KİTAP ADI: KUKLA DEMOKRASİSİ VE AFORİZMALAR... (Kitap: 85. author poet phılosopher yazar şair Nafiz coşkun)

 

Felsefik yazılar, jurnaller, fikir yazıları, makaleler, şiirler, aşk,

Aforizmalar, hikmet, sanat ve sonnet…

 

https://drive.google.com/file/d/1PGTqOiZj5Dyxxu3pNFQba2Q93ylU_Ktt/view?usp=drive_link 

 PDF OLARAK OKUMAK İÇİN LİNKİ TIKLAYINIZ

                                 ♛ ♣ ♡

 

 

       Kukla demokrasisi ve aforizmalar.      Kitap: 85.

 

                               ☆☆☆

 

Bâzen onlarca kumandandan ve politikacıdan daha çok faydalı iş yapar bilge cesur bir şair…

 

Seçimleriydi insanı iyi ya da kötü eden, zâlim ya da âdil yapan,

Kör aptal tâlih yoktu aslında kalbinde kaderin de insanın…

 

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk budalası bir varlığım, sağlıcakla, hoşça kalın.

 

                                                          Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

Twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

Bu ve tüm kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü yapılamaz.

 

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

                                  ☆☆☆

 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI

Sayfa: 9: Kukla demokrasisi…

Sayfa: 18: Erdemli bilgeler ve ruhun kötülüğe karşı aşısı…

Sayfa: 24: Kukla toplumlar ve derin devletler…

Sayfa: 29: Kuraklık ve adaletsizlik…

Sayfa: 30: Hükümet, toplumlar, hâkimler ve demokrasi…

Sayfa: 32: Doğru olanı yapmak için bir adım at…

Sayfa: 34: Dünya, hükümetler ve halk…

Sayfa: 35: Cehaletin ulaştığı zirve ve modern dünya…

Sayfa: 36: Doğudan görmedi isen, kuzey batıdan bak…

Sayfa: 37: Gözün alışmadığı güzel bir şey çirkin görünürse…

Sayfa: 38: Küfrüm, sövgüm sizden çok daha şereflidir… (sonnet)

Sayfa: 39: Deliler, câhiller ve bilgeler… (sonnet)

Sayfa: 40: Aptallığın zirvesi… (sonnet)

Sayfa: 41: Sahtekâr dindarları tanımak kolay… (sonnet)

Sayfa: 42: Toplumların alkışları hırsızlara mı? (sonnet)

Sayfa: 43: Şereflidir küfrüm sövgüm sizin cinayetinizden. (sonnet

Sayfa: 44: Görebilmen için mesafeni ayarla…

Sayfa: 46: Duyabilmen için mesafeni ayarla…

Sayfa: 49: İnandıklarım, inanmadıklarım ve eleştirilerim…

Sayfa: 55: Rabbin Allah olduğuna dair bir kanıt istediler (sone)

Sayfa: 56: Sorunlarımı ne çözebilirdi diye düşündüm… (sonnet)

Sayfa: 57: Aptalca bir yarış olmamalıydı hayat… (sonnet)

Sayfa: 58: Ne istediğini bil ve fırsatları değerlendir… (sonnet)

Sayfa: 59: Eşkâli bozuk bir hayat yaşarken insanlık…

Sayfa: 60: Seninle mi savaşıyorlar, korkma, çünkü… (sonnet)

Sayfa: 61: Bilgelik ve insan…

Sayfa: 63: Cehalete meyletmenin bedellerinden biri… (sonnet)

Sayfa: 64: Zararı ve faydayı anlamadan hamleni yapma.

Sayfa: 67: Düşmeyi öğrendin, şimdi ise kalkmayı öğren. (sonnet)

Sayfa: 68: Kartalı gökyüzüyle mi tehdit ediyorsun… (sonnet)

Sayfa: 69: Ona öğret, çünkü sorumlusun…

Sayfa: 70: ‘Kendini bulmak’ erdemli olmak denen gerçektir. sone

Sayfa: 71: Gey’lik, (gay) bir psikolojik hastalıktır… (sonnet)

Sayfa: 72: Cehalet ve budalalık hastalığı… (sonnet)

Sayfa: 73: Mutluluk, iyi bir çocuk eğitimidir… (sonnet)

Sayfa: 74: Dengeler bozumu bir felakettir…

Sayfa: 76: "İçinizde kim günahsızsa, ilk taşı o atsın!"…

Sayfa: 77: Şeriat getirecekmiş güya câhil toplumlar… (sonnet)

Sayfa: 78: Celladına, kendi başını götüren budala toplumlar…

Sayfa: 81: Fikir ritimleri ve gereklilikler… (sonnet)

Sayfa: 82: İyi ve kötü ilhamların ayıklanması… (sonnet)

Sayfa: 83: Neden çoktur düşmanı iyiliğin… (sonnet)

Sayfa: 84: İblise satmasaydınız kendinizi…

Sayfa: 85: Fayda ile zararın hesabı var mı sende… (sonnet)

Sayfa: 86: Tavsiye isteyen genç bir delikanlıya… (sonnet)

Sayfa: 87: Yalan, iyilik ve dürüstlük arasında… (sonnet)

Sayfa: 88: Kıyameti koparırsa hak arayan anarşist… (sonnet)

Sayfa: 89: Ölüm gelinceye kadar erdemli yaşa, korkma. (sonnet)

Sayfa: 90: Şiirin ve şairin kudreti…

Sayfa: 93: Uyanmak uykusundan gafletin… (sonnet)

Sayfa: 94: Kitapların içinde ne arıyorsunuz…

Sayfa: 95: ‘Empati’ nasıl işe yarar hale getirilir…

Sayfa: 99: Demokrasiler paramparça…

Sayfa: 101: Ekonomi sistemleri ile adaletsiz insanın çatışması.

Sayfa: 105: Erdemli eğitim hayat kurtarıp mutluluk verir.

Sayfa: 107: Hikmetli bir bilgelikle sor kendine, de ki… (sonnet)

Sayfa: 108: Her şey en doğru erdemli bilgiyle kullanılır. (sonnet)

Sayfa: 109: İlahi din ancak adalet ve erdem üzeredir… (sonnet)

Sayfa: 110: Yazarın bugüne kadar yazdığı kitapların isimleri…

 

 

                               

                              

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                              ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                      

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

            

                 ☆☆☆

          ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

Kukla demokrasisi…

 

Kukla demokrasisi; ‘derin devlet’ adı verilen,

Hükümetleri ve muhalefet partilerini kurabilen,

Onların başkanlarını seçebilen

Bir politik hayaletten(politik teşkilattan)

Politik bir örgütten bahsediyoruz,

Onların parmaklarına bağlı iplerin uçlarında ki

O partiler ve o örgütler,

İşte o parmakların

Arzu ve isteklerine göre hareketlerini belirlerler…

Tam olarak anlamanız için şunu da ekleyeyim,

Şöyle ki halk iradesi(demokrasi, cumhuriyet)

Hükümet seçimlerinde ‘B’ partisini hükümet olarak seçmiş olsa,

Ve derin devlet bunu onaylamamış olursa,

Halkın(demokrasinin)gözleri önünde

Bir ‘sihirbazlık’ (göz zihin yanılgısı)hüneriyle

Halkın oy çokluğu ile seçtiğini değil de

O derin devletin(kendisinin)

Yani derin devlet olarak kendi tercih ettiği ‘A’ partisini

Hükümet yapabilecek güçte bir örgüttür ‘derin devlet’...

Yani dünyanın birçok ülkesinde olduğu gibi

Bu ülkede de

Bir ‘derin devlet demokrasisi’

Bir ‘kukla demokrasisi’ işlemektedir,

Bir ‘derin devlet’ gerçeği daima var olacak,

‘derin devlet demokrasisi’ dışında

Hiçbir demokrasiye(halk demokrasisine) izin verilmeyecektir,

Bunlar gerçeklerdir,

Komplo teorisi üretmiyorum…

Size bir filimden bahsetmek istiyorum,

Size tavsiyem; ‘Kar küreyicisi’ adında bir film var,

Hem dizi hem de sinema filmi olarak gösterimdeydi,

Ve ayrıca ‘kaliteli’ oluşundan dolayı

Bol ödül almıştı diye hatırlıyorum,

Film soğuk ağır kış şartlarında geçmek de,

Film sahnesinde dünyamızı soğuk bir iklim kuşatmış

Ve her yer karlarla kaplı, iklimler değişmiş,

Hayat ise dünyayı bir uçtan diğer uca

Hiç durmadan dolanan

Çok özel bir yapım ‘trenin’ içinde geçmekte yaşam,

O tren dünyayı ve dünya hükümet sistemlerini,

Dünya site devlet sistemini tam olarak gözler

Ve akıllar önüne sermekte,

Mutlaka o filmi seyredin derim

Ve böylece ‘derin devletler’

Ve ‘sistem’

‘Derin devletin sistemi’  hakkında anlattıklarımı

Çok daha net olarak anlayacaksınız…

Dünya da bir ‘site devlet’ ‘küresel devlet’ sistemi vardır,

Aklını çok iyi kullanabilenler ‘Sokrates’i’ hatırlayacaklardır,

Çünkü onu da idam eden bir ‘dünya site derin devletiydi’

Gerçeklere gözlerinizi kapatmayın

Çünkü ‘gözlerini kapatan ancak

Kendisine dünyayı karanlık yapacağı gibi’

Sevdiklerine de engel olup ve kötülük yapmış olur,

Yeni sevdiklerine bir faydası dokunmaz,

Onlarında faydalı olması yerine

Sisteme teslim olup kuklalar gibi yaşamasına sebep olup

Böylece sevdiklerine de zarar vermiş olur, köleleştirmiş olur,

O filmi izlerseniz gerçekleri daha yakından görüp kavrarsınız,

‘sistemin’ gerçeklerini yakından anlamak için

O filmi mutlaka seyretmenizi tavsiye ediyorum…

Demokrasi tarifinde sohbetimiz yarım kalmıştı

O sohbete kaldığımız yerden devam edelim,

Demokrasi demiştik, kaç türlüdür bir soralım kendimize;

İki türlü demokrasi ve iki türlü cumhuriyet vardır,

Birisi sıradan demokrasiler, onlar genelde kötüdür, karışıktır, Câhili, arsızı, adaletsizliği çok, herkes bu tür kötü demokrasi

Ve bu tür kötü cumhuriyetlerde kendi krallıklarını

Kendi demokrasilerini, kendi yasalarını uygulamanın peşindedir,

Mafyacıklar, modern mafyalar

Bu tür kötü demokrasilerde hayatlarını kolay sürdürürler,

Genelde zenginler ve taraftarı çok olanlar kazanır,

Fakirler çoğunluk sayıda da olsalar bile

Daima kaybeden taraf olurlar,

Aslında demokrasilerde çoğunluğun oyları hükümet olur

Fakat ‘fakirler emekçiler’ çoğunluk olsalar bile

Kendi aralarından işleri düzeltebilecek

Hiçbir kimseyi iktidar yapamazlar, becerileri kırılmıştır,

Buna çoğunun akılları yetmez, akılları yetenlerde engellenirler,

Buna ‘birlik olmak hünerleri de’ yeterli gelmez, kararsızdırlar,

O ‘derin devlet’ sistemi içinde birbirlerine düşürülürler

Ve yine derin devletin partilerini seçmek gibi

Büyük bir yanılgıya uğrarlar,

Dedim ya onların kontrolleri

Ve onların zihinleri daima ‘derin devletin’

Parmaklarına bağlı iplerin ucundadır,

Bu Dejavu daima tekerrür eder, bu çark daima döndürülür,

Haliyle fakirler acı çeken haksızlık gören taraf olurlar,

Hizmet eden fakat sürünen taraf daima fakir, emekçi tarafı olur,

Paylaşım âdil olarak yapılamaz,

Çünkü zenginlere ve hükümetlere hizmet edip

Onların pisliğini temizleyecek,

Hatta onların şirketleri

Ve petrol şirketleri için savaş yapıp severek ölüme koşacak,

Acı çekecek, o acıdan zevk alan kuklalara ihtiyaç olduğu için

Halkın, toplumun çoğu bu sebeple câhil ve fakir olarak bırakılır,

Parçalara ayrılırlar, akrabalık bağları zayıflatılır bilerek,

Birlik olmalarına, uyanmalarına müsaade edilmez,

Sistem budur, hangi dinden ve hangi ırktan

Olursa olsun durum değişmez

Aynı modern kölelik sistemi uygulanmaya devam ettirilir,

Bunlar kuklalardır,

‘Kukla demokrasi’ o ‘derin devletin’

Parmaklarına bağlı olarak iplerle yönetilmeye devam eder,

Aptallığı ve gaflet uykuları sürdükçe toplumların…

İki tür demokrasiden bahsetmiştik,

Biraz da iyi olandan bahsedelim,

Diğer demokrasi tarifi ise iyidir, iyi olanın içinde

Az bir karışıklık bile olsa da genelde iyi olarak anılır,

İçinde küçük aksaklıklar olsa bile,

İyi bir düzene nihayetinde sokulur o iyi adında ki demokrasiler,

İyi demokrasi olarak da kendisini daima korur,

Aslında halk kötü ve câhil ise demokrasi de kötüdür,

Ve halk erdemli ve bilge ise işte o zaman demokrasi de iyidir,

Yani kısacası halk ve toplum demokrasinin aynasıdır,

Toplum halk kötü ise o aynaya yansıyan elbette kötü olacaktır,

Toplum halk erdemli bilge olursa o aynaya yansıyan da

Elbette iyi ve doğru olacaktır,

Aslında cevap bu kadar basit ve kolaydır...

Şimdi burada iyi demokrasinin anlatımını yeniden kesip,

Tekrar kötü demokrasinin eksik kalmış kısmını anlatmaya

Devam etmek istiyorum, ilk önce o sıradan demokrasinin

Yani o kötü demokrasinin tarifini yeniden farklıca yapalım,

Yukarıda bahsettik fakat yeniden birkaç cümle daha ekleyelim,

Kötü demokrasi ve kötü sıradan cumhuriyetin anlamı şöyledir; Halkın iradesi, ( fakat hangi halkın, diye kendiniz sorun)

(nasıl bir halkın, diye kendinize sorun)

Halkın iradesi yani ‘demokrasi’ Halkın kendisinin işlerini

Kendi tercih ettiği yasalarla kanunlarla yönetmesi demek,

(fakat nasıl bir yasa, diye kendinize mutlaka sorun)

Bunun yanında bir de o sıradan kötü cumhuriyetler de buna

Tam da bu ‘kötü demokrasiler’ tarifine benzerler,

İşleri karışıktır, fakirleri çoktur,

Mağdurları, mazlumları çok-çok fazladır,

Sebebi ise çok fazlaca haksızlık yapıldığından dolayıdır,

Ve daima adaletsizlik ile bulanık, karmaşık bir sistem taşırlar,

Bulanıklık ve karmaşıklığı yapanlar ise ‘derin devletlerdir’

Çünkü o bulanıklık ve karmaşıklık içinde

Tüm kötülüklerini, cinayetlerini, hırsızlıklarını kolayca yaparlar,

O bulanıklık karmaşıklık sayesinde

Kendilerini gizlemeye çalışırlar,

Bu tür kötü demokrasilerde daima halk fakir bırakılarak

Aşağı bir hizmet sektörüne itilirler, küçük düşürülürler,

Aptallaştırılırlar, aptallıklarını onlara erdem olarak yansıtırlar,

Kukla olduklarını anlamamaları için yapılır tüm bu karmaşalar,

Birlik olmalarına ve erdemleşmelerine asla müsaade edilmez,

Bir birlik olacaksa da o ‘derin devletin’ başkanlığı adı altında ki

‘Derin devletin’ kontrolü ve idaresi altında ki o bir kısım

Birlikler, guruplar içine hapis olunurlar,

Vakıflar, dernekler, partiler, kulüpler,

Örgütler, sivil toplum örgütleri vesaire-vesaire,

Ve oralarda oyalanmaları sağlanır, zenginler adına savaşırlar, Büyük fikir üretemez duruma getirilirler,

Ülkelerin petrol gaz ve benzeri zengin şirketleri adına savaşıp,

Patronları uğruna can verirler,

Bu savaşları canlı tutmak için de,

Onları patronları adına savaştırabilmek için de,

Halkı vatan savunması, din savunması diye kandırıp

Toplumları savaştırmak gücünü elde ederler,

O şirket patronları o kendi zenginliklerini, servetlerini,

Halktan çaldıklarını yine işte o fakir halka bu ve bunun gibi

Birçok yollarla koruturlar, (ne acı bir durum öğle değil mi?)

Aslında o korudukları mal mülk servet o halka aittir,

Zaten halkın elinden bir şekilde alınmış ve çalınmış hazinlerdir,

Fakat halk bir türlü başını sorunlardan kaldıramaz ki anlasın,

Fakat halk, fakat toplumlar bunu bir türlü idrak edemezler

Ve ‘patronlarına hizmet etmek yarışına girişirler’ ‘giriştirilirler’

‘Patronlarının gözüne girebilmek onlar için onur haline geltirilir’

‘Artık erdemsizlik bir erdem sayılmaya’

‘Kölelik bir takdir toplamak yarışına bürünmüştür’

Çünkü toplumun zihinleri buna sürüklendirilmiştir,

‘Derin devlet’ oyunlarının eliyle

Toplumun zihni daima böyle çalışmaya sevk edilmiştir,

Patronlar ve köleler sistemi işlemeye devam eder,

Bir anlamda ‘modern kölelerdir toplumlar’

Efendileri de; ‘seçkin sınıflardır’

‘Halkın demokrasisi’ yalanıyla,

O zengin sınıfların seçtiği ve ya zenginlerin ‘seçkinlerin’ kurduğu

Politik partilere toplumları yönlendirip oy verdirtirler,

Aslında tüm ‘oyunu’ düzenleyen zengin güçlü olan o ‘seçkinlerdir’

‘Seçkin adındaki sınıflar’

‘yani derin devletler’ adını verdiğimiz kişilerdir onlar,

Halkta zanneder ki

Kendi kurmuş olduğu partiler hükümet olup

Fakirleri refah seviyesine taşıyacak, fakirleri kalkındıracak,

Oysaki kendi kurduğu parti falan yoktur ortada,

Her şeyi yönlendiren, zihinleri bile yönlendiren

Zengin seçkinler sınıfıdır,

‘Sistem olduğu gibi işlemektedir’

Eğer ki sistemin dışına çıkmak isteyenler olursa

Mutlaka onlara acı bir ders verilir, kulakları çekilir,

İtibarsızlaştırılırlar, yalnızlaştırılırlar, fakirleştirilirler,

Ötekileştirilirler, öldürülürler, hapislere atılırlar, zehirlenirler,

Halkın gözünde küçük düşürülürler, suçlu duruma getirilirler…

‘Halk demokrasisi’ cümlesi gerçek olmasına rağmen

Şu kâtil sistemin içinde ‘bir yalana dönüştürülmüştür’

Daima halkı aldatmak için,

Halkı oyalamak ve halka umut verip oyalamak taktiğidir,

Gerçekte var olan demokrasi ise ‘derin devletler’ demokrasisidir,

Genelde demokrasi ve cumhuriyet de

O aynı manalarda kullanılır,

Yine her ikisini de kuran

Ve yine her ikisini de yöneten zengin seçkin sınıflardır,

‘Derin devlet’ halkın toplumların sevebileceği

Sahte kahramanlar üretirler,

Toplumlarda bu hileyi yutarlar,

Yani sazan balığı durumunda olan o toplumlar

‘Derin devletin yemini yutmuştur’

O sahte kahramanların ardında oyalanırlar,

O sahte kahramanlarda

Halkın arasından yetiştirilirler,

Fakat onlarda oraya çıktıkları zaman

Halkı sadece hizmetçi, kukla ve savaş zamanı

O zengin şirketlerin mallarını korumak için

Gövde gösterisi olarak kullanılan, savaşta ileri sürülen,

Kavgada ileri sürülen, paramparça edilip,

Kuklalar ve piyonlar gibi yönetilen

Bir toplum durumuna ve aptal guruplar durumuna getirilirler,

Akrabaları birbirlerine düşman ederler,

Şehirleri, mahalleleri, ülkeleri,

Komşuları ve gurupları bile birbirlerine düşman ederek,

Halkın, toplumların arasında ki birlik bağını kopartıp,

Kendi parmaklarının ucundaki iplere bağlarlar onları,

O tüm toplumları ve dünya halkını o parmaklarda ki

İplere bağlayıp ve daha sonra da onları

Birer kukla gibi, o kendi arzuları doğrultusunda

‘Derin devletlerin’ arzuları doğrultusun da

İdare etmeye devam ederler…

Şimdi ise o çok yukarılarda kısaca bahsettiğimiz

İyi olan demokrasiden kısaca bahsedip konumuzu

Sizin düşüncelerinize terk etmek istiyorum,

Şöyle ki

Diğer ikinci demokrasi

Ve cumhuriyet de o iyi olan demokrasinin

Anlamana benzemektedir,

Manası, anlama ise şöyledir;

Câhil olmayan, cesur,

Erdemli ve bilge bir toplumun

Veya bilge, erdemli, cesur bir halkın kendisinin işlerini,

Yine erdemli, adaletli ve hikmetli bir şekilde yönetmesi

Ve o durumu ileriye taşıyıp,

Küçük aksaklıklar olsa bile

Daima erdemli birliğini koruyup,

Adalet terazisini dengede, ayakta tutup,

Tüm bu güzel vasıf ve yaşantıyı erdemlice koruması demektir,

İşte iyi olan doğru olan,

Olması gereken gerçek demokrasi ve cumhuriyet

Bu anlama gelmektedir, işte toplumların bir türlü

Yaşamayı başaramadığı,

Başarmalarına müsaade edilmediği demokrasi

Ve cumhuriyetin birlik beraberlik düzen tarifi gerçekte budur…

İşte bu demokrasi ve cumhuriyet, iyi olan demokrasi

Ve iyi olan cumhuriyetin ta kendisidir,

Daima demişimdir tâlih ya da kader değildi kötü olan,

İnsanların kendi tercihiydi onları aptal, adaletsiz

Ya da âdil ve erdemli yapan… Kısacası bir yerde haksızlık var,

Adalet de yaşanmıyorsa eğer orada iyi demokrasi, iyi cumhuriyet

Yok demektir, uyanabildin mi? Ben tarifi yaptım, karar senin.

Erdemli bilgeler ve ruhun kötülüğe karşı aşısı…

 

Erdemli bilgeler

Sizin başınıza bu hayatta

Gelmek ihtimali olan kederlere

Ve belalara karşı korunmanız için,

Sizi eğitimleri ve fikirleriyle güçlendirip aşılarlar

Çünkü bu dünya hayatında

O kederler ve belalar kaçınılmaz olan şeylerdir,

Peki, sizin başınıza belaları açanların

O erdemli bilge kişiler mi olduğunu zannediyorsunuz,

Elbette ki hayır,

Sizin başınıza belayı açan o erdemli bilge kişiler değillerdir,

Hayat, kötü insanlarla doludur,

Kederler ve belalar kaçınılmazdır,

Aşı: bulaşıcı ve hasta edici

Veya ölümcül bir virüsten mikroptan korunmak

Ve hastalıktan kurtulmak için

O insan vücuduna

O hasta eden virüs ile birlikte,

Ayrıca bir kısım kimyasal ilaçların da karışımıyla hazırlanmış Tedavi, kurtuluş, şifa yöntemidir,

İşte o erdemli, âdil, hikmetli bilgeler de

O insanın karakter ve ruhuna

Buna benzer aşılar yaparlar,

Çünkü bilirler ki aynı o bulaşıcı ölümcül virüslerin

Ve ölümcül mikropların olmak ihtimali gibi,

Bu hayatta belalar, üzüntüler, musibetler ve kederler olacaktır, Sizleri o erdemli, hikmetli eğitimlerle

Ve sizleri o erdemli fikirleriyle bilgilerle

İşte o zorluklara karşı korunun diye hazırlarlar,

Ruhu aşılamak dediğim şeyde tam olarak budur işte...

Hâlen bana neden belalar kederler mi uğradı diyorsan;

Adaleti savunuyorsan eğer

O keder ve belalar mutlaka sana uğramadan geçmezler

Çünkü adaletin düşmanı olan çoktur,

Adaletin düşmanı olan hırsızlar ve kâtiller

Sayıca o kadar çoktur ki

Krallardan hükümetlere, kolluk kuvvetlerinden memurlara,

Sivil toplum kuruluşlarından,

Toplumun birçok kesimin de ve kişisinde ve içlerin de

O kâtil, hırsız, zorba, zâlim diye nitelendirdiğimiz

O kadar çok olur ve bulunurlar ki

Ve işte onlar adaletin, kibarlığın,

Erdemli yaşamanın düşmanıdırlar,

Onlarla mücadele vermek

Ve onlara benzememek için o ruh aşısına ihtiyaç vardır,

‘O ruh aşısı da işte o erdemli bilgilerdir’

Çünkü kötüler bilirler ki erdemli ve cesur olanlar,

Âdil ve kibar olanlar,

O hırsızlıklara o tüm adaletsizliklere karşı

Onurlu ve bilgece bir mücadele verdiklerinde

İşte o çaldıkları ve o işledikleri cinayetleri

Artık yapamayacaklardır,

İşte bu sebeple ister istemez size karşı onlarda

Kötülük yapmak isteyeceklerdir, derken,

Savaş ve mücadele başlayacaktır,

Sen başlamasan bile onlar mutlaka savaş verip

Senden çalmaya,

Sana ve sevdiklerine haksızlık etmeye girişeceklerdir,

Böyle bir savaşa karşı hazırlanmak için de

Ancak erdemle, adaletle,

Bilgelik ve hikmetle zafer kazanabilirsiniz,

İşte erdemli bilgeler de sizi tüm bu kötülüklere karşı

Bir ruh aşısıyla aşılarlar ki

Hem adalet terazisi ayakta,

Hem de siz hayatta dimdik onurunuzla mutlu kalın diye... Savaşta yara almamak imkânsız gibi bir şeydir,

Beden yara almasa bile psikolojik olarak mutlaka

Ağır yaralar alırsın, o öğrendiğin her bir erdemli bilgi

O her öğrendiğin hikmetli bilgiler

Ve o güzel olan âdil inancın

O vereceğin mücadeleyle seni ve sevdiklerini koruyup,

Ayakta ve hayatta kalmanızı sağlar,

Sizi ayakta sıkıca tutacaktır...

Artık aşılanmanın ve erdemli iyi bilgelerin

Ne yapmak istediğini öğrendin...

Geçmişte, harabe, câhil, tecrübesiz

Ve korkak bir haldeydi hayatın,

Şimdi ise aslanlar ve kâtil balinalar kadar,

Kartallar ve bilgeler kadar cesur ve akıllısın...

Unutma ki adalet mücadelesini erdemle vermezsen

Şu dünyada ki kötülükler çoğalıp

Seni ve sevdiklerini hem rezil, hem onursuz,

Hem köle, hem yaralı, hem de ölecek duruma düşürür,

Bu duruma kendinin de, sevdiklerinin de düşmesini

Elbet istemezsin, o halde ne duruyorsun,

İlk önce düşünmeyi öğren, düşünmenin ne olduğunu öğren,

Sonra erdemi, hikmeti, felsefeyi, para kazanmayı, erdemliliği,

Ve seni hayata hazırlayacak

O aziz bilimleri öğren,

Aşkın gerçekte ne olduğunu öğren mesela,

Ve seni var eden rabbinin her bir varlıktan

Çok daha güçlü olduğunu bil mesela,

Onun her şeyden güçlü olduğuna dair

En büyük delil senin aklındır, kalbindir,

Aklını doğru dürüst kullanabilmeyi öğren mesela,

Aklına bir baksana, tüm o gezegen

Ve tüm o kâinatı, evreni,

Senin o küçücük kafanın içinde görüp tutabiliyorsun,

Evirip çevirebiliyorsun,

Daha neyi mi öğrenmek gerek,

Mutlaka para kazanmayı

Ve geleceğe yatırım yapmayı da öğren,

Erdemli dostlar bul kendine, dost biriktir,

Birbirinizi sevin ve koruyun,

Birlikte hareket etmek güçlü yapar sizi,

Kendine sevgili bul mesela, oda erdemli biri olsun,

Kendine yetebilmeyi öğren

Fakat hayatı diğer varlıklarla erdemle paylaşmayı ihmal etme, Erdemle ve âdil olarak paylaşmak

En büyük erdemlerden birisidir,

Hürriyet nâmusun olsun mesela,

Adaletli yaşamak nâmusun olsun mesela,

Erdemli yaşamak nâmusun olsun mesela,

Kibar yaşamak nâmusun olsun mesela,

İlahi kitaplar adalet için size verildi,

Adaletli yaşamanız için size gönderildi bunu biliyorsundur, Peygamberler, adalet için gönderildi bunu da biliyorsundur,

Adalet terazisini ayakta tutmak

Ve onu öğretmek için peygamberler gönderildi dünyaya,

İşte bunu da bildiğini tahmin ediyorum,

Ben sana yaşamın anlamlarını,

Hayatın mânasını anlatıyorum anlatmaya çalışıyorum,

Kibarlığı, ilim ve irfanı da öğren mesela,

Tüm bunları öğrenmeye vaktin olacaktır,

Aklınla uyanık kalmayı da öğren,

Seni aldatamasınlar, cesur olmayı öğren, adaletli olmak insanlık,

Hamle yapmayı öğren o öğrendiğin faydalı bilgilerle,

Düşersen eğer kalkmayı da öğren, âdil olmayan dinsizdir öğren,

Öğren ki bu belalar savaş içinde düşmek ihtimali

Olduğundan dolayı, işte düşersen eğer

Kalkmayı öğrendiğin için yeniden kalkabileceksindir,

Sana bunları öğreten bilgeleri işte bu sebeple sevebilmeyi de öğren,

Düşersen eğer, canın acırsa, ağlarsan,

Şimdi o zırlamayı kes ve ayağa kalkmayı öğrenmiştin ya hani, Yeniden hazırlan, erdemlice bilgece hazırlan,

O öğrendiğin şeyi yap, ayağı kalk ve yoluna devam et,

Çünkü sen ayağı kalkmayı öğrendiğin gibi,

Yoluna kararlılıkla devam etmeyi de öğrenmiştin,

Hem asıl yenilgi düşmek değil, mücadeleyi terk etmektir.

Şimdi sana o bilgelikleri öğreten bilgelere kızıyor musun?

Yoksa teşekkür mü ediyorsun.

Elbette hayatta sağlıklıca kalmayı da öğrenmeyi

Ve onları uygulamayı ihmal etme,

İşte tüm bunları başarmak için eğer ki

Erdemlice bir mücadele verirsen

Sana ölümde yaşamda zafer olacaktır,

Fakat ölüm meleği gelene kadar

Mutlaka tehlikelerden zararlardan korunmayı da öğren…

İyi insanlar öldükten sonra cenneti hak ederler,

Cennet inancının olup olmadığını bilemem

Fakat hiç değilse onurlu ve insan olmayı hak edeceksin,

Tüm iyi olan sevdiklerini orada bulacaksın,

Fakat ilk önce bu dünyada yapman gereken

O erdemli ve bilgece bir adalet mücadelen var,

Bu arada unutma ki ‘hürriyet dediğim nâmus’;

Hem kendinin yani senin ve hem de o diğer varlıkların

O âdil hak ve hukukunu bilip

İşte o âdil hak ve o âdil hukuka tecavüz etmeden yaşamaktır,

O her hukuk ve o her yasa âdil anlamına gelmez,

Adaletin ne olduğunu tam olarak öğrenirsen eğer,

O hangi hukuk ve o hangi yasaların da

Âdil olup olmadığını anlarsın,

Şimdi ‘öğrenmenin’

Ve sana bunları ‘öğreten bilgelerin’ değerini

Daha yakından kavradın umarım,

O bilgelere tapmak doğru değil,

Onlara ‘erdemli kaldıkları müddetçe’ saygı hürmet sevgi sun,

Destek ol onlara, uyanık ol, her geveze çok bilen bilge değildir…

Eğer ki tüm bunları öğrenirken ve öğrendikten sonra da

Günah ve hata yaparsan işte o günahın

Ve o hataların için pişmanlık duyup

Ve o günahlarını ve o hatanı tedavi ve telafi etmeyi öğren,

Hatan ve günahın sebebiyle oluşan o mağdurları

Ve o mağduriyetleri âdil olarak tedavi et,

Âdil olarak telafi et, akıllıca davran, kendini koru,

Kendini korumayı ihmal etme, tedbirler almayı öğrendin,

Tedbirler al, herkesi daha doğru anlayabileceğin mesafede ol,

Gardını al artık, Selametle kal, ben sana anlattım kardeş...

Kukla toplumlar ve derin devletler…

 

Kuklalara ihtiyaçları var,

Kendilerine hizmet edecek olanlara,

Kendi pisliklerini temizleyecek

Ve kendi adlarına savaşacak

Ve kendilerine para kazandıracak olanlara ihtiyaçları var,

Denek olarak kullanılmak üzere insanlara

Ve diğer canlılara ihtiyaçları var,

Onların kuklaları hem sensin ve hem de diğer toplumlar,

Onların koruyucuları da yine hem sensin

Ve hem de diğer toplumlar,

Sistemi kurmuşlar,

Onlara asilik yapıp hakkını savunmak istediğinde

Yine seni durdurmak için, kulağını çekmek için

Senin gibi kuklaları senin karşına sürüyorlar,

Kolluk kuvvetleri onların ellerinde,

Aslında kolluk kuvvetleri de sen ve toplum demek,

Bu şu anlama geliyor;

Yani ‘seni yine seninle vuruyorlar,

Seni yine seninle durduruyorlar’…

İnsanları yine diğer insanlarla durdurup

Kendilerini böylece koruyabiliyorlar,

Buna ‘mecburiyet, muhtaçlık’ gücü diyorlar,

Seni ‘muhtaç’ olduğun yerlerden yakalıyorlar,

Kuklalar oluşturuyorlar,

Nasıl mı?

‘ihtiyaç sahiplerini’ çoğaltıp

Onları kullanıyorlar,

‘Muhtaç’ insanlar oluşturuyorlar,

Bunlar kuklalığa aday olanlar,

İnsan zorunlu ihtiyaçlarını gidermek için

‘sisteme’ biat etmek zorun da bırakılıyor,

‘muhtaç’ yerlerinden yakalıyorlar toplumları ve insanları,

Kendilerine hizmet yapmaya mecbur tutuyorlar,

Çünkü tüm güç ellerinde,

Benzin fiyatları ellerinde,

Otomobil tren uçak fiyatları,

Borsalar ellerinde, gıda ve su kaynakları onların ellerinde,

Her şeye müdahale edebiliyorlar,

Silah gücü ve medya ellerinde,

İnternet onların emrinde ve denetiminde,

Gerekirse tüm dünya insanlığını

‘İhtiyaçlarının kölesi haline getirerek’

Kendilerine mecbur etmeye çalışıyorlar

Ve başarıyorlar da,

Şimdi diyeceksiniz ki

Ülke olarak biz de güç kazanalım

Ve onların sistemlerinin kuklası olmayalım,

Fakat acı bir gerçek var ki

Senin ülke sisteminde,

Yöneticilerinde onlara benzeyen varlıklardır,

Onlar birbirlerinin aynıları,

O koltuklara oturanlar kendisini tanrılaştırmaya başlıyor,

Kendisinden haricindeki toplumları ise kendi kulları,

Kendi hizmetçileri, kendi kuklaları olarak

Görmeye başlıyor, güç, lüks, para, saltanat, vesaire-vesaire,

Sistemin büyüsü, sistemin sihri…

İnsanların ve toplumların onlara ‘ihtiyaç duyacakları’

Bir kısım sebepler ve ortamlar üretip oluşturuyorlar,

Biliyorsunuz ki her insanın bir şeylere ihtiyacı olur,

Bunu biliyor ve üzeriniz de kullanıyorlar,

Senin de ihtiyacın var,

Benim de ihtiyacım var,

Derin devletin de ihtiyacı var,

Her fâni varlığın bir şeylere mutlaka ihtiyacı vardır,

İhtiyaçlar oluşturuyorlar,

‘ihtiyaçlık ve muhtaçlık sistemi’

İnsanları o ‘ihtiyaçlara gebe’ bırakıyorlar,

Oysaki ihtiyaçlarına köle olmayıp,

İhtiyaçlarına erdemlice hükmedebilen

O erdemli bilgeleri kontrolü altına almakta zorlanıyorlar,

Çünkü ihtiyaçlarının kölesi değil de,

İhtiyaçlarına hükmedebilen insanlar oldukları için,

O erdemli bilgeleri bu yolla kuklalaştıramayıp,

Başka farklı yollardan o erdemli bilgeleri zoraki

Hükümleri altına almayı başarıyorlar,

Hatta toplumların ve insanların biat etmeleri için

‘derin devletler, sistemler

O kendileri sahte erdemli bilgeler üretiyorlar’

Böylelikle o sahte bilgelerle, toplumları, insanları

Bu gibi yollarla, yöntemlerle uyutup kontrol altına alıyorlar,

O ihtiyaçları kullanarak seni ve toplumları

Kendilerine ‘derin devlete, sisteme’ muhtaç duruma getiriyorlar,

Oradan yakalıyorlar insanları ve toplumları,

Sıkıca tutuyorlar,

İş sektörü ellerinde,

Ellerinde olmayan sektörlerin denetimleri ellerinde,

Güç ellerinde,

Sana iş veriyorlar,

Asilik edersen veya hakkını savunmaya çalışırsan

Ve bu onların hoşuna gitmediği zaman iş bulamıyor

Ve ya işten çıkartılıyorsun,

İtibarsızlaştırılıyorsun, suçlanıyorsun, yalnızlaştırılıyorsun,

Vesaire, vesaire, örnekler çoğaltıla bilir,

Sana iş veriyorlar, sana hediyeler veriyorlar,

Size köprü yol okul yaptık diyorlar,

Hastaneler inşa ettik diyorlar,

Size yardımlar yapıyoruz diyorlar,

Oysaki tüm bunların parası aslında sana ve topluma ait,

Oysaki tüm bu güç aslında o kuklalaştırdıkları

Sana ve toplumlara ait,

Aslında gerçek efendi sen ve toplumlar olması gerekirken,

Gerçek yönetici ve denetleyici sen ve toplumlar olmalıyken,

O ‘derin devletler ve sistemler’

Milyarlarca insanı kurdukları sistemin

Parmakları ucunda birer kukla olarak

Sizleri ve toplumları oynatıyor, yönlendiriyor, savaştırıyor,

Barıştırıyor, öldürtüyor, kavga ettiriyor, tokalaştırıyor,

Fakat öğle bir sistem kurmuşlar ki

Denetim ve silah gücü, medya

Ve çok bir şeyleri gözlüyor, dinliyor

Denetleyebiliyorlar, şantaj yapıyorlar,

Dedim ya sana iş, para ve az da olsa olanaklar veriyorlar,

Sen bununla seviniyorsun,

Çünkü bir şeylere ihtiyacın var,

Herkesin bir şeylere ihtiyacı vardır zaten,

Onlara minnet ettiriyorlar bu gibi yollarla,

Kendilerine minnet ettiriyorlar,

Onların takdirini bile almak için yarışa giriyor insanlar,

Böylelikle seni kendilerine minnet ettiriyorlar,

Hatta zamanla onlara

Kendini minnettar hissetmeye bile başlıyorsun,

Seni böylece yakalamış oluyorlar,

Ellerindesin, toplumlar ellerinde,

Onların parmaklarının uçlarında ipler

Ve iplerin ucunda sen ve toplumlar

Birer kukla gibi ‘mecburen’ oynatılıyorsunuz,

Asıl gerçek şu ki sen ve toplumlar alın terinle emeğinle

Onlara ‘derin devletlere, sisteme’ kazandırıyorsunuz,

Tüm hazineleri senin ve toplumların sayesinde kazanıyorlar

Fakat onlar seni (toplumları)

(Halkı) bir kez yakalayıp ‘sisteme’ köle kukla

Yaptıktan sonra,

O kendilerini zengin ve güçlü eden avlarını( toplumları)

(Halkı, seni)

Hiç bırakırlar,

Asi olanın kulağını hemen büküyorlar,

Nasıl mı?

İş sektörünün denetimi ellerinde,

Para, benzin, araçlar, gerekli şeyler, belediyeler,

Gıda, su vesaire-vesaire milyonlarca şeyi

Şimdi burada saymama gerek yok,

İşte bunlara her bir varlık muhtaç edildiği için,

Bu muhtaçlık yollarından senin ve toplumların

Kulaklarını çekiyorlar, âsi oldukları zaman…

Ben derim ki yine de insan adaletsizliğe karşı

Bilgeli ve âsilik barındırmalı yüreğinde,

Ve ihtiyacı olan şeylerin kölesi değil de,

O ihtiyaçlarına erdemlice, bilgece hükmedebilmeli insan.

Kuraklık ve adaletsizlik…

 

Kuraklık zamanla artmaya devam ediyor,

Dünya da içilebilir tatlı su kaynakları azalıyor,

Zannetmeyin ki okyanuslar tükenmez,

Onlar bile buharlaşıp yok olabilir bir anda anlayamazsınız,

Bunun sebepleri çok basit,

O kadar çok adaletsizlik ve haksızlık yapılıyor ki

Karşılığında dünya bile tepki gösteriyor,

Mazlumlar(hakları gasp edilmiş, adaletsizlik yapılmış olanlar) Çoğaldı, dünya bile onlara yapılan haksızlığa tepki veriyor,

Her etki mutlaka bir tepki hatta birçok tepki doğurur,

Su kaynaklarına haksızlık yapılıyor,

Tabiata, havaya ve toprağa haksızlık yapılıyor,

O kadar çok israf yapılıyor

Ve o kadar çok cimrilik yapılıyor ki

Dünyadaki tüm fakirleri doyuracak kadar malzeme çöpe atılıyor

İsraf ediliyor, erdemli ahlakın ve erdemli aile dengeleri bozuluyor,

Kadın erkek ahlaki ilişki dengeleri alt üst ediliyor bozuluyor,

Maddi manevi dengeler ve halkın gelir dengesi haksızlığa uğruyor,

Bir denge bozumu diğer birçok denge bozulmasını tetikliyor,

Haksızlık ve erdemsizlik dolu yaşantılar yöneticileri

Ve tüm devletleri ve toplumları kuşatmış durumda,

Dünya hazineleri herkese yetecekken

Her nedense belli bir yüzdenin elinde hapsediliyor,

Doğal olarak dünyamız

Ve erdemli insanların kalpleri tüm bu haksızlıklara

Tepki gösteriyor ve tepki göstermeye de devam edecektir.

Şimdi sen bu yazımdan nasıl bir öğüt çıkartmak,

Anlamak istersen o öğüdü çıkart anla sana kalmış artık.

Hükümet, toplumlar, hâkimler ve demokrasi…

 

Biz polisi askeri kolluk kuvvetlerini

Ve hâkimleri; o hırsız adaletsiz politikacıları,

O soyguncu şirketleri, o adaletsiz hükümetleri

Ve kukla taraftarlarını korusunlar diye görevlendirmemiştik, Milletvekillerini, bakanları, yöneticileri

Ve hükümet görevlilerini de; bizleri yönetsinler diye değil,

Bizi susturup haksızlık yapsınlar diye değil,

Bizlerin üzerinde baskıcı bir hüküm rejimi kursunlar diye değil,

İşlerimizi âdil olarak yönetip, faydalı üretimler yapsınlar diye,

O üretilenlerin faydasını kendi ceplerine atsınlar diye değil, İnsanlara iş istihdamı sağlasınlar diye,

Faydalı fikirler üretip şu topluma,

Ve şu insanlığa fayda versinler diye,

Gelen gelirlerin çoğunu kendi ceplerine indirsinler diye değil,

Adaletli şekilde bizimle hazinleri paylaşsınlar diye,

İşlerimizi hakkaniyetle yapsınlar yürütsünler diye,

Biz halk olarak o hükümetleri

Para karşılığı birer ‘memur’ olarak tutup,

İşlerimizi adaletlice yürütüp

Refah seviyesinin üzerinde tutsunlar diye onları görevlendirmiştik,

Fakat görüyoruz ki hükümetler, biz halkın işlerini

Adaletlice yapmak yerine, ancak bizi koyun gibi gütmeye, Adaletsizliklerini hırsızlıklarını haklı göstermek için,

Haksız yasalar çıkartıp uygulamaya,

Bizlerin haklarını korumak yerine

O kendi arsızlıklarını gizlemek

Ve bizlerden çaldıklarını korutmak için

Yine vatandaşın içinden olan kolluk kuvvetlerini

Kendilerinin bencil haksız çıkarlarını korumak için

O kolluk kuvvetlerini kullanmaya devam ediyorlar,

Görüyorsunuz ki ne yazık ki durum böyledir,

Hatta diyorlar ki yeni bir seçim var hükümeti değiştirelim,

Bende cevaben dedim ki onlara, bir hırsız gidiyor

Diğer bir hırsız geliyor, sizler asıl şu halkın,

Şu toplumların o kafasında ki fikirleri değiştirin,

Erdemli bilge bir halk oluşturmaya çabalayın,

Halkın çoğunluğu câhil olduğu sürece demokraside câhil kalacak,

Aslında tüm yapılan hatalardan

Sadece hükümetler değil,

O haksız bencil hükümetleri

Başımıza bela eden toplumları,

Halkı da suçlamak gerekli,

Halk ve toplumlar arsız, erdemsiz, adaletsiz,

Câhil olduğu sürece,

Bu ve diğer birçok ülkenin hükümetleri

Soygunlarından, cinayetlerinden,

Haksızlıklarından, arsızlıklarından,

Yüzsüzlüklerinden o bencilce davranışlarından

Asla vaz geçer mi sanırsınız,

Vazgeçmezler…

Tek çaresi var o da insanları genel olarak

Erdemleştirmek ve bilgeleştirmektir,

Erdemleşen bilgeleşen halkın demokrasisi

İşte o zaman câhillikten de kurtulmuş olacaktır,

Bir ülkede ki çoğunluk toplum ve halk ne ise

O ülkenin demokrasisi de işte o demektir,

Halkın çoğu erdemsizse demokrasi de erdemsiz olur demektir,

Halkın çoğunluğu ne zaman erdemli olursa demokrasi de iyi olur.

Doğru olanı yapmak için bir adım at…

 

Yapılması gereken şeylerin ehemmiyetini,

Önemini anlatmak için

O birçok erdemli öğreti ve ibretlik hikâyeler anlatılır

Örnekler verilir, ya insanın doğru olanı yapmak gibi

Bir becerisi yeteneği olmaz

Veya da insanın o doğru olanı yapmak sevgisine sahip

İyi bir kalbi olmaz,

İnsanlara doğru olanı anlatmak yeteneğine ve bilgeliğine

Ve doğru olanı yapmak sevgisine,

Merhametine ve vicdanına sahip olmaları için

Eğitemezseniz eğer neler olur ve neler olmakta biliyor musunuz?

O her yıl olduğu gibi, bir yıl süresi içinde

Üç yüz milyondan fazla çocuk, genç, yaşlı,

Ya insan eliyle yapılan kimyasal zehirler ile

Veya da açlık, sağlıksız beslenmek, fakirlik sebebiyle

Hastalanıp acı çekmekte,

Yine bu gibi sebeplerden dolayı ölmeye mahkûm olmaktalar…

‘’Olmak ya da olmamak işte bütün mesele bu’’

Haksızlıklara karşı bir şeyler yapmak gerekli,

‘’olmak ya da olmamak işte bütün mesele bu’’

Şunu unutmayın ki sizin de gelecekte bir çocuğunuz,

Sizin de bir nesliniz veya bir sevdiğiniz var olacak

Ve gelecekteki o hastalıklardan haksızlıklardan türeyen, üreyen

O acılarla o da karşılaşmak gibi bir tehlikeye düşecek,

Elbette suçlular bellidir fakat o suçluların yanın da bir de

Tüm bu acıların yaşanmasına asıl neden olan;

O erdemsiz bilgisiz toplumların

Ve adaleti yaşamayan halkın,

Adaleti yaşamayan toplumların

O hatalı tercih ve hatalı arzu hamleleridir...

Daima demişimdir

Tâlih ya da kader değildi kötü, zâlim

Ya da aptal olan

Aslında insanların kendi tercihiydi

Onları aptal ya da erdemli, iyi bir insan yapan,

Herkes er ya da geç ektiğini biçecektir.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dünya, hükümetler ve halk…

 

Sizler onları seçersiniz,

Onları hükümet yaparsınız,

Onlar zengin olmaya başlar,

Sizler fakirleşirsiniz,

Sizlerin hırsızlık olarak bildiğiniz o birçok şeyi

Onlar, yani hükümetler,

O hırsızlık olan şeyleri yasalaştırıp ya da

Yasa adı altında haklarıymış gibi

O sizlerden, yani devleti kuran ve oluşturan

O siz vatandaşlardan, emekçiden, fakirden

Kolaylıkla ve hatta kolluk kuvvetleri olan

O bir kısım polis ve asker güvenliği adı altında

Alır sizleri sömürmeye devam ederler...

Oysaki hükümetler sadece; devleti oluşturan ve kuran

O siz vatandaşların birer işçisi,

Birer memuru,

Birer çalışanı olarak adaletle işlerinizi yönetmenleri gerekirken

Ve sizlerin güvenliğini layıkıyla sağlayıp,

Sizleri refah içinde yaşatması gerekirken,

Peki, onlar ne yapmaktalar,

Lüks bir hayat,

Lüks bir hayat için de kendilerinden olma

O nesillerini zenginleştirip

Y a n g e l v e y a t i ş l e m i n i u y g u l a m a k t a l a r...

Kapatmayın göz ve kulaklarınızı, ancak gözlerini

Ve kulaklarını kapatan

Kendisine sağır ve karanlık yapar dünyayı.

 

Cehaletin ulaştığı zirve ve modern dünya…

 

Cehalet;

İnsan çok zaman kimi neden sevdiğini bilmiyor,

Öğlesine seviyor işte

Ve başına bela alıyor çok vakit,

İşte tam da bu sebeple...

Cehalet;

İnsan kimden neden nefret ettiğini

Çok zaman bilmiyor,

Öğlesine nefret ediyor,

Başına bela alıyor çok zaman

İşte tam da bu sebeple...

Cehalet;

İnsan cinayet işliyor,

Nedense ve genelde

Emin olun ki

Sebebini tam olarak

Kendisi de bilmiyor...

Bilge şair dedi ki

Bildiklerini zannedenlerin

Şu ülkesinde yaşamak kederli bir iştir...

Cehalet;

En büyük düşman...

Hem erdemli ve hem de

O erdemin gereği olarak düşünen,

Bilge, hikmetli insanlar yetiştirmeyen toplumların durumu,

Ancak anarşi, hırsızlık, cinayet, çirkin ahlak, mutsuzluk... Emir almayı seven, yönetilmeyi arzulayan, köleliği benimsemiş Modern, kukla toplumlar doğdu dünyamızda... Cehalet işte.

Doğudan görmedi isen, kuzey batıdan bak…

 

Bilge şair dedi ki

Eğer mutlak bir kader değil de,

Cüz’i bir kader ise o yapmak istediklerin,

Öğleyse şunu bilmelisin ki

İnsanın kendisi kendi eliyle yazar o cüz’i kaderini,

Nasip diyerek terk etme sırtını,

Dönme sırtını sakın faydalara,

Gayretin, bilgeliğin,

Erdemin, tercihlerin

Ve tabi ki de bir de mücadelen belirler,

O mücadeleyle yapacağın hamleler belirler

O cüz’i kaderinde ki yaşantıları...

‘Nasip’ dediğin o şey,

Mutlaka gayret görmek ister senden,

Gayret sarf et ki muradına da,

‘nasibine de’ erebilesin,

Tüm erdemli, çabalarına,

Tüm o bilgece ve tüm o hikmetli çabalarına.

Hatta tüm o gayretlerine rağmen

Arzuladığın şeye,

Arzuladığın şeylere kavuşamadı isen

Artık başka bir fayda bulmak için

O başka ve o diğer güzel yollara yürümek zamanı

Gelmiş demektir...

Güneyden baktın göreceğini göremediysen,

Birden fazla bakabileceğin yön var,

Sen de kuzeyden veya batıdan veya da doğudan bak,

Haydi rastgele.

Gözün alışmadığı güzel bir şey çirkin görünürse…

 

Çok fazla ‘yüzüne alışık olmadığınız insan yüzleri’

Belli bir zamandan sonra

Size çirkin gelebilir,

Aslında birçoğu güzeldir

Fakat siz bunu ancak

O ‘yüzlere alışmaya başladıktan sonra’ fark edersiniz,

Bir zamanlar ‘büyük köprü burunlular’

O birçok insan tarafından yakışıklı

Veya güzel kabul edilmezdi,

Fakat dünyaca ünlü ve çok başarılı

O birçok yakışıklı

Ve güzel, kaliteli sanat filmi oynamış

Sinema yıldızı ünlü insanların

O büyük köprü burunlarına gözlerimiz alıştıkça,

Anladık ki aslında müthiş bir güzellik

Ve güzel bir çekicilik sergileyebiliyor...

Kendinizi sevin, fakat kötülükler işleyerek değil,

Erdemli akıllı, kendinize âdil bir hayat tarzı oluşturup,

Bakımlı, temiz olmanız bile sizi yakışıklı

Ve güzel yapmaya yeterde artacaktır bile...

İnsana gözünün alışmadığı güzel bir şey

İlk bakışta çirkin görünebilir, ön yargılar ve zihin bulanıklığı,

Televizyon ve modern dünyanın zihinleri kirletmesi de

Tüm bunlara etki yapmaktadır,

Unutmayınız ki asıl güzel ve yakışıklı olanlar

O erdemli, akıllı, âdil ve hikmetli bir hayat tarzı benimseyen

Ve onu yaşamaya çalışan, mücadele veren

Karizmatik fikir sanat aşk insanlarıdır, bilge insanlarıdır…

Küfrüm, sövgüm sizden çok daha şereflidir…

 

Benim adalet arayan

Ve benim

O adalet söyleyen aklım,

Benim adalet arayan

Ve benim

O adalet söyleyen kalbim,

Haksızlık karşısın da

Cümle ve kelime kılıcını çekerek

Haklı küfürler, sövgüler söyleyen dilim

Ve haksızlıkların karşısına dikilen

O erdemli öfkem,

O sizin adaletsizlikleriniz,

O sizin cinayetleriniz karşısında

Çok-çok şerefli olmalı.

 

                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deliler, câhiller ve bilgeler…

 

Cehaletin tarifi de çok,

Taliplisi de çok bir ülke ve dünyadayız,

Cahillerin çok olduğu bir ülkede

Hükümet olarak

Çakallar, dolandırıcılar,

Samimiyetsiz dindarlar,

Adaletsiz memurlar,

Âdil fikir üretemeyen eğitmenler seçilir,

Erdemli insanlar ise

Böyle câhil bir toplumun içinde

Ya da böyle câhil bir ailenin için de

Deli ve divane olarak,

Tuhaf biri olarak adlandırılır…

Cehalet işte.

 

                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aptallığın zirvesi…

 

Öğle bir çağda

Ve öğle bir ülkede yaşıyoruz ki

Sadaka, yardım

Ve zekâtlar

O gerçek ihtiyaç sahiplerine

Ve ihtiyacı olan

Büyük sanatkârlara,

Hak eden sanat insanlarına,

O hak eden insanlara değil de,

Artık zenginlere verilmekte,

Devlete verilmekte

Veya zengin kuruluşlara veriliyor...

İşte büyük cehalet dedikleri o hastalık,

O büyük aptallık budur.

 

                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sahtekâr dindarları tanımak kolay…

 

Adaleti yaşamayan,

Adaletin yaşanması için mücadele etmeyen

Ve cehaleti yaşayıp,

Cehaletin yok edilmesi için

Erdemle ve hikmetle mücadele vermeyenler,

Müslümanım deseler de,

Onların o Müslümanım demlerine,

Onların o İslam dinindenim demelerine inanmayın,

Çünkü İslam ve Müslümanlık

Cehalete karşı savaş açmış,

Adaleti ve erdemli yaşamayı emreden,

Adalet üzere indirilmiş ilahi bir dindir,

Sen onu yaşamaz ve erdemli yaşamadan biat ettiğini,

Ona hizmet ettiğini söylesen de beni imanına inandıramazsınız...

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toplumların alkışları hırsızlara mı?

 

Şair, şu topluma, halka dedi ki

Hırsızları, adaletsizleri neden alkışlıyorsunuz,

Halk da dedi ki bilge şair, biz hırsızları alkışlamıyoruz,

Şairde cevaben onlara dedi ki

Peki, haksız yere adaletsiz yasalar çıkartıp

O emekçi ve bir de fakir insanları, halkı hırsızlayan

O hükümetleri alkışlayıp seçenler kimler o zaman,

Sen değilsen, o değilse, şu değilse peki, onları seçenler kimlerdi, Görüyorum ki birde yalan söylüyorsunuz,

O hırsız, adaletsiz hükümetlere krallara

Alkış tutan siz insanlar toplumlar,

Başınıza gelen hiç bir felakete üzülmem artık

Çünkü kendisine merhameti olmayan insanlığa

Ben neden merhamet edip üzüleyim ki.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Şereflidir küfrüm sövgüm sizin cinayetinizden…

 

Benim adaleti savunmak için

O yaptığım sövgüler

Ve o yaptığım küfürler,

Sizlerin ikiyüzlülüğünüzden,

Hükümetlerinizin,

Şirketlerinizin,

Tarikatlarınızın, cemaatlerinizin  

Cinayet ve hırsızlıklarına

Sürekli alkış

Ve övgüler düzmenizden dolayıdır,

O benim o sizin cinayetlerinize hırsızlıklarınıza yaptığım

O sövgü ve o küfürler,

Elbette ki tartışılmaz derecede

O sizlerin cinayet ve hırsızlıklarınızdan şereflidir, samimidir.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Görebilmen için mesafeni ayarla…

 

Bir ülkenin,

Bir hükümetin o gerçek de ki çirkin yüzünü

Anlamak için

Ya bilge, âdil, erdemli

Ve anlayış kabiliyeti yüksek biri olacaksınız

Ya da fakirlerin,

O fakir emekçilerin yaşadıkları sıkıntılarını

Empati kurarak,

Onlarla birlikte

Tam da onlar gibi

Ve onların yaşadığı gibi

O fakir olarak yaşayarak anlayabilirsiniz...

Buna bir örnek verecek olursak,

Şöyle ki

(bilge bir kadın eşekten düşmüş,

Ayağını fena incitmiş, demişler ki neyiniz var,

Biz yardımcı olabiliriz, biz anlarız,

O bilge kadın da onlara hitaben demiş ki

Bana eşekten düşeni getirin,

Benim derdimi ancak en iyi en doğru olarak o anlar)

Erdemli bilgelerin gözüyle de

Bakıp anlamaya çalıştım,

Hem ben bilge bir şair olarak zaten anlamışken,

Yine de o en içten duygu ve hislerimle

Gerçek olarak anlamak maksadıyla

Ben o fakir emekçi insanların yaşadığı hayatın

Tam merkezine girerek,

Tam o merkezinde yaşayıp, onların sorunlarını

En yakınlarından görüp hissedip anlayabildim,

Tam da onların gözünden seyrettim

O çok zaman,

O çile ve sıkıntı dolu hayatlarını,

Elbette ki mutlulukları da vardı,

O sıkıntı dolu yaşamalarında bile

Bir şeyler üretip mutlu olmaya gayret ediyorlardı,

O kendilerine ait devletlerinin

O hükümetlerinin onlara haksızlıklar yapmalarına rağmen

Yine de hayata tutunmaya çalışan insanların,

Toplumların en yakınlarına girerek

Onların problemlerini anlamaya çalıştım,

Anladım ki o zengin lük kulelerden

Ve o zengin lüks şatolardan, villalardan

O insanların gerçek sorunları anlaşılamaz

Ve o sorunlar o lüks ve şımarıklık için de çözülemez…

Devleti, hükümetleri, dünyayı ve zenginleri de seyrettim,

Nasılda tüm o sıkıntılara gözlerine kapatarak,

Nasılda halkın fakirliğine gözlerini kapatarak,

Kulaklarını kapatarak

Lüks içinde yaşadıklarına şahit oldum,

Kendi o lüks hayatlarından başka bir şey düşünmeyişlerini

En yakından seyrettim,

Hiç yüzleri kızarmıyordu,

Sahte gözyaşı döküp

Halkı bile aldatmaya çalışan

Aşağılık yöneticiler bile gördüm...

Dünya insanlığına ve adaletsizliğe isyan ettim,

Gördüm tüm o çirkinliklerini devletleri yönetenlerin

Ve dedim ki cehennem gerçekten lüzumsuz değilmiş.

Duyabilmen için mesafeni ayarla…

 

Dünyanın ve bu ülkenin çoğunluğunu

Fakir insanlar ve emekçi toplumlar oluştururlar,

İşte şu tüm dünyaya gıda, giyim, içecek ulaştıran,

Onları üreten, hatta tüm o pis işleri bile yapan hep onlardır,

Onların emekleri sayesinde işler

Ülkelerin üretim düzeni,

Ve yine tüm dünyaya

Ve hatta zenginlerin zenginliğine zenginlik taşıyanlar bile

Yine onlardır, o emekçi insanlardır, o fakir halktır…

Onlar, o emekçiler olmadan

Zenginler asla zenginleşemezler,

Onların o kalabalık oyları olmadan

Hükümetler asla zafer kazanamaz,

Hükümetler asla kendilerini onlar olmadan koruyamazlar,

Onların gücü olmadan savaşlar bile asla zafer bulamaz,

Devlet sınırları korunamaz onlar olmadan,

Onlar olmadan zenginler güven içinde yaşayamaz

Çünkü onlar, o emekçi işçiler korurlar devletleri,

Devletlerin, hükümetlerin

Zenginlerin onlara onca sıkıntı vermelerine rağmen

Yine de korurlar devletlerini,

Karşılığında ise zenginler ve hükümetler onlara

Vefasızlık yaparlar, ihanet ederler,

Onların sırtından kazanıp güç para elde ederler,

Tüm bunlara rağmen

Yine de o emekçi ve fakir bıraktıkları halka

İhanet üstüne ihanet ederler…

Hastaneleri kuran o fakir halktır,

O emekçi halktır hastaneleri kuranlar,

Dünyanın en büyük çoğunluğunu oluştururlar,

Vergileriyle emekleriyle elleriyle o kurdukları hastanelerde

Kendileri en üst düzeyde uzun sıralara girmeden,

Günlerce beklemeden tedavi ilgi görmeleri gerekirken

Fakat her neden se en iyi tedaviyi,

En iyi ilgiyi zenginler, politikacılar ve aveneleri görür,

Okullarda da durum değişmez, böyledir…

Onların, o fakir insanların

Ve o emekçi insanların çoğunluğunun sesleri kısıktır,

Cümleleri ürkektir, fısıltılıdır sesleri,

Onlar o zenginler ve politikacılar kadar bağıramazlar

Çünkü onlara devlet eliyle sopa gösterilir,

Zenginler ve politikacılar bağırdığında ise

Sopa yerine onlara biat görülür,

Hatta önlerinde kıyama secdeye bile eğilirler…

Onların, o fakirlerin sıkıntılarını,

Sorunlarını ve problemlerini

Yakına, o en yakınlarına giderek duyabilirsiniz,

Yoksa o lüks yalılarınızdan,

O lüks villalarınızdan,

O lüks gökdelenlerinizin teras katlarından

Onların o kısık,

Fısıltılı ve ürkek seslerini

Duyabilmenize imkân yoktur,

Zaten onların haklı seslerini duymak da istemediğiniz için

Kulaklarınızı kapatırsınız

Uzaklaşarak o sizi zengin eden emekçi fakir halka…

Hem ayrıca o fakirler, o zenginler gibi seslerini

Dünyanın bir ucundan

O diğer ucuna duyurmayı başaramazlar,

Duyarlı bir avuç insandan başka

Onların o fısıltılarını

Zaten hiç kimseler de umursamazlar,

Çünkü onların gerçek problemlerine,

Onların o gerçek sorunlarına,

O zenginlerin şımarık ricalarına verilen önem, yalakalık

Ve o özen kadar

O fakir halka, emekçi fakir insanlara

Asla o önem, özen ve değer verilmez,

Çünkü onlar o hükümetlere zafer kazandırsalar bile

Yine o hükümetlerin modern kuklaları

Ve modern köleleri olmaktan kurtulamazlar

Çünkü onlar o zenginlerin zengin olmasını sağlasalar bile,

Yine de o zenginlerin modern köleleri olmaktan kurtulamazlar.

Onları duymak ve anlamak mı istiyorsun,

Duyabilmen için mesafeni ayarla,

Yaklaş, yakınlaş,

Pislenmekten mi korkuyorsun,

Onlar o zenginleri zengin ederken pislenmekten korkmadılar,

O halde hükümetler ve zenginlerde

Onlara, o fakir ve o emekçi halka sorun çıkartmak yerine,

Onların refah seviyelerini layıkıyla yükseltmeye başlasalar

Hiç fena olmaz

Çünkü ‘onlara borçludur her hükümet o hükümet oluşunu’

Çünkü ‘onlara borçludur her zengin o zengin oluşunu’

Onlara vefa borcunuz var, onlara ve kendinize

‘Erdemli yaşamayı ve zenginliği vermek mecburiyetindesiniz’

Çünkü onlara borçlusunuz.

 

İnandıklarım, inanmadıklarım ve eleştirilerim…

 

Adaleti ve erdemi yaşamayan

Ve bunları bilmeyen hiç bir tarikata,

Hiçbir guruba, hiçbir partiye, hiçbir hükümete,

Hiç bir insana

Ve o hiçbir cemaate iman etmiyorum,

Onların tanrılarına da iman etmiyorum,

Çünkü benim dinim adaleti, bilgece ve hikmetli bir aşkı,

Çünkü benim dinim bilgeliği,

Çünkü benim dinim erdemi

En içten duygu ve hislerle,

Akılla ve kalple, duyarlı olarak,

Dürüst olarak, samimi olarak,

Bilgece ve hikmetle yaşamaktan başka bir şey değildir...

Şimdi ben adalet ve erdem arzularken,

Şimdi ben dürüstlük arzularken

Ve benim dinim o erdem ve adalet üzerineyken,

Peki, ben neden o adaletli ve erdemli olmayan

O budalaların dinlerine biat edeyim ki

Neden o haksızlıkları yapanların dinlerine inanayım ki

Ben mi?

Ben sadece adaleti haykıran cesur bir şairim,

Ben mi?

Ben haklı konuşmaya gayret eden

Ve hakkı, haklı olanı savunmaya çabalayan militarist

Hem de anarşist bir şairim,

Benim anarşim ancak

O adaletsizliğe, haksızlığa başkaldırmaktan ibarettir,

Ben kötülük amacıyla

O militarist ve ya anarşist duyguları yaşıyor değilim,

Yaptığım yazarlık mesleğim 

Ve sanat insanı oluşumu bile

O savunduğum adalet için

Ve o savunmaya çalıştığım

Erdemli yaşam için yapmaya çalışıyorum,

Ben mi?

Ben, o beni aldatmaya çalışan,

O fakir emekçi toplumları aldatmaya çalışan

O hırsız politikacıların o hırsız şirket patronlarının

Dinlerine tabi olmayı reddeden, emekçi bir fikir insanı

Ve emekçi bir düşünürüm sadece,

Benim mi?

Ben o başım dik yaşarım,

Çünkü ben halkı sömürmüyorum,

O halkı hırsızlayıp yüzleri kızarmadan gezen

Hükümetler gibi

Ve o bir kısım şirketler gibi de

Nâmussuz biri değilim çok şükür İsa’nın Rabbine...

Bana günahkâr şair diyenlere de derim ki

Siz ilk önce o yaptığınız haksızlıkları terk

Ve halktan çaldığınız paraları

Devletin kasalarına geri iade edin,

Öğle konuşalım günahkâr ben miyim siz misiniz anlarız…

Şaire dediler ki

Şair yok mudur senin bir dinin,

Senin bir mezhebin yok mudur dediler,

Şu dininin mezhebinin adını söyle de bilelim dediler,

Şair de cevaben sözlerine şöyle devam etti dedi ki

İnsanlığa adaleti ve erdemi öğretmek için

Gönderilmiş olan o

İncil’in, Tevrat’ın, Zebur’un

Ve Kuran’ı-Kerim’in rabbinden başka

Rab kabul etmiyorum,

Din ve mezhebimi sordunuz,

Cevabını aldınız işte,

İncil de Tevrat da Zebur da

Kuran’ı-Kerim de,

Mesih İsa da Musa da Davut da,

Muhammed de

O benim dinim olan adalet ve erdemli yaşamı

Getirmemişler miydi?

İşte ben onların o getirdiği

Adalet ve erdemli yaşamayı emreden dine tabiyim,

Dinim de mezhebim de budur,

Siz dindar olduğunuzu iddia edip

Dinin o temel emri olan adalet ve erdemi yaşamıyor

Ve bana dinin mezhebin yok mu diye

Alay yollu sorular sormaktasınız,

Peki, neden o adalet ve erdemli yaşamı yaşamak yerine

Sadece dinlerin dedikodularını

Ve dinlerin törensel gösterişlerini

İnsanlar gördük desinler diye yapıp,

Sahtekârlık yapıyor ve

Halka haksızlık yapmaktan da

Geri durmuyorsunuz olarak sizleri görüyorum,

Hatta görüyorum ki o câhil ve erdemsiz

Ve hatta bilim dışı o tarikat ve cemaatlerin, birbirlerini,

Ve o kendi şeyh ve liderlerini tanrı edindiklerini görüyorum,

İlahi dinle alakası olmayan insanları ve isteklerini

Ve o ilahi din haricinde ki o birbirlerine,

O şeyh ve liderlerine ibadet yapmakta

Ve böylelikle ilahi dinin yaşantısından da

Uzaklaşmakta olduklarını görüyorum,

Adaleti ve erdemi yaşamak yerine,

Adalet ve erdemin dışında kim kimin

O adaletsiz emirlerini uygularsa

Onun dinine tabi olmuş ve onu rab tanrı edinmiş

Olarak görüyorum,

İşte birçok hükümet ve birçok insanı böyle görüyorum,

Hatta saçma sapan, hikmetsiz, erdemsiz

Ve ancak cahillere yakışır törenler düzenleyip

O şeyh ve liderlerine tapmayı ihmal etmeyenleri görüyorum,

O hükümetlerin ve o politikacıların

Aptallıklarına da şaşmamak ne mümkün,

Bilmiyorlar mı tüm bu haksızlıkların hesabını

Bir gün onlara soracak bir Rablerinin olduğunu…

Ben, benim kim olduğumu

Ve onların da kimler olduğunu tarif ediyorum,  

Bunlar halkı cahilleştirmekten başka bir şey yapmamaktalar, Hükümetler bunları,

İşte o tarikat ve cemaatleri bu sebeple,

Yani kendilerine şartsız ve koşulsuz biat edecek

Ve kendilerine şartsız koşulsuz hizmet edecek

O câhil kalabalıkları o kendi emirleri altında toplamak

Ve toplatmak için oluşturup desteklemektedirler,

Her şeyleri soygun ve haksızlık üzerine kurulu,

Tüm düzenleri dolandırıcılık üzerine kurulmuş,

Kimsenin adaleti erdemi düşünüp desteklediği yok,

Kimsenin o gerçek ilahi dinin emri olan adalet

Ve erdemli yaşamını

Desteklemek ve yaşamak gibi bir arzusu da yok,

Hepsi zenginleşmek ve güç toplamak yarışı için

Gösterişten başka bir şey yapmıyor,

Zenginlik güzel şeydir fakat

Bunlar halkın, insanların mallarını haksız yollarla

Ve yasa maskesi altında

Eksiltmeye ve çalmaya hırsızlamaya devam ediyorlar,

İşte o hükümetler, tarikatlar, cemaatler

Ve bir kısım hırsız zenginlerin durumu,

Hükümetler biliyorlar ki halk ile toplumlar,

Bu tür câhil tarikatlar

Ve o câhil cemaatler eliyle güdülecek

Koyun sürüsü haline getirilmekte

Ve daha kolay kandırılıp yönetilmektedirler,

Ben de bir şair olarak bunların mezheplerine

Ve dinlerine iman etmemeyi tercih ediyorum

Ve onları desteklememeyi tercih ediyorum,

Hatta onları destekleyen hiç bir varlığı da

Desteklemiyor ve kabul de etmiyorum,

Onlara tarafta olmuyorum...

Ben mi?

Dedim ya benim dinim erdemli

Ve adil olarak yaşamaktır hayatı,

Ben mi?

Dedim ya benim dinim erdemli bir hürriyetle

Ve hikmetle bir bilgelikle yaşamaktır hayatı,

Ben mi?

Dedim ya benim dinim

Erdemlice ve bilgece yaşamaktır aşkı,

Hatta ben kadını mı bile seveceksem eğer

Erdemli duygularla ve şefkatle sevmeye çalışan bir şairimdir,

Benimle alay etmek yerine

Sizler gidin de ‘o kendi pis yaşantınızın diliyle o küfrettiğiniz

Dinlerden özür dileyin, belki içinizde bir şeyler düzelebilir’…

Cehalete ve erdemsizliğe karşı duruşumu ben size anlattım,

Biliyorum ki cehalete

Ve erdemsizliğin yaşanmasına

Rıza gösterip o câhillerin yaşantısına merhamet edenler

Ancak hem kendilerine

Hem de sevdiklerine

Zulmetmekten

Ve geleceği karanlık yapmaktan başka

Hiç bir işe yaramayacaklardır.

Haydi,

Cehalete, adaletsizliğe

Ve erdemsiz yaşantıya karşı sende için de

Erdemli ve haklı bir isyan edin...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rabbin Allah olduğuna dair bir kanıt istediler…

 

Şu kâinatın, işte şu evrenin o muhteşem ahengi o muhteşem ritmi,

İnsanın kendisi, bitkilerin bize yiyecek vermekte ki düzenleri,

İnsanın düşünebilen o muhteşem aklı ve düşünebilen kalbinin

O mucizevi durumunu kanıt olarak ileri sürüyorum,

Ve tüm bu kanıtların muhteşemliği karşısın da ben,

Tüm şu kâinatın ve tüm varlıkların üzerin de çok daha güçlü

Ve her bir zekâyı, her bir aklı elinde tutan, bunları eviren çeviren

Ve sonsuz bilen bir varlığın olduğunu, âdil bir Rabbin olduğunu,

O Rabbin de ancak Allah olduğunu kanıtladığını düşünüyorum,

Böyle bir ahengi uyumu ancak tüm varlıklardan daha kudretli Sonsuz güce ve sonsuz bilgiye sahip olan bir varlığın

Yani ancak Rab olan Allah’ın var edip yaptığına inanıyorum,

Büyük akıl ve düşünen kalp Rabbini tanıdı, ona gökler biat etti,

Fâni varlıklar ise cinayet işlemekten dolayı rablerine kör kaldı.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sorunlarımı ne çözebilirdi diye düşündüm…

 

Nefret mi etmek gerekir

Veya nefret etmemek mi gerekir

O huzurumuzu kaçıran ‘o tüm her bir şeyden’

Ancak huzuru bu yolda mı bulabiliriz,

Bunu düşündüm bir zaman...

Canla başla mı sarılmak gerekir,

Yoksa pek umursamamak mı gerekir

O aradığımız mutlulukları,

Bunu düşündüm bir zaman, çünkü

Umursadıkça büyüyor keder ve özlem, çekilmez oluyordu.

Erdemli olmak nedir dedim kendi kendime,

Erdemli olmak çözer belki dedim tüm sorun ve problemlerimi,

Hikmet ve adalet bilmeden mümkün değilmiş erdemli olmak da,

Şimdilerde ise hikmet ve adalet bilgisini yaşamaya koyuldum.

                                                

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aptalca bir yarış olmamalıydı hayat…

 

Günah işlemek istemeyenlerin, erdemli olmak isteyenlerin,

Adaletsizlik yapmak istemeyenlerin, kibar olmak isteyenlerin,

Nâmuslu bir ömür sürmek isteyenlerin kânun kaçağı

Veya suçlu gibi olarak görüldüğü,

Aptal veya tuhaf bir varlıkmış gibi görüldüğü

Şu modern dünyamızda

Ne yaşadığınızın ve ne yaptığınızın farkında mısınız?

Hırsızların, dolandırıcıların ve arsızların

Halkları ve devletleri yönetmeleri için

Toplumlar tarafından kendi elleriyle, kendi rızalarıyla

Hükümet olarak seçildiği,

Ve o toplumların o seçtiği hükümetlerin yöneticilerinin

Takdirini kazanmak için aptalca yarıştığı o budalaca bir hayatı

Onur zannederek yaşamaya çalıştığınızın farkında mısınız?

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ne istediğini bil ve fırsatları değerlendir…

 

Önemli olan fırsatları

Bilgelikle değerlendirebilmektir,

Ne istediğinizi bilemezseniz eğer

O fırsatlar karşınıza çıktığında da onları değerlendiremezsiniz,

İleri yaşamınızda dersiniz ki keşke şu fırsatları kaçırmasaydım

Diye çok pişman olan insan da tanıdım,

Çünkü onlar ne istediğini henüz

O yıllarda tam olarak bilmiyorlardı,

Oysaki ne istediğini bilenler fırsatları da değerlendirip

Kendilerine fayda sağlamakta

O diğer insanlardan daha ileridedirler,

Bakınız o ileride gördüğünüz insanlar var ya

İşte onlar ne istediklerini bilip

Kendilerine gelen fırsatları da doğru dürüst değerlendirenlerdir.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eşkâli bozuk bir hayat yaşarken insanlık…

 

Eşkâli bozuk bir hayat yaşatmaya çalışıyorlar bize

Irzına geçerek dünyanın,

Her gün ve her an akıtarak kanını şehirlerin,

Nehirlerin nâmusunu kirleterek,

Gelecek nesillerin hayatlarına kastederek

Eşkâli bozuk bir hayat yaşamaya mahkûm ediyorlar bizleri, İnsanların çoğu koyarken başını yastığa

Huzursuzlar biliyorum çünkü

Gelecekten endişeli

Ve geçmişten kederli bir hayat sürmekteler,

İnsanlar uyuyacak bir yatak bulabilip de

Uyuyabilmişlerse eğer,

O uyandıklarında o gün ki günden

Ve gelecekteki hayattan endişeli

Ve yine geçmişten kederli bir hayat sürerken,

Dünya nüfusunun yüzde yirmi beş kadarı ise

Aşırı israf, aşırı lüks

Ve kibir içinde erdemsiz insanlığın yaşadığı

Hem şu dünyamıza ve hem de

Şu insanlığın ırzına geçmekteler,

Bu harami saltanatının

Ve bu budalaca yaşamların bir gün sona ererek

O umut edilen adaletli bir düzen kurulabildiğinde

Ve adaletli bir ekonomi dengesinin oluşması sağlandığında,

Belki işte o gün umut var olabilecek insanlar gelecekten,

Yapmıyorlar mı? Adaletli bir düzen yapmıyorlarsa eğer,

Yapmıyorlarsa o halde ‘lanet’ okuyun her gün onların yüzüne.

 

Seninle mi savaşıyorlar, korkma, çünkü…

 

Haklıysan, erdemliysen, o halde o savaştığın tüm insanlara

Şunu söyle uzaktan

Fark etmez

Veya yakından,

Duysunlar

Ya da duymasınlar,

Deki onlara;

Rab’dan başka

Hiçbir kimse

Yaşayamaz sonsuza kadar,

O tanrı edindikleriniz de ölecekler muhakkak…

Bu bile senin için zafer olacak kadar

Önemli bir sözcük farkında mısın?

Sen de ‘farkında ol o tek ve sonsuz kalacak olan rabbinin’

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bilgelik ve insan…

 

Ne çok da iltifat etmeyi sever insanlar

Günaha ve kötülüğe,

Kötülük yapana ne de çok meyleder insanoğlu,

İyiliklerin boyunlarını vurmayı

Ne de çok severmiş insanlar,

Hey, sen, çocuğunun sağlıklı

Ve mutlu yaşamasını istiyorsan eğer

İlk önce kendini erdemlice eğitmelisin,

Daha neyi bekliyorsun, hiç durma ve daha sonra

Başla artık erdemle yetiştirmeye çocuğunu,

Kim istemez ki kendisini ömür boyu

Mutlu edecek bir çocuk,

Mutluluk bahçesi olur öğle bir çocuk ailesinin,

Sen de istersin elbet de, biliyorum bunu,

Sen de tut öğleye bu öğüdümün ellerinden,

Böyle bir öğüdün elleri temiz ve günahsızdır

Ve ayrıca güvenilirdir, tut bu öğüdümün ellerinden,

Kimi zaman insan kendi yazar yazısını bilirsin sen de,

O kaderine güzel bir şeyler yazmanın vakti her gündür aslında,

Kötülüklerini silip telafi etmek bile mümkündür,

Haydi, artık başlasan diyorum...

Ben neler gördüm biliyor musun?

Yaşarken kendisini mezara gömenler bile var gördüm,

Ah bu ne budalaca bir iştir öğle değil mi?

Bilgelik işine uzak olmaktan

Ve bilgelikte demini almamış olmaktan kaynaklanır

Tüm o cehaletler biliyor musun?

Zararların bir çoğu bilgesizliğe uzak oluştan gelir insana,

Hürriyet denen saltanat bile

O bilgeliğe ermekten kurulur bilmez misin?

Ön yargılarının ve zanlarının köleliğini yapanlar değil mi zaten

O aptallık işini ileri götürenler,

Varsa böyle bir aptallığın vaz geç ondan,

Biraz gayret et hikmeti öğrenmekte, bu sana iyi gelecek,

İstemez misin daha iyi anlamayı

Ve daha doğru hamleler yapmayı istemez misin?

Tamam, haydi, artık neyi bekliyorsun işte öğren hikmet ilmini…

Tüm bunları nasıl mı öğreneceksin,

Söyleyeyim, şöyle ki

İnsanın doğuştan beyni ve kalbi

Fikir tohumları ekilmeye

Ve şekillenmeye müsait olarak gelir dünyaya,

Hani o mermeri yontarak

İnsandan sanatlar ortaya çıkartan

Büyük heykeltıraşlar gibi sende şekillendirebilirsin hayatını,

Sen yazgını erdemlice yazarsan eğer

Bir düşün büyümez olur mu ki hiç

O beyin tarlasında,

O zihin okyanusun da

Hem âdil ve hem de güzel fikirler,

İşte o vakitten sonra

Yap yapabilirsen faydalı hamlelerini,

Mutlu bir cennet nasıl da var edilirmiş anlar ve görürsün sen de.

 

 

 

Cehalete meyletmenin bedellerinden biri…

Şair dedi ki

Bebekler ana rahminde daha rahatken,

Gelir gelmez dünyaya

O birçok doğmuş çocuğu

Hareketsiz kalabileceği kundaklara

Bezlere sararlar,

Daha çocukken bile

O sağlıklı beden hürriyetini engelleyip

Alırlar elinden özgürlüğünü çocuğun,

Ah şu cehalet kültürleri,

Ah şu cehalet bilgileri

Siz ne de aşağılıksınız

Fakat insanlık her nedense

Pek çok meylediyor sana.

 

                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Zararı ve faydayı anlamadan hamleni yapma…

 

Kötü bir insana biat edip

Ona tapmaktansa

Hiçbir şeye iman etmemek

Çok daha az zarardır belki,

Hiç değilse tapmamakla hiç bir insana;

En azından doğru olanı bulmak ihtimali

Daha çok olabilir

Ve daha az mâsum zarar görür,

Az zarar çok zarardan daha çok tercih edilir

Der bilgeler,

Ne güzel bir sözdür öğle değil mi?

‘az zarar çok zarardan daha çok tercih edilir’

Çünkü kötülere biat edip onlara tapmakla

Mâsumlara ve iyilere çok zarar verildiği

Bilinir bir gerçektir,

Dünyamıza ve tabiata zarar verildiği bir gerçek,

Hem ayrıca bu bilgelerce de

Hem anlatılır hem de çok iyi bilinir bir gerçektir,

Peki, sen de biliyor muydun?

Kötülerin karakterleri cinayet işlemeye meyillidir daima,

İşte buda çok doğru bilinir bir gerçektir,

Ne yani şimdi sen onlara mı biat edecek tapacaksın,

Yazıklar olsun sana taparsan eğer onlara,

Oysaki sende tüm kâinatı içine alabilecek bir akıl ve kalp var,

Peki, bunu biliyor muydunuz?

İşte o yukarıda bahsettiğim

O çirkin ve kötü karakterlere bürünmektense

Ve fâni varlıklara tapmaktansa,

Hiç değilse hiç bir şeye inanmak

Belki de daha az zarar olabilir

Çünkü ‘az zarar çok zarara tercih edilir’

Demiştim biraz öncede zaten,

Belki bu sessiz ve sükûnetli yoldan

O doğru olan daha kolay anlaşılabilir

Çünkü çok kafa karıştırıcı gürültülü bir ortamda değil de

O huzur dolu sakin bir ortamda iham bulmak,

O bir şeyleri anlamaya daha çok tercih edilendir,

Anlamadan girenin zarar edebileceği ihtimali yüksektir,

Dibi görünmeyen suyun içini

Kontrol etmeden anlamadan dalmak budalalıktır,

Bu bilinir bir gerçektir,

İçinde ne gibi tehlikeler var bilemezsin,

Acele etmemen meselelerde düşünmeden anlamadan acele etmeyin,

Hamlelerinizi erdemle, hikmetle

Ve bilgelikle vakti zamanında yapın,

Çünkü vakti zamanında ötemeyip de

O zamansız öten horozun başına

O hikâyede neler geldiğini bilir bilgeler,

‘Başı kesilmişti horozun’

Hem bilmiyor musun yarını bugünden yaşaman imkânsız,

Acele etme derim sana

O bilmediğin yolu işi araştırmadan,

İyi bir plan, motivasyon ve programın olmadan,

Âdil olan doğruları bulduğunuza emin olana kadar

Acele etmeyin ki

Bir budalanın eline, tehlikeli örgütlerin ellerine

Ve kötü bir insanın emirlerine

Körü-körüne biat etmek tehlikesine düşmeyesiniz,

Çünkü düşünmeksizin, anlamadan acele eden anlamaz bazen

Ne gibi tehlikelere daldığını,

Evlilikler ve dostluklar bile böyledir,

Anlamak ya da anlamamak işte bütün mesele bu derim ben,

Kavramadan bir işe girişme derim ben,

Fakat karar senin,

Herkesin kararı kendi sınavıdır,

Ben insanlık ve bilgelik görevimi yaparak

Sana yardım ediyorum,

İnsan bilgisiz ve acele davranmaktan dolayı

Yanlışlık yaparak kötü olana

Biat etmek tehlikesine düşebiliyor,

Kimi varlık isteyerek yapar tüm bunları,

Kimi varlık da istemeden veya mecburiyetten yapar

Tüm o yaptıklarını elbet de,

Düştüysen kalkmasını öğretmiştim ben sana

O önceki konuşmalarımız da, hatırlayabildin mi?

Fakat yine de derim ki ben

Bilgelik, erdem ve hikmetle alın kararlarınızı,

Bunlar güzel doğru yoldaşlarıdır insan olanın,

Bilge şairin yazmaktır doğruları görevi,

Uyandırmaktır gaflet ve dikkatsizlik uykusundan

Uyanması gereken toplumları ve milletleri,

Bende o gaflet uykusundan uyandırmak için sizleri

Konuştum, yazdım, söyledim, anlattım, açıkladım,

Beğenen, isteyen alır tutar doğru öğütlerini bilgelerin,

Beğenmeyen, istemeyen almaz, çünkü karar senin,

Er ya da geç her bir varlık elbette ektiğini biçecek…

Tâlih ya da kader değildi zâlim olan,

Aslında insanların kendi tercihleriydi onları iyi ya da kötü eden.

Düşmeyi öğrendin, şimdi ise kalkmayı öğren…

İnsanlar kendileri yazarlar o yazgılarını,

Peki, neden çoğunluğu insanlığın

O kendi yazgı kalemini

Teslim eder bir başkalarına,

Ya da iblisin ellerine,

Böylece doğar kölelik,

Erdem yere düşer üzerine basılır,

Aslında üzerine basılan insanlığın ta kendisidir,

Acılar kederler tamda işte buradan,

Hürriyetin ve o aziz bir vasıf olan erdemin

O düştüğü yerden doğar,

Şimdi tamda o düştüğü yerden kaldır, kendini ey insan…

Mâdem düşmeyi öğrendin düşerek, şimdi sırada

Kalkmayı öğrenmek gerek.

 

                                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Kartalı gökyüzüyle mi tehdit ediyorsun…

Şaire dediler ki

Şair çok konuşuyorsun devler hakkında zarar görürsün sonunda,

Şairde cevaben dedi ki onlara;

Lânetlenir bilirim savaş açanlar adalet konuşan bir insana,

Adalet konuşup yazmak, benim karakterimdir oysa

Bakalım görelim kim kazanacak zaferi eninde sonunda,

Hem ayrıca ölümün ne olduğunu

Çok iyi bilen bir insanı ölümle korkutmaya çalışmak;

Kartalları, o sağlıklı ve güzel bir gökyüzün de

Uçmakla tehdit etmekten farksızdır oysa

İşte onların tehditle yaptıkları tüm o işler bilin ki budalaca,

Sen yıldızları meteor çarpışmalarıyla mı tehdit ediyorsun yoksa

Hem buna alacakargalar bile götleriyle gülerler daha sonra,

İşte tüm bu olup bitenler vız gelir tırıs gider, susun batıyorsunuz.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Ona öğret, çünkü sorumlusun…

Şair dedi ki çocuklarınıza ölümden kaçmayı değil,

Ölmemeyi değil,

Dünya hayatında ki zorluklarla baş edebilmeyi öğretin,

Er ya da geç zaten ölüm meleğiyle tanışır insan,

O güne kadar nasıl erdemlice yaşanır onu öğretin,

Hem kötü bir yer değildir o erdemli insanlar için

Ölüm meleğinin kolları,

Elbette ki onları yaralanmaktan zarar görmekten,

Budalalık aptallık yapmaktan sakındıracak bilgileri de öğretin, Bilgeliği ve erdemli olmayı öğretin ki

O karşılaştıkları zor şartlarla mücadele edebilsinler,

Onlara mücadele edebilmeyi öğretin,

Dünya insanlığının içinde nasıl hayatta,

İyi, âdil ve sağlıklı kalınabilir, onlara öğretin,

Onlara akıllarını hikmetlice kullanabilmeyi öğretin ki

Sizler yanlarında olmadığınız da

Kendilerini layıkıyla koruyabilmeyi başarabilsinler,

Hem ayrıca bilgece mücadele edip ayakta kalabilsin

Veya düştüklerinde kalabilsinler.

 

 

 

 

 

 

‘Kendini bulmak’ erdemli olmak denen gerçektir…

Şair dedi ki sizlere ezberletilen

O ön yargılardan kurtulun da bir an önce

Artık erdemli bilgeliği bulun,

Sorgulayın sizlere öğretilenleri doğrumu değil mi diye,

Hem birlikte yaşamayı, dayanışmayı öğrenin

Yeri zamanı gelince de tek başınıza erdemlice,

Kendinize yetebilmeyi öğrenin.

Kendisini bulamayanlar

Daima kalır budalaların

Veya birilerinin emirleri altında,

Birilerinin fikirleriyle yaşarlar,

O birilerinin tercihleri dışına çıkamayacak kadar

Köle kalırlar dünyada,

Kölelik ise budalalığın en dibidir bilmiyor musun?

 

                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Gey’lik, (gay) bir psikolojik hastalıktır…

 

‘Gey’lik, gay(erkeğin erkekle evliliği)

Erkeğin erkekle cinsel ilişkiye girmesi

Hem psikolojik hem sosyolojik

Ve hem de sosyopsikolojik tüm dengeleri bozar,

Her bir denge bozulması diğer bir denge bozulmasını tetikler,

Sonuç felakete sürüklenmek demek olur,

Her insanı her yapmak istediği şeyde özgür bırakırsanız eğer

Birileri de diğer geri kalan cinayetleri yapmak isteyecektir,

Bu aynı şuna benzer; toprağın, havanın, suyun dengelerini

Zararlı kimyasallarla bozmak gibidir, sonuç daima felakettir,

‘Gey’lik, gay, (erkeğin erkekle evliliği)

Erkeğin erkekle cinsel ilişkiye girmesi

Bir ruh hastalığı ve psikolojik bir hastalıktır,

İnsancıl olarak, bilimle erdem ve bilgelikle tedaviye ihtiyacı vardır.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

Cehalet ve budalalık hastalığı…

Kaç hükümdar tanırsınız halkın malını mülkünü

Haksız yere alıp çalıp gasp etmeyen,

Milyon ve milyar sayıda ki halk bir hükümdar karşısında

Mağlup oluyor ne acı, bu ne budalaca bir hastalık, bu ne trajedi,

On çalıp geriye bir veriyor,

Kendisini bu yol ile

Aklı sıra göstermek için halka merhametli,

Aklı sıra merhamet ediyormuş havası süsü veriyor,

Âdilmiş gibi görünmek için o on çalıp gasp ettiğinin içinden

Bir geriye vererek insanlara ve halka,

Güya kendisini merhametli bir kral,

Âdil bir hükümetmiş gibi göstermeye çalışıyor,

Fakat câhil toplumlar her nedense yutuyor yiyor bu numarayı,

Neden hâlen uyanmaz bu halk, anlaması komik ve hem de acı.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Mutluluk, iyi bir çocuk eğitimidir…

Mutlu olmak mı istiyorsun

O halde evlen ve çocuk yap,

Onu erdemli bir birey olarak eğitebilmeyi öğren,

Mutlu olmak mı istiyorsun, onu erdemlice eğit, öğret ona bilgeliği,

Eğer bunları başarırsan sana ölene kadar mutluluk verici

Bir varlık yanında olacaktır daima,

Erdemli yetişmiş, eğitimli, sağlıklı bir yaşama sahip,

Seni seven ve seni mutlu eden bir evlat sana mutluluk olabilir,

Daima senin yanında olacaktır,

Sen istemesen bile…

İşte erdemli eğitimin getirisi,

İnsanlığı da böyle eğitebilirseniz eğer

Ve o halkın mutluluğunu ve devletin yüceliğini seyredin o vakit,

Rab bile sana gülümseyecektir.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Dengeler bozumu bir felakettir…

Düşünürüm çok zaman arada bir,

Peki, neden şu insan elma ağacına zorlar

Armut dalını aşılayıp armut almayı,

Varken zaten armut ağacı fidesi

Ve içinde toprak su ve yer dünya üzerinde yeterliyken,

Neden cevizden zorlar ki fındık almayı,

Neden dengeleri bozmak peşinde

O bir türlü arlanmaz uslanmaz nankör insan,

Hani desen ki zorunluluk gereği yapıyor,

Elde avuçta yok diye yapıyor hani desen,

Hani desen ki sadece tedbir

Ve deneysel amaçlı, tanımak amaçlı yapıyor desen hani,

Belki o zaman tamam denilebilir

Biraz tolerans gösterilebilir,

Kurcalasın öğrensin elbet dünyayı ve kâinatı,

Fakat bozmanın peşinde ancak budala,

Elde de var, avuçta da varken

O neden dengeleri

Bozmaya zorlar ki insan

Hiç durmadan nankör vefasız,

Neden temiz toprağı zehirler

Ve yiyecek içecek üretemez duruma getirir ki şu yeryüzünü,

Ah budalası tükenmez bir türlü dünyanın…

Hayatta kalması için gerekli olan

Şu soluduğumuz havayı bile

Zehirler ve solunmaz bir duruma sokar aptal,

Bak işte ne güzel bir tabiat

Ve ne güzel ve sağlıklı

Ve ne de güzel bir âhenk,

Dünya bile insanlığın onca vefasızlığına rağmen

Merhametle gezdirir bizleri güvenle omuzları üzerinde,

Fakat uslanmaz azgın insan uğraşır bozmak için

Dünyanın ve insanlığın dengelerini

O bildiği halde gidecek başka evi yoktur dünyadan,

Uslan artık ey aptal budala,

Dedik çok zaman ona,

Kendi kederlerini ve cinayetlerini,

Ve elbette ki

O kendi cellatlarını

Yine kendi elinle hazırlamak neden ve niye?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"İçinizde kim günahsızsa, ilk taşı o atsın!"…

İncil; bölüm 8:

İsa ise

Zeytin Dağı'na gitti,

Ertesi sabah erkenden

Yine tapınağa döndü,

Bütün halk O'nun yanına geliyordu.

O da oturup onlara öğretmeye başladı,

Din bilginleri ve Ferisiler,

Zina ederken yakalanmış bir kadın getirdiler,

Kadını orta yere çıkararak İsa’ya,

“Öğretmen, bu kadın tam zina ederken yakalandı" dediler, "Musa, Yasa'da bize böyle kadınların taşlanmasını buyurdu,

Sen ne dersin?" 

Bunları İsa'yı denemek amacıyla söylüyorlardı;

O'nu suçlayabilmek için bir neden arıyorlardı,

İsa eğilmiş, parmağıyla toprağa yazı yazıyordu,

Durmadan aynı soruyu sormaları üzerine doğruldu ve

"İçinizde kim günahsızsa, ilk taşı o atsın!" dedi,

Sonra yine eğildi, toprağa yazmaya başladı,

Bunu işittikleri zaman, başta yaşlılar olmak üzere,

Birer birer dışarı çıkıp İsa'yı yalnız bıraktılar,

Kadın ise orta yerde duruyordu,

İsa doğrulup ona, "Kadın, nerede onlar?

Hiçbiri seni yargılamadı mı?" diye sordu,

Kadın, "Hiçbiri, Efendim" dedi

İsa, "Ben de seni yargılamıyorum" dedi,

"Git, artık bundan sonra günah işleme.

 

Şeriat getirecekmiş güya câhil toplumlar…

 

Şeriat, adalet getireceklermiş yeryüzüne

O müslüman olduklarını iddia edenler,

Peki, var mı ki aranızda

Adaletli hükümler verebilecek olan

Günahsız, tarafsız

Ve mâsum

Âdil ve bilge hâkimler ile yargıçlar,

Elbette ki yok,

Baksanıza her bir insan

Kendisinin ve tarafı olduğu gurubun kölesi ve hem de kuklası,

Köle bir hâkimden ve kukla bir yargıçtan adalet değil

Olsa-olsa zulüm gelir ancak yeryüzüne,

Peki, söyler misiniz bu nasıl bir çelişki, hem bilmiyor musunuz?

Câhil bir toplumun getireceği şeriattan olsa-olsa iblis doğar ancak.

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Celladına, kendi başını götüren budala toplumlar…

 

Hırsızlar, eşkıyalar, mafya örgütleri,

Bir kasabadaki ailelerin

Tüm mallarını mülk ve paralarını,

Değerli eşyalarını çalıp gasp edip

Orada hüküm sürmeye başlarlar,

Kasaba halkının eşkıyalar adına

Daha verimli çalışması içinde

Bir kısım mallarını geri verip

Vergilerin onda birini af edip almama kararını,

Tellal, çığırtkan, haberci çıkartarak

Halka açıklayınca,

Kasaba halkı eşkıyalara, hırsızlara,

Mafyaya bir sevgi gösterisinde bulunur ki sormayın gitsin.

Ah câhil halk ne gün uyanacaksın

Kim bilir o tâlihsiz cehaletinden.

Bilge şair dedi ki

Hükümetler ve şirketler

Hırsızlık yapıp çalarlar halktan,

Zehirlerler dünyamızı,

Geleceğimizi kirli hamleleriyle,

Hatta yetmezmiş gibi borçlandırırlar kendilerine

O devletin asıl sahibi olan halkı,

Acımadan insanları borçlu tutarlar kendilerine haksızca,

Sonra ise o halkın ve bir kısım insanların,

Yine o bir kısım borçlarını affettiklerini açıklayarak,

Kendilerini bir azizmiş gibi gösterip

Altın tepside mâsummuş, cömertmiş gibi sunarlar

Kendilerini herkese,

Fakat ne acıdır ki câhil halk

Ve okul okumuşlar bile inanırlar bu apaçık budalaca hileye.

Zihinleri bulanıklaştırılmış

Bilmez olur halk ve insanlar

Oysaki zaten affedilen o bir kısım borçlar aslında

Halktan haksız yere alınmaya çalışılan

Adaletsiz vergilerin hazinelerindendir,

Her dinden insan kanar tüm bu yalanlara

Ve hâlen bağırırlar yaşasın kral,

Yaşasın patronlar,

Yaşasın hükümetimiz diyerek aptalca,

Çığırtkanlarıyla birlikte sokaklarda,

Hatta evlerde,

Hata yataklarında,

Başka ne denilebilir ki

Onca şu aptallığına insanların,

O halde çekin gelecek belaları kederleri zevkle.

Kendisine acımayan halka

Ve kendisine merhamet etmeyen insanlığa ben mi acıyayım,

Ben mi merhamet edeyim,

Yok, daha neler.

Ah şu krallar, ah hükümetler ve şu yöneticiler yok mu?

İlk önce gasp eder ve çalarlar,

Daha sonra o çalıp gasp ettiklerinden

Biraz-biraz kırıntı geri vererek halka

O kendilerini cömert zannettirirler insanlara,

İlginçtir ki halk ise bu oyuna kanar

Ve haykırırlar hiç susmadan yaşasın kral, yaşasın hükümet

Ve yaşasın kralların aveneleri diye sokaklarda, evlerde...

Çoğunluğun oylarıyla seçilir hükümetler,

Çoğunluk kurar devletleri,

Bak bir etrafına,

O çoğunluğu aptal ve câhil olan bu halkın seçeceği

Sence kim ve nasıl kişiler olabilir,

Ben sana söyleyeyim,

Şöyle ki

Aptallar, mafyalar, câhiller,

İdraksizler, okumuş budalalar, cimriler,

Dolandırıcılar, üçkâğıtçılar, yalancılar,

Yarım akıllılar, ham ve câhil softalar,

Erdemsizler ve adaletsizler,

Evet, budalalar hep dünyada çoğunluk olacak

Demişti bir bilge şair,

Doğru söze ne denebilir ki susmak

Ya da ibret, ya da öğüt almaktan başka.

Daima söylemişimdir,

Cehaletle erdemlice mücadele etmeyen milletlerin başı

Kederden ve beladan,

Kölelikten ve kuklalıktan kurtulmaz asla diye,

Köle ve kukla mı olmak istiyorsun,

Karar senin.

Tâlih ya da kader değildi aptal kötü zâlim olan,

Aslında insanların kendi seçimleriydi onları

Âdil ya da zâlim, erdemli ya da câhil yapan.

 

 

 

 

Fikir ritimleri ve gereklilikler…

Düşünmek

Ve yaşam arasın da özel bir ritim,

Özel bir ahenk oluşturmak gerekli,

Yaşam ve hayat olmadan düşünmek imkânsız

Zaten bunun farkındayız çoğumuzda,

Erdemli ve sağlıklı yaşamak için de

Bilgece düşünmeyi, yani yaşamak ile düşünmek arasında ki

O özel düşünce ritimlerini,

O ahenk dolu fikir düşüncelerinin ritimlerini bulmak gerekli. Peki, sadece düşünmek ve yaşamak yeterli mi?

Bunun yanı sıra istemek, arzulamak, kavramak

Ve hikmetli hamleleri yapmak da

Hikmetli bir bilgeliğin gerekliliklerindendir dostum,

O gereklilikleri yerine getirmek insancıl olmakla ilgilidir.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

İyi ve kötü ilhamların ayıklanması…

Ah şu ilhamlar yok mu?

İyi ya da kötü düşünceler doğurur

İnsanın zihninde,

İnsanın düşüncelerinde

Birçok iyi

Ve birçok kötü etkiler üretilmesine

Neden olurlar,

O zihin tarlalarımızda durmaksızın raks ederler

Vehimler ve kuruntular arasında,

Bilge insana düşen ise

O iyi olan düşünceleri kötü olanların arasından ayıklayarak,

O zihin tarlasında ki iyi doğum yapan fikirleri toplamaktır,

O zihin ağacından toplanan o iyi ilham dolu hatırlatmalarla

Elbette güzel bir şeyler üretmesini bilir bir bilge şair.

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Neden çoktur düşmanı iyiliğin…

Galiba ben düşmanı çok olan biriyim dedi bilge şair,

Zâten kibar yaşayıp da

Böyle bir devir de

Düşman edinmemek ne mümkün,

Zâten iyi ve âdil yaşayıp da

Şu kötü insanı çok dünyada

Düşmanı çok olmayan insanın da

İnanın ki

İnsanlığından şüphe ederim,

Mutlaka birileri sizden nefret edecektir,

İyilik yapmanızdan neden nefret duysunlar ki öğle değil mi?

Enteresandır fakat

Gerçek şu ki adaleti ve erdemi yaşayanların düşmanı çoktur

Çünkü dünyanın kötüsü, art-niyetlisi çoktur da ondan.

                                              

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

İblise satmasaydınız kendinizi…

Kıyamet dururdu,

Kıyamet kopmazdı beklerdi,

Erteledi kendisini kıyamet görseydi yüzünün

Ve o temiz kalbinin güzelliğini, ancak

Sevgilim gittikten sonra sen cennete

Koparırdı kendisini işte o vakit kıyamet…

Aslında birçok insan böyle kalbi fıtratı temiz doğar,

Eğer ki kirletmemiş olsaydı kalbini keşke zehriyle iblisin, Kibrinin zehriyle kirletmeseydi insan kendisini keşke,

Yeryüzü bile kısa bir süreliğine yaşanılabilir

Sahte bir cennet olabilirdi

İnsanlar öğle temiz kalpli kalabilselerdi eğer,

Şimdi bana düşen hayal etmekten başka nedir ki

O muhteşem güzelliğini, ah sevgilim,

Sensin bana dünyayı yaşanılabilir kılan,

Ah güzel merhametli sevgilim,

Olmasaydın sen verir miydim acaba yaşamak denen mücadeleyi Şu kötüsü çok dünyalarda.

 

 

 

 

 

 

Fayda ile zararın hesabı var mı sende…

Bir şair der ki

Kelin

O kendi kelliğine

Faydası olmayan ilacı

O bir başkasına

Fayda sağlayacak diye satması

Sahtekârlık ve

Yalan değil de

Peki, ya nedir...

Kısa süreliğine fayda getiren

O birçok işler yaparız,

Veya da faydadan çok zarar getiren

İşler işleriz insanlık olarak,

Tüm bunların faturaları dönüp dolaşıp yine hepimizi etkiler.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Tavsiye isteyen genç bir delikanlıya…

 

Genç bir delikanlı bilge şairden mutluluğun tarifini

Ve mutlu olabilmenin yollarını öğrenmek isteyince

Bilge şairde o genç delikanlıya şu tavsiyelerde bulundu, dedi ki

İnsan, o insanlık görevlerini

Özelliklede adaletli iyi yaşamak görevini,

Hikmetli ve erdemli yaşamak görevlerini,

Hür ve dürüst olarak yaşamak mücadelesini,

Kibar ve bilgece yaşamak görevlerini doğru dürüst kavradığı

Ve doğru dürüst yaşamaya başladığı zaman

İşte o vakit asıl insanlık yolunu bulmuş olacaktır...

Hey, sen, genç delikanlı, faydalı yeteneklerini bul,

Yetenek edin kendine, bilgeleş ve onları geliştir,

Emin ol ki bu senin hayatını iyi ve olumlu olarak etkileyip

Ve seni tüm yıllar içinde de mutlu etmeye yetecektir.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

Yalan, iyilik ve dürüstlük arasında…

Şaire dediler ki

Adaletli olmaktan

Ve dürüst olmaktan bahsedersin,

Tüm insanlığın

Kurtuluşunun ise adalet

Ve erdemli yaşamasıyla mümkün olduğunu söylersin

Peki, yalan söylemek konusunda ne dersin,

Şairde cevaben onlara dedi ki

Şeytana ve şeytanın memesinden beslenenlere karşı kullanılabilir,

Ve bir de iyi, âdil

Ve o erdemli insanlara

Kötülük verebilecek insanlara karşı

Yalan söyleyip,

Hayat kurtarmak hiçte fena olmaz hani…

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

Kıyameti koparırsa hak arayan anarşist…

Adalet ve hak aramak konusunda

Muhatap bulamayınca küfredip sövmekten

Ve anarşist olmaktan başka çareler göremez ise insan

Haksızdır demem ona ben…

Anarşi iki türlüdür birinde kötülük ve zevk uğruna savaş verilir,

Diğerin de ise muhatap bulamayınca hak aramak için savaşılır,

İnsan kendisine muhatap arar, insan yaşadığı toplum içinde

İşlerini düzgün olarak yürütebilmek adına

Ve haklı olarak kendisine muhatap arar,

Bireylerin ve toplumların örgütlenip oluşturduğu ‘devlet’

O ‘hak arayan insanın muhatabıdır’,

O ‘muhataplık ve yardımcılık görevi yapacak olan devlet’ de

O hak arayana yardımcı olmadığı zaman kıyamet kopar işte,

Hiç de haksız bulmam hak arayanı kopardığı vakit kıyameti.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Ölüm gelinceye kadar erdemli yaşa, korkma…

O kadar çok keder ile baş başa kalırsın ki

Artık ölümden korkmanın

Büyük bir budalalık olduğunu fark edersin,

Aslın da her şeyden daha çok

O ölüm yakın bir dostun haline geliverir, insan işte o an anlar ki

O en iyi dost ve gerçek bir mutluluk halini almıştır,

Artık mutlu olmaktan korkmaya gerek de yoktur…

Benim, o iyi insanlara tavsiyem,

Mücadele versinler ve ölüm denen gerçek dost

Kendilerine gelinceye kadar,

Yaşamın ve hayatın en güzelini yaşamaya çalışsınlar erdemlice

Ve ölüm meleği geldiğinde de korkmayarak,

Onunla mutlu bir şekilde yürüsünler

Ve çekip gitsinler şu kötüsü çok câhil insanların yurdundan.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Şiirin ve şairin kudreti…

Şiir; aslında bir şeyleri farklı

Ve o bir şeyleri akıcı, ritimsel olarak,

Hatta ahenkli, içerilere işleyecek biçimde,

Ve özenerek, özel bir biçimde,

İkna edici, güçlü sözlerle,

Elbette ki anlaşılır olarak

O insanların anlayışlara uygun anlatılarla,

Uygun yazım ve açıklamalarla,

Eğitici, ilham verici ve öğretici cümle sunuş kalıplarıdır,

Kadimde şairlerin birden fazla çok görevleri vardı,

Hatta tıp ve felsefeden tutunda,

Günümüz modern bilim dallarının

O birçoğu felsefenin içinde yer almakta olduğu gibi,

Şairlerinde o birçok alanda bilgi sahibi olması beklenirdi,

Zamanla felsefecilerden ve şairlerden

İşler kolaylaşsın ve şairler ile

Felsefecilerin o ağır yükü kalkıp

İnsanlarda daha kolay anlayıp idrak etsinler diye

O birçok bilim ve o birçok ilim

Farklı dallara

Ve o farklı dalları da kendi üstatlarına teslim etmişlerdir…

Şiir, o edebiyatların

Ve şu tüm sanatların en güçlü silahlarından

Ve en etkileyici eczalarından birisidir,

Şiirin kudretine bakınız ki

Erdemli bir şairin şiirinden etkilenip,

Bilge bir filozofun etkisinde kalmış

Bir hükümdarın ardından gidenler

Ya uçurumdan aşağı sürüklenir

Veya da zirveye ulaşırlar,

İşte bir filozofu ve bir hükümdarı etkileyebilen

O üstün cümlelerin şairinin ve şiirinin

Ettiği işi siz görün de bakın,

İşte şiir sanatının kudreti,

Kadim tarih örneklerle doludur,

Merak eden kadim tarihi kurcalasın yeter…

Ben bir şair olarak şiirden beklediğim

Daha çok şu üzerinde yaşadığımız şefkatli dünyaya

Ve ayrıca iyi varlıklara fayda verecek şeyleri anlatıp yazmak,

Ayrıca o fayda verici kalıpları da bularak

Ve o fayda verici kalıplara kapı aralar nitelik

İle nicelikte ilham verecek,

İyi insanları karamsarlıktan aydınlığa çıkartacak,

Ayrıca da kötülüklerden vazgeçmelerini sağlar nitelikte

O bir kısım erdemli vazifeler ortaya çıkarmasını beklemekteyim,

İşte şiir ve şairden bazı beklentilerim tam da bunlardır...

Şiir sadece bir şeylere övgüler düzen,

Sadede övgüler yağdıran

Basit bir anlatı biçimi olamaz

Ve olmamalı da,

Elbette ki o da bir şiirdir fakat

O büyük bir okyanus,

Bereketli bir arazi,

Bir edebiyat denizdir,

O denizden daha fazla şey çıkmalıdır...

Hatta daha ileri giderek

Şunu da söyleyebilirim;

Şairler elinde ya yıkılır

Ya da kurulur ülkeler,

İşte bir o kadar da keskin

Ve işte bir o kadar da kudretlidir şiir…

Unutmayınız ki

Şiir dediğimiz o üstün gerçek;

Edebiyatın ve sanatın en güçlü silahı

Ve en kudretli, iyi edici eczalarından da birisidir,

Fakat şiir sanatının silahını

Kötü niyetli olarak kullananlarda az değiller,

Mesela politikacılar,

Hükümdarlar şiir edebiyat sanatının

Ve tiyatro sanatının kudretiyle

Milyonlarca insanı etkisi altına alabilirler,

O milyonlarca insan ile bir hükümet

Ve bir imparatorluk bile oluşturabilirler,

Bunu hem bu zaman da

Hem de kadim tarihte derslerini örneklerini gördük

Ve hâlen görmekteyiz de.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uyanmak uykusundan gafletin…

Bilge şairin birine

Demişler ki

İnsanlara,

Halka

Ve bu devlete

Hizmet etmeyi

Neden terk ettin,

Şair de cevaben

Onlara demiş ki

Cellatlarıma,

Budalalara

Neden yaşamaları için süre vereyim ki

Aklını hikmetlice kullanana

Bir işaret yetmez mi?

 

                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Kitapların içinde ne arıyorsunuz…

İnsan sormalı kendisine,

Kitapların içerisinde aradığım şey nedir diye,

Belanı mı arıyorsun, yoksa laf olsun,

Yoksa gösteriş olsun diye mi okuyorsun,

Diye sormalı insan kendisine.

Kitapların içerisinde aradığın şey nedir diye şaire sordular,

Şairde cevaben onlara dedi ki bilmediklerimi arıyorum,

Veya da beni bilemediklerime kavuşturacak olan

O fikirleri ve yeni fikirlere kapı pencere açacak olan

O ilham cümlelerini arıyorum...

Şaire dediler ki peki, bilmediklerini bulduğunda

Onlarla neler yapmayı planlıyorsun,

Şairde cevaben onlara dedi ki

Onlarla hem kendim için hem de

O iyi erdemli bilge, âdil insanlar için,

Hem de şu omuzları üzerin de bizi gezdiren dünya için

Sağlıklı, iyi, faydalı, âdil bir şeyler yapmayı planlıyorum,

Şaire dediler ki peki, planladığın şeylerden bizlere

Biraz bahseder misiniz?

Projeleriniz nedir, şairde cevaben onlara dedi ki

Onu başka sohbetimize havale edelim,

Bu sohbeti kısa keselim.

Susmayıp Şaire yeniden dediler ki

Peki, bu faydalı şeyler karşısında ne umut ediyorsun,

Şairde cevaben onlara dedi ki adalet, iyilik, sağlık,

Erdem, güzellik, huzur, cennet, aşk, daha başka ne istenebilir ki Erdemli bilge bir şair daha ne istesin ki haksız da değilim hani.

 

‘Empati’ nasıl işe yarar hale getirilir…

Bir insan da mutlaka

O gerekli ve faydalı gördüğümüz ‘empati’ yeteneği geliştirilmeli

Fakat o insan da adalet,

Hürriyet, güzel ahlak, fikir ve duygu muhasebesi,

Doğru olanı sevip o doğru olanı tercih etmek yeteneği,

İyi ile kötü olan, faydalı ve zararlı olanın ayırımı,

Bilgelik eğitimi ve yeteneği olmazsa,

‘Empati’ de pek bir işe yaramaz,

Daha sonrasında da

Zaman içirişin de insan hikmet

Ve felsefe yeteneğini geliştirmeye devam etmeli ki

‘Empatinin de’ faydasını daha doğru olarak görebilsin,

Şunu unutmayınız ki

‘Karşın da ki insanın ne hissettiğini

Anlayabilmek için bilgi

Ve yüksek bir anlayış kabiliyetiyle gerekli’

Bu kabiliyetin gelişmesi için

Şu yukarıda saydığım vasıf ve tecrübeler olmalı ki

‘Empati de’ işe yarasın,

Faydalı bilgi edinmekte

Ayrıca bir de hem tebliğ(var olan bilgiyi gerçeği anlatım)

Ve hem de telkin(fikir tohumları ekmek, akla, duygulara, kalplere ve hislere fikir işlemeye çalışmak) işini yapmak

Size olumlu yönde fayda verecek,

Tecrübe ve yüksek anlayış kabiliyeti edinmenize de

Mutlaka yardımcı olacaktır,

Tüm bunlar işinize mutlaka yarayacaktır,

Tüm bu uzun anlatılarım sonun da

Peki, ‘empati’ yapmak bu kadar zor mu diye sorabilirsiniz,

Elbette ki hayır,

Empati yapmak zor değil

Fakat ‘bilgisiz anlayışsız aptal bir insanın da

‘Empati’ yapamayacağını da

Hepimiz çok iyi biliyoruz öğle değil mi?

İnsanların yaşlarına ve anlayış kabiliyetlerine göre

En uygun eğitim ve en uygun öğretim sistemleriyle

İnsanlara bunlar telkin ve tebliğ edilmeli,

Tüm bunların, hayatın tüm o alanlarında

Ve pratik yaşamada ne gibi faydaları olduğu

Örneklerle anlatılıp gösterilmeli,

Bunu yapabilecek çok becerikli

Eğitmenlerimizin olduğu bir gerçek öğle değil mi?

Ayrıca bir de

Erdemli olan o bir kısım sanatsal faaliyetler,

Bir kısım sanatsal faydalar ve öğretiler

Mutlaka eğitimde, (okul eğitimi dâhil) kullanılmalı,

Mesela eğitimde kullanılması gereken

O ilk öncelikli sayabileceğimiz

Sinema, edebiyat, tiyatro ve benzeri sanatsal faaliyetler

Mutlaka eğitimde faydalı yardımcı unsurlar olarak,

Güçlü bir eğitim aracısı olarak kullanılmalı,

Bunların kullanılması insanı daha becerikli

Daha anlayışlı daha güçlü yapacağı bir gerçek…

İnsan deneyim kazanarak öğrenmeli elbet,

‘Denge ve ölçünün âdil olarak’ verildiği eğitimlerin

Daha başarılı olacağı inancındayım elbet,

Bu arada unutmadan ‘empatinin’ de

Açıklamasını yapmadan geçmeyelim,

Empati; kendisini karşıdaki insanın yerine koyarak düşünmek, Onun yerinde ben olsaydım nasıl hissederdim diye

Duygu ve his muhasebesi,

Kalp ve akıl muhasebesi yapabilmek,

Karşısındakinin duygularını anlamak işlemi olduğunu

Bilmem açıklamama gerek var mı?

Elbette sizlerde biliyordunuz fakat

Küçük bir hatırlatma yapmakta fayda gördüm,

Yine tekrarlıyorum ‘empatinin’ işe yaraması için

İnsanın bilgili ve deneyimli olması, anlayış kabiliyetinin olması,

Aklı başında ve eğitimli olması,

İyi ile kötünün, doğru ile yanlışın ne anlama

Ve ne gibi fayda ve zararlara yol açıp açamayacağı bilgisine

Sahip bir insan olması gerekmektedir,

Aptal ve anlayışsız birinden

‘Empati’ yapması beklenemez elbette,

Hatta fikir ve duygu muhasebesinin gelişmiş olması,

Âdil bir hürriyeti yaşamak içgüdüsünün,

Güzel ahlakın anlam ve öneminin

Bir insan da gelişmiş olması da

‘Empati’ yapmakta daha faydalı

Hatta daha gerekli olan bir takım vasıf ve seciyelerin

Bunlar olabileceği kanaatindeyim,

Hatta bir insan doğru sevgiyle

O doğru olmayan, kötü olan sevginin

Ayırımını yapabilmek kabiliyetine sahip bile değilse,

Emin olun ki karşısında ki insan için ’empati’ yapmak istese de

Pek başarılı olabileceğini zannetmiyorum,

Çünkü insan

Karşısındakini anlayabilmesi için

İlk önce kendisinin

İyi yönde gelişmiş bir akıl, anlayış

Ve erdemli duygu bilgisine ihtiyacı vardır,

Bu saydığım vasıf ve seciyeler, bu saydığım eğitim ve tecrübelere

Sahip olamayanların ‘empati’ yapmak işlevi eksik kalacak

Ve yeterli olmayacaktır,

Eksik ve yeterli olmayanların vereceği sınav başarısız,

İnsancıl hamleleri de faydasız olacaktır,

Faydasız empatinin de vakit zaman kaybından başka

Hiçbir işe yaramayacağı da hepimizce mâlum.

Bilgilenin, anlamaya çabalayın,

Erdemli olarak karşınızda ki insanı anlamaya çalışın,

Eğer ki siz onun yerinde olsaydınız

Ne hissederdiniz, diye bir düşünün lütfen,

Hemen hemen birçok insan

Anlaşılamamaktan şikâyetçi,

Sizde anlaşılmadığınız için

Gerçek duygu ve hislerinizi zaman içinde gömüp

Yalnız kalıyor ve kalabalıklara teslim olur,

Ya da her gün depresyonlar ile

Psikolojik problemler ile boğuşuyor olabilirsiniz,

Dediğim gibi, bilgelenin ve karşınızdaki insanı anlamaya çalışın,

Siz onun yerinde olsaydınız ne hissederdiniz diye bir düşünün,

Zaten aptal biriyseniz, aklınızı duygularınızı

Erdemlice kullanamıyorsanız eğer,

Kendinizi onun yerine koysanız da ‘empati’ kurmaya çalışmanız

Hiçbir faydalı sonuç vermeyecektir…

Ha bu arada ‘Lafı gediğine koymak’ (diye de buna denir)

 

Demokrasiler paramparça…

Aslında ‘demokrasi’ tektir dedi şair,

‘Dünya halkı’ anlamında tektir,

Her ne kadar da iyi ve kötü demokrasi

‘İyi, erdemli ve kötü, câhil olmak üzere’

Demokrasi(halkın hür idaresi) diye ikiye ayrılması gerekse de,

‘Dünya halkı’ anlamında demokrasi mâna olarak tektir,

‘Halk’ kelimesinin anlamı ise

Tüm ‘dünya insanlığının bütününe’ verilen bir isimdir,

Demokrasi de; halkın yönetim biçimi demek olduğuna göre, ‘Dünya halkı’ olarak hep beraber

Adalet birliğini erdemlice kurarak

Birlikte, hikmetlice, dürüst olarak hareket etmeli değil miyiz?

Diye insan kendisine sormalı öğle değil mi?

Fakat şu ‘dünya halkı’ ise halkçıklara,

Yani küçük parçalara ayrılarak yaşamak gayretin de,

Ve her bir halkçık, o her bir gurup

O her bir ülke kendi demokrasisini kurmak

Ve kendi topluluğunu yönetmek istemektedir,

Kendilerini o düzensiz düzen sistemleriyle

Paramparça bir duruma,

Harap ve üçkâğıtçı bir duruma getirmekteler,

İster buna kibir, ister buna mafyacılık,

İster buna dolandırıcılık sistemi deyin,

Her ne derseniz deyin ortada olan gerçekler bunlardır,

Bu da kargaşaya, çatışmaya sebep oluyor,

Hırsız ve kâtillerden oluşmuş guruplar bile

O kendi halkçıklarını kurarak(mafya toplumu)

O kendi demokrasilerini yaratmak isterlerken,

Siz söyleyin artık,

Daha ben ne söyleyebilirim ki

Ne büyük bir trajedi aslında,

Çünkü trajedileri ateşleyen haksızlıklardır,

Kötü demokrasilerin trajedileri de

Haksızlık kıvılcımlarıyla başlar,

Aklı başında olanlar anlar demek istediğimi,

Siz karar verin,

Gerçi bugüne kadar siz karar verdiniz de

Ne oldu ki öğle değil mi?

Bir fayda mı oldu, sizler karar verdinizde

Getire-getire dünyayı ve insanlığı nerelere getirebildiniz,

Haydi, hep beraber düşünelim, dünya ve tabiat dengesi bozulmuş,

İnsanların yüzde yirmisi zengin lüks içinde

Geri kalanı sömürülmekte,

Aptal yerine konmakta,

Ve bir adaletsizlik düzenidir sürüp gitmekte,

İşte dünyamızı, sizin o demokrasilerinizin

Ve sizlerin o inançlarınızın getirdiği ve sizin geldiğiniz nokta!

Daima söylerim,

Demokrasi halkın aynada ki yansımasıdır,

İyi erdemli halk adaletli refah dolu bir ülkeyi yansıtır,

Kötüsü ve câhili çok bir halk ise

Anarşi ve adaletsizlik ülkesini yansıtır.

 

 

 

 

Ekonomi sistemleri ile adaletsiz insanın çatışması…

Her ikisinde de ya devlete aitsin

Ya da şirket patronlarına aitsindir,

Modern bir kölelik kuklalık sistemi,

Halk; patronlara ve devlete kazandırıyor

Fakat zengin olanlar ise devlet ve patronlar,

Bu da büyük bir adaletsizliğin olduğunu

Gözler önüne sermeye yetiyor,

Oysaki insan kendisine aittir,

Patronuna ve devlete ait değildir,

Ve halk devletine patronlarına

O kendi kazandırdığı servetten daha çok pay

Ve hakkettiği o büyük hakkını almalıdır…

Komünizm ve kapitalizm,

Bu her iki ekonomik sistemler denendi,

Hatta iyileştirilmeye çalışıldılar,

Aslında iyileştirilebilirlerdi

Fakat insan faktörü devrede olunca işi bok ettiler,

Ve âdil olarak bir işe yaramadığı görüldü,

Peki, işe yarar bir ekonomik sistem

Nasıl oluşturulabilir diye düşünmek gerekmez mi?

Elbette gerekir, zaten düşünülüyor,

Zorlaştırmaya gerek yok,

Mesela şöyle basit bir açıklama da bulunabiliriz,

Diyebiliriz ki

İnsanları âdil, insanları erdemli

Ve insanları bilgece yaşayan

Bir toplum haline dönüştürdüğünüzde

Âdil ekonomik bir sistemde kendiliğinden gelişecektir,

Bu teori-teori olmaktan çıkar ve gerçek olduğu,

Mutlaka doğru olduğu da anlaşılır,

Dünya toplumlarını, dünya halkını

Veya şu ülke toplumunu

Erdemli yaşayan âdil insanlara dönüştürebilmekle

Adaletli bir ekonomik sistemi kurulabilmesi de

Elbette mümkün olabilir

Diye düşünüyorum,

Benim düşünce kanaatim bu yönde,

Her şey dürüst insan faktörüne bağlı…

Dünya halkını ve yöneticileri bilgece eğitip

Âdil olarak paylaşım yapmayı sağlayabilirseniz eğer

İşte o zaman adaletli bir ekonomik sistemin

Yine kendiliğinden rayına oturacağını düşünüyorum,

Zaten sizlerde böyle düşünüyorsunuz,

Ancak işte bu yol ile

Gerçek, âdil bir ekonomi sistemi kurulup

Dürüst insanlar eliyle de sistem başarıya ulaşabilir…

Hatta inanıyorum ki

En mükemmel ekonomik sistemler bile

O âdil erdemli olmayan halkın

O âdil erdemli olmayan yöneticilerin elinde

Harap ve haksız olmaktan başka,

Haksızlık yapmaktan başka bir işe yaramayacaklardır,

Dediğim gibi

Her şey insan faktörüne bağlı,

İnsan işi bok etmedikçe her şey yolunda gidecektir,

O her şey insanın dürüst ve âdil yaşaması faktörüne bağlıdır...

İnsanları erdemlice ve âdil olarak eğitmezseniz eğer

O en doğru sistemler bile işe yaramayacaktır,

Fayda sağlamayacaklardır,

Kadim tarih örnekleriyle dolu,

Âdil olarak paylaşmayı bilmeyen halk(kötü câhil demokrasiler)

Ancak parçalanıp

O çakallar, hayvanalar gibi

Leşlerin etrafında kavga ediyor olarak görmeye devam edersiniz.

Aslında ekonomi güçlü bir silah ve avcıya,

Veya avlanmaya hazır bir hayvana da dönüşebilmektedir,

Zaten günümüzde bunun için kullanılıyor,

İşte görüyorsunuz sizlerde,

Silah;

Ekonomi silahı; kâtilin, delinin, açgözlü insanların elinde,

Erdemsizlerin ellerin de

Ancak cinayetten ve haksızlıktan başka bir işe yaramıyor,

Savaşların ve anarşilerin hortladığı zirve noktasıdır orası,

Para güçtür, mal, mülk, teknoloji güçtür,

Hatta elinde ki hazineleri gücü

Erdemlice akıllıca kullanamamak bile

Zarardan ve felaketten başka bir şey getirmez,

Zengin ekonomiler bir silahtır,

Silahı ve gücü; âdil olarak

Ve bilgece kullanmak gerektiğini anlatmaya çalışıyorum,

Eğer adaletli ve bilgece kullanılmadığı takdir de

Anarşi ve savaşlar daima kaçınılmaz olacaktır,

Ülke içi huzursuzluklar çatışmalar bölünmeler

Daima kaçınılmaz olacaktır,

Tüm bu haksızlıkların ve kötülüklerin olmaması için de

İnsanların çoğunluğunun, toplumların, yöneticilerin

Âdil, erdemli, iyi anlamda eğitilmeleri

Ve ayrıca ahlaki bir eğitime tabi tutulmaları,

Âdil bir paylaşımı öğrenmeleri gerekmektedir,

İşte böyle bir eğitime ihtiyaç vardır,

Fakat bu dürüst eğitimi verebilecek dürüst insanlar var mıdır? Vardır elbet de diye düşünmek istiyorum…

Peki, ekonomi silahını

Ve o ekonomi gücünü ve kudreti en doğru olarak

Kimler kullanabilirler diye düşünmüşsünüzdür zaten

Ancak o gücü de erdemli, âdil ve bilgece yetişenler

Hikmetli ve dürüst olarak kullanabilirler kanaatindeyim,

Ekonomiler bir güç ve bir silah ise eğer ki öğledir de

İşte onu delilerin veya okumuş delilerin ellerine değil,

O gücü, o silahı hırsızların ellerine değil,

Âdil, erdemli ve bilge insanları eğitip yetiştirdikten sonra

İşte o eğitip yetiştirdiğinize emin olduğunuz

Dürüst bilge insanların ellerine verirsiniz,

Hem doğru ve hikmetli olan,

Elbette faydalı olan kararda bu olacaktır,

Dediğim gibi yoksa istediğiniz kadar

O en mükemmel ekonomik sistemleri

Ülkelerinizin ve dünyanın zirve tepesine getirseniz bile,

İnsan faktörünü âdil ve erdemli olarak eğitemediğiniz

Ve âdil olarak paylaşmadığınız sürece

O en mükemmel ekonomiler bile işe yaramayacaktır,

Gördük ki asırlardır okumuş deliler,

Ve o okumuş hırsızlar, ekonomiyi, dünyayı

Hiç durmaksızın o kendi bencil ve egoist iradeleri doğrultusunda Zehirleyip o gelecek nesilleri de hasta, budala,

Anlayışsız, köle, kukla yapmak ve hatta yok etmek üzeredirler,

Haklı olduğumu vicdanlarınız biliyor,

Vicdan en dürüst klavuzdur insana, susturulmadıkça,

Erdemli eğitim hayat kurtarıp mutluluk verir…

Bir kişinin öğrenmek süreci eğitimdir,

Beden ve ruh eğitimle ve sağlıklı beslenmekle şekillenir,

Doğru erdemli eğitim alanla,

Kötü eğitim alan bir olmaz elbette,

Kimin ve kimlerin eğitimlerinde bulundu iseniz

Mutlaka onlardan bir şeyler yapışıp kalabiliyor

Bazen üzerinde insanın,

Öğleyse kimlerin o hangi insanların eğitimine girdiğimize

Çok dikkat etmemiz gerekiyor öğle değil mi?

İnsan çevresindekiler ile beraber şekillenir,

Kötü bir eğitmenin

O kötü erdemsiz fikirleri üzerinize yapışıp kalabilmekte,

Çocuğun çevresinde ki etkenler ve insanlar

Onun eğitimini etkiler,

Tabiatı ve çocuğu kirleten zehirleyen

O tüm kötü etkenler işte o kötü karakterde ki insanlardır…

Öğleyse çocukların eğitimine özen gösterirken

O yakınında ki etkenler ve insanlar özel olarak incelenmeli, Çocuğun iyi, doğru, sağlıklı eğitimi için

Önemli olanlardan biride işte budur,

Eğitim de seçilen çevre, insan, okul ve yakınlar,

Tüm bunların hepsi de birer etkendir…

Çocuklarda ve insanlarda adalet, merhamet,

Hakkı savunmak, sevgi,

Nezaket, cömertlik,

İsraf yapmamak, kibarlık,

Dürüst ve sağlıklı alış veriş ahlakı,

Ve aklı hikmetlice kullanmak yeteneği

Yaşa uygun bir bilgelikle öğretilip geliştirilmeli diye düşünüyorum,

Geliştirdiğine eğittiğine ve pratik yaptırdığına da eminseniz eğer,

Şimdi bırakın o insanı uçsun kanatlarını takıp…

İnsana şu dünya hayatın da ona mutlaka gerekli olacak

Şeyleri öğretin, yoksa çok acı çekerek öğrenmek zorunda kalıyor,

Hatta öğrenemeden yarı yolda bile düşüp kalabiliyor,

Şunu unutmayınız ki

Çocuklarınıza merhamet ve sevgi

Ancak erdemli bir eğitim vermekle mümkündür,

Yoksa seni çok seviyorum diyerek,

Sarılmak öpmek yeterli olmuyor,

Sarılmak öpmek dokunmak

Ve sevdiğini söylemek çok güzel şeylerdir

Fakat bunlar yeterli değildir,

Yine tekrarlıyorum;

Şunu unutmayınız ki

Çocuklarınıza merhamet ve sevgi

Ancak erdemli bir eğitim vermekle mümkündür,

Daha sonra bırakın uçsun uçabildiği kadar.

 

 

 

 

 

 

 

Hikmetli bir bilgelikle sor kendine, de ki…

 

Kim bilebilir

Belki de doğrudur

O yanlış zannettiğiniz şeyler,

Kim bilebilir

Belki de yanlıştır

O doğru zannettikleriniz,

Kendinize şu soruyu sorun,

Kendinizi kendinizin karşısına alarak o kendinize deyin ki

Doğru olanı tam olarak anlayabilecek erdemde misin?

İşte bunu düşünün derim,

Bu soruyu kendinize mutlaka sorun derim,

Düşündünüz mü hiç yanlış zannettiklerinizin acaba doğru,

O doğru zannettiklerinizin de yanlış olabileceğini,

Hikmet ilmi işte burada devreye giriyor, hikmetli bilgin var mı?

                                             

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

Her şey en doğru erdemli bilgiyle kullanılır…

Hey, dostum, iyilik sende var,

Ben bunun farkındayım,

Sen onu keşfet

Ve onu akıllıca uygulamada kararlı ol,

Mücadele ver, çaba sarf et,

Kötülüğü kendinden

Defedebilecek erdemi bul,

Şu yeryüzünde her ne yapmak istiyorsan,

Mal, mülk, Para, sex, yemek,

Arkadaşlık, evlilik, sağlık,

Sanat, erdemli olmak, güzel olmak,

Keşfetmek vesaire-vesaire,

Her ne yapmak istiyorsan sana gerekli olan erdemli bilgidir,

Sen onu öğren ve mutlu ol.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

İlahi din ancak adalet ve erdem üzeredir…

Adaletle yönetmeyenlerin dininin ilahi bir din olduğundan

Mutlaka şüpheniz olsun,

Çünkü ilahi dinler adalet üzerine kurulmuş olurlar,

Adaletin olmadığı bir yönetimde ilahi dinden hiç bir eser olmaz,

Birileri ben ilahi dindenim diyor

Ve bunun üzerine

Adaletsizlik yapmaya da devam ediyorsa eğer

Onun hayatına sakın özenmeyiniz, ona inanmayınız,

O ancak yalancı ve dolandırıcılık için sizi sömürmek peşindedir.

İncil’in İsa’sı, Zebur’un Davud’u, Tevrat’ın Musa’sı

Ve Kuran’ı-Kerim’in Muhammedi adalet, erdem anlatmışlardı,

Bunun farkına varmanız gerekmekte ve o ilahi dinleri

O kendi dolandırıcılıklarına alet eden kötü insanlar tarafından

Kandırılmamaya da böylece özen göstermeye bakın.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Yazar şair nafiz coşkunun yayınlanan tüm kitaplarının isimleri

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ile aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…     

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…       

66: Aşk töreni… (karma)

67: Arıkovanı ve aforizmalar…

68: Cadı kazanı ve aforizmalar…

69: Şairin intikamı ve aforizmalar…

70: Cadı avı ve aforizmalar…

71: Gümüş köpek balığı…

72: Ölüler şehri ve aforizmalar…

73: Taçsız kral ve aforizmalar…

74: zehirli sarmaşıklar…

75: Mücadele sanatı ve aforizmalar…

76: Kıyamet sancısı ve aforizmalar…

77: Aslanların öğretisi ve aforizmalar…

78: Kartalların öğretisi ve aforizmalar…

79: Kurtların öğretisi ve aforizmalar…

80: Katil balinanın öğretisi ve aforizmalar

81: Bilgelerin öğretisi ve aforizmalar…

82: Kalemşörler ve aforizmalar…

83: Şairlerin senfonisi ve aforizmalar…

84: Kafes demokrasisi ve aforizmalar…

85: Kukla demokrasisi ve aforizmalar…

86: Cehenneme hoş geldiniz… Aforizmalar…

87: Âraf da bir şair ve aforizmalar…

88: Tanrıların savaşı ve aforizmalar

89: Rönesans ve aforizmalar