KİTAP ADI: ŞAİR HAMLET'İN İNTİKAMI VE AFORİZMALAR... (Kitap: 90. author poet phılosopher yazar şair Nafiz coşkun)

 

Felsefik yazılar, Aforizmalar, fikir yazıları, makaleler, şiirler, Aşk, jurnaller, kişisel gelişim, hikmet, sanat, sonnet, terapi, Sosyolojik ve psikolojik tespitler.

 https://drive.google.com/file/d/1c7c4D-dlgCFi8fSitXAyoHmMN0Zid7AC/view?usp=drive_link

 KİTABI PDF OKUMAK İÇİN YUKARIDA Kİ LİNKİ TIKLAYIN

                                 ♛ ♣ ♡

 

 

     Şair Hamlet’in intikamı ve aforizmalar.      Kitap: 90.

 

                               ☆☆☆

 

Bâzen onlarca kumandandan ve politikacıdan daha çok faydalı iş yapar bilge cesur bir şair…

 

Seçimleriydi insanı iyi ya da kötü eden,

Kör aptal talih yoktu aslında kalbinde kaderin de insanın…

 

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk ve erdem günahı işlemiş bir varlığım, sağlıcakla hoşça kalın.

 

                                                                   Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

Twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

Bu ve tüm kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü yapılamaz.

 

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

                                  ☆☆☆

 

Kitap içerisindeki Felsefik yazıların, şiirlerin, makalelerin ve Sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI

Sayfa: 9: Şair Hamlet’in intikamı… (sonnet)

Sayfa: 10: Hikmetli erdemli akıl ile delilik uyuşmaz…

Sayfa: 14: Ben senin hayalinde düş ülkende neredeyim. (sonnet)

Sayfa: 15: Ambarlarını bize doldurtuyorlar bizden çalıp…

Sayfa: 18: İnsanları tanımak için küçük bir adım. (sonnet)

Sayfa: 19: Ülkeleri erdemli âdil yaşamak güzel kılar. (sonnet)

Sayfa: 20: Hırsızlar ve hazine dolu ambarlar… (sonnet)

Sayfa: 21: Hükümetler yasa yoluyla ambarları çalıyor. (sonnet)

Sayfa: 22: Yasa adı altında halkın malını çalıyorlar. (sonnet)

Sayfa: 23: Hiçbir ülke mutlak kaderinden kaçamaz. (sonnet)

Sayfa: 24: Her şeyin mutlaka bir bedeli olacaktır. (sonnet)

Sayfa: 25: İçinde haksızlığa karşı bir isyan başlat… (sonnet)

Sayfa: 26: Şair ve genç bir kız arasında geçen konuşma.

Sayfa: 28: Bencil ve kibirli bir menfaat çatışması. (sonnet)

Sayfa: 29: Çözmek için var olan sorunu kabul et…

Sayfa: 30: İyi bir insan olmak için cesur ve akıllı olun…

Sayfa: 31: Tek başına kalma derim… (sonnet)

Sayfa: 32: Solmayan, ölmeyen hikmet bilgisi… (sonnet)

Sayfa: 33: Sihir tükenip intikam söner mi bir gün. (sonnet)

Sayfa: 34: Bir ağaç ve bir nesil büyüt erdemlice. (sonnet)

Sayfa: 35: Kölelik denen şu aptallık… (sonnet)

Sayfa: 36: Bugün ve yarın hazinedir, onu temiz tutun. (sonnet)

Sayfa: 37: Çabalarınız ve başarılarınız…

Sayfa: 38: Umutlarımız ve gayretlerimiz… (sonnet)

Sayfa: 39: Yalanlarınız gerçek zannediyorsunuz… (sonnet)

Sayfa: 40: Kavgaların sebebi, erdemsizlik, adaletsizlik. (sonnet)

Sayfa: 41: Gardını aldın mı?   (sonnet)

Sayfa: 42: Kazanamayacağım savaşa girmem…

Sayfa: 46: Erdemli bir karakter zenginliktir…

Sayfa: 48: Hükümetin çaldığı çalacağının teminatıdır. (sonnet)

Sayfa: 49: Aptallığın ve cehaletin popüler zamanı…

Sayfa: 51: Büyük sanatkârlar fakir kalmaktansa…

Sayfa: 56: Fuhşiyat üzeri olanlar cihat isterse… (sonnet)

Sayfa: 57: Günah benden gitsin…

Sayfa: 58: Hitabet sanatı ve güç…

Sayfa: 60: Bana biat etme, benimle kardeş, dost ol…

Sayfa: 62: Deliler kime göre delidir…

Sayfa: 64: Ne istediğini bilen, emin olan kazanır… (sonnet)

Sayfa: 65: Yukarıda kal, neden mi? (sonnet)

Sayfa: 66: Şair, şiirlerini nereden besler… (sonnet)

Sayfa: 67: Başarısız hamle iyi bir tecrübe olabilir… (sonnet)

Sayfa: 68: Halk sözleşmesi… (sonnet)

Sayfa: 69: Güven sorunu… (sonnet)

Sayfa: 70: Öğrencim ve ben… (sonnet)

Sayfa: 71: Ruh ve zihin köleliği… (sonnet)

Sayfa: 72: Maskelerimiz ve gerçekte bizler… (sonnet)

Sayfa: 73: Halk ve fakirlik… (sonnet)

Sayfa: 74: Büyü, sihir, cehalet ve ön yargılarımız… (sonnet)

Sayfa: 75: Cehalet celladınızdır…

Sayfa: 76: Faydalı kullanabilmek… (sonnet)

Sayfa: 77: Erdemlilik ve isyan… (sonnet)

Sayfa: 78: Ne olmaya ve ne olmamaya karar verdin. (sonnet)

Sayfa: 79: Mücadele sanatı ve dünya hayatı… (sonnet)

Sayfa: 80: Tanrı değilim, sen de değilsen anlaşabiliriz. (sonnet)

Sayfa: 81: Dua… (sonnet)

Sayfa: 82: Şairin, sosyolojik, felsefik ve şiirsel yorumu…

Sayfa: 87: Köle yapamadıklarınız… (sonnet)

Sayfa: 88: Aptallık uçurumu ve insanlar… (sonnet)

Sayfa: 89: İnsanlar, bilim, sanat, teknoloji ve üretilenler…

Sayfa: 90: Rönesans, şiir ve şair…

Sayfa: 92: Ben derim ki…

Sayfa: 94: Susma sustukça sıra sana gelecek… (sonnet)

Sayfa: 95: Bilginin kudreti…

Sayfa: 96: Çık o mağarandan artık… (sonnet)

Sayfa: 97: Aç gözünü anla artık gerçeği… (sonnet)

Sayfa: 98: Sosyolojik psikolojik tespitler ve şair… (sonnet)

Sayfa: 99: Matrix, hükümetler ve faydasız yaşam tarzı. (sonnet)

Sayfa: 100: Mâsum nesiller adına… (sonnet)

Sayfa: 101: Yazarın bugüne kadar yazdığı kitapların isimleri…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                               

                                ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                      

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

            

                 ☆☆☆

          ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

Şair Hamlet’in intikamı…

 

Ateş su

Ve topraktan karıldım,

Öğle bir piştim

Ve öğle bir öfkeyle ve öğle bir erdem bilgelikle doldum ki

Ve öğle bir haykırış ile yağdım ki kendimin üzerine

O kendimi pişiren ateşimi bile söndürdüm…

Artık şimdi düşmanın üzerine yağmak vaktidir.

Ey ateş

İbrahim’e serin

Fayda, zararsız

Ve selamet olduğun gibi

Rabbin adıyla

Bana da serin fayda ve selamet ol...

Âmin.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

     

 

                           

 

                  

 

 

 

 

 

 

Hikmetli erdemli akıl ile delilik uyuşmaz...

 

Uyuşmayan şey

Akıl ile inanç değildir,

Uyuşmayan şey aslında

Akıl ile aptallıktır,

Aptal bir inanca sahipseniz eğer

Akıl bunu kabul edip onunla uyuşmayacaktır,

Eğer ki inancınız aptalcaysa,

Cehalet doluysa inançlarınız,

O halde aptal,

O halde câhil bir inançla

O akıl zaten uyuşmak istemeyecek

Ve her bir yanından patlak verecektir,

Cinnet geçirmeye devam edecektir,

Ben de sen de böyle bir aklı istemezdik öğle değil mi?

Bir düşüncenin var olabilmesi için

İlk önce

Varlığın var olması gerekir haksız mıyım?

Doğru, gerçekçi ve hikmetli düşüncelerinde

Var olabilmesi, ortaya çıkabilmesi için de

O insan denen varlığın

Aklını doğru ve erdemli kullanabilmesi gerekmektedir,

Yani deli ve aptal olmaması gerekmektedir demek istiyorum,

Hatta felsefe ve hikmet yapabilmek için bile

Aranan şartlardan birisi

Sizlerde biliyorsunuz ki

Deli olmayan sağlam bir akıl,

Sağlam bir idrak, anlayış,

İşte hikmet ve felsefe için en önemli şartlardır bunlar,

Bu şartları deliler, câhiller, aptallar taşıyamıyorlar,

Örneğin

Bir delinin aklında ki düşünceler,

Vehimler, kuruntular

Aptalca olmaya devam edecekse eğer

Ki aptal olmaya da devam edeceklerdir

Ve o aptallaşmış aklın karşısında gerçek inanç

Elbet de öğle aptal bir akılla

Hiç ama hiçbir zaman uyuşmayarak savaşacaklardır,

İşte bu savaşta ortaya ya delilik ve aptallık çıkmakta,

Ya da büyük bir cinnet çıkmakta,

Hem zaten aptal bir akılla uyuşan inanç da

Ancak aptal yalancı düzenbaz bir inanç olur…

Deli olmayan, aptal olmayan hikmetli bir akıl ise

Gerçek inançla uyuşarak zaferini ilan etmektedir,

Zaferi kazanan meydanın sahibi olmakta,

Bu meydanın adı erdemli akıl zihin meydanıdır,

Berabere sonuçlanmayacak bir mücadeledir bu,

Her ne kadar dünyayı deliler,

Aptallar ve yarım akıllılar

Yönetiyor olsa bile, bu mücadele kıyamete kadar var olacaktır,

Aklın zafer sahibi daima hikmet ve bilgelik olacaktır,

Şimdi bana diyeceksiniz ki

Dünyayı delilerin aptalların

Ve yarım akıllıların yönettiğini de nereden uyduruyorsun,

Onlar birer ikişer üniversite akademi okumuş insanlardır,

Hem onları halkın çoğunluğu seçmektedir,

Demokrasi dünyayı yönetiyor gibi şeyler söyleseniz de,

Ben de size cevaben derim ki

Peki, neden halen

Ondan başka gidecek evimiz olmayan dünyayı,

Tabiatı, suları,

Toprağı, havayı

Ve gelecek nesilleri zehirlemeye devam ediyorlar,

Bunun mantıklı bir açıklamasını

Bana yapabilir misiniz?

Yapamazsınız,

Her şey tüm çıplaklığıyla ortada zaten,

Nasıl ki kendi öz çocuğunu ancak bir deli öldürür,

İşte o kendi evi ve ona hayat veren dünyayı,

Tabiatı, suları, toprağı ve gelecek kendi nesillerini de

Yine ancak deliler aptallar zehirleyip yok eder, haksız mıyım?

İşte şimdi anlayabildiniz mi?

Hep söylemişimdir,

Burada da söylüyorum,

Demokrasi seçiyor demiştiniz dünya hükümetlerini,

Ülkeleri demokrasiler seçiyor demiştiniz,

Haklısınız, demokrasi(halkın çoğunluğu)seçiyor,

Yani halkın çoğunluğu seçiyor bu dünyayı

Ve bu ülkeleri yönetenleri,

Bu da demek oluyor ki

Evimiz olan bu dünyanın, tabiatın, suların, toprağın

Ve gelecek nesillerin zehirlenip öldürülmesinde

O aptal, o deli yöneticileriniz kadar

O çoğunluk da ki halkında(demokrasinin de) parmağı

Katkısı var demektir,

Çünkü demokrasi bir ayna gibidir

O aynada yansıyan şey ise

O demokrasinin(halkın)seçtiği yöneticilerdir,

Yani aynada aptallar deliler var ise

O aynadan yansıyacak olan şey de

Ancak yine deliler, câhiller ve aptallar olacaktır,

Eğer ki o aynada çoğunluk olarak

Erdemliler bilgeler, aklı başında olanlar,

Adaletliler, iyilik kahramanları olurlarsa

İşte o zaman da demokrasi dediğimiz şey o aynadan

Kendileri gibi erdemli bilge dürüst yöneticiler yansıtacaktır,

Şimdi dünyanın haline bakarak

Ve insanlığın işlediği cinayetlerin çokluğuna bakarak,

Dünya çapında yapılan haksızlıklara

Ve ülkenize bakarak

O aynada yansıyan demokrasinin(halk iradesinin)

Deli mi yoksa akıllı mı olup olmadığına siz karar verin…

Unutmayınız ki

Ülkeleri

Ve dünyayı

Deli olan, câhil ve aptal olan demokrasiler(halk iradesi) değil,

Erdemli bilge ve âdil demokrasiler(halk iradesi)

İmar edip koruyabilir

Ve ancak adaleti de yine

O erdemli bilge akıl sahibi olan

O erdemli bilge demokrasiler(halk iradesi) gerçekleştirebilecektir.

Aynaya bir bakın, bir iç muhasebesi yapın lütfen,

Siz hangisi ve toplumlar bunlardan hangisi oluyor diye acaba.

 

 

 

 

 

 

Ben senin hayalinde düş ülkende neredeyim…

 

Benim gökyüzümde ki yağmurlardan

Senin de toprağına yağanlar vardır,

Benim topraklarımda

Senin ağaçların da yeşerir,

Hatta fayda verirler,

Şifâlı ecza dolu meyveler verirler,

Aşk verirler, mutluluk verirler,

Peki, senin gökyüzünde

Benim topraklarımın

O ağaçları ıslanabiliyorlar mı?

Meyve verebiliyorlar mı?

Yoksa çöl müdür

O benim için ayırdığın

Hayalinde ki o yerler.

 

                         Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ambarlarını bize doldurtuyorlar bizden çalıp…

 

Hayatı ‘kaybetmekten ibaret’

Kederli bir şeymiş gibi

Göstermeye çalışan hükümetlere

Ve haksızlık yapan patronlara karşı ‘direnin’,

Onlar ambarlarını doldurmuşlar artık,

Ambarlarını bize doldurtuyorlar bizden çalıp,

O ambarlar da bizlerin ve sizlerin hakları var,

Rab diyor ki

“Zenginlerin hazinelerin de fakirlerin hakları var”.

Neden biliyor musunuz?

Ben size nedenini açıklayayım,

Şöyle ki

Çünkü sizler olmadan zengin olmayı başaramazlar,

Sizler olmadan yemeklerini sularını

Onlara kimler getirip ulaştıracak,

Kimler hazırlayacak,

İşlerini kimlere yaptıracaklar,

Hazinelerini kimlere korutacaklar,

Tüm işlerini bizlere yaptırıyorlar,

Biz emekçilere,

Her nedense biz emekçiler fakirleştikçe, onlar zenginleşiyor,

Vesaire-vesaire,

Örnekleri çoğalta biliriz,

Evet, sizler kendi haklarınız için,

O hakları korumak için çalışmak

Ve o haklarınızın, emeklerinizin karşılığını

Almak için mücadele etmek zorundasınız,

Kimse sizin yerinize ilaç içemez,

İlacınız için birbirinize yardım edin

Ve o ilacınızı alın,

Yasaları kanunları bile

Kendi çıkar menfaatlerine göre hazırlıyorlar,

Onlar, siz emekçilerin sırtından kazanıp

O kendi ambarlarını doldurup,

Sizleri birer sümüklü mendil gibi kullanıp atıyorlar,

Buna izin vermeyin artık...

Ambarlarını bize doldurtuyorlar bizden çalıp.

Etrafınıza dikkatlice bir bakın,

Sizi en çok yaralayıp

Ortada bırakanlar o sizin seçtiğiniz hükümetlerdir

Ve haklarınızı gasp eden bir kısım o şirketler

Ve onların yalakası olan, aveneleri olan

O bir kısım ceo’lar değiller mi?

Ben derim ki daha çok kişiyi uyandırın,

Onlarında canı yanıyor, korkuyorlar,

İnsanların uyanmalarından korkuyorlar,

İnsanların uyanıp kendi haklarını istemelerinden korkuyorlar, Daha çok kişiyi gaflet ve aptallık uykularından uyandırın

Ve onlara deyin ki

Haklarınız için mücadele verin,

Haklarınız için savaşın,

Eğer siz kendi haklarınız için mücadele verip

Ve kendi haklarınızı için savaşmaz iseniz,

Onlar sizlerin sırtından zengin olmaya,

Onlar sizleri savaşlarda harcayıp

O kendi şirketlerini zengin yapmaya devam ediyor olacaklar.

Benim sizin o kuru gürültü dualarınıza,

Benim sizin o kuru gürültü yakarışlarınıza ihtiyacım yok,

Onları mahallede ki köpekler de yapıyor,

Sizler âşık olduğunuzu zannedip

Aslında, işin ve aşkın dedikodusunu yapan

Zavallı varlıklarsınız sadece,

Hamleye, erdemli hamlelere,

Erdemli yapılan eylemlere ihtiyacımız var,

Dedikoduya, laf ebeliğine değil,

Erdemli hamlelere ihtiyacınız var,

Bilgiye, tecrübeye, yeteneğe ihtiyacınınız var,

Ben size derim ki

Eğer karanlıkta kaldıysanız,

Deyin ki

Ben karanlıklarda dolaşırım,

Çünkü burası karanlık,

Burasını karanlık yapıyorlar ki yolumu bulamayayım,

Ben karanlıklarda kaldım,

Aydınlık ver bana rab,

O aydınlığı nasıl kullanacağımı da öğret,

Ben tek başımayım,

Bizi tek başımıza bırakıyorlar ki

Birlik olup onları yıkamayalım diye,

Ben tek başıma kaldım,

Gücüm yetmiyor devlerle savaşmaya,

Fakat kaçmıyorum da, korkmuyorum da,

Ben yoluma devam ediyorum,

Fakat karanlıklarda kaldım,

Aydınlık ve ışık ver bana Rab,

O aydınlığı

Ve o ışığı (yardımı) nasıl kullanılacağımı da öğret…

Âmin.

İnsanları tanımak için küçük bir adım…

 

Kimi zaman insanları

O olaylar karşısında ki

Tutumları ile değerlendirin,

İyi ya da kötü olaylar insanın tutumlarını

Biraz olsun yansıtabilir,

O size yansıyan tutumlarıyla

Ve o size yansıyan tepkileriyle,

Ön yargılı da olmadan o insanı biraz olsun tanıyabilirsiniz,

Yeter ki o insan tiyatro(oyun) yapmıyor olsun,

Bu onları tanımak için ideal bir sınavdır.

İnsanları tanımaya ihtiyacımız var,

Çünkü yanlış bir arkadaşlığın,

Yanlış bir ilişkinin hayatımıza

Ve içinden çıkılmaz zararlara yol açtığı bir gerçek.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ülkeleri erdemli âdil yaşamak güzel kılar…

 

Bir ülkeyi güzelleştiren şey

O ülke halkının

Çoğunluğunun

Erdemli

Ve hem de adaletli yaşamasıdır,

Bu bir gerçektir,

Erdemin

Ve hem de adaletin yaşanmadığı

O ülkelerde

Huzursuzluğun,

Haksızlığın,

Sömürünün, anarşinin

Ve mutsuzluğun olduğunu

Hepimiz çok iyi biliyoruz.

 

                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hırsızlar ve hazine dolu ambarlar…

 

Hükümetlerin

Ve zengin şirketlerin

Ambarları(para kasaları, banka hesapları) vardır,

Ambarları yapanlar

O emekçi fakir işçilerdir,

Ambarlara para kazandıran

Yine o emekçilerdir

Fakat her nedense

O ambarın ve içindekilerin sahibi

Hükümet yetkilileri,

Hükümdarlar

Ve o bir kısım zengin şirket sahipleri oluyor,

Bu ne yaman çelişki

Öğle değil mi?

 

                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hükümetler yasa yoluyla ambarları çalıyor…

 

Müslüman olduğunu iddia eden hükümetlerin

Ve müslüman olduğunu iddia eden işverenlerin,

Halkın büyük bir bölümünün

Malını mülkünü haksız yere,

Haksız vergilerle eksiltmelerinin,

Ayrıca

Yasaları, devleti

Ve kolluk kuvvetlerinin,

Mahkemelerin gücünü kullanarak,

Halkın büyük bir bölümünün 

Malını parasını haksız yere gasp etmelerinin

Gazapla beraber

Büyük bir bedeli olacaktır elbet de...

Hiç kimse mutlak kaderinden kaçamaz.

 

                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yasa adı altında halkın malını çalıyorlar…

 

Halkın, insanların ambarlarını çalıyorlar,

O ambarların içerisindekileri çalıyorlar,

Hükümetlerin ve avenelerinin haksız yere halktan topladığı

O ‘genel sağlık sigortası parasının’

Ve yine haksız vergilerle

O topladığı hırsızlık paralarının

Gazapla beraber büyük bir bedeli olacaktır elbette...

Halkın ambarlarını çalıyorlar,

Hükümetlerin, avenelerinin ve bir kısım şirketlerin

O kendilerini halkın sırtından zengin edip,

O halkın büyük bölümünün parasını,

Malını mülkünü eksiltip yağmalamasının

Gazapla beraber keder dolu bir bedeli olacaktır elbette...

Hiç kimse mutlak kaderinden kaçamaz.

 

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hiçbir ülke mutlak kaderinden kaçamaz…

 

Ey insanlar, o cüzi irade ve küçük kaderinizle seçimler yaptınız, Yıllar önce hükümetlere,

Özellikle

Müslüman olduklarını iddia eden hükümetlere

O çaldıkları ve çaldırdıkları küçük

Ve önemsiz zannedilen para ve mallardan,

Haksız vergilerden dolayı

Hesap sormadınız, bakınız şimdi o

Hükümetlerin ve avenelerinin

O göz yumduğunuz küçük hırsızlıkları

Bugün katrilyonlarca lira, milyarlarca

Ve trilyonlarca doları buldu,

Elbette bunun gazapla beraber çok ağır bir bedeli olacaktır,

Unutmayın ki hiç kimse ‘mutlak olan kaderinden kaçamaz’

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Her şeyin mutlaka bir bedeli olacaktır…

Cinayetler, büyük günahlar işlemiş o devletlerin,

Siz o mâsum vatandaşları,

Sizler de ne yazık ki

O sizlerin birçoğu da ne acı ki

O devletlerinizin işlemiş olduğu

O büyük günahları sebebiyle

Zarar göreceksiniz,

Keşke onları doğru yola çağırabilseydiniz,

Keşke onları günah ve cinayetlerinde desteklemeseydiniz,

Unutmayın ki hiçbir hükümet

Siz halkın desteği yardımı olmadan güç kazanamaz, seçilemez,

Bu sebeple o günah ve cinayetlerde sizin de rolünüz var…

Her şeyin mutlaka iyi ya da acı dolu bir bedeli olacaktır,

Dedim ya mutlaka herkes er ya da geç ektiğini biçer.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

İçinde haksızlığa karşı bir isyan başlat…

İnsan kendi içerisinde haksızlığa karşı    

Erdemli ve zararsız bir isyan ve bir anarşi barındırmalı,

Zararsız ve kontrollü bir öfke barındırmalı,

Bunu başaramazsa eğer o her yapılan, o her söylenen işlere

Evet dememeye başlar, bu da ona zarardan başka ne getiri ki

Hatta haksızlık bile yapılsa o haksızlığa da evet der,

O haksızlıkla, haksızlık görerek yaşamayı

Aptal bir alışkanlık ve bir yaşam tarzı haline getirir.

Şu an mesela günümüzde olduğu gibi,

Şu an günümüzde artık erdemsizlik ve cinayetler,

Tüm o hırsızlıklar ve arsızlıklar

Erdemmiş, normalmiş gibi görülmeye başlanmadı mı zaten... Haydi, sende içerinde haksızlığa karşı

Erdemli ve zararsız bir isyan, zararsız anarşi başlat, dedi şair.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Şair ve genç bir kız arasında geçen konuşma…

Genç bir kız, şaire dedi ki       

İnsanların birçoğu

O başka insanların kölesi durumundadır,

O başka insanların akıllarıyla hareket ediyorlar,

Kendi akıllarını kullanmayı beceremiyorlar,

Şairde bu kısa sohbete şöyle devam etti dedi ki

İnsanlar, kendilerinin

Veya başkalarının söylediklerini değil de,

Doğru, hikmetli olanı bulup söylemeleri

Ve erdemli olanları yapmaları gerekiyor,

Elbette senin dediklerine de katılıyorum,

Fakat insanları hikmetten,

Doğrudan, hikmetli bilgiden,

Doğru düşünüp

Ve doğru hamle yapabilmekten yoksun bırakıyorlar,

Birileri bunu bilerek yapıyorlar,

Ve yoksul bir hale getirmişler insanları,

Bunları bilerek ve isteyerek planlı bir şekilde yapıyorlar,

İşte tüm bu anlattıklarımı

Sen de görebiliyorsun,

Sende bu anlattıklarımın farkındasın,

Hem ayrıca onlara göre;

İnsanların, hikmetli, doğru düşünebilmeleri

Onlar için büyük bir tehlike,

Eğer insanlar, şu halk onlardan daha akıllı,

Onlardan daha bilgili,

Onlardan çok daha anlayışlı, daha tecrübeli,

Onlardan daha yetenekli

Ve onlardan daha çok hikmetli olurlarsa eğer

Biliyorlar ki bu defa onları kontrol altında tutamazlar,

Halkı yönetmeyi başaramazlar,

Ve böylelikle de

O halkın ambarlarında ki hazineleri de çalamazlar,

Halkın mallarını gasp edemezler,

Hükümdarlıkları, hükümetleri ellerinden gidiverir,

Ne yani haksız da değilim öğle değil mi?

Çünkü uyanık, erdemli, zeki,

Adaleti seven bilgili ve birlik olmuş bir halkı

O hırsız hükümetler

Ve o hırsız şirketler asla hırsızlayamazlar,

Mallarını ambarlarını

Ve ambarlarında ki hazinleri gasp edemezler,

Fakat görüyoruz ki halk, insanlar uyumaktadır,

Kendi elleriyle o hırsız hükümetleri seçerek

Onlara biat etmeye devam etmekteler,

Hep söylerim, yine burada da söylemek istiyorum,

Şöyle ki insan, içerisinde erdemli bir anarşi

Ve hikmetli bir isyan barındırmalı ki

Haksızlığa karşı başkaldırabilecek bir gücü olsun.

Haydi, sizde içerinizde

Haksızlığa karşı erdemli bilgece bir isyan başlatın,

Başlatın ki şu adaletsiz saltanatları hükümetlerin yerle bir olsun.

 

 

 

 

Bencil ve kibirli bir menfaat çatışması…

 

Kim bilir yine hangi zengin şirketler ambarlarını dolduracak,

Kim bilir yine hangi hükümetler, politikacılar cebini dolduracak,

Taraftar ve güç toplamak için

Adına din ve vatan savaşı diyorlar,

Bu kocaman bir yalan,

Kimse din kavgası

Vatan kavgası diye bir kavgayı

Bana yutturmaya çalışmasın,

Çünkü ilahi din erdemi ve adaleti emreder,

İşin doğrusu şudur ki

Yeryüzünde insanlığın birbiriyle savaşmasının,

Birbiriyle kavgasının

Tek bir sebebi vardır, o da sadece menfaatler çatışmasıdır...

Söyler misin bu ne aptallık, uyan ey insan, erdemlen ve bilgilen.

                                                    

                                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

Çözmek için var olan sorunu kabul et…

Hayatımız da

Birçok sorun

Ve birçok problem var,

Problemlerin varlığını kabul etmek ise

Çözüme giden bir yolun ilk adımlarıdır,

Kendimizin veya diğer insanların günahlarını

Vicdanen kendimize fısıldayarak,

Onları, o hataları bizim yaptığımız gerçeğini kabullenerek,

Ve bir daha o hatalara dönmemek şartıyla,

Yeni ve temiz bir sayfa açmamız gerekmekte,

Hayata o yeni ve temiz sayfalarla başlamak en iyisi olacak,

O günahları hataları telafi ederek geride bırakıp,

O yeni ve temiz hayatı

Emin adımlarla yürümek ise

Kurtuluşumuza ve başarımıza sebep olabilir,

Ne dersiniz, hem problemlerinizin

Hem de günahlarımızın

Ve o tüm cinayetlerinizin farkına varıp

Onları terk etmeye ne dersiniz,

O problemleri çözmek için gayret etmeye,

İyi ve erdemli işler için

Yeni hamleler yapmanın ilk adımını atmaya

Ne dersiniz, siz buna var mısınız?

Sizce de bu hem onurlu ve hem de

Kahramanca bir hamle olmaz mı?

Bana sorarsanız olur elbette.

Haydi, hatalarını kabullen, onları telafi et,

Ve devamını getirebileceğin erdemli bir hamle yap hayatında.

İyi bir insan olmak için cesur ve akıllı olun…

 

Sizler bir gün sonraki yiyeceklerinize sahipken,

Şu dünyada milyonlarca insan

Bir öğün sonraki yemeğini içeceğini bulmak ihtimalini

İnanın ki imkânsız olarak yaşamaktalar,

Bunların suçlusu yine insanlık değil de ya kimdir.

Sistem işe yaramadı,

Yıkılmak

Ve yerine adaletli bir paylaşım sistemini başlatarak

Onu yaşamak gerekiyor,

Adaleti öğrenip yaşayınca

Elbette her bir şey yerli yerine oturacaktır,

Zaten bu ve birçok ülkede de

Adaleti yaşamak yerine ancak dedikodusu yapılmakta…

Cesur olun, etrafa hakaretler yağdırıp

O iyi insanları rencide etmek için değil,

İyi insanlara sövüp saymak için değil,

Halkın malını mülkünü parasını çalmak için değil,

Bunları birçok o hayvan politikacı

Ve mafya örgütleri yapıyorlar zaten,

Sen ise iyi, erdemli ve hikmetli bir insan olabilmek için

Cesur olman gerekiyor,

İşte bu zor bir mesele fakat

Bence sen bu zorluğun üstesinden gelebilecek cesarettesin,

Haydi, şimdi cesurca bir iyilik hamlesi başlatabilirsin,

Daha neyi bekliyorsun.

 

 

Tek başına kalma derim…

Aslan bile olsan       

Tek başına kalma derim ben,

Mutlaka

Ve en azından

Erdemli, bilge

Ve güvenilir dostların olsun,

Erdemli bir sevgili edin mesela.

Aslan bile olsan

Sakın tek başına kalma

Ve her şeye rağmen

Yine de o temiz Meryem oğlu

Mesih İsa’nın

Ve incilin Rabbi olan

Allaha güvenmeye devam etmelisin.

 

              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Solmayan, ölmeyen hikmet bilgisi…

Şaire sordular dediler ki

Neden bir fikir insanı olmayı tercih ettin,

Şairde cevaben onlara dedi ki

Her bir fâni varlığın solduğunu fark ettim, öldüğünü gördüm,

Solmayan, ölmeyen şeyin ise hikmet bilgisi olduğunu fark ettim

Ve bende o ölümsüz ve o solmayan

Hikmet bilgisi ve erdemli fikir mesleğini tercih ettim…

Hem o erdemli hikmetli fikirler değil midir bizi başarıya

Ve sonsuz cennete ulaştıran!

Zâten hikmetli fikir değil midir ki bize

O ölümü, yaşamı var eden ölümsüz Rab olan Allah’ı öğreten, İncil’i, Tevrat’ı, Zebur’u, Kuran’ı-Kerimi

Ve bu ilahi kitapların adalet için gönderildiğini öğreten

O hikmet bilgisi değil mi?

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Sihir tükenip intikam söner mi bir gün…

Mâdem yoktu

Önemli bir değeri

Sizler için

Şu benim hayatımın,

Öğleyeyse mahvolsun

Ebeden sizin de

Kederler acılar içinde hayatınız,

İşte o zaman bakın

Yaşayın da görün nasılmış,

Nasıl da mahvedilirmiş hayatlar,

Değil midir intikam

O alınması gereken,

Dedi

Bilge şair.

 

          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Bir ağaç ve bir nesil büyüt erdemlice…

Seni, sevdiklerini ve dünyayı ancak

O senin gibilerin milyonlarcasının diktiği

O güzelim ağaçlar ve erdemli nesiller kurtaracak,

O milyonlarca insanı bunu yapmaları için

Ayağı kaldırabilirsen eğer bu olabilir, neden olmasın,

Nasıl ki senin

Ve senin gibi milyonlarca insanın

O kirletip zehirlediği dünya sebebiyle

Şu milyonlarca insan

Ve canlı varlıklar acı çekerek öldüğü gerçeği nasıl doğruysa,

Sen de dürüst iyi bir iş yaparak uyandır bu konuda insanlığı,

İyi erdemli bir şeyler yapmaları için uyandır, hem unutma ki

Seni ve dünyayı ancak sen ve senin gibi milyonlarcasının yeşerttiği erdemli nesiller ve ağaçlar kurtaracak, bunun farkında mısın?

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Kölelik denen şu aptallık…

Beni en çok şehirlerin sokak köpekleri severdi

Çünkü hürdü onlar (isyan ederlerdi adaletsizliğe)

Yoktu boyunlarında tasmaları,

Alınamamıştı ellerinden hürriyetleri,

Fakat boynuna tasma geçirilmiş olanlar

Değildi sevenler bizi, (adaleti isteyenleri sevmezler)

Çünkü onlar birilerinin köpeği, kölesiydiler,

Her nedense, ne de çoklardı

Ve birçok sokak başından,

Birçok evden

Olur-olmaz her bir şeye havlarlardı...

Hoşt, hoştunuz…

Dikkat ettiniz mi hiç sadece o tasmalılar değil,

Sahipleri de o kendi arzularının hem köpeği ve hem de kölesi.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Bugün ve yarın hazinedir, onu temiz tutun…

Gelecek diye bir şey vardır, o büyük bir hazinedir,

Geleceğinizi şimdiden görüp, bu gününüzü de ona göre

Erdemli ve sağlıklı yaşamalısınız ki

O gelecek olan gelecek kirletilip zehirlenmesin,

Çünkü o gelecek zamana sevdiklerinizi göndereceksiniz,

Gelecek zamanı onlar yaşayacaklar, eğer geleceğinizi kirletirseniz O gelecekteki sevdikleriniz de kirli bir geleceğe hapsolmuş olacak, Bugün ve yarın yapacağınız her bir şey geleceğinizi

Ve o gelecekteki nesillerinizi ya güzelleştirecek

Ya da çirkinleştirecek, ya fayda verecek ya da zarar, tercih sizin, Unutmayın ki kader ya da tâlih değildi

Kötü, zâlim olan,

Aslında insanların kendi tercihleriydi onları

İyi, âdil erdemli ya da kötü, aptal, câhil yapacak olan.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Çabalarınız ve başarılarınız…

Çaba sarf edin,

Çabanız sizin kahramanlığınızı

Ve başarınızı olgunlaştıran,

En yakın dostlarınızdan birisi olmalı,

O dost olmadan işleriniz olgunlaşmaz,

Olgunlaşmamış meyveler karın ağrıtır biliyorsun,

Hayatı mı?

Erdemlice olmak şartıyla tutkulu yaşa,

Fakat o tutku sarhoşça bir tutku olmasın,

Aklı başında bir tutkudan bağlılıktan bahsediyorum,

Böyle bir şey mümkün mü?

Evet, sen istersen neden mümkün olmasın ki?

Ve tüm bunlar için çaba göster, çaba sarf et

Çünkü seni o senin çabandan başkası ayağı kaldıramayacak, Seni o senin çabandan bir başkası başarıya ulaştırmayacak. Dedim ya

Sarhoşça olmamak şartıyla

Erdemli, tutkulu, sağlıklı yaşa

Ve tüm bunlar için çaba göster, çaba sarf et,

Seni o senin çabaların zafere kavuşturacak.

Haydi, başarmak için bir adım daha.

Sana kolay gelsin,

Kolay gelsin dediğime pek bakma

Çünkü kolay bir başarı olmayacak,

Her bir başarı, her bir zafer mutlaka

Büyük çabaları sarf etmeni ister,

Şimdi o çabanı göstermek zamanı,

Haydi, başarmak için bir adım daha.

Umutlarımız ve gayretlerimiz…

Umut dediğin şey bâzen

Ufuklar kadar

Kaçak ve kurnaz olur

O gelmesini beklediğin şeyler adına…

Umut dediğin şey bâzen de

O dokunamadığın

Ya bir gün batımı kadar

Ya da şu gökteki yıldızlar kadar mesafe de olur,

Dokunması ancak bir hayâl,

Belki de hep imkânsız olur,

Fakat çok zaman umut dediğin şey için

Birden fazla seçenek ve birden fazla umut vardır,

Sen yeter ki erdemlice, bilgece mücadele etmeye devam et...

Bir bilge şair dedi ki erdemlice gayret edersen neden olmasın.

                                          

                                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Yalanlarınız gerçek zannediyorsunuz…

Aramızda ki fark

Nedir biliyor musun?

Ben adaleti erdemli yaşamayı emreden

O Meryem oğlu

O Mesih İsa’nın

O Rabbi olan

O Allaha inanıyorum,

Sizler ise

O Rab Allaha

İnandığınızı iddia ediyorsunuz…

Yani ben aşkı erdemi ve adaleti yaşarken

Siz sadece bunların dedikodusunu yapmaktasınız,

Aklını hikmetlice kullanabilene

Birkaç işaret yetmez mi?

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

Kavgaların sebebi, erdemsizlik, adaletsizlik…

İster sağ elini istersen sol elini yumruk yap

Ve yukarı kaldır fark etmez,

İstersen kaldırma ellerinden her hangi birisini,

İstersen elini yumruk yap ve ya yapma fark etmez,

Fakat her ne yaparsan yap, sen-sen ol

Adaletsizliğe, adaletsizlere ve adaletsizliklerine küfret (reddet),

Çünkü küfretmek(reddetmek) cesaretini göstermeyenler

O karanlıklarına da ışık(doğruluk, erdemlilik ışığı)

Tutmak cesaretini göstermezler, uzlaşmak mı istiyorsunuz,

Dünyaya huzur mu gelsin istiyorsunuz,

O halde âdil bir birliktelik de yolumuz kesişip buluşmadıkça

Biz sizinle yürümeyiz ve sizinle asla uzlaşamayız,

O halde ahlaklı âdil erdemli yaşam olana kadar

Mücadeleye, erdemli bir kavgaya ve çatışmaya devam.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

                           

 

 

                           

 

 

 

 

 

Gardını aldın mı?

Zaaflarınızın, korkularınızın bilenmesinden dolayı

Utanıp sıkılacağınız şeyleri kullanırlar,

Size karşı tüm bunları bir silah olarak kullanırlar

Ve sizi oradan, tam da o zayıf taraflarından yakalar

Ve sizi işte o zayıf taraflarınızla dolandırırlar,

Psikolojinizle oynarlar, sizi kullanırlar,

Köleleştirirler sizi, aptallaştırırlar,

Dediklerini yapmak mecburiyetinde kaldığınız hissini verirler, Zaaflarınızı terbiye edin, cesur olun,

Zaaflarını terbiye edenleri, cesur, erdemli insanları dolandırmak, Köleleştirmek, alt etmek zordur, gardınızı alın,

Gard almak bile ustalık ister, eğitim gerektirir,

Eğitiminizi devam ettirin, insanları tanıyın,

Gardınızı almadan sokağa çıkmayın.

 

                                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kazanamayacağım savaşa girmem...

 

Bir adam dedi ki

Ben sustuğum için

Bilgisiz aptal olduğumdan dolayı değildir bu suskunluğum,

Doğru zamanı

Ve o doğru zamanda

Söylenmesi gereken sözleri konuşurum,

Hamlelerimi de yine ben

Fayda görüp zarara düşmeyeceğim

O doğru olan zamanı kollar,

Öğle şekillendiririm, öğle planlarım atacağım adımlarımı,

Her bir ‘yarın’(gün) duruma göre şekillendirmeli,

Vakti gelmeden yapılacak söz

Ve vakti gelmeden yapılacak hamleler

Ancak o insanı

Ya rezil eder

Ya da budala durumuna düşürür,

Ben rezil ve budala değilim

Düşürülmeye çalışılsam da...

Hey, sizler,

Düşmanlarım,

Size söylüyorum,

Ben asla kazanamayacağım bir savaşa girmem,

Eğer bir savaş kaçınılmaz ise

Onun içinde en doğru hazırlığı

Ve en doğru planı yaparım,

En doğru zamanda da yaparım hamlemi,

Çünkü bilgeler böyle yaparlar...

Hey, iyi yürekli insanlar,

Sizler,

Kazanamayacağınız savaşa girmeyin,

Eğer ben bir savaştaysam

Sakın bana karşı savaşmayın derim,

Çünkü ben sizinle değil,

Düşmanlarımla savaşırım,

Hem ayrıca ben

Kazanamayacağım savaşa da asla başlamam,

Başlarsam eğer hazırlığımı yapmışım demektir

Ve bu benimle savaşa girmiş olanların

Ancak pişman olacakları bir savaş olacaktır,

Erdemli bilgelerin kulakları çınlasın,

Onlardan çok şey öğrenir aklını doğru kullananlar,

Günü geldiğinde ben şöyle diyeceğim:

O halde şölen başlasın…

Bu konuşmaları yapan adam dedi ki

Size bir sır vereyim mi?

Ortalık çok karışık,

Ortalık toz duman,

Ortalık, meydan sis,

Her yüz de bir is lekesi,

Burası daha çok kirli kalplerin ülkesi,

Neredeyse her kalpte siyah bir leke,

Neredeyse her dil kalbine ve vicdanına ihanet için de,

Fakat hepsi de kendilerini

Temiz, haklı ve dürüst zannetmek de,

Ah budalalık,

Ah aptallık,

Sen ne-büyük bir hastalıksın öğle...

Ey kendilerini akıllı zanneden krallar,

Ey kendilerini akıllı zanneden hükümetler,

Ey kendilerini akıllı zanneden patronlar,

Ey kendilerini akıllı zanneden şirket yöneticileri

Ve tüm bunların aveneleri,

Kazanamayacağınız savaşa girişip

Bana karşı durmayın derim,

Hem ben erdemden başka bir şey söylemedim ki sizlere,

Fakat budalalar,

Erdemden anlamazken,

Onlara anlayacağı bir lisan ile sesleneceğim,

Şöyle ki

Ölüm isteyene

Elbette ölüm verir Rab,

Er ya da geç yapar bunu o,

Ona geç değildir,

Ona göre erken de değildir,

Tam vakti zamanın da yapar o hamlesini,

Gelecektir o tüm arzularımızın karşılığı,

Beklesin her insan

Her bir varlık sabır ve sabırsızlıkla beklesin isterlerse,

Ölüm isteyene ölüm,

Savaş isteyene savaş,

Cinayet isteyene cehennem,

Haksızlık isteyene cennet verilecek değil ya.

Çiftleşen doğurmadı mı?

Doğuran ve doğan ölmediler mi?

O kendilerini kendi bencilliklerinin kölesi yapan

O kibirli krallar,

O kibirli hükümetler,

O kibirli patronlar da ölmediler mi?

Ölecekler,

Er ya da geç,

Bu mutlaka olacak,

Ben erdem

Ve hikmet konuşan bir şairim,

Kibar bir şairimdir,

Öfkelenmiş olsam da arada bir,

Arada bir savaş açsam da pençelerimi çıkartıp

Düşmanlarıma karşı…

Bilgeler dediler ki

Kazanamayacağınız savaşa girmeyin,

Hem ayrıca budalalar o budalalıklarından dolayı savaşırlar,

Deliler de o deliliklerinden dolayı,

Erdemliler ise mecbur kaldıkları için savaşırlar,

Onların genelde mecbur kalışları adaleti sağlamak için olur,

Burada ki ince çizgiyi ayırmak gerek

Çünkü öğle bir zamanda yaşıyoruz ki

Budalalar ve deliler,

O akıllı bir kısım insanların

Yaptıkları becerilere sahiptirler.

Dost ile düşman bile neredeyse ayırt edilemez bir zamandayız,

Aslanla çakalı ayıramayan zihinlerin

Daha çok yaşadığı bir zamanındayız,

Erdemsizliği erdem zannedenlerin

Çoğunlukta olduğu bir zamandayız…

Ben bilge bir şair olarak bu şiirimin sonunda size derim ki

Erdemli yaşayın,

Erdemli, dostlar edinin, bilgilenin

Ve faydalı bilgilerinizi hayata taşıyın,

O faydalı bilgilerle faydalı hamleler yapın derim.

Erdemli bir karakter zenginliktir…

 

Bilge şair,

O kadının hayatını kurtarınca,

Onunla kısa bir süre sohbet etti

Ve ona rahatlayıp sakinleşsin diye,

Güzel ve faydalı şeyler söyledi,

Daha sonrada

Ona dedi ki bilge şair;

Doğruları söylüyorum güven bana,

Bilge şaire âşık olan o kadın da

Şaire dedi ki

Her şeyini kaybeden

O fakir bir şaire nasıl güvenebilirim ki

Erdemli bilge şair de

Sözlerine şunları ekledi, dedi ki

Ben her şeyi mi kaybettiğimi söylemedim,

Ben sadece dünya malı bir kısım mal mülk kaybettim,

O bir kısım paraları kaybettiğimi söyledim,

Oysaki ben

Onurumu, şerefimi, erdemimi,

Adalet duygumu,

Hikmeti, haksızlığa karşı duruşumu kaybetmedim ki

Seni korumak iç güdümlü,

Seni sevmişimi,

İyi kalpli oluşumu kaybetmedim ki

Kötülüğe karşı verdiğim mücadele duygusunu,

Adaletsizliğe karşı erdemlice duruş ve arzumu kaybetmedim ki

Ben sadece dünya malı bir şeyler kaybettim,

Bunun sebebi de

Yine benim o karşımda ki insanları

Kendim gibi dürüst zannettiğimden dolayıdır,

Onlara şu bir kısım dünya malımı

Ve bir kısım paramı kaptırıp kaybettiğimi söyledim,

Ben şerefimi,

İyi kalpli oluşumu kaybetmedim,

Karakterim dürüst,

Hem bunlar bana bir ders oldu,

İnsanların her an aldatabileceğini öğrendim,

Hem ayrıca

Bende olması gereken o gerçek zenginlikler

Merak etme kalbimde duruyorlar hâlen,

Onları hiç kimselere vermedim,

Onları kaybetmem, sen merak etme,

Hem asıl önemli olanlarda zaten onlar değiller mi?

Önemli olan erdemli olabilmek değil mi?

Ben hâlen o erdemli

Ve iyi kalpli insanım,

Bu da sana yetmez mi?

Dünya malı kaybedilmiş bile olsa

Yeniden kazanılıp yerine konabilir

Fakat erdemli bir karakter kazanmak çok zordur,

Hem ayrıca erdemli bir karaktere sahip olmak

Dünyanın en büyük zenginliğidir,

Söyler misin?

Bu sana yetmez mi?

 

 

 

 

Hükümetin çaldığı çalacağının teminatıdır…

 

Acaba

O bir kısım

Hükümetlerin

O çaldıkları

Ve o diğer çalacaklarının

Teminatı mıdır?

Hani o yaptıklarımız

O diğer yapacaklarımızın

Teminatıdır,

Garantisidir derler ya,

Bu da öğle bir şey midir?

Beni anlayabiliyor musunuz?

Aklını akıllıca kullanabilenlere

Bir işaret yetmez mi?

 

                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aptallığın ve cehaletin popüler zamanı…

 

Cimrilik olsun diye değil,

Bugün burada bir ekmek değerinde olan hakkını

Kibar ve erdemli olarak savunmayan,

Yarın ya da diğer o günlerde

O ekmeğe muhtaç kalmış bir fakirin,

O ekmeğinin

O fakir için önemini hiç düşünemez,

Değerini de hiç kavrayamaz, oysaki anlamak gerekli,

İnsan ise düşünemediği,

Kavrayamadığı,

Anlayamadığı şeyleri

Doğru dürüst hiç savunamaz,

Hem mantıklıca anlayamayan

Mantıklıca da kavrayıp anlatamaz,

Kavramak gerekli, gerçekleri kavramak gerekli,

Anlamak gerekli toplumun derdinden,

Fakat zengin ve sağır gökdelenlerin

O kör ve lüks hayatlarının tepesinden,

Görülmez ve okunmaz ki

İçine girilmedikçe o fakir halkın dertleri

Ve kalplerinde ki olan biten sorunlar anlaşılmaz…

Biz böyle hayal etmemiştik,

Hükümetleri zevk, sefa,

Saltanat, zenginlik

Ve israf içinde lüks bir hayat sürsünler diye seçmemiştik,

Halkın küçük bir kısmını zengin,

Halkın o diğer büyük bir kısmını da

Fakir bıraksınlar diye

O makamlara onları getirmemiştik,

Hükümete böyle bir güvence vermemiştik,

Vicdanı ölü, lüks içinde yaşayan, israfçı,

Ve saltanat batağına düşmüş bir hükümetin

Kulağı artık sağır, gözleri de kördür,

Baksanıza bir o fakirlerin seslerini;

Hükümetler, kolluk kuvvetleri

Ve mahkemeler aracılığıyla susturmuşlardır,

Kendi ambarlarını hazinlerle doldurmak peşindeler,

O hazinler halka aittir,

Sesini duyan yok ey fakir kardeşim,

Biraz olsun sus, dinlen, nefeslen artık,

Yoruldun hakkını söylemekten, sonra devam ederiz birlikte,

Bu zamanda hakkını arayana deli diyorlar,

Hem öğle bir zamandayız ki

Hırsızlığın, cinayetlerin erdem sayıldığı,

Çalmayan hükümet yetkililerine enayi dendiği,

Birbirlerine erdemlice davranan insanlara

Tuhaf ve deli gözüyle bakıldığı bir zamandayız,

Dünya evimizin, tabiatın, suyun, toprağın,

O halkın eliyle seçtiği

O hükümetler eliyle zehirlendiği,

Böylelikle gelecek nesillerin de

O hükümetler eliyle zehirlenip

Haklarının daha şimdiden çalındığı bir zamandayız,

Halkın hükümetler eliyle

Mutlu eğlenen köleler yapıldığı

Ve her şeyin iyi ve yolundaymış gibi gösterilmeye çalışıldığı,

Aptalların câhillerin popüler olduğu bir zamandayız…

Biraz soluklan fakir kardeşim daha sonra beraber devam ederiz.

Büyük sanatkârlar fakir kalmaktansa…

 

Artık büyük sanat eserleri yerine

Neden âdi basit işler daha çok yapılmakta

Diye soranlar düşüneler olduğu gibi,

Artık o büyük sanat insanlarına

Neden daha az değer

Ve daha az ilgi gösterilmekte,

Hatta kimi o büyük sanat insanları

Neden fakir kalıyorlar diye düşünenler,

Soranlar da var…

Büyük sanatkârlar,

Büyük fikir insanları;

Büyük şaheserler çıkarmak yerine

Kimi çağların o kimi insanların

O gelip geçici zevklerine,

O gelip geçici heva ve heveslerine

Eserler dizdirdiniz,

Sizler, siz insanlar yaptırdınız bunu,

Şimdi ise o büyük fikirlerin,

Büyük sanatların,

Erdemin yerinde başıbozuk insanlık

Birbirini boğazlamakta,

Büyük sanattan hoşlanmak

Ve büyük sanata ilgi göstermek yerine,

Büyük fikirlerle ilgilenmek yerine,

Büyük fikirlerden faydalar üretmek yerine,

Toplum daha çok âdi basit

Gelip geçici hevesleriyle zaman kaybetmektedir,

Hatta o evi olan dünyasını bile

O kendi eliyle zehirlemektedir,

İnsanlığın çoğu büyük fikirlerle,

Büyük güzel faydalı sanatlarla ilgilenmek yerine,

Daha çok

Birbirini nasıl boğazlarım diye uğraşmaktadır,

Fakat büyük fikir sahibi insanlar da

Büyük sanat

Ve büyük fikir yapmayı terk etmekle

Kendilerince haklılar

Çünkü büyük fikirlerin,

Büyük şaheserlerin alıcısı

O kötü, âdi eserlere oranla

Pek fazla olmadığından dolayı

Ancak sanatkârın evini de,

Mutfağınız da

Fakir bırakmaktan başka

Hiç bir işe yaramadığını düşünmeye başlayınca,

Sefil, beş parasız kalmaktansa,

Çağın o küçük, basit, âdi eserlerini,

Yani gelip geçici heveslere hitap eden o eserleri

İster istemez insanlığa sunmayı tercih ediyor,

İşte bir kısım büyük sanat insanlarını

Düşürdüğünüz durum bundan ibarettir…

Nasıl ki hırsız politikacılar

Ve aptal toplumlar sayesinde

Ekonominin ahlakı bozulduysa,

Sanatın da güzel ahlakı

O toplumların kötü ve âdi şeylere iltifat gösterip

Meyil etmeleri sebebiyle bozuldu,

Peki, arzuların,

Tercihlerin o güzel ahlakı

Ne zaman bozuldu diye sorarsanız eğer

Cevaben bilge şair size der ki

Mesih İsa’nın Rabbi olan Allah’ı

Para kasalarınıza hapsettikten sonra olabilir mi?

Çünkü artık ahlak yerine

Para değeri olan lüksler sevilmekte,

Gerçi büyük erdemli sanatın

Para değeri tartışılamayacak kadar çok

Fakat alıcıları, isteklileri az,

Ya da sanatı sahibi fakir,

Pazarlamacıları, dağıtımcıları zenginleşmekte,

Bir düzensizlik almış başını gidiyor…

Artık nelere mi daha çok önem veriliyor,

Küçük ve basit örneklerle

Bunu anlatmaya çalışayım, şöyle ki

Dedikodusu yapılıp hamlesi terk edilmiş bir aşk,

Dedikodusu yapılıp hamlesi terk edilmiş güzel ahlak,

Dedikodusu yapılıp hamlesi terk edilmiş erdem ve adalet,

Dedikodusu yapılıp destek verilmeyen sanatkâr,

İşte bu ve buna benzer işlerin dedikoduları

Ancak insanların dillerinde

Bir süs eşyası olarak kala kalmış,

Eylem yok,

Sadece laf, laf, laf,

Böyle bir durum da büyük fikir sahipleri,

Büyük sanatkâr ne yapsın,

Elbette ki fakir ve sokakta kalmamak için

Toplumun meyil ettiği işleri yaparak

Para kazanmak zorunda…

Baksanıza artık insanların erdemli, adaletli,

Namuslu, büyük sanatkâr olup olmadığına değil de

Daha çok ne kadar şöhret

Ve ne kadar zengin olup olmadığına bakılmakta,

Bu durumda güzel ahlak sizce para kaslarına

Ve unutulup gitmiş olmadı mı?

Hatta o karanlık yerlere kitlenmiş olmadı mı?

Erdem para kasalarına hapsedilmiş olmadı mı?

Büyük fikirler ve erdemli yaşam yerine

Sadece dedikodu yapılıyor olmadı mı?

Bilim, sanat, ticaret, ziraat,

Kısacası her ne yaparsanız yapın

Tüm o her bir şeyi erdemli yaptığınız sürece

Büyük faydalar

Ve güzel ahlak değerleri yükselecektir,

Aslında bunun sizlerde farkındasınız,

Fakat toplumları sistematik bir şekilde

Mutlu köleler yapmak isteyen ülke siyasetinin,

Dünya Matrix düzeninin sistemi böyle artık biliyorum,

Ben yine de hem bir birey olarak,

Hem de bir sanat insanı olarak

Erdemli bir mücadele vermeyi tercih ediyorum,

Fakat günümüzde insanların çoğu

Erdemliliği, erdemli değerleri yapmayacak kadar

Yapamayacak kadar isteksiz, arzusuz,

Erdeme karşı, adalete karşı

Ve o büyük erdemli sanata karşı

Sevgisiz kalmaktadır!

Sizde içiniz de ki sevgileri,

Arzuları nelere ve nerelere

Duyup hissediyorsunuz,

Bunu bir kontrol etmeye var mısınız?

Çünkü öğle bir zaman da yaşıyoruz ki

Hem devlet, hem politikacılar, hem dindarlar,

Hem de toplumlarca

Hırsızlık, ahlaksızlık, erdemsizlik, haksızlık

Artık normalmiş gibi,

Erdemmiş gibi kabul görmeye başladı,

Farkında değil misiniz?

Evet, bence sizlerde farkındasınız,

Fakat tüm bunları iyileştiremeyecek kadar

Erdemsiz, sevgisiz, aşksız ve isteksizsiniz.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fuhşiyat üzeri olanlar cihat isterse…

 

Adaletsizliğin Fuhşiyatını yapan

O bir kısım hırsız politikacıların,

O bir kısım yalancı hükümetlerin, o bir kısım şirketlerin

O bir kısım câhil anlayışsız toplumların,

Ve o bir kısım aptal insanların haktan adaletten bahsetmesi

Ve cihat yapmak arzusunu taşıması

Ne büyük bir çelişki öğle değil mi?

Oysaki cihat; adaleti, erdemi, güzel ahlakı yaşamak

Ve erdemin, adaletin, güzel ahlakın yaşanması için de

Yine erdemlice mücadele vermektir,

Haksızlıklar üstüne haksızlıklar yapan o hükümetlerin

Adalet dersi vermesi, ahlak dersi vermesi

Aslında ne büyük bir çelişki öğle değil mi?

Kargalar bile güler götleriyle bu komediye.

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Günah benden gitsin…

 

Şaire dediler ki,

Peygamberin yaptığı gibi yapsana,

Şairde cevaben dedi ki onlara;

Ben peygamberin her yaptığını yapamam,

Yapmam da zaten,

Yapmamalıyım da,

Çünkü ben bir peygamber değilim,

Fakat ben o peygamberin

Ve o ilahi kitabın emrettiklerini

Erdemlice yapmakla yükümlü ve mesulüm,

Ben bununla emir olundum,

Peygamberlerin sadece peygamberlere özel olan

O yapması gereken vazifeleri yetenekleri vardır,

İşte bunları benim yapmam doğru olmaz,

Peygamber peygamberliğini yapar

Rab Rab’lığını yapar,

Erdemli bilge şair de

O ilahi kitabın emir buyurduğu

Erdemli, âdil olan şeyleri yaşamak hamlelerini yapar...

Ben dürüst ve dosdoğru olmaya çalışıyorum

Fakat karşımdaki o eğri haksız insanlar,

O eğri haksız hükümetler buna engel olmaya devam ediyorlar,

Toplumlar câhil yaşantılarıyla,

Hükümetler adaletsiz düzeni

Zorla kabul ettirmeye çalışarak,

Benim o erdemli yaşamıma engel olmaya çalışıyorlarsa eğer,

Ben tüm bunlar karşısında anarşist olursan

Günah benden gitsin.

Hitabet sanatı ve güç…

 

Kelimeler, kelimeler, kelimeler,

İnsan denen o aziz

Ve üstün sanatı bile

Rabbin sözü ve izniyle var eden

Onlar değiller mi zaten…

Hitabet sanatının

En güçlü özelliklerinden birisi de;

Dinleyicilerin o muhteşem hitabet karşısında,

Hatiplik karşısında

Etkilenip, anlatılanlar doğru ya da yanlış olsun,

Kabul etmek

Ya da etmemek diye bir ikileme onları sürükleyip,

Onları o ikileme bağlayacak kadar güçlüdürler,

Fakat hitabetteki kuvvetin

İnandırıcılık havasıyla bir etkileme sağlayıp

Bilgisizleri, zayıf düşünceli insanları

Etkilediği mutlak bir gerçektir,

Zaten toplumların büyük kesimleri de

Zayıf düşünceli, câhil varlıklardan oluşmaktadır,

Dünya geneline baksanıza,

Seçilen hükümeteler genelde adaletsiz ve hırsız olurlar,

O hükümetleri de toplumların çoğunluğu seçtiğine göre,

Buda demek oluyor ki toplumların çoğu zayıf düşünceli

Câhil varlıklardır,

O zeki hitabetçilerin,

O zeki hatiplerin karşılarındaki insanlar,

Eğer idealist yüksek anlayışta değillerse ve

Bilgi, anlayış sevileri de çok düşükse eğer

Mutlaka etkilenip inanabilirler,

İşte bu sebepler başta olmak üzere

Politikacıların tiyatro, hitabet, hatiplik gibi

O büyük sanat dersleri almaları

İşte bu gibi sebeplere daha çok bağlıdır,

Hatta bazıları o kadar çok etkili bir hitabet yaparlar ki

İnsan kendisini “çok güzel anlatıyor acaba doğru olabilir mi? “

Demekten bile asla alı koyamaz...

Daima söylemişimdir; öğle etkileyici sözler vardır ki

İnsanı büyüler, sihir içinde bırakır,

Öğle sözler vardır ki

Toplumları, insanları ya savaşa sürükler

Ya da barıştırıp seviştirir,

Öğle sözler vardır ki

İnsanları ya kanlı bıçaklı düşman eder

İmparatorlukları devirir,

Ya da aşk yaşatıp tüm insanlığın dilinde

Birer efsane haline getirir…

Benim sana önerim;

Sen-sen ol hatipler karşısın da

Erdemli ve yüksek bir anlayış, idrak ile dinleme yap,

Sen-sen ol dinleyicilerine karşı erdemli

Ve dürüst bir hitabet ile seslen,

Bu da senin o diğer hatiplerle aranda ki farkı belirler,

Sen dürüst olarak anılırsın,

Onlar ise yalancı ve dolandırıcı diye anılırlar,

Gerçi dünya genelini

Câhil toplumlar oluşturmaya devam ettiği sürece

Yalancı, dolandırıcı hatiplere

Ve adaletsiz politikacılara rağbet devam edeceğe benziyor.

Bana biat etme, benimle kardeş, dost ol…

 

İlahi kitaplar

Ve peygamberlere olan biatin haricinde ki biatler

Erdemli ve âdil olan bir kardeşlikten

Çok daha üstün değillerdir,

Bu sebeple bana olan biatleri reddediyor

Ve bana biat edilmesini tercih etmiyorum,

Beni seven sadece bir kardeş olarak sevsin,

Ya da filozof, ya da yazar şair,

Ya da sanat insanı, ya da fikir insanı,

Ya da bir düşünür,

Ya da erdemli yazılar kaleme alan bir şair olduğum için sevsin

Ve bana bu sebeple saygı duyulsun,

Ben hiç kimseden biat beklemiyorum,

Olacaksanız eğer erdemli birer kardeş,

Erdemli birer dost olun,

Tabi sevip saygı duymak isterseniz,

İstemez ve olamayacaksanız eğer

Engel teşkil etmeyin yeter…

Ermiş değilim, derviş de değilim,

Şeyh hele hiç değilim,

Mürşit ve müritte değilim ben,

Tarikatçı da değilim, cemaatçi de değilim,

Ben mi?

Dedim ya ben sadece din, dil, ırk ayırmaksızın

Tüm insanların

Âdem peygamberden olma kardeşiyim,

Ben mi?

Ben sadece erdemli

Ve bilgece bir şeyler kaleme alan bir yazarım,

Ben mi?

Ben adaleti haykıran bir şairim,

Aklını hikmetli kullanabilenler kadar bir düşünür,

Faydalı ile faydasız bilgileri

Akıllıca ayırabilenler kadar filozofumdur kim bilir,

Her aklı başında olanlar kadar fikir insanı,

İyi ile kötü sanatı ayırabilecek kadar aklı başında,

Ben mi?

Daima gurur ve onur duyduğum o şey,

Ben bir sanat insanıyım,

Ben sadece bu kadarım işte,

Ne yapayım bunlarda dünyalardan çok daha büyükse…

Ben mi?

Ben sadece adalet haykıran

Anarşist ve militarist,

Fakat kibar bir şairim,

Ben işte sadece bu kadarım,

Hem ben ne yapayım bunlarda dünyalardan çok daha büyükse.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deliler kime göre delidir…

 

Şaire sormuşlar, demişler ki

Sizin için deli olduğunuz söylenmekte,

Şairde onlara cevaben demiş ki

Deli değilim,

Fakat delilerin içinde çok zaman geçirdim,

Çok zaman neden geçirdin diye soranlara da derim ki

Toplumların çoğunluğu cehalet üzeri delilerden

Oluştuklarından dolayı

Şu dünya da gidecek daha neresi var ki

İlla her bir yerde karşılaşıyorsunuz o deli toplumlarla,

Hem baksanıza savaşları cinayetleri kahramanlık zanneden

Bir dünya halkı deli değil de peki, ya nedir söyler misiniz?

Zordur uğraşmak ve sabretmek

O kendilerini akıllı zanneden delilerle,

Yönetimler bile çok zaman o yarım akıllı

Ya da deli inanlarca ele geçirildiği çok görülmüştür,

Halk kendinden birilerini seçmeği hep sevmiştir zaten,

Geçmişte halkın durumuna bakarak

Kendimle bir kıyas yapıp deli onlar mı ben miyim?

Diye düşünmüşlüğüm olmuş olsa bile

Fakat bunlara rağmen yine de hiç delirmedim,

Eğer bir deli arıyorsanız

Şu hırsız hükümetleri her seçimde

Yine iş başına getirecek kadar aptal olan toplumlara sorun,

Onların deli olup olmadığını inceleyebilirsiniz,

Fakat ne enteresandır ki

Sizlerde onlar gibi o hırsız adaletsiz hükümetleri

O hırsızlıklarına rağmen

İş başına getirmeye devam ettiğinize göre,

Delilerin deli olduğuna acaba siz kanaat getirebilecek misiniz?

Bundan pek emin değilim.

Câhil de değilim ben,

Câhillerle çok zaman geçirdim,

Câhil de olmadım çok şükür,

Fakat çok zaman kaybettim

Onların arasında yaşamaktan,

Ben sizin gibi

İşin dedikodusunda değilim,

Açılın, benim yapacak erdemli birçok işlerim var.

Ne delilerle,

Nede câhillerle vakit harcayacak kadar

Boş vaktim de yok benim,

Açılın ey câhiller,

Benim yapacak birçok erdemli işlerim var.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ne istediğini bilen, emin olan kazanır...

 

Kendinize şunu sorun,

Kendinize deyin ki

Ben kimim,

Benim amacım nedir,

Amaçlarım nelerdir,

Ben ne olmak istiyorum,

O olmak istediğim şeyi olunca

Neler yapmak düşüncesindeyim,

O yaptıklarım

Ve yapacaklarımla ne elde etmek istiyorum

Diye sorun kendinize,

Doğru cevapları bulduğunuzda da,

Sağlıklı bir şekilde

Yolunuzu bulmaya başlıyorsunuz demektir.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yukarıda kal, neden mi?

 

Yıldızın en güzel durduğu yer

Yukarısıdır,

Hem de en yukarısı,

İnsanların ulaşamadıkları yerlerdir oraları,

Gün gelir dokunurlar belki bâzıları,

Fakat hepsi değil,

Sen onların seviyesine indiğinde söner yıldızın,

Durman gereken yerde kal,

Dedim ya yıldızın en güzel durduğu yer yukarısıdır,

Hem de en yukarısı,

Yıldızlar orada kaldıkça parlar ve ışık saçarlar,

Aşağı inersen eğer

Yıldızının ve ışığının kıymetini hiç biri anlamayabilir,

Yukarıda kal.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Şair, şiirlerini nereden besler…

 

Şair ve şiiri bilgiden beslenir,

Acıdan kederden beslenenler ise ancak

Karamsarlık ve acı verirler etraflarına,

Bizim karamsarlığa değil,

Bizim umuda, faydaya, erdeme, coşkuya,

Aklı başında olmaya, faydalı bilgiye

Ve karamsarlıktan

Aydınlığa çıkmamıza yarayacak büyük fikirlere,

Aşka, dürüst bir ilişkiye,

Adaletli bir hayat yaşamaya ihtiyacımız var,

Dedim ya

Şair ve şiiri bilgiden beslenir,

İlham ise; bilgi, bilgelik olmadan

Asla hiçbir işe yaramaz.

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Başarısız hamle iyi bir tecrübe olabilir...

 

Eyvah bir hata daha yaptım dersiniz,

O başarısız olduğunuzu düşündüğünüz o her bir iş

Aslında sizin için en iyi deneyimdir,

Şimdi o her başarısız hamlenizi hatırlayın,

Anlayacaksınız daha tecrübeli olduğunuzu,

Şimdi çok daha güçlüsünüz, daha eminsiniz,

Daha bilgili oldunuz artık,

Artık ‘ne istediğini bilen ‘ biri oldunuz,

Daha sağlam adımlarla

Ve daha çok tecrübe

Ve artık şaşmaz deneyimler ile

Yeni bir başlangıç yapabilecek bir olgunluğa erdiniz,

O hatalarınızı ve tecrübelerinizi üst üste koyun ki

O ulaşmak istediğiniz yüksekliğe de ulaşmanıza az kalsın.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Halk sözleşmesi...

 

Her bir ‘erdemli’ ev halkı

Kendi evinden

Veya

Her hangi bir çocuğu

Erdemli olarak

Eğitip

Yetiştirip

Dünyaya kazandırmak diye

Bir anlaşmayı kendisine görev edindiği takdir de,

Emin olun ki o erdemle eğitilen yetiştirilen çocukların

Belli bir zamandan sonra

Şu dünya yaşanılası bir cennet olabilir

Fakat bir çocuğu erdemli eğitmek için ilk önce

O çocukların gençlerin eğitmenlerinin de erdemli olması da gerekli.

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Güven sorunu...

 

Birçok insan tanıdım ki

Birçok yabancı için,

Kendi bencil arzuları için;

Haklı olmasına rağmen sevdiğini

Veya haklı olmalarına rağmen

Yurttaşlarının kalbini kırıp

Onların haklarını gasp etmiştir,

Güven bunalımı ev,

Güven bunalımı aile,

Güven bunalımı aile bireyleri,

Güven bunalımı politikacılar, hükümet,

Güven bunalımı insan ilişkileri,

Ve sonuç ise

Ülke içinde bu sebeplerden dolayı adaletsizlik türemekte!

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Öğrencim ve ben...

 

Benim

Bir

Öğrencim

Var

Oda

Kendim,

Onu

Eğitiyorum,

Galiba

Başarmak üzereyim,

Biliyorum ki

İnsan eğitimin de erdem;

Terbiyenin başrolüdür,

İşte ben de o başrole önem ve ilgi gösteririm.

 

                          Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ruh ve zihin köleliği…

 

Her

Ruhu

Aynı

Kalıba

Sokmaya

Çalışmak

Zorbalık,

Kölelik olurdu,

Her zihni

Aynı kalıba

Sokmaya çalışmak da

Köleleştirmek

Ve zorbalık yapmaktan başka ne olabilir ki söyler misiniz?

Hep söylemişimdir, erdemli bir hürriyet nâmustur diye.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maskelerimiz ve gerçekte bizler…

 

Güvenebilmek, iyi bir dost

Ve iyi huylu bir sevgili bulmak,

O kadar zordur ki

Çünkü her bir insan

Ya korkudan

Ya da insanlarla boğuşmak istemediğinden dolayı

Yüzünde farklı başka bir maskeyle,

Veya birçok maskeyle geziniyorlar,

O maskelerin arkasında ki insanı

Tam olarak anlamak

Hem çok zor ve hem de onları gerçekten tanıyabilmek,

İyi mi kötü mü olup olmadıklarını anlamak

Çok büyük bir maharet oldu artık…

Peki, o maskelerin arkasında gerçekte bizler iyi insanlar mıyız?

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Halk ve fakirlik...

 

Eğer bir ülkede topraklar

Su, hava bereketli verimli

Fakat

Halkın çoğu sıkıntı

Ve fakirlik içinde ise

Bunun tek suçlusu

Halkın çoğunluğunun

Hırsız, dolandırıcı olan hükümetleri

O kendi devletlerinin yönetimine getirip,

Kendilerini de

Onlara kul,

Onlara köle yapmalarından dolayıdır,

Şimdi acaba şair o kendilerine merhamet etmeyen halka

Merhamet etmeli mi?

 

                                           Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Büyü, sihir, cehalet ve ön yargılarımız…

 

Ön yargının ne olduğunu bilen biri olarak,

Neden acaba

Ben,

O kendilerini

Çoğunluk olarak

Müslüman

Zanneden

Türkiye cumhuriyeti adında ki

Şu devletin sınırları için de yaşamakta olan,

O başı örtülü bir kadın gördüğüm de

Acaba

Câhil mi?

Acaba büyü sihir işleriyle mi uğraşıyor

Diye güçlü bir his ve düşünceye neden hâlen kapılıyorum.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Cehalet celladınızdır...

 

Daima söylemişimdir,

Eğer sen onları cehaletten kurtarmaz

Ve uyandırma isen

Bir gün o cehaletleri sebebiyle

Hem senin hem de sevdiklerinin başına

Büyük belalar açarlar,

Sen eğitmez isen

Bir başkası,

Veya bir kâtil

Veya da kötü niyetli örgütler alıp eğitir onları

Ve senin başına bela ederler o cahilleri.

Eğitim iki türlüdür birisi iyi erdemli bir eğitim,

Diğeri ise kötü erdemsiz bir eğitimdir,

Herkes kendisine uyacak insanlar eğitmeye çabalıyor,

Erdemli bir meyveden erdemli bir nesil alınabileceği gibi,

Erdemsiz kötü meyveden de

Elbette erdemsiz kötü nesiller alınmaktadır,

Sizlerde bu gerçeklerden

Kendinize düşen payları alırsınız

Ve nihayetin de her bir insan da ektiğini biçer,

Haksız mıyım?

 

 

 

 

 

 

 

Faydalı kullanabilmek…

 

Yağmuru engellemek yerine

Ondan faydalanabilmeyi öğrenebilirsin,

Yağmura yağdığı için

Kızmak yerine

Şemsiye kullanabilirsin,

Bazı şeylerin oluşumuna

Engel olamazsınız,

Bazı icatların üretimine de

Engel olmazsınız

Hiç değilse onlardan

Doğru dürüst faydalanmayı öğrenmek

Daha mantıklı(doğru fikri bulmak ilmi) olur,

Onları faydaya nasıl çevirebilirim diye

Fikir üretmek daha mantıklı olmaz mıydı sizce de, ne dersiniz.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Erdemlilik ve isyan…

 

İçindeki

İsyanı

Öldürme,

Onu

Kendin için faydaya çevir,

Kendini

Ve adaleti savunmak için kullan,

İçindeki

O erdemli isyanı öldürme

Çünkü

O

Seni birilerinin

Kölesi olmaktan

Koruyacak olan şey.

 

                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ne olmaya ve ne olmamaya karar verdin…

 

Balıkçı mı olmak istiyorsun,

O halde

Balıkçılık eğitimi

Alman gerekmez mi?

Büyük

Ve faydalı

Bir bilim insanı mı olmak istiyorsun,

O halde

O olmak istediğim bilimlerin eğitimini

Alman gerekmez mi?

Peki, ne olmaya ve ne olmamaya karar verdin,

İyi bir insan mı olmak istiyorsun,

O halde o zerinde ki kötü huyları

Bir an önce terk etmen gerekmez mi?

 

                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mücadele sanatı ve dünya hayatı…

 

Ben mi?

Ben felsefeyi, ben bilgeliği, ben erdemli olmayı,

Ben şiir sanatını savaşarak, mücadele vererek öğrendim,

Câhil halkın ta içine girip

Hem de onların arsında yaşayarak öğrendim,

Hak ettiğim

O zirve eğer yıldızlarsa,

O yıldızlar benimdir zaten,

Gerçekte benim olan

O şeylerin sahibiymiş gibi davrananlara

Gülüp geçiyorum sadece,

Ha bu arada onlarda bir süre yanıp daha sonra da sönerler,

Karakterini ne ile yoğurdun diyorlar bana,

Benim karakterimi yoğuran şey o bilgelikler ve savaşlarımdır.

 

                                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tanrı değilim, sen de değilsen anlaşabiliriz…

 

Anlaşabiliriz

Ben tanrı değilim,

Halkı soyan hırsızlayan

Dünyayı yaşanmaz bir hale getiren h

O hükümetlerden biride değilim,

Eğer sende tanrı değilsen,

Eğer o hükümetlerden birisi de değilsen

Anlaşabiliriz,

Onlar birbirlerini tanrı edinip

Yeryüzünde bozgunculuk ve haksızlık yaptılar,

Hâlen yapıyorlar da,

Ben sana haksızlık yapmam, anlaşabiliriz,

Çünkü ben o birbirini tanrı edinenlerden biri değilim,

Anlaşabiliriz.

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dua…

 

Çaresiz

Kalsın

Tüm

O

Düşmanlarım,

Çare

Bulamasın

O

Hiç

Bir

Derdine,

Hastalığına,

İnşaallah...

Âmin.

 

   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Şairin, sosyolojik, felsefik ve şiirsel yorumu…

 

Felsefeciler insanlara ilham verip,

İnsanların hayatlarını güzelleştirirken,

Acaba o kendi hayatlarını kederleştirdiler mi?

İnsanlığın huzurlu

Ve insanlığın sağlıklı yaşaması

Nasıl ki hem erdemli

Ve hem de adaletli bir hayat sürmelerine bağlıyken,

Felsefecilerin bazıları da

Acaba o insanların mutluluğu için

Bu tür cevaplar mı aramışlardır...

Bakıyorum da

O bâzı insanlar yaşamak yerine

Gevezelik ediyorlar,

Paylaşmak yerine savaşıyorlar,

Ellerinde keder

Ve ellerin de hileden başka

Hiç bir şeyleri kalmayan o insanlar;

Ülkeler, topraklar, hükümetler kazandığı için sevinirken,

Arkalarında ise ölülerin, hastaların

Ve mağdur bıraktıklarının lanetleri

Ve beddualarıyla o zafer sarhoşluklarına devam ediyorlar...

Acaba felsefeciler de benim kadar

Bunlar için neler söylemişlerdir,

Peki,

Soralım insanlara,

Onlara diyelim ki

Savaştınız da ne oldu,

Şimdi o karşı çıktığınız o haksızlıkları

Yapanlarla savaştıktan sonra,

O haksızlıkları siz yapmaya başladınız,

Haksızlıklar ortadan kalksın diye savaş verirken,

Bir de bakıyoruz ki güç iktidar ve hükümet

Sisin elinize geçtikten hemen sonra

O savaş açtığınız haksızlıkları siz yapmaya başladınız,

Bu ne yaman bir çelişkidir öğle,

Söyler misiniz?

Peki, üzerinde ki bilgilerle,

Üzerinde ki ilimler ile

Kendini güzel ahlaklı,

Kendini erdemli, kendisini adaletli yapamayanlar

O yük taşıyan eşekler gibi değiller mi?

Ne yani haksız mıyım?

Bir baksanıza

O fayda görmediği bilgilerle nasılda övünüyorlar,

Elbet de sadece ilim öğrenmekle,

Sadece bilgi edinmek

Yetmez güzel ahlaklı olmaya,

Yetmez erdemli olmaya,

Gerçekte yapılması gereken

O edinilmiş faydalı bilgileri hayata,

Eyleme geçirmek,

O bilgileri yaşamayı arzu etmek

Ve o faydalı bilgilerle iyi bir şeyler yaşamak da gerekir,

Peki, ilim öğrenip de bilgilenen kaç insan

Arzular erdemli adaleti yaşamayı,

Acaba felsefeciler de benim kadar

Bu konuda söylemişler midir bir şeyler,

Elbette söylemişlerdir,

Galiba sayıları az olmalı ki

Baksanıza şu dünyaya

Hâlen şu okumuşların ellerinde olmasına rağmen

Fakat buna rağmen yine de

Haksızlık, adaletsizlik yapmaya da devam ediyorlar…

Neden acaba dünyanın veya

Bir kısım ülkelerin iktidar gücünü ele geçiren

O iktidarın gücü ile

İnsanlara haksızlık yapmaya başlıyor,

Düşünsenize bir,

Zâlim, haksız olup yaşayan bir devletiniz mi olsun isterdiniz

Yoksa adaletli olup

Erdemli yaşayan

Ve bu uğurda mücadele veren

Güçlü ve haklı bir devletiniz mi olsun isterdiniz,

İşte bu soruya vereceğiniz cevap

Sizin karakterinizin nasıl olduğu hakkında da bilgi verir,

Çünkü insan yalnız kalınca

Kedisini daha net görebilir,

Bu soruya cevap vermek de

Sizin vicdanınızla yalnız kaldığınız bir andır,

Sizin o vicdan denen bilgeyle baş-başa kaldığınız

En yakın mesafedir,

O mesafede kendinizin gerçekte

Kim olduğunu fark edeceksiniz…

Bir felsefeci şöyle demişti;

Hem şeytan

Ve hem de insan olunmaz,

İkisinden biri olmak gerekir,

İkisi bir arada duramaz,

Diğeri ikiyüzlülükten başka bir şey değildir,

Tanrılar, hükümetler,

Kralların birçoğu ikiyüzlüleri sever

Fakat İsa’nın Rabbi olan Allah

O ikiyüzlü ve kibirli insanlardan nefret eder,

Yâni hem nâmuslu görüneyim

Fakat bunun yanı sıra haksızlık da edeyim,

Daha sonra tanrılar beni affeder düşüncesi budalacadır,

İkiyüzlü olmayı bırak, net ol…

Ya iyisindir, ya da kötüsündür.

Şimdilerde büyük sanat insanlarına,

O aziz felsefecilere,

O büyük yazar şairlere bakıyorum da

İnsanları erdemleştirmek, onlara ilmi vermek yerine

Ancak hükümetlerin kuklalığını

Ve Kralların

Ne kadar aziz olduğu yalanını yaymaya zorlanıyorlar,

Ey bilgelik, ey sanat,

Ey bilim, seni ne duruma düşürdü hükümetler,

Kalksın da görsünler kadim de ki o bilgeler,

Aslında pek de değişen yok o mesafeden...

Patronlar ve krallar

Bakın ne hâle getirdiler dünyamızı ve insanlığı,

İşte onların insanlığı getirdiği nokta,

Sahtekârlık, yala, güvensizlik, savaş, adaletsizlik,

Saymaya gerek yok,

Hepiniz biliyorsunuz zaten…

Felsefeciler, yazar şairler, bilim insanları,

Eğitmenler, vesaire-vesaire

İnsana tüm ömrü boyunca ne yapması gerekiyorsa

O gerekli olan meselelerle ilgili bilgiler öğretmeli değiller mi?

Faydasız bilgilerin eşekliğini yapmaya gerek var mı?

İnsanları kandırmaya gerek var mı?

Bakınız, çok iyi seyrediniz dünyayı ve geleceği,

Çırak olanların ustalık koltuklarında

O hükümetler eliyle oturtulmaya başladığı,

Hükümetlerin,

Kralların, kuklacıların devrindeyiz,

Emanetler sahiplerine değil de

O laf ebeliği yapanlara

Teslim edilmektedir…

Başkaları bizi beğensin diye uğraşmak

Mutluluk ve şeref getirmez bilmiyor musunuz?

Fakat halkın çoğunun

Ve hükümetlerin o aradığı mutluluk

O hırsızlık ve aptallık sofralarında olsa gerek ki

O sofralardan hiç geri durmuyorlar,

Ey insan susturunuz artık o içinizdeki

O tüm kibirli arzularınız, hevesleriniz

Ve o çirkin savaşlarınızı,

Eğer susturabilirseniz

Duyacaksınız işte o an gerçek sesini

O bilge vicdanınızın ve iyi, âdil olanın.

 

 

 

 

 

 

 

Köle yapamadıklarınız…

 

Hiç bir şeye sarhoşluk verici tutkuyla

İhtiyaç duymayan bir insanı

Nasıl kukla ve nasıl köle yapabilirsin ki

İnsanlar, tutkuyla

O ihtiyaç duydukları şeylerinden yakalanıp

Kukla veya köle yapılmak istenirler,

Hükümetlerin, grupların tarikatları,

Örgütlerin ve hükümdarların

Köle, kukla yapmak hususun da

O en çok zorlandıkları insanlar

Ve köle yapamadıkları insanlar genel de

O hiç bir şeye sarhoşluk veren bir tutkuyla ihtiyaç duymayıp,

Hayatı erdemli ölçülerle yaşayan bilgeler

Ve o erdemli ruh taşıyan âsi anarşistlerdir.

 

                                              Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aptallık uçurumu ve insanlar…

 

O hiç ulaşamayacağı yıldızların

Üzerine çıkmak hevesi

O şöhret peşinde koşmak hevesi

Birçok insanı sarmış durum da

Oysaki insanlar olarak

Erdemi hep beraber yaşamak,

Âdil bir paylaşımla toprağı paylaşmak,

Adaletli bir paylaşımla

Şu dünya hazinelerini paylaşmak

Daha mutlu edecektir insanları,

Fakat bunu bilmelerine rağmen

Neden acaba insanlar

Kendilerini atarlar

O aptallık uçurumlardan aşağı.

 

                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İnsanlar, bilim, sanat, teknoloji ve üretilenler…

 

Bilimin geliştirdiği o şeylerin

Şu dünyaya verdiği zararlarla,

Bilimin geliştirdiği o şeylerin

Şu dünyaya verdiği faydalar kıyas edildiğinde

Ortaya çıkan sonuca bir bakmakta fayda var,

Bilimi ve sanatı daima desteklemişimdir,

Erdemli bilim insanlarını

Ve erdemli sanat insanlarını

Daima desteklemişimdir,

Kendimin de bir sanat insanı

Ve bir filozof olduğunu düşündüğümde,

Sanata ve bilime destek vermemem

Asla mümkün değildir,

Fakat gelinen nokta

O zarar ve fayda konusunda mutlaka kıyas edilmeli

Çünkü ortada insanlığa ait tek bir ev var o da dünyamız,

Gidecek başka bir evimiz yok,

Bu kıyas mutlaka yapılmalı

Ve mutlaka tedbirler alınmalı,

Büyük sanat insanı Tolstoy’un dediği gibi;

Ateş kıvılcımken söndürülmeli,

İnsanlığın geliştirdiği o tüm şeyler faydasızca kullanıldığında

O insanlar eliyle o evimiz olan dünyamıza

Çok büyük zararlar veriyor,

Geri dönülemez zararlar sebebiyle dünyamızı,

Evimizi, sevdiklerimizi kaybetmeyelim, hem ayrıca;

Huzurlu ölmek ile dünyada acı çekerek ölmek arasında

Elbette çok büyük fark olduğunu hatırlatmama gerek yok.

Rönesans, şiir ve şair...

 

Bilginin ışığıyla

Aklı, iradeyi, zihni erdemleştirmek,

Aydınlatmak gerekli dedi bir bilge şair,

Fakat bu aydınlatmayı yaparken

O başka faydalı değerleri reddetmeden yapmak gerekir dedi,

Hem zâten Rönesans;

Kelime anlamı itibariyle

Aklın aydınlanmak çağı değil midir?

Elbette öğledir,

Fakat onu erdemli bir aklın eliyle kullanmak gerekir,

Erdemsizler ise onu ancak

Zorbalıklarını hayata geçirmek için kullanırlar…

Peki, bilgi diyoruz,

Fakat nasıl bir bilgi;

Faydalı mı yoksa zararlı mı?

Çünkü Rönesans ile bilgi birleştiği zaman

Ortaya çok büyük bir kudret çıkmakta,

Baksanıza dünyamız bu sebeple çok acılar yaşamakta,

Rönesans iyinin elinde iyi olarak şekillenirken,

Kötünün elinde de kötülük yapmak adına şekilleniyor,

Biz hangisini tercih edeceğiz,

Elbette ki

Biz faydalı olanı tercih edeceğiz,

Aklın hürriyetini kullanmak bir insan için

Elbette çok büyük bir değer olmalı,

Bunun farkındayız,

Bu hürriyet adaletli bir sınırda ilerlemeli ki

Diğer varlıklara da zarar vermesin...

Sormak gerekir, akıl;

Erdemli bir hürriyete

Ve bilgeliğe ulaştığında hem kendini

Ve hem de yaratıcısını bilebilir mi?

Hem kendisi için faydalı olanı

Ve hem de

Sorumluluğu içinde olanların

Faydası için olan şeyleri

Layıkıyla bulabilir mi?

Bu sorulara cevap olarak diyebilirim ki

Elbette bilebilir

Ve elbette bulabilir,

Akıl bu sorulara

Ve daha birçok bilinmez zannedilen sorulara

Cevap bulabilecek kudrettedir,

Hem zaten insanın henüz daha ayak basmadığı o yerleri

İlk önce aklıyla keşfetmiyor mu?

Evet, elbette ilk önce aklıyla keşfediyor…

Yeter ki insanların akıllarını köle

Ve kukla olmaktan kurtarın,

Köle bir aklı yönetmenin kolaylığını bilen

Her dolandırıcı hükümdar

Ve o her dolandırıcı hükümet

O hür olması gereken akılları köleleştirmeye çalışmaktadır,

Aklın ve zihnin köleliğini reddetmek gerekiyor,

İnsanlar da öğle bir erdemli hikmetli akıl hâkimiyeti olmalı ki

Onun emrine ve teftişine o tüm duygu ve hisleri vermeli,

O her bir insan da ki

O düşünen, hisseden, akıl edebilen

O aziz kudretli kalple de bir bağı olmalı o erdemli aklın.

Ben derim ki…

 

Erdemli, kibar olmak;

Haksızlığa karşı susmak

Veya haksızlığa karşı

Hamle yapmamak

Anlamına gelmez,

Gelmemeli de,

Bâzen susmak,

Susmayı faydalı bir biçim de değerlendirerek,

Bâzen konuşmak,

Konuşmayı faydalı biçimde değerlendirerek,

Bâzen de erdemli bir hamle yapmak gerektiğinde

Hiç durma,

O hamleni yap…

Hem ayrıca o yaptığım

Ve yapacağım o tüm şeyleri

Birilerinin beğenisini,

Birilerinin takdirini kazanmak için yapmıyorum,

Sen de birilerinin beğenisi takdiri için değil de

Faydalı bir şeyler olsun diye yap mesela,

Kendin için yap,

Sevdiklerin için yap mesela

Ve faydalı bir şeyler üretmek adına yap,

Mesela ben;

Kendim için yapıyorum her ne yaparsam

Sevdiklerim için yapıyorum,

İyi, faydalı bir şeyler üretiyorum

Belki iyi bir insan faydalanır diye,

Mesela kimi dağların eteklerinde,

Doruklarında meyve ağaçları vardır

Ve kuşlar onlardan faydalanırlar,

Şimdi diyebilir misin?

Bu ağacın ne faydası var diye,

Dağda, ağaçta, tohum da görevini yapmış

Meyvesini hizmete sunmuş,

Sen, ben ve kuşlar ondan faydalanmaktayız,

Sen de bunun için yapabilirsin,

Fayda üretmek için…

Şaire dediler ki

Sen küfürbaz bir şair misin?

Şairde cevaben onlara dedi ki

Evet  

Hem ben küfürbaz

Ve hem de

Ben sövgü dolu bir şairim,

Adaletsizlik karşısında çok zaman

Dayanamaz söver küfrederim

(reddeder, laubali saygısız konuşurum) zorba zâlimlere,

Beni beğenip de ne yapsın o birileri...

Ben mi?

Haksızlığa karşı

Hem erdemlice,

Hem de cesurca mücadele veren bir şairimdir,

Sen de haksızlığa karşı mücadele vermelisin,

Ben mi?

Ben;

Mücadele vermeyen din,

Mücadele vermeyen insan dâhil olmak üzere

Her ne olursa olsun hepsini de terk ve reddediyorum.

Susma sustukça sıra sana gelecek…

 

Haklarımıza karşı

Şehirlerde

Metropollerde

Vahşileşenler var,

Onlara karşı susup

Elimizi,

Kolumuzu

Bağlayacak değiliz ya,

Acımaya gerek yok

Haklarımıza

Tecavüz edenler karşı

Acımaya gerek yok…

Susma

Sustukça sıra sana gelecek…

 

            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bilginin kudreti...

 

Bilgiyi doğru kullandığın sürece

Ve bilgiyi âdil kullandığın,

Erdemli kullandığın sürece

Faydadan başka bir şey getirmeyeceğini biliyoruz,

Fakat bilgiyi kötü amaçlar için kullandığınızda

Dünyayı bile paramparça edecek şiddet

Ve içeriktedir...

Mesela atom

Ve hidrojen bombaları gibi,

Mesela

Hastalıklara karşı aşılar gibi,

Mesela dünya iklimini koruyan projeler gibi,

Örnekleri çoğaltmak mümkün!

Ahlak mesela,

Güzel ahlak(erdemli iyi yaşamak) da

Bir bakıma bilgiden geliyor,

O bilgiyi doğru dürüst yaşayıp

Yaşamaktan geliyor,

Bilgiyi erdemlice yaşadığında ahlakın güzel,

Bilgiyi kötüye kullandığında ahlakın çirkinleşiyor...

Anlata biliyor muyum?

Bence anladın sen.

Diyorum ki

Silah güç kudret bilgili bir delinin kâtilin elinde olursa,

Silah güç kudret erdemli bir bilgenin elinde olursa ne olur,

Sorusuna vereceğin cevapla o yukarıda ki cevap aynı şeydir...

İyi hükümetler ve kötü hükümetler işte o gücün peşindeler,

Sen şimdi anladın.

Çık o mağarandan artık…

 

İnsan saklandığı o mağarasından

O kendisini koruduğunu zannettiği

İninden çıkmalı artık,

O mağarasının, o ininin karanlığı

Ve karanlık duvarları onu koruyacak kadar

Hiç sağlam olmayacaktır,

Oradan er ya da geç birileri eliyle

Ya da kendi eliyle çıkmak zorunda kalacaktır,

Ben sana derim ki oradan çık, bilgelen,

Hayatı birlikte yaşayacak

Erdemli insanlar ara kendine,

Hayat istediğin gibi şekillenmez her zaman,

Fakat erdemli bilge toplumların oluşmasına yardım edersen

Dünyanın ve gelecek nesillerin kötüleşmesini de engelleyebilirsin.

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aç gözünü anla artık gerçeği…

 

Bâzen düşünüyorum da acaba daha çok biz iyi şeylerden mi?

Kötü olan şeylerden mi şüphe duyarız,

Biz iyi insanlardan mı?

Yoksa daha çok kötü insanlardan mı şüphe duyarız,

İnsanların geneline baktığımızda

Genel itibariyle, çoğunluk olarak insanlar

İyi olan insanlardan daha çok şüphe duyuyorlar,

Peki, neden, acaba o kötü huylu insanlar

İnsancıl yaşamanın rolünü daha mükemmel oynadıkları için mi?

Peki, bir doğruyu bulmak ve bir doğruya ulaşabilmek için

Harcadığımız mahvettiğimiz onca zaman

Ve onca iyiliklere ne dersiniz,

Ben derim ki açın gözleriniz artık ve gerçekte

O iyi, adaletli erdemli insanlarla dostluklar, ilişkiler kurun.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sosyolojik psikolojik tespitler ve şair…

 

Sosyolojik

Psikolojik

Tespitler olmadan

Kişisel gelişim kitapları

Yazmak mümkün değildir,

Sosyolojik psikolojik

Tespitler olmadan

Terapi, hikmet,

Felsefik yazılar

Ve aforizmalar

Kaleme almak

Mümkün değildir,

Hatta dinsel fetvalar bile sosyolojik psikolojik

Sosyopsikolojik tespit ve bilgiler olmadan verilemez.

 

                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Matrix, hükümetler ve faydasız yaşam tarzı…

 

Faydasız, boş, saçma sapan kültürler,

Faydasız, boş

Saçma sapan gelenekler,

Faydasız, saçma sapan, boş, örf ve âdetler,

O faydasız inançlar, faydasız eğlenceler,

Sistematik ve erdemli bir biçimde,

Zaman içinde insanlardan uzaklaştırılıp,

Tüm bunların yerine insanlara

Erdemli bir bilgelik eğitiminin verilmesi taraftarıyım,

Zihinler buna hazırlanmalı…

Fakat her nedense hükümetler ve Matrix

Toplumların câhil kalması taraftarıymış gibi hareket etmekteler,

Acaba erdemli bilge toplumları yönetemeyiz diye mi düşünüyorlar,

Acaba hırsızlık ve cinayetlerini yapamayız diye mi düşünüyorlar!

            

 

                                                      Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mâsum nesiller adına…

 

Bilge şair

Bir gün

Kendi gençliğini,

O kendi çocukluğunu

Hayâlen

Kendi karşısına alarak

Ona dedi ki

Kimselere haksızlık etmemiş olan sen,

Hey delikanlı,

Hey çocuk;

Ben senin hem korumak

Ve hem de intikamını almak için yaşıyorum

Ve er ya da geç elbette

Herkes biçecek o ektiğini.

 

                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yazar şair nafiz coşkunun yayınlanan tüm kitaplarının isimleri

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ile aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…     

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…       

66: Aşk töreni… (karma)

67: Arıkovanı ve aforizmalar…

68: Cadı kazanı ve aforizmalar…

69: Şairin intikamı ve aforizmalar…

70: Cadı avı ve aforizmalar…

71: Gümüş köpek balığı…

72: Ölüler şehri ve aforizmalar…

73: Taçsız kral ve aforizmalar…

74: zehirli sarmaşıklar…

75: Mücadele sanatı ve aforizmalar…

76: Kıyamet sancısı ve aforizmalar…

77: Aslanların öğretisi ve aforizmalar…

78: Kartalların öğretisi ve aforizmalar…

79: Kurtların öğretisi ve aforizmalar…

80: Katil balinanın öğretisi ve aforizmalar

81: Bilgelerin öğretisi ve aforizmalar…

82: Kalemşörler ve aforizmalar…

83: Şairlerin senfonisi ve aforizmalar…

84: Kafes demokrasisi ve aforizmalar…

85: Kukla demokrasisi ve aforizmalar…

86: Cehenneme hoş geldiniz… Aforizmalar…

87: Âraf da bir şair ve aforizmalar…

88: Tanrıların savaşı ve aforizmalar…

89: Rönesans ve aforizmalar…

90: Şair Hamlet’in intikamı ve aforizmalar…

91: Şair, Tiranlara karşı ve aforizmalar…

92: Şair, Matrix’e karşı ve aforizmalar…