ve onlara yardım
Ve onlara destek
olanlarda
İşte aynı onların
işlediği suçların
Ve onların yaptığı ahlaksızlıkların
Yayılmasına sebep olup
Ve onların işlediği
Her bir suça da ortak
değiller de
Peki, ya nedirler
söyler misiniz?
Sonnet… Nafiz coşkun
Bâzen geri çekilebilirsin…
Nâmuslu bir savaşçı
Savaş ve mücadele
meydanını asla terk etmez
Ancak zafer için,
iyilik için,
En doğru hamleyi,
En doğru zaman da
yapmak için,
Bir zaman taktik icabı
geri çekilip
O en doğru zamanı
bekleyebilir,
O geriye çekilmesi;
Korkup kaçtığı için
değildir,
Dedim ya; taktik ve
strateji için,
Toparlanmak, zafer
kazanmak, mücadele etmek,
İyilik ve adalet için,
nefeslenmek için geri çekilmiştir,
O en doğru hamleyi,
gerçek vakti zamanın da,
Hem de hikmetli bir
hamle yapmak için geri çekilmiştir.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Ahlaksızlık ve
adaletsizlik karşısında…
Bilgeler dediler ki;
Gücü,
Bilgisi,
Kudreti ve kuvveti
Ölçüsü nispetince,
Hakkı savunmayanın
Onuru da,
Nâmusu da
Karakteri de yok
demektir,
Elbette her doğruyu
söylemenin,
Elbette her hikmetli
hamleyi yapmanın da
En doğru ve hikmetli
bir zamanı vardır,
En doğru zamanını
bekleyip
Hamleyi de hikmetle
yapmak gerekir, dedi bilge şair.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Adaleti, güzel ahlakı
yaşamak kahramanlıktır…
Şaire dediler ki;
Ya hu şair insanlar
görüyoruz ki hem ahlaksız
Hem adaletsiz
Ve hem de Müslümanlığı
savunuyorlar,
Midemiz bulandı bu
işten,
Sen ne dersin bunlara,
Şairde onlara cevaben
dedi ki;
Onlar gibilerden benim
de midem bulandı,
Bahsedeyim.
Şair sözlerine şöyle
devam etti, dedi ki;
Her gün; güzel ahlaklı
ve adaletli olmayı emreden
O ilahi kitabın sahibi
O Rab Allah’ın
O güzel adını,
O güzel ismini
Yüz binlerce defa anıp
söylemektense,
Her gün yüzlerce nafile
namaz kılmaktansa,
O güzel adın, o güzel
ismin sahibi olan Rab Allah’ın
O emrettiği adaletli,
erdemli,
Bilgece yaşamı yaşamayı
Ve güzel ahlaklı
yaşamayı tercih edip,
O diğer kötü ahlaka
Ve kötü ahlaklılara
karşıda
Haklı bir mücadele,
Erdemli bir kavga
başlatmayı
Seve isteye tercih
ederim.
Şair son olarak da dedi
ki;
Kötü ahlakı terk edip,
Adaletsiz yaşamı terk
edip,
Güzel ahlaklı ve
adaletli yaşamak kadar
Büyük bir kahramanlık,
Büyük bir ibadet daha
var mıdır?
Çünkü böyle bir
kahramanlık,
Böyle bir ibadet ancak
Rab Allah’ın en çok
sevdiği şeylerden değil de peki, ya nedir.
Öğle alçak,
Öğle nâmussuz insanlar
gördüm ve tanıdım ki;
Hem cânilerdi, hem
ahlaksızlardı,
Hem adaletsiz ve hem de
erdemsizlerdi,
Hem yalancı ve hem de üçkâğıtçılardı,
Ve bir de utanmadan
O adaleti ve erdemli
olmayı emreden
İlahi din olan
İslam’dan olduklarını iddia ederlerdi,
O adaleti ve güzel
ahlaklı olmayı,
Erdemli olmayı emreden
İslam;
Asla o çirkinliklerle
bir arada olamaz
Ve olmayacaktır da,
O çirkin işleri
yapanlar ise
Ancak kendileri
kaybedeceklerdir, dedi bilge şair.
Şair haklıydı.
Güzel ahlak adalet
kadar iyi huzur var mıdır?
Adaletsizlerle,
ahlaksızlarla,
Cahillerle,
idraksizlerle ve onlarla hiç mücadele etmeden
Az ya da çok samimi
arkadaşlık yapanlar
Ancak onların daha çok
azıtmalarına
Sebep olacaklardır,
Hem ayrıca çok azıtan
bir ahlaksız
Kendisinde ki o
ahlaksızlığı
Daha çok insana
bulaştırmaktan, yaymaktan
Başka ne yapar ki
Ve bir gün o çirkin
ahlaksızlıklardan ve o adaletsizlikten
Hem sizler, hem de
sevdikleriniz
Mutlaka ve mutlaka
zarar görmesin de
Peki, ya ne olsun,
Dedi bilge şair.
Sonnet… Nafiz
coşkun
Şairin muhalifleri
olsa-olsa adaletsizlerdir…
Şaire dediler ki;
Şu bir kısım politikacılarla,
Şu bir kısım yöneticilerle
Şu bir kısım halkla bir
türlü anlaşamayıp,
Onlarla tartışıyor,
Onlara muhalefet
oluyorsun,
Nedir şu insanlarla
davan senin,
Şairde onlara cevaben
dedi ki;
Bana şu dünya da
Her bir şeyiyle adaleti
yaşayan
Veya hayatının büyük
kısmını adaletle yaşayan,
Adaletli yaşamaya büyük
gayret sarf eden
İnsanlar gösterebilir
misiniz?
Onlarda şaire dediler
ki;
Elbette şu dünya da her
bir şeyiyle adaletli yaşayan
Ve öğle yaşamayı seven
bir insan göstermek çok zor,
Hem onlar gibi
insanların sayısı
Neredeyse yok denecek
kadar da azdır,
Zâten adaletli yaşayan
insanların sayıları
Çok fazla olmuş olsaydı
Yaşanmazdı elbet dünya
da
Şu yüz milyonlarca
cinayet ve haksızlık,
Şairde onların bu
cevabı üzerine dedi ki;
Evet doğruları
konuştunuz,
Adalet haykırıp,
Adalet yaşamaya büyük
çaba sarf eden
Bir şair olarak,
Öğleyse benim de
Bu bir kısım adaletsiz
politikacılarla,
Bu bir kısım adaletsiz yöneticilerle,
Ve onlara kuklalık
yapan aveneleriyle,
Ve şu bir kısım adaletsiz
ahlaksız halkla, insanlarla
Bir türlü anlaşamayışım
da
Gâyet normal değil de
peki, ya nedir,
Hem ayrıca,
Etki tepki doğurmaz mı?
Onlar adaletsizlik ve
ahlaksızlık yaparlarken,
Onların zıttı olan
benim şu adaletli karakterim de
Elbette onlara gardını
almasın da
Peki, ya ne olsun, dedi
bilge şair.
Yancının şahidi ancak
nâmussuz değil de ya nedir…
Şaire dediler ki;
Şu gurup da,
Şu tarikat de,
Şu partiler de
Hiç mi hiç çekişmek,
Hiç mi hiç didişmek,
Kavga ve muhalefet
olmaz,
Şair de öfke dolu
karışık
Kahkahalarla güldükten
sonra,
Şair de onlara cevaben
dedi ki;
Şu çağda, dürüstlükte;
Mükemmel insanların bir
cemaat,
İyi, âdil bir
birliktelik kurma olasılığı
Çok zor bir ihtimal,
Kurulamaz mı?
Çok zor bir ihtimal de
olsa,
Elbette kurula bilir
Fakat sizlerin o
gösterdiği
İşte o gurupların
içinde
Kavga ve didişmenin
olmamasının,
Birbirlerine muhalif
olmamasının tek sebebi;
Onların arsızlık ve
hırsızlık da,
Hem ayrıca adaletsizlik
de hem fikir olup
Ve hırsızlıkta bir iş
birliği içinde olmalarındandır,
Hepsinin mutlaka bir
arsızlığı,
Hepsinin mutlaka bir
hırsızlığı
Ve hepsinin mutlaka bir
adaletsizliği ahlaksızlığı vardır ki
Hepsi de işte bu
sebeple ağız birliği ederek,
Birbirlerinin
kötülüklerini örterek, gizlemeye çalışıyorlar
Fakat deve kuşunun
gövdesi dışarıdadır.
Hem ayrıca onlardan
birisi diğerinin
Suçlarını dillendirip
anlatmış olsa,
O suçları açığa çıkan
kişi de
O kişinin suçlarını
bildiği için
O da o kişinin
ahlaksızlıklarını, suçlarını anlatacaktır,
Bunun farkında
olduklarından dolayı,
Hepsi de kendi
suçlarının gizli kalması için,
Birbirlerinin suçlarını
anlatmazlar,
İşte bu sebeple o
guruplarda
Kimse kimseye dil
uzatmıyor,
Kimse kimseyle kavga
etmiyor,
İşte orada kavga ve
muhalefet olmayışının sebebi de budur.
Şair son olarak da dedi
ki;
Gördüm ki şu dünya da
Ağız birliği etmiş olan;
Nâmussuzun şahidi
Ya bir kumarbaz
Ya bir ahlaksız,
Ya bir adaletsiz
Ya da bir hırsız değil
de peki, ya nedir.
Adalet haykıranı dokuz
köyden kovarlar mı?
Bir yerde
Bir nâmussuzluk
adaletsizlik oluyorsa
Ve gücü kudreti yeten
birileri
O namussuzluğa
Göz yumup
Susuyorsa,
Ve ya bir kısım halk
Onlara karşı birlik
beraberlik olmuyorsa,
O kişi de, o kişilerde,
O nâmussuzluk
Yapanlar kadar,
Hem nâmussuz
Hem de onursuz değiller
de
Peki, ya nedir.
Sonnet… Nafiz coşkun
Adaletsize muhalefet
etmeyen zarardadır…
Bilge şair dedi ki;
Bir gün bir araya
gelerek insanlar,
O muhalefet olmadıkları
arsızlıkları yapanlar sebebiyle,
Adaletsizlikleri
yapanlar sebebiyle
Çok büyük kederler ve acılar
yaşayacaklardır,
Sonra da diyeceklerdir
ki;
Peki, bizim bunda ne
suçumuz vardı ki
Bu gazap ve kederler
başımıza geldi, diyecekler,
Fakat iş işten çoktan
geçmiş olacak.
Halk, insanlık şunu
unutmasınlar ki; adaletli ahlaklı bir hayatı
Kendilerine bir yaşam
biçimi edinip, sonrasında da
Hep birlik de;
adaletsizlik ahlaksızlık yapanlara karşı
Erdemlice mücadele
vermezler ise
Zarara da yine hep
birlik de düşeceklerdir.
Sonnet… Nafiz coşkun
İbadetleri hikmetlice yapmak
büyük ibadettir…
Şaire dediler ki;
Nasıl yaşamak ve ibadet
etmek gerek,
Çok kısa anlatır mısın?
Şairde cevaben dedi ki;
Ben o aziz sanatkârım
olan
Rab Allah’ı zikretmeyi,
Onu anmayı, onun
nimetlerini düşünüp anlatmayı,
Onun adaletini, ahlakını
yaşamak arzusu
Ve gayretinde olmayı
çok severim,
Her an dil ile binlerce
kez
Allah diye
zikretmektense,
O Rab Allah’ın
Biz insanlara
emrettiği;
Erdemli yaşamayı,
adaletli yaşamayı,
Bilgeliği ve ahlaklı
yaşamayı
Ve hem de bu
güzellikleri yaşatmak için
Büyük mücadeleler
vermeyi tercih ederim,
Hem bunun için hamleler
yapmak daha büyük bir ibadet
Değil de peki, ya
nedir, dedi bilge şair.
Şair sözlerine şöyle
devam etti dedi ki;
Öğle inanıyorum ki
O âdil olan Rab Allah
da bundan dolayı
Beni daha çok
sevecektir.
Âmin.
Kötülük ve
ahlaksızlıkla mücadelede…
Şair dedi ki;
Kâtili,
Zâlimi,
Hırsızı,
Nâmussuzu, adaletsizi,
Ve uslanmaz ahlaksızı
Hem kendinizden
Hem de kendi o çok sevdiklerinizden
uzaklaştırıp
Ve bir de
Onların o kötülükleri
Kimselere bulaşmasın,
Başkalarına zarar
vermesin diye,
Onlar gibi kötü
kimseleri
Kolluk kuvvetlerine,
Savcılara, hâkimlere,
Yöneticilere,
Halka şikâyet etmek;
Gammazlık değil,
ispiyonculuk değil,
Olsa-olsa ancak nâmuslu
bir vatandaşlık görevi
Ve hatta ibadet değil de
peki, ya nedir, dedi bilge şair,
Çünkü adaleti ve ahlakı
sağlamak,
Bu uğurda yardımcı
olmak
En ulu ibadetlerden
birisidir.
Şair sözlerine kederli
bir ses tonu ile
Dedi ki;
Hem böyle bir ibadeti
yapabilecek
Kaç insan ve kaç sayıda
yönetici kaldı
Onu bilemiyorum.
Kötülükler
Ve kötü insanlar,
Ahlaksızlıklar ve kötü
ahlaklılar;
Zararlı ve zehirli,
Hem de hastalıklı bir
sel felaketine benzerler,
Eğer tedbir almaz
Ve önlerine, sağına
soluna bir set baraj oluşturmaz isen,
Çok büyük zararlar
vererek yıkıp geçerler.
Akıllıya,
Mantıklı olana bir
işaret yetmesin de
Peki, ya ne olsun, dedi
bilge şair.
Adaletsizlik ve
ahlaksızlık…
Adaletsizlik
Öğle
Büyük
Ve öğle
Çirkin bir
ahlaksızlıktır ki
Onun içine
Düşersen boğulursun,
Adalete, hikmetli bilgiye,
Ve erdeme
Sımsıkı sarıl,
Gör de bak
Ne ulu
Ve ne kutlu
Aziz
bir insan olursun.
Sonnet… Nafiz coşkun
Demlenmek
ve hamlık hakkında…
Demlenmemiş
insanın tadı,
Demlenmemiş
fikrin tadı bile
Hiç
hoş değil de peki, ya nedir,
Dedi
bilge şair,
Demini
almamış
Meyve
ise
Olsa-olsa
Zarardan,
Karın
ağrısından başka hem
Ne
verir ki insana,
Hem
ayrıca demini almamış insana;
Âşık da denmez, sevgili de denmez, dostta denmez,
Dense-dense
ancak hamdır pişmesi bekleniyor denir,
Ham
olanın tadı; hoş da değildir, huzurda vermez insana.
Sonnet… Nafiz coşkun
Demlenmekle
ilgili…
Hem
nerede görülmüş ki
Demlenmemiş
fikirleri olan insanın
Hem
kendisine ve hem de insanlığa
Büyük
faydalar verdiği,
Demlenmemiş
liderler ise, milletlerini,
Kavimlerini,
Uluslarını
Götürse
götürse ancak
Uçurumun
kenarına götürmesin de peki, ne yapsın dedi bilge şair,
Hem
ayrıca
Demlenmemişten
hikmetli âlim, erdemli bilge olmaz,
Dedi
bilge şair,
Demini
almamış insanın anlattığı kurtuluşa değil ancak
Kedere
ve çukura düşürür insanı,
Dedi
bilge şair…
Sonnet… Nafiz coşkun
Demlenmek
ululuktur âşığa…
Ben,
nice hayvanlardan aşağı insanlar gördüm ki;
İslam
ve Muhammed’den olduklarını,
İsa’dan
ve İncil’den olduklarını,
Musa’dan
ve Tevrat’tan olduklarını iddia edip,
O
ilahi dinlerin yasakladığı
Her
bir cinayeti,
Her
bir adaletsizliği,
Her
ahlaksızlığı,
Her
bir erdemsizliği
Yapmaktan
geri durmuyorlardı,
Hem
ayrıca ben,
Nice
âşığım diyenleri gördüm ki
Aşkın
yasakladığı her çirkin işi işliyor,
Aşka
da küfretmekten geri durmuyorlardı demsizler.
Sonnet…
Nafiz coşkun
Tarafını seçmeli insan…
Şair
dedi ki; sâdece iyi, âdil olan tarafta olmamak,
Her
iki tarafta da oynamak olsa-olsa ancak namussuzluktur,
İnsan,
karar vermeli,
Hem
kötülerle ve hem de iyilerle dostça geçinip,
Her
iki gurup insan arasında
Yaşayıp
gidelim demeyecek,
Fakat
genelde insanlık
Hem
kötülerle ve hem de iyilerle bir arada
Geçinip
gitmeyi tercih ediyor,
Bu
sebeple de kötülükler, ahlaksızlık,
Adaletsizlik,
cinayetler, kötüye olan sempati ve tercihler ise
Büyüdükçe
büyüyor, çoğaldıkça çoğalıyor,
Bir
çığ haline gelerek hem bizleri ve hem de sevdiklerimizi
İçine
katıp çok kederli sancılı zararlar veriyor.
Sonnet… Nafiz coşkun
İslam’ı
seçerken, ben…
Şair
dedi ki;
Eğer
müslüman olmamış olsaydım,
Eğer
İslam’dan habersiz olmuş olsaydım,
Şu
müslüman olduklarını iddia eden,
Şu
bir kısım bâzı Türklerin,
Şu
bir kısım bâzı Arapların,
Şu
bir kısım bâzı Kürtlerin,
Hatta
bir kısım
Tarikatların
ve cemaatlerin
O
adaletsiz o hürriyeti kısıtlayıcı
O
dar kalıplı,
İnsanı
boğucu ve sıkıcı,
Üstün
fikir kabiliyetinden uzaklaştırıcı kalıpları
Ve
hatta
O
adaletsiz o ahlaksız ve o erdemsiz
Ve
hatta
O
kaba ve idraksiz
Ve
hem de ayrıca yobaz,
Demlenmemiş
ham ve pişmemiş softa öğrenciliği
Ve
hatta
Kibarlıktan
nasibini almamış,
Ve
üstüne üstlük mafya varı hayatlarını görüp,
Tüm
bunlar karşısında ben,
İslamiyet’i
asla kabul etmezdim fakat
Lâkin
ne mutlu ki ben,
İlahi
dinleri, felsefeleri, ideolojileri
Kendim
araştırarak,
O
ne muhteşem
Ve
o ne adaletli olduğunu görünce,
Asla
eskimez ve hep modern kalan bir
Bir
ilahi din olduğunu fark edince
İslam
da olmaya,
İslam
da kalmaya karar verdim.
Son
olarak da derim ki;
İncil’i
ve İsa’sını,
Zebur’u
ve Davud’unu
Kuran’ı
Kerim’i ve Muhammed’ini de
O
adalet ve erdemi öğreten
Ulu
peygamberler olduklarını anlayıp,
Onları
da hikmetlice tanıyınca,
Onları
da çok sevmeye kalbim karar kıldı.
Yaşasın
o halde adaletli, güzel ahlaklı
Ve
o erdemli
İnsanlar
için cennet,
Ve
yine yaşasın o halde
Hem
zâlimler ve hem de adaletsizler için,
Çirkin
ahlakı yayanlar için de, cehennem.
Âmin.
Rab
Allah’ı tanımak mı?
Erdemli
bilge şair dedi ki;
Rab
Allah’ı bilmeyenler,
Adaleti bulup ve adaleti yaşasınlar,
İşte
ancak o şekilde
Rab
Allah’ı da tanımaya
Ve
bilmeye başlayacaklardır.
Rab
Allah’ı arayanlara da derim ki;
Sizler
ilk önce aklınızı bulun,
Ancak
aklı eksik olan onu arar,
Çünkü
asıl aradığı aklının diğer bölümleridir,
Aklı
tam olan da onu zâten anlamış olur,
Aklı
tam olan da
Onun
aslında aranmaya
Gerek
olmayacak kadar sonsuz büyük,
Kaybolmayacak
kadar, gözle bile vasıfları görüleceğini bilir.
Şair
sözlerine devamla dedi ki;
Onu
arayanlara derim ki;
Erdemi,
adaleti bulun,
Dürüstlüğü,
güzel ahlakı bulun,
Kardeşçe
dünya da birlik için de ve
Âdil
bir ekonomik paylaşımla paylaşmayı bulun
Ve
tüm bunları bulup kibarca yaşamaya başladığınızda da;
Rab
Allah’ın da asla kaybolmayan
Ve
aranmaya da asla gerek olmayacak kadar
Eşsiz
sonsuz büyük olduğunu
İşte
o zaman anlayacaksınız.
Şair
dedi ki;
Ancak
yitirilen,
Kaybolan
şeyler aranır,
Oysaki
Rab Allah;
Yitik
ve kayıp bir mal gibi bir şey değildir ki
Onu
aramak ihtiyacı duyup hissedesiniz,
Aslında
orada ki kayıp varlık;
Rab
Allah değildir,
Orada
ki kayıp şey asıl insanın kendisinin aklının;
Eksik
ve bilgisiz oluşu,
İdraksiz
aklının, demsiz aklının, demsiz fikrinin,
Bir
türlü olgunlaşmamasıdır,
Hem
ayrıca
Asıl
orada kayıp ve aranan şey;
Ancak
insanın akılsızlığı,
Mantıktan(doğru
fikri aramak ilmi) yoksul oluşudur.
Dedim
ya;
Oysaki
Rab Allah ancak
Aranmaya
gerek olmayacak kadar
O
her bir vasfı
O
her bir sıfat ve ismiyle
Gözlerin
önünde,
Kalplerin
karşısın da,
Hem
o göz ve kalplerin sahibi olan insanı
Kuşatacak
kadar
Büyük
ve uludur.
Şair
son olarak da dedi ki;
Her
bir şeyi yoktan var eden
Ve
en aziz sanatkâr olan Rab Allah
İlim
ve kudretiyle,
Vasıf
ve sıfatlarıyla
Her
şeyi kuşatırken
Görülmemesi
de mümkün değildir.
Şair
dedi ki;
Anlamak,
İşte
bütün mesele bu,
Anlamak!
Ey
kendi aklını, nâmusunu,
Onurunu,
güzel ahlakını,
İdrakini
Ve
adaleti kaybeden insanlık;
Neyi,
Neleri
kaybettiğini hatırla
Ve
işte o zaman Rabbinin de
Allah
olduğunu elbette görüp, anlayacaksın.
Haydi,
şimdi aklını aramaya başla,
Her
nerede yitirdiysen git onu oradan al,
Aklını
bulunca da,
Git
kendine hikmetli ilimlerden kuşan ve
O
ilimle de kendine adaleti erdemi öğret, sonra yanımıza gel.
Aradığınız
şey Rab değil aslında aklınızdır…
Hem
erdemsiz
Hem
adaletsiz
Ve
hem de ahlaksız,
Hem
de hâlen böyle yaşamaya devam eden
Ve
böyle ahlaksızca yaşamanın
Kendilerine
zarar vermeyeceğini zanneden
Üç
beş budala,
Birkaç
ibadet öğrenip yapmaya başlayınca,
O
bilge şaire de dediler ki;
Ya
hu şair biz Allah’ bulduk artık,
Sen
hâlen onu bulamadın mı?
Sen
onu bulmuşa hiç benzemiyorsun,
Eğer
onu bulmuş olsaydın ancak
Sen
de bizim gibi olmalıydın,
Bize
benzemeli değil miydin?
Bilge
şair de
O
üç beş budalanın
Tüm
bu söylediği saçmalıkları dinledikten sonra
Onlara
cevaben dedi ki;
Rab
Allah, kaybedilecek bir şey mi ki
Onu
aramanız gereksin,
Rab
Allah kaybedilecek
Veya
görülmeyecek kadar küçük bir şey mi ki
Onu
aramanız gereksin,
Hem
ayrıca Rab Allah
Kaybedilecek
ve görülmeyecek kadar küçük bir şey değil ki
Ancak
o adaleti, güzel ahlakı, erdemliliği,
Kibarlığı,
insanca ve kardeşçe yaşamayı emreden,
Tüm
kâinatın her bir yerinde,
O
her bir sıfat ve vasfıyla,
Her
şeyi kuşatan isimleriyle net olarak
Kudreti
ve ilmiyle görülen
Ve
asla kaybolmayan
Ve
aranmaya da asla gerek olmayacak kadar eşsiz
Güzellik
ve sonsuz büyüklükte olan âdil
Ve
sıfatlarıyla görülen eşsiz bir varlıktır.
O
üç beş budaya cevap olarak
Şair
son olarak da dedi ki;
Sizlere
benzemek ise ancak kendime ve
İnsanlığa
yapabileceğim
En
büyük zulümlerden olurdu,
O
üç beş budalaya cevaben
Şöyle
devam etti sözlerine, dedi ki şair;
Rab
Allah’ı bulmaktan bahsediyorsunuz,
Hem
onu ben kaybedenlerden değilim ki arayayım,
Onu
ben, kaybettim gibi
Yanlış
bir düşünceye kapılanlardan da değilim,
Hem
ayrıca
O
beni kuşatan Rab Allah’ı aramak gibi bir yanılgıya düşemem,
Hem
onu kaybettiğini zanneden ise ancak
O
kendi aklını
Ve
o kendi onurunu kaybetmiş olur.
Şair
son olarak da dedi ki
Ancak
aklını kaybedenler aralar Rab Allah’ı,
Oysaki
aklı tam olanlar zâten Rab Allah’ın
Kaybolmayacak
bir varlık olduğunu bilir ve
Onu
tanımak için hikmetli ilim
Ve
bir de adalet öğrenirler,
Çünkü
bilirler ki ancak
Rab
Allah’ı tanımak;
Hem erdemli, hem adaletli
Ve
hem de güzel ahlaklı bilgelerin işi ve kârıdır.
O
halde selamet ve sağlıcakla kalsın
O
erdemli bilgeler.
Erdemli
bilge büyük bir şair nasıl mı olunur…
Şaire
dediler ki;
Nasıl olunur büyük bilge bir şair,
Sonra
da şu soruyu eklediler, dediler ki;
Sezgi
ve ilham şaire tek başına yeterli midir?
Şairde
onlara cevaben dedi ki;
Sezgi
ve ilham tek başına yeterli değildir
Ancak
büyük ve hikmetli faydalı bir ilim,
Anlayış
kabiliyeti ve
Faydalı
bilgi birikimi gerekir insana,
Yoksa
ilhamları ve sezgiyi asla okuyamaz insan,
Sezgi
ve ilham; ilim, bilgi, hikmet
Ve
yüksek bir idrak(anlayış) kabiliyetiyle
Okunup
anlaşılabilir,
Örnek
verecek olursak eğer;
Askeri
haber almada kullanılan bir kısım şifreli
Alfabeler
gibi, mesela basit bir örnek verecek olursak;
Mors
alfabesinin o basit sinyallerinin
İlmini
bilmeyen, o alfabeyi de okuyamaz biliyorsunuz,
İşte
sezgi ve ilham da bunun gibidir,
Bilgi
ve hikmetli ilim olmadan
İlham
ve sezgileri çözemez, anlayamaz
Ve
güzelce insanların anlayabileceği şekilde
Açıklamayı
başaramazsınız.
Sonrasında
ise şair dedi ki;
Büyük
bilge şair nasıl olunur sorusuna gelecek olursak,
En
başta sağlıklı bir akıl gerekli,
Ya
da aklı sağlıklı bir hâle getirmek gerekli,
Daha
sonra bilgilenip, bilgelenmek gerekli,
Ben,
sizlere faydalı bilgiler edinmenizi tavsiye ederim,
Sonrasın
da ise;
Düşünmek
ilmini,
Fikir
üretmek kabiliyetini,
Mantık(doğru
fikri bulmak ilmi)
Kabiliyet
ve sanatını öğrenmenizi tavsiye ederim,
Bunları
hem öğrenirken
Ve
öğrendikten sonra da; bilginin, gerçeğin
Ve
düşünmenin ne olduğunu, hikmetin,
Mantığın
ne olduğunu düşünmeye başlamak gerekir,
Bunları
öğrenirken
Ve
bu yolda çok kitap okuyup
Bir
çok erdemli bilgeyi dinlerken notlar alacak,
Onlar
üzerinde düşünecek, tek başına
Veya
sevdiğiniz birkaç dost ile karşılıklı düşüncelerinizi,
Muhalif
düşünce ve fikirlerinizi
Ortaya
koyup düşünecek,
Aziz
bir yol arkadaşı olarak
Yanınıza
hikmet ilmini almanız gerekecektir,
Onunla,
o hikmet ilmiyle ancak
Çetin
olan fikir yollarını yürüyebilirsiniz,
Tüm
bunların
Devamında
ise
Tüm
o öğrendiklerinizi, fikir ettiklerinizi,
Düşüncelerinizi,
okuduklarınızı, dinlediklerinizi,
Bakıp
gördüklerinizi, hem tam anlayabilmek
Hem
de anlatabilmek gibi, ayrıca bir de
Onları
kaleme almak gibi, yazmak gibi,
Hatta
tüm bunları hikmetlice anladıktan sonra,
Bir
çok insan anlayışına göre anlatabilmek,
Örneklerle
açıklayabilmek gibi
Değerli
bir beyan(anlatış, açıklamak) kabiliyetine
Sahip
olmak için
Çalışıp
çaba sarf etmelisiniz.
Şaire
dediler ki tamamdır şair,
Biz
bunları anladık peki,
Erdemli
şair deyip duruyorsun,
Bunu
sık-sık tekrar ediyorsun, peki,
O
erdemli şairlik özelliğine nasıl kavuşabilir insan,
Şairde
cevaben onlara dedi ki;
Tüm o hikmetle öğrenilen
O
hikmetli ilim ve kudretle;
Adaleti
yaşayıp,
Güzel
ahlakı da bir ruh elbisesi gibi kuşanıp,
Adaletin
ve güzel ahlakın,
Ekonomik
âdil bir paylaşımın,
Doğru
sevginin
Şu
tüm dünya insanlığı arasına yayılması
Hem
bir de ayrıca
O
aziz adaletin ayakta durması için
Mücadeleye
girişmekle de,
Erdemli
bilge büyük bir şair olmuş olunur.
Haydi,
rast gele kardeş,
Selametle.
Adalet
haykıranların durumu bâzen…
Adalet
haykıranların durumu;
Aynı
bir aslanın
Binlerce
çakal sürüsünün içine düşmesine benzer,
Oradan
hem çıkmak zordur,
Yara
almadan çıkmak daha zordur
Ve
bir de sorumluluğun altındakiler için
Avlanıp
bir av da varsa yanında
O
avı ve kendini sağ ve selametle
Oradan
çıkartmak da
Hem
zor ve hem de büyük mücadeleler gerektirir,
Şair
sözlerine devamla dedi ki;
Hem
nerede görülmüş ki
Büyük
kahramanların
Savaş
meydanlarına girip de
Yara
almadığı,
Bedeni
yara almasa bile
En
azından ruhu yaralanır insanın,
Yara
almamak mümkün değildir orada,
İşe
bu dünya insanlığı da;
O
adaleti yaşayıp haykıran insanlara karşı
Bir
çakallık yapmak gibi hataya yürümekteler,
Sizlere
de tavsiyem, o tüm zorluklar karşısında erdemle direnin,
Yoksa
bu adaletsiz insanlar hem bizleri
Hem
de şu dünyamızı tarumar harabeye çevirip yok edecekler.
Yazar şair nafiz
coşkunun yayınlanan tüm kitaplarının isimleri
...
1: Kelebek mevsimi ve
saklambaçlar şehri…
2: Elma kokuları ve
yağmur zamanı…
3: Azap yağmurları…
4: Sevgili nâna ve
mektupları…
5: Papatya mevsimi…
6: Gece yürüyüşü…
7: Sevgili tutya ve
mektuplar…
8: Sürgün şehir…
9: Su kavmi ve Ruhûl
Kudüs...
10: Şafak gemisi…
11: Gemileri yaktım
Aşk ülkesinde…
12: Sürgün çocuklar…
13: Siyah incir ve
mavi kelebek…
14: Sofia filo ve
mektuplar…
15: İstanbul da sanat
ile aşk…
16: Afili
yalnızlıklar şehri…
17: Şairler anarşist
olurmuş…
18: Sular kesti
kılıçları…
19:
Kafa kâğıdı…
20: Hikmet ve
felsefe…
21: Olmak ya da
olmamak…
22: Papirüsler…
23: Meleklerin şehri…
24: İstanbul’un
kanatları altın da…
25: Kırmızı
yağmurlar…
26: Sobe, körebe ve
saklambaç…
27: Bakır cezve…
28: Kaldırımda
demlenen fikir…
29: Senfoni gülüşü…
30: Sevgiliye senfoni
ve aforizmalar.
31: Ölümsüzlük senfonisi
ve Felsefik yazılar.
32: Felsefe ile
şiirin buluşması.
33: Çirkin kral ve
fikir yazıları.
34: Ölü şairler
mezarlığı.
35: Cennetin
çocukları.
36: Şairler kenti ve
aforizmalar.
37: Kelebekler şehri
ve Felsefik notlar
38: Tutsak melekler
ve fikir yazıları…
39: Şair korsanlar ve
aforizmalar…
40: Şehrin azizleri
ve Felsefik yazılar…
41: Sofia filo ve
aforizmalar…
42: Faili meçhul
sevdalar ve aforizmalar…
43: Kırmızı balık ve
aforizmalar…
44: İhbarlanmış
aşklar ve Felsefik notlar…
45: Kılıçlar ve
kalemler…
46: Pur si muove ve
aforizmalar…
47: Şairlerin ölüm
dansı ve aforizmalar…
48: Düşmanlar ve
sevgililer…
49: Soprano ve kanlı
sözler…
50: Kurşun askerler
ve aforizmalar…
51: Ölüm öpücüğü ve
aforizmalar…
52:Kale düştü ve felsefik
yazılar…
53:Şairin kurşun
kalemi ve aforizmalar…
54: Şairin seyir
defteri ve aforizmalar…
55: Kartal yuvası ve
aforizmalar…
56: Kelimelerle dans
ve aforizmalar…
57: Yalnızlık
senfonisi ve aforizmalar…
58: Aksiyon ve
aforizmalar…
59: Aşk yasası, Aşk
diyalektiği…
60: Sinekler lordu ve
aforizmalar…
61: Kod-adı şair ve
aforizmalar…
62: Su akar yatağını
bulur…
63: insan ilişkileri
ve aforizmalar… (karma)
64: Sokrates’in
intikamı ve aforizmalar…
65: Cehennem melekleri
ve aforizmalar…
66: Aşk töreni…
(karma)
67: Arıkovanı ve aforizmalar…
68: Cadı kazanı ve aforizmalar…
69: Şairin intikamı ve aforizmalar…
70: Cadı avı ve aforizmalar…
71: Gümüş köpek balığı…
72: Ölüler şehri ve aforizmalar…
73: Taçsız kral ve aforizmalar…
74: zehirli sarmaşıklar…
Yorumlar
Yorum Gönder