KİTAP ADI: CESUR YÜREK VE AFORİZMALAR... (Kitap. 97: author poet phılosopher yazar şair Nafiz coşkun)

 

Felsefik yazılar, Aforizmalar, fikir yazıları, makaleler, şiirler, Aşk, jurnaller, kişisel gelişim, hikmet, sanat, sonnet, terapi, Sosyolojik ve psikolojik tespitler.

 https://drive.google.com/file/d/1vlOBTrS6_z1KueDhWseY5WWCarZZeL6C/view?usp=drive_link

 KİTABI PDF OKUMAK İÇİN YUKARIDAKİ LİNKİ TIKLAYINIZ.  ⬆ ⬆

⬆

 

                                 ♛ ♣ ♡

 

 

     Cesur yürek ve aforizmalar ve aforizmalar...   Kitap: 97.

 

                               ☆☆☆

 

Bâzen onlarca kumandandan ve politikacıdan

Daha çok faydalı iş yapar bilge cesur bir şair…

 

Seçimleriydi insanı iyi ya da kötü eden,

Kör aptal tâlih yoktu aslında kalbinde kaderin de insanın…

 

Düşüncelerimin, aforizmalarımın erdemleşerek olgunlaşmasın da ve hayatın içerisinde ki zorluklara cenderelere karşı cesur duruşumu gardımı alışımda benden yardımlarını geri çekmeyen meleklere teşekkür ediyorum. Ve o çok değerli tüm bilge hikmetli sanat felsefe insanlarına teşekkür etmeği kendime aziz bir vasıf olarak görmekteyim çünkü onlara gönülden teşekkür etmek bile benim gibi bir mücrimi azizleştirebilir. Ben sadece iyi insan olmaya çalışan o aziz sanatkârım olan Rab Allah’ın yarattığı Aşk ve erdem günahı işlemiş bir varlığım, sağlıcakla hoşça kalın.

 

                                                                   Nafiz coşkun.

 

                                    ☆☆☆

 

 

 

 

Yazar şair düşünür ve sanat insanı: Nafiz coşkun ile iletişim adresleri: e-posta: n.coskun006@gmail.com 

Ve ayrıca daha çok facebook Messenger,

Twitter ınstagram linkedln pinterest adreslerinden ulaşabilirsiniz.

 

 

 

Bu ve tüm kitaplarımın telif hakları, basım, yayın, satış hakları Nafiz Coşkun’a aittir. İzni alınmadan kitabın tümü, ya da bölümleri, mekanik, elektronik, manyetik ya da başka yöntemlerle çoğaltılamaz, bastırılamaz, medyada okunamaz, şarkı türkü yapılamaz.

 

…

 

Baskı

Ofset baskı merkezi

 

         /

 

Matbaa sertifikası

 

ISBN:

                                  ☆☆☆

 

Felsefik yazılar, Aforizmalar, fikir yazıları, makaleler, şiirler, Aşk, jurnaller, hikmet, sanat, kişisel gelişim, terapi,

Sosyolojik ve psikolojik tespitler ve sonnetlerin sayfa numaraları:

…

Sayfa: 7. ŞAİRİN(kendimin)SANAT TARZI

Sayfa: 9: Cesur yürek ve doğruluk cesaret oyunu…

Sayfa: 12: Aptalı, deliyi öve seve göğe çıkartırsanız eğer…

Sayfa: 14: Psikolojik ve sosyolojik bir tespit…

Sayfa: 16: Ülkeni aşağı çeken aptallar ve câhil toplumlardır.

Sayfa: 18: Dinine yasasına kitabına tanrısına sövüp küfrettiğim.

Sayfa: 21: Mağaralarınızdan dışarı çıkınız ve insan olunuz…

Sayfa: 26: Yenilgiye düşenler, ondan geriye dönenlerdir…

Sayfa: 29: Tabakhane olmuş bir ülkede…

Sayfa: 30: Köleler ve efendiler… (sonnet)

Sayfa: 31: Aptallar ve bilgeler aynı kefeye konursa…

Sayfa: 34: Aşkın gücü…

Sayfa: 40: Adaletsizlik ve cumhuriyetsizlik de düşmanların…

Sayfa: 41: Senin hakların gasp edilirken ey miskin… (sonnet)

Sayfa: 42: Gücü bilgece kullanamamak yenilgiden beterdir. (sone

Sayfa: 43: Düğmeleri yanlış yerlere bilerek ilikliyorsunuz…

Sayfa: 45: Elinde ki gücü kullanmayı beceremez isen… (sonnet)

Sayfa: 46: Metropoller ve afilli yalnızlıklar… (sonnet)

Sayfa: 47: Bir kısım sahtekâr örgüt ve kavimler… (sonnet)

Sayfa: 48: Tanrılıklarını ilan eden aptallar… (sonnet)

Sayfa: 49: Yolumuz ne gün adalet erdem üzerinde buluşur…

Sayfa: 54: İnsanlık, insanlığı ve güven duygusunu yitirirken…

Sayfa: 60: Herkes ektiğini biçti, şimdi sıra sizler de… (sonnet)

Sayfa: 61: Zâlime hoşgörü göstermek mâsuma cinayettir…

Sayfa: 63: Cihat kelimesinden anlaşılması gerekenler…

Sayfa: 65: Bilgi ile bilinenin uyumu ile gerçekler…

Sayfa: 70: Her şey kötüye gidiyor derken…

Sayfa: 71: Kötüye veya iyiliğe giden dümen eliniz de…

Sayfa: 73: Âdil bir paylaşım, eğitim ve yetenek edindirin…

Sayfa: 77: Gülümseyen kâtiller… (sonnet)

Sayfa: 78: Atı alan Üsküdar’ı çoktan geçmiş… (sonnet)

Sayfa: 79: Hakkı yok kimsenin hakkıma hükmetmesine.

Sayfa: 80: Hakkımızın üzerinde hakkınız yoktur… (sonnet)

Sayfa: 81: Siz ancak kendinizi kandırırsınız… (sonnet)

Sayfa: 82: Huzur isteyen şu dört unsuru eğitmelidir… (sonnet)

Sayfa: 83: Prensip şudur; erdemli olacaksın…

Sayfa: 86: Haksızlık yaşamı içselleştirilmiş ülkelerde… (sonnet)

Sayfa: 87: Sen de biçeceksin ektiğin kötülüğü… (sonnet)

Sayfa: 88: Bir zâlim bulunur elbet hakkımızı alacak… (sonnet)

Sayfa: 89: Gündemi psikolojiler ve sosyolojiler belirler… (sonnet)

Sayfa: 90: Turuva atının hikâyesini bileniniz var mı? (sonnet)

Sayfa: 91: Menfaatler çatışması, menfaat hatırı düzeni…

Sayfa: 93: Efendi Rab’dır, kimsenin kuklası olmayın…

Sayfa: 96: Mesajı aldıysan gerekeni yap öğleyse…

Sayfa: 98: O her bir tarihin sonu, bir an öncesidir…

Sayfa: 99: Yıkacaksan eğer, mükemmelini yapmış olmalısın…

Sayfa: 101: Yazarın bugüne kadar yazdığı kitapların isimleri…

                            

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

…

 

Anlamak ya da anlamamak işte bütün mesele buydu

Dedi bilge şair, eğer mesele anlaşıldıysa

Ve istekliysen o doğru olanı yapmaya,

İşte bundan daha sonrasında ise

Erdemli bir hamle yapmak zamanı gelir,

Yâni, olmak ya da olmamak dediğimiz o zamanı gelir…

Ben varım,

Peki, ya sen var mısın?

Neye mi?

Şu çivisi düzeni insanlar eliyle çıkartılmış dünyada

Erdemli adaletli bir mücadele vermeye.

 

 

…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                     ☆☆☆

 

 

 

 

 

 

Nafiz derki:

…

Sevgili Mikel’e, Cibril’e ve Şafağa ve sana

Ve senin için sevgilim.

Sevgili İsrafil’e,

Ölüm meleği Azrail’e ve Ruhûl Kudüs’e Teşekkür ediyorum.

Sonnet ve şiirlerimi, tane-tane,

Yavaş-yavaş ve yumuşak bir ses ile oku.

Fikir yazılarımı, makalelerimi, aforizmalarımı,

Şiirlerimi, sonnetolarımı, kelimelerimi, hikâyeciklerimi,

Jurnallerimi okurken düşünerek oku!

Anlamak istiyorsan bu dediklerimi yerine getirmelisin!

Ve unutma ki hikmetli düşünerek okumak;

Erdemlilerin, kibarların,

Asaletli,

Asil insanların aziz bir vasfıdır, karakteridir, sanatıdır unutma!

                                                      

                                                       Sonnet. Nafiz coşkun

 

 

            

                 ☆☆☆

          ŞAİRİN(kendimin)SANAT  TARZI.

 

Bu yazıyı tüm kitaplarımın baş sayfalarına yerleştiriyorum!

Beni ve sanat şiir tarzımı anlayabilmek için bu yazımı lütfen dikkatlice kendiniz ya da karşılıklı bir insanla okuyunuz ki benim yazmış olduğum eserlerimi daha iyi anlayabilmeniz mümkün olsun. Kendisine yazar şair düşünür ve sanat insanı unvanlarıyla seslenen o akılcı romantik adamın yani benim ne tarzda yazdığımı, nasıl bir nazm ölçü kullandığımı şu ifadelerle beyan etmek istiyorum. Şu aziz iki cümleyi çok irdeledim, olmak ya da olmamak ile anlamak ya da anlamamak cümlelerini. Ve anladım ki bu iki aziz cümle beyni dolmaya başlamış bir insanın tüm hayatını şekillendiren kafa kâğıdıdır, ruh haritasıdır. Düşün ve anlamaya çaba göster, olmak için ise bilgi ile meseleleri anlamak gerektiğine inandım daima. Şiiri, felsefeyi, fikirlerimi, telkini sonnet kalıbında, sonnet nazmın da birleştirdim, ha bu arada hatırlatmak isterim ki zâten kaliteli bir şiirin fikirsiz felsefesiz olması mümkün değil. Bazen de kimi yazılarımda sokak lisanını kullanmayı ihmal etmedim çünkü sokağın ayrı bir lehçesi vardır bunu inkâr edemem, iyi ya da çirkin sokağın o çok farklı argosunu bile kullandığım oldu. Her bir aklın, her bir anlayışın anlayışına göre anlatmaya çalıştım ve o sokak şairi üslubu yanında birde salon şairi ile aforizmacıların lisanını kullanmayı da ihmal etmedim. Bazen insanların o geçmişten bugüne hiç değişmemiş aynı olan ezberlerini bozmuş oldum bu farklı yazılarımla, bu farklı sanat tarzımla. Çoğunlukla bazen de insanların düşünce güçlerini artırmaya çalıştığım oldu. Hem sokak lisanını, sokak felsefesini ve hem de yüksek akademi lisanının felsefesini kullanmayı kendime has bir tarzda uygun gördüm. Aynı kitap içerisinde hem Sonnet’i, şiiri, makaleyi, jurnal yazılarını ve bazen de minik hikâyecik roman kokulu yazılarımı ve ayrıca laubali bir lisan tarzını da ihmal etmeden kullandığımı yazılarımda göreceksiniz çünkü kötülüğe karşı laubali olmamak mümkün değildir erdemli bir insan için. Ve hatta çok basit anlatılar ile süslenmiş şarkı sözü olabilecek dizeleri, şiirleri, Aşk’ı, Hikmet’i, kavgalarımı, hatalarımı, pişmanlıklarımı, halkımı, birbirinden çok farklı insan kalıplarını, farklı kültürdeki insanların isyanlarını, sohbet şiir kültürlerini, yalnızlıklarını, zaferlerini, yenilgilerini, umutlarını ve birçok şiirde olduğu gibi karamsarlığı değil, tam tersine insanları karamsarlıktan çıkartabilmenin uğraşısını göreceksiniz yazılarımda. Biliyorsunuz ki felsefi bir mesele üzerinde hikmetlice düşünmeye çalışmak insanın düşünce gücünü artırıyor. Ve işte bende Felsefik yazılar ile yoğurduğum mayaladığım şiir sonnet sanat düşünce fikir hamurumu kendime has yepyeni bir modern sanat tarzında sizlere ikram ediyorum, isteyen alabilir, alırsanız eğer zararlı asla çıkmayacaksınız emin olabilirsiz, çünkü ben de sizler gibi iyi bir insan olmaya çaba gösteren bir varlığım.

Yeniden kısaca tekrar etmem gerekirse eğer, Tüm eserlerimin kitaplarımın tarzı şöyle ki yazılarımın büyük bir bölümünü, fikirlerimin bir kısmını sonnet kalıbı nazmında, şiirsel kendime has Felsefik hikmetli dokunuşlarla yazdım. İşte bu bana has nazm ile tarz birleşince dünyada bir ilk oldum desem yeridir. Ayrıca bu nazm tarz birleşmesiyle yazılan bazı eserlerimin okunuşu konuları gibi zor, ağır gelebilir bazılarınıza. Lütfen yazılarımı daha dikkatli, yavaş ve seçici, tane-tane, düşünerek okuyunuz, anlamadığınız kelimelerin manaları için lütfen sözlüğe bakınız, bir kelime insan vücudundaki iskeletin parçası gibidir anlamını bilmeden okuyup geçerseniz hiçbir fayda göremezsiniz, zarara girmez erdemliler, kısacası ben Şiirle felsefeyi birleştirdim!

Cesur yürek ve doğruluk cesaret oyunu…

                

Aşka cesaretin var mı?

Dedi bilge şair,

Erdemli olmaya cesaretin var mı?

Haksızlık yapmamaya cesaretin var mı?

Düşen bir mazlumu kaldırmaya,

Sonuna dek

O mazlumun haklarını savunmaya

Cesaretin var mı?

Beni sevmeye,

Kendinin güzel huylarını sevmeye,

Erdemli bir eş bulmaya,

Onunla güzel bir yaşam kurmaya

Cesaretin var mı?

Dürüst ve cesur çocuklar yetiştirmeye,

Onlarla ölene kadar yaşamaya,

Onlara insan olmanın nasıl bir şey olduğunu,

İyinin kötünün nasıl olduğunu,

Sağlıklı bir insan nasıl olması gerektiğini

Onlara tüm bunları

Ve daha birçok önemli şeyleri öğretmeye

Cesaretin var mı?

Dosdoğru dostlar edinmeye

Cesaretin var mı?

Kendi yüreğine bir sor,

Yüreğin cesaretle dolu mudur?

Diye yüreğine bir kez olsun sor lütfen,

O cesareti iyilik adına mı kullanmaktasın,

Yoksa o cesareti

Kötülük adına mı kullanmaktasın,

İyilik adına cesaretini kullanmaya

Cesaretin var mı?

Kalbinin diline ihanet etmeyeceğine dair söz verebilir misin?

Buna cesaretin var mı?

Doğruluk mu?

Cesaret mi?

Diye bir oyun oynasak,

Dürüst olmaya cesaretin var mı?

Tabiat, dünya evimiz

Hiç durmadan olanca hızıyla

İnsanların elleriyle

Harap edilmektedir,

Tabiatın

Ve dünya evimizin dengesini korumak için

Erdemli bir mücadele vermeye

Cesaretin var mı?

Dünya üzerinde ki hükümetlerin

Hırsızlık yapmaması için

Dürüst sivil toplum hareketleriyle birlikte olup

Mücadele vermeye cesaretin var mı?

Sağlıklı yaşamaya,

İnsanların, hayvanların,

Kendinin ve sevdiklerinin hürriyetini korumaya

Cesaretin var mı?

Şefkati hak eden varlıklara

Şefkatli olmaya,

Aptal olmamaya,

Cehalete karşı mücadele vermeye,

Uyanık olmaya

Cesaretin var mı?

Bak bir dünya üzerinde ki insanlara,

Dünya evlerine ve

Birbirlerine nasılda zarar veriyorlar,

Senin de onlardan biri olmamaya,

Onlara benzemeyerek,

Bilge ve duyarlı bir insan olmaya

Cesaretin var mı?

Adaletli bir birey olarak

Şu insanlık cemiyetine

Erdemli katkılarda bulunmak için

Kendini bilge bir insan olarak yetiştirmeye

Ve o bilgeliği dürüst olarak değerlendirmeye

Cesaretin var mı?

Unutma ki böylesi kötüsü, zâlimi çok şu dünyada,

İyilik adalet cesaretine sahip insanların düşmanı çok olur,

Benim cesaretim var,

Pe ki, ya senin.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aptalı, deliyi öve seve göğe çıkartırsanız eğer…

 

Hırsızlar, arsızlar, nâmussuzlar,

Deliler, aptallar, câhiller

Ve adaletsizler için

Övgü dolu sözler söylene-söylene

En nihayetinde

Hırsızlık ve erdemsizlik

Bir din olur,

Yine en nihayetinde de

Hırsızlar ve adaletsizler

O aptal toplumların eliyle de

Hükümet seçilir...

Vay geldi işte o vakit

O âdil bilge insanların başına.

Unutmayın ki toplumlar

O en çok kimlere sevgi besler

Ve överlerse

O övdüğünün dinini de,

O övdüklerinin fikrini de,

O övdüklerinin zikrini de,

Huyunu da,

Suyunu da

Din ve kânun edinirler...

Şimdi bir düşünün lütfen

Peki, sizler kimlerin dinine,

Sizler kimlerin inancına,

Sizler kimlerin fikirlerine tabi olup girdiniz ki

O zâlimler

Ve o adaletsiz hükümetler

Musallat oldular sizin başınıza…

Gerçi

O başınıza musallat olan

O adaletsiz hükümetleri de,

O câhil budala tarikatları da,

O câhil tarikatların

Yine o aptal geri zekâlı pişmemiş

Aptal talebelerini de,

O kendi kafasından uyduruk din,

Uyduruk ibadet icat eden

Aptal kimi mürşit ve müritleri de,

O aptal cemaatları da,

O zâlim yöneticileri de,

O hırsız politikacıları da,

O güvenilir olmayan

Ve politikacılarla şirketlerin kuklası olan

O kolluk kuvvetlerini de,

O memurları da,

En nihayetinde

Kendi başınıza

Yine kendiniz musallat etmiştiniz,

Onları kendi ellerinizle

‘Yaşasın kral’ haykırışları ile

Yine kendiniz seçip öve-öve hükümet yapmıştınız,

Buda sizlerin

Câhil, anlayışsız olduğunuzun bir ispatı değil de

Peki, ya nedir söyler misiniz?

Anlamak ya da anlamamak

İşte bütün mesele bu!

Psikolojik ve sosyolojik bir tespit...

 

Şu bir gerçek ki

İnsanlar

Sadece şahsi çıkarları

Ve menfaatleri için

İlişkiler kurarlar,

Sevgi de,

Tutku da,

Cennet de,

Nefrette,

İntikam da,

Cehennem de bu işe dâhil...

Oysaki

Dürüst olmak gerekliydi,

İnsanlık bunu gerektiriyordu,

Fakat olmayı başaramayanların sayısı,

Başaranların sayısından çok üste!

Birilerinin çıkarlarını

O birilerinin haklarını savunmak bile

Ya o kendi vicdanınızı rahatlatmak,

Ya bir gösteriş için,

Ya da yine

O şahsi çıkarlarınız adına

Bir şeyler kapmak içindir,

Gerçi bunu haklı

Ve adaletli bir biçimde ölçüde yapsanız

Asla sorun teşkil etmeyecek

Fakat

O birçok işi haksızca yaptığınız gibi

Yine o kendi menfaatlarınız için

Mücadele verirken

O başka insanların haklarına

Tecavüz etmeden duramıyorsunuz,

İşte sizi insanlıktan(erdemlikten)çıkartan yer burası,

Siz kendi menfaatlarınızı korurken

Başkalarının haklarına tecavüz etmeden

Hamleler yapsanız hiçbir sorun çıkmayacak,

Siz her ne derseniz deyin,

Sizler her ne düşünüyorsunuz düşünün,

Adalet denen bir gerçek var ve

Bu gerçeği asla değiştiremezsiniz.

Bu gerçekten ders çıkarmalısınız.

Peki, tavsiye mi istiyorsun,

Öğleyse, sana diyeceğim şudur ki

İnsanların birçoğu haksızlık yapmaktan,

Kötülük yapmaktan geri durmayacaktır,

Tüm bu haksız menfaat ilişkileri içinde

Ayakta ve hayatta kalmasını öğrenin,

Bulabilirseniz eğer

Mutlaka adaletli,

Erdemli dostlar edinin,

Sizlerde âdil ve erdemli olmaya gayret gösterin.

İyiler iyilere,

Kötüler de kötülere.

Gardını al,

Sokağa,

Kalabalığa çıkıyorsun,

Dur, hemen vurma, düşün, bilgelikle uzaklaştırmaya çabala,

Bilgelikle.

Ülkeni aşağı çeken aptallar ve câhil toplumlardır…

 

Eğer ki ülken

O arzuladığı

Erdemlilik,

Adalet,

Refah,

Huzur zirvesine çıkarmıyorsa,

Anlamalısın ki

Hâlen mafya örgütleri hükümet demektir...

Devleti yücelten şey,

O mafyadan,

O terörden,

O aptallıktan,

O idraksizlikten,

O cehaletten arındırılmış

O erdemli bir halkın varlığı

Ve yine

O erdemli halkın

Hep birlikte yaptığı,

Şahsen yaptığı,

Yapmaya devam ettikleri

Erdemli mücadeleleridir,

Mafya hükümetler

O halkın hürriyetine,

O halkın malına mülküne

Tecavüz ettiği sürece

O ülkeden

O adalet

Erdem

Refah,

Huzur,

Güven,

Mutluluk dolu bir ülke zirvesine çıkmasını beklemek

Anacak tilkiye,

Ancak çakala

Aslan postu giyindirmeye benzer…

Çok komik olurdu

Öğle değil mi?

Eminim ki

Kargalar bile

Götleriyle

Ve o çirkin sesleriyle

Sizlerin o aptallıklarınıza gülüyorlardır.

E ne demişler,

‘Abdala’

Mâlum olurmuş,

‘Aptala’ (anlayışsıza)demedim,

‘Abdala’ (anlayışlı bilgisi çok, bilgeye)mâlum olurmuş diyorum.

Aklını bilgece kullanabilene

Bir işaret yetmez mi?

Yeter elbette.

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinine yasasına kitabına tanrısına sövüp küfrettiğim…

 

Eğer ki bir din, yasa, kânun, sistem

Birilerinin haklarını

İhlal edip

Onların

O âdil haklarına

Tecavüz edip,

Onların

O âdil haklarını

Gasp etmekse eğer

Ben öğle dinin de, sistemin de, yasanında

Öğle dinin yasanın bağlılarının da

Sikerim kendilerini de, gelmişlerini de geçmişlerini de…

Neden mi sövüyor küfrediyorum,

Karanlığa küfretmek cesaretini gösterebilin ki

Aydınlarda sizden cesaret bulup

Haksızlığa karşı ışık yakıp

Erdemlice çalışmak cesareti bulabilsinler,

Çünkü cesaret bulamayan

Işıkta yakamaz,

Doğru bir iş ve doğru bir söz de söyleyemez, öğretemez…

Ne yani onlar

Malımızı mülkümüzü çalıp

Bizlere haksızlık ederlerken

Ahlaksızlık değil de,

Bizlerin o malımızı mülkümüzü haklarımızı gasp edenlere,

Bizlere haksızlık edenlere, onlara yardım eden o câhillere

Sövüp küfrettiğim için mi haksız ve ahlaksız oluyormuşum,

Haydi, siktir-olun gidin işinize.

Ey bilge şair

Dine imana yasaya sövüp küfrediyorsun dediler,

Bilge şair de onlara cevaben dedi ki

Benim dinim,

Benim yasam ise

Adalet ve erdemdir,

Adalet ve erdem özelliği taşımayan

Her dinin o her yasanın

Sikerim gelmişini geçmişini,

Sikerim öğle yasaların,

Öğle dinlerin tabilerini…

Sonuna kadar

Haksızlığa

Ve size karşı mücadele vermek

Dinim,

Yasam,

Nâmusumdur benim.

Haydi, herkes kendi yoluna,

Sizin dininiz, fikriniz, yasanız size,

Benim yasam,

Benim fikrim,

Benim dinim de bana.

Bilge şaire dediler ki

Ne yani herkesle kavga mı edelim,

Bilge şairde cevaben onlara dedi ki

Ben benimle kibar konuşana kibar konuşurum,

Elini ise cebime haklarıma nâmusuma uzatana

Hem söver, hem küfreder

Hem de kavga mücadele ederim,

Dedim ya benim yasam

Benim dinim,

Adalettir,

Erdemdir,

Bilgeliktir,

Kibarlıktır,

Haksızlığa karşı mücadele vermektir,

Şimdi herkes kendi yoluna,

Hesap bir gün elbet döner,

Elbet keserin satırın kılıcın silahın kabzası sapı

Benim de elime

Elbet bir gün gelir ve döner.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mağaralarınızdan dışarı çıkınız ve insan olunuz…

 

İnsanları bir araya getiren

Çıkarları ve menfaatleridir,

Kiminin iyilik,

Kiminin kötülük çıkarları vardır,

Hepinizin bildiği

Ve anladığı gibi

Her bir fâni varlığın ihtiyaçları,

Menfaattarı ve çıkarları vardır,

Tek başına o arzuladığın şeylere ulaşmak

Neredeyse imkânsızdır,

Hele de mağarana başını sokarak

O aradığın şeylere ulaşmanız

Asla mümkün değildir,

Açmazların

Ve çıkmazların içinde siz

O aradıklarınızı

Ve ulaşmak arzuladıklarınıza yetişemezsiniz,

Kör ve sağır olan

O öfkeden kaçının artık,

Kör ve sağır olan

O yalnızlıklardan uzaklaşın artık,

Hükmetmeyi başaramadığın

O öfkeden

Ve o yalnızlıklardan uzak durmalısınız

Ancak hâkim olabildiğiniz,

Erdemlice hükmedebildiğiniz

Ve kendinizi korumak savunmak amaçlı olan

O küçük öfke çıkışlarını

Ve o arada bir dinlenmek amacı taşıyan

Yalnızlıkları erdemlice kullanabilirsiniz,

Hükmetmeyi başaramadığınız

O her bir güç,

O her bir öfke sizin başınıza ancak bela olacaktır...

Hem baksanıza

Dünkü o her uzak

Bugün daha yakındır,

Kuyularınızdan dışarıya çıkın artık,

Her karanlık deliğe bile bakıyorlar,

Sizlerin olmadığı şehirleri

Kötü niyetli insanlar işgal edince

O her saklandığınız deliğe bakacaklar,

Sizi orada rahatsız etmeyeceklerini mi zannediyorsunuz,

Dışarı da bir dünya var

Ve o dünya da erdemlice

Mücadele vermeyi öğrenmek zorundasınız,

Kaçıp saklanmanın gizlenmenin değil

Erdemlice ve bilgece

Mücadele vermenin zamanıdır.

İnsanlar çok şeylere yaklaşamaya başladı,

Peki, farkında mısınız?

O her bir şeye yaklaşan insan ise

O kendi kalbine uzaklaşmaktadır,

Kalbinde bulunan insanlık özelliğini kaybederek

Vahşete doğru tırmanmaktadır,

Vahşet dünyanın,

Tabiatın,

İnsanın,

Suyun, havanın, toprağın, ilişkilerin

Ve her bir şeyin dengesine

Ancak cinayet işleyen bir kâtildir,

Dengelerin bozulduğu

Ve cinayetlerin çoğaldığı,

Kötülüklerin normalmiş gibi

Görülüp algılatılmaya başlandığı bu çağlarda

Sizlerin küserek mağaralara gizlenmek

Ve orada inzivaya çekilmek zamanınız değildir,

Dışarıda olacak

Ve orada erdemlice mücadele vereceksiniz,

Kör ve sağır olan

O hükmedemeyeceğiniz öfkelerden

Ve yalnızlığa saplanmaktan

Olabildiğinizce uzaklaşmalısınız,

Bilinçsizce yapılan

O her bir öfke

Ve o her bir erdemsizce hamle

Sizlere ve sevdiklerinize

Beladan zarardan başka

Hiç bir şey getirmeyecektir,

Bilinçli adımlar attığınız,

Bilinçli erdemli hamleler yaptığınız kadar,

Bilinçli erdemli fikirler de üretin,

Koza içinde uzun süre kalmak ölümle

Ve kaybedişle sonuçlanır,

Mağaralarınızdan çıkmak

En doğu karar olur,

O mağaralarda kaldığınız süre içinde,

Bakın şehirleri,

Metropolleri,

Yönetim makam koltuklarını,

Hükümetleri,

Memuriyetleri,

Kentleri,

Köyleri,

Kimler işgal etmektedir

Bunun farkında mısınız?

O her terk ettiğiniz yere

Bir câhilin,

Bir aptalın gelmesi

Hem size hem de dünyaya

Zarardan başka bir şey değil…

Bilemiyorum fakat

O hangi öykü

O hangi hikâye uyandırır seni,

O derin karanlıklarından

O hangi öğüt,

O hangi nasihat,

O hangi bela musibet çıkartır seni,

Saklanacak yer kalmadı artık

Kalbinden başka,

O kuyudan,

O başını soktuğun mağarandan dışarı çık,

Seni üzmüş kırmış incitmiş olabilirler,

Bizlerde incinip kırılıp kederleniyoruz,

Fakat unutma ki

İyi insanlar şehirleri

Metropolleri,

Kentleri,

Köyleri,

Kasabaları,

Makam mevki koltuklarını,

Memuriyetleri,

Halka hizmet yerlerini terk ederlerse eğer

Oraları kötü niyetli insanlar,

Câhil ve aptal insanlar işgal altına alacaklardır,

İşte asıl ondan sonra daha çok çile çekmeye,

Daha çok incinip kırılmaya üzülmeye başlayacaksın,

Bilmiyorum artık seni ne uyandırır,

Çünkü hiç bir ses vermiyorsun,

Mücadele vermek zorundasın,

Erdemlice

Ve akıllıca bir mücadele vermek zorundasınız,

Yüreği her güzel insana sesleniyorum,

Çıkınız artık o karanlık mağaralarınızdan,

Zaman artık

İnzivaya çekilmek zamanı değildir.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yenilgiye düşenler, ondan geriye dönenlerdir…

 

İlahi din kaybetmez,

Yıkılmaz,

Yenilmez,

Bir ya da

O hiç bir taraftarı kalmamış olsa bile,

Kaybeden taraf

Asla ilahi din olmaz,

O sadece erdemli

Âdil bir zirvedir,

Ona yükselmek mümkün müdür?

Elbette mümkündür,

O bunun için vardır,

Ona yükselin ve insan olun diye vardır,

İnsanlığınızı sizlere hatırlatır,

İnsanlığı kemale,

İnsanlığı erdeme,

İnsanlığı adalete davet için vardır,

Asıl kaybedenler,

Asıl hezimete uğrayanlar kimler midir?

Asıl kaybedenler

Ve asıl hezimete uğrayanlar

O adaleti emreden ilahi kitaba,

İnsanlığa yükselemeyenlerdir,

Ona yükselemeyenler yıkılırlar,

Ona yükselemeyenler yenilirler,

O eskimeyen bir yenidir,

Onu bir ya da birden fazla insanın yaşamaması

Onun zafer kaybettiği anlamına gelmez,

Asıl onu yaşamamakla

İnsanlık zafer kaybeder,

Asıl onu yaşamamakla insanlık yenilir,

Asıl onu yaşamamakla,

Onun izlerini takip etmemekle

Ancak insanlık hezimete uğrar...

Hem ayrıca asıl

Kendisinin ilahi dinden olduğunu

İddia edenlerdir asıl yenilen

Ve kaybedenler.

O ilahi kitap,

İnsanların üretip yaşaya geldiği bir kültür değildir,

Kültürler de bozulmalar,

Kötülükler,

Cehalet olabilir,

Fakat ilahi kitabın sözleri

İnsanlığa erdemli âdil olmayı,

Dürüst olmayı tavsiye eden Rabbin sözleridir

Ve asla onda bozulma, değişim

Ve eskime olmayacaktır,

O insanı adalet ve erdeme,

O insanı sevgiye,

Âdil bir paylaşıma,

O insanlığı düşünmeye,

Dürüst yaşamaya,

O insanlığı bilgeliğe davet eden

Aziz ve âdil bir sanatkâr olan

Yüce Rabbin ancak

Mükemmel ve güzel sözleridir..

Yenilmek mi?

Asıl kimler yenilir,

Asıl kimler uğrar hezimete,

Rabbin güzel sözleri değildir asıl yenilen yıkılan,

Asıl gerçekte yenilen yıkılan

O aptal insanın

O erdemli âdil yaşantısını terk etmesinden dolayı

Kaynaklanan durumudur,

O aptal durumlara insanı

Acaba ne gibi sebepler düşürmektedir,

Bunu teşhis ederek,

O kendi karanlık ruhunuzu

Aydınlatmanın zamanı gelmişte geçiyor bile...

Unutmayınız,

Yenilen, yıkılan, hezimete uğrayan şey

O zirve değildir,

Zirveler yıkılmaz,

Dağların zirveleri yıkılır da,

İnsanlar ve ordular yıkılır da,

Kendilerini ilahi dinin temsilcileri zannedenler yıkılırlar da

Ancak o zirve olan ilahi sözler asla yıkılmazlar,

Peki, kimler mi yıkılır,

Asıl yıkılanlar

O yıkılmayan zirveden geriye dönenlerdir,

O ilahi kitabın

Erdem ve adalet yaşantısını terk edip

Ondan geriye dönerek

Haksızlığa zulme başlayanlardır asıl yenilenler,

Yıkılanlar, hezimete(bozguna) uğrayanlar işte asıl bunlardır.

Aklını erdemlice hikmetlice kullanabilene bir işaret yetmez mi? Eminim ki yeter elbette.

Tabakhane olmuş bir ülkede…

 

Tabakhaneye(hayvan derilerin temizlendiği yere)

Getirilmiş

Ve tabakhaneye çevrilmiş bir ülkede,

Politikasından,

Memuriyetine kadar,

Örgütlerinden tarikat ve cemaatlarına kadar,

Ya da tabakhaneye çevrilmiş o her bir yer de

İnsanlara;

Sen pis kokudan(maddi manevi)

Rahatsız olduğunu şikâyet etsen bile

Şunu bilmelisin ki

Sana hiç kimseler aldırış bile etmez

Çünkü onlar o pis kokuyu alışmışlardır artık,

O kendilerinin ve diğerlerinin

O pis kokularına çoktan duyarsız kalmış olanlara

O pis kokudan şikâyet etsen bile

Seni artık anlamayacaklardır,

Sen mi?

Sen ya onlarla kalacaksın

Ya da erdemli bir insan gibi

O temiz diyarlara(erdemli insanların olduğu yerlere) gideceksin, Oralara gidebilmek için de

Şartları olgunlaştırmaktan başka bir çaren yok,

Peki, şartlar nasıl olgunlaştırılır,

Bunları sen de biliyorsun,

Bunun sende farkındasın,

Ben sadece sana hatırlatıyorum.

 

Köleler ve efendiler…

 

Kendi aklını

Erdemlice ve bilgece kullanamayanlar ancak

O bir başkalarının akıllarının

Hizmetçisi olurlar,

Düşünsenize

Eğer hizmetçisi olduğunuz

O akıl sahipleri

Kötü niyetli insanlar ise eğer

Sizler de onlara benzeyecek

Ve onlar gibi kötüler kervanına

Katılmış olacaksınız,

Yok, mu örnekleri,

Bu ülke dâhil olmak üzere

Çok bir ülke de bunun örnekleri mevcuttur...

Al sana işte büyük bir keder.

 

                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aptallar ve bilgeler aynı kefeye konursa…

 

Câhillerin, aptalların

O örnek alındığı,

Erdemli birer insanmış gibi

Görüldüğü

Ve hatta övüldüğü bir ülkede,

Böyle bir diyarda yaşamak

İnanın bana

Ne büyük bir kederdir biliyor musunuz?

Aptalların ve câhillerin

Bir milletin

Ve bir vatanın başına açtığı

Ve açmakta olduğu zararların

Ne kadar çok

Ve ne kadar büyük olduğunu

Söylememe gerek var mı?

Aklını erdemlice kullanabilenlere

Doğru bir işaret yeter elbet.

Aptallar ve

Akıllarını erdemlice kullanabilenler

Aynı kefeye konulursa,

Aptalların sayıları da

O erdemli bilge insanlara kıyasla

Ezici bir şekilde üstün konumdaysa

Ne olur biliyor musunuz?

Ne olacağını ben sizlere söyleyeyim,

Şöyle ki

O erdemli bilge insanlar

O aptalların kefesinin için de

Ya cinnet geçirip

Kederden ölürler

Ya da bir ömür acı çekerler,

Eğer çekip bir başka diyarlara giderlerse,

Bir an önce o ülkeyi terk etmekle

Çok haklı bir karar aldıklarını

Söylemek isterim,

Gitmek gerekir,

Şartları olgunlaştırıp

Mutlu olunabilecek bir vatana gitmek gerekir,

Çünkü insanın mutlu olduğu yerdir vatanı,

Ya cehaletten aptallıktan temizlenmesi için

O kendin gibi erdemli insanlar bulup

Hep beraber

Kalıp mücadele vereceksiniz

Ya da baktınız ki olmuyor

Çekip gideceksiniz,

Peki, nereye,

Dünya geniş bir yer…

İşte bu ve buna benzer ülkelerde

Alın sizlere

Beyin göçünün sebeplerinden birisi,

Sizler eğer ki o erdemli bilgelerle

O aptalların câhillerin

O aynı kefede bir arada

Burun buruna yaşaması için

Onları mecbur

Ve zor durumda bırakırsanız eğer,

Hele de hükümet yetkilileri içinde

O aptallardan da çok sayıda varsa

Vay geldi hem o erdemli bilge insanların başına,

Vay geldi o vatan toprağının başına…

Dedim ya kalıp mücadele vereceksin,

Ya susup kedere katlanacak

Acı çekeceksin

Ya da kendine

Mutlu olacağın bir diyar arayacaksın...

Cehalet dolu öğle bir ülkede

Adaletin, erdemin, bilgeliğin sesi kısık

Ve sesi mazlum kalır

Çünkü o câhillerin ve aptalların

Hiç hoşlanmadığı şeylerden birisidir

O erdemli, adaletli, bilge insanların hayat tarzları,

Yaşam tarzları,

Konuşmaları,

Öğütleri, öğretileri,

Evet,

Aptallar ve câhiller

O erdemli bilge insanların

Öğütlerinden ve öğretilerinden,

Hayat ve yaşam tarzlarından hiç hoşlanmazlar...

Yani deliler hastanesinde bilge olan erdemli bir doktor

İşte o delilerin gözünde ancak bir delidir, tuhaftır,

Yaşaması gereksiz bir varlıktır,

(deliler ve aptallar ile sakın ola ki o kendi ellerin de olmayarak hasta engelli güzel yürekli insanları birbirine karıştırmayın, o bir kısım kendi elinde olmayarak zihnen engelli hasta kardeşlerimizi kastetmiyorum, bunların her ikisi de farklı guruplardır)

Aklını erdemlice kullanabilenlere bir işaret yetmez mi?

Yeter elbette.

Aşkın gücü...

 

Aşkın kudretine

Güneş bile boyun eğer,

Ona yıldızlar,

Ona galaksiler

İtaat etmekle birlikte,

Onun huzurunda ay

Ve tüm güneş sistemleri

Secde edip boyun eğerler...

Gerçek aşk

O tüm kötü büyü ve sihirlerin etkileri

Zayıflatır

Hatta yok edip uzaklaştırır,

Eğer o kötü büyü ve sihirler bozulmuyorlar ise

O kötü büyü ve sihrin karşısına

Henüz daha

Gerçek bir aşk çıkamamış demektir,

O henüz daha gerçek bir aşk

Olmayı başaramamış demektir…

Hem ayrıca

O iki insanın arasında

Gerçek bir aşk olmuş olsaydı

Sarılıp sıkıca,

Aşkla öptüğünde sevgilisini

Kurtarırdı büyü ve sihir hastalığının

O tüm kötü etkilerinden,

Uyandırırdı yeniden sevgilisini hayata…

Aşk böyle bir şey işte,

İnsanı uyandırır

O karanlık kâbuslardan.

Hiç bir kötü büyü ve sihir

O gerçek aşkın karşısında

Güç ve etki sahibi değildir,

Olamaz da,

Ve hiç bir büyücü,

O aralarında gerçek bir aşk olan

İki âşığı asla alt edemez,

Asla ayırmaya güç yetiremez,

Hiçbir dedikodu bunu başaramaz,

Hiçbir iftiranın buna gücü yetmez,

Hiçbir hilenin o aşk karşısında

Şansı yoktur,

Onları yenemezler,

Ancak alt olan,

Ancak hezimete uğrayanlar

Büyücüler olurlar…

Her bir insan er ya da geç

Ektiklerini

Ve ekmediklerini biçer.

Güneşin etrafında

Gezegenleri nedir döndürüp

Tavaf ettiren,

Elbette ki aşkın kudretidir o,

Ne aşktan bilgeliği,

Nede bilgelikten hikmeti

Ayırmak asla mümkün değildir,

Onları ayırmaya çalışan ancak

Aptallar ve budalalardır,

Ne aşktan erdemi,

Nede erdemden adaleti

Ayırmak asla mümkün değildir,

Onları birbirinden ayrı zannedenler

Ancak câhillerdir...

Her türlü kudret

O azametin,

O aşkın karşısında

Ancak boyun eğip

Secde etmek zorunda kalır,

Kimin için vardır,

Kimin için yanar ışıkları göğün zannediyorsunuz,

Kimin için vardır

O ebedi mutluluk yurdu zannediyordunuz,

Elbette ki aşk

Ve o gerçek aşkı kalbinde,

Hayatında yaşatabilenler için vardır onlar...

Aşk;

Budalaca, aptalca

Her önüne gelene boyun eğmek değildir,

Kölelik hele asla hiç değildir,

Âdil bir hürriyeti aşktan

Asla söküp alamazsınız,

Âdil bir hürriyeti aşktan ayrı zannedenler ancak

Bilgisizler, ham,

Pişmemiş,

Olgunluğa eremeyen insanlardır,

Aşk;

O birkaç aptal örgütün

Veya birkaç câhil politikacının peşinden

Sürüklenmek hele hiç değildir,

Aşk;

Sömürü düzenlerini kuran

Ve onlara biat eden gurupların

Hizmetçiliği üstlenmiş insanların kalbinde asla olmaz,

Aşk;

Halkı sömüren,

Halkın mallarını mülklerini

Haksız yere eksilten

O hırsız hükümetlerin

O adaletsiz yöneticilerinin hayatına asla uğramaz,

Aşk;

Ömrünü haksızlık için de geçiren

O insanların kalplerine asla girmez,

Aşk; ancak

Aklını ve kalbini erdemlice,

Bilgece kullanabilenlerin,

Âdil bir hayat yaşamak için

Mücadele verenlerin kalbine gelir...

Şu anlattıklarımdan sonra,

Hayatınıza,

Yaşam tarzınıza,

Düşüncelerinize bir bakınız,

Kendinizi bir muhasebeye çekiniz,

Sizin kalbinize aşk uğrar mı?

Uğramaz mı?

İşte şimdi anlarsınız.

Şunu biliniz ki

O her sevgi, o her tutku şey, aşk anlamına gelmemektedir,

Sevgi ve tutkuya kötülük karışabilmektedir,

Kötü sevgi iyi sevgi diye ayırım olabilmektedir,

Fakat kötü aşk diye bir şey yoktur,

Bir şeyde

Veya bir ilişki de kötülük varsa

O kötülüğü yapanda

Ve o ilişki de aşk yoktur demektir…

Şimdi kararlıysan sarıl sıkıca sev beni,

Yoksa yıkıl,

Çekil git karşımdan,

Benim aşksız bir ilişkiyle uğraşacak

Ne bir zamanım

Ve ne de düşüklüğüm asla yoktur.

Aklını erdemlice

Ve bilgece kullanabilene

Bir işaret yetmez mi?

Yeter elbette.

Başka bir diyarda bir adam,

Başka bir diyarda da bir kadın,

Her ikisi de farklı insanlara tutkuyla bağlanmış,

Onları sevmişler,

Fakat onlara âşık olduklarını zannediyorlar,

Bağırıp çağırıp duruyorlar, acılar çekiyorlar,

Her hallerinden belli ki acılar içindeler,

Haykırıp duruyorlar, keder içinde yaşıyorlar hayatlarını,

Feryat figan

Sitem ediyorlar,

Sevgilim bana gel diyorlardı her gece ve her gündüz,

Hiç durmadan

O feryadı gece gündüz tanıdıkları dostlarına eşlerine anlatıp,

Dert yanıp, âşık olduklarını, acı çektiklerini haykırıyorlardı,

Onlara, o her ikisine de usulca yaklaşıp dedim ki

Eğer aşk varsa

Bu kadar bağırıp

Feryat figan etmenize gerek yok

Çünkü küçük bir fısıltı yeter

İnsanın o kendi âşığını

Yanına getirip sıkıca sarması,

Koynuna alması için…

Evet,

Eğer ki siz küçücük bir fısıltınızla

O kendi sevdiğinizi

O kendi yanınıza

Size sıkıca sarılması için getiremiyorsanız,

Boşuna ben âşığım demeyiniz

Çünkü bir fısıltıyla sevgilisini yanına getiremeyip

Kollarına saramayana âşık denmez.

Dedim ya

Cehaletin,

Haksızlığın,

Erdemsizliğin,

Aptallığın,

Çirkin ahlakın olduğu bir akılda ve kalp de aşk olmaz,

O olsa-olsa ancak

Ya sevgidir ya tutkudur

Ya da hırs yapıp

Ele geçirmek arzuladığın bir şeydir…

O iyi kötü olan tutkularınızı,

O iyi kötü olan sevgilerinizi,

O canınızın, nefsinizin arzuladığı her bir şeyi

Sakın ola ki aşk ile karıştırmayınız.

Şimdi diz çök önünde aşkın, ey o tüm aptallıkları ve cehaletiyle.

Adaletsizlik ve cumhuriyetsizlik de düşmanların…

 

Adaletli ve erdemli bir cumhuriyet ile

Adaletli erdemli bir demokrasi idealinin

Oluşumunun önünde

O en büyük engel teşkil edenler;

Mafya örgütleri, câhil halk, câhil tarikat,

Câhil cemaatler, bir kısım câhil adaletsiz örgütler

Ve bunlarla iş ve menfaat çıkar birliği içinde olan

O politikacı ve yine bunlarla iş, menfaat çıkar birliği içinde olan O bir kısım şirket patronları,

Ve bir kısım sahtekâr hırsız yöneticilerdir, sayıları da fazladır,

Eğer ki vatan bunlara terk edilip bırakılacaksa

O vatan düşmana çoktan satılmış demektir…

Eğer ki vatan tüm bunlardan temizlenmez ise

O bir zaman, yakın gelecekte hürriyetini kaybedeceksin demektir.

 

                                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Senin hakların gasp edilirken ey miskin…

 

Matrix’in ve mafya hükümetlerin hedefi insanlığın geleceğine

Tam manasıyla hükmetmektir,

Peki, sen bunun neresindesin,

Birinin, birkaç kişinin veya bir örgütün

Haksız bir şekilde senin o haklı hürriyetine

Adaletsizce hükmetmesini umursar mıydın?

Yoksa umursamaz mıydın?

O gibi insanların ve o gibi örgütlerin

Seni, sevdiklerini, yaşamını,

Hayatını, güzel tarzını şekillendirmelerine aldırış eder miydin?

Yoksa aldırış etmez miydin?

Eğer umursardım ve aldırış ederdim diyorsan,

Peki, neden hâlen miskin-miskin aptalca sırf eğlenceye dalıp

Hürriyetin ve hakların için erdemlice mücadele vermiyorsun.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gücü bilgece kullanamamak yenilgiden beterdir.

 

Elinde bir silah,

Elinde bir hazine,

Elinde bir güç, elinde bir kudret var

Ve sen onu bilgece değerlendirip

Bilgece kullanmayı başaramaz isen

Senin elinden onu alırlar,

Onu kendileri için,

Onu sana karşı,

Onu kötülük yapmak için kullanırlar,

Bunu sen sadece insana değil

Tüm dünya kaynaklarına

Ve ülkeler arası politikaya, coğrafyaya, kimyaya kıyas etmelisin.

Unutmayınız ki gücü kudreti hikmetlice bilgece kullanamamak

Gökyüzünden düşüp parçalanmaktan daha beterdir.

 

                                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Düğmeleri yanlış yerlere bilerek ilikliyorsunuz…

 

Borcu çok olan bir insanın

O etrafa söyleyecek sözü de

Çok kısık bir sesle olacağı gibi,

O borcu derdi çok olan

Bir ülkenin,

Bir devletin de

O dünyanın haritasının şekillenmesinde

O söylemek istediği bir şeyler olsa bile,

Ona hiç bir söz hakkı tanımazlar,

Ben de olsam asla söz hakkı onlara tanımazdım,

Neden mi?

Çünkü onca zengin kaynağı ve zengin coğrafyası

Ve onca kudreti bilgisi olmasına rağmen,

Bile isteye halkın çoğunluğu ile beraber,

Yöneticilerin çoğunluğu ile beraber,

Âlim geçinen sınıfın çoğunluğu ile beraber

Haksızlığa ve adaletsizliğe devam eden

Bu insanlara, bu cemaatlere,

Bu politikaya, bu tarikatlara,

Bu hükümetlere, bu örgütlere

Söz hakkı vermek

Hem dünyaya

Hem de kendime hakaret

Ve büyük bir haksızlık olurdu,

Şunu unutmayınız,

Yine hatırlatıyorum,

Herkes ektiğini er ya da geç biçecek…

Şunu da unutmayınız ki

Eğer sesinizin ve sözünüzün

Haklı olarak gür ve etkili çıkmasını istiyorsanız

O halde

O ülkeyi ve ülkenin yönetim sistemine ait

O politik düğmeleri

Baştan yanlış iliklemeyecektiniz,

Yani diyorum ki

Beceriksizlik yapmayacaktınız,

Elinizde ki gücü erdemlice adaletlice değerlendirmeliydiniz,

Siz âdil olmadınız, hırsızlık haksızlık yaptınız…

Şimdi bir düşünün

Takım elbise giyinip

Uluslar arsı bir arena da

Çok önemli bir toplantıya davetlisiniz,

Tüm dünyanın gözü orada,

Herkesi dikkatlice inceliyorlar,

Fakat gömleğinizin ve ceketinizin

O düğümlerini yanlış yerlere,

Uygunsuz yerlere, yanlış iliklere iliklemişsiniz,

Peki, soruyorum sizlere

O toplantıda sizin kılık kıyafetinize bakanlar

Sizin hakkınız da, temsil ettiğiniz insanların,

O temsil ettiğiniz ülke, o temsil ettiğiniz dava hakkında

Ne gibi şeyler düşünürlerdi,

Onların gözünde nasıl bir izlenim bırakırdınız,

Ben olsam sizlere götümle gülerdim, kargalar sizlere götüyle güler,

Dedim ya o düğmeleri yanlış iliklemekle kalmadınız,

Hâlen o düğmeleri yanlış iliklere,  yine bilerek ve isteyerek

İliştirmeye, iliklemeye çalışıyorsunuz, tüküreyim suratınıza.

 

Elinde ki gücü kullanmayı beceremez isen…

 

Elinde bir su kaynağı ve ya çok değerli bir enerji kaynağı var,

O kaynaktan tüm dünya faydalanıyorken

Birden bire dünyanın o birçok ülkesine ceza vermek amaçlı

O kaynağın musluklarını kızarsanız ne olur biliyor musunuz? O kaynağa muhtaç olanlar da bir gün

Bir dev haline geldiklerinde,

Veya size karşı kullanabilecekleri ellerine bir koz,

Bir güç geçtiğinde o kaynağa sahip olmakla kalmazlar,

Üzerine birde sizi yerle bir ederler

Çünkü ceza, ders vermek sırası artık onlara gelmiştir. Elindekileri bilgece değerlendirmeyi öğrenemeyenlere,

İşte ne o elindekiler ve ne de etrafındakiler hiçbir fayda veremez,

Yani elinizde ki gücü bilgece kullanamaz iseniz

O kullanmayı başaramadığınız güç size zarara dönüşebilir.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Metropoller ve afilli yalnızlıklar…

 

Göğe bakarken

Boynumu ağrıtacak kadar

O göğe doğru tırmanan

Şu modern dünyanın

O gökdelenlerinin içerisin de ki

Ve dibinde ki

O yalnız insanların kederlerini

Daha çok

Görmekteyim,

Evet, hem ayrıca

Metropollerin o kalabalığına rağmen,

Yapayalnız kalmış insanlar görmekteyim,

Onlar kederlerini ve gözyaşlarını ise

O karanlık odalarının ıssızlığına gömüyorlardı.

 

                                  Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bir kısım sahtekâr örgüt ve kavimler…

 

İlahi dine hizmet etmek amaçlı olduğu zannedilen

O birçok örgütün,

O birçok tarikatın

O birçok cemaatin aslında;

Arap milliyetçiliğine,

O bir kısım örgüt milliyetçiliğine,

O bir kısım ırkın, kavmin, devletin milliyetçiliğine

Hizmet ve destek amaçlı, sadece güç, para,

Nüfus toplamak amaçlı o şahsi menfaat üzerine kurulan

O örgütler kuruluşlar olduğu bir gerçektir,

İlahi kitabın mesajlarını anlayamayan

Sayıca nüfusça kalabalık o bir kısım aptalların, cahillerin, Erdemsizlerin saklanıp yakalanacağı batakhanelerdir o örgütler,

Oysaki onların, o örgütlerin hiç birisinin yaşantısı

İlahi dinle asla uyuşmamaktadır, asla hiçbir ilgisi yoktur.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tanrılıklarını ilan eden aptallar…

 

Kadim de ki o mitolojik tanrılardan

Aslında yok hiç bir farkı

Şu günümüzde ki

Bir kısım tarikatların, cemaatların,

O bir kısım kavimlerin,

O bir kısım insanların

Ve o bir kısım hükümetlerin...

Aslında hepsi de

Tanrılık davasını gütmektedir,

Unutarak onlar

O her bir insanla adalet huzurunda 

Erdemlice eşit olmaları gerektiğini

Ve unutarak Rabbin bir sözü ile

O bir damla kan, su ve topraktan var edildiklerini.

 

                                   Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yolumuz ne gün adalet erdem üzerinde buluşur...

 

Yalnız kalıyor insan,

Birbirlerini bile yalnız bırakıyorlar,

Kalabalık olduklarında ise

Kendilerini yenilmez tanrılar zannederek

Haksızlık ve zulüm yapmaya,

Adaletsizlik yapmaya başlıyorlar,

Birbirlerine güven veremiyorlar

Çünkü hiç durmaksızın

Aldatıyorlar birbirlerini,

Birbirlerine

Hiç durmadan hileler yaparak

Yalanlar söylüyorlar,

Birbirlerini aptal yerine koyuyorlar,

Birbirinizi hiç durmadan aldatıyorsunuz,

Aldatmak ise güven duygusunu kaybettirir,

Yalan söylemek güven duygusunu kaybettirir,

Aptal yerine koymak

Güven ve sevgi duygusunu yok eder,

Sevgisiz bir medeniyet,

Güvensiz bir medeniyet yükseltiyor insanlar

O hiç durmadan zehirlediği

Yerkürenin üzerine,

Sevgisizlik

Ve güvensizlik üzerine inşa edilen

O her bir şey

Elbet bir gün yıkılacaktır,

Politikacılardan,

Siyasetçilerden tutunda

O kutsal evlilik ilişkilerine kadar,

O mükemmel olması icap eden

Güzelim dostluklardan tutunda

O evinizi

Ailenizi geçindirdiğiniz

İş ilişkilerine kadar

Bu hep böyle devam ediyor,

Ülkeler arası ilişkilere kadar,

Yalan ve güvensizlik üzerine

İlişkiler bina edilmekte,

Sonuç; malumunuz,

Birbirinize güven veremeyecek kadar

Aldatıyorsunuz birbirinizi,

Birbirinizle

Erdemli,

Dürüstçe bir iletişim kuramıyorsunuz,

Kursanız bile

Onu dürüstçe ve erdemlice

Devam ettiremiyorsunuz,

İşte tüm bu olup bitenler o ilişkileri yaralıyor,

Paramparça ediyor,

Öldürüyorsunuz,

İnsan yaşamını olumsuz etkilediği kadar

Tüm bu olumsuzluklar birikimi

Ülkeye yansıyor,

Ülkeler arası arenaya yansıyor,

Birlik olmak duygusunu,

Birlikte güzel bir dünya inşa etmek duygusunu

Ve isteğini yaralıyor,

Yardımlaşmak duygusunu yaralıyor,

Dayanışmayı yaralıyor,

Birbirinizi yalnız

Ve güvensizlik içinde bırakıyorsunuz,

Kişiliğini tam olarak geliştirmeyi başaramayan

İnsan yığınlarıyla dolu şu ülkelerde

Yalnız kalıyor insanlar nihayetinde,

O kendi içerlerine kapanarak

Kendilerini yalnızlığa hapsediyorlar...

Çok mu mutlu zannediyorsunuz

O gülen insanları,

Mutluluk dolu zannedilen

O birçok insanı

Çok mu huzurlu zannediyorsunuz,

Emin olun ki

Onların

O güçlü görünen duruşlarının

Ve o kahkahaların ardında

Geceleri usulca yatağa süzülen

Kederli gözyaşları var aslında,

Güçlü görünmeye çabalıyorlar,

Kimseye belli etmemeye çabalıyorlar,

Aslında

Güçlü ve mutlu görünmeye çabalamakla

Çok iyi de yapıyorlar,

Kimse kimsenin çekemiyor huzurunu,

Kıskanıyorlar birbirlerinin mutluluklarını insanlar,

Tüm bu halleriyle

Hem dünyayı,

Hem tabiatı,

Hem bitkileri,

Hem hayvanları huzursuz ediyorlar...

Sıkı tutunmalısınız birbirinize,

Edindiğiniz dostluklara

Hile kötülük bulaştırmamak için

Erdemlice bir gayret gösterebilmeyi

Öğrenmelisiniz artık,

Birbirinize yardımcı olmalısınız,

Birbirinize dürüst dostlar olabilmenin

Huzuruna erebilmelisiniz artık,

Birbirinizi haklı olarak mutlu edebilmeyi,

Birbirinize iyilikler katabilmeyi

Öğrenebilmelisiniz artık.

Bunun size de,

Komşuluklarınıza da,

Ülke politikasına da,

Dünya insanlığının

Birbiriyle olan ilişkilerine de

İnsanların tercihlerinin

Olumlu faydalı anlamada değişimine de,

Ve hepimize birden

Mutlaka faydası olacaktır,

Bu hem psikolojik

Ve hem de sosyolojik bir gerçektir,

İnsan kimi kaderini kendisi yazarmış,

Size yaşamanız için bir hayat,

Bir kader verildi,

Mutlak kaderiniz hariç,

O yazabileceğiniz kaderinizi

Artık iyilik, dürüstlük,

Erdemlilik üzerine,

Bilgelik üzerine,

Adaletli bir yaşam düzeni üzerine,

Birbirinizi anlayıp,

Birbirinizle erdemli bir iletişim kurmak üzerine

İnşa edip yazabilirsiniz,

Erdemli ilişkiler kurmayı başarabilen halkların ülkesinde

Her bir şey olmasa bile,

Çok fazla şey mutluluk getirmektedir,

Huzur,

Güven, saadet,

Zenginlik, sağlık

Ve fayda getirir,

Dedim ya

Bundan hepimiz fayda görebiliriz,

Yeter ki yolumuz;

Birbirimizi anlamaktan,

Birbirimizi (iyi olanları) sevmekten,

Birbirimizle erdemli iletişim kurmaktan,

Birbirimize kötülük yapmamaktan,

Birbirimize (iyi olanlara) yardım etmekten geçsin,

Yolumuz yeter ki

Birbirimizle âdil ilişkiler kurup,

Dünya ve ülke hazinelerini

Adaletli bir paylaşımla paylaşmaktan geçsin,

Eğer yolumuz bu erdemden geçerse,

İşte o zaman

Daha sağlıklı yaşanılır

Daha huzurlu,

Daha güvenilir,

Ve daha kudretli bir ülke haline gelebilir bu vatan.

İnsanlık, insanlığı ve güven duygusunu yitirirken...

 

Ne yazık ki

Yolunuz birbirinizi öfkelendirecek işler

Hamleler yapmaktan geçiyor,

Yolunuz birbirinize

İhanet etmekten geçiyor,

Yolunuz birbirinizi

Aldatmaktan geçiyor,

Yollarınızın kesiştiği kavşaklar

Hep bunlarla dolu,

Yolunuz birbirinizi

Rahatsız etmekten geçiyor,

Birbirimizin haklarını

Sürekli gasp etmekten geçiyor yolunuz,

Yollarınız;

Acaba bugün kimi aldatsam diye,

Kime ne yalanlar söylesem diye

Düşünerek geçiyor,

Yolunuz birbirinize karşı

Hakaretler ettirecek

Kötü işler yapmaktan geçiyor,

Yolunuz birbirinizin

Dedikodusunu yapmaktan,

Birbirinizle alay etmekten geçiyor yolunuz,

Birbirinize iftiralar düzmekten,

Birbirinizin haklarını

Sürekli gasp etmekle uğraşmaktan geçiyor yolunuz,

Yolunuz

Cehaletin gidişatına

Hep birlikte göz yummaktan geçiyor,

Bu sebeple de öfke,

Güvensizlik,

Kaos, kargaşa, nefret,

Devlete ve birbirine karşı düşmanlıklar

Hiç durmadan

Gün geçtikçe kemikleşmeye devam ediyor…

Sizlerin yolu

Birbirinizi

Hiçbir vakit anlamaya çalışmaktan geçmedi,

Yolunuz birbirinizi anlamaktan,

Birbirinize güven dürüstlük vermekten

Geçebilseydi eğer,

Bu kötü durumlara sürüklenir miydiniz?

Peki, soruyorum sizlere,

Acaba yolunuz ne gün

Birbirinizi erdemli bir eğitime,

Erdemli birer insan gibi

Bir arada dürüstçe yaşamaktan,

Ve kendinizi

Adaletli birer insan yapmaya adamaktan geçecek,

Bunu hiç düşündünüz mü?

Evet, haklısınız,

Bazılarınız

Erdemli birer insan olmak istiyorsunuz,

O bir kısım insanlar da

Buna,

Yani sizin erdemli birer insan olmanıza

Asla izin vermiyorlar,

Sizler erdemli birer insan olmak istedikçe

Onlar sizi öfkelendirecek,

Sizi vahşileştirecek birçok söz

Ve birçok kötü davranışta bulunuyorlar,

Evet, kesinlikle haklısınız,

Sizleri kışkırtıyorlar,

Haklarınıza tecavüz ediyorlar,

Sizlere hak veriyorum,

Sizlere kesinlikle hak veriyorum,

Birçok mahalleyi

Yaşanmaz gezilmez oturulmaz huzursuz

Ve mutsuz bir duruma getiriyorlar,

Câhil aptal insanların yaşadığı

Bir kısım deliler yurduna çeviriyorlar

O bir kısım şehirleri,

Evet, kesinlikle kimi zaman

Kızıp öfkelenmekte de haklısınız,

Dik durun,

Çaba gösterin,

Gardınızı almadan sokağa çıkmayın,

Biliyorum,

Hayatta

Ve ayakta kalabilmek için,

Kendinizi,

Var ise sevdiklerinizi korumaya çabalıyorsunuz,

O yolu birbirleriyle

Dürüstlük,

Erdem,

Adalet üzerinde kesişmeyen insanlara inat

Ayakta ve hayatta kalmak için

Mutlaka bilgelenip çaba gösterin,

Biliyorum kimse sizin için ağrı çekmeyecek,

Kendi ağrı sızılarınızı,

Kendi kederlerinizi,

O kendi hüzünlerinizi

Kendiniz çekip

Ve o kimsenin olmadığı bir yerde

Yastığa gözyaşı olarak,

Öfke patlaması olarak boşaltacaksınız,

Sıkı durun, bilgelenin,

Gardınızı almadan sokağa çıkmayın,

Ayakta ve hayatta kalmak için

Erdemleşin,

İnsan kalın

Fakat devleşin

Ve mutlaka bilgelenin,

Güç ancak bilgelenmekle mümkündür,

Kudret ancak

O bilgeliği,

O bilgiyi

Doğru olarak,

Sağlıklı faydalı olarak değerlendirebilmekle mümkündür,

Kendinizi erdemleştirebildiniz ise eğer

O kendiniz gibi erdemli, bilge

Vefalı, fedakâr dostlar bulmaya,

Güzel ilişkiler kurmaya çabalayın,

Unutmayınız ki

Dürüst bir ilişki arayan

İlk önce kendisini dürüst yapmalı,

Prens arayan

İlk önce kendisini prenses yapabilmeli,

Prenses arayan da

İlk önce kendisini prens yapabilmeli,

Sen nâmuslu erdemli bir dost,

Sen nâmuslu erdemli bir sevgili eş arıyorsan eğer,

İlk önce

Kendini nâmuslu erdemli yapmalı değil misin?

Evet,

Sen ilk önce kendini

Erdemli nâmuslu bir birey haline getirebilmelisin ki

Dostunu,

Eşini de kendine lâyık olarak seçebilmelisin,

İyiler iyilere,

Kötüler de kötüleredir,

Eğer ki iyi olan kötüye giderse

Çok zaman kederler dolu gözyaşı döker

Yalnızlık içinde yastığına,

Pencerelerden

Hasretle bakar göğe,

Kurtulmak için kötünün elinden…

Dedim ya iyiler iyilere,

Kötüler de kötülere,

Dürüstler dürüstlere,

Hilekârlar ise hilekârlara.

Yolunuzun erdemde,

Yolunuz bilgelik de

Yolunuz adalette,

Yolunuz dürüstlükte,

Yolunuz düşütçe bir sevgide buluşacağı

O vefalı dostlar ile

İlişkiler kurmaya çabalayın,

Fakat sıkı durun,

Ayakta ve hayatta kalmak için

Gardınızı almadan sokağa çıkmayın,

Mücadele sanatını öğrenin,

O mücadele sanatı

Şu birbirini sevmeyen

Ve birbirine düşman şu aptal olan insanlar için de

Sizleri koruyacaktır,

Sıkı durun,

Gardınızı her daim

Hayatta ve ayakta kalmak için alın ki

O her an bir yerden darbeye maruz kalmayasınız,

Yani sizleri aldatmak isteyen

Birçok hile dolu insan yolunuza çıkabilir,

Kendinizi

Ve sevdikleriniz

Tüm olumsuzluklara karşı koruyabilmek için,

Haydi, gardını al, bilgelen

Ve erdemli bir birey olmaya çaba göster.

Burası dünya gezegeni,

Gardını almadan (dikkatli, uyanık olmadan) sokağa

Ve insan içine çıkma…

Burası dünya gezegeni,

Gardını al

Ve mücadele ver.

 

 

 

 

 

Herkes ektiğini biçti, şimdi sıra sizler de…

 

Kendi elleriyle düşmanlarım

Ve onlar seyirci kaldılar

Hayatımın sıkıntı da kalmasına,

Daha sonra sıra bana da gelecek

Onları ve düşmanlarımı

O geri dönülmez gazap

Ve sıkıntılar içinde seyretmenin.

Mâsum ve mazlum bir insanın hayatının

Mahvolmasına seyirci kalanlar

Şunu unutmasınlar ki

Ben de onların hayatlarının,

Devletlerinin, milletlerinin harap ve mahvolmasına

Hiç acımadan seyirci kalacağım,

Hem intikam, intikam almak için vardır.

 

                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zâlime hoşgörü göstermek mâsuma cinayettir…

 

Kötülüğe hoşgörü göstermek

Hem çirkin bir ruh hastalığı hem de cinayettir,

Bu korkunç bir düşmandır da aslında,

Çünkü hoş görülen kötülüklerin birleşimi

Gün gelir büyük bir çığa dönüşünce

Sizlerde, o hoşgörü gösterenler de o çığın altında kalırsınız,

Kim ister kötülükler ile büyümüş bir çığ altında kalmayı, sen mi? Hiç zannetmiyorum,

Ben mi? Asla!

Ben her şeye hoş görüyle yaklaşanlardan hoşlanmam,

Her şeye hoşgörünün içinde kötülüklerde olduğu bir gerçek, Hoşgörü gösterilecek olanları

O hoşgörü gösterilmemesi gerekenlerden ayırmak gerekir,

Erdemli, iyi, sağlıklı, faydalı olan şeylere

Hoşgörü gösterilmeli değil mi?

Evet, elbet de öğle,

Peki, ya kötülüğe,

Aptallara,

Delilere,

Kâtillere,

Hırsızlara,

Cânilere,

Haksız yere mobbing terörü yapanlara,

Adaletsizlere,

Kötülere,

Tüm bu olumsuzluklara karşı da

Hoşgörü gösterilmeli mi?

Elbette ki

Tüm bu olumsuzluklara karşı

Hoşgörü göstermek aptallık

Ve cehaletten başka bir şey değildir,

Zaten

Delileri,

Hırsızları,

Aptalları,

Arsızları,

Haksızları,

Üçkâğıtçı dolandırıcı hırsızları

Öve-öve,

Seve-seve,

Onlara hoşgörü göstere-göstere

Şu ülkemizi

Ve şu dünyamızı

Şu kötü durumlara sizler

Kendi ellerinizle sokmadınız mı?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Cihat kelimesinden anlaşılması gerekenler…

 

Cihad kelimesini

Ve içeriğini

Ne o müslüman olduklarını

İddia edenler anlayabilmiş değiller

Ve ne de

İslam olmadıklarını ileri sürenler

Anlayabilmiş değiller,

Aslında tüm gerçekliği ile

Tüm çıplaklığı ile

O tüm içeriği,

Ve gerçek anlamıyla cihat;

Erdemli, âdil

Ve bilge bir insanın,

Erdemli, âdil

Ve bilge bir toplumun,

Erdemli,

Âdil ve bilge bir halkın,

Tek başlarına

Ve birlikte,

Âdil bir hürriyet içinde,

Haklı bir paylaşımla

Dünyayı sağlıklıca paylaşıp,

Tabiatın dengesini,

Ruhun

Ve bedenin dengesini

Erdemlice koruyarak,

İnsan gibi(erdemlice) dosdoğru yaşayıp,

Ve adalet terazisini

Ayakta tutmak mücadelesinden başka bir şey değildir,

Kâtiller,

Câhiller ve budalalar

Bunu anlamayacak kadar aptallarsa

Peki, daha ben ne yapayım.

Unutmayınız ki

Gerçekleri anlayamayanlar,

Zaman içerisin de

O kendi uydurup,

O uydurdukları şeyleri,

O uydurdukları yalanları

Din ve cihat zannederek yaşamaya başlarlar,

Oysaki insanın yaşadığı ile

İlahi kitabın anlattığı din arasında

Adalet, bilgelik,

Erdem, felsefe, hikmet,

Merhamet, dürüstlük,

Ve sevgi farkları vardır,

İlahi kitabın emrettiği o adalet, o bilgelik, o felsefe,

O erdem, o dürüstlük, o merhamet, o hikmet ve o sevgi ile

Şu kendisini dindar zannedenlerin

Yaşantısı birbiriyle fazlaca çelişmektedir,

Câhil, aptal ve ham olan insanlar bunu asla göremez,

Anlayamazlar.

Daima demişimdir,

Anlamak ya da anlamamak işte bütün mesele bu!

İşte sizler ilahi kitabı gerçekte anlayamadığınız için

Sizler ve bizler anlaşamıyoruz,

Böylece o dindar olduklarını iddia edenler ile din

Birbirleriyle anlaşamıyor.

 

Bilgi ile bilinenin uyumu ile gerçekler…

 

Bakınız dünyada,

Şu yeryüzünde

O en çok boy gösteren şeyler nelerdir...

Şu büyük bir gerçektir ki

İnsanların

Ve hayvanların

O âdil hak ve hürriyetleri olduğu kadar,

O evimiz olan dünyanın

Ve şu dünya tabiatında,

İnsan

Ve hayvan tabiatının da

Âdil hakları vardır,

Hürriyet hakları vardır,

İşe tüm bu haklara

Âdil bir şekilde uyulmadığı takdir de

Başımıza neler,

Ne gibi tehlikeler geleceği

O aklını

Hikmetlice,

Erdemlice kullanabilenler için

Bilinen

Büyük,

Önemli bir gerçektir,

Gerçek dediğimiz o şey,

Peki,

Nedir o ağzımızdan

Bir türlü düşürmediğimiz

O ‘gerçek’ denen şey,

Gerçek; bilgiyle bilinenin

Bir uyum içinde olmasıdır,

İşte gerçek kelimesinin anlamı budur,

Sizler de,

Bu ‘uyum’ hakkında düşünmelisiniz,

Birbirinize ‘uyum ile ilgili’ örnekler gösterebilirsiniz,

Üzerinde tefekkür edebilirsiniz,

Mesela;

Dünya ve gezegenler ‘bilinendir’

Dünyanın

Ve gezegenlerin

Güneşin etrafında döndüğü

Ve bu dönüşle birlikte ilerlediği ise bir ‘bilgidir’

Veya tam tersi,

İşte gördüğünüz gibi

‘Bilgiyle bilinen’

Bir ‘uyum’ içindedir…

Mesela,

Yaratıcı rabbin varlığı bir ‘bilinendir’

Onu bildiren bilgilerden bâzıları ise

Tabiatın, uzayın,

Gökler âleminin

Bir ‘hesap’ içinde olduğu gerçeğinin ‘bilgisidir’

Ayrıca bir de

O tabiatın insanlığa verdiği

O her türlü nimet ‘bilgisidir’

İşte gördüğünüz gibi,

‘Bilgi ile bilinen’ bir uyum içindedir,

Bu uyuma da biz gerçek diyoruz,

Başka bir örnek daha verecek olursak,

Şöyle ki

Akıl ve kalp;

Kâinatın en büyük mucizevi iki organı,

Mucizevi iki varlıklarıdır,

Bu iki mucizevi organ sayesinde,

Bu iki mucizevi varlık sayesinde

İnsan tüm kâinatı,

Galaksileri,

Yıldızları,

Burçları,

O her bir şeyi içerisinde,

Yani düşünce hayâl yolu ile

Keşfedip içerisinde tutabilmektedir,

O kadar büyük bir kâinatı

Küçük gibi görünen aklın

Ve kalbin

Henüz daha oralara gitmeden

İçerisinde tutabilmesi,

İçerisine alıp görebilmesi,

Hayâl edebilmesi bile büyük bir olaydır,

İşte böyle iki değerli varlığın,

Yâni

Aklın ve kalbin varlığı ise bir ‘bilgidir’

Ya da tam tersi,

Diğeri ‘bilgi’ olsa bile,

O öbür diğeri ise ‘bilinen’ olarak

En nihayetinde bu uyumdan,

Yâni ‘bilgi ile bilinen’ kelimelerinin uyumundan 

O ‘gerçek’ dediğimiz kelime oluşur,

Hem ayrıca

Böyle mucizevi

O iki organı yaratabilecek üstün bir güç ise ancak

Bir insan da değil de,

Rab Allah da olabileceğine göre,

Rab Allah da ‘bilinendir’

Böyle bir güç ise aklın ve kalbin

Hem tefekkürü, düşünce ve ispatı ile ‘bilinendir’

İşte ‘bilgi ve bilinen’

Bir uyum içinde olduğundan dolayı,

O gerçeklik kelimesi oluşmuştur…

Bilmem anlayabildiniz mi?

Kısacası,

En basit ifadeler ile

Sen ‘bilinensin’

İnsan olduğun ise bir ‘bilgidir’

Bu iki kelimenin uyumundan,

Yâni

‘Bilgi ile bilinen’ kelimelerinin uyumundan da

O ‘gerçek’ dediğimiz kelime meydana gelmektedir,

Bilmem anlayabiliyor musunuz?

Hem ayrıca baksanıza

O her bir şey

Bir uyum ile olabildiği vakit

Sağlıklı ve dosdoğru olabiliyor, haksız mıyım?

Doğru olduğu ‘bilinen’ bir yazarı filozofu

Konuşmacı olarak davet edersiniz,

Eğer o da konuşmak davetini kabul ederek gelir

O faydalı konuşmaları yaptığı takdir de

Onun o faydalı konuşmaları ise ’bilgidir’

İşte bu ‘bilinen ile bilginin’ uyumundan

Gerçek kelimesi meydana gelmektedir,

Örnekleri çoğaltmak mümkündür,

Bilme anlayabildiniz mi?

Unutmayınız,

Düşünmek,

Tefekkür etmek,

Olumlu felsefe yapmak,

Hikmet bilgisiyle kâinatı

Usta bir çilingirci gibi kurcalamak,

İnsanı bilgeliğe

Ve faydalı gerçeklere götürebilir,

İnsanlık kendine

Ve dünya evine çok zarar verdi,

Bize o sağlıklı gerçekler gerekiyor,

Sizlerde o ‘bilgi ile bilinen’ kelimelerinin uyumu ile

Adı ‘gerçek’ olabilecek (kötülük veren o gerçekler hariç)

Düşünün, keşfedin

Ve faydalı sağlıklı ‘gerçekleri’

İnsanlığın, canlı varlıkların

Ve o zehirlediğiniz dünya evinizi tamir için

Keşfedip kullanın.

Haydi,

Rast gele.

 

 

 

 

 

 

Kötüye veya iyiliğe giden dümen eliniz de…

 

Her zaman umduklarınız olmaz,

Çok zaman da

O ummadıklarınızın olduğunu

O kadim tarih belgelerle desteklemektedir,

Hem ayrıca

O kadim tarih de çok görülmüştür

O birbirine gülümseyen devletlerin,

Hemen ertesi gün

O birbirine kılıç, silah çektiğini,

O birbirlerini

Kana, vahşete buladığı çok görülmüştür,

Daima söylerim,

O umduklarınızın olmasını arzuluyorsanız eğer

Mutlaka evrensel anlamda,

O insanlığa;

Doğru bir yolunu bulup

Erdemli, âdil

Ve bilge insan olabilmeyi,

Bir arada âdil bir hürriyet ile

Dürüstçe yaşamanın gereğini öğretmek gerekir

Öğretmekle kalmayarak,

O öğretilen adaletli erdemli dürüstlüğü

Bir de içselleştirerek yaşamak

Ve yaşatmak gerekmektedir,

Kim bilir belki de

Onu dürüst bir inanç olarak

Kabul etmekle işe başlaya bilirsiniz…

Her şey kötüye gidiyor derken

Kim bilir

Belki de sizlerin

O azim ve gayretinizle

Yeniden

Güzel,

Anlamlı,

Barışçıl bir şekilde,

Adaleti doğru olarak

Dünya üzerinde

Tesis edip,

Yeniden dosdoğru bir düzen ile

Şekillenmeye başlaya bilir

Şu dünya insanlığı…

Fakat gayretleriniz

İkiyüzlülük ile olmaya devam ettiği sürece

Bu düzelmeye değil,

Parçalanmaya,

Felakete sürüklenmeye devam edecektir,

İkiyüzlülüğü terk edin artık,

O ikiyüzlülüğün ne size

Ve nede o hükmetmek arzuladığınız dünyaya

Hiçbir sağlıklı getirisi olmayacaktır,

Bu sözlerim tün dünya insanlığına,

Tüm dünya devletlerinedir,

Bu dünya evi hepimize ait oldu kadar,

Ayrıca o her bir hayvanın da

O dünya evinde âdil hakları vardır,

Sorun kendinize o âdil haklara kim tecavüz etmektedir,

Cevap çok basit,

Hepiniz tecavüz etmektesiniz,

Şimdi deseniz ki

Şu ülke bizden daha çok

O haklara tecavüz ediyor,

Bu gerçeği böyle yorumlamanız bile

Yine de büyük bir tecavüzdür,

Aklını erdemlice kullanabilenlere

Bir işaret yetmez mi?

Yeter elbette,

Ne yâni şimdi

O ülke veya şu devlet

Bir milyon mâsum insanı öldürüp,

Veya binlerce insanın hastalanmasına sebep olup,

Siz de

Onlardan sayıca daha az

Mâsum insanın ölümüne,

Yaralanmasına, hastalanmasına sebep olduğunuz için

Onlardan daha mı az günahkâr olacaksınız,

Onlara kıyasla daha mı az suçsuz olacaksınız,

Onlara kıyasla daha mı az kâtil olacaksınız,

Sizde onlar kadar kâtil ve vahşisiniz,

İkiyüzlülüğü terk edin artık,

Kendinizi mâsum mazlum göstermeye çalışmayın,

Herkes kimin ne mal olduğunun farkında!

Herkes ektiğini

Er ya da biçecek kardeş,

İyilik erdem adalet ekenle o kötülük eken

Elbette bir tutulmayacak, fakat

Biraz iyilik biraz da kötülük ekelim,

Böyle idare edelim diyerek de bu işler doğru olarak düzelmez,

Dedim ya herkes kimin ve kendisinin ne ayarda olduğunu biliyor.

Âdil bir paylaşım, eğitim ve yetenek edindirin…

 

Şirketler ile işverenler;

Az da olsa haklı olarak yetenekli çalışanlar,

Üretebilen,

Kendinden bir şeyler katabilecek

Üretken ve yetenekli çalışan insanlar istemektedirler,

Neden yeteneksiz,

Neden becerisi olmayan

Ve bilgisiz insanları işe alıp da

Zarar edelim ki diyorlar,

Haklı olarak bunu söylüyorlar,

Gerçi birçok şirketler hırsız

Ve arsızdır ama her neyse,

Konumuza geri dönelim;

Dünya genelinde

Hâlen insanların birçoğu yeteneksiz,

Bilgisiz, tecrübesiz,

Yetenekleri varsa bile

O yeteneklerini, becerilerini

Nasıl ve nerede

Ve kimlerle değerlendireceğini bilmeyen

Birçok insanlarla dolu şehirler,

Hatta parası varsa bile

O elinde ki parayla kiminle

Ve ne gibi işler yapması gerektiğini

Asla bilemeyen,

Hatta parasını

İş yapacağım vadiyle

O bir kısım hırsızlara

Dolandırıcılara kaptıran

İnsanlarla dolu bu şehirlerde yaşamaktayız,

İnsanların bir an önce

O yeteneklerinin geliştirilmesi,

Şirketlere,

İş alanlarına katılacak

Veya kendi başına para kazanabilecek

Kuvvetli bir zekâya,

Günceli, geleceği anlayan,

Fark edebilen, paranın kazanılabileceği

Kârlı alanları,

Kâr getirecek işleri bilebilecek akla,

Ve cesarete,

O üreticilik başarısına

Eğitilerek,

Tecrübe kazandırılarak

Mutlaka o dereceye getirilmeleri gerekmektedir...

Unutmayınız,

Kendi karınlarını doyurabilmek,

Sevdiklerine aş, giyecek sağlamak,

Soğuktan korunup barınmak için,

Daha uygun sağlıklı şartlarda yaşamak için

İnsanlar, toplumlar

Ve ülkeler illa ki

İyi ya da kötü

Bir şeyler yapmak çabasına girişecektir,

Eğer onlara iyi ve sağlıklı iş ortamları,

Düzenli,

Âdil bir gelecek inşa etmediğiniz takdirde,

Onlar

Yoksulluk ve cehaletten kaynaklanan

O kötü şartlar içinde  

Kendilerine bir çıkış yolu olarak

Terörü, hırsızlığı, kaçakçılığı,

Kadın ticaretini, esrar eroin işini,

Dolandırıcılığı, kumarı, cinayetleri,

Anarşiyi

Ve benzeri birçok kötü işi

Tercih edebilmektedirler,

Elbette ki zengin olup da

Bu gibi kötü şeyleri yapanlarda var fakat

İnsanlara sağlıklı şartlar oluşturduğunuz da,

Onları erdemli birer bireyler olarak eğittiğiniz de

Terörün, hırsızlığın, cinayetlerin,

Kötü iş yapana insanların azaldığını

Ve şehirlere daha çok bir düzenin,

Huzurun, refahın hâkim olduğunu

Hepimiz görebilmekteyiz,

Peki, bunu nereler de görebiliyoruz,

Bunu bir kısım refah seviyesi yüksek,

İyi eğitim almış ülkelerin metropollerinde,

Kent ve kasabalarında gözlemlemekteyiz,

Bu gerçeğin hepimiz farkındayız,

Kötülüklerin önünü kesmek

Ve kötülüklere olan meyli azaltmak için de

İnsanların eğitim düzeylerini erdemli,

İş elde edip, para kazanmak imkânlarını da

Refah seviyesinde tutmanız gerekmektedir,

Fakat bu ülkede

Ve bu ülke benzeri ülkeler de politikacılar,

Hükümetler

Ve yandaşları zengin,

Fakirler ise daha fakir olarak

Öfkeli, küskün yaşamaya,

Kötü şartlar içinde yaşatılmaya

Devam ettirildiği sürece,

Bu ülkeye

Ve buna benzer ülkelere huzurun,

Cumhuriyetin, refahın,

İnsanlar arası iyi ve samimi ilişkilerin,

Âdil bir demokrasinin

Hâkim olması imkânsızdır.

E ne demişler;

Hükümet denen tilki her ne ise

Kuyruğu olan seçmenleri de

O tilkinin izinden gidecektir,

Evet,

İyi bir düzen olması için

O her bir şey erdemli bir eğitim süreci

Ve âdil bir paylaşımınla alakalıdır,

Bunu başaran devletleri

Ve o devletlerin halklarını görünce

Neden bizde başarmıyoruz demeyen

Yoktur her halde aranızda…

Haydi,

Darısı başımıza.

 

 

 

 

Gülümseyen kâtiller…

 

Düşünün bir o hangi cellat gülümser

Gözlerinin içine-içine boğazlayacağı kişilerin!

Evet, o kimi devler(Süper güçteki devletler)

Politikaları siyasetleri gereği

Barış

Arzuladığını

Beyan

Ederek,

Gülümseyerek,

Başınızı

Ve yüreğini okşayarak,

Gönlünüze su serperek

Öldürürler sizi, bâzen farkında olur,

Kimi zaman da farkında bile olamazsınız.

 

                                 Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Atı alan Üsküdar’ı çoktan geçmiş…

 

Şu gelecekte ki kaos(keşmekeş) siyasetinde tedbirler alınmalı,

Hayatta ve ayakta kalabilmek, varlığımızı koruyarak,

Yükselterek devam ettirmek için...

Uyanık olmak bilgelik ve yetenek gerektirir,

O bilgeliği yeteneği üst düzeyde kullanabilecek

Bir hüner gerekmektedir,

Kendinizde, hükümetleriniz de, okullarınız da, esnafınız da,

Sokak ve caddeleriniz de, basın mensuplarınız da,

Kolluk kuvvetleriniz de o bilgelik ve yetenek var mı?

Var diyorsanız eğer peki, o sebeple mi bu kadar kötü

Ve rezil durumlara düşebiliyorsunuz…

Bakınız birçok güçlü zengin, kaliteli eğitim almış

Ve refah seviyesi yüksek, yetenekli bilgili toplumlara,

‘’Atı alan Üsküdar’ı çoktan geçmiş’’ sizin anlayacağınız.

 

                                       Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hakkı yok kimsenin hakkıma hükmetmesine…

 

O bâzı insanların zenginliği,

Kudreti veya politikacı olması,

Fakir ihtiyaç sahibi insanlara

Veya hakkını arayan insanlara karşı

Hükmetmek, onlara emirler yağdırmak yetkisi

Ve hakkını vermez, vermemeli de...

Bakınız, o birçok ülkeyi ve birçok insanı

Sömürülecek, soyulacak

Veya aptal yerine koyulacak

Birer piyon gibi gören ülkeler, örgütler insanlar var,

İşte bu kesinlikle acımasız ve büyük bir haksızlık

Ben tüm bu olup bitenlere savaş açıp küfrediyorum,

Peki, sizler ve hükümetleriniz ne yapmaktasınız,

Hâlen vatandaşlarınızı sömürmeye devam mı edeceksiniz.

 

                                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hakkımızın üzerinde hakkınız yoktur…

 

Senin, o benim

O âdil hürriyet ve o âdil haklarıma hükmetmek gibi,

Tecavüz etmek gibi hiçbir hakkın olamaz,

Senin, o fakirin fukaranın,

Vatandaşın malını mülkünü

Haksız yere gasp etmene her kim olursan ol

Hiçbir hakkın olamaz,

Fakat bu ve bu gibi ülkelerde

İnsanların haklarına, o âdil hürriyetlerine,

Hükümetler, mafya ve bunların yandaşları dostları eliyle

Haksızlık edilmeye devam edilmektedir,

Hakkımızın üzerinde hakkınız yoktur, çekin ellerinizi…

Ben, tüküreyim, söveyim, küfredeyim hepsinin dinine imanına,

Haklarımıza da tecavüz edenlerin dini imanı olsa-olsa iblisedir.

                                                

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Siz ancak kendinizi kandırırsınız…

 

Hem haklarımıza ve o hem de o âdil hürriyetimize

Haksızlık edecekler

Ve hem de ilahi dinlere inanan

Hükümetler olduklarını

Beyan edip bizleri dolandırmaya,

Mallarımızı, mülklerimizi, paramızı eksiltmeye,

Haklarımızı bizlerden çalmaya çalışacaklar,

Haydi, oradan, tüküreyim,

Söveyim, küfredeyim gelmişinize, geçmişinize,

İnancınıza, imanınıza,

Oysaki ilahi dinler adaletli ve erdemli bir yaşantıyı emretmekte,

Sizin o yaptığınız haksızlıklar

İlahi dinin emrettiği o adaletin erdemin neresinde yazmaktadır,

Olsa-olsa sizlerin dini imanı ancak iblisin dini, iblisin imanıdır.

 

                                                    Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Huzur isteyen şu dört unsuru eğitmelidir…

 

Yeryüzüne medeniyetin, huzurun ve barışın

Kalıcı olarak gelmesi için ancak

Şu dört gurubun medeniyeti, hakkı, adaleti

Kibarlığı ve erdemi

Dürüst olarak yaşamasıyla mümkündür,

O dört gurup ise şunlardır;

Müslümanlar, Türkler,

Kürtler ve Araplardır,

Şimdi kimileriniz diyecekler ki

Müslümanlara Türklere Kürtlere ve Araplara

Bu bir iltifat mıdır?

Yoksa hakikatte onların gerçekte

Medeniyetlerinin ve adaletlerinin çok eksik oluşu mudur?

Aklını erdemlice kullana bilenlere bir işaret yetmez mi?

 

                                             Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Prensip şudur; erdemli olacaksın…

 

Şunu unutmamalı,

Kendi kültüründe cinayet

Ve haksızlık olan

Her bir insan

Her bir örgüt,

Her bir kavim,

Her bir devlet,

Her bir medeniyet

Kâtildir,

Suçludur,

İnsan hakları karşısında

Cezası verilmelidir...

Hiç bir insanın

Diğer o hiç bir insana

Haksızlık yapmaması konusunda

Kararlı

V erdemli bir mücadele

Her bir insan tarafından içselleştirilmeli,

Mutlaka ‘o insan hakları’

Zorla da olsa

Adaletli ve erdemli bir şekilde,

Hiç kimselerin haklarına tecavüz etmeden

Evrensel olarak uygulatılmalı…

Hem insanların

Hem de hayvanların

Anlayacağı bir lisanla anlatayım,

Şöyle ki

Prensip şudur;

Kimselere haksızlık etmeyen,

Ya erdemli

Haklı

Ve âdil bir medeniyet insanı olacaksınız,

Ya da

Siktir olup gideceksiniz,

Nereye mi?

Cehenneme kadar yolunuz var…

Eğer ki ben medeni,

Dürüst,

Âdil bir insan olmaya,

Erdemli bir birey olmaya çaba gösteriyor isem

Diğer insanların da

Böyle bir çabayı göstermeleri gerekmektedir,

Yoksa kültürler arası,

Yaşam tarzları arası,

Mahalleler arası,

Sınıflar arası,

Ülkeler arası

Ve medeniyetler arası çatışmalar devam edecektir,

İnsan kendisini,

Sevdiklerini,

Yaşam tarzını,

Hürriyetini

Ve yaşam alanlarını korumak için

Çatışmaya sürüklenmektedir,

Bu çatışmalar aile,

Mahalle,

Ve ülke içinde

Huzursuzluğa sebep olmaktadır,

Hem insanların

Hem de hayvanların anlayacağı bir lisanla anlatayım,

Prensip şudur;

Ya erdemli âdil dürüst,

Haksızlık etmeyen bireyler olacaksınız,

Ya da siktir olup gideceksiniz,

Nereye mi gideceksiniz,

Medeniyetimizden defolup gidinde

Cehenneme kadar yolunuz var,

Huzur istiyoruz artık.

Daima söylemişimdir,

Bu medeniyetleri,

Bu devletlerin vatandaşlarını,

Global,

Küresel anlam da

Erdemli âdil bir yaşantıyı

İçselleştirmiş bireyler hâline getiremez iseniz

Ne bizlere

Ve nede sizlere huzur vermeyeceklerdir,

Yani çatışma ve huzursuzluk

Şu yeryüzünden hiç eksik olmayacaktır.

Peki,

Sen bunun için ne yapıyorsun,

Ne gibi çalışmalar yapıyorsun,

Sana bu zehirli yılan dokunmuyor olabilir şimdilik,

Fakat bir gün

Mutlaka bir sevdiğinin canını yakacaktır.

 

 

 

Haksızlık yaşamı içselleştirilmiş ülkelerde…

 

Cinayetin, kavganın, çatışmanın

O vahşi tadını

İçirmeye yönlendiriyorlar insanları,

Oysaki insan(erdemli) olmaya,

Hikmetli olmaya,

Adaletli olmaya

Yönlendirilmeli insanlar,

Fakat âdil yasalar uygulanmadığı ve yaşatılmadığı için

Ne yazık ki şu insanlar

Çatışmaya, cinayete, kavgaya sürükleniyorlar,

Böyle bir ülkede huzur bulmak imkânsızdır,

Peki, bunun sebebi nedenleri nelerdir,

Bunun sebepleri nedenleri ise şu insanların erdemli, âdil, kibar,

Dürüst olmayıp, haksızlık yapmalarından kaynaklanmaktadır.

 

                                                     Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sen de biçeceksin ektiğin kötülüğü…

 

Engelli kardeşlerime değildir bu sözlerim

Ancak mecazdır, anlayana,

Şöyle ki

Konuşabilen dilsiz ile

Duyabilen sağırlar ektiğini biçer,

Görebilen kör ile

Var olan hür kesik tutsak el de ektiğini biçer,

Her insan payına düşeni alır mutlaka,

Elbet er ya da ya da geç sustuğundan,

Görmemezliğe geldiğinden haksızlıkları,

Engel olmadığından haksızlıklara,

Engel olduğundan adalete,

Duymazlığa geldiklerinden dolayı hak arayışları,

Biçer her bir varlık er ya da geç o ektiği kötülüğü.

 

                               Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bir zâlim bulunur elbet hakkımızı alacak…

 

Sen uygulamaz isen,

Ben uygulamaz isem,

Devlet

Uygulamaz ise

Elbet

Bir kötünün

Veya

Bir zâlimin eliyle

Uygulatan

Bulunur

Yeryüzünde

Şu adaleti,

Fakat o vakit

Yaş da yanar o her bir kurunun yanında.

 

                            Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gündemi psikolojiler ve sosyolojiler belirler…

 

İnsanların psikolojileri,

Toplumların sosyolojileri,

Medyanın psikolojik arzuları,

Hükümetlerin psikolojik dürtüleri,

Şirketlerin yöneticilerin psikolojik arzuları

Belirliyor şu günlük ve gelecek yaşamı,

Sizlerde eğer ki

Günün ve geleceğin nasıl olmasını arzu ediyorsanız,

İnsanların, toplumların,

Medyanın, şirket yöneticilerinin, patronların,

Hükümetlerin, derin devlet yöneticilerinin

Hem psikolojilerini

Hem de o toplumsal,

Kültürel sosyolojilerini iyi anlam da değiştirmelisiniz.

 

                                        Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Turuva atının hikâyesini bileniniz var mı?

 

Elbette eğlenin mutlu olun,

Tüm bu gülmeler

Çok zaman

İyileştiren birer ilaç gibidirler

Fakat

O aşırı eğlenceye dalıp da

Vatanınıza, hayatınıza,

Erdemli, hür ve huzurlu yaşam tarzınıza

O kast eden gizli düşmanlara,

Hırsızlara, düzenbazlara

Vatanınızı ve yaşam alanlarınızı teslim etmeyiniz,

Uyumayınız, uyuyorsunuz,

Unutmayın ki o her bir devirde,

O her bir çağda mutlaka bir ‘Turuva atı hikâyesi’ olacaktır.

 

                                                Sonnet… Nafiz coşkun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Menfaatler çatışması, menfaat hatırı düzeni...

 

Aslında

Şu tüm dünyada,

Tüm şu olup bitenler

Şu insanların,

Şu medeniyetlerin,

Şu ülkelerin,

Şu hükümetlerin,

Şu örgütlerin,

Şu partilerin arasında olup biten şey

Büyük,

Bilerek ve isteyerek yapılan

Ve kararlı bir arzuyla yapılan,

Yapılmaya devam eden

Birer menfaatler çatışması

Ve bir menfaatler hatırı üzeri yaşanan

Tuhaf ama erdemsiz bir kaos,

Çatışma düzendir,

Her bir gurup buradan payına düşeni alırken,

Ezilen sadece

O mâsum

Ve mazlum insanlar olmaktadır...

Aslında,

‘Bir kültürler arası çatışma yoktur’ demekle,

Aslında,

‘Bir menfaat çatışması yoktur’ demekle,

Aslında,

‘Bir menfaat hatırı düzeni yoktur’ demekle bile

İnsan bu tartışmaya

Ve bu çatışmaya

Kendini dâhil etmiş olmaktadır,

Bunları,

Şu yukarıda saydıklarımı demekle bile

O kendi çatışmasını,

O kendi menfaat ve görüşünü

O çatışmanın,

O menfaatler çatışmasının

Tam da içerisine,

Hem bilerek

Ve hem de isteyerek sokmuş olmaktadır...

Oysaki tüm şu erdemsiz düzenin,

Oysaki tüm şu adaletsiz düzenlerin yerine

Mutlaka adalet düzeninin,

Erdem düzeninin kurulması

Ve erdem ile adalet düzeninin etrafında,

Global anlam da, samimiyetle

Ve içtenlikle birleşmiş,

Dürüst, bilgili

Ve âdil insanların düzeni kurulmalı,

Peki,

Sizler bu konu da neler yapmaktasınız.

 

 

 

 

 

 

 

 

Efendi Rab’dır, kimsenin kuklası olmayın…

 

O kadim de ki

O ilahi kitapların içerisine

Sokulmuş olan

O kimi bâzı yalanlar

Ve o kadim deki hükümdara,

Bir kısım zenginlere boyun eğerek

İtaat etmekle ilgili sözler tamamen

O bir kısım zorba zâlim hükümetlerin,

O bir kısım zenginlerin

Ve kadim de ki

O bir kısım hükümdarların

Uydurdukları yalanlardır,

Onlar sırf o siyah, pembe

Ve ya beyaz ten rengine sahip insanların,

Kendilerine biat etmeleri,

Kendilerine şartsız koşulsuz boyun eğip

İtaat etmeleri için,

Onları kendilerine köle

Ve birer kukla yapabilmek için

O ilahi kitapların arasına

O kendi elleriyle,

Kâtiplerinin elleriyle yazdırdıkları yalanlardır...

Oysaki gerçek

Efendi sadece Rab’dır,

Oysaki gerçekte

O biat edilmesi gerekilen şey

Ve o biat edilmesi gereken varlık

O adalet ve erdemli bir yaşam üzere olan peygamberler

Ve Rab’dır,

O adaleti erdemli yaşamı

İnsanlara yaşayarak anlatmaya çalışan  

O peygamberler ve Rab,

Köleliği yasakladığı gibi,

İnsanların

İnsan olarak

Diğer bir başkaları tarafından

Kullandırılamaz haklarının

Diğer insanların eline geçmesini yasaklar,

Mesela âdil hürriyet hakkı gibi,

Kimselere satılamaz devredilemez,

Mesela bedene ruha zarar verdirilemez hakları gibi,

Bu ve buna benzer haklar

Hürriyetler diğer başka varlıklara devredilemez

Ve satılamaz,

Bu hakları

Daha da çok burada sıralamamız mümkündür.

Unutmayınız ki insanlar insanların efendileri değillerdir,

Gerçek efendinin Rab olduğunu asla unutmayınız,

Biat edilmesi gereken şeyin

Adalet ve erdem üzere bir yaşam biçimi olduğunu da

Asla hatırınızdan çıkartmayınız,

İnsanlığın ise adaletli erdemli bir şekilde,

Şu dünya hazinelerini, şu dünya nimetlerini

Hakkaniyetle paylaşarak,

Güzel ve erdemli bir ahlak üzerine

Bilgece yaşaması gerektiğini asla unutmayınız,

Aklını hikmetle kullanana bir işaret yetmez mi?

Dedi bilge şair,

Elbette ki yeter,

Hem ayrıca

Şu sözlerimi reddedip

Kabullenmeyenlere de derim ki

Senin fikrin sana,

Benim fikrim ise bana,

Senin dinin sana,

Benim dinim ise banadır,

Sen o kendi ektiklerini

Ve o kendi ekmediklerini biçeceksin,

Bende o kendi ekmediklerimden

Ve ekemediklerimden sorumlu olacağım,

Şimdi her bir insan elini vicdanına koysun

Ve ne ekip ekmediğine bir baksın,

Erdem adalet mi ekmiş

Yoksa erdemli haklı âdil insanlara kötülük ederek

Zâlimlik mi ekmiş,

Ya da erdemli âdil bilge insanlar hakkı savunurken,

Onlara zulmeden zâlimlere, hırsız hükümetlere,

O kendileri tanrı ilan eden

Bir kısım hükümdarların şirketlerin hükmettikleri

O câhil kalabalıklara sessiz kalarak

Korkaklık

Nâmussuzluk

Ve şerefsizlik mi ekmiş diye

Her bir insan

O kendi vicdanına dönüp de bir yanıt arasın…

 

 

 

Mesajı aldıysan gerekeni yap öğleyse…

 

Aslında mesaj çok anlaşılır

Ve çok da basit,

Dünyanın,

İnsanın

Hem yaşam

Ve hem de tabiat dengesini koruyarak,

Adaletin,

Erdemin,

Dürüstlüğün

Ve hem sağlıklı,

Hem faydalı

Güzel bir ahlak yaşamı düzeni kurarak

Onun etrafında buluşup,

O adaletsiz çeteleri, cehaleti,

Zâlimlik yapan o her bir örgüte mensup insanları

O yönetim koltuklarına sahip olmaktan,

Devletin makam ve memuriyet koltuklarına

Sahip olmaktan uzak tutarak,

Ayrıca

Onların da ıslahına bilgece çalışarak,

Hem kendimize,

Hem halka,

Hem dünyaya,

Hem tüm insanlığa

Ve hem de ülkeye büyük bir hizmet yapmış oluruz,  

Kısaca, mesaj çok basit;

Şöyle ki

‘Adaletsizlik yapan o her bir örgüt ve çeteleri yok et’

‘Halkı erdemli bir şekilde eğit’

İşte mesaj bu kadar açık ve net…

Yani mesajımız

Adalet üzerine yaşamakla alakalıdır,

Büyük bir uyanış gerekli,

Halkın bu uyanışta

Adaleti,

İyi bir yaşamı,

Hakkaniyeti,

Erdemli karakter sahibi olmayı

İçselleştirmesi gerekmektedir,

İçselleştirilmeyen adaleti insan uygulamakta

Şüphede, tereddütte kalır,

İçselleştirilmeyen erdemli yaşamı

Halk yaşamakta tereddüt gösterir,

İçselleştirilmeyen hakkaniyetli paylaşımı

İnsanlar ve politikacılar yaşamaz

Ve yaşamakla yaşamamak arasında tereddütte kalır,

Tüm bunların gerçekte oluşabilmesini de ancak

Bilgelik ve erdemlilik sayesinde, dürüst ve

Kararlı bir duruş sayesinde gerçekleştirebilirsiniz,

Bu kararlılık

Ve bu erdem sizlerde var mı?

Hayır,

O halde olması için çaba göstermeniz gerekmiyor mu?

Hep söylerim,

Bütün mesele anlamak ve kavramak ile alakalıdır.

 

 

 

O her bir tarihin sonu, bir an öncesidir…

 

Aslında her bir tarih

O kendi sonunu hazırlar

Ve mutlaka o tarihin sonu

Ve yeni bir başlangıcı ile sonuçlanmaktadır…

İnsanlık her geçen günü

O tarihin derin karanlıklarına gömmekte,

O her geçen günün sonunu

Ve o her geçen günün tarihini

Mutlaka getirecek hamleler üretmekte üzerine yok,

Yine bu yüz yılda olduğu kadar

O gelecek yüz yılda da

Tarihin sonunu getirmekte de

Yine asla tereddüt etse de ara da bir

Gecikmeyecektir.

O her bir tarihin sonu, bir an öncesidir,

O her bir tarihin yeni başlangıcı ise bir an sonrasıdır aslında,

Fakat insanlık eliyle, medeniyetler, hükümetler eliyle

Her bir tarih kendi sonunu mutlaka getirmekte geç kalmaz.

 

                                                

 

 

 

 

 

 

 

 

Yıkacaksan eğer, mükemmelini yapmış olmalısın.

 

Uluslararası

Veya ülkesel kullanım da

İyi ya da kötü bir düzen içinde kurulmuş

O mevcut da olan bir sistemin batışına

Çok da sevinmemek,

Pek, memnuniyet duymamak gerekir

Neden mi?

Söyleyeyim

Çünkü o mevcutta olup

Yıkılan sistemlerin yerine

Konacak,

İnşa edilebilecek

Doğru dürüst bir sisteminiz,

İnşa edilmiş haklı bir sisteminiz yok ise eğer

Sizlerin ve

Sizler aracılığı ile dünyanın

Çok zarar göreceği

Kadimde ki örnek sistemlerin

Kurulup yıkılmasıyla,

Yıkılıp

Yerine haklı sisteler kurulamamasıyla

İspat etmiştir…

Gerçek olan,

Gerçekte var olan bir düzende

İlerleyen,

İyi ya da kötü,

Topal ya da aksak olan

Bir sistemi bile

Batıracaksanız olsanız bile,

Şunu unutmayınız ki

Mutlaka o batırıp yıkacağınız sistemin,

Sistemlerin yerine

Doğru ve adaletli bir sistemi

Çok acilen,

İnce hesaplar ile

Hâlihazırda kurmuş olmak zorundasınız,

Kurmamış olsanız

Ve mevcut sistemi de batırmış olsanız eğer

Yoksa ne mi olur,

İşte o batan sistemin harabeleri altından çıkışısınız, zor,

Hata belki de imkânsız olabilir,

Unutmayınız,

Yıkacağınız o şeyi yıkmadan önce

O hazır etmeniz gereken şeyi,

O hazır etmeniz gereken âdil sistemimizi

Denenmiş, sınanmış,

Haklı ve sağlam olduğu,

Sağlıklı olduğu kanıtlanmış,

Çalışır bir vaziyete getirmiş olmalısınız.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yazar şair nafiz coşkunun yayınlanan tüm kitaplarının isimleri

...

1: Kelebek mevsimi ve saklambaçlar şehri…

2: Elma kokuları ve yağmur zamanı…

3: Azap yağmurları…

4: Sevgili nâna ve mektupları…

5: Papatya mevsimi…

6: Gece yürüyüşü…

7: Sevgili tutya ve mektuplar…

8: Sürgün şehir…

9: Su kavmi ve Ruhûl Kudüs...

10: Şafak gemisi…

11: Gemileri yaktım Aşk ülkesinde…

12: Sürgün çocuklar…

13: Siyah incir ve mavi kelebek…

14: Sofia filo ve mektuplar…

15: İstanbul da sanat ile aşk…

16: Afili yalnızlıklar şehri…

17: Şairler anarşist olurmuş…

18: Sular kesti kılıçları…

19: Kafa kâğıdı…        

20: Hikmet ve felsefe…

21: Olmak ya da olmamak…

22: Papirüsler…

23: Meleklerin şehri…

24: İstanbul’un kanatları altın da…

25: Kırmızı yağmurlar…

26: Sobe, körebe ve saklambaç…

27: Bakır cezve…

28: Kaldırımda demlenen fikir…

29: Senfoni gülüşü…

30: Sevgiliye senfoni ve aforizmalar.

31: Ölümsüzlük senfonisi ve Felsefik yazılar.

32: Felsefe ile şiirin buluşması.

33: Çirkin kral ve fikir yazıları.

34: Ölü şairler mezarlığı.

35: Cennetin çocukları.

36: Şairler kenti ve aforizmalar.

37: Kelebekler şehri ve Felsefik notlar

38: Tutsak melekler ve fikir yazıları…

39: Şair korsanlar ve aforizmalar… 

40: Şehrin azizleri ve Felsefik yazılar…

41: Sofia filo ve aforizmalar…                            

42: Faili meçhul sevdalar ve aforizmalar…

43: Kırmızı balık ve aforizmalar…

44: İhbarlanmış aşklar ve Felsefik notlar…

45: Kılıçlar ve kalemler…

46: Pur si muove ve aforizmalar…

47: Şairlerin ölüm dansı ve aforizmalar…

48: Düşmanlar ve sevgililer…

49: Soprano ve kanlı sözler…

50: Kurşun askerler ve aforizmalar…

51: Ölüm öpücüğü ve aforizmalar…

52:Kale düştü ve felsefik yazılar…

53:Şairin kurşun kalemi ve aforizmalar…

54: Şairin seyir defteri ve aforizmalar…

55: Kartal yuvası ve aforizmalar…

56: Kelimelerle dans ve aforizmalar…

57: Yalnızlık senfonisi ve aforizmalar…

58: Aksiyon ve aforizmalar…

59: Aşk yasası, Aşk diyalektiği…

60: Sinekler lordu ve aforizmalar…

61: Kod-adı şair ve aforizmalar…

62: Su akar yatağını bulur…

63: insan ilişkileri ve aforizmalar… (karma)

64: Sokrates’in intikamı ve aforizmalar…     

65: Cehennem melekleri ve aforizmalar…       

66: Aşk töreni… (karma)

67: Arıkovanı ve aforizmalar…

68: Cadı kazanı ve aforizmalar…

69: Şairin intikamı ve aforizmalar…

70: Cadı avı ve aforizmalar…

71: Gümüş köpek balığı…

72: Ölüler şehri ve aforizmalar…

73: Taçsız kral ve aforizmalar…

74: Zehirli sarmaşıklar…

75: Mücadele sanatı ve aforizmalar…

76: Kıyamet sancısı ve aforizmalar…

77: Aslanların öğretisi ve aforizmalar…

78: Kartalların öğretisi ve aforizmalar…

79: Kurtların öğretisi ve aforizmalar…

80: Katil balinanın öğretisi ve aforizmalar

81: Bilgelerin öğretisi ve aforizmalar…

82: Kalemşörler ve aforizmalar…

83: Şairlerin senfonisi ve aforizmalar…

84: Kafes demokrasisi ve aforizmalar…

85: Kukla demokrasisi ve aforizmalar…

86: Cehenneme hoş geldiniz… Aforizmalar…

87: Âraf da bir şair ve aforizmalar…

88: Tanrıların savaşı ve aforizmalar…

89: Rönesans ve aforizmalar…

90: Şair Hamlet’in intikamı ve aforizmalar…

91: Şair, Tiranlara karşı ve aforizmalar…

92: Şair, Matrix’e karşı ve aforizmalar…

93: İnsanlar, deliler ve aforizmalar…

94: Hayvan terbiyecisi ve aforizmalar…

95: Kaos düzeni ve aforizmalar…

96: Kuzey ışıkları ve aforizmalar…

97: Cesur yürek ve aforizmalar…

98: Kumpas hayatlar ve aforizmalar…

99: Gladyatörler ve aforizmalar…

100: Dolunay ve aforizmalar…

101: Cadılar, kuzular ve aforizmalar…

102: Cumhuriyet ve aforizmalar…